Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၁</h2> <h2 style="text-align: center;">ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်၏ အစွမ်းထက်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤကမ္ဘာ၏ အဆင့်မြင့်ဆုံး လက်နက်နှစ်မျိုး ရှိသည်။ တစ်မျိုးမှာ နေတုဗုံးဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်မျိုးမှာ ပျက်သုဉ်းစေသောအမြောက် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နေတုဗုံးသည် ပေါက်ကွဲပြီးနောက် အပူချိန် ဒီဂရီ သန်းပေါင်းရာချီ ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။ ၎င်းမှာ နျူကလီးယားဗုံး ပေါက်ကွဲမှု၏ ဗဟိုချက် အပူချိန်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း၊ အားသာချက်မှာ ပေါက်ကွဲမှု ဧရိယာတစ်ခုလုံးရှိ အပူချိန်ကို ထိုမျှအထိ မြင့်တက်စေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူသားများသည် နျူကလီးယား ရောင်ခြည်သင့်မှုထက် အပူချိန်မြင့်မားမှုက သားရဲဆိုးများကို ပိုမို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပျက်သုဉ်းစေသောအမြောက်မှာမူ မမြင်နိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုကို လွှတ်တင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအလင်းနှင့် ထိမိသမျှ အရာဝတ္ထုမှန်သမျှသည် အက်တမ်အဆင့်အထိ ပြိုကွဲသွားရသည်။ အားနည်းချက်မှာ ထုတ်လုပ်ရန် ခက်ခဲခြင်းနှင့် စွမ်းအင်သုံးစွဲမှု အလွန်များပြားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ အဝေးမှ တိုက်ခိုက်ပါက သားရဲဆိုးများသည် အလိုလို ရှောင်ကွင်းနိုင်သဖြင့်၊ ဤလက်နက်နှစ်မျိုးကို အနီးကပ် တိုက်ပွဲများတွင်သာ အသုံးပြုကြရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မက်ခါစစ်သည်တော်များသည် ထိုလက်နက်များထဲမှ တစ်ခုကို တပ်ဆင်ထားလေ့ရှိပြီး၊ အားနည်းသော သားရဲများကိုမူ 'အသံလှိုင်းတုန်ခါဓား' ဖြင့် ရင်ဆိုင်ကြသည်။ အကယ်၍ အစွမ်းထက်သော သားရဲနှင့် တွေ့ပါက နေတုဗုံးကို ဖောက်ခွဲပစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပျက်သုဉ်းစေသောအမြောက်ကို ပစ်ခတ်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်ကြရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် မလှမ်းမကမ်းရှိ မက်ခါစစ်သည်တစ်ဦးက နေတုဗုံးကို အသုံးပြုလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် နေမင်းတစ်စင်းအလား လင်းလက်သွားပြီး၊ ထိုအလင်းတန်းအောက်ရှိ သားရဲများနှင့် မက်ခါစစ်သည်တော်များ အားလုံးမှာ အရည်ပျော် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ အကြွင်းအကျန်မျှပင် မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤကဲ့သို့သော နည်းဗျူဟာကို အသုံးပြု၍သာ လူသားမျိုးနွယ်သည် သားရဲဆိုးများ၏ တိုက်စစ်ကို ခဲယဉ်းစွာ တားဆီးထားနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို အမြဲတမ်း အသုံးမပြုနိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ သားရဲဆိုးများ၏ အရေအတွက်မှာ မက်ခါများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေပြီး၊ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင်ပင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည့် သားရဲများ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းသားရဲနဲ့ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းသားရဲတွေပဲ။" ကျန်းလီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ နေတုဗုံး ပေါက်ကွဲပြီးနောက်၌ပင် ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင်မှာ လန်းလန်းဆန်းဆန်း ရှိနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ အခြား သားရဲအချို့မှာမူ အသက်ငင်နေသော်လည်း အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် လောလောဆယ်တွင် ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိသေးပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် သားရဲသည် စစ်မြေပြင်တွင် သောင်းကျန်းနေပြီး၊ မည်သည့် မက်ခါစစ်သည်မျှ ၎င်း၏ လက်သည်းချက်ကို မခုခံနိုင်ပေ။ မက်ခါစစ်သည်တစ်ဦးက ပျက်သုဉ်းစေသောအမြောက်ကို အားသွင်းကာ ထိုသားရဲဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မမြင်နိုင်သော တိုက်ခိုက်မှု ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုထဲရှိ အောက်ဆီဂျင်နှင့် ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုက်များမှာ အက်တမ်များအဖြစ် ပြိုကွဲသွားသည်။ မြေကြီးနှင့် ထိမိသောအခါ၌လည်း မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ဆီလီကွန် အက်တမ်များအဖြစ် တိုက်ရိုက် ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုမက်ခါမှာလည်း စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းသွားသဖြင့် ဆက်လက် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် သားရဲနှင့် ထိတွေ့သွားသောအခါ ဒဏ်ရာတစ်စက်မျှပင် မရရှိခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။" မင်ကျုံးသည် ဤမြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ နေတုဗုံးနှင့် ပျက်သုဉ်းစေသောအမြောက် နှစ်ခုလုံး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံယူပြီးနောက်၌ပင် ဒဏ်ရာမရဘဲ ရှိနေသည့် သားရဲမျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။ ၎င်းမှာ တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသည့် အခြေအနေပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မကြာမီမှာပင် အလင်းကွန်ပျူတာက အဖြေကို ထုတ်ပေးလိုက်ရာ မင်ကျုံး၏မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သားရဲတွေက ထပ်ပြီး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားပြန်ပြီ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်းတို့ အရင်က ကြုံဖူးတာတွေက ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် သားရဲတွေပဲ။ အခု ဒီတစ်ကောင်ကတော့ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ပဲ။" ကျန်းလီသည် လက်နက်နှစ်မျိုး၏ တိုက်ခိုက်မှု နိယာမကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဤသားရဲ ဘာကြောင့် ဒဏ်ရာမရသည်ကို အလွယ်တကူ နားလည်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းဆိုတာ ဘာလဲဆိုတော့ အဲ့ဒါက စိတ်နဲ့ ဆန္ဒ ပေါင်းစည်းတာ၊ လူနဲ့ တာအို ပေါင်းစည်းတာ၊ ခန္ဓာနဲ့ ပုံသဏ္ဌာန် ပေါင်းစည်းတာပဲ။ ဒီသုံးမျိုးစလုံး တစ်သားတည်းဖြစ်ပြီး ခွဲခြားလို့မရတာကို ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းလို့ ခေါ်တာပါ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ပျက်သုဉ်းစေသောအမြောက်က အရာရာကို အက်တမ်အဖြစ် ဖြိုခွဲနိုင်ပေမဲ့၊ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရဲ့ ခန္ဓာနဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်ဟာ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေတဲ့အတွက် ကာယကံရှင်က မလိုလားရင် ခွဲခြားလို့ မရဘူး။ ဒါကြောင့် အမြောက်ဒဏ်ကို ခံနိုင်တာပေါ့။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါ့အပြင် ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ အလွန်သန်မာတယ်။ နေရာလွတ်ထဲမှာ လှည့်လည်နိုင်တယ်၊ လပေါ်မှာ အနားယူနိုင်တယ်၊ ပြင်းထန်တဲ့ နေရောင်အောက်မှာ အပူဓာတ်နဲ့ရေချိုးနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် နေတုဗုံးရဲ့အပူဒဏ်က သူတို့ကို ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါ... ဒါက..."</p> <p style="text-align:justify">မင်ကျုံး ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားသည်။ ယခင်က ကျန်းလီသည် အဆင့်များကိုသာ အကြမ်းဖျင်း မိတ်ဆက်ပေးခဲ့ပြီး ထိုအဆင့်များ၏ ဆန်းကြယ်မှုကို မပြောပြခဲ့ပေ။ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းဆိုသည်မှာ ခွန်အားကြီးပြီး မြန်မြန်ပြေးနိုင်ခြင်းလောက်သာ သူ ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘယ်သူက ထင်ပါ့မလဲ။ လက်တွေ့တွင်မူ ဤမျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းနေသည် မဟုတ်လား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အထက်၌ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းနှင့် မဟာယာနအဆင့်များ ရှိသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီ မည်မျှအထိ သန်မာမလဲဆိုသည်ကို မင်ကျုံးအနေဖြင့် မှန်းဆ၍ပင် မရတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူသည် ကျန်းလီ၏ ကြောက်စရာကောင်းမှုကို သိပြီဟု ထင်လိုက်တိုင်း၊ သူ သိရှိလိုက်ရသည်မှာ ကျန်းလီ၏ စွမ်းအား အစအနလေးမျှသာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်သန်မာလှသလို၊ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရန်လည်း အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဟုန်ချန်းသန့်စင်မြေ၊ ဖုန်လိုင်နတ်ကျွန်းနှင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းတို့တွင် အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် မရှိပါဘဲနှင့် ဂိုဏ်းကြီး (၆) ဂိုဏ်းအဖြစ် ဘယ်သူမှ မပြိုင်ရဲဘဲ ရှိနေမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကြောင်းမှာ အခြားဂိုဏ်းများတွင် ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက် အလွန်နည်းပါးလှသောကြောင့်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါ ပြောတာကို မင်း နားလည်လား။"</p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် ထိုခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် သားရဲအား လှမ်း၍ မေးလိုက်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် မိစ္ဆာသားရဲများသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်လျှင် လူသားများနှင့်တန်းတူ ဉာဏ်ရည်ရှိလာကြသည်။ သို့သော် မင်ကျုံးကမူ ဤသားရဲများသည် ဉာဏ်ရည်မရှိသလို ဆက်သွယ်၍လည်း မရဟု ဆိုခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါဆို ဒီသားရဲတွေက မိစ္ဆာသားရဲတွေ မဟုတ်ကြဘူးလား?</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသားရဲသည် ကျန်းလီ ပြောသည်ကို နားမလည်ပေ။ သို့သော် လေထဲတွင် ပျံနေသော ကျန်းလီနှင့် မင်ကျုံးကို သတိထားမိသွားသဖြင့် ခုန်အုပ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါက ကျန်းလီကို မနိုင်ပေမဲ့ မင်းကိုတော့ နိုင်သေးတယ်ဟေ့။"</p> <p style="text-align:justify">ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်သည် ထိုသားရဲ၏လုပ်ရပ်ကြောင့် ဒေါသထွက်သွားသည်။ ၎င်းသည် ကျိုကျိုး၏ နတ်ဘုရားလက်နက် အကြီးအကဲ ဖြစ်ပါလျက်နှင့် ဤသားရဲက လျစ်လျူရှုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သားရဲ၏ခေါင်းပေါ်သို့ အရှိန်ဖြင့် ဆောင့်ချလိုက်ရာ၊ သားရဲမှာ ခေါင်းမူးသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခြားသော သားရဲများမှာမူ ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မြင်သော်လည်း အင်အားကွာခြားမှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြေးဝင်လာကြသည်။ ကျန်းလီက ဝတ်ရုံစကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုသားရဲများအားလုံး ပြာအဖြစ် ကြွေလွင့်သွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် တစ်ကောင်တည်းကိုသာ ချန်ထားခဲ့ပြီး ကျန်သည့် သားရဲများမှာမူ တန်ဖိုးမရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မင်ကျုံးမှာမူ စဉ်းစားခြင်းကို လက်လျှော့လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ကျန်းလီ၏နည်းလမ်းများကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့သဖြင့် စိတ်ပင်ပန်းမခံတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူဆိုသည်မှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံတတ်ဖို့က အရေးကြီးဆုံး မဟုတ်လား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူသည် သမ္မတ ဖြစ်သည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ဤ 'အသိပညာစုဆောင်းခြင်းခေတ်' တွင် သမ္မတ၏ တာဝန်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ 'နည်းပညာထုတ်ဖော်ခြင်းခေတ်' သို့ မည်သည့်အချိန်တွင် ကူးပြောင်းမည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အသိပညာစုဆောင်းခြင်းမှ နည်းပညာထုတ်ဖော်ခြင်းသို့ ကူးပြောင်းမည့် အချိန်ကို တွက်ချက်မှုများဖြင့် မဆုံးဖြတ်ဘဲ၊ စိတ်ခံစားချက်ရှိပြီး အမြော်အမြင်ရှိသော လူသားတစ်ဦး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့်သာ လုပ်ဆောင်ရမည်ဟု လူသားများက ယူဆထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤခေတ်တွင် စိတ်ခံစားချက်ရှိသော သမ္မတကို ရွေးချယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် နည်းပညာထုတ်ဖော်ခြင်းမှ အသိပညာစုဆောင်းခြင်းသို့ ပြန်လည်ကူးပြောင်းမည့် အချိန်ကိုမူ တွက်ချက်မှုများဖြင့်သာ ဆုံးဖြတ်လေ့ရှိသည်။ လူသားများ၏ စိတ်ခံစားချက်အရ ထိုရလဒ်ကို လက်ခံရန် ခက်ခဲနိုင်သဖြင့်၊ ထိုခေတ်တွင်မူ စိတ်ခံစားချက်မရှိသော သမ္မတကိုသာ ရွေးချယ်လေ့ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တံတိုင်းကြီး၏ နောက်ကွယ်ရှိ ကွပ်ကဲမှုရုံးတွင်မူ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးမှာ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတင်မကဘဲ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးမှာလည်း နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏တာဝန်မှာ စစ်ဆင်ရေးကို ကွပ်ကဲရန်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုမူ စစ်မြေပြင်ကြီးမှာ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်သွားပြီး သားရဲတစ်ကောင်မျှ မကျန်တော့ပေ။ သူတို့က ဘယ်သူ့ကို ကွပ်ကဲပြီး ဘယ်သူနဲ့ တိုက်ရမလဲ? သမ္မတကို သွားတိုက်ရမည်လား?</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့အားလုံး အလုပ်ပြုတ်သွားပြီဟု ခံစားနေကြရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် ထိုသားရဲကို ပြန်နိုးလာအောင် လုပ်လိုက်သည်။ သားရဲ နိုးလာသည်နှင့် ကျန်းလီအား ဟိန်းဟောက်တော့သည်။ ကျန်းလီသည် သားရဲ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာလွတ်ကို အင်အားသုံး၍ ချုပ်နှောင်လိုက်ရာ၊ သားရဲမှာ ဟိန်းဟောက်ရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး လှုပ်ပင်မလှုပ်နိုင် ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ထူးဆန်းတဲ့ သားရဲပဲ။ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်အထိ ရောက်နေပြီဖြစ်ပေမဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဆိုတာ လုံးဝ မရှိဘူး။" ကျန်းလီသည် နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ၊ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်မျှသာ ကွဲပြားကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်၏ ကံတရားစွမ်းအားမှာ ကျိုကျိုးတွင်သာ အလုပ်ဖြစ်သော်လည်း၊ အရာရာကို အသိဉာဏ်ပွင့်စေသည့် အစွမ်းမှာမူ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သားရဲအား အသိဉာဏ်ပေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း သားရဲမှာ မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမျှ မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟင်? ငါ့ရဲ့ အစွမ်းတွေက အလုပ်မလုပ်တော့တာလား။"</p> <p style="text-align:justify">ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်မှာ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။ ခုနက နေတုဗုံး ပေါက်ကွဲထားသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဘာမှမရှိရာ၊ ၎င်းသည် မင်ကျုံး ဝတ်ထားသော ငွေဖြူရောင် ဝတ်စုံကိုသာ အသိဉာဏ် ပေးလိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါ ဘာလို့ အဝတ်အစားမပါဘဲ ဖြစ်နေတာလဲ။ ပြီးတော့ ဘာလို့ နှာဘူးကောင်ကြီးက ငါ့ကို လာကပ်နေရတာလဲ။"</p> <p style="text-align:justify">ငွေဖြူရောင် ဝတ်စုံသည် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ မင်ကျုံးသည် အဝတ်မပါဘဲ မိမိနှင့် ထိတွေ့နေသည်မှာ နှာဘူးကောင်တစ်ဦးဟု ယူဆကာ မင်ကျုံး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အလျင်အမြန် ခွာလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါ့အစွမ်းက အလုပ်လုပ်သားပဲ?" ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မင်ကျုံးမှာမူ အဝတ်အစားများ မရှိတော့သဖြင့် လေထဲတွင် တုန်ရီနေပြီး ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်ကို စိတ်ပျက်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်သည် အလျင်အမြန်ပင် အားနာဟန်ပြကာ ဝတ်စုံကို ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မင်ကျုံးသည် ဝတ်စုံကို ပြန်ဝတ်လိုက်သော်လည်း၊ မိမိ၏ဝတ်စုံက မိန်းကလေးသံဖြင့် အော်ဟစ်ခဲ့သည်ကို ပြန်စဉ်းစားမိတိုင်း တစ်ကိုယ်လုံး နေရထိုင်ရ ခက်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် ထိုသားရဲကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် မျက်မှောင်များ ပိုမို ကြုံ့လာကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ... မဖြစ်နိုင်တာ..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူသည် ထူးထူးခြားခြား ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားပြီး၊ အဝေးရောက် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်စာရွက်ဖြင့် ပိုင်ဟုန်ထူကို လှမ်း၍ ခေါ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save