Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၅၇</h2> <h2 style="text-align: center;">ခရီးစတင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်း တကယ်ပဲ နေရာလွတ်တာအိုမှာ အတွေ့အကြုံ ရခဲ့တာလား" ပိုင်ဟုန်ထူက မေးလိုက်သည်။ သူသည် ကျန်းလီ၏ နေရာလွတ်တာအိုပါရမီ မည်မျှအထိ ဆိုးရွားကြောင်း ကောင်းကောင်း သိထားသူ မဟုတ်လား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အေးဆေးပါပဲ... တခြားကမ္ဘာကို သွားနိုင်ရုံလောက်ပါပဲ" ကျန်းလီက ဘာမှမဟုတ်သကဲ့သို့ အေးအေးဆေးဆေး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပိုင်ဟုန်ထူလည်း ထပ်မံ သံသယမဝင်တော့ပေ။ ကျန်းလီသည် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးတွင် နောက်ပြောင်မည်မဟုတ်မှန်း သူ သိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါလေး ယူသွားဦး" ပိုင်ဟုန်ထူသည် အဝေးရောက် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်စာရွက်တစ်ခုကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ပုံစံမှာ အနည်းငယ် ကွဲပြားနေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါက ဘာလဲ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်း အရင်က သုံးတာက ငါ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်တုန်းက လုပ်ထားတာ။ ဒါကတော့ ငါ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ပြီးမှ အသစ်သန့်စင်ထားတဲ့ အဆောင်ပဲ။ သီအိုရီအရတော့ ကမ္ဘာတစ်ခုနဲ့ တစ်ခုကြား ဖြတ်ကျော်ပြီး ဆက်သွယ်လို့ ရရမယ်။ ဒါပေမဲ့ မစမ်းရသေးဘူး၊ တခြားကမ္ဘာရောက်ရင် စမ်းကြည့်ပေါ့"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ပစ္စည်းကောင်းပဲ" ကျန်းလီ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။ သူသည် ပိုင်ဟုန်ထူ၏စေတနာကို မငြင်းဘဲ အဆောင်ကို လက်ခံလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းလည်း စိတ်အေးသွားကြသည်။ လူသားဧကရာဇ်က တခြားကမ္ဘာသို့ သွားရောက်ကာ နတ်ဘုရားလက်နက်များကို ရှာဖွေနိုင်မည်ဆိုလျှင်၊ ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ (၉၉) ရာခိုင်နှုန်း သေချာနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဘုရားဘုံလှေကား မပျက်စီးမီက နတ်ဘုရားဘုံသည် ကမ္ဘာပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင်နှင့် ဆက်သွယ်ထားခဲ့သည်။ ကျိုကျိုးသည် ထိုကမ္ဘာများထဲတွင် အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး၊ အခြားကမ္ဘာများတွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးထွက်ပေါ်ရန် ခဲယဉ်းသော်လည်း၊ ကျိုကျိုးတွင်မူ နှစ်ရာဂဏန်းတိုင်းတွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ထွက်ပေါ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤကွာခြားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် ကျန်းလီ၏ဘေးကင်းမှုကို သူတို့ လုံးဝ မစိုးရိမ်ကြပေ။ ကျန်းလီအနေဖြင့် နတ်ဘုရားလက်နက်များကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းစဉ်အတွင်း အခြားကမ္ဘာများကို ရိုက်ခွဲပစ်မိမည်ကိုသာ စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခြားကမ္ဘာများမှာ ကျိုကျိုးကဲ့သို့ ခိုင်ခံ့ဖို့ မသေချာဘူးမဟုတ်လား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါ မရှိခင်မှာ နယ်ပယ်ပြင်ပ နတ်ဆိုးတွေ ရောက်လာရင် တားဆီးနိုင်ဖို့ 'ကျိုကျိုး ကမ္ဘာစောင့် အစီအရင်' ကို အရင်ဆုံး အပြီးသတ်လိုက်ကြရအောင်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေက ထွက်ပြေးကုန်ပြီလေ၊ ဘယ်သူက အစီအရင်ရဲ့ ဗဟိုချက် လုပ်မှာလဲ" ပိုင်ဟုန်ထူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုမှာ 'ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်' ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယမှာ အခြားနတ်ဘုရားလက်နက်များ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဘုရားလက်နက် မရှိလျှင် တာအိုလက်နက်များမှာလည်း ဤဧရာမ အစီအရင်၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်ရန် အဆင့်မမီကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီက ထျန်းဟွမ်လှံကို ထုတ်ယူလိုက်သည် - "ဒါကို သုံးလိုက်ပါ။ ဒါက ဗဟိုချက်အဖြစ်လည်း လုပ်ဆောင်နိုင်သလို၊ နတ်ဆိုးတွေ ရောက်လာရင်လည်း မင်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လှံကို ထုတ်လိုက်သည်နှင့် ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါကြောင့် လူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ထိုလှံဖျားတွင် နယ်ပယ်ပြင်ပ နတ်ဆိုးပေါင်း မည်မျှအထိ သေဆုံးခဲ့ရတာလဲ ဆိုသည်မှာ မသိနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အိပ်ပျော်နေသော ထျန်းဟွမ်လှံမှာ ဆတ်ခနဲ နိုးလာပြီး ကျန်းလီက သူ့အား ချန်ထားရစ်မည်မှန်း သိသွားသောအခါ ငိုသံပါကြီးဖြင့် - "အစ်ကိုကြီးကျန်း... ဒီလို မလုပ်ပါနဲ့။ ကျွန်တော့်ကို ကျိုကျိုးမှာ ချန်ထားခဲ့ရင် ဘယ်သူက ခင်ဗျားအတွက် ရှေ့တန်းက တိုက်ပေးမှာလဲ" ဟု ညည်းတွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း အံ့သြသွားကြသည်။ ဤလက်နက်တွင်လည်း အသိဉာဏ် ရှိနေပါလား။ ခုနက ရတနာအားလုံး လှုပ်ခတ်နေစဉ်တွင် ထျန်းဟွမ်လှံမှာ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ငြိမ်နေသဖြင့် ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်က သူ့အား အသိဉာဏ် မပေးနိုင်ခဲ့ဟု သူတို့ ထင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် ဤလှံနှင့် အတူနေလာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာ အလုပ်မလုပ်ချင်ဘဲ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် အေးဆေး အိပ်ချင်နေမှန်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိလိုက်သည် - "ဒါဆိုလည်း ငါတို့ နေရာချင်း လဲကြမလား။ ငါက ကျိုကျိုးမှာ နေခဲ့မယ်၊ မင်းက နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ သွားရှာမလား?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မလုပ်ပါဘူး... မလုပ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ဗဟိုချက်ပဲ လုပ်ပါတော့မယ်" ထျန်းဟွမ်လှံက ချက်ချင်း ငြင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်နေတာလား... သူက သာမန် လက်နက်ဆန်း တစ်ခုမျှသာ ရှိသေးသည်။ မာကျောတာကလွဲရင် ဘာမှမဟုတ်ဘူး။ ဟိုဘက်က ဆန်းပြားတဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက် အစ်ကိုကြီးတွေကို သူ ဘယ်လို သွားတိုက်နိုင်ပါ့မလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ကျိုကျိုး၏ အရပ်လေးမျက်နှာမှ စတင်ကာ မမြင်နိုင်သော 'ကမ္ဘာစောင့် အစီအရင်' ကြီးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ မြင့်တက်လာပြီး၊ ကျိုကျိုး၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သော လူသားဧကရာဇ်နန်းဆောင်အထက်တွင် တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုခဏတွင် သာမန်ကျင့်ကြံသူများသည် အစီအရင်ကို မမြင်ရသော်လည်း၊ ထူးခြားသော ဘေးကင်းလုံခြုံမှု ခံစားချက်မျိုးကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပိုင်ဟုန်ထူကမူ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည် - "ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... ဘာ ကုသိုလ်တော်မှ ကျမလာဘူးပဲ"</p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုကျိုး၏ဘေးကင်းမှုကို အာမခံချက် ရရှိပြီးနောက်မှသာ ကျန်းလီသည် စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် ထွက်ခွာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်သည် အလွန်အရေးကြီးသဖြင့် ၎င်းကို အရင်ဆုံး ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် စနစ်အား ကူးပြောင်းခြင်း လိုဏ်ခေါင်းကို တည်ဆောက်ခိုင်းပြီး၊ ပိုင်ဟုန်ထူတို့ကဲ့သို့ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်များကိုပါ ခေါ်သွားရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ပိုင်ဟုန်ထူ ဖြစ်စေ၊ ရွှေမီတောင် ဘုန်းကြီးအိုဖြစ်စေ ထိုလိုဏ်ခေါင်းကို မမြင်ကြပေ။ ကျန်းလီက ထိုနေရာသို့ လှမ်းဝင်ရန် ပြောသော်လည်း သူတို့မှာ နားမလည်ဘဲ လျှောက်ကြည့်ရုံသာ ရှိပြီး၊ အခြားကမ္ဘာသို့ ရောက်မသွားကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ စနစ်၏ နေရာလွတ်ကူးပြောင်းခြင်း အတတ်မှာ အလွန်ပင် မြင့်မားလှရာ လက်ရှိ သူ့အဆင့်နှင့် နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် လိုဏ်ခေါင်းအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ပြီး အမည်မသိ ကမ္ဘာသစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟင်? ဒီမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေက ဒီလောက်တောင် ပေါများတာလား" ကျန်းလီ အံ့သြသွားမိသည်။ ဤနေရာရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သိပ်သည်းဆမှာ ကျိုကျိုးထက် အနည်းငယ်သာ နိမ့်ကျပြီး၊ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် တွေ့ရခဲသော အခြေအနေ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခင်က မီးခိုးရောင် ကမ္ဘာပျက်ကြီးနှင့် မတူဘဲ၊ ဤကမ္ဘာမှာ သက်ရှိများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ကျန်းလီသည် နတ်ဘုရားအာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ၊ သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိသည့် အစိတ်အပိုင်းလေး တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ရင်းနှီးမှုရော၊ စိမ်းသက်မှုပါ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရင်းနှီးမှုမှာ - ဤနေရာသည် လူသားများ အဓိက အုပ်စိုးသော သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာခေတ် ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ စိမ်းသက်မှုမှာ - နည်းပညာ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန်မြင့်မားလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မိုးပျံကားများ၊ AI (ဉာဏ်ရည်တု) များ၊ မက်ခါစစ်သည်တော်များနှင့် ကွန်ပျူတာ အဆင့်မြင့် စနစ်များစွာ ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မပြန်ခင်မှာတော့ ဒီကမ္ဘာက လက်ဆောင်ပစ္စည်းလေးတွေ ဝယ်သွားရမယ်ဟု ကျန်းလီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ၎င်းမှာ အဓိက မဟုတ်ပေ။ ယခု အရေးကြီးဆုံးမှာ ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်ကို ရှာရန် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် ကောင်းကင်မြင့် အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခု၏ အပေါ်ဆုံးထပ်တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ အဝေးရောက် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်စာရွက်မှာ တုန်ခါလာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မကြည့်ဘဲနှင့်ပင် ပိုင်ဟုန်ထူမှန်း သိသဖြင့်၊ ကျန်းလီသည် စိတ်ပျက်သော မျက်နှာပေးဖြင့် အဆောင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျန်း... ကျန်းလီ၊ ရှင် တခြားကမ္ဘာကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ရောက်သွားပြီလား"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆက်သွယ်လာသူမှာ သူတော်စင်ကျန့်ရှင်း ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်သော မျက်နှာကို နူးညံ့သော အပြုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး - "အင်း... ဘေးကင်းပါတယ်။ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရောက်နေတာ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကြည့်စမ်း... ငါ ပြောသားပဲ၊ သူက ငါ့ကိုကျမှ မျက်နှာကြီး ပုပ်နေတာ" ပိုင်ဟုန်ထူက ဘေးကနေ ခေါင်းပြူထွက်လာပြီး၊ အဆောင်မန္တာန်မှတစ်ဆင့် ကျန်းလီ၏နောက်မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အံ့သြနေသည် - "ဒါက တခြားကမ္ဘာလား? ဟို သံသေတ္တာကြီးတွေက ဝိညာဉ်စွမ်းအား မပါဘဲနဲ့ ဘယ်လို ရွေ့နေတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အဆောက်အအုံတွေကလည်း အရမ်းမြင့်တာပဲ။ ဒီကမ္ဘာက လူတွေက အမြင့်ပိုင်းမှာ နေရတာ ဝါသနာပါကြတာလား"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နှမြောစရာပဲ... ငါတို့ သွားလို့မရဘူး ဖြစ်နေတယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ အဲ့ဒီမှာ လမ်းလျှောက်ကြည့်ချင်လိုက်တာ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းရဲ့ တရားတွေ ဟောဖို့ တကယ့်ကို သင့်တော်တဲ့ နေရာပဲ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"လူသားဧကရာဇ်ကျန်း... ကျွန်တော်တို့ နဂါးနန်းတော်က နဂါးပုလဲကို ရှာဖို့ ရောက်နေတာလား"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဘာတွေပြောနေတာလဲ၊ လူသားဧကရာဇ်က ငါတို့ ဖုန်လိုင်နတ်ကျွန်းက ထာ့ရှန်းကျောက်ကို လာရှာတာ နေမှာပါ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟိုက ဆယ်မီတာလောက်မြင့်တဲ့ သံလူသားကြီးက ဘာလဲဟင်။ ငါတို့ 'ဖာရှန်းဂိုဏ်း' ရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေနဲ့ တူလိုက်တာ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ကိုယ်ပွားတွေလောက်တော့ မမာလောက်ဘူး ထင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဘာတွေ မင်းတို့ ကိုယ်ပွားနဲ့ တူတာလဲ၊ ငါတို့ ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ '၁၆ ပေ ရွှေကိုယ်ထည်' နဲ့ ပိုတူတာပါ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပိုင်ဟုန်ထူ တင်မကဘဲ အခြားသော ဂိုဏ်းချုပ်များပါ ဘေးကနေ ခေါင်းပြူထွက်လာကြပြီး၊ ကမ္ဘာသစ်ကို စပ်စုနေကြတော့သည်။ ဂိုဏ်းကြီး ၆ ဂိုဏ်းထဲမှ အမြဲတမ်း လူမသိသူမသိ နေတတ်သော ဖာရှန်းဂိုဏ်းပင် ပါဝင်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် ဤလူအားလုံးထဲတွင် သူတော်စင်ကျန့်ရှင်း တစ်ဦးတည်းသာ သူ၏ ဘေးကင်းမှုကို အမှန်တကယ် စိုးရိမ်နေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တက်ကြွစွာ ဆွေးနွေးနေကြသော ဂိုဏ်းချုပ်များကို ကြည့်ရင်း၊ ကျန်းလီသည် မိမိကိုယ်မိမိ အဘိုးအဘွား ခရီးသွားအဖွဲ့ကြီးကို ကမ္ဘာသစ်သို့ ခေါ်လာမိသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး၊ ဆူညံလွန်းသဖြင့် ခေါင်းပင် ကိုက်လာရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့ကို အဖော်လုပ်ပေးကြသည်မှာ ကျေးဇူးတင်စရာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ကျန်းလီသည် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်ကို ပိတ်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ကမ္ဘာလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဝေးရောက် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်အသစ်မှာ တကယ်ကို အသုံးဝင်လှသည်။ ပိုင်ဟုန်ထူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်၍ မရတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် ဤကမ္ဘာ မည်မျှ ကျယ်ဝန်းသည်ကို မသိရသေးသော်လည်း၊ လက်ရှိ အခြေအနေအရ ကျိုကျိုး၏ ပြည်နယ်တစ်ခုထက်မနည်း ကျယ်ဝန်းမည်မှာ သေချာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းပြင် ဤကမ္ဘာသည် ကျိုကျိုးကဲ့သို့ပင် ပြန့်ပြူးသော ကုန်းမြေပုံစံ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းများအရ သက်ရှိများ ရှင်သန်နိုင်သော ကမ္ဘာ နှစ်မျိုး ရှိသည်ဟု ကျန်းလီ သိထားသည်။ တစ်မျိုးမှာ ဂြိုဟ်များစွာရှိပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အလှမ်းဝေးသော ကမ္ဘာဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်မျိုးမှာ ပြန့်ပြူးသော ကုန်းမြေကြီးတစ်ခုတည်းရှိသည့် ကမ္ဘာ ဖြစ်သည်။ ကုန်းမြေပုံစံ ကမ္ဘာသည် ဂြိုဟ်များထက် အဆပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ပိုမို ကျယ်ဝန်းတတ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်ကို ဤနေရာတွင် ရှာရန်မှာ အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်... ကျန်းလီသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ငိုယိုရင်း ရမ်းသန်း ပျံသန်းနေသော ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်ကို ချက်ချင်းပင် လှမ်းမြင်လိုက်ရလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save