Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း ၂၅၂</h2> <h2 style="text-align:center">ကြိုတင်အကြောင်းကြားခြင်း</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်က သူမဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပွဲစကတည်းက ယောင်မျိုးရိုး အစားအသောက်နည်းပြီး အရက်မသောက်သည်ကို သတိထားမိသည်။ အခု ထပ်အန်နေတော့ တစ်ခုခုကို ဆက်စပ်တွေးမိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ယောင်ကျယ်ယွီ... အစားမှားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် တခြားအကြောင်းအရင်းများရှိနေတာလား၊ အို…ဟုတ်သားပဲ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ရင်လည်း အော့အန်တတ်တယ် ကြားဖူးတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် စကားစလိုက်သည်နှင့် အားလုံးက ဝိုင်းကြည့်ကြသည်။ ယောင်ရှန်း သညါယဲ့ယွင်စကားကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီးအနေရခက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် တိုက်ဆိုင်ရမှာလဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်ရှိုးရုန် ပြောတာလည်း ဟုတ်တယ်။ ယောင်ကျယ်ယွီ... ဘေးဆောင်မှာ သွားနားလိုက်ဦး။ သမားတော် သွားခေါ်ခိုင်းလိုက်မယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီး၏စကားက သူမအတွက်လမ်းကြောင်းပိတ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။ ယောင်ရှန်းသည် မတတ်သာဘဲ ထွက်ခွာသွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မကြာမီ သတင်းထွက်ပေါ်လာသည်။ ယောင်ကျယ်ယွီတွင် အမှန်ပင်ကိုယ်ဝန် တစ်လခွဲရှိနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကာယကံရှင်ဖြစ်သောကြောင့် ကိုယ်ဝန်ရှိမှန်း သူမကိုယ်တိုင်သိထားသည်။ သို့သော် စောစောစီးစီး ထုတ်မပြောချင်သေးပေ။ ဒီနေ့ သိုးသားနံ့ကြောင့် မထိန်းနိုင်ဘဲအော့အန်မိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် ပါးစပ်သရမ်းလိုက်သည့်အတွက်</p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီးက သမားတော် ခေါ်စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်လို့ ပေါ်သွားခဲ့သည်။ မဟုတ်ရင် သုံးလပြည့်ပြီး ကိုယ်ဝန်ခိုင်မာမှ ပြောမလို့ စိတ်ကူးထားတာ။ အခုတော့ စောစောစီးစီး ကြေညာလိုက်ရပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကိုယ်လုပ်တော် ကိုယ်ဝန်ရခြင်းသည် မင်္ဂလာသတင်း ဖြစ်သည်။ အားလုံးက ဝိုင်းဝန်းဂုဏ်ပြုကြသော်လည်း နင်ချန် သိပ်မပျော်ရွှင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့အကြည့်များက ယောင်ရှန်း ရှိရာဘက်သို့ ရောက်သွားပြီးနောက် ယဲ့ယွင်ထံတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူနဲ့ အတူနေတာ ယဲ့ယွင်က အများဆုံးပဲကို ဘာလို့ ကိုယ်ဝန်မရသေးတာလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင်ပွဲ၏အဓိက ဇာတ်ဆောင်က ယောင်မျိုးရိုး ဖြစ်သွားသည်။ မူလက စီစဉ်ထားသော ရာထူးတိုးစာရင်းတွင် ယောင်ရှန်း ပါဝင်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် နင်ချန် စိတ်ထဲတွင် တစ်မျိုးကြီးဖြစ်နေသဖြင့် ရာထူးမတိုးပေးဘဲ ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ပုဒ်သာ ပြန်ပေးလိုက်သည်။ ဖန်းကျယ်ယွီအဖြစ် ဆက်လက်ထားရှိခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီချိုက်ရန် နှင့် ဝမ်ချိုက်ရန် တို့သည် ဝမ်ရုန်ရာထူးသို့ တိုးမြှင့်ခံရပြီး ဟိုပေါင်လင် နှင့် လီပေါင်လင်တို့သည် ချိုက်ရန် ဖြစ်လာကာယွီချိုက်နွီသည် ပေါင်လင် ဖြစ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း အားလုံး ရာထူးတိုးသွားကြသည်။ နင်ချန်က မျှတအောင် လုပ်ပေးသည့်အတွက် မိသားစုနောက်ခံ ကောင်းမွန်သူ လေးဦးစလုံး ရာထူးတိုးကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပွဲတော် ပြီးဆုံးချိန်တွင် ညဉ့်နက်နေပြီဖြစ်သောကြောင့် မယ်တော်ကြီးနှင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးတို့ ပြန်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မယ်တော်ကြီးက အသက်ကြီးပြီဖြစ်သဖြင့် ပွဲတော်တွင်မနေနိုင်တော့၍ပြန်သွားတာဖြစ်ပြီး မိဖုရားခေါင်ကြီးကတော့ အရှင်မင်းကြီး ဖန်းကျယ်ယွီဆီ သွားလောက်တယ်ထင်လို့ လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယွမ်ကျိုသည် ယဲ့ယွင်ထံသို့ တည့်တည့်လျှောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်ရှိုးရုန်... ဒီည ကျိုချန်နန်းဆောင်မှာ အိပ်ဆောင်ဝင်ဖို့ အရှင်မင်းကြီး ခေါ်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီးနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပေးပါ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် အဓိက ထိုင်ခုံဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အရှင်မင်းကြီး ဘာတွေ စိတ်ကူးပေါက်နေလဲ မသိသော်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကိုယ်လုပ်တော်များသည် ဧကရာဇ်၏ ဝေါယာဉ်ကို စီးခွင့်မရှိသဖြင့် နောက်မှ လိုက်သွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">.....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုချန်နန်းဆောင် ရောက်သည်နှင့် နင်ချန်သည် ယဲ့ယွင်ကို ဆွဲခေါ်သွားပြီး အစေခံအားလုံးကို အပြင်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ မူးနေပုံရသည်။ မျက်နှာရဲနေပြီး မျက်လုံးများ မှေးစင်းနေသည်။ ဝင်လာသည်နှင့် ယဲ့ယွင်၏ပခုံးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး အထက်အောက် သေချာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဗိုက်နေရာ၌ အကြည့်ရပ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဘာလို့ မရသေးတာလဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် ကြောင်သွားပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီချန်းချဲ့ ဘယ်သိမလဲ။ ကြည့်ရတာအရှင်မင်းကြီး မကြိုးစားလို့ နေမှာပေါ့။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြောပြီးသည်နှင့် နောင်တရသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်က သူမကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး အတွင်းခန်းဆောင်သို့ ခေါ်သွားတော့သည်။ခန့်ညားလှသူဖြစ်သဖြင့် အရက်မူးနေသော်လည်း ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။ နားနားကပ်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ချင်းချင်း ပြောတာ ဟုတ်တယ်။ ဒါဆို ဒီည ကျန်း ကြိုးစားပေးမယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြောပြီးသည်နှင့် နားရွက်ကို ကိုက်လိုက်သည်။ အရက်ရှိန်ကြောင့် အားရပါးရ လုပ်ဆောင်နေသဖြင့် ယဲ့ယွင် နောင်တရပြီး လျှာကို ကိုက်ဖြတ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဗိုက်ဆာနေသော ဝံပုလွေရှေ့တွင် ယုန်ကလေးက မည်သို့တတ်နိုင်မည်နည်း။ တစ်ညလုံး အနိုင်ကျင့်ခံလိုက်ရသဖြင့် လက်ချောင်းလေးများပင် နာကျင်ကိုက်ခဲနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်က ချွေးတွေနှင့် စေးကပ်နေသဖြင့် ရေမချိုးရမချင်း မအိပ်နိုင်ဟု ဂျီကျနေသည့်အတွက် နင်ချန် မလွန်ဆန်နိုင်ဘဲ ဝတ်ရုံရှည်ဖြင့် နှစ်ယောက်လုံး ပတ်ပြီး ရေချိုးကန်သို့ ခေါ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဲ့ဒီမှာလည်း အိပ်စရာရှိသဖြင့် ရေချိုးပြီး အိပ်ဆောင်သို့ ပြန်မသွားတော့ဘဲ ထိုနေရာမှာသာ အိပ်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">.....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် ယွမ်ကျို လာနှိုးမှ နင်ချန် နိုးလာပြီးခေါင်းကိုက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မနေ့ညက သောက်ထားတာ များသွားပြီး အမူးပြေဟင်းရည် မသောက်ခဲ့သဖြင့် မသက်မသာဖြစ်နေသည်။ ဘေးနားတွင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေသော မိန်းမလှလေးကို ကြည့်ပြီး စိတ်နူးညံ့သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ နိုးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်အပြင်ထွက်ပြီး အဝတ်အစားလဲလိုက်</p> <p style="text-align:justify">သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ယွမ်ကျို ဖုန်းရှီးနန်းဆောင်ကို သွားပြီး မင်ရှိုးရုန် ဒီနေ့ ဂါရဝပြုပွဲ မလာနိုင်ကြောင်း ပြောလိုက်ပါ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မင်းကြီး"</p> <p style="text-align:justify">ယွမ်ကျို ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နေဦး... ခဏနေရင် သမားတော်ချုပ်ကျန်းကို ခေါ်ပြီး မင်ရှိုးရုန်ကို စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီလောက်ကြာတာတောင် ကိုယ်ဝန်မရသေးသဖြင့် ယဲ့ယွင် ကျန်းမာရေးမကောင်းဘူးလားဟု စိုးရိမ်နေသည်။ ပုံမှန်စစ်ဆေးပေးနေသော သမားတော်ရှန်က ငယ်ရွယ်သူမို့ ရောဂါမတွေ့တာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးမိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွမ်ကျို သဘောပေါက်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">......</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖုန်းရှီးနန်းဆောင်တွင် အခြားကိုယ်လုပ်တော်များသည် အရှင်မင်းကြီးက ယဲ့ယွင်ကို အထူးအခွင့်အရေးပေးထားကြောင်း ကြားသိရသောအခါ မနာလို ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့်ယဲ့ယွင် မရှိခိုက် အတင်းပြောကြသည်။ သို့သော် ဝမ်ရွှင်ရုန်နှင့် ကျိုးဝမ်ရုန်တို့က ယဲ့ယွင်ဘက်မှ ကာကွယ်ပေးကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တကယ်တမ်းတွင် လက်ရှိ အာရုံစိုက်ခံရဆုံးသူမှာ ဖန်းကျယ်ယွီ ဖြစ်သည်။ ဗိုက်ထဲက ကလေးက အဖိုးတန် ရတနာပဲလေ။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်သည် မနက် ၉ နာရီအထိ အိပ်နေသည်။ အစေခံများ လာနှိုးသော်လည်း အိပ်ရေးမဝသဖြင့် ခေါင်းအုံးနှင့် ပစ်</p> <p style="text-align:justify">ပေါက်လိုက်ကာ ဆက်အိပ်နေသည်။ ဘယ်သူမှ ထပ်မနှိုးရဲတော့ပေ။ နင်ချန် ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် သူမ ဆံပင်ဖြီးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခေါင်းအုံးနှင့် ပစ်ပေါက်သည့်ကိစ္စကို နင်ချန် ကြားထားပြီး ဖြစ်၍ ပြုံးစစဖြင့် ဝင်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကြောင်ပျင်းလေး... ဒီအချိန်ထိ အိပ်နေတာ နန်းတော်ထဲမှာ မင်းတစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အရှင်မင်းကြီးက သန်မာပေမဲ့ ဒီချန်းချဲ့က နုနယ်တယ်လေ။ အရှင်မင်းကြီး ညှာတာရင် အိပ်ရာမထနိုင်လောက်အောင်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် နှာမှုတ်လိုက်သော်လည်း နင်ချန်ကို လက်လှမ်းပြပြီး ချွဲလိုက်သည်။ လက်ကို ဆွဲပြီး ဘေးတွင် ထိုင်စေကာ မိတ်ကပ်လိမ်းတာ ကြည့်ခိုင်းသည်။ ဟွေယွဲ့က ကျွမ်းကျင်စွာ ပြင်ဆင်ပေးနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်၌ စောင့်ဆိုင်းနေသော သမားတော်ချုပ်ကျန်း ဝင်ခွင့်ရလာသည်။ သို့သော်ယဲ့ယွင် သံသယမဝင်စေရန် နင်ချန် ကြိုတင်စီစဉ်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သမားတော်ကျန်း ဝင်လာပြီး လျှောက်တင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အရှင်မင်းကြီးကို ကျန်းမာရေး စစ်ဆေးဖို့ လာပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီ။ စစ်ဆေးလိုက်ပါ။ မင်ရှိုးရုန်လည်းရှိနေတာနဲ့ တစ်ခါတည်း စစ်ဆေးပေးလိုက်ပါ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ကဲ့ပါ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သမားတော်ကျန်း နင်ချန်ကို အရင်စစ်ဆေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အသည်းမီးဟုန်းထနေသဖြင့် အပူကျဆေး ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ယဲ့ယွင်ကို စစ်ဆေးရာ မျက်နှာထား လေးနက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘယ်ဘက်လက်ကို စမ်းကြည့်ပြီး မျက်လုံး အရောင်တောက်လာသည်။ ထို့နောက် ညာဘက်လက်ကို ပြောင်းစမ်းသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီချန်းချဲ့ ကျန်းမာရေး တစ်ခုခုဖြစ်နေလို့လား။ ဘာလို့ နှစ်ခါပြန်စမ်းနေတာလဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သမားတော်ကျန်း ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မဟုတ်ပါဘူး။ ရှိုးရုန်ရဲ့ ကျန်းမာရေး ကောင်းပါတယ်။ သွေးခုန်နှုန်းက ကိုယ်ဝန်ဆောင် လက္ခဏာ ပြနေလို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ တစ်လမပြည့်သေးတော့ မသေချာလို့ နောက်တစ်ဖက် ပြန်စမ်းကြည့်တာပါ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဘာပြောလိုက်တယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်နှင့် ဟွေယွဲ့ ပြိုင်တူ အော်လိုက်ကြကာ အံ့ဩသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်လည်း အံ့ဩသွားပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားကာ သမားတော်ကျန်းကို အတင်းမေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သေချာရဲ့လား။ ကိုယ်ဝန်အခြေအနေ ကောင်းရဲ့လား။ ရှောင်ရန်ဆောင်ရန်တွေ ရှိလား"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save