Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၇၃</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒီလောက်လေးနဲ့ ငါ့ရဲ့ ခွင့်လွှတ်မှုကို ရချင်တာလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟူရွှယ်သည် လင်းယန်ကို အလွန် ဂရုစိုက်ပါသည်။ သူမက လင်းယန်အတွက် ဒုက္ခမပေးချင်ပါဘူး။ သူမကို အမြင်မကြည်သွားမှာကို စိုးရိမ်နေတာပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစကတော့ ကျင်းယွမ်ဟန်ကို လင်းယန်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးတာက ကောင်းတဲ့ကိစ္စလို့ သူမ ထင်ခဲ့တာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျန်းချန်တစ်မြို့လုံးမှာ အချမ်းသာဆုံး၊ ခရီးသွားလုပ်ငန်းစုကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ သူဌေးကြီးလေ။ နိုင်ငံအနှံ့က နာမည်ကြီး အပန်းဖြေစခန်း အတော်များများကို သူတို့ ကုမ္ပဏီက တည်ဆောက်ထားတာ မဟုတ်လား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ...။</p> <p style="text-align:justify">ဒီလူနှစ်ယောက်ကြားမှာ ရန်ငြိုးရှိနေတယ်တဲ့!</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟို လူမိုက်တွေအကြောင်းကိုလည်း သူမ ကြိုသိထားပြီးသားပါ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ကွယ်က ခိုင်းစေတဲ့သူကို သူမကိုယ်တိုင်က လင်းယန်ဆီ ခေါ်လာမိလိမ့်မယ်လို့တော့ ထင်မထားခဲ့ဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိတ်လန့်မှုက ခဏတာမျှသာဖြစ်ပြီး ဟူရွှယ်သည် ချက်ချင်းပင် လင်းယန်၏ဘေးတွင် နေရာယူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သူဌေးကျင်း ... ရှင့်ရဲ့ နာမည်ကို ကျွန်မ ကြားဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ကျွန်မတို့ နယ်မြေက ပြည်သူတစ်ယောက်ပါ။ ရဲတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကိုယ့်ပြည်သူကို အန္တရာယ်ဖြစ်အောင် ကျွန်မ လုံးဝ ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီအခိုက်အတန့်မှာတော့ ဟူရွှယ်တစ်ယောက် သူမကိုယ်သူမ တရားမျှတမှုတွေ အပြည့်အဝ ရှိနေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန်က အမြန်ဖြေရှင်းသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်က တကယ်ကို တောင်းပန်ဖို့ လာခဲ့တာပါ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟူရွှယ်၏ မျက်နှာကတော့ တင်းမာနေဆဲပင်။ ဤစီးပွားရေးသမားတွေကို သူမ ကောင်းကောင်း သိသည်။ ခုနတင် ရယ်ရယ်မောမော စကားပြောနေပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ ကျောကို ဓားနဲ့ထိုးမယ့် လူမျိုးတွေလေ။ ယုံကြည်ရမယ့်သူတွေ မဟုတ်ဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန်က အခု အောက်ကျို့နေပေမဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘာဆက်လုပ်မလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ဒီတစ်ခါလာတာက လင်းယန် ဘယ်မှာနေလဲဆိုတာကို မျက်မြင်လာကြည့်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အခွင့်အရေးရတာနဲ့ နောက်ထပ် လူတွေအများကြီးခေါ်ပြီး လင်းယန်ကို ဒုက္ခပေးဖို့ ကြံစည်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်လေ။ စီးပွားရေးသမားတွေရဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို သူမ အများကြီး မြင်ဖူးထားတာပါ။ ဟို လူမိုက်တွေ လုပ်တဲ့အလုပ်တွေဆိုတာ သူတို့နဲ့ယှဉ်ရင် ကလေးကလားတွေပါ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်လည်း အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး ဟူရွှယ်၏ပခုံးကို အသာပုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏စေတနာကို သူ ခံစားမိသလို၊ ကျေးဇူးလည်း တင်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သူဌေးကျင်း ... ခင်ဗျား မှားနေပြီ ထင်တယ်။ ခင်ဗျားသားနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ကြားမှာ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိပါဘူး။"</p> <p style="text-align:justify">"လူမိုက်တွေလွှတ်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ဒုက္ခပေးဖို့ လုပ်တာ၊ ကျွန်တော့် လယ်ထဲက ပျိုးပင်တွေကို နင်းတာတွေက... လုပ်ရပ်က နည်းနည်းတော့ အောက်တန်းကျလွန်းတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန် အမြန် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ပါတယ်... ဟုတ်ပါတယ်။ ညီလေးလင်းရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ အားလုံးကို ကျွန်တော် လျော်ပေးပါ့မယ်။ စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့လို့ပဲ တောင်းပန်ချင်ပါတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်လည်း ကျင်းယွမ်ဟန် ဘာတွေတွေးနေသလဲဆိုတာကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။ ယွမ်ကျင့်ဂရုဆိုတာ အဘိုးစူး ပြောပြဖူးလို့ သူ သိထားသည်။ အင်အား အလွန်ကြီးမားတဲ့ ကုမ္ပဏီကြီးလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုရဲ့ ဥက္ကဌက ဒီအထိ ကိုယ်တိုင်လာပြီး တောင်းပန်နေတာကတော့ နည်းနည်း ထူးဆန်းနေသလိုပါပဲ။ ဒီလောက်အထိ လုပ်စရာ မလိုဘူးလေ။ လင်းယန်မှာ ပိုက်ဆံနည်းနည်း ရှိနေတယ်ဆိုရင်တောင် ယွမ်ကျင့်ဂရုနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အများကြီး ကွာခြားနေပါသေးတယ်။ ဒီလို သူဌေးကြီးတွေရဲ့အမြင်မှာဆိုရင် လင်းယန်မှာရှိတဲ့ ပိုက်ဆံက သာမန်မိသားစုလောက်ပဲ ရှိမှာပါ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီလိုလာလုပ်နေတော့ သူလည်း ဘယ်လိုတုံ့ပြန်ရမှန်း မသိတော့ပါဘူး။ ချက်ချင်းဆိုသလို အခြေအနေက တင်းမာသွားသလို ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်မှာတင် ရွာထဲမှာ လမ်းလျှောက်ထွက်နေတဲ့ အဘိုးစူးက အတော်ပဲ ပြန်ရောက်လာပြီး ဟို ဘန်တလေ ကားကြီးကို မြင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟော... ဒီကောင် ဘယ်လိုလုပ် ဒီရောက်နေတာလဲ?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် ကြောင်သွားသည်။ ငါက ဒီမှာ အမြဲတမ်း ရှိနေတာလေ? ဒါပေမဲ့ အဘိုးစူး ပြောနေတာက ကျင်းယွမ်ဟန်ကိုမှန်း သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန်က အမြန် ခေါင်းငုံ့အရိုအသေပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဘိုးစူး... အဘိုးလည်း ဒီမှာ ရှိနေတာကိုး။"</p> <p style="text-align:justify">အဘိုးစူးအပေါ်ထားရှိတဲ့ သူ့ရဲ့ လေးစားမှုကတော့ တကယ့်ကို အပြည့်အဝပါပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဘာလဲ? မင်းသားကို စစ်တပ်ထဲ ပို့လိုက်လို့ မကျေနပ်လို့ လာတောင်းပန်ခိုင်းမလို့လား? လုံးဝ မရဘူး! အဲ့ဒီကောင်က အရမ်း မောက်မာလွန်းတယ်။ တစ်နေ့ကျရင် မင်းအတွက် ပြဿနာ အကြီးကြီး ရှာပေးလိမ့်မယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန်က အမြန်ရှင်းပြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဘိုးစူး... သူ့ရဲ့ ခြေတွေ၊ လက်တွေကို ခုတ်ပစ်လိုက်ရင်တောင် ကျွန်တော် ဘာမှမပြောပါဘူး။ အသက်ရှင်လျက်လေး ထားပေးရင် ရပါပြီ။ အရင်တုန်းက အဘိုးသာ မကူညီခဲ့ရင် ကျွန်တော် ဒီနေ့ ဒီအခြေအနေကို ရောက်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ဒီနေ့ လာတာက... ညီလေးလင်းဆီကို လာတောင်းပန်တာပါ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဘိုးစူး မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းသာ ဒီကောင်လေးရဲ့ မျက်စိနောက်တာ ခံရရင်တော့ တော်တော်ဆိုးမယ်နော်။ ငါ့ဘေးက တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေ အကုန်ပေါင်းရင်တောင် သူ့ကို မနိုင်ဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဘိုးစူးအနောက်က သက်တော်စောင့်တွေရဲ့ မျက်နှာမှာတော့ ဘာရှက်ရွံ့မှုမှ မရှိပါဘူး။ အရင်က တကယ် စမ်းသပ်ကြည့်ဖူးတာကိုး။ လင်းယန်ရဲ့ ခွန်အားက ဂိမ်းထဲမှာ အကူပရိုဂရမ် သုံးထားသလိုပဲလေ! ယှဉ်လို့ကို မရတာ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန်လည်း အဘိုးစူးက ဒီလိုပြောလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">အဘိုးစူးရဲ့စကားတွေက လင်းယန်ဘက်ကနေ ကာကွယ်ပြောပေးနေတာပဲ! နောက်ပြီး သူ့ကို သတိပေးနေတဲ့ သဘောတောင် ပါနေသေးတယ်။</p> <p style="text-align:justify">ဒီတစ်ခါ သူ လာတောင်းပန်တာက တကယ်ကို မှန်ကန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။ မဟုတ်ရင် ဒီလူငယ်လေးသာ အောင်မြင်လာပြီး သူ့ကို လက်စားချေဖို့ ကြံရင်... သူ လုံးဝ ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အဘိုးစူး ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က အစက ချင်းရှန်းရွာလေးကို ခရီးသွားလုပ်ငန်းအတွက် လုပ်ချင်ရုံလေးပါ။ ကိစ္စတွေက ဒီလောက်အထိ ဖြစ်သွားမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ အကုန်လုံးက ကျွန်တော် လူရွေးမှားခဲ့လို့ပါ။"</p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန်က ပြောရင်းနဲ့ပင် အလွန် နောင်တရနေမိသည်။ အကယ်၍ အစကတည်းက တကယ် ကျွမ်းကျင်တဲ့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကိုသာ စေလွှတ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ ဒီနေရာမှာ ခရီးသွားလုပ်ငန်းတွေ စတင်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သလို သူကိုယ်တိုင်လည်း ဒီအထိ လာတောင်းပန်စရာ လိုမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အထူးသဖြင့် တောင်ပေါ်ကို တက်လာရင်းနဲ့ ဒီနေရာရဲ့ ခရီးသွားလုပ်ငန်း အလားအလာကို သူ ပိုပြီး မြင်လာရသည်။ သဘာဝအတိုင်း ညစ်ညမ်းမှုမရှိတဲ့ ဒီလိုနေရာမျိုးက ပြည်တွင်းမှာ တကယ်ကို ရှားပါးလွန်းတယ်။</p> <p style="text-align:justify">နှမြောစရာကောင်းတာက... အခုတော့ သူနဲ့ လုံးဝ မသက်ဆိုင်တော့ဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်ခြေမှာ တည်ဆောက်နေတဲ့ ကျောင်းကြီးကို မြင်လိုက်ကတည်းက ဒီနေရာဟာ ကျန်းနန်စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်ရဲ့ နယ်မြေဖြစ်သွားပြီဆိုတာကို သူ သဘောပေါက်လိုက်တယ်။ ဒါက သူ ဝင်ပါလို့ရတဲ့နေရာ မဟုတ်တော့ဘူး။</p> <p style="text-align:justify">တက္ကသိုလ်တစ်ခုရဲ့ အင်အားဆိုတာ သူ စိတ်ကူးယဉ်လို့ရတဲ့ အတိုင်းအတာထက် အများကြီး ပိုကြီးမားတယ်။ စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်ဆိုပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ခရီးသွားလုပ်ငန်းနဲ့ မပတ်သက်ဘူးလို့ မထင်လိုက်ပါနဲ့။ အဲ့ဒီက ကျောင်းဆင်းတွေက နောင်တစ်ချိန်မှာ တခြားနယ်ပယ်တွေမှာရော ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင်တွေ ဖြစ်မလာနိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောနိုင်မှာလဲ?</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစကတော့ ကျန်းနန်စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်ရဲ့ နောက်ခံကို သူ ကြောက်ခဲ့ပေမဲ့၊ အခု လင်းယန်ကို လူချင်းတွေ့လိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာတော့ သူ ပိုပြီးတော့တောင် ကြောက်သွားမိသည်။ အဘိုးစူးရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုတွေကြောင့် လင်းယန်ရဲ့ အနာဂတ်ဟာ ဘာအတားအဆီးမှ မရှိတော့ဘဲ တဟုန်ထိုး တက်လာမှာ သေချာနေပြီလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ လင်းယန်က သူ့ကို အေးစက်စက် ကြည့်နေဆဲပါပဲ။</p> <p style="text-align:justify">"ကြည့်ရတာ... သူ ခွင့်လွှတ်လာအောင် လုပ်ဖို့ အဘိုးစူးရဲ့ အကူအညီ လိုဦးမယ်ထင်တယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင် ကျင်းယွမ်ဟန်က ခေါင်းငုံ့ကာ -</p> <p style="text-align:justify">"အဘိုးစူး... ကျွန်တော် တစ်သက်လုံး အလေးစားဆုံး လူက အဘိုးပါ။ အခု ကျွန်တော် ဒီကို ရောက်လာတာက ညီလေးလင်းကို တကယ် စေတနာမှန်နဲ့ တောင်းပန်ဖို့ လာခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော့် အကြောင်းကို အဘိုး သိပါတယ်၊ ကျွန်တော်က အခြေအနေကို နားမလည်တဲ့သူမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဘိုးစူး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဲ့ဒီမိန်းမနဲ့ စောစော ကွာရှင်းဖို့ ငါ ပြောခဲ့သားပဲ၊ မင်းက နားမထောင်ခဲ့တာ။ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ သူမကြောင့် မင်း လူဘယ်လောက်များများကို ရန်သူဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ မသိဘူးလား? မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆို ဒီထက်မက အောင်မြင်နေလောက်ပြီ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန်က အမြန် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး -</p> <p style="text-align:justify">"အဘိုးစူး ဆုံးမတာ မှန်ပါတယ်။ အခု သူမနဲ့ ကျွန်တော် ကွာရှင်းလိုက်ပါပြီ။ အရင်တုန်းက သံယောဇဉ်လေးတွေ ရှိခဲ့ဖူးတာကို ထောက်ထားပြီး ညီလေးလင်းကို ခွင့်လွှတ်ပေးစေချင်တာပါ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဘိုးစူးက စကားထဲက အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်း ဖမ်းမိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်လေးလင်းကို ဒုက္ခပေးဖို့ သူ လုပ်ခဲ့တာလား။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် တားချင်တဲ့အချိန်မှာ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။ ဒါပေမဲ့ ညီလေးလင်း စိတ်ချပါ... သူမကို ကျွန်တော် နိုင်ငံခြားကို ပို့လိုက်ပါပြီ။ နောက်နောင် ညီလေးလင်းကို ဘယ်တော့မှ ဒုက္ခမပေးစေရပါဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဘိုးစူး သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းအိမ်က မိန်းမကြောင့် မင်းလည်း တော်တော် ဒုက္ခရောက်ရတာပဲ။ ကောင်လေးလင်း... သူက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ၊ အရင်သံယောဇဉ်တွေကို တွယ်တာလွန်းလို့ အိမ်ကမိန်းမကို အလိုလိုက်မိသွားတာပါ။"</p> <p style="text-align:justify">"အခု သူက တကယ့် စေတနာနဲ့ လာတောင်းပန်နေပြီ၊ ငါ့ရှေ့မှာလည်း ဒီလို ကတိပေးနေပြီဆိုတော့ နောက်နောင် မင်းကို ဘယ်တော့မှ ဒုက္ခပေးရဲမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။"</p> <p style="text-align:justify">"အကယ်၍ သူသာ နောက်တစ်ခါ ထပ်လုပ်ရင်... သူ့ကို ငါကိုယ်တိုင် ရှင်းမယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဘိုးစူး၏ စကားကြောင့် ကျင်းယွမ်ဟန် အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ ဤသည်မှာ သူ့ဘက်ကနေ ကာကွယ်ပြောပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည် မဟုတ်လား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လင်းယန်ကတော့ အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ သူ့မှာသာ ဒီလောက် ခွန်အား မရှိခဲ့လျှင် ဟိုလူမိုက်တွေလက်ထဲမှာ သူ ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ တွေးကြည့်လို့တောင် မရနိုင်ဘူးလေ။ အခု ဟိုလူမိုက်တွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးတော့မယ် ဆိုပေမဲ့၊ နောက်ကွယ်က ခိုင်းစေတဲ့သူကိုတော့ အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးဖို့ အစီအစဉ် မရှိပါဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီလောက်လေးနဲ့တင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ခွင့်လွှတ်မှုကို ရချင်တာလား... လွယ်လွန်းမနေဘူးလား။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save