Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၇၆</h2> <h2 style="text-align: center;">တကယ့် စစ်မှန်သော ဇိမ်ခံပစ္စည်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချင်အဖေသည် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများတွင်သာမက လက်ဖက်ရည်ဖျော်သည့် အနုပညာတွင်လည်း အလွန်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက ဝါသနာပါခဲ့ပြီး ယခုအချိန်အထိလည်း စွဲလမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ဖက်ရည်ဖျော်သည့် ဟန်အမူအရာမှာ အလွန်သေသပ်ပြီး ကြည့်ရသည်မှာပင် မျက်စိပသာဒ ဖြစ်လှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်လည်း ဤအချက်ကို သတိထားမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရေအတူတူ၊ လက်ဖက်ခြောက်အတူတူပင် ဖြစ်လင့်ကစား ချင်အဖေ ဖျော်သည့် လက်ဖက်ရည်က သူဖျော်သည်ထက် အများကြီး ပိုသောက်လို့ ကောင်းသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာတွင် အနုပညာတစ်ခုရှိနေသည်။ ရေအမျိုးအစား၊ အပူချိန်၊ အချိန်... အားလုံးက အရေးကြီးသည်။ ချင်အဖေ၏ ဖျော်နည်းက လက်ဖက်ခြောက်အတွင်းရှိ ရနံ့အားလုံးကို အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာစေပြီး၊ လက်ဖက်ရည် အရောင်မှာလည်း ပိုမိုကြည်လင်ကာ အရသာလည်း အလွန် ပြည့်စုံလှသည်။ တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ ဤလက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်ရရန် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ရခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်ကတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြမ်းတမ်းတဲ့သူလို့ပဲ သတ်မှတ်ထားသည်။ ရေနွေးလောင်းထည့်ပြီး သောက်ရုံပဲ သူသိသည်။ အရသာ ပေါ့သွားလျှင် လွှင့်ပစ်လိုက်ရုံသာ။ လောင်ဝမ်လည်း ထိုနည်းတူပင်။ သူတို့နှစ်ယောက် 'မိခင်ပင် တာ့ဟုန်ဖောင်' ကို ဒီလို ဖြုန်းတီးနေကြသည်ကို မြင်တိုင်း ချင်အဖေမှာ ရင်ကျိုးရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဤကဲ့သို့ သုတေသနလုပ်ရင်းဖြင့်ပင် ချင်အဖေသည် 'ဂင်ဂိုလက်ဖက်ရည်' ၏ အကောင်းဆုံး ဖျော်နည်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တော့ ဂင်ဂိုလက်ဖက်ရည်ကို ရေနွေးစိမ်သောက်ခြင်းထက် ဆူပွက်နေအောင် ကျိုသောက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ ထိုအခါ အခြားသော အမွှေးအကြိုင်အချို့ကိုလည်း ထည့်သွင်းနိုင်သည်။ အခြားအနံ့များက ဂင်ဂို၏ မူလရနံ့ကို မဖုံးလွှမ်းသွားဘဲ အချင်းချင်း ပေါင်းစပ်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤပညာရပ်ကို တတ်မြောက်ရန်အတွက် ရှစ်နှစ်၊ ဆယ်နှစ်ခန့် အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန်၏ အံ့ဩနေသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ ချင်အဖေမှာ အလွန်ဂုဏ်ယူသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက ညီလေးလင်း အိမ်က နှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိတဲ့ ဂင်ဂိုပင်ကြီးကနေ ခူးထားတဲ့ လက်ဖက်ရည်။ ကျွမ်းကျင်သူကိုယ်တိုင် အခြောက်လှန်းထားတာဆိုတော့ အရသာက တကယ့်ကို ထူးခြားတယ်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ငုံလောက် သောက်လိုက်တာနဲ့တင်... နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီတဲ့ အချိန်ကာလတွေကို ဖြတ်ကျော်ပြီး လောကီရေးရာတွေကို အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်ကြည့်နေရသလို ခံစားရတာ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချင်အဖေကတော့ လက်ဖက်ရည် သောက်ပြီး နတ်ပြည်ရောက်နေသည့်အလား ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။ လက်ဖက်ရည်ကို ဒီလောက်အထိ အရသာခံတတ်တဲ့သူမျိုး နောက်ထပ် ရှိမယ်မထင်ဘူးလို့ လင်းယန် တွေးမိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန်လည်း ရင်ထဲတွင် အလွန်အံ့ဩနေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်ကို သေသေချာချာ လေ့လာကြည့်လေ၊ သူ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ နက်နဲကြောင်း တွေ့ရလေ ဖြစ်သည်။ တောထဲက ရသေ့ကြီးတစ်ပါးလိုပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ပုံမှန်ဆိုရင် သူက သာမန်တောင်သူလေးလိုပဲ လယ်စိုက်နေတယ်။ သူ့ရဲ့ ကြေးနီရောင်သန်းနေတဲ့ အသားအရေက နေပူထဲ အလုပ်လုပ်ပြီး လေ့ကျင့်ခန်း အမြဲလုပ်နေမှသာ ရနိုင်တဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုမျိုးကို ပြသနေတယ်။ တကယ့် သားရဲတစ်ကောင်လိုပဲ။</p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ ဒီလို လူငယ်လေးက ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေရှိနေပြီး လောကကြီးကို တုန်လှုပ်စေတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရထားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ။</p> <p style="text-align:justify">သူနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ အခုခေတ် လူငယ်တွေ အားလုံး အသက်ရှင်ဖို့တောင် မတန်တော့ဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန် သူ့သားကို သတိရသွားသည်။ လင်းယန်နဲ့ ယှဉ်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့သားကို သူကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်ချင်စိတ်တောင် ပေါက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">အရမ်းကို ရှက်စရာကောင်းလွန်းတယ်။</p> <p style="text-align:justify">ပိုက်ဆံရှိတဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက်သူဌေးသားအနေနဲ့ အေးအေးဆေးဆေးနေမယ်ဆိုရင်တောင် တစ်သက်လုံး ဇိမ်ကျနေမှာကို။ အခုတော့ ဟိုစပ်စပ် ဒီစပ်စပ်နဲ့... ငါသေသွားရင် ဒီစည်းစိမ်တွေ အကုန်လုံး သူ ဖျက်ဆီးပစ်တော့မှာပဲ!</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ တကယ့် ပညာရှိကြီး တစ်ယောက်လို တည်ငြိမ်နေသည်။ အဘိုးစူးကလည်း သူ့ကို အကာအကွယ် ပေးထားသေးသည်။ သူကိုယ်တိုင် လူငယ်ဘဝတုန်းကတောင် လင်းယန်ရဲ့ အခုအခြေအနေကို မမီခဲ့ပါဘူး။</p> <p style="text-align:justify">စူပါမုန်ညင်းစေ့တစ်ခုတည်းနဲ့တင် တစ်သက်လုံး ဂုဏ်သိက္ခာတွေနဲ့ ပိုက်ဆံမပူဘဲ နေလို့ရနေပြီလေ။ ဒါပေမဲ့ သူက အဲ့ဒီလို မနေဘဲ လယ်ဆက်စိုက်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။</p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန်ကိုယ်တိုင်တောင် ဒီလို တည်ငြိမ်တဲ့ စိတ်ထားမျိုး မရှိပါဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့... ကျင်းယွမ်ဟန် လုံးဝ မသိတာကတော့ သူ အများကြီး လျှောက်တွေးနေတယ် ဆိုတာပါပဲ။</p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် လယ်စိုက်ရတဲ့အကြောင်းရင်းက လယ်စိုက်ရင် ပိုက်ဆံပိုရလို့ပါ! ဘာအလုပ်ပဲလုပ်လုပ် ထမင်းစားဖို့ပဲလေ။ လယ်စိုက်တာက ပိုက်ဆံအမြန်ဆုံးရမှတော့ လယ်ပဲ စိုက်ရမှာပေါ့!</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စကားဝိုင်းမှာတော့ ကျန်တဲ့ သုံးယောက်ကပဲ အဓိက ပြောနေကြတာပါ။ လင်းယန်ကတော့ နားထောင်ရတာကို ပိုသဘောကျသည်။ ကျင်းယွမ်ဟန်၏ စကားပြောဆိုပုံကလည်း ချင်အဖေထက် မနိမ့်မှန်း သူ သတိထားမိသည်။ တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာကတော့ သူက စီးပွားရေးသမား အရမ်းဆန်ပြီး အရာရာကို အကျိုးအမြတ်နဲ့ပဲ တွက်ချက်တတ်တာပါပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ညီလေးလင်း... ဒီလက်ဖက်ရည်ကို ကျွန်တော် နည်းနည်းလောက် ဝယ်သွားလို့ ရမလား။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင် ကျင်းယွမ်ဟန် မနေနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။ သူ တကယ် စွဲသွားပြီလေ။ အရေးကြီးဆုံးက သူက ဆေးလိပ် အမြဲသောက်တော့ လည်ချောင်းမှာ သလိပ်ရှိတတ်သည်။ ဒီလက်ဖက်ရည် သောက်လိုက်ပြီးနောက် လည်ချောင်းက အများကြီး ရှင်းသွားသလို ခံစားရသည်။ ဒါကြောင့် ဒီ 'နှစ်တစ်ထောင် ဂင်ဂိုလက်ဖက်ရည်' ကို သူ တကယ် ကြိုက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါ့အပြင် အင်တာနက်ပေါ်က ယွမ်ငါးထောင်တန် ဖရဲသီးကိုလည်း သူ သတိရသွားသည်။ ပိုက်ဆံဆိုတာ သူ့အတွက် ဂဏန်းတစ်ခုပါပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဒီလက်ဖက်ရည်ကို သူတို့အိမ်မှာပဲ သောက်ကြတာ၊ လောင်ဝမ်က နည်းနည်းပါးပါး လက်ဆောင်ပေးတာကလွဲရင် တစ်ခါမှ မရောင်းဖူးပါဘူး။ ရောင်းမယ်ဆိုရင်တော့ ဂင်ဂိုပင်ကြီး ပြောင်သလင်းခါသွားမှာ သေချာတယ်။</p> <p style="text-align:justify">တန်ဖိုးကရော ဘယ်လောက်ထားရမလဲ... လင်းယန် ချက်ချင်း မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးပါ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ခင်ဗျားပဲ ဈေးတစ်ခု ပြောကြည့်လိုက်လေ။"</p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်က အခက်အခဲကို တစ်ဖက်လူဆီ ပြန်တွန်းပို့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မိခင်ပင် တာ့ဟုန်ဖောင်က တစ်ဂရမ်ကို ယွမ် ၁၀,၀၀၀ တန်တယ်။ ဒီဂင်ဂိုလက်ဖက်ရည်က အဲ့ဒီထက် အများကြီး ပိုကောင်းတာ သိသာပါတယ်။"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆို... တစ်ဂရမ်ကို ယွမ် ၂၀,၀၀၀ (တစ်ပေါင်လျှင် ယွမ် ၁၀ သန်း) နဲ့ ကျွန်တော် နှစ်ပေါင် ယူမယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤဂင်ဂိုလက်ဖက်ရည်သည် အဆင့်အတန်းတစ်ခုကို ပြသသည့် ဇိမ်ခံပစ္စည်း ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်ကို ယွမ် သန်း ၂၀... သာမန်လူတွေ သောက်နိုင်မယ့်ဟာ မဟုတ်ဘူးလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် တစ်နှစ်မှာ ထုတ်နိုင်မယ့် လက်ဖက်ရည်ကလည်း ကိုယ်တိုင်သောက်ဖို့ ဖယ်ထားရင် အများကြီး ကျန်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက ဇိမ်ခံပစ္စည်းတွေထဲမှာမှ ထိပ်တန်း ဇိမ်ခံပစ္စည်းပါပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"စုစု... လက်ဖက်ရည် နှစ်ပေါင်လောက် သွားထုပ်ပေးလိုက်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ငွေလွှဲမည့် ကိစ္စကိုတော့ အတွင်းရေးမှူးက လုပ်ဆောင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ လင်းယန်ကတော့ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပိုက်ဆံကတော့ လျော့သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီနေ့ နေ့လယ်ခင်းလေးက တကယ်ကို တန်သွားတာပဲ။ ဂင်ဂိုလက်ဖက်ရည်ရဲ့ ဈေးက တာ့ဟုန်ဖောင်ထက်တောင် ပိုသွားပြီလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်နှစ်ကို ရောင်းရရင်တောင် ၁၀ ပေါင်လောက်ပဲ ရောင်းနိုင်မှာပါ။ ဝယ်မယ့်သူ ရှိမလား မရှိဘူးလား ဆိုတာကတော့ မသိနိုင်ဘူးပေါ့။ လင်းယန်ကတော့ ဒါကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချင်အဖေကတော့ ရယ်မောရင်း -</p> <p style="text-align:justify">"ဒီနောက်ပိုင်း နိုင်ငံခြားက ဇိမ်ခံအမှတ်တံဆိပ်တွေက ငါတို့နိုင်ငံသားတွေကို အထင်သေးကြတယ်။ သူတို့က နှစ်တစ်ရာ သမိုင်းကြောင်းရှိတယ်၊ တော်ဝင်မိသားစုတွေ သုံးခဲ့တာ ဆိုပြီး တို့လူတွေကို တောသားတွေလို့ ခေါ်ကြတာ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန်ကလည်း လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ယွမ် သောင်းဂဏန်းလောက် တန်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဇိမ်ခံပစ္စည်းလို့ ခေါ်ရဲသေးတယ်ပေါ့။ နှစ်တစ်ရာ သမိုင်းက ကြာလှပြီလို့ ထင်နေတာလား?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဘိုးစူးကလည်း ဝင်ပြောသည်။</p> <p style="text-align:justify">"လူ တစ်သန်းတောင် မပြည့်တဲ့ နိုင်ငံလေးကို အုပ်ချုပ်နေတာကို 'တော်ဝင်မိသားစု' တဲ့လား။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့က ငါတို့ နိုင်ငံသားတွေကို ဝေဖန်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိပါဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်က ချင်စုစုဆီကနေ ဒီဇိမ်ခံအမှတ်တံဆိပ်တွေ အကြောင်းကို သိထားပြီးသားပါ။ သူမအတွက်လည်း ဝယ်ပေးဖူးပါတယ်။ အများစုကတော့ အဝတ်အစား၊ အိတ်၊ ဖိနပ်တွေပါပဲ။ သိသာတာက အမျိုးသမီးတွေဆီက ပိုက်ဆံရအောင် အမည်နာမတွေကို သုံးပြီး ဈေးတင်ရောင်းနေတာပါ။ လက်ရာပိုင်းဆိုရင်... တချို့ဟာတွေက လမ်းဘေးက ယွမ်ဆယ်ဂဏန်းတန် ပစ္စည်းလောက်တောင် မကောင်းပါဘူး။ နာမည်ကြီးတာရယ်၊ ကြွားလို့ကောင်းတာရယ်ကလွဲရင် ဘာသုံးစားလို့ရမှန်း လင်းယန် နားမလည်ပါဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တကယ့် သူဌေးအစစ်တွေက ဒီလို ကြွားလုံးထုတ်တဲ့ အရာတွေကို ဝယ်ကြမှာလား?</p> <p style="text-align:justify">ဒီနိုင်ငံက သူဌေးတွေ တကယ် ဇိမ်ခံကြပြီဆိုရင် အဲ့ဒီ နိုင်ငံခြားက ဇိမ်ခံအမှတ်တံဆိပ်တွေ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်နိုင်ပါဘူး။</p> <p style="text-align:justify">နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီတဲ့ ယဉ်ကျေးမှု သမိုင်းကြောင်းရှိတဲ့ နိုင်ငံကြီးရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ဟို ဖားသူငယ်လေးတွေ ဘယ်လိုလုပ် နားလည်နိုင်မှာလဲ။</p> <p style="text-align:justify">အဝတ်အစားနဲ့ ဖိနပ်လေးတွေကို ဇိမ်ခံပစ္စည်း လုပ်နေတာက ကလေးကလား ကစားစရာတွေပါ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တကယ့် စစ်မှန်တဲ့ ဇိမ်ခံပစ္စည်းဆိုတာ... သူတို့ လုံးဝ နားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။</p> <p style="text-align:justify">ဥပမာ... အခု ချင်အဖေ သောက်လိုက်တဲ့ လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံတည်းနဲ့တင် ယွမ်သောင်းချီ ပျောက်သွားတာမျိုးပေါ့။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save