Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၅၁</h2> <h2 style="text-align: center;">ရပ်တည်မှု ခိုင်မာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဧကရာဇ်အိပ်ဆောင်ရေးရာဌာန တာဝန်ခံ အသစ်လဲလိုက်သော်လည်း ညဘက်တွင် ယဲ့ယွင် အိပ်ဆောင်ဝင်ခွင့် ဆက်၍ရရှိခြင်းသည် နင်ချန်၏ သဘောထားကို မိဖုရားခေါင်ကြီးအား ရှင်းလင်းစွာ ပြသလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီး မျက်နှာပျက်သွားသော်လည်း အရှင်မင်းကြီးကို မမုန်းတီးရဲသဖြင့် ယဲ့ယွင်ကိုသာ ပိုမို မုန်းတီးသွားသည်။ သို့သော် ယဲ့ယွင်သည် ဒီအဖြစ်အပျက်ကြောင့် လူသစ်များရှေ့တွင် မျက်နှာပန်းလှသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်သည် ယဲ့ယွင်ကို အချစ်ဆုံးဖြစ်သော်လည်း တစ်ယောက်တည်းကိုသာ မျက်နှာသာပေးမည် မဟုတ်ပေ။ နောက်တစ်နေ့တွင် ယိရွှင်ရုန်ထံတွင် အိပ်စက်ခဲ့သည်။ အချစ်တော်ဟောင်း နှစ်ဦးစလုံး အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤလုပ်ရပ်သည် အခြားကိုယ်လုပ်တော်များကို မနာလိုဝန်တို ဖြစ်စေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယိရွှင်ရုန်ထံတွင် တစ်ညအိပ်စက်ပြီးနောက် နင်ချန်သည် အလုပ်များသွားသဖြင့် ဆယ်ရက်ခန့် အနောက်ဆောင်သို့ မလာနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မယ်တော်ကြီးက လူသစ်များကို လစ်လျူရှုမထားရန် သတိပေးမှသာ ပထမဆုံး အိပ်ဆောင်ဝင်ခွင့် ပြုခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် အိမ်ရှေ့စံဆရာ၏ တူမ ချီချိုက်ရန်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆရာတပည့် သံယောဇဉ်ကို ခဏထားပါဦး။ အိမ်ရှေ့စံဆရာသည် မင်းဆက်နှစ်ဆက်တိုင် အမှုထမ်းခဲ့သူ ဖြစ်၍ အရှိန်အဝါကြီးမားသည်။ သူ့မှာ မြေးမ မရှိလို့သာ တူမကို နန်းသွင်းခဲ့တာဖြစ်မယ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အိမ်ရှေ့စံဆရာသည် အနားယူသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သားအကြီးဆုံး ချီဟောက်သည် ရုံးတော်၏အရေးပါသော နေရာတွင်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မနှစ်ကမှ လန်ကျိုးဒေသ၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရပြီး တောင်ဘက်ဒေသကို ထိန်းချုပ်ပေးထားသူ ဖြစ်သည်။ ချီချိုက်ရန်၏ ဖခင်သည်လည်း အဆင့်သုံး အရာရှိကြီး ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီမိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကြောင့် ချီချိုက်ရန်သည် အရေးပါသူ ဖြစ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အိပ်ဆောင်ဝင်ပြီးနောက် နေ့စဉ် ဂါရဝပြုပွဲ တက်ရောက်ခွင့်ရရှိလာသောအခါ သူမသည် ရေခဲမယ်လေးဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ပညာတတ်မျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာသူမို့ မာနကြီးပြီး အေးစက်စက်နိုင်သော်လည်း ဉာဏ်ကောင်းသူ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပထမဆုံးအကြိမ် ဂါရဝပြုပွဲတွင် ဘယ်သူမှ အပြစ်မရှာရဲကြပေ။ ရှူးဖေးတစ်ယောက်သာ မကျေမနပ် ပြောဆိုခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိသားစုနောက်ခံ ကောင်းမွန်သူကို အရှင်မင်းကြီးက အလေးပေးမှာ သေချာသဖြင့် အစကတည်းက ရန်သူမဖြစ်စေချင်ကြပေ။ ချီချိုက်ရန် ပြီးနောက် ဒုတိယ အိပ်ဆောင်ဝင်ခွင့်ရသူမှာ ရှန်ကျိုးဒေသ မြို့စားသမီး ဝမ်ချိုက်ရန်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်မျိုးရိုးသည် ချီမျိုးရိုးထက် ပိုမိုသွက်လက်တက်ကြွသည်။ သူဌေးသမီးလေးပုံစံမျိုး လှပပြီး မက်မွန်ပွင့် မျက်ဝန်းများ ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ပြုံးလိုက်လျှင် အလွန် လှပသည်။ သို့သော် သူမ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုက တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်ဟန် ဆောင်နေသဖြင့် သူမ၏ ရုပ်ရည်နှင့် မလိုက်ဖက်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်အမြင်အရဆိုရင် မြေခွေးမလေးလို ပြင်ဆင်တာကမှ ပိုလိုက်ဖက်အုံးမယ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီမျိုးရိုး၏ အေးစက်မှုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဝမ်မျိုးရိုးသည် လူပေါင်းဆံ့ပြီး စကားပြောကောင်းသူလေးဖြစ်သည်။ ပထမဆုံး ဂါရဝပြုပွဲတွင် စကားနာထိုးတတ်သော ရှူးဖေးကိုတောင် ရယ်မောအောင် ပြောဆိုနိုင်ခဲ့သည်။ လောလောဆယ် ကြည့်ရသလောက် တော်တော် ထက်မြက်သူ ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပထမနှစ်ယောက်က စာပေပညာရှင် မျိုးရိုးက ဖြစ်ပြီး ကျန်နှစ်ယောက်မှာ စစ်ဘက်မျိုးရိုးက ဖြစ်သည်။ နင်ချန်သည် ဟိုပေါင်လင်ကို အရင် ရွေးချယ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးမှ လီပေါင်လင်ကို ရွေးချယ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိသားစုနောက်ခံ ကောင်းမွန်သူ လေးဦး ပြီးသွားသောအခါ နင်ချန် အလုပ်ရှုပ်ပြန်သဖြင့် ကျန်လေးဦးကို ခေါ်ယူရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လဝက်ခန့်ကြာအောင် အနောက်ဆောင်သို့ မလာနိုင်ခဲ့ပေ။ နင်ချန် အားလပ်ချိန်ရလာသောအခါ ၈လပိုင်းသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ဒီနှစ်တွင် လင်ရှီးဥယျာဉ်တော်သို့ မသွားဖြစ်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရွေးချယ်ပွဲအတွက် ငွေကုန်ကြေးကျများထားပြီး ၉လပိုင်းတွင် စာမေးပွဲ ကျင်းပရဦးမည်ဖြစ်၍ အပျော်အပါးအတွက် အချိန်မပေးနိုင်ပေ။ ဆောင်းဦးလယ်ပွဲတော်ကိုလည်း အကျဉ်းချုံးသာကျင်းပခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွီမျိုးရိုးသည် မိဖုရားခေါင်ကြီးဘက်သို့ ပါသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ပွဲတော်တွင် ကပြဖျော်ဖြေပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် အိပ်ဆောင်ဝင်ခွင့်ရရှိခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်သည် မျက်နှာလိုက်ခြင်းမရှိဘဲ ကျန်သုံးဦးကိုလည်း အလှည့်ကျ ခေါ်ယူခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီကာလအတွင်း လူဟောင်းများထဲမှ ယဲ့ယွင်နှင့် ယိရွှင်ရုန်တို့သာ အရှင်မင်းကြီးနှင့် တွေ့ဆုံခွင့် ရခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်ကျယ်ယွီ၊ ကျန်းဝမ်ရုန်နှင့် ရှမိန်ရန်တို့ တစ်ခေါက်၊ နှစ်ခေါက်ခန့် တွေ့ခွင့်ရသည်။ ကျန်လူများမှာ မတွေ့ရပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူသစ်များထဲတွင် နင်ချန်သည် ချီချိုက်ရန်ကို သဘောကျပြီး ဝမ်ချိုက်ရန်ကို ဒုတိယနေရာတွင် ထားသည်။ အံ့ဩစရာ ကောင်းသည်မှာ ချင်ပေါင်လင်သည် ထင်သလောက်နေရာမရဘဲ သာမန်ရုပ်ရည်ရှိသော ဟိုပေါင်လင်က ပိုမိုထင်ရှားလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">.....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မကြာခင် ချုံးယန်ပွဲတော် ရောက်တော့မယ်။ ဆောင်းဦးလယ်ပွဲတော်တုန်းက အကြီးအကျယ် မလုပ်ခဲ့တော့ ဒီပွဲကို ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် လုပ်လောက်တယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွီရှို့အဆောင်တွင် ဟွေယွဲ့က ယပ်တောင်ခတ်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သေချာပေါက် လုပ်မှာပေါ့။ ဒီတစ်ခါတော့ ပျော်စရာ ကောင်းတော့မယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် မျက်လုံးမှေးရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နန်ကျစ်က ပိုက်ဆံအိတ် ချုပ်ရင်း ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နှစ်တိုင်း ဒီလိုပါပဲ။ ထူးခြားတာမှ မပါတာ။ အိမ်မှာတုန်းကမှ ပိုပျော်ဖို့ ကောင်းသေးတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အိမ်မှာတုန်းက ယဲ့ယွင်က ဆရာတစ်ဆူလေ။ အစေခံနှစ်ယောက်ကို ခေါ်ပြီး လျှောက်သွားနေကျ။ ယဲ့ယွင် ရယ်မောလိုက်ပြီး ဖရဲသီးတစ်တုံး စားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီပျော်စရာက ဟိုပျော်စရာနဲ့ မတူဘူး။ လူသစ်တွေ ရောက်နေတာ ကြာပြီ။ အိပ်ဆောင်ဝင်ပြီးကြပြီ။ ဒါပေမဲ့ ရာထူးမတိုးပေးရသေးဘူး။ ဒီပွဲတော်မှာ တချို့ကို ရာထူးတိုးပေးလောက်တယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရာထူးမြင့်လာရင် အချစ်ခံရမှု ကွာခြားလာပြီး ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေ ပြင်းထန်လာတော့မယ်။</p> <p style="text-align:justify">ခုထိတော့ လူသစ်တွေနဲ့ တကယ် မယှဉ်ပြိုင်ရသေးဘူး။ နောက်ပိုင်း ဘာတွေဖြစ်လာမလဲ မသိနိုင်သေးဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယဲ့ယွင် မထင်မှတ်ထားသည်မှာ ချုံးယန်ပွဲတော်တွင် ထိုထက်ပိုသော အဖြစ်အပျက်များ ရှိနေခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၉လပိုင်း ၉ ရက်တွင် ပွဲတော် ကျင်းပသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကိုယ်လုပ်တော် အရေအတွက်တိုးလာသဖြင့် အနောက်ဆောင်သည် ပိုမိုစည်ကားသိုက်မြိုက်နေသည်။ မိသားစုမေတ္တာကြောင့်လား မသိပေမဲ့ မယ်တော်ကြီးသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုနူးညံ့သိမ်မွေ့လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဓိက ထိုင်ခုံတွင်ထိုင်ပြီး ပြုံးရွှင်စွာ စကားပြောနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရွေးချယ်ပွဲပြီးကတည်းက လူသစ်တွေကို မတွေ့ရတော့ဘူး။ အခုကြည့်ရတာ အားလုံးက ကျက်သရေ ရှိကြတဲ့မိန်းမလေးတွေပဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မယ်တော်ကြီး ချီးကျူးလိုက်ပြီး ကိုယ်လုပ်တော်များကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ချီချိုက်ရန် ဘယ်မှာလဲ။ ထွက်ပြပါဦး"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီချန်းချဲ့... မယ်တော်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီချိုက်ရန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစိမ်းဖျော့ရောင် ဂါဝန်နှင့် ရိုးရှင်းသော ကျောက်စိမ်း၊ ငွေထည် လက်ဝတ်ရတနာများကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် ကြည်လင်သန့်ရှင်းသော အလှတရား ပေါ်လွင်နေသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းအေးအေးများနှင့် လိုက်ဖက်ညီလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘယ်သူမှ ဟန်ဆောင်တယ်လို့ မထင်ရလောက်အောင် သဘာဝကျသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"တကယ် လှပတာပဲ။ အိုက်ကျား မြင်မြင်ချင်း သဘောကျသွားပြီ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မယ်တော်ကြီး ပြုံးလိုက်ပြီးလက်ကောက်ဝတ်မှ ကျောက်စိမ်းလက်ကောက်ကို ချွတ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ပထမဆုံး တွေ့တွေ့ချင်း မျက်စိကျသွားလို့ ဒီလက်ကောက်ကို ဆုချလိုက်မယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီချိုက်ရန် အံ့ဩသွားသော်လည်း ရိုသေစွာ လက်ခံလိုက်သည်။ သို့သော် မယ်တော်ကြီး၏ နောက်စကားက ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ချန်ကျယ်ယွီလည်း အေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး စာပေလိုက်စားသူပါ။ မင်းတို့နှစ်ယောက် တူညီကြတယ်။ အားရင် သူ့ဆီ သွားလည်ကြပါ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီချိုက်ရန် မျက်ဝန်းများ အေးစက်သွားပြီး မယ်တော်ကြီး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်လိုက်၍ နောက်တစ်ကြိမ် အရိုအသေ ပြုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အချိန်ရရင် ချန်ကျယ်ယွီဆီ သွားလည်ပါ့မယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားမှာ ကတိပေးတာလည်း မဟုတ်သလို၊ ငြင်းတာလည်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော်ပွဲတော်ထဲမှာဖြစ်သည့်အတွက်မယ်တော်ကြီးက အတင်းအကျပ် ရက်ချိန်းခိုင်းလို့ မရဘူးလေ။ ချန်ကျယ်ယွီ နေရခက်သွားသော်လည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆိုရင် မုန့်နဲ့ လက်ဖက်ရည် ပြင်ဆင်ပြီး စောင့်နေပါ့မယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူအားလုံးက ချီချိုက်ရန်ကို အာရုံစိုက်နေစဉ် တစ်နေရာမှ အော့အန်သံ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ယောင်ကျယ်ယွီ... ကောင်းကောင်းနေရင်း ဘာဖြစ်တာလဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်မျိုးရိုး အမြန်ထလိုက်ပြီး ပါးစပ်သုတ်ကာ ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီချန်းချဲ့ နေမကောင်းလို့ပါ။ သိုးသားနံ့ ရလိုက်တော့ ပျို့ချင်လာလို့ပါ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ဖက်လှည့်ကာ ထပ်မံ အော့အန်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save