Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၉</h2> <h2 style="text-align: center;">အောက်ကျို့ခံနေသော ကျင်းယွမ်ဟန်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောင်ခရိုင်ရှိ ဗီလာတစ်ခုတွင် ကျင်းယွမ်ဟန်တစ်ယောက် အောင်းနေသည်မှာ ရက်အတော်ကြာနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့လုပ်ငန်းစုမှ မန်နေဂျာများက လုပ်ငန်းကိစ္စများကို ဦးဆောင်ရန် သူ့ကို အမြန်ပြန်လာဖို့ ဖုန်းတွေ အဆက်မပြတ် ဆက်နေကြသော်လည်း သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပါ။ ပိုက်ဆံကိစ္စထက်စာလျှင် လင်းယန်နှင့် ဆက်ဆံရေး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာဖို့က သူ့အတွက် ပို၍ အရေးကြီးနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုလူငယ်မှာ သူ ရန်မစသင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လင်းယန်မှာ ငယ်ရွယ်သေးသော်လည်း လက်ရှိအောင်မြင်မှုများအရကြည့်လျှင် နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်ကြာလျှင် သူ မော့ကြည့်ရမည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါ့အပြင် သူ့ဇနီးနှင့် သားဖြစ်သူတို့က အရင်စတင် ရန်စခဲ့ခြင်း မဟုတ်လား။ အခုတော့ ကွာရှင်းလိုက်ပြီဖြစ်သလို ထိုသားကိုလည်း သားအဖြစ် မသတ်မှတ်တော့သော်လည်း လင်းယန်က အပြစ်တင်မည်ကို သူ စိုးရိမ်နေဆဲပင်။ မဟုတ်လျှင် နောက်နောင် လင်းယန်၏ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဩဇာအာဏာဖြင့် သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ဆိုသည်မှာ တစ်ခွန်းပြောရုံသာ ရှိတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ချင်းရှန်းရွာသို့ သူ ပို့ထားသော တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းခံလွှာမှာ ယခုထက်ထိ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရရှိသေးသဖြင့် သူ တော်တော်လေး စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေရသည်။ အဓိကမှာ သူက စည်းကမ်းကြီးသူဖြစ်သဖြင့် ရုတ်တရက်ကြီး သွားရောက်ပါက လင်းယန်ကို မတော်တဆ စော်ကားမိမည်ကို ကြောက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘေးနားမှ အတွင်းရေးမှူးနှင့် ယာဉ်မောင်းတို့ကတော့ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သူဌေးကျင်းက လူငယ်တစ်ယောက်ကို တွေ့ဖို့ ဒီလောက်အထိ အောက်ကျို့ခံနေရတာလား။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းခံလွှာကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် သွားပို့ခဲ့တာ။ တောရွာလေးပါပဲ၊ လမ်းကလည်း ခုမှ ပေါက်တာ။ အဲ့ဒါကို လက်ခံတဲ့ ကလေးမလေးကလည်း ရိုင်းလိုက်တာမှ လွန်ရော။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"တကယ်ကို စဉ်းစားမရဘူး။ သူဌေးကျင်း ဆိုတာ တစ်ပြည်နယ်လုံးမှာ အချမ်းသာဆုံးလေ။ သူ ဘယ်နေရာသွားသွား လူတွေက လေဆိပ်အထိ လာကြိုကြတာ။ အခုတော့... တစ်ခုခု မှားနေသလိုပဲ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မှန်တယ်၊ ဒီလောက်အထိ နှိမ့်ချနေဖို့ မလိုပါဘူး။ သူတွေ့ချင်တာက လူငယ်တစ်ယောက်၊ တောင်သူလေးပဲလေ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟူး... ဒီသတင်းသာ အပြင်ပြန့်သွားရင် ကုမ္ပဏီရဲ့ ရှယ်ယာဈေးတွေတောင် ကျကုန်လိမ့်မယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သွားပြီး ဖျောင်းဖျကြည့်ပါဦး။ ဒီမှာ နေနေတာ ရက်တော်တော်ကြာနေပြီလေ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကြားတာတော့ သူဌေးကျင်းက လင်းယန်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးနိုင်မယ့်သူကို နောင်ခရိုင်မှာ လိုက်ရှာနေတာတဲ့။ ဒါပေမဲ့ ချင်မိသားစုပဲ အခွင့်အရေးရှိတာကိုး။ ချင်အဖေကလည်း လူရှာမတွေ့ဘူး၊ အခု ကုမ္ပဏီကို တာဝန်ယူနေတဲ့ ကောင်လေးကလည်း ဘာမှမသိဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အတွင်းရေးမှူးတို့ တိုင်ပင်နေစဉ်မှာပင် ကျင်းယွမ်ဟန်၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ပြာခွက်ဖြင့် ပေါက်လိုက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"လစ်စမ်း! မင်းတို့ ဘာသိလို့လဲ!"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သူဌေးကျင်း... ဒီလောက်အထိ လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ သူက တောင်ပေါ်က ဆင်းရဲသားကောင်လေးပဲလေ!"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်း ငါ့နာမည်ကို သုံးပြီး အပြင်မှာ ဘာတွေလျှောက်လုပ်နေသလဲဆိုတာ ငါမသိဘူးလို့ မမှတ်နဲ့! ချင်းရှန်းရွာရောက်လို့ မင်းကသာ သူ့အပေါ် နည်းနည်းလေး မလေးမစားလုပ်ကြည့်... ငါ မင်းကို ကိုယ်တိုင် အသေသတ်ပစ်မယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယာဉ်မောင်းမှာ ချက်ချင်း ငြိမ်ကျသွားတော့သည်။ ကျင်းယွမ်ဟန် ပြောသည်မှာ နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်မှန်း သူ သိသည်။ ကျင်းယွမ်ဟန်၏ အရှိန်အဝါဖြင့် သူ့ကို သတ်ပစ်ဖို့ဆိုသည်မှာ ကစားစရာကဲ့သို့ပင်။ သတ်မပစ်လျှင်တောင် ကျန်းချန်တစ်မြို့လုံးမှာ သူ အလုပ်ရှာမရအောင် လုပ်ပစ်နိုင်သည် မဟုတ်လား။ ထိုအခါ သေတာထက် ပို၍ ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ မိတ်ဆက်ပေးမည့်သူ မရှိဘဲ တိုက်ရိုက်သွားရန် သူ တကယ် မဝံ့ရဲသေးပေ။ သူတို့အကြားတွင် ရန်ငြိုးက ရှိနေသည် မဟုတ်လား။</p> <p style="text-align:justify">……</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် ရဲအရာရှိမလေး ဟူရွှယ်သည် အလုပ်ဆင်း၍ အိမ်ပြန်ရောက်လာသည်။ အိမ်ရောက်သောအခါ သူမ၏မိဘများ ပြောနေသော ဧည့်သည်အကြောင်းကို ကြားလိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အဲ့ဒီ ကျင်းယွမ်ဟန်ဆိုတဲ့လူက ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း မသိဘူး။ လူကြီးလူကောင်းကြီးက တောရွာက ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို တွေ့ဖို့ ငါတို့အိမ်အထိ လာတောင်းပန်နေတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သူ့အဆင့်အတန်းနဲ့ဆို ဒါမျိုး လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သူ နောင်ခရိုင်ကို လာတာ၊ ခရိုင်ထဲက အာဏာရှိတဲ့သူတွေက သူ့ကို တလေးတစား ကြိုဆိုကြရတာလေ။ အခုတော့ သူကပဲ အမှားလုပ်ထားတဲ့သူလိုမျိုး တစ်အိမ်တက်ဆင်း လိုက်မေးနေတယ်။ လင်းယန်ဆိုတဲ့ ကောင်လေးနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးနိုင်မလားတဲ့။ သူ့ရဲ့ နှိမ့်ချနေတဲ့ ပုံစံက ကြောက်ဖို့တောင် ကောင်းတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အဲ့ဒီ လင်းယန်ဆိုတာက ဘယ်သူလဲ?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ခရိုင်ထဲမှာလည်း ဒီလိုလူမျိုး ရှိတယ်လို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ ငယ်လည်း ငယ်သေးတယ်လေ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟူရွှယ် မနေနိုင်တော့ဘဲ ဝင်မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဖေနဲ့အမေ ပြောနေတာ... ချင်းရှန်းရွာက လင်းယန်လား?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ပါရဲ့... ချင်းရှန်းရွာကပဲ။ သမီး သိလို့လား?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟူရွှယ် ပါးစပ်လေး ဟသွားကာ "အာ... တွေ့ဖူးတယ်၊ ဖုန်းနံပါတ်တောင် ရှိတယ်" ဟု ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆို မင်း သူဌေးကျင်းကို ခေါ်သွားပြီး မိတ်ဆက်ပေးလို့ ရမလား? ဒါကိုသာ လုပ်ပေးနိုင်ရင် ငါတို့မိသားစုနဲ့ ယွမ်ကျင့်ဂရုရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ပိုကောင်းလာမှာပဲ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မရတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။" ဟူရွှယ်၏ စိတ်ထဲတွင် လင်းယန်၏ပုံရိပ် ပေါ်လာကာ ကျိတ်ပြီး ပျော်နေမိသည်။ လင်းယန်ဆီကို ဘယ်လိုမျိုး အကြောင်းပြချက်နဲ့ သွားရမလဲလို့ စဉ်းစားနေတာ အတော်ပဲပေါ့!</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မကြာမီမှာပင် ဟူဖခင်က ကျင်းယွမ်ဟန်ဆီ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။ သတင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျင်းယွမ်ဟန်မှာ ပျော်လွန်းလို့ ပျံတက်မတတ် ဖြစ်သွားရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"တကယ်လား? အရမ်းကောင်းတာပဲ! ကျွန်တော် အခုပဲ ပြင်ဆင်လိုက်ပါ့မယ်။ ဘယ်အချိန် သွားမလဲ ပြောပါ။"</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော် ဟူမိန်းကလေးကို လာကြိုပါ့မယ်။"</p> <p style="text-align:justify">"ရပါတယ်... ကျွန်တော် အောက်မှာ စောင့်နေပါ့မယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန်၏ သဘောထားကြောင့် ဟူမိဘများမှာ အလွန်ပင် အံ့ဩနေကြရသည်။ ပိုင်ဆိုင်မှု ယွမ်ဘီလီယံချီရှိသော သူဌေးကြီးက သူတို့ သမီးလေးကို လာကြိုဖို့ အောက်မှာ စောင့်နေမည်တဲ့လား။ သူတို့ သမီးလေးကို တစ်မျိုးများ စိတ်ဝင်စားနေသလားဟုပင် ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်မိကြသည်။ သို့သော် အားလုံးမှာ ထိုလူငယ်လေး၏ အရည်အချင်းကြောင့်သာဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အဲ့ဒီ လင်းယန်ဆိုတာက ဘာလုပ်တဲ့သူလဲ?" ဟူဖခင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"လယ်စိုက်တဲ့သူလေ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မဖြစ်နိုင်တာ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အမှန်ပဲလေ။ ကျွန်မ သူ့ကို သွားတွေ့တုန်းက သူက လယ်ထဲမှာ မျိုးစေ့ချနေတာ။" ဟူရွှယ်က တစ်နေကုန် ဗိုက်ဆာထားသဖြင့် ထမင်းကို အားရပါးရ စားရင်း ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ထူးဆန်းလိုက်တာ။ တောင်သူလေးတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အထိ အရေးပါနေရတာလဲ။ ကျင်းယွမ်ဟန်ရဲ့ တရားမဝင် သားများလား?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကြောင့် ဟူရွှယ် ထမင်းသီးမတတ် ဖြစ်သွားရ၏။</p> <p style="text-align:justify">"မဖြစ်နိုင်တာ! လင်းယန်က ချင်းရှန်းရွာက ရွာသားစစ်စစ်ပါ။ လမ်းဖောက်တုန်းက မြေပြိုလို့ မိဘတွေ ဆုံးသွားတာ။ တစ်ရွာလုံးက ကျွေးလို့ ကြီးလာတဲ့ကလေး၊ ဘယ်လိုမှ တရားမဝင်သား မဟုတ်နိုင်ဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဘနှစ်ပါးက သူမကို သေသေချာချာ ကြည့်ကာ -</p> <p style="text-align:justify">"မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အသေးစိတ် သိနေရတာလဲ?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟူရွှယ် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ လင်းယန်၏ ကိုယ်ရေးမှတ်တမ်းကို ခိုးကြည့်ထားသည့် ကိစ္စကတော့ အသိခံလို့ မဖြစ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အဲ့ဒါက... အဲ့ဒါက သူက အွန်လိုင်းမှာ အရမ်း နာမည်ကြီးလို့လေ။ လူတွေက သူ့ကို 'ဖရဲသီးကိုကို' လို့ ခေါ်ကြတာ။ ရုပ်ကလည်း အရမ်းချောတော့ အရင်လက လူတွေ အများကြီး သွားတွေ့ကြသေးတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဪ... အဲ့ဒါကြောင့် ခရိုင်ထဲမှာ ဧည့်သည်တွေ အများကြီး လာနေတာကိုး။ ဒါပေမဲ့ ဒါနဲ့တင်တော့ ကျင်းယွမ်ဟန်က ဒီလို ဆက်ဆံမှာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟူရွှယ် ခနစဉ်းစားပြီးမှ "သူ 'စူပါမုန်ညင်းမျိုးစေ့' ကို တီထွင်လိုက်လို့ ဖြစ်မှာပါ" ဟု ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟူမိဘများ ကြောင်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ည ၇ နာရီ သတင်းမှာ ပါတဲ့ဟာလား? အဲ့ဒီမျိုးစေ့သာ ပြန့်သွားရင် ငါတို့နိုင်ငံရဲ့ ဆီတင်သွင်းမှုကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မယ့်ဟာလေ။ ကျန်းနန်စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်ရဲ့ အငယ်ဆုံး ပါမောက္ခဆိုတာ သူလား?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုမှသာ မိဘနှစ်ပါး သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။ ဟူရွှယ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"သမီးလည်း မယုံနိုင်ပေမဲ့... သူပဲ ဖြစ်ရမယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ စကားဆုံးသည်နှင့် ဟူမိဘများ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာကာ သူမကို ကြည့်သည့် အကြည့်များက ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့သမီးလေးကို ချစ်ရကျိုး တကယ်နပ်တာပဲဟေ့!"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save