Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၇၈</h2> <h2 style="text-align: center;">မုန်လာဥနီ၏ ခေတ်မီဆေးပညာအပေါ် ပံ့ပိုးမှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်၏လမ်းမှာ ယခုမှ ဖောက်လုပ်ပြီးစီးကာစဖြစ်သဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားလာသော ကားများ သိပ်မရှိသေးပေ။ ထို့ပြင် ဂိတ်မှာလည်း မဆောက်ရသေးသဖြင့် အပြင်လူများ ဝင်ရောက်လာမည်ကို ယာယီအားဖြင့် မတားဆီးနိုင်သေးပါ။</p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန်တွင် ရွာထဲ၌ အခြေခံ အဆောက်အအုံများစွာ ဆက်လက်တည်ဆောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် တောင်ခြေရှိ မြေကွက်လပ်တွင်ဆိုလျှင် နေ့စဉ် ဖုန်လုံးကြီးများ ထောင်းထောင်းထနေသည်။ အစကတော့ ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခုတည်း ဆောက်မည်ဟု ပြောထားသော်လည်း ယခုမူ တက္ကသိုလ်ကျောင်းခွဲတစ်ခုစာမျှ ကြီးမားနေလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောင်ဝမ်က လင်းယန်ကို ပြောပြဖူးသည်။ ဤရွာ၏ပတ်ဝန်းကျင်က ဓာတ်ခွဲခန်းဆောက်ရန် အလွန်သင့်တော်သည်ဟု ဆို၏။</p> <p style="text-align:justify">"ယွမ်သန်းချီတန်တဲ့ စမ်းသပ်ကိရိယာ တော်တော်များများက အရမ်းကို တည်ငြိမ်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လိုအပ်တယ်။ နည်းနည်းလေး တုန်ခါသွားတာနဲ့တင် အလုပ်မဖြစ်တော့ဘူး။</p> <p style="text-align:justify">ဥပမာ - ငါတို့နိုင်ငံရဲ့ အကောင်းဆုံး 'ကျစ်ကျင်းတက္ကသိုလ်' ဆိုရင် ဘေးမှာ မြေအောက်ရထားလမ်း ဖောက်လိုက်လို့ ယွမ်သန်း ၄၀၀ တန်တဲ့ အနုစိတ်ကိရိယာကြီးကို အသုံးမပြုနိုင်တော့ဘဲ ထားထားရတယ်။</p> <p style="text-align:justify">စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်မှာလည်း ဒီလို ကိရိယာတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ တောင်ကြားရွာက ပတ်ဝန်းကျင်က အရမ်း တည်ငြိမ်တယ်၊ ဘာတုန်ခါမှုမှ မရှိဘူး။ နေ့စဉ်သုံး ပစ္စည်းတွေ သယ်လာနိုင်ရင် ဘာပြဿနာမှ မရှိတော့ဘူး။</p> <p style="text-align:justify">စားစရာ သောက်စရာဆိုရင်လည်း ဒီအနားမှာတင် ဧက ၈၀၀ လောက် လယ်မြေရှိနေတာ၊ လူအများကြီး နေဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း လောင်ဝမ်နဲ့ စကားပြောရင်း၊ ဝူယင်းကလည်း ထူးဆန်းတဲ့ စက်ကိရိယာတွေကို ခဏခဏ ထုတ်သုံးနေတာကို ကြည့်ရင်း လင်းယန်လည်း စက်ကိရိယာတွေရဲ့ အသုံးပြုပုံကို တော်တော်လေး နားလည်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">အင်း...</p> <p style="text-align:justify">တကယ်တော့ သိပ်ခက်ခဲတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဟို ပါရဂူကျောင်းသားတွေက ဘာလို့ ဒါကို အရမ်းခက်တယ်လို့ ထင်နေကြလဲ မသိဘူး။ လင်းယန်ဆိုရင် လက်နဲ့ တစ်ချက်နှစ်ချက် ကိုင်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်းကို သဘောပေါက်သွားတာပဲ။ ဒါက ကျောင်းသား တော်တော်များများအတွက်တော့ မနာလိုစရာ ဖြစ်နေတာပေါ့။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းတာက လင်းယန်မှာ 'ပါမောက္ခ' ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ် ရှိနေလို့ သူတို့လည်း သိပ်ပြီး မပြောရဲကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီစက်တွေကို သုံးဖို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ကုန်ခံခဲ့ရတဲ့ ပါမောက္ခကြီးတွေကတော့ စိတ်ထဲမှာ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေကြတာပေါ့။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝူယင်းကရော ဒီလောက် ငယ်ငယ်လေးနဲ့ ဓာတ်ခွဲခန်းမှာ ဘယ်လိုလုပ် ဆရာကြီး ဖြစ်နေရတာလဲ? သူက ဓာတ်ခွဲခန်းကိရိယာတွေကို အကျွမ်းကျင်ဆုံး ဖြစ်နေလို့ပဲ မဟုတ်လား? သူ့အဖေက ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖြစ်နေတာနဲ့ လုံးဝ (လုံးဝ) မဆိုင်ပါဘူး!</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ လင်းယန်ရဲ့ ပါရမီကိုတော့ ဝူယင်းတောင်မှ အရမ်း အားကျနေရတာပါ။ လင်းယန် ကိုယ်တိုင်လည်း တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာပါတယ်။ လယ်စိုက်တာနဲ့ ပတ်သက်သမျှ အရာရာတိုင်းမှာ သူက အရမ်း ပါရမီပါနေတာကိုး။</p> <p style="text-align:justify">မတတ်နိုင်တော့ဘူး၊ ဒီဘဝမှာတော့ လယ်သမားဘဝနဲ့ပဲ အဆုံးသတ်ရတော့မှာပေါ့!</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ ဒီလို ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုး၊ သူများဆီက ဘာမှ တောင်းစရာမလိုဘဲ တောင်ကြားထဲမှာ အေးအေးဆေးဆေး နေရတာကိုပဲ သူ တကယ် သဘောကျနေမိပါတယ်။ မဟုတ်ရင် စူးရို့ရို့တို့လို လူတွေက ဘာလို့ ဒီတောခေါင်ခေါင် ရွာလေးမှာ လာနေချင်ကြမှာလဲ?</p> <p style="text-align:justify">လောင်ဝမ်တို့ကတော့ လင်းယန်ရဲ့သီးနှံတွေကြောင့် လာကြတာပေါ့လေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် စူးရို့ရို့ ပြေးလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မုန်လာဥနီ လာဝယ်တဲ့သူ ရောက်ပြီ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ မုန်လာဥနီ ရောင်းချင်ရတဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းကတော့ အိမ်မှာ နေရာမရှိတော့လို့ပါ။ သီးနှံတွေက များလွန်းလို့ အိမ်ဝင်းထဲမှာ ပုံထားတာ ပြည့်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ လင်းယန်တောင် အိမ်ဝင်းကို ထပ်ချဲ့ပြီး အိမ်ဝင်းငါးဆင့်လောက် လုပ်ရမလားလို့ စဉ်းစားနေမိသည်။ ဒါမှ သီးနှံတွေ ပိုထားလို့ရမှာကိုး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါ သွားကြိုလိုက်ဦးမယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဘိုးစူးတို့ကတော့ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်စောင်းထိုးလိုက်ကြသည်။ သူ လာတုန်းကတော့ လင်းယန်က လာကြိုဖို့ နေနေသာသာ၊ သူ့မြေးမလေးကိုသာ သဘောမကျရင် အိမ်ထဲတောင် အဝင်ခံမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။</p> <p style="text-align:justify">ဟက်... ငါ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက မုန်လာဥနီ လာဝယ်တဲ့သူလောက်တောင် မရှိပါလား!</p> <p style="text-align:justify">ဒီကောင်လေး အောင်မြင်လာအောင် ဘယ်လို လမ်းခင်းပေးရမလဲလို့ တွေးနေမိတဲ့ ငါ့ကိုယ်ငါတောင် ရယ်ချင်လာတယ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သွား... ငါတို့လည်း ထွက်ကြည့်ကြတာပေါ့။"</p> <p style="text-align:justify">အဘိုးစူးက မထိုင်နိုင်တော့ဘဲ ထလိုက်သည်။ ကျင်းယွမ်ဟန်လည်း အနောက်ကနေ လိုက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ချင်အဖေကတော့ လက်ထဲက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို တစ်လှည့်၊ ထွက်သွားတဲ့ နှစ်ယောက်ကို တစ်လှည့် ကြည့်ပြီး... ဒီလက်ဖက်ရည်ကို သူ မပစ်ရက်ပါဘူး!</p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတော့ ချင်အဖေဟာ လက်တစ်ဖက်က လက်ဖက်ရည်ခွက်၊ နောက်တစ်ဖက်က လက်ဖက်ရည်အိုးကို ကိုင်ပြီး အနောက်ကနေ လိုက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စူးရို့ရို့သည် သုန်ကျဲကို မြင်သောအခါ အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒေါ်လေးသုန်... ဘယ်လိုလုပ် ကိုယ်တိုင်ရောက်လာရတာလဲ။ ရှောင်ဝမ်ရော နေကောင်းလားဟင်?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သုန်ကျဲကလည်း နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှောင်ဝမ်က နေကောင်းပါတယ်။ သမီးကိုတောင် လာတွေ့ချင်သေးတယ်လို့ ပူဆာနေတာ။ အချိန်အတော်ကြာ မတွေ့ရတဲ့ကြားထဲ ရို့ရို့လေးက ပိုလှလာပါလား။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စူးရို့ရို့ ရှက်သွေးဖြာသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဟူရွှယ်က ငယ်ငယ်ကတည်းက စူးရို့ရို့ အနောက်ကို တကောက်ကောက် လိုက်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး၊ သူမသည်လည်း ချွေရှောင်ဝမ်အိမ်သို့ တစ်ခါတစ်ရံ သွားလည်လေ့ရှိသည်။ သုန်ကျဲ ချက်သည့် ဟင်းများကိုလည်း သူမ အလွန်ကြိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သုန်ကျဲအတွက်တော့ စူးရို့ရို့သည် သူမ၏ သမီးတစ်ပိုင်းကဲ့သို့ပင်။ စူးရို့ရို့၏ မိဘများမှာ သုတေသနလုပ်ငန်းများတွင်သာ အချိန်ကုန်နေကြသဖြင့် သူမကို သိပ်ဂရုမစိုက်နိုင်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် သုန်ကျဲနှင့် စူးရို့ရို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန်ရင်းနှီးလှသည်။ သို့သော် ချွေရှောင်ဝမ်၏ ရောဂါကြောင့် ယခုအခါ သုန်ကျဲ၏ ဆံပင်များ ဖြူလာပြီး အတော်လေး အိုမင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သုန်ကျဲသည် လင်းယန်ကို မြင်သောအခါ အံ့ဩသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဖရဲသီးကိုကို?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် အနေခက်စွာဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ အင်တာနက်ပေါ်က နာမည်ပြောင်က ဒီလောက်အထိ လူသိများနေလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ အွန်လိုင်းကလူတွေက ဒီလို နာမည်ပြောင်တွေကို တော်တော် သဘောကျကြတာကိုး။ "သလဲသီးကိုကို"၊ "အင်္ကျီကြီးကိုကို"၊ "ခေါက်ဆွဲကိုကို" အစရှိသဖြင့်ပေါ့။</p> <p style="text-align:justify">သူ့ကို "ဖရဲသီးကိုကို" လို့ ခေါ်တာလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ နာမည်ဆိုတာ ခေါ်ရလွယ်ရင် ပြီးတာပါပဲ၊ ရှေးခေတ်ကလို စည်းကမ်းတွေ အများကြီး မရှိပါဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဖရဲသီးရော ရှိသေးလားကွယ်၊ ဒေါ်လေး နှစ်လုံးလောက် ဝယ်သွားချင်လို့။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သုန်ကျဲက လင်းယန်အကြောင်းကို ရှောင်ဝမ်ဆီကနေ ကြားခဲ့တာပါ။ မိခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သမီးဖြစ်သူ စိတ်ဝင်စားတာကို သူမလည်း အမြဲ သတိထားနေတာကိုး။ ရှောင်ဝမ်က ဟို အခွံမည်း ဖရဲသီးကို စားချင်တယ်လို့ ပူဆာနေခဲ့တာလေ။</p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ သူမ ဝယ်ချင်နေတဲ့ မုန်လာဥနီက လင်းယန်ဆီက ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့တော့ သူမ ထင်မထားခဲ့ပါဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဖရဲသီးကတော့ ကုန်သွားပြီ၊ စားချင်ရင် နောက်ထပ် သုံးလလောက် စောင့်ရဦးမယ်။</p> <p style="text-align:justify">မုန်လာဥနီကတော့ ပေါင် ၂,၀၀၀ ရှိတယ်။ ဈေးကတော့ တစ်ပေါင်ကို ယွမ် ၂၀ ပဲ၊ ဈေးဆစ်လို့ မရဘူးနော်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သုန်ကျဲကတော့ အလွန်ပြတ်သားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အကုန်လုံး ယူမယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သုန်ကျဲ ဒီလောက်မြန်မြန် ဆုံးဖြတ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ပေါင်ကို ယွမ် ၂၀ ဆိုတာ နည်းတဲ့ ပမာဏ မဟုတ်ပါဘူး။ ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးထက် ၁၀ ဆလောက်ကို များနေတာလေ။ ဒါပေမဲ့ သုန်ကျဲက အကုန်ယူမယ်လို့ ချက်ချင်း ပြောလိုက်တော့ လင်းယန် အံ့ဩသွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကုန်ရောင်းလိုက်ရင်တောင် ပိုက်ဆံက သိပ်မများပါဘူး။ ဖရဲသီးတစ်လုံး ဈေးလောက်တောင် မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် ပြတ်ပြတ်သားသား ဝယ်လိုက်တာကတော့ အံ့ဩစရာပါပဲ။ လင်းယန် လုံးဝ နားမလည်တော့ပါ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် ကားပေါ်မှ ဆင်းလာသော ဆံပင်ဖြူ အဘိုးကြီးကို မြင်သောအခါ လင်းယန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ ဒီအရွယ်ကြီးကို သူ့အိမ်က အဘိုးကြီး နှစ်ယောက်လိုပဲ ကျန်းမာရေး တော်တော်ကောင်းတာပဲ။ ဒီခေတ်က အဘိုးကြီးတွေ အကုန်လုံး ကျန်းမာရေးကောင်းနေကြတာလား?</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟို မုန်လာဥနီတွေက မင်းစိုက်ထားတာလား။"</p> <p style="text-align:justify">ပါမောက္ခသုန်က လင်းယန်ကို အလွန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ပါတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"လူငယ်လေးက တကယ် တော်တာပဲကွာ! မင်းက ခေတ်မီဆေးပညာအတွက် ကြီးမားတဲ့ ပံ့ပိုးမှုကြီးကို လုပ်ပေးလိုက်တာပဲ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်၏ ခေါင်းထဲတွင် မေးခွန်းအမှတ်အသားတွေ အပြည့်ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ငါက မုန်လာဥနီလေး စိုက်လိုက်ရုံပဲလေ။ ဘယ်လိုလုပ် ဆေးပညာအတွက် ပံ့ပိုးမှု ဖြစ်သွားရတာလဲ! ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း သူ လုံးဝ နားမလည်တော့ပါ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် စနစ်၏ ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုများကို စဉ်းစားမိပြီးနောက် လင်းယန် တဖြည်းဖြည်း သဘောပေါက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီမုန်လာဥနီက... ဆေးအဖြစ် သုံးလို့ ရနေတာလား။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်၏ စမ်းသပ်မေးမြန်းမှုကြောင့် ပါမောက္ခသုန်မှာ အလွန်သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူ ဒီနေ့လောက် မပျော်ဖူးပါချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မှန်တယ်! ငါတို့ရဲ့ စမ်းသပ်ချက် ရလဒ်တွေအရ၊ မင်းရဲ့ မုန်လာဥနီက ကင်ဆာဆေးတွေကို အစားထိုးနိုင်တဲ့ အလားအလာရှိတယ်။ ဒါက သွေးကင်ဆာ ကုသနိုင်စွမ်းကို အများကြီး မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် နည်းနည်း ကြောင်သွားသည်။ သွေးကင်ဆာဆိုတာကို သူ အကြမ်းဖျင်းတော့ သိပါတယ်။ ဒါက ခေတ်မီဆေးပညာရဲ့ အခေါ်အဝေါ်ပါ။ လင်းယန် သိထားတဲ့ တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးပညာမှာတော့ ဒါကို "သွေးရောဂါ" ဒါမှမဟုတ် "အားနည်းခြင်း” လို့ ခေါ်ပြီး ကျောက်ကပ်နဲ့ အသည်း အားနည်းလို့ ဖြစ်ရတဲ့ ရောဂါလို့ သတ်မှတ်တယ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ သူ နားမလည်တာက...</p> <p style="text-align:justify">ဒီမုန်လာဥနီက ဘယ်လိုလုပ် သွေးကင်ဆာနဲ့ ပတ်သက်သွားရတာလဲ??</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save