ကျန်းလီသည် မိမိကိုယ်ကို အလွန်အမင်း သန်မာသည်ဟု ယုံကြည်မှုရှိသော်လည်း နတ်ဘုရားလက်နက်များ၏ တိုက်ကွက်များမှာ ဆန်းကြယ်နက်နဲလှသဖြင့် သေချာပေါက် အနိုင်ရမည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။ သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်က ထျန်းဟွမ်လှံကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
သူ့ကိုယ်ပွားတစ်ခုက ရှည်လျားသော ဓားကို ကိုင်စွဲကာ နတ်ဘုရားလက်နက်များ၏ စိတ်အာရုံကို ဖြတ်တောက်ရန် နှလုံးသားဓားသိုင်းကွက်ကို ခင်းကျင်းလိုက်သည်။ အခြားကိုယ်ပွားတစ်ခုကမူ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း၊ တာအိုဂိုဏ်းနှင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းတို့၏ အဆောင်ပေါင်းစုံကို ရောနှောအသုံးပြုကာ တိုက်ခိုက်နေသည်။
ပိုင်ဟုန်ထူသည် ယခုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သာ ရှိသေးသော ကျန်းလီကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာသည်။ ထိုစဉ်က ကျန်းလီသည် လူသားဧကရာဇ် မဖြစ်သေးသော်လည်း သူ့အဆောင်များမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကာ၊ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုမှာလည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် ကောင်းမွန်လှသည်။ လက်နက်အစုံအလင်ဖြင့် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို အလဲထိုးနိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
ထိုစဉ်က ကျန်းလီသည် လက်နက်ကောင်းကောင်း မရှိသေးဘဲနှင့်ပင် ဤမျှ သန်မာခဲ့လျှင်၊ ယခု 'ထျန်းဟွမ်လှံ' ကို ကိုင်ဆောင်ထားချိန်တွင် မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်နေမည်ကို ပိုင်ဟုန်ထူပင် မမှန်းဆနိုင်တော့ပေ။
ယခုခေတ်တွင် နတ်ဘုရားလက်နက်များ၏ ဝရုန်းသုန်းကားမှုကို ငြိမ်ဝပ်အောင် လုပ်နိုင်သူ ရှိသည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ ကျန်းလီတစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်လိုက်သည်။
ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း အစောင့်အရှောက် လေးပါးသည် လက်တစ်ဖက်တွင် 'သူတော်ကောင်းဓား'၊ အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် 'နဂါးပုလဲ' ကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ သူတော်ကောင်းဓား၏ ထက်မြက်မှုနှင့် နဂါးပုလဲ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ခံစစ်တို့ ပေါင်းစပ်ထားသည့် ထိုသူတို့၏ အရှိန်အဝါမှာ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်ထက်ပင် သာလွန်နေသည်။
ကျန်းလီက လှံကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူတော်ကောင်းဓား လေးလက်စလုံး ကျိုးပြတ်သွားပြီး အစောင့်အရှောက် လေးပါးစလုံး လွင့်ထွက်သွားကြသည်။ အကယ်၍ နဂါးပုလဲသာ မရှိပါက ထိုလက်ချက် တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် သူတို့သည် "သတ်ဖြတ်ခြင်း" စာလုံးအဆောင်ဘဝသို့ ပြန်ရောက်သွားကြမည်မှာ သေချာသည်။
"နာလိုက်တာ။"
"ရက်စက်လိုက်တာ။"
"သူ့ရဲ့ ခွန်အားက ငါတို့ နဂါးမျိုးနွယ်တွေထက်တောင် ပိုကြီးသေးတယ်။"
နဂါးပုလဲ လေးလုံးမှာ ပြိုင်တူ အော်ဟစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် အသိဉာဏ်ပွင့်လာကြသဖြင့် နာကျင်မှုနှင့် ခံစားချက်များကိုလည်း သိရှိလာကြခြင်းဖြစ်သည်။
ကျန်းလီ၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုပေါ်တွင် "သေဆုံး" စာလုံးအဆောင် ကပ်သွားသော်လည်း၊ ထိုကိုယ်ပွားက 'ရွှေပိုးကောင် အရေခွံလဲအတတ်' ကို သုံးကာ အသစ်တစ်ခု ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဟောင်းနွမ်းသော ကိုယ်ထည်မှာ ပြာအဖြစ် ကြွေလွင့်သွားသည်။
ပညာရှိစာမူက လက်မလျှော့ဘဲ "လောင်ကျွမ်း" စာလုံးအဆောင်ကို ထပ်မံ ပစ်ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။ သို့သော် ကျန်းလီ၏ ကိုယ်ပွားအသစ်မှာ ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများ ဝန်းရံလျက် မီးလျှံကြားမှ ပြန်လည် မွေးဖွားလာကာ၊ ခိုင်မာလှသော ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်ရှိသည့် ရဟန္တာတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။
အခြားကိုယ်ပွားတစ်ခုကမူ နှလုံးသားဓားကို ထုတ်သုံးလိုက်ရာ ပညာရှိစာမူ၏ စိတ်အာရုံကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားပြီး၊ ရေး၍ပင် မပြီးသေးသော "ပျက်သုဉ်း" စာလုံးအဆောင်ပါ ဒဏ်ရာရသွားသည်။ ထိုဓားရည်ရွယ်ချက်မှာ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ တစ်ဖက်လူကို အမြစ်ပြတ် သတ်ဖြတ်တော့မည့်အလား ရှိနေ၏။
ပညာရှိစာမူမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် "ငြိမ်သက်" စာလုံးအဆောင်ကို အလျင်အမြန် ရေးသားကာ မိမိ၏ စိတ်အာရုံကို ဗလာဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်မှသာ ဤသေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားတော့သည်။
ဆန္ဒပြည့်ဘူးသီးက အတိဒုက္ခမိုးကြိုးများကို ထပ်မံ စေလွှတ်လိုက်သော်လည်း၊ ကျန်းလီ၏ ကိုယ်ပွားက ရှောင်းယောင် လွတ်လပ်ခြင်းအတတ်ကို သုံးကာ ပေါ့ပါးစွာ ရှောင်ကွင်းလိုက်သဖြင့် အမွှေးတစ်ပင်ပင် မထိခိုက်ခဲ့ပေ။
ဗြဟ္မာမျှော်စင်မှာမူ ၎င်း၏ အလေးချိန်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော တွင်းနက်ကို အားကိုးကာ ကျန်းလီကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်သည်။
သို့သော် ထျန်းဟွမ်လှံ၏ ဂုဏ်သတ္တိမှာ အပြင်းထန်ဆုံး အဖိုဓာတ်ရှိခြင်းဖြစ်ရာ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပွန်းပဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းကို ပုံစံပြောင်းလဲရန်အတွက် လက်နက်သန့်စင်ခြင်းကဲ့သို့သော နူးညံ့သည့် နည်းလမ်းဖြင့်သာ ရနိုင်သည်။
ထျန်းဟွမ်လှံမှာ တွင်းနက်ကို အမှုမထားဘဲ ဗြဟ္မာမျှော်စင်၏ကိုယ်ထည်ကို တည့်တည့် ဆောင့်ကန်လိုက်သည်။ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် မည်သည့် နည်းပရိယာယ်မျှ မရှိဘဲ စစ်မှန်သော ခွန်အားချင်းသာ ယှဉ်ပြိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်းလီက လှံကို တင်းတင်းဆုပ်ထားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ်မျှပင် တုန်ခါခြင်း မရှိပေ။
သို့သော် ဗြဟ္မာမျှော်စင်မှာမူ လှံဖြင့် အထုခံရသဖြင့် ကိုယ်ထည်တွင် တွင်းကြီးများစွာ ပေါ်လာပြီး၊ ဖြောင့်စင်းသော မျှော်စင်ပုံစံမှာ ယခုအခါ ဘူးသီးပုံစံ ဖြစ်သွားရရှာသည်။
နောက်ထပ် အချက်အနည်းငယ်သာ ထပ်ထုခံရလျှင် ၎င်းမှာ ထက်ပိုင်းကျိုးသွားပြီး မီးဖိုထဲ ပြန်ဝင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
အောက်တွင် ရှိနေသော လူများမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာ ကြည့်နေကြပြီး လူသားဧကရာဇ် ရှုံးနိမ့်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။
သို့သော် နတ်ဘုရားလက်နက်များမှာမူ မိမိတို့ ဤနေရာတွင် ပျက်စီးရတော့မည်ကို ပို၍ ကြောက်လန့်နေကြသည်။
ထိုစဉ် ကျန်းလီသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က မိမိအား မကောင်းသော စိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ မတွေ့ရပေ။
ကျန်းလီသည် မိမိ၏ အလိုလိုသိစိတ်ကို ယုံကြည်သူဖြစ်ရာ၊ ထျန်းဟွမ်လှံကို အလင်းထက် မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ လှံမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးမှ ချက်ချင်း ပြန်ပေါ်လာသည်။
၎င်းမှာ မဟာကျိုး၏ မင်းသားများ သုံးစွဲသော 'အချိန်ပြန်လှန်ခြင်း' အစွမ်းနှင့် အလွန်တူလှသည်။
"လူသား... မင်း တော်တော် တော်တာပဲ။"
ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်သည် ကျိုးသွားသော သူ၏ အစွန်းကို ပြန်ရှာတွေ့သွားပြီး ကျန်းလီ အခြားလက်နက်များနှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည် ပြုပြင်လိုက်သည်။
"ဒါ မင်း ငါ့ကို အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်းတာပဲ။ မင်းကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာနိုင်တဲ့ ငရဲထဲ ပို့ပေးမယ်။"
ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်က ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်။ သူသည် ကျိုကျိုးတိုက်ကြီး၏ 'ကံတရား'ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသူ မဟုတ်လား။
"မင်းရဲ့ ရှေ့ဆက်လမ်းမှာ အခက်အခဲပေါင်းစုံ ကြုံတွေ့ပြီး ခြေတစ်လှမ်းတောင် လှမ်းရခက်စေရမယ်။"
၎င်းမှာ 'ပြောသည့်အတိုင်း ဖြစ်စေရမည်' ဟူသော အစွမ်းပင်။ ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် ကျန်းလီသည် မယုံနိုင်စရာ တိုက်ဆိုင်မှုများစွာ ကြုံတွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။ ဥပမာ - ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ကမောက်ကမဖြစ်ကာ ကျင့်ကြံမှု ဆုံးရှုံးခြင်း၊ လူတိုင်း၏ ရန်ငြိုးကို ခံရခြင်း၊ သို့မဟုတ် အချိန်မြူနှင်းများကြား ပိတ်မိကာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၅၀၀ က အားအနည်းဆုံး အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်သည်။
သို့သော်... ဘာမှ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။
ကျန်းလီ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမျှ ရှိမနေပေ။
"ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မင်းရဲ့ ကံတရားကို မမြင်ရတာလဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မမြင်ရတာလဲ။"
ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်မှာ ရူးမတတ် အော်ဟစ်နေတော့သည်။ သူ မြင်တွေ့သမျှကို သူကိုယ်တိုင် မယုံနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။
သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ကျိုကျိုးရှိ သက်ရှိအားလုံး၊ ရတနာအားလုံး၏ ကံတရားများကို မြင်နိုင်သော်လည်း၊ ကျန်းလီ တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ကျိုကျိုးနှင့် သီးခြားစီဖြစ်နေသကဲ့သို့ မည်သည့် ကံတရားအမှတ်အသားမျှ ရှိမနေခြင်းဖြစ်သည်။
ကျန်းလီကိုယ်တိုင်လည်း အကြောင်းရင်းကို မသိသော်လည်း ယခုမှာ အဲ့ဒီကိစ္စကို စဉ်းစားနေရမည့် အချိန်မဟုတ်ပေ။
သူ၏ ကိုယ်ပွား သုံးခုစလုံး တစ်ပြိုင်နက် လှုပ်ရှားလိုက်ကြရာ ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်မှာ ကိုယ်ထည်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာသည်အထိ အထုခံလိုက်ရသည်။
ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်မှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် "ဝါး... မဆော့တော့ဘူး၊ မင်းက လူကို အနိုင်ကျင့်တယ်။" ဟု ကလေးတစ်ယောက်လို ငိုချလိုက်ပါတော့သည်။
တံဆိပ်တင် ငိုသည်မဟုတ်၊ ကျန်သော နတ်ဘုရားလက်နက်များပါ ငိုနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ယနေ့မှ အသိဉာဏ် ပွင့်လာကြသူများဖြစ်ရာ၊ အသိဉာဏ်အရ အသက် ၅ နှစ်၊ ၆ နှစ်အရွယ် ကလေးငယ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့က ကျိုကျိုးတွင် စိတ်ကြိုက် ဆော့ကစားချင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘယ်သူမှလည်း သူတို့ကို မတားနိုင်ဘူးဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။
ဘယ်သူက ထင်ပါ့မလဲ။ ပထမဆုံး ခြေလှမ်းမှာတင် ကျန်းလီ၏ အသေအလဲ ထိုးကြိတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည် မဟုတ်လား။
"မျှော်စင်လေး... ညီအစ်ကိုတွေကိုခေါ်ပြီး ပြေးတော့၊ ကျိုကျိုးကနေ ထွက်ကြစို့။"
ဗြဟ္မာမျှော်စင်မှာ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူသည် နေရာလွတ်အက်ကွဲကြောင်း ၆ ခုကို ဆွဲဖြဲလိုက်ရာ၊ နတ်ဘုရားလက်နက်များမှာ အလုအယက် တိုးဝင် ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။
[အမည်မသိ ကမ္ဘာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။]
...
စနစ်ဆီမှ အသိပေးချက် ၆ ခု တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
နတ်ဘုရားလက်နက်များ ထွက်ပြေးသွားသဖြင့် ကျန်ရှိသော အသိဉာဏ်ပွင့်နေသည့် ရတနာများမှာ ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ပေ။ ကျိုကျိုးရှိ ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြား ဝိုင်းဝန်းနှိမ်နင်းလိုက်သည့်အခါ ထိုရတနာများမှာ 'ရတနာအင်ပါယာ' တည်ထောင်မည့် အိပ်မက်ကို စွန့်လွှတ်ကာ ငြိမ်ကုပ်သွားကြတော့သည်။
သို့သော် ရတနာများ အသိဉာဏ်ပွင့်လာသည့်ကိစ္စမှာ ဤမျှနှင့် မပြီးဆုံးသေးမှန်း လူတိုင်း သိကြသည်။
ထိုရတနာများ ငြိမ်သွားသည်မှာ ခဏသာ ဖြစ်သည်။ မည်သည့်ကျင့်ကြံသူကများ ဤရတနာများကို ယုံယုံကြည်ကြည်နှင့် ဆက်သုံးရဲပါ့မလဲ။ တိုက်ပွဲဖြစ်ချိန်တွင် ရတနာက အလုပ်မလုပ်ဘဲ နေခဲ့လျှင် သခင်ဖြစ်သူမှာ ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ကျင့်ကြံသူများသည် ရတနာများကို အားကိုးနေကျ ဖြစ်ရာ၊ ရတနာများ မပါလျှင် ကျိုကျိုး၏ အင်အားမှာ အဆမတန် ကျဆင်းသွားပေလိမ့်မည်။
ထိုရတနာများကို ဘယ်မှာ ထားရမည်ဆိုသည်မှာလည်း ပြဿနာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ သခင်များဆီမှာ ထားလျှင် သခင်ကို ပြန်သတ်မည်ကို စိုးရိမ်ရသည်၊ တစ်နေရာတည်းတွင် စုထားပြန်လျှင်လည်း ရတနာအင်ပါယာ တကယ်ဖြစ်သွားမည်ကို ကြောက်ရသည်၊ ဖျက်ဆီးပစ်ရန်ကျတော့လည်း နှမြောစရာ ဖြစ်နေပြန်သည်။
အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ - ထွက်ပြေးသွားသော နတ်ဘုရားလက်နက်များကို မည်သို့ လုပ်ရမလဲ ဆိုသည်ပင်။
ကျန်းလီ မရှိခင်က နယ်ပယ်ပြင်ပ နတ်ဆိုးများကို တားဆီးရန်အတွက် အစဉ်အဆက်သော လူသားဧကရာဇ်များသည် နတ်ဘုရားလက်နက်များကို အသုံးပြုခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ကျန်းလီသာ နတ်ဘုရားဘုံကို ရှာတွေ့ပြီး ပြန်မလာနိုင်ခဲ့လျှင်၊ သို့မဟုတ် သူ အိုသေသွားလျှင်၊ နောက်တက်မည့် လူသားဧကရာဇ်သည် နတ်ဘုရားလက်နက်များ မရှိဘဲ နတ်ဆိုးများကို မည်သို့ တားဆီးပါ့မလဲ။
ကျန်းလီကတော့ အကောင်းမြင်သူ ဖြစ်သည်။ ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်များသည် နယ်ပယ်ပြင်ပ နတ်ဆိုးများထက် သန်မာကြသည်။ ထိုလက်နက်များကို ပြန်ခေါ်လာနိုင်လျှင် ကျိုကျိုးသည် အစဉ်အမြဲ အေးချမ်းနေပေလိမ့်မည်။
သူသည် ထိုလက်နက်များနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်ကပင် သူတို့၏ စိတ်ရင်းမှာ မယုတ်မာမှန်း သိထားသည်။ ဥပမာ - ပညာရှိစာမူသည် "သေဆုံး" စာလုံးကို ကိုယ်ပွားတွင် မကပ်ဘဲ ကျန်းလီ၏ မူလခန္ဓာတွင် ကပ်နိုင်သော်လည်း မလုပ်ခဲ့ပေ။ ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်သည်လည်း "ကျန်းလီ သေစေရမည်" ဟု မပြောဘဲ "လမ်းခရီး ခက်ခဲစေရမည်" ဟုသာ ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။
သူတို့သည် ချုပ်ချယ်ခံရခြင်းကိုသာ မုန်းတီးကြခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ကျန်းလီသည် ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်ကို အသုံးပြု၍ ကံတရားအတိုင်း လိုက်လံရှာဖွေကာ၊ နတ်ဘုရားဘုံသို့ တက်လှမ်းသွားသော စီနီယာများကို ရှာဖွေလိုသေးသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် နတ်ဘုရားဘုံကိုလည်း ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်လား။
ယခင်က ဘယ်သူမှ ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်ကို ထိုမျှအထိ ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးမပြုနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခု တံဆိပ်ကိုယ်တိုင် အသိဉာဏ်ပွင့်လာပြီဖြစ်ရာ စီနီယာများကို ရှာဖွေရန်မှာ ခက်ခဲမည် မဟုတ်ပေ။
"ငါ သူတို့ကို သွားပြီး ပြန်ခေါ်လာခဲ့မယ်" အင်အားစုကြီးများ အစည်းအဝေးတွင် ကျန်းလီက ပြောလိုက်ရာ လူတိုင်း အံ့သြသွားကြသည်။
ပြန်ရှာမယ်? ဘယ်လိုရှာမှာလဲ? ဘယ်ကို သွားရှာမှာလဲ?
"ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ငါ နေရာလွတ်တာအိုမှာ အတွေ့အကြုံတချို့ ရခဲ့တယ်။ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ငါ လိုက်သွားလို့ရတယ်"
ကျန်းလီသည် စနစ်နှင့် အတည်ပြုပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်များ ထွက်ပြေးသွားသော အမည်မသိ ကမ္ဘာ ၆ ခု၏ တည်နေရာကို စနစ်က မှတ်သားထားပြီးဖြစ်ရာ၊ ရင်းမြစ်အမှတ်များကို အသုံးပြု၍ ထိုနေရာများသို့ ကူးပြောင်းသွားနိုင်သည် မဟုတ်လား။
***