Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၀</h2> <h2 style="text-align: center;">အကူအညီတောင်းခံခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"လူ... လူကြီးမင်းကျန်းလီ... ဒါ... ဒါကို ဘယ်လိုများ လုပ်လိုက်တာလဲ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မင်ကျုံးသည် တုန်တုန်ရင်ရင်နှင့် မေးလိုက်သည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရ၏။ အစပိုင်းတွင် ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်နှင့် ကျန်းလီတို့ မိမိတို့ကမ္ဘာသို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ၎င်းတို့အား အဆင့်မြင့် နေရာလွတ်နည်းပညာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဂြိုဟ်သားများဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘယ်သူက ထင်ပါ့မလဲ။ တစ်ဖက်လူသည် မည်သည့်နည်းပညာ အထောက်အပံ့မှမပါဘဲ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်သက်သက်ဖြင့်သာ အသာလေး ခုန်လိုက်ရုံနှင့် သူတို့ကို နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ဒုက္ခပေးနေသည့် ဆွဲအားအချုပ်အနှောင်မှ လွတ်မြောက်သွားသည် မဟုတ်လား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အနည်းဆုံးတော့ သူ့အမြင်အရ တစ်ဖက်လူတွင် နည်းပညာ အသုံးပြုထားသည့် အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ရပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါက ဘာဆန်းလို့လဲ၊ ငါလည်း လုပ်နိုင်တာပဲ။" ကျန်းလီအား အားကျမနာလို ဖြစ်နေသည့် ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းသည်လည်း ဆွဲအားကို အံတုနိုင်ကြောင်း ပြသချင်သော်လည်း၊ မိမိတွင် ခြေထောက်မပါဘဲ အစကတည်းက ပျံသန်းရုံသာ တတ်နိုင်ကြောင်း သတိရသွားကာ ငြိမ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရေနွေးများများသောက်ပါ၊ ဒါဆိုရင် မင်းလည်း ငါ့လို သန်မာလာမှာပါ။" ကျန်းလီက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"တကယ်... တကယ်လား။" မင်ကျုံးသည် ကျန်းလီ နောက်နေခြင်းမှန်း မရိပ်မိပေ။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ပြန်သွားပြီး တစ်နိုင်ငံလုံး ရေနွေးသောက်ရန် အမိန့်ထုတ်ပြန်ဖို့ပင် စဉ်းစားနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နောက်တာပါ။" ကျန်းလီသည် တစ်ဖက်လူက အတည်မှတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဆက်၍ မနောက်တော့ဘဲ - "ဒါဟာ ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ ရလဒ်ပါပဲ။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျင့်ကြံခြင်း?" မင်ကျုံး၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ အလွန်ရှေးကျသော စကားလုံးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ရေတံခွန်အောက်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေခြင်း သို့မဟုတ် ပူနေသည့် သဲထဲသို့ လက်နှိုက်ခြင်း စသည့် အပြုအမူများကိုသာ သူ ပြေးမြင်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုလူများသည် ကြည့်ရသည်မှာ သန်မာသယောင်ရှိသော်လည်း သေနတ်တစ်ချက်နှင့်ပင် အလဲထိုး၍ ရနိုင်သည် မဟုတ်လား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မက်ခါစစ်သည်တော်များနှင့် ဧရာမ အမြောက်ကြီးများပင် သားရဲဆိုးများကို ရင်ဆိုင်ရန် ခက်ခဲနေချိန်တွင်၊ ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးများကို သမိုင်း၏ ဖုန်မှုန့်များကြားထဲသို့ ပစ်ပယ်ထားခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ကို အလင်းကွန်ပျူတာ စာကြည့်တိုက်များထဲတွင်သာ တွေ့နိုင်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် လက်ဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် သူ့လက်ဖဝါးပေါ်တွင် စုစည်းလာပြီး စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းလုံးလေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မင်ကျုံး သေသေချာချာ မြင်နိုင်စေရန်အတွက် ကျန်းလီသည် သူ၏ အာရုံခံအင်္ဂါ ၇ ပါးမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို တကူးတက စုပ်ယူပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူပြီး ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲတာကို ကျင့်ကြံခြင်းလို့ ခေါ်တာပါ။" ကျန်းလီက ရိုးရှင်းစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။ မင်ကျုံး နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်သော ကောင်းကင်တာအိုကို နားလည်ခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်အာရုံ ပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်း စသည်တို့ကိုမူ သူ ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သားရဲဆိုး စွမ်းအင်တွေပဲ။" မင်ကျုံးက အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "လူသားတွေက တကယ်ပဲ သားရဲဆိုး စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူနိုင်တာလား။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါကို ဝိညာဉ်စွမ်းအားလို့ ခေါ်တာပါ။" ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်က ဝင်၍ ပြင်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သားရဲဆိုး စွမ်းအင်ဆိုတာ တော်တော်လေး နားမခံသာတဲ့ နာမည်ပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သားရဲဆိုးများသည် တစ်စုံတစ်ရာသော အမည်မသိ စွမ်းအင်များကြောင့် သန်မာလာခြင်းဖြစ်ကြောင်း မင်ကျုံး သိရှိထားသည်။ သိပ္ပံပညာရှင်များက ထိုစွမ်းအင်ကို 'သားရဲဆိုး စွမ်းအင်' ဟု အမည်ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သိပ္ပံပညာရှင်များသည် ထိုစွမ်းအင်က သားရဲများကို သန်မာစေနိုင်လျှင် လူသားများကိုလည်း သန်မာစေနိုင်မည်ဟု ယူဆကာ စမ်းသပ်မှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း၊ စုပ်ယူနိုင်မည့် နည်းလမ်းကိုမူ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။ သို့သော် ထိုစွမ်းအင်ကို မက်ခါစစ်သည်တော်များအတွက် အဆင့်မြင့် လောင်စာအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ကြောင်းကိုမူ သူတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဝိညာဉ်အမြစ်ကော? မင်းတို့ ဝိညာဉ်အမြစ်ကို ရှာမတွေ့ကြဘူးလား။" မင်ကျုံး၏စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်က မေးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားလက်နက် ဖြစ်သော်လည်း၊ မိစ္ဆာသားရဲများသည် သွေးမျိုးရိုးကို အားကိုး၍ ကျင့်ကြံရသလို၊ လူသားများသည် ဝိညာဉ်အမြစ်ကို အားကိုးရမှန်း သိရှိထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဝိညာဉ်အမြစ်ဆိုတာ ဘာကြီးလဲ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဝိညာဉ်အမြစ်ဆိုတာ စမ်းသပ်မှုတွေနဲ့ ရှာလို့ရတာ မဟုတ်ဘူး။" ကျန်းလီက အသာအယာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး၊ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ မင်ကျုံး၏ ငယ်ထိပ်ပေါ်သို့ လက်တင်၍ သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်ကို ရှာဖွေနိုင်ရန် လမ်းပြပေးလိုက်သည်။ "သာမန်လူသား ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကမ္ဘာလောကရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ခံစားပြီး၊ ကိုယ့်ရဲ့ အတွင်းစိတ်ကို ပြန်ကြည့်ရမယ်။ အတွင်းအပြင်ပေါင်းစပ်သွားတဲ့ ခဏမှာ ပေါ်လာတဲ့ ဉာဏ်အလင်း တစ်ချက်ကနေမှ... လူသားခန္ဓာကိုယ်ထဲက ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ သော့ချက်ဖြစ်တဲ့ 'ဝိညာဉ်အမြစ်' ကို ရှာတွေ့နိုင်မှာပါ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီ ပြောပြနေသည်မှာ ကျိုကျိုးတိုက်ကြီး၏ အစောပိုင်းကာလ ဝိညာဉ်အမြစ် ရှာဖွေနည်းပင် ဖြစ်သည်။ ယခုခေတ်တွင်မူ ထိုမျှအထိ မခက်ခဲတော့ဘဲ 'ဝိညာဉ်စမ်းကျောက်' တစ်ခု ရှိရုံနှင့် ၁၂ နှစ်အရွယ် ကလေးငယ်များ၏ ပါရမီကို စမ်းသပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါ... ဒါက ဝိညာဉ်အမြစ်လား။" မင်ကျုံး မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းအားလုံးဆီသို့ စီးဆင်းသွားပြီး၊ ဆဲလ်တိုင်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်မျှော်နေခဲ့ရသကဲ့သို့ ထိုစွမ်းအင်များကို အငမ်းမရ စုပ်ယူနေကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အမွှာဝိညာဉ်အမြစ်လား? ပါရမီတော့ မဆိုးပါဘူး။" ကျန်းလီက ခပ်အေးအေးပင် ချီးကျူးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မင်ကျုံးသည် တစ်ကိုယ်လုံး ပေါ့ပါးသွားကာ ချီသန့်စင်ခြင်း ပထမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး၊ တရားဝင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယခင်ထက် အနည်းဆုံး နှစ်ဆခန့် ပို၍ သန်မာလာသည်ဟု ခံစားနေရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ် စုပ်ယူလိုက်ရုံနှင့် ဤမျှအထိ ပြောင်းလဲသွားသည် မဟုတ်လား။ သို့သော် ဝိညာဉ်စွမ်းအား စုပ်ယူရုံနှင့် ဆွဲအားကို အံတုနိုင်မည်ဆိုသည်ကိုမူ မင်ကျုံးအနေဖြင့် စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်သေးပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သားရဲဆိုးများသည်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေကြသော်လည်း၊ ကုန်းမြေကြီးပေါ်မှ ပျံထွက်နိုင်သည့် သားရဲ တစ်ကောင်မျှ မရှိသေးပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤ လူကြီးမင်းကျန်းလီသည် သားရဲဆိုးအားလုံးထက် သေချာပေါက် ပို၍ သန်မာပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"လူကြီးမင်းကျန်းလီ... ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ ဆွဲအားကို အံတုနိုင်တဲ့လူ ဘယ်နှယောက်လောက် ရှိလဲဟင်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီ ခဏစဉ်းစားလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင် ပါဝင်သလို၊ ချန်ချွန်းရှန်းဝမ်နှင့် ဟုန်ချန်းနတ်သမီးတို့လည်း ပါဝင်သည်။ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် တိုက်ရိုက် မလုပ်ဆောင်လျှင်ပင် အခြားသော နည်းလမ်းများဖြင့် ဆွဲအားကို ကျော်လွှားနိုင်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်လောက်ပေါ့။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မင်ကျုံးမှာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။ ကျန်းလီ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိမည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် မင်ကျုံးအား ကျိုကျိုးကမ္ဘာအကြောင်း အကျဉ်းချုပ်ရှင်းပြလိုက်ရာ၊ မင်ကျုံးမှာ အချိန်အတော်ကြာ ဆွံ့အသွားရပြီး ထိုမျှ ကြီးမားလှသော သတင်းအချက်အလက်များကို ရုတ်တရက် လက်မခံနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့နှုတ်ခမ်းများ တုန်ရီနေ၏ - "ခင်ဗျားတို့က တခြားဂြိုဟ်က လာတာ မဟုတ်ဘဲ၊ တခြား ကမ္ဘာတစ်ခုက လာတာကိုး... ကျိုကျိုး... နတ်ဘုရားဘုံ... ကျင့်ကြံသူ... နတ်ဘုရားလက်နက်..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင့်ကြံခြင်းစနစ်အကြောင်းကို သိရှိသွားပြီးနောက်မှသာ၊ မင်ကျုံးသည် ကျန်းလီ၏ အစွမ်းနှင့် မိမိတို့ကမ္ဘာနှင့် ကျိုကျိုးကြားရှိ အတိုင်းအဆမရှိသော ကွာဟချက်ကို အမှန်တကယ် ခံစားမိလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူသားများကို စိတ်ခံစားချက်များ စွန့်လွှတ်စေပြီး နည်းပညာကိုသာ အားကိုးစေခဲ့သည့် သားရဲဆိုးများမှာ၊ ကျိုကျိုးတိုက်ကြီး၏ အင်ပါယာကြီး (၉) ခု သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းကြီး (၆) ဂိုဏ်းထဲမှ တစ်ခုခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရုံနှင့်ပင် အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းနိုင်သည့် အဆင့်သာ ရှိပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကွာခြားချက်က ကြီးမားလွန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော် လူသားမျိုးနွယ် အားလုံးကို ကိုယ်စားပြုပြီး... လူကြီးမင်းကျန်းလီ နဲ့ တံဆိပ်လူကြီးမင်း တို့ကို တောင်းပန်ပါရစေ။ ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပြီး အဲ့ဒီ သားရဲဆိုးတွေကို နှိမ်နင်းပေးပါဦး။" မင်ကျုံးသည် ကျန်းလီနှင့် ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်တို့အား အသီးသီး ဦးညွှတ်၍ အသနားခံလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သူ့ကို အကူအညီတောင်းနေစရာ မလိုပါဘူး၊ ငါ့ကိုပဲ အပ်လိုက်စမ်းပါ။" ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဤကမ္ဘာရှိ လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် အလွန်သနားမိသွားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူသားနှင့် မိစ္ဆာသားရဲကြားတွင် ရွေးချယ်ရမည်ဆိုပါက၊ ၎င်းသည် လူသားများဘက်မှ ရပ်တည်မည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အကျိုးအကြောင်းအရရော၊ လူသားချင်း စာနာမှုအရရော... သားရဲတွေဘက်ကို တစ်ခေါက်လောက်တော့ သွားကြည့်သင့်တာပေါ့။" ဟု ကျန်းလီက ဆိုသည်။ မင်ကျုံး၏ ရှင်းပြချက်များအရ လူသားများဘက်တွင် တာအိုဘိုးဘေးကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည့် အရာမျိုး မရှိနိုင်ရာ၊ တာအိုဘိုးဘေးသည် သားရဲများဘက်တွင် ပိတ်မိနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆို ကျွန်တော် လိုက်ပို့ပေးရမလား။" မင်ကျုံးမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ကျိုကျိုး၏ အထွတ်အထိပ် မဟာယာနအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးဖြစ်ရာ၊ သူ လှုပ်ရှားလိုက်လျှင် သားရဲဆိုးများမှာ ဖုန်မှုန့်မျှသာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မင်ကျုံးသည် လမ်းဘေးတွင် ရပ်ထားသော မိုးပျံကားကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နှေးလွန်းတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီနှင့် ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်တို့၏ အမြင်တွင် ဤကမ္ဘာ၏ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဉ်မှာ အလွန်ပင် နှေးကွေးလှသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မင်ကျုံးကို ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် ဝန်းရံလိုက်ပြီး၊ သားရဲနယ်မြေရှိရာသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မင်ကျုံးသည် သူ၏ မိုးပျံကားမှာ တစ်နာရီလျှင် ကီလိုမီတာ (၂၀၀၀) နှုန်းဖြင့် အလွန်မြန်သည်ဟု ယူဆထားပြီး၊ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာသို့ ရောက်ရန် နှစ်ရက်ပင် မလိုဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယခု ကျန်းလီ၏ ခေါ်ဆောင်မှုအောက်တွင် ပျံသန်းရသောအခါမှသာ၊ မိုးပျံကားမှာ လိပ်သွားသကဲ့သို့ နှေးကွေးနေမှန်း သူ သိလိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှေ့တန်းသို့ နီးကပ်လာလေလေ၊ လူသားများ ရင်ဆိုင်နေရသည့် သားရဲဆိုးများ၏ ခြိမ်းခြောက်မှု မည်မျှ ပြင်းထန်ကြောင်း ပို၍ သိသာလာလေလေ ဖြစ်သည်။ စစ်တပ်များသည် အဆက်မပြတ် လေ့ကျင့်နေကြပြီး၊ အမြောက်သံများမှာလည်း တစ်ခါမျှ မပြတ်ဖူးပေ။ စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှု သို့မဟုတ် လက်နက်သစ် စမ်းသပ်မှုများဖြင့် အမြဲဆူညံနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မြို့များ၏ပုံစံမှာလည်း နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုမှသည် မာကျောသော စစ်ခံတပ်ပုံစံများသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းတို့ကို သံကူကွန်ကရစ်ထက် ပို၍ ခိုင်မာသော ကုန်ကြမ်းများဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အရှေ့ဘက်ဆုံး မြို့များသို့ ရောက်သောအခါ၊ အဆောက်အအုံများနှင့် မြေပြင်မှာ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသဖြင့်၊ ကျန်းလီက အဆောက်အအုံတစ်ခုကို မလိုက်လျှင် မြို့တစ်ခုလုံးပါ ပါလာလိမ့်မည်ဟုပင် သံသယ ဝင်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤကမ္ဘာရှိ လူသားများ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်း၊ တည်ဆောက်ထားသည့် စက်ပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်းတိုင်းမှာ သားရဲဆိုးများကို ခုခံရန်အတွက်သာ ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရှေ့ဘက်ဆုံးမြို့ကို ကျော်လွန်သွားသောအခါ၊ သားရဲအရိုးများနှင့် လူသားတို့၏ အမာဆုံး ကုန်ကြမ်းများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ဧရာမ တံတိုင်းကြီး (၃) ထပ်ကို တွေ့ရသည်။ မက်ခါစစ်သည်များနှင့် ကျည်ဆန်များကဲ့သို့သော စစ်လက်နက်ပစ္စည်းများသည် မြေအောက်စက်ရုံများမှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာတွင် ထုတ်လုပ်ရေးလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်နေသည့် သာမန်အရပ်သားဟူ၍ မရှိပေ။ အမြဲတမ်း စစ်ပြင်နေသော သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်နေသော စစ်သားများသာ ရှိကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စစ်သားများသည် တံတိုင်းကြီးများ၏ နောက်ကွယ်မှနေ၍ မက်ခါစစ်သည်များကို အဝေးမှ ထိန်းချုပ်ကာ သားရဲဆိုးများနှင့် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တိကျစွာ တွက်ချက်ထားသော အလိုအလျောက် ပစ်ခတ်သည့် အမြောက်များနှင့် ဒရုန်းများကလည်း နောက်ကွယ်မှ ပံ့ပိုးပေးနေကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save