Book List

<h2 style="text-align: center;">စူပါ-ဖမ်း(SFS)</h2> <h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၅</h2> <h2 style="text-align: center;">နောက်ထပ် အားကောင်းမောင်းသန် လုပ်သားတစ်ယောက် ထပ်တိုးလာပြန်ပြီ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်သည် ကတုံးချန်တို့တစ်သိုက်၏ မျက်နှာပျက်နေပုံကို အထင်အရှား မြင်နေရသည်။ တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ကတုံးချန်တို့ကတော့ လင်းယန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်က အပြုံးကို မြင်သောအခါ ရင်ထဲတွင် တထိတ်ထိတ် တုန်သွားကြတော့သည်။ အခြေအနေက တော်တော်လေး အန္တရာယ်ရှိနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့ လုပ်လိုက်တဲ့အလုပ်က ကိုကြီးလင်းကို လုံးဝ ရန်စမိသွားပြီလား မသိဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ!"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီရဲတွေက ငါတို့ဘက်ကနေ ဘယ်တော့မှ ပြောပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့ကလည်း အထဲကို ခဏခဏ ဝင်ဖူးတာကိုး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟူး... အရင်ကတည်းက ရန်မဖြစ်ခဲ့သင့်ဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူငယ်တစ်စုမှာ ချက်ချင်းပင် ဇွဲလျော့ကာ နွမ်းဖတ်သွားကြတော့သည်။ လင်းယန်က လက်စားချေမည်ကိုလည်း အလွန်စိုးရိမ်နေကြ၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက သူ့နယ်မြေ မဟုတ်လား။ ဒီတောနက်ထဲမှာဆိုတော့ ပိုပြီးတော့တောင် အန္တရာယ်များသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်တွင်မူ ရဲအရာရှိမလေး ဟူရွှယ်ကတော့ အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီရွာက ကျွန်မတို့ရဲ့ နယ်မြေထဲမှာပဲ ရှိတာဆိုတော့ တစ်ခုခု အခက်အခဲရှိရင် ကျွန်မတို့ကို အချိန်မရွေး ပြောပါနော်။</p> <p style="text-align:justify">နောက်ပြီး ကျွန်မရဲ့ ဖုန်းနံပါတ်ကိုလည်း မှတ်ထားပေးပါ၊ ဘာကိစ္စပဲရှိရှိ ကျွန်မဆီ ဆက်သွယ်လို့ ရပါတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရပါတယ်၊ ပြဿနာမရှိဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤဟူရွှယ်အပေါ် လင်းယန်၏အမြင်ကတော့ မဆိုးလှပါ။ သူမက ငယ်ရွယ်သေးပြီး နောက်ခံအဆက်အသွယ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ သူမ၏ ကြွက်သားနှင့် ခွန်အားကို လင်းယန် ခံစားမိသည်။ သူမသာ အစွမ်းပြလိုက်လျှင် ကျားသစ်မတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဟိုဘက်က လူမိုက်ငါးယောက်လောက်ကိုတော့ သူမ တစ်ယောက်တည်းနှင့် အေးဆေး ကိုင်တွယ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သိသာသည်မှာ သူမကိုယ်တိုင်ကလည်း အရည်အချင်းရှိသူ ဖြစ်သည်။ အဘိုးစူးဘေးက လူယုံတွေလောက် မတော်သေးသော်လည်း၊ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အနေနှင့်မူ သူမထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ လူကို ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်းရှိလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖြစ်နိုင်သည်မှာ... သူမ၏ တရားမျှတလိုစိတ်ကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူမ ရပ်နေပုံကို ကြည့်ရုံနှင့်တင် တရားမျှတမှုတွေ ဝေနေသကဲ့သို့ပင်။ လင်းယန်သည် ဤကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါမျိုးမှာ မည်ကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် ပျိုးထောင်လာခဲ့သနည်းဟုပင် စဉ်းစားမရနိုင်အောင် ဖြစ်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟူရွှယ်သည် သူမ၏အသံကို တတ်နိုင်သမျှ နူးညံ့အောင် ကြိုးစားနေသော်လည်း လင်းယန်ကတော့ သူမ၏ ဖုံးကွယ်ထားသော ခွန်အားကို ရိပ်မိနေဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖုန်းနံပါတ်တွေ အပြန်အလှန် ပေးပြီးနောက်...</p> <p style="text-align:justify">ဟူရွှယ်က ဘာကြောင့် သူ့နံပါတ်ကို ဇွတ်ယူနေရသလဲဆိုတာ လင်းယန် နားမလည်ပါ။ ထမင်းတူတူစားဖို့ ချိန်းမလို့လား? သူ့မှာ ဧက ၈၀၀ ကျော် စိုက်ဖို့ ကျန်သေးတာမို့လို့ တော်တော်လေး အလုပ်များနေတာလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်သည် ဖြစ်စဉ်များကိုလည်း နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။ ဟူရွှယ်၏မျက်လုံးထဲတွင် ထိုလူမိုက်လေးများမှာ အရေးပင် မပါသလိုပင်။ သူမက လင်းယန်ကိုသာ ပို၍ အာရုံစိုက်နေသည်။ နံပါတ်ရပြီးသော်လည်း ပြန်မည့်ပုံမပြဘဲ ဟိုမေးဒီမေးလုပ်နေပြီးမှ အဓိကကိစ္စကို သတိရသွားပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါနဲ့... ဒီလူတွေကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်စေချင်သလဲဟင်? ကျွန်မတို့ ရှင့်အတွက် တရားစီရင်ပေးပါ့မယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော လူမိုက်များကို နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ -</p> <p style="text-align:justify">"ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး၊ လယ်ထဲမှာ အလုပ်က တော်တော်များနေတာဆိုတော့ သူတို့ကို ဒီမှာပဲ ထားပြီး ကူခိုင်းလိုက်တော့မယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟူရွှယ် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။ ရဲတိုင်ခဲ့သော လူမိုက်လေးကတော့ သူတို့ ဘယ်လောက် နှိပ်စက်ခံနေရကြောင်း တငိုငိုတရည်ရည်နှင့် ပြောခဲ့သော်လည်း... ဟူရွှယ်တို့လို အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ရဲတွေရှေ့မှာတော့ ဒါတွေက ကလေးကလားတွေပါ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီလူတွေက ဘယ်လိုလူတွေလဲဆိုတာ သူတို့ မိဘတွေထက်တောင် ရဲတွေက ပိုသိနေတာလေ။ ဒီလို တောခေါင်ခေါင်နေရာမှာ လာပြီး အနိုင်ကျင့်ခံရတယ်ဆိုတာ... သိသာလှသည်မှာ တစ်ဖက်လူကို အရင်လာနှောင့်ယှက်ပြီးမှ ပြန်အပိတ်ခံလိုက်ရခြင်းပင်။ အကယ်၍ နစ်နာသူက လင်းယန်သာ မဟုတ်လျှင် သူတို့ လှည့်တောင် ကြည့်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်တွင်မူ လူမိုက်များသာ ဟူရွှယ်၏အတွေးကိုသိလျှင် ရင်ကွဲသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ငါတို့က တကယ့် နစ်နာသူတွေပါဟ! ပျိုးပင် နည်းနည်းပဲ နင်းမိတာကို လေးယောက်တောင် ခြေထောက်ကျိုးသွားတယ်၊ ကျန်တဲ့သူတွေလည်း လယ်ထဲမှာ ခိုင်းနွားတွေလို လုပ်နေရတာပါဆို!</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဟူရွှယ်ကတော့ ဒါတွေကို မသိပါ။</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့ကို အလုပ်လုပ်ခိုင်းတာလည်း ကောင်းပါတယ်။ ရန်ပွဲတွေ လိုက်ဖြစ်နေတာထက်စာရင်တော့ ပိုကောင်းတာပေါ့။ အကယ်၍ စကားနားမထောင်ရင် ကျွန်မကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါ၊ ကျွန်မတို့ သူတို့ကို ခေါ်သွားပြီး အချုပ်ထဲမှာ ခဏ ထည့်ထားပေးမယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကတုံးချန်တို့ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုံးဝ လိမ္မာသွားကြတော့သည်။ အချုပ်ထဲမှာ နေရမည့်နေ့ရက်များထက်စာလျှင် ဒီမှာ ပင်ပန်းရသည်မှာ ခံသာပါသေးသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရိုက်တော့ မခံရဘူး မဟုတ်လား။ အချုပ်ထဲက လူမိုက်ကြီးတွေနဲ့သာ သွားတိုးရင်တော့ သိက္ခာဆိုတာ လုံးဝ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ကိုကြီးချန်ဆိုတာလည်း အပိုစာလုံး ဖြစ်သွားမှာပေါ့။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အရာရှိမင်း... စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော်တို့ အကောင်းဆုံး လုပ်ပါ့မယ်။ အလုပ်လုပ်ရတာ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ လယ်စိုက်ရတာကို အရမ်းချစ်တာပါ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မှန်ပါတယ်... အလုပ်လုပ်ရတာက စိတ်ကို လန်းဆန်းစေပါတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟူရွှယ်သည် သူတို့ကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်ပြီးနောက် လင်းယန်ကို ချီးကျူးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှင် သူတို့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အထိ လိမ္မာအောင် လုပ်လိုက်တာလဲ?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း ခန စဉ်းစားလိုက်ကာ - "ဖြစ်နိုင်တာကတော့... ကျွန်တော်က အရမ်း ချောနေလို့လား?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမှန်စင်စစ် သူကိုယ်တိုင်လည်း ဘာကြောင့်မှန်း သေချာမသိပါ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤလူမိုက်များက ရဲကို ကြောက်ကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဟူရွှယ်တို့ကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ခေါ်လာခဲ့ကြတာ မဟုတ်လား။ တကယ်ကို နားမလည်နိုင်စရာပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟူရွှယ်လည်း လင်းယန်၏အဖြေကြောင့် အနေခက်သွားရသည်။ ဘယ်လို ပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။ လင်းယန်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသော ထိုမျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သောအခါတွင်မူ ၎င်းမှာ ငြင်းမရသော အမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း သူမ ဝန်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင် သူမက -</p> <p style="text-align:justify">"တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ကျွန်မကို ဆက်သွယ်ပါ၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မလိုပါဘူး၊ လယ်ထဲမှာ အလုပ်ကျန်သေးလို့ ကျွန်တော် မလိုက်ပို့တော့ဘူးနော်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟူရွှယ် ပါးစပ်လေး ဟသွားသည်။ သူမက လင်းယန်နှင့် စကားအကြာကြီး ပြောချင်နေသော်လည်း၊ လင်းယန်ကတော့ စကားဝိုင်းကို အမြဲတမ်း တန်းဖြတ်ပစ်နေသည်။ အခုလည်း ပြန်ခိုင်းနေပြီပေါ့။ ကျွန်မတို့လည်း ဝိုင်းကူပေးပါ့မယ်လို့ ပြောဖို့ကျတော့လည်း... ဒါက ရုံးချိန်ကြီးလေ...။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် လင်းယန်က သူမ၏အတွေးကို ဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အရာရှိဟူ... လက်ကို ဒီအတိုင်း အကြာကြီး ဆုပ်ကိုင်ထားရင် ဘေးကလူတွေ မြင်ရင် မကောင်းဘူး။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို အခွင့်ကောင်း ယူနေတယ်လို့ ထင်ကုန်ကြဦးမယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အာ... ဪ... ဟုတ်ကဲ့။"</p> <p style="text-align:justify">ဟူရွှယ် ချက်ချင်း သတိဝင်လာပြီး ချွေးပြန်နေသော သူမ၏လက်ဖဝါးကို အမြန် ပြန်ရုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏မျက်နှာမှာလည်း နီရဲနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်ကတော့ စေတနာနှင့် ပြုံးပြလိုက်၏။ သူ့လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရန် လွယ်ကူသော်လည်း၊ အေးမြလှသော ထိုလက်ဖဝါးလေး၏ အထိအတွေ့မှာ မဆိုးလှကြောင်း သူ ဝန်ခံရပေမည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ့အပြုံးကြောင့် ဟူရွှယ် ပို၍ အနေခက်သွားကာ - "ရုံးမှာ အလုပ်ရှိသေးလို့ ကျမ သွားလိုက်ပါဦးမယ်" ဟု ဆိုကာ ကားပေါ်သို့ အမြန် တက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်နှင့် နှုတ်ဆက်ခဲ့သော သူမ၏လက်ကို ကြည့်ရင်း ဟူရွှယ်၏ရင်ထဲတွင် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ခုနကတင် သူနဲ့ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ခဲ့တာနော်! ပြန်ရောက်ရင် လက်မဆေးတော့ဘူး။</p> <p style="text-align:justify">တကယ်ကို ကံကောင်းလိုက်တာ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မကြာမီမှာပင် ကားပေါ်က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များက သူမကို ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အစ်မဟူ... ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်" အလုပ်သင် ရဲလေးတစ်ယောက်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟူရွှယ် ချောင်းနှစ်ချက် ဟန့်လိုက်ကာ အခြေအနေကို ထိန်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ဘာမှမဖြစ်ဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကားထဲတွင် ရယ်သံများ ပွက်လောရိုက်သွားတော့သည်။ ဟူရွှယ်ကတော့ သူတို့ ဘာတွေးနေမှန်း သိသဖြင့် ဒေါသထွက်ဟန်ဆောင်လိုက်ကာ -</p> <p style="text-align:justify">"သေချင်နေကြတာလား!"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဖရဲသီးကိုကို ကို ကြိုက်ရင်လည်း အတည်ပြောလိုက်ပါလား၊ အစ်မ လက်ဦးအောင် မလုပ်ရင် တခြားလူတွေ ပါသွားဦးမယ်နော်။" အသက်ကြီးတဲ့ ရဲတစ်ယောက်က စေတနာနှင့် သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟူရွှယ် ပို၍ပင် ရှက်သွားကာ -</p> <p style="text-align:justify">"မ... မဟုတ်ပါဘူး၊ ဘယ်ကလာတာလဲ။ အခုမှ တစ်ခါပဲ တွေ့ဖူးတာကို၊ ဘယ်လိုလုပ် အဲ့ဒီလောက် မြန်မြန် ကြိုက်မှာလဲ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုရဲကြီးကတော့ ခေါင်းယမ်းလိုက်ကာ - "ငယ်သေးလို့ပါပဲ၊ ကိုယ့်စိတ်ကို ဖုံးကွယ်ဖို့တောင် မတတ်သေးဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟူရွှယ် ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း ကားထဲက အငွေ့အသက်ကတော့ တကယ့်ကို ပျော်စရာ ကောင်းနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">……</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်သည် ရဲကား ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးမှ စိတ်အေးသွားတော့သည်။ သူတို့ အကြာကြီး နေသွားပြီး သူ လယ်စိုက်တာကို နှောင့်နှေးသွားမှာကို သူ တကယ် စိုးရိမ်နေခဲ့တာပါ။ ကံကောင်းသည်မှာ လာတာလည်း မြန်၊ ပြန်တာလည်း မြန်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ပြီး... လင်းယန်အတွက် အင်အားရှိသော အလုပ်သမားတစ်ယောက်ပါ ထပ်တိုးပေးခဲ့သေးသည် မဟုတ်လား!</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကတုံးချန်တို့တစ်သိုက်မှာ လင်းယန်၏အကြည့်ကို မြင်သောအခါ အလုပ်ကိုသာ အာရုံစိုက်ကာ ခေါင်းငုံ့လုပ်နေကြတော့သည်။ ရဲတိုင်ခဲ့သော လူမိုက်လေး တစ်ယောက်သာလျှင် အတော်လေး ထိတ်လန့်နေ၏။ သူ လယ်မစိုက်တတ်ပေ!</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းသည်မှာ သူ့သူငယ်ချင်းငါးယောက်က တော်တော်လေး ကူညီကြသဖြင့် ခဏချင်းမှာပင် လယ်စိုက်နည်းကို သူ တတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟက်... လယ်စိုက်တာလည်း ဘာမှ မခက်ပါလား။ ငါက တော်တော် တော်တာပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုလူမိုက်လေးသည် ရန်ဖြစ်တာကလွဲလျှင် ဤအလုပ်မှာ သူ အတော်ဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်ဟု တွေးကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်ယူနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခြားငါးယောက်ကတော့ အသစ်ရောက်လာသူက အားရပါးရလုပ်နေသည်ကို ကြည့်ကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်ကြသည်။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်လုပ်သွားရင်တော့ ညကျလျှင် ဒီကောင် လုံးဝ ခွေကျသွားမှာ သေချာသည် မဟုတ်လား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့... လယ်စိုက်ရခြင်းမှရရှိသော အနည်းငယ် ရှက်စရာကောင်းသည့် ထိုအောင်မြင်မှု ခံစားချက်ကိုတော့... သူတို့ ဘယ်တော့မှ ဝန်ခံကြမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save