Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၇၉</h2> <h2 style="text-align: center;">မုန်လာဥနီမှ ထုတ်ယူရရှိသော ဓာတ်ပစ္စည်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒီမုန်လာဥနီက သွေးကင်ဆာနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ပတ်သက်သွားရသလဲဆိုတာ သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။ သို့သော် စနစ်မှ ထွက်ရှိသော မျိုးစေ့များမှာ သာမန်သီးနှံများ လုံးဝ မဟုတ်နိုင်ကြောင်းကိုတော့ သူ သတိထားမိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မကြာမီမှာပင် ပါမောက္ခသုန်က အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရှင်းပြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ခေတ်မီဆေးပညာအရ သွေးကင်ဆာကို အမြစ်ပြတ် မကုသနိုင်ပေမဲ့၊ သက်တမ်းကို အကန့်အသတ်မရှိ ဆွဲဆန့်ထားလို့ ရပါတယ်။ အဲ့ဒီထဲမှာ အရေးအကြီးဆုံးက ကင်ဆာဆေးတွေပဲ။</p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ ကင်ဆာဆေးတွေက ဈေးအရမ်းကြီးတော့ သာမန်လူတွေက မဝယ်နိုင်ကြဘူး။ အဲ့ဒီတော့ ဆေးမကုနိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးမှာ ရောဂါဖောက်ပြီး သေဆုံးကြရတာပဲ။</p> <p style="text-align:justify">လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လောက်က ရုပ်ရှင်တစ်ကားတောင် ထွက်ခဲ့သေးတယ်။ အိန္ဒိယကနေ ဆေးခိုးသွင်းတဲ့ အကြောင်းလေ။ အဲ့ဒီဆေးက ဈေးအများကြီး ပိုပေါပေမဲ့ ဆေးအာနိသင်က အတူတူပဲကိုး။</p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ ဒီရက်ပိုင်း ငါတို့ စမ်းသပ်ချက်တွေအရ၊ မင်းစိုက်တဲ့ ဒီမုန်လာဥနီက ကင်ဆာဆေးကို အစားထိုးနိုင်တဲ့ အလားအလာ ရှိနေတယ်။ တကယ်လို့ တစ်ပေါင်ကို ယွမ် ၂၀ ပဲ ဆိုရင်တော့...</p> <p style="text-align:justify">မင်းက သွေးကင်ဆာ ဝေဒနာရှင်တွေ အားလုံးရဲ့ ကျေးဇူးရှင်ကြီး ဖြစ်သွားပြီပဲ!"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် နားထောင်ရင်း ခေါင်းတွေ မူးလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မုန်လာဥနီက ကင်ဆာဆေးကို အစားထိုးနိုင်တယ်ဆိုတာ သေချာသွားပြီလား?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ပဏာမ ရလဒ်တွေကတော့ အရမ်းကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ တိကျသေချာဖို့အတွက်တော့ အကြီးစား လက်တွေ့စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်ဖို့ လိုသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ ယုံကြည်တယ်... ကင်ဆာဆေးကို မမီဘူးဆိုရင်တောင် အာနိသင်က သိပ်တော့ ကွာမှာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p style="text-align:justify">ပါမောက္ခသုန်က အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ တစ်သက်တာ ဆေးပညာ အတွေ့အကြုံအရ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤမုန်လာဥနီမျိုးစိတ်ကသာ ကင်ဆာဆေးကို အပြည့်အဝ အစားထိုးနိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူ့နာမည်မှာ သမိုင်းတွင် ထာဝရ ကျန်ရစ်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ဤမျှကြီးမားသော မက်လုံးကို သူ မငြင်းဆန်နိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်လည်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်းသာသွားသည်။ နာမကျန်းဖြစ်နေသူများအတွက် တစ်ခုခုလုပ်ပေးနိုင်ခြင်းက ကောင်းသောကိစ္စပင်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဆရာတို့ ကြိုက်သလိုသာ စမ်းသပ်ကြည့်ပါ။ တကယ်လို့ အာနိသင်ရှိတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် နောက်ထပ် အများကြီး ထပ်စိုက်ပေးပါ့မယ်။ ဈေးကတော့ အတူတူပါပဲ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စနစ်ကသာ သတ်မှတ်ဈေး မထားခဲ့လျှင် ဤမုန်လာဥနီများကို သူ ဒီထက်ပို၍ ဈေးပေါပေါဖြင့် ရောင်းချကောင်း ရောင်းချပေလိမ့်မည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက လယ်ထွက်ကုန်ရောင်းပြီး ပိုက်ဆံရှာနေသူမှ မဟုတ်တာ။ အဲ့ဒီပိုက်ဆံလေးက ဘယ်လောက်များ ရမှာမို့လို့လဲ?</p> <p style="text-align:justify">ထိုထက်စာလျှင် နာမကျန်းသူများကို တကယ်တမ်း ကယ်တင်နိုင်ခြင်းက ပို၍ အဓိပ္ပာယ်ရှိလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖြစ်နိုင်သည်မှာ... ဒီရက်ပိုင်း လောင်ဝမ်တို့လို လူများနှင့် အတူနေရင်း သူတို့၏ ကိုယ်ကျိုးစွန့် အနစ်နာခံလိုသော စိတ်ဓာတ်များ ကူးစက်လာခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက် အကျိုးပြုနိုင်ပြီး လူအများ၏ လေးစားမှုကို ရရှိခြင်းက ပို၍ ဂုဏ်ယူစရာကောင်းသည် မဟုတ်လား။ ဤခံစားချက်မျိုးကို လင်းယန် အတော်လေး သဘောကျမိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆို တကယ်ကောင်းတာပေါ့။ ငါတို့ အခုပဲ ကားပေါ်တင်မယ်။ တစ်လလောက်ဆိုရင်တော့ နောက်ဆုံးရလဒ် ထွက်လာနိုင်ပါပြီ။ ဆေးမဝယ်နိုင်တဲ့ လူနာတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။ ကျွန်တော်တို့က ကင်ဆာဆေးအစား ဒီမုန်လာဥနီတွေကို သုံးကြည့်မယ်။ တခြား ဆေးအသစ်ဆိုရင်တော့ ဒီလောက်မြန်မြန် လက်တွေ့စမ်းသပ်လို့ မရဘူးလေ။ ကံကောင်းတာက... ဒီမုန်လာဥနီက ဘယ်လောက်ပဲ စားစား လူမသေနိုင်ဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပါမောက္ခသုန်၏ စကားကြောင့် လင်းယန် ရယ်လိုက်မိသည်။ မုန်လာဥနီစားပြီး သေသွားတယ်ဆိုတာ သူလည်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ မုန်လာဥနီကသာ ဆေးကို အစားထိုးနိုင်မည်ဆိုလျှင် သွေးကင်ဆာဝေဒနာရှင် တစ်ယောက်အတွက် တစ်လကို ယွမ်ရာဂဏန်း (ကျပ်သိန်းဂဏန်းခန့်) လောက်သာ ကုန်ကျတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင်... ထမင်းအစားတောင် စားလို့ ရသေးသည်လေ! သာမန် ဆေးသောက်ရတာထက်စာလျှင် ချက်ပြုတ်စားသောက်နည်းကလည်း မျိုးစုံ ရှိသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပါမောက္ခသုန်ကို အကြံပြုရမည်... မုန်လာဥနီကို ဟင်းရည်ကျိုပြီး လူနာတွေကို တိုက်ကြည့်ရင်ရော အာနိသင် ပိုကောင်းမလားလို့။ အကုန်လုံး စမ်းကြည့်လို့ ရတာပဲလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဘိုးစူးကတော့ စကားဝိုင်း၏ အဓိကအချက်ကို ရိပ်မိသွားပြီး အလွန် အံ့ဩသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဘိုးကြီးသုန်... ခင်ဗျားပြောတာ တကယ်တွေလား?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျုပ် ဘယ်တုန်းက လူလိမ်ဖူးလို့လဲ? ခင်ဗျားသာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်... နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် သွေးကင်ဆာ သုတေသနမှာ ကျုပ်တို့ နိုင်ငံက ကမ္ဘာကို ဦးဆောင်နေပြီဆိုတဲ့ သတင်းတွေ ထွက်လာလိမ့်မယ်။ အကုန်လုံးက ဒီမုန်လာဥနီရဲ့ ကျေးဇူးတွေပေါ့။ ထားလိုက်တော့၊ အမြန် ကားပေါ်တင်ကြ။ ဓာတ်ခွဲခန်း ပြန်ပြီး စမ်းသပ်ရဦးမယ်။"</p> <p style="text-align:justify">ပါမောက္ခသုန်မှာ အလွန် လောနေသဖြင့် အဘိုးစူးနှင့် စကားအကြာကြီး မပြောနိုင်တော့ပေ။ သူ့စိတ်ထဲတွင် မုန်လာဥနီများသာ ကြီးစိုးနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သုန်ကျဲကတော့ လင်းယန်ကို အလွန်ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အန်တီ့သမီး ရှောင်ဝမ်က မင်းကို အမြဲတမ်း လာတွေ့ချင်နေတာ။ သူမက မင်းရဲ့ ပရိသတ်လေး ဖြစ်နေပြီ။ အခွင့်အရေးရရင် သူမကို ခေါ်လာပြီး မင်းနဲ့ ပေးတွေ့လို့ ရမလား။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရတာပေါ့၊ ပြဿနာမရှိပါဘူး။" လင်းယန် ငြင်းစရာ အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူက သာမန် တောင်သူတစ်ယောက်ပါ။ လူမတွေ့ရဲစရာ ဘာအကြောင်းမှ မရှိဘူး။ ပြီးတော့... ချွေရှောင်ဝမ်၏ အခြေအနေက ထူးခြားသော်လည်း၊ မုန်လာဥနီ မရောင်းခင်ကတည်းက စူးရို့ရို့ ပြောပြထားသဖြင့် သူမ၏သူငယ်ချင်းမှန်း လင်းယန် သိထားပြီးသားဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမက တကယ်ပဲ လင်းယန်ကို သဘောကျနေလျှင် တွေ့ခွင့်ပေးလိုက်တာက ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလို ရောဂါမျိုး ခံစားနေရတဲ့သူက တကယ်တမ်း ဘယ်လောက်ကြာကြာ အသက်ရှင်နိုင်မလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူးလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ပြီး... စူးရို့ရို့၏ မရည်ရွယ်ဘဲ လုပ်ခဲ့သော လုပ်ရပ်လေးတစ်ခုက ဒီလောက် ကြီးမားသော ဂယက်ကြီးကို ဖန်တီးလိုက်နိုင်သည်ကို တွေးမိပြီး လင်းယန်မှာ လူ့ဘဝ၏ ကံကြမ္မာ အချိုးအကွေ့များကို အံ့ဩမဆုံး ဖြစ်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကတုံးချန်တို့တစ်သိုက်က မုန်လာဥနီများကို ကားပေါ်သို့ အားရပါးရ တင်ပေးနေသည်ကို ကြည့်ပြီး လင်းယန် အလွန်ကျေနပ်နေသည်။ ဒီလူခြောက်ယောက်ဆီက လူမိုက်အငွေ့အသက်တွေ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ သူ့ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ တကယ့်ကို အလုပ်ကြိုးစားတဲ့ သူတွေ ဖြစ်လာကြပြီလေ။ တော်တော်လေး အားကိုးရတဲ့ လုပ်အားရှင်တွေပါပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပါမောက္ခသုန်နှင့် သုန်ကျဲတို့သည် လာတုန်းကလည်း မြန်သလို ပြန်သွားတော့လည်း မြန်သည်။ ယွမ် ၄၀,၀၀၀ ကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ချက်ချင်း ထွက်သွားကြသည်။ အကယ်၍ အဘိုးစူးကသာ ပါမောက္ခသုန်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အတည်မပြုပေးခဲ့လျှင်၊ ၎င်းတို့ပြောသွားသော စကားများကို လင်းယန်က လိမ်လည်မှုတစ်ခုဟုပင် ထင်မိပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဤကိစ္စများထက်စာလျှင် လင်းယန် ပို၍ အာရုံစိုက်မိသည်မှာ စနစ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">[ဆုကြေး အဆ ၁၀၀ ပြန်လည်ရရှိခြင်း - ယွမ် ၄ သန်း ဘဏ်စာရင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပါပြီ။]</p> <p style="text-align:justify">……</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ရက်များတွင်တော့ တောင်ကြားရွာလေး၏ ဘဝမှာ အလွန်အေးချမ်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">အားနေလျှင် စူးရို့ရို့၊ ရှောင်ဝူတို့နှင့် အတူနေသည်။ ချင်စုစုကို နောက်ပြောင်သည်။ လောင်ဝမ်၊ အဘိုးစူးတို့နှင့်အတူ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း သူတို့ လူငယ်ဘဝက အောင်မြင်ခဲ့သော ဇာတ်လမ်းများကို နားထောင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ခါတစ်ရံ စိုက်ပျိုးရေးကျောင်းသားများ၏ ကြည်ညိုလေးစားမှုများကို ခံယူရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့... ကျောင်းသူလေးတွေဆီက ရည်းစားစာတွေ ခဏခဏရနေတာကတော့ လင်းယန်ကို အတော်လေး စိတ်ညစ်စေပါတယ်။ အဓိကပြဿနာက ဘယ်သူပေးမှန်းတောင် မသိရတာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရွာထဲက ခိုင်းနွားတွေလည်း နောက်ဆုံးတော့ အနားရသွားပါပြီ။</p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် မှာထားသော ပထမဆုံး ထွန်စက် အစီး ၂၀ လုံး စာရွက်စာတမ်း အပြည့်အစုံဖြင့် ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုအထဲတွင် စက်ခေါင်းတစ်လုံးတည်းပါသော လမ်းလျှောက်ထွန်စက်က အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်သည်။ မြင်းကောင်ရေ သိပ်မများသော်လည်း ဆွဲနိုင်သော ကုန်ပမာဏမှာ အံ့မခန်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ရက်အနည်းငယ်ခန့် မောင်းကြည့်ပြီးနောက် လင်းယန်၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီထွန်စက်တွေက ဈေးသက်သာပြီး အသုံးဝင်ဖို့ အဓိကထား ထုတ်လုပ်ထားတာပဲ။ မိသားစုတစ်စုစာ လယ်စိုက်ဖို့လောက်ပဲ သင့်တော်တယ်။ အလုပ်တွင်ကျယ်မှုကတော့ နွားလှည်းထက် နည်းနည်းပဲ ပိုမြန်တာ။ နိုင်ငံခြားကနေ မှာထားတဲ့ စိုက်ပျိုးရေး စက်ကိရိယာကြီးတွေ ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် လိုဦးမလဲ?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြည်တွင်း စိုက်ပျိုးရေးစက်မှုနည်းပညာမှာ တိုးတက်နေပြီ ဆိုသော်လည်း၊ ထိုစက်ပစ္စည်း အများစုမှာ အယူအဆအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးပြီး တကယ်တမ်း လက်တွေ့ အသုံးပြုမှု နည်းပါးလှသည်။ လင်းယန်က အများကြီး မှာယူထားသော်လည်း ပစ္စည်းရရန် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နိုင်ငံခြားမှ စိုက်ပျိုးရေး စက်ပစ္စည်းများကိုတော့ လင်းယန် ပို၍ စိတ်ဝင်စားနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အထူးသဖြင့် ဂျာမနီ၏ စက်ပစ္စည်းများမှာ အလွန် အနုစိတ်ပြီး တိကျသည်။ ထိုနိုင်ငံမှ လူများ၏ အယူအဆမှာ စက်ဖြင့် လုပ်နိုင်သောအလုပ်ကို လူအင်အား လုံးဝ မသုံးခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဂျပန်၏ စိုက်ပျိုးရေးစက်များမှာမူ ထိန်းချုပ်မှုစနစ်တွင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ အီလက်ထရောနစ် နည်းပညာတွင် ထိုနိုင်ငံငယ်လေးက အလွန် အဆင့်မြင့်သည် မဟုတ်လား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအိပ်မက်ဆန်ဆန် စိုက်ပျိုးရေးစက်ကြီးများ၏ မောင်းနှင်ခန်းထဲတွင် ထိုင်ကာ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ ခလုတ်များကို နှိပ်ရုံဖြင့် ဂိမ်းကစားသကဲ့သို့ အလိုအလျောက် စိုက်ပျိုးခြင်း၊ ရိတ်သိမ်းခြင်းများ ပြုလုပ်နိုင်သည်ကို မြင်ယောင်ကြည့်ရင်း လင်းယန်မှာ အလွန်အားကျနေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ သူ့လယ်မြေများအားလုံးကို ထိုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဆိုပါက...</p> <p style="text-align:justify">သူ ပိုက်ဆံရှာနိုင်မည့် အမြန်နှုန်းမှာ ဘယ်လောက်တောင် ရှိလာမည်နည်း? ခန့်မှန်း၍ပင် မရနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လက်ရှိ အခြေအနေအရတော့... စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်မှ ကျောင်းသားများကိုသာ ဆက်လက် အားကိုးရဦးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သေချာသည်မှာ အကျိုးခံစားခွင့် အချို့ကိုတော့ ပေးရမည်ပေါ့။ လင်းယန်က ပဒေသရာဇ် မြေရှင်ကြီးမှ မဟုတ်တာ၊ သူတို့ကို အလကား ဆက်တိုက် ခိုင်းနေလို့မှ မဖြစ်တာ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်လပင် မပြည့်သေးမီ... စူးရို့ရို့သည် လင်းယန်ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာကာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အောင်မြင်သွားပြီ! ဟို မုန်လာဥနီက အလုပ်ဖြစ်သွားပြီ! ပါမောက္ခသုန် ဦးဆောင်တဲ့အဖွဲ့က မုန်လာဥနီထဲကနေ 'ကင်ဆာတိုက်ဖျက်ရေး ဓာတ်ပစ္စည်း' ကို အောင်မြင်စွာ ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီ။ အဲ့ဒါက သွေးကင်ဆာ ဝေဒနာရှင်တွေကို ဆေးဝါးကုသမှုကတစ်ဆင့် အမြစ်ပြတ် ကုသနိုင်မယ့် အလားအလာကို ဖန်တီးပေးလိုက်တာပဲ! ဆေးပညာလောက တစ်ခုလုံး ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားပြီ!"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save