"လောကရှိ နည်းနာအဖြာဖြာတို့သည် တာအိုဂိုဏ်းမှ ဆင်းသက်လာသည်"
ဤစကားမှာ ကျိုကျိုးတိုက်ကြီးတွင် အလွန်ထင်ရှားလှသည်။ အနည်းငယ် ပိုကားလွန်းသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ကျိုကျိုးတိုက်ကြီးတွင် တာအိုဂိုဏ်း၏ အဆင့်အတန်း မည်မျှမြင့်မားသည်ကို ဖော်ပြနေခြင်းပင်။
ကျင့်ကြံသူများသည် များသောအားဖြင့် - ဆေးလုံး၊ ဝိညာဉ်ရတနာ၊ အဆောင်နှင့် အစီအရင် ဟူသော ပြင်ပအားကိုးရာ (၄) မျိုးကို အသုံးပြုကြသည်။ တာအိုဂိုဏ်း၏ အဂ္ဂိရတ်တောင်၊ လက်နက်သန့်စင်ရေးတောင်၊ အဆောင်မန္တာန်တောင်နှင့် အစီအရင်တောင်တို့မှာ ထိုပညာရပ် (၄) မျိုးတွင် ထိပ်သီးများပင် ဖြစ်ကြသည်။
အကယ်၍ ထိုပညာရပ်များကို သင်ယူလိုပါက မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တာအိုဂိုဏ်းကို ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပေ။
ကျန်းလီ နှင့် သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းတို့သည် လက်နက်သန့်စင်ရေးတောင်၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာကြစဉ်၊ အသက် ၇ နှစ်၊ ၈ နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ဘေးတွင် အစောင့်အချို့ ရှိနေကြ၏။ ထိုအစောင့်များသည် မိမိတို့၏ကျင့်ကြံမှုကို ဖုံးကွယ်ထားကြသော်လည်း၊ ကျန်းလီကမူ သူတို့ထဲတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံးသူမှာ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရှိပြီး၊ ကျန်သူများမှာလည်း ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။
ကြည့်ရသည်မှာ အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုမှ ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ဟန်တူသည်။
"ဦးဦး... အထဲကို ဝင်လို့မရဘူးနော်" ကျန်းလီ အထဲသို့ဝင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ထိုမိန်းကလေးငယ်က လှမ်းတားလိုက်သည် - "ခမည်းတော်နဲ့ ဦးဦးဖုန်းတို့ အထဲမှာ လက်နက်သန့်စင်နေကြတာ။ လက်နက်မပြီးမချင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ အဝင်မခံဘူးလို့ ခမည်းတော်က မိန့်ထားတယ်။"
"တကယ့်ကို ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်မလေးပဲ။ သမီးနာမည်က ဘယ်သူလဲ" သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းသည် ထိုမိန်းကလေးငယ်၏ ဖြူစင်ဝင်းပသော ရုပ်ရည်လေးကို မြင်ကာ သဘောကျသွားပြီး သူမ၏ခေါင်းလေးကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်သည်။
"ကျွန်မကို မပုတ်နဲ့။" မိန်းကလေးငယ်က ခေါင်းကို အသည်းအသန် ခါယမ်းကာ သူတော်စင်မ၏ လက်အောက်မှ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး၊ ခါးထောက်လျက် ပြောလိုက်သည် - "ဟွန့်... ကျွန်မက မဟာကျိုးအင်ပါယာရဲ့ (၁၉) ယောက်မြောက် မင်းသမီး ကျီခုန်းခုန်းပဲ။"
"ဪ... ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ အဖေက ကျီကျစ်ပေါ့?" ကျန်းလီသည် လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဤနေရာတွင် မဟာကျိုးဧကရာဇ် ကျီကျစ်နှင့် ဆုံရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
တာအိုဂိုဏ်းချုပ် ပိုင်ဟုန်ထူက ကျန်းလီတစ်ယောက် တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ လှည့်လည်သူအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေမှန်း ဘယ်လိုလုပ် သိနေရတာလဲဆိုတော့... သေချာပေါက် ကျီကျစ်က သတင်းပေးလိုက်လို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။
"ဦးဦးက ကျွန်မခမည်းတော်ကို သိလို့လား" ကျီခုန်းခုန်းသည် ကျန်းလီက လူသားဧကရာဇ် မျက်နှာဖုံး စွပ်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့အပေါ် သဘောကျသွားသည်။
သူမသည်လည်း လူသားဧကရာဇ်ကျန်းလီကို အလွန်ပင် ကြည်ညိုသူ ဖြစ်သည်။
လူသားဧကရာဇ်ကို ကြည်ညိုတဲ့သူဟာ လူဆိုးမဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ကျီခုန်းခုန်းက တွေးနေခြင်းပင်။
သိသာလှသည်မှာ... သူမသည် သူမ၏ တတိယအစ်ကိုတော် (ကျီကျို) နှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စများကို မသိရှိပေ။
အစောင့်များသည် ကျီခုန်းခုန်းကို ကာကွယ်သည့် အနေအထားဖြင့် ထိုသုံးဦးကို ဝိုင်းလိုက်ကြပြီး၊ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက - "မင်းတို့က ငါတို့ အရှင်မင်းကြီးကို သိလို့လား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
အစောင့်များမှာ အမှန်တကယ်တွင် အလွန်ပင် တုန်လှုပ်နေကြသည်။ သူတို့သည် ရှေ့မှ လူနှစ်ဦး၏ အတိမ်အနက်ကို မမြင်နိုင်သော်လည်း ထိုသူတို့မှာ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ရမည်ဟု ခန့်မှန်းမိသည်။ အကယ်၍ ထိုသူများမှာ လူဆိုးများဖြစ်ပြီး မင်းသမီးလေးကို ရန်ပြုမည်ဆိုပါက သူတို့ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"ဒီလောက်အထိလည်း မစိုးရိမ်ကြပါနဲ့" ကျန်းလီက ရယ်မောရင်း မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ရာ၊ မျက်နှာဖုံးပါ ပုံရည်အတိုင်းပင် ရုပ်ရည် ပေါ်ထွက်လာသည် - "တကယ်တော့ ငါနဲ့ မင်းတို့ အရှင်မင်းကြီးက မိတ်ဆွေဟောင်းတွေပါပဲ"
"ကျိုးဧကရာဇ်ရဲ့ အစောင့်တွေက လူသားဧကရာဇ်ကျန်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်။" ကျန်းလီမှန်း သိလိုက်ရသောအခါ အစောင့်များမှာ စိတ်အေးသွားကြပြီး အလျင်အမြန် အလေးအမြတ်ပြုကြတော့သည်။
ကျီခုန်းခုန်းမှာမူ ပါးစပ်ကြီး အဟောင်းသားဖြင့် ကြောင်အသွားသည်။
"ဦးဦးက တကယ်ပဲ လူသားဧကရာဇ်ကျန်းလား? ခမည်းတော် ပြောပြတဲ့ ဦးဦးရဲ့ပုံပြင်တွေကို သမီး အမြဲနားထောင်ဖူးတယ်။"
"ဪ... သူက ဘယ်လိုတွေ ပြောပြလို့လဲ"
"ခမည်းတော်က ပြောတယ်... ဦးဦးဟာ ကျိုကျိုးရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး၊ လူ့ပြည်က နတ်ဘုရားစစ်စစ်ပဲတဲ့။ ဦးဦး လူသားဧကရာဇ်ဖြစ်လာဖို့ ဘယ်လောက် ပင်ပန်းခဲ့ရလဲဆိုတာ၊ ပြီးတော့ ဦးဦးက ကျိုကျိုးကို ကာကွယ်ရင်း ခမည်းတော်နဲ့အတူ နယ်ပယ်ပြင်ပနတ်ဆိုးတွေကို ဘယ်လို တိုက်ထုတ်ခဲ့လဲဆိုတာတွေကို သမီးကို အိပ်ရာဝင်ပုံပြင်အဖြစ် ပြောပြတာ။" ကျီခုန်းခုန်းသည် သူမ၏ ခမည်းတော် ပြောပြခဲ့သော ပုံပြင်များကို ကလေးပီပီ လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြင့် ပြန်လည် ပြောပြနေရှာသည်။
"ဟားဟားဟား... ကျီကျစ်က ငါ့ကို အဲ့ဒီလို မြင်နေတာကိုး။" ကျန်းလီ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ ခဏနေ ကျီကျစ်ကို ထိုးကြိတ်လျှင် လက်ကို အနည်းငယ် လျှော့ပေးမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"လက်နက်သန့်စင်တာက တိတ်ဆိတ်ဖို့ လိုတာလေ။ ကျီကျစ်က လက်နက်လည်း မသွန်းတတ်ဘဲနဲ့ အထဲမှာ ဘာသွားလုပ်နေတာလဲ"
ကျန်းလီက ပြုံးလိုက်သည် - "မင်း ကျီကျစ်ရဲ့ ထပ်ဆင့်သူငယ်အိမ်အစွမ်းကို မေ့နေတာပဲ။ အဲ့ဒါက လက်နက်သန့်စင်ရာမှာ အကြီးအကျယ် အထောက်အကူပြုတာလေ"
...
လက်နက်သန့်စင်ရေးတောင်၏ အတွင်းပိုင်းတွင် ကျီကျစ်နှင့် တောင်သခင်တို့သည် လက်နက်သန့်စင်မည့် အစီအစဉ်ကို ခေါင်းချင်းရိုက်၍ တိုင်ပင်နေကြသည်။
"နောက်ထပ် နာရီဝက်လောက်နေရင် မီးအားကို (၁၀) ရာခိုင်နှုန်းလောက် မြှင့်လိုက်ရင်ကော၊ အောင်မြင်နိုင်မလား" တောင်သခင်သည် စာရွက်ပေါ်တွင် လုပ်ငန်းစဉ်များကို ရေးလိုက်၊ ဖျက်လိုက်၊ ပြင်လိုက်ဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အတော်လေး ရှုပ်ထွေးနေပုံရ၏။
လက်နက်သန့်စင်ရာတွင် ဖိုပေါက်ကွဲမည့် အန္တရာယ်ရှိသည်။ ဖိုပေါက်ကွဲပါက ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း အများစုမှာ အလဟဿဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တောင်သခင်သည် ဖိုမစတင်မီ မီးအား၊ ကုန်ကြမ်း၊ ပုံစံ စသည်တို့ကို အကြိမ်ကြိမ် တွက်ချက်ရလေ့ရှိပြီး၊ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် စိတ်ပင်ပန်းလှသော အလုပ်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျီကျစ်၏အကူအညီပါသဖြင့် အများကြီး ပိုမို လွယ်ကူသွားခဲ့သည်။
ကျီကျစ်၏ ထပ်ဆင့်သူငယ်အိမ် အစွမ်းမှာ နက်ရှိုင်းလှပြီး အရာရာကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်စွမ်း ရှိပုံရသည်။
"မရဘူး... အဲ့ဒီအတိုင်းဆိုရင် ဖိုပေါက်ကွဲဦးမှာပဲ" ကျီကျစ်သည် အနာဂတ်ကိုကြည့်ကာ ထိုနည်းလမ်းအတိုင်း လုပ်ဆောင်ပါက ကျရှုံးမည်ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်။
"အင်း... ဒါဆိုရင် ကောင်းကင်တောင် သန့်စင်ရေအစား နှင်းတောင် သန့်စင်ရေကို ပြောင်းသုံးရင်ကော ဘယ်လိုလဲ"
"မရဘူး... ဒီတစ်ခါ ပေါက်ကွဲတာက ပိုတောင် ပြင်းဦးမယ်"
"ဒါဆိုရင်..."
"မရဘူး..."
"ဟော... ဒီတစ်ခါတော့ အောင်မြင်ပြီ။"
နှစ်ဦးသား အကြိမ်ကြိမ် တွက်ချက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။ ကျီကျစ်မှာ အသက်ပင် မနည်းရှူနေရသည်။ သူသည် အတိတ်နှင့် အနာဂတ်ကို ကြည့်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ အကြိမ်ကြိမ် အစွမ်းသုံးရသည်မှာ အလွန်ပင် ပင်ပန်းလှသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ပုံမှန်အချိန်တွင် ထိုအစွမ်းကို လွယ်လွယ်နှင့် မသုံးစွဲပေ။
"ဟင်?" ကျီကျစ်၏မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပျက်သွားသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ"
"ငါ အခု အပြင်ထွက်ရင် အရိုက်ခံရမယ်လို့ မြင်နေရတယ်"
"ဘယ်သူကလဲ" တောင်သခင်က စပ်စုလိုက်သည်။ သို့သော် သူ သိပ်မစိုးရိမ်ပေ။ ကျီကျစ်က အနာဂတ်ကို မြင်နိုင်မှတော့ ရှောင်လွှဲနိုင်မည် မဟုတ်လား။
"ကျန်းလီပဲ။"
တောင်သခင်မှာ ခဏ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထပ်မေးနေရန် မလိုတော့ပေ။ ကျီကျစ်၏ပါးစပ်မှာ အလွန် 'သရမ်း' ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြရာ၊ ကျန်းလီကို တစ်ခုခု သွားစော်ကားမိခြင်းဖြစ်ရမည်။
သူက ကျီကျစ်၏ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ကာ - "...ငါ အဂ္ဂိရတ်တောင်ကို သွားပြီး မဟာပြန်လည်ရှင်သန်ဆေးတစ်လုံး သွားရှာပေးမယ်။ မရရင်လည်း ငါ့မှာ အလောင်းမောင်းနှင်ဂိုဏ်းက သူငယ်ချင်းတွေ ရှိပါသေးတယ်"
ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ထွက်သွားတော့သည်။ ကျီကျစ်အား ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးပင် မပေးခဲ့ပေ။
"မင်းရဲ့စိတ်က မီးဖိုအောက်ခြေက မှိုင်းတွေထက်တောင် ပိုမည်းသေးတယ်။" ကျီကျစ်က အော်ဟစ် ဆဲဆိုလိုက်သော်လည်း၊ ကျန်းလီက ပြုံးပြုံးကြီးဝင်လာကာ တံခါးပိတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။
အကယ်၍ မဟာကျိုးအင်ပါယာအတွင်းမှာသာဆိုလျှင် သူသည် ကျန်းလီနှင့် အတန်ငယ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခု တာအိုဂိုဏ်းအတွင်းမှာမူ...
"မျက်နှာကိုတော့ မထိုးနဲ့နော်။"
"ကောင်းပါပြီ"
တစ်ဖက်သတ် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုအပြီးတွင် ကျန်းလီသည် စိတ်ကြည်လင်စွာဖြင့် လက်နက်သန့်စင်ရေးတောင်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းနှင့်အတူ အဂ္ဂိရတ်တောင်သို့ သွားရောက်ကာ၊ တောင်သခင်အား သွားရောက် နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ဆေးလုံးရှာရန် စိတ်မကူးဘဲ ပုန်းနေသော လက်နက်သန့်စင်ရေး တောင်သခင်နှင့်လည်း ဆုံတွေ့ခဲ့သေးသည်။
ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် လူအများ စောင့်မျှော်နေကြသော အင်အားစုအသီးသီး၏ နတ်ဘုရားလက်နက် ဖူးမြော်ပွဲ စတင်ခဲ့သည်။
ဖူးမြော်ပွဲဟုဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ်မှာ တရားဓမ္မချင်း ပြိုင်ဆိုင်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
လူသားဧကရာဇ်နန်းဆောင်၊ ဂိုဏ်းကြီး (၆) ဂိုဏ်း၊ အင်ပါယာကြီး (၉) ခုနှင့် ပင်လယ်လေးစင်းမှ အင်အားစုများအားလုံး ကိုယ်စားလှယ်များ စေလွှတ်ကာ စင်မြင့်ထက်တွင် နေရာယူထားကြသည်။ သေချာသည်မှာ မဟာဝေ့အင်ပါယာကဲ့သို့ အချို့သော အင်အားစုများမှာမူ တက်ရောက်ခြင်း မရှိပေ။
ထိုသူများ၏ နောက်တွင်မူ ယာယီတည်ဆောက်ထားသော မြင့်မားသည့် စင်မြင့်တစ်ခုရှိနေပြီး၊ ထိုစင်မြင့်ပေါ်တွင် ရတနာတံဆိပ်တစ်ခုမှာ အသာအယာ ဝင်းလက်နေသည်။ ၎င်း၏ နောက်ကွယ်တွင် 'ယင်' နှင့် 'ယန်' ငါးနှစ်ကောင်မှာ အချင်းချင်း အမြီးချင်းခဲကာ လည်ပတ်နေကြ၏။
လူအများမှာ ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုတံဆိပ်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် ဖောက်ထွက်နိုင်သည့် စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသည်ဟု သူတို့ ခံစားရသည်။ ၎င်းမှာ အကျိုးတရားများ၏ အကြောင်းရင်း၊ အကြောင်းတရားများ၏ ရလဒ် ဖြစ်နေပြီး၊ အရာရာ၏ ကံတရားအားလုံး ထိုတံဆိပ်ပေါ်တွင် စုစည်းနေသကဲ့သို့ပင်။
သူတို့သည် ထိုတံဆိပ်နှင့် မိမိတို့ကြားတွင် ရေစက်ရှိနေသည်ဟုပင် ထင်မှတ်လာကြပြီး၊ ထိုတံဆိပ်မှာ မိမိတို့ ပိုင်ဆိုင်သင့်သည့်အရာဟု ယူဆလာကြသည်။
အကယ်၍ စင်ပေါ်တွင် အစွမ်းထက်လှသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ရှိမနေပါက၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အသက်နှင့်လဲ၍ ထိုတံဆိပ်ကို လုယူရန် ကြိုးစားကြမည်မှာ သေချာသည်။
၎င်းမှာ ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်၏ အစွမ်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အရာရာကို အသိဉာဏ်ပွင့်စေနိုင်ရုံသာမက၊ ကံတရား တိုက်ခိုက်မှုကိုပါ ပြုလုပ်နိုင်သဖြင့် မည်သို့မျှ မခုခံနိုင်ပေ။
ချန်ချွန်းရှန်းဝမ်က ပြောဖူးသည်မှာ - နတ်ဘုရားဘုံတွင်ပင် ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်သည် အလွန်ထူးကဲသော နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်ဆို၏။
တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ကို မြေပြင်တွင် မပြုလုပ်ဘဲ ကောင်းကင်ယံ၌သာ ပြုလုပ်ထားသည်။ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ နတ်ဘုရားလက်နက်ကိုင်၍ တိုက်ခိုက်ကြလျှင် ထိခိုက်မှု အလွန်ကျယ်ပြန့်မည်ဖြစ်ရာ၊ မြေပြင်တွင် တိုက်ခိုက်ရန် မသင့်တော်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
တာအိုဂိုဏ်းသည် လူတိုင်း၏ခေါင်းပေါ်တွင် အစီအရင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပေးထားပြီး တိုက်ပွဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုများကို တားဆီးပေးထားလေတော့သည်။
***