Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၅၆</h2> <h2 style="text-align: center;">စမ်းသပ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ချီအန်းနန်းဆောင်ကို သွားပြီး ထိုက်ကွေ့ဖေးကို ပြောလိုက်ပါ။ ငါ ဆေးပညာ နားလည်တဲ့ အစေခံတစ်ယောက် လိုအပ်နေတယ်လို့"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်ရှန်း မျက်နှာထား တင်းမာစွာဖြင့် ကျီကျူးကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သမားတော်ဟူ နန်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားရခြင်းကြောင့် သူမတွင် ယုံကြည်ရမည့် သမားတော် မရှိတော့ပေ။ စဉ်းစားလေ ဒေါသထွက်လေပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘဝနှစ်ခုလုံး အားကိုးခဲ့ရသော သမားတော်ကို ယဲ့မျိုးရိုး နှင့် ဝူမျိုးရိုး တို့ ပူးပေါင်းပြီး မောင်းထုတ်လိုက်ကြသည့်အတွက် ယခုအခါသူမ တစ်ကောင်ကြွက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ မပြောပေမဲ့လည်း မယ်တော်ကြီးက အမြဲ သတိရနေသည်။ ကျီကျူး ပြန်ရောက်လာသောအခါ ရုပ်ရည် သာမန်သာရှိသော မိန်းမစိုးတစ်ဦး ပါလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အသက် ၃၀ ကျော်ခန့် ရှိပြီး အသားဖြူကာ မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းလေးနှင့် ပြုံးနေကာ အင်အားကြီးသူကို ရင်ဆိုင်ရန် အားနည်းသူ ဟန်ဆောင်ထားသကဲ့သို့ ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျယ်ယွီ... ဒါက ဟိုင်ကုန်းကုန်း ပါ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်မျိုး ဟိုင်ရှန်း ပါ။ ဖန်းကျယ်ယွီ ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟိုင်ကုန်းကုန်း ဒူးညွှတ်အရိုအသေပြုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ထပါ။ မယ်တော်ကြီး ညွှန်ပေးလိုက်တယ်ဆိုတော့ အရည်အချင်းရှိမှာ သေချာပါတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်ရှန်း လက်ကာပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျယ်ယွီ မြှောက်ပင့်လွန်းပါပြီ။ ကျွန်တော်မျိုးက အဆိပ်အတောက် ခွဲခြားတတ်ရုံ သက်သက်ပါ။ နန်းတွင်းမရောက်ခင်က ဆေးဆိုင်ဖွင့်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ နန်းတွင်းရောက်တော့ သမားတော်ဆောင်မှာ ၁၀ နှစ်လောက် အလုပ်ကြမ်း လုပ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ နောက်ပိုင်း မယ်တော်ကြီးဆီ ရောက်လာတာပါ။ အခု ကျယ်ယွီကို ပြုစုဖို့ ရောက်လာပါပြီ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းကနှိမ့်ချပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်ရှန်းကလည်း ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်သူကို မျှော်လင့်မထားပါဘူး။ အဆိပ်အတောက် ခွဲခြားတတ်ရင် လုံလောက်ပါပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟိုင်ကုန်းကုန်းမှာ ဒီလိုအရည်အချင်း ရှိနေမှတော့ ငါ စိတ်ချလက်ချ အိပ်လို့ရပြီ။ နောက်နောင် ဝေ့ရွယ်ဆောင်ထဲ ဝင်လာသမျှ ပစ္စည်းတွေကို သေချာ စစ်ဆေးပေးပါ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော်မျိုး တာဝန်ယူပါ့မယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟိုင်ကုန်းကုန်း ဒူးထောက်ပြီး ဦးခိုက်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာသစ္စာခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အာဏာမရှိတော့သော ထိုက်ကွေ့ဖေးနှင့် အနာဂတ်ရှိသော ကိုယ်ဝန်ဆောင် ကိုယ်လုပ်တော်ယှဉ်လိုက်လျှင် ဒုတိယလူက ပိုကောင်းသည် မဟုတ်လား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟိုင်ကုန်းကုန်း ရောက်လာပြီးနောက် ယောင်ရှန်း စိတ်ချသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက တကယ်ပင်အရည်အချင်း ရှိသည်။ သူ စစ်ဆေးပေးပြီးနောက် ယောင်ရှန်းထံသို့ မသန့်ရှင်းသော ပစ္စည်းများ မရောက်လာတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အချိန်သည်လျင်မြန်စွာကုန်လွန်ခဲ့ပြီး ၁၁လပိုင်းသို့ ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကိုယ်ဝန်ရှိကြောင်း ကြေညာရမည့်အချိန် နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်၍ ယဲ့ယွင်သည် ကျန်းမာရေး ပြန်ကောင်းလာကြောင်း တဖြည်းဖြည်း သတင်းဖြန့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခန်းထဲ အောင်းနေရတာ ကြာပြီဖြစ်သောကြောင့် အပြင်ထွက် လမ်းလျှောက်ချင်</p> <p style="text-align:justify">နေသည်။ ဆောင်းတွင်းရောက်၍ နှင်းကျလာပါက ကိုယ်ဝန်ကြောင့်ချော်လဲမှာစိုးသည့်အတွက် အပြင်မထွက်ရန်ကြိုတင်စဉ်းစားထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အခု နှင်းမကျခင်လမ်းလျှောက်ထွက်ခြင်းသည်ပိုကောင်းပေသည်။ အစေခံများနှင့်အတူ ဥယျာဉ်တော်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆောင်းရာသီတွင် မက်မွန်ပွင့်များသာ ပွင့်လေ့ရှိသည်။ သခင်မများ စိတ်မညစ်စေရန် ဥယျာဉ်တော်ထဲတွင် ရောင်စုံ မက်မွန်ပွင့်များ စိုက်ပျိုးထားသည်။ လှပသော်လည်း ဆန်းသစ်မှု မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နန်းတွင်းသူတွေ အပြင်ထွက်ချင်ကြတာ မဆန်းပါဘူး။ နီရဲသော တံတိုင်းနှင့် စိမ်းလန်းသော ကြွေပြားတွေက ကြည့်ရတာ ငြီးငွေ့စရာ ကောင်းတယ်လေ။ </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ညန်ကောင်းသည် သူမ၏ ရှေ့နောက်တွင် ပြေးလွှားဆော့ကစားနေသည်။ အစေခံများသည် ယဲ့ယွင် ထိခိုက်မည်စိုး၍ ဝိုင်းရံထားကြသည်။ ပိုင်ရှုက ရှေ့က သွားသည်။ ဟွေယွဲ့ နှင့် နန်ကျစ် က ဘေးတစ်ဖက်စီတွင် နေသည်။ လုကျီ နှင့် လုဟယ်က နောက်က လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူအုပ်ကြီးနှင့် သွားရသဖြင့် ယဲ့ယွင် နေရခက်နေသည်။ ခဏလမ်းလျှောက်ပြီးနောက် မောပန်းလာသဖြင့် ဇရပ်တစ်ဆောင်တွင် နားခိုလိုက်သည်။ ထိုအချိန်ကျမှ အစေခံများ ပြင်ဆင်လာသော ပစ္စည်းများကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နန်ကျစ်က စောင်ထူထူ နှစ်ထည် ယူလာသည်။ တစ်ထည်က ထိုင်ဖို့နှင့်နောက်</p> <p style="text-align:justify">တစ်ထည်က ခြေထောက်လွှမ်းဖို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟွေယွဲ့က လက်ကိုင်မီးဖိုယူလာခဲ့သည်။ အချိန်ကြာသော်လည်း နွေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ လုကျီနှင့် လုဟယ်က မီးဖိုငယ်လေး တစ်လုံးနှင့် မီးသွေးများ ယူလာသည်။ ထိုင်လိုက်သည်နှင့် မီးဖိုမွှေးပြီး ခြေထောက်နားတွင် ချပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နင်တို့ကလည်း... အပြင်ထွက်တာ အိမ်ပြောင်းသလိုပဲ။ မပင်ပန်းဘူးလား။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အို... ရှိုးရုန်ရဲ့ ကျန်းမာရေးက အရေးကြီးတယ်လေ။ အအေးမိလို့ မဖြစ်ဘူး။ ဒါတောင် နည်းနေသေးတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပိုင်ရှု ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီလောက် ဂရုစိုက်ခံရတော့ ယဲ့ယွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျိုးပဲ့လွယ်သော ကြွေရုပ်လေးလို ခံစားနေရသည်။ သူမတို့ ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောနေစဉ် လူနှစ်ယောက် လျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီချန်းချဲ့ ဝမ်ဝမ်ရုန်... မင်ရှိုးရုန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အနားရောက်မှ မကြာသေးမီက နာမည်ကြီးနေသော လူသစ်ဖြစ်ကြောင်း ယဲ့ယွင် သိလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ထပါ။ ဝင်ထိုင်ပါ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် လက်ကာပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်မျိုးရိုး ပြုံးပြီး ဇရပ်ထဲဝင်ကာ ယဲ့ယွင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက်ယဲ့ယွင်ကို အကဲခတ် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီရက်ပိုင်း မင်ရှိုးရုန် နေမကောင်းဘူး ကြားတယ်။ အခုကြည့်ရတာ မျက်နှာအဆင်း ကောင်းမွန်နေပါပြီ။ သက်သာသွားပြီ ထင်တယ်။ နှောင့်ယှက်မိမှာစိုးလို့ မလာခဲ့တာပါ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အနားယူလိုက်လို့ သက်သာသွားပါပြီ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် တည်ငြိမ်စွာ ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်မျိုးရိုး မျက်လုံးကစားလိုက်ပြီး အစေခံလက်ထဲမှ မက်မွန်ပန်းစည်းကို ယူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီနေ့ အပြင်ထွက်ရင်း မက်မွန်ပန်းတွေ ခူးလာတယ်။ လှတာလေးတွေ ရွေးထားတာ။ ရှိုးရုန်ကို ပေးပါရစေ။ မြန်မြန် ကျန်းမာပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပန်းစည်းက လှပပြီး သေချာရွေးချယ်ထားကြောင်း သိသာသည်။ သို့သော် စိတ်မဝင်စားပေ။ ပြုံးပြီး ငြင်းဆန်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဝမ်ရုန် ကြိုးစားပမ်းစား ရွေးထားတာကို မယူရက်ပါဘူး။ ပြန်ယူသွားပြီး အလှဆင်လိုက်ပါ။ စေတနာကိုတော့ လက်ခံပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်မျိုးရိုး ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရှိုးရုန် အထင်လွဲနေပြီ။ ဒီချန်းချဲ့က မက်မွန်ပန်းကို သိပ်မကြိုက်ပါဘူး။ဆောင်းတွင်းမှာ ဒါပဲ ပွင့်လို့ အခန်းအလှဆင်ဖို့ ခူးလာတာပါ။ မက်မွန်ပန်း ကြိုက်တာက ချီဝမ်ရုန်လေ။ မကြာသေးခင်က အရှင်မင်းကြီးက သူ့ကို 'ဆောင်းမက်မွန်ပန်းချီကား' ဆုချလိုက်တယ် ကြားတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်၏ မျက်နှာထားကို အကဲခတ်ပြီး ဆက်ပြောသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ ရှိုးရုန်ကသာ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အသည်းကျော်လေ။ အရှင်မင်းကြီး ပေးတဲ့ ပစ္စည်းတွေက ပန်းချီကားထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်မှာပါ။ ဒီချန်းချဲ့က ကံမကောင်းလို့ ကိုယ့်ဘာသာ ခူးရတာပါ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဝမ်ရုန်ရဲ့ စကားတွေက သဝန်တိုတဲ့ အနံ့တွေ ရနေပါလား။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် ပြုံးသလိုလိုနှင့် ကြည့်ပြီး လက်အင်္ကျီစကို ပြင်ကာ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အရှင်မင်းကြီးနား နေခွင့်ရတာက ကုသိုလ်ထူးပါပဲ။ ကံမကောင်းဘူးလို့ မပြောပါနဲ့။ တခြားလူတွေက နန်းတွင်းရောက်တာကို မကြိုက်ဘူးလို့ ထင်သွားပါဦးမယ်။ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဆုလာဘ်တွေက စေတနာ အဓိကပါ။ တန်ဖိုး ဖြတ်လို့ မရပါဘူး။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်မျိုးရိုး မျက်နှာပျက်သွားပြီး အတင်းပြုံးလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရှိုးရုန် ဆုံးမတာ မှန်ပါတယ်။ ဒီချန်းချဲ့ မှားသွားပါတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆုံးမတာ မဟုတ်ပါဘူး။ စကားစမြည် ပြောရုံတင်ပါ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် ဆက်လက် တည်ငြိမ်နေသဖြင့်ဝမ်မျိုးရိုး နေရခက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ မနေတတ် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယဲ့ယွင် စကားဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အချိန်လွန်နေပြီ။ ပြန်တော့မယ်။ ဝမ်ရုန်... သဘောရှိပါ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပါပြီ။ ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်မျိုးရိုး အမြန်ထပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် ပြုံးပြီး ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နောက်တစ်ခါ တိုင်ချင်ရင် အရှင်မင်းကြီးဆီ သွားတိုင်ပါ။ ငါ့ဆီ မလာနဲ့။ ငါက မျက်စိထဲ အမှိုက်ဝင်တာ မကြိုက်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်မျိုးရိုး ခေါင်းငုံ့ထားပြီး ပြန်မပြောရဲသော်လည်း မျက်နှာထား တင်းမာနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် ထွက်သွားမှ သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်သည်။ မင်ရှိုးရုန်က ရမ်းကားတယ်လို့ ကြားဖူးပေမဲ့ တည်ငြိမ်နေရင် ပိုကြောက်ဖို့ ကောင်းတာပဲ။ တော်တဲ့လူက ဘယ်အချိန်မဆို တော်တာပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်ကတော့ ဝမ်မျိုးရိုးရဲ့ လုပ်ရပ်ကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပါဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူသစ်က သူမကို လာစမ်းသပ်တာကိုသတိပေးလိုက်ရုံပါပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save