Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၅၄</h2> <h2 style="text-align: center;">ပဋိပက္ခ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အချိန်သည် လျင်မြန်စွာကုန်လွန်သွားပြီး ၁၀ ရက် အချိန်ပြည့်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သမားတော်ကျန်းသည် သမားတော်ရှန်ကိုခေါ်ပြီး ယဲ့ယွင်ကို စစ်ဆေးရန် ရောက်လာသည်။ ဒီတစ်ခေါက် စစ်ဆေးရာတွင် ယဲ့ယွင်၌ ကိုယ်ဝန် တစ်လကျော်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ တွက်ကြည့်လျှင် ၈လပိုင်း အစောပိုင်းက ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်သည် ညီလာခံပြီးသည်နှင့် ယွီရှို့အဆောင်သို့ အပြေးရောက်လာပြီး ပျော်ရွှင်နေသည်။ သူက မကြာခဏ လာချင်သော်လည်း ယဲ့ယွင်က ခွင့်မပြုပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အပြင်လူတွေက ဒီချန်းချဲ့ နေမကောင်းဘူးလို့ သိထားကြတာ။ အရှင်မင်းကြီးက မကြာခဏလာနေရင် ရောဂါကူးမှာ မကြောက်ဘူးလားလို့ ပြောနေကြလိမ့်မယ်။ စိတ်ပူရင် ယွမ်ကျိုကိုပဲ လာကြည့်ခိုင်းလိုက်ပါ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်သည် သူမ၏ မထွက်သေးသော ဗိုက်ကလေးကို ပွတ်သပ်ကြည့်ပြီး စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသော်လည်း သားအမိနှစ်ယောက် ဘေးကင်းရေးအတွက် သဘောတူလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်းရက်များတွင် မင်ရှိုးရုန်သည် နေမကောင်းဖြစ်ပြီး လစ်လျူရှုခံရမည်ဟု ထင်မှတ်ထားကြသော်လည်း အရှင်မင်းကြီးက သူမ၏ ရောဂါအခြေအနေကို အထူးဂရုစိုက်နေကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နှစ်ရက်၊ သုံးရက်တစ်ခါ ယွမ်ကျို သို့မဟုတ် ဟွိုက်အန်းကို ယွီရှို့အဆောင်သို့ စေလွှတ်လေ့ရှိသလို တစ်ခါတလေ သမားတော်ရှန်ကိုလည်း ကျိုချန်နန်းဆောင်သို့ ခေါ်ယူမေးမြန်းလေ့ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်ကလည်း တကယ် နေမကောင်းဖြစ်နေသကဲ့သို့ အဆောင်တံခါးမထွက်ဘဲ နေသည်။ အပြင်လူများကိုတော့ အားနည်းနေသဖြင့် အိပ်ရာထဲတွင်သာ နေရကြောင်း ပြောထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီး သံသယဝင်လာပြီး လူလွှတ်စုံစမ်းသော်လည်း အရှင်မင်းကြီးက နှုတ်ပိတ်ခိုင်းထားသဖြင့် မည်သူမျှ မပြောရဲကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သမားတော်ကျန်းကလည်း တချို့လူတွေက ကျန်းမာရေးကောင်းလွန်းရင် တစ်ခါတလေ ဖျားနာတတ်ကြောင်း၊ ဖျားရင်လည်း ပိုပြင်းထန်တတ်ကြောင်း ရှင်းပြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီအကြောင်းပြချက်က ယုတ္တိရှိသဖြင့် မိဖုရားခေါင်ကြီး သံသယကင်းရှင်းသွားသည်။ တကယ်တမ်းတွင် နေမကောင်းဖြစ်နေသူ တစ်ယောက်ကို ဘယ်သူမှ သိပ်ဂရုမစိုက်ကြပေ။ အချစ်ခံရဖို့က ပိုအရေးကြီးတယ်လေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် အိပ်ဆောင်မဝင်နိုင်သဖြင့် သူမ၏ နေရာကို တခြားသူများ ခွဲဝေယူသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူသစ်များထဲတွင် ချီဝမ်ရုန်နှင့် ဝမ်ဝမ်ရုန်တို့ အချစ်ခံရဆုံး ဖြစ်ပြီး ဟိုချိုက်ရန်က ဒုတိယလိုက်သည်။ ယွီပေါင်လင်က မိဖုရားခေါင်ကြီးကို အားကိုးပြီး အခွင့်အရေး ရနေသည်။ ကျန်လူများကတော့ သိပ်နေရာမရကြပေ။ လူဟောင်းများထဲတွင် ရှမိန်ရန် နေရာမရတော့ပေ။ ကျန်းဝမ်ရုန်လောက် မစွမ်းဆောင်နိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် နေမကောင်းဖြစ်နေသဖြင့် ယိရွှင်ရုန်တစ်ယောက်တည်းသာ နေရာရနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လူဟောင်းများအားလုံး မျက်နှာငယ်နေကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီဝမ်ရုန်သည် ချန်ကျယ်ယွီနှင့် မရင်းနှီးနိုင်ပေ။ တကယ်တမ်းတွင် သူမသည် အေးစက်စက်နိုင်သဖြင့် ဘယ်သူနဲ့မှ မရင်းနှီးပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အားလပ်ချိန်များတွင် စာဖတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဥယျာဉ်တော်ထဲ လမ်းလျှောက်ခြင်းဖြင့်သာ ကုန်ဆုံးလေ့ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစေခံများ ပြောစကားအရ ချီမျိုးရိုးသည် နန်းတွင်းဝင်လာစဉ် အဝတ်အစား၊ လက်ဝတ်ရတနာ သိပ်မပါလာဘဲ စာအုပ်သေတ္တာကြီး တစ်လုံးသာ ပါလာသည်ဟု ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်က သူမ စာဖတ်ဝါသနာပါသည်ကို သိသဖြင့် စာအုပ်များစွာ ဆုချလေ့ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အတိုချုံးပြောရလျှင် သူမသည် အချစ်ခံရသူ ဖြစ်သည်။ အချစ်ခံရသူ များလာလျှင် ပြဿနာ များလာတတ်သည်။ လူသစ်များအကြား ပထမဆုံးအကြိမ် ပဋိပက္ခ စတင်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းသည်။ ၎င်းမှာမက်မွန်ပွင့်အလွှာကိတ် တစ်ပန်းကန်ကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီမုန့်နာမည် ကြားရုံနဲ့ လုပ်ရခက်မှန်း သိသာသည်။ မုန်လာဥနီအရည်ဖြင့် ဂျုံနယ်ပြီး ပန်းရောင်ဂျုံသား ရအောင် လုပ်ရသည်။ ထို့နောက် အလွှာပါးပါးလေးများရအောင် လှိမ့်ပြီး အထပ်ထပ် ဖြစ်အောင် လုပ်ရသည်။ မက်မွန်ပွင့်ပုံစံဖော်ပြီး ဆီသုတ်ကာ မီးဖိုငယ်လေးဖြင့် ဖုတ်ရသည်။ အချိန်ကုန် လူပင်ပန်းသဖြင့် သခင်မများ မမှာလျှင် လုပ်လေ့မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီဝမ်ရုန်သည် ပထမနေ့က ကျိုချန်နန်းဆောင်တွင် မင်သွေးပေးရင်း ဒီမုန့်ကို စားဖူးပြီး သဘောကျသွားသည်။ ဒုတိယနေ့တွင် ထပ်စားချင်သဖြင့် အစေခံကို မှာခိုင်းလိုက်သည်။ မုန့်ကလုပ်ရတာ ကြာသည့်အပြင် တိုက်ဆိုင်စွာပင် ဝမ်ဝမ်ရုန်လည်း ထိုမုန့်က်ို တစ်နေ့ တည်းမှာစားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ဝမ်ရုန် မှာထားသော မုန့်က ကျက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ စားဖိုဆောင်မှ လူများက ချီဝမ်ရုန်၏ မိသားစုသည် မြို့တော်မှ ဖြစ်သဖြင့် ဝမ်ဝမ်ရုန်ထက် အရှိန်အဝါ ကြီးသည်ဟု တွေးကာ ချီဝမ်ရုန်ကို ဦးစားပေးလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ဝမ်ရုန်အတွက် လုပ်ထားသော မုန့်ကို ချီဝမ်ရုန်အား ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ဝမ်ရုန်၏ အစေခံ ရောက်လာသောအခါ မုန့်မရသေးကြောင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကြာနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း မရသေးသဖြင့် ဝမ်ဝမ်ရုန် သံသယဝင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စုံစမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏မုန့်ကို ချီဝမ်ရုန် ယူသွားမှန်း သိလိုက်ရပြီးဒေါသထွက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">......</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်နေ့ ဂါရဝပြုပွဲတွင် ချီဝမ်ရုန်ကို စကားနာထိုးတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီဝမ်ရုန်သည် စကားများရန် မကြိုက်သော်လည်း အကြိမ်ကြိမ် စော်ကားခံရသဖြင့် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဝမ်မျိုးရိုး... နင်က ဘာသဘောလဲ။ တခြားနေရာမှာ စိတ်ဆိုးလာရင် ငါ့ဆီလာပြီး ရမ်းကားမနေနဲ့။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စကားလုံးများက ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ဝမ်ဝမ်ရုန် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါက ဘယ်သူ့ဆီမှာ စိတ်ဆိုးရမှာလဲ။ နင်က အပြင်ပန်းကြည့်ရင် အေးဆေးသလိုလိုနဲ့ နောက်ကွယ်မှာတော့ ညစ်ပတ်တာပဲ။ ငါ့ရဲ့ မုန့်တစ်ပန်းကန်ကို လုယူစားပြီး အခုကျတော့ မသိချင်ယောင် ဆောင်နေတယ်။ ရွှေကျောင်းပြောင် ဘုရားတည်ဆိုတာ နင့်လိုလူမျိုးကို ပြောတာပဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နင် လျှောက်မပြောနဲ့။ ငါ ဘယ်တုန်းက နင့်မုန့်ကို လုစားလို့လဲ။ မနေ့က ငါ့အစေခံက..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီဝမ်ရုန် စားပွဲကို ရိုက်ပြီး ပြန်ပြောသော်လည်း စကားတစ်ဝက်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မနေ့က ဘာဖြစ်လဲ။ ချီဝမ်ရုန် သတိရပြီလား။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်မျိုးရိုး အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ချီမိသားစုက ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုကြီးပါ။ မုန့်တစ်ပန်းကန်လောက်ကို ဒီလောက်တောင် ငတ်မွတ်နေသလား။ ကိုယ့်အလှည့် ရောက်တဲ့အထိတောင် မစောင့်နိုင်ဘဲ သူများဟာ လုစားရသလား။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီအချိန်မှာ ချီဝမ်ရုန် သဘောပေါက်သွားကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဘေးနားက အစေခံ ယွီဆော်ကို မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ယွီဆော်... မနေ့က စားဖိုဆောင်မှာ မုန့်သွားယူတုန်းက ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွီဆော် ကြောက်လန့်တကြား ဖြေရှင်းတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်မျိုးမ မုန့်သွားယူတုန်းက တာဝန်ခံ မိန်းမစိုးက အဆင်သင့်ရှိနေတယ်ဆိုပြီး ပေးလိုက်တာပါ။ ကျွန်တော်မျိုးမ ဘာမှ မသိပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီဝမ်ရုန် မျက်နှာပျက်သွားသည်။ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် မျက်လွှာချလိုက်ပြီး ဝမ်မျိုးရိုးကို မကြည့်ရဲတော့ပေ။ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အောက်လက်ငယ်သားတွေ အမှားလုပ်မိတာပါ။ ဝမ်ဝမ်ရုန်ရဲ့ မုန့်ကို မှားယူမိတာ ဖြစ်မယ်။ တောင်းပန်ပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အို... မလိုပါဘူး။ ဒီချန်းချဲ့က မခံယူဝံ့ပါဘူး။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်မျိုးရိုး လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အောက်လက်ငယ်သား အမှားဆိုရင် သူတို့အမှားပေါ့။ ဒီချန်းချဲ့ကအောက်လက်ငယ်သားတွေနဲ့ ဖက်ပြိုင်စရာ မလိုပါဘူး။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">'အောက်လက်ငယ်သား' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို အလေးပေး ပြောလိုက်ပုံက အဓိပ္ပာယ် ပါနေသည်။ ချီဝမ်ရုန် အမှားလုပ်မိထားသဖြင့် ပြန်မပြောနိုင်ဘဲ သည်းခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမတို့နှစ်ဦး ရန်ဖြစ်နေသည်ကို အားလုံးက ကြည့်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီးက တမင် မတားဘဲ လွှတ်ထားလေသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်အမှန်ကို သိချင်လို့ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပုံမှန်အချိန်မှာ ဟန်ဆောင်နေကြပေမဲ့ စိတ်ဆိုးလာရင် စရိုက်မှန် ပေါ်လာတတ်တယ်လေ။ ဒီပွဲမှာ ချီဝမ်ရုန်က ရိုးသားပြီး စကားနိုင်မပြောတတ်သူ ဖြစ်ကြောင်း၊ ဝမ်မျိုးရိုးကတော့ ထက်မြက်ပြီး စကားလုံး ပြင်းထန်သူ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်မျိုးရိုးက အလွယ်တကူ အရှုံးပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ စိတ်ဆတ်တာ ကောင်းပါတယ်။ ယဲ့မျိုးရိုး ပြန်ကောင်းလာရင် သူတို့နှစ်ယောက် ထိပ်တိုက်တွေ့ကြမှာ။ အဲ့ဒီကျရင် ပွဲကောင်းပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီးသာမက အခြားသူများလည်း ထိုသို့ တွေးမိကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">.....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွီရှို့အဆောင်တွင် ယဲ့ယွင်သည် ကိုယ်ဝန်ဆောင် အနားယူနေသော်လည်း အပြင်လောက အကြောင်းများကို သိရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီနေ့ ဖုန်းရှီးနန်းဆောင်တွင် ဝမ်ရုန်နှစ်ပါး ရန်ဖြစ်သည့်ကိစ္စကိုလည်း ကြားသိရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် သုံးသပ်မိသည်မှာ ဝမ်မျိုးရိုးသည် အသည်းအသန်ဖြစ်မှသာ ရန်ရှာတတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူမလို တွေ့ကရာလူကို ရန်ရှာတတ်သူ မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြောရလျှင် ဝမ်မျိုးရိုးက ပျော့တဲ့အသီးကို ရွေးညှစ်တတ်သူ (အနိုင်ကျင့်ရလွယ်သူကို ရွေးပြီး အနိုင်ကျင့်သူ) ဖြစ်ပြီး သူမကတော့ ပျော့ပျော့မာမာ အကုန်ညှစ်တတ်သူဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မာတဲ့အရိုးဆိုရင် ဓားနဲ့ ခုတ်ပစ်လိုက်ရုံပဲ။ ဘယ်တော့မှ အရှုံးမခံဘူး။ သို့သော် သူမ၏အတွေးများကို အပြင်သို့ ပေါက်ကြားခွင့် မပေးပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွီရှို့အဆောင်သို့ သတင်းဝင်လာနိုင်သော်လည်း သတင်းပြန်ထွက်ခွင့် မရှိပေ။ ဒီအချက်ကြောင့် မဟာမိတ်များဖြစ်သော ဝမ်ရွှင်ရုန်နှင့် ကျိုးဝမ်ရုန်တို့ စိတ်မရှည်နိုင် ဖြစ်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်လခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ၁၀လပိုင်းလတွင် ကျရောက်သော ယဲ့ယွင်၏ မွေးနေ့တွင် အခွင့်အရေး ရရှိလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူမမာမေးရင်း မွေးနေ့ ဂုဏ်ပြုရန် ရောက်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save