Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter - 61</h2> <h2 style="text-align: center;">တစ်ချက်တည်းနှင့် ရှီအန်းမင်ကို အနိုင်ယူခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ကျန်းချန်း၏ စကားများမှာ အလွန်ပင် မောက်မာလွန်းလှသဖြင့် ကျန်းချန်းမှာ သာမန်လူတစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း သူ သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။</p> <p>“ငါတို့ ချင်းယွီမြို့က အရည်အချင်း ရှိမရှိဆိုတာ မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး” ကျန်းချန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဘာလဲ... မင်းက မကျေနပ်ဘူးလား။ မင်းက ကျိုးယွင်မြို့က မဟုတ်လား။ မင်းရဲ့ ပါးစပ်က တော်တော် အပြောကောင်းနေတာပဲ” ကျန်းချန်း၏ စကားများမှာ ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ မရှိခိုက်မှာ ချင်းယွီမြို့ကလူတွေကို အနိုင်ကျင့်ရဲကြတယ်ပေါ့။</p> <p>“ကောင်လေး... မင်း တော်တော် သတ္တိရှိတာပဲ။ ကောင်းပြီလေ... ငါ့ကို ပြန်ပြောရဲအောင် မင်းမှာ ဘာအရည်အချင်းတွေ ရှိမလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့” ရှီအန်းမင်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူက သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်သုံးရှိသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ရာ ယခုအခါ ကျန်းချန်းက သူ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ဆဲဆိုနေသဖြင့် သူ မည်သို့ ဒေါသမထွက်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p>“ကျိုးလော့လက်ဝါး” ရှီအန်းမင်၏ ပုံရိပ်မှာ တစ်ခဏအတွင်း ကျန်းချန်းထံသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး နက်မှောင်သော လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ခု ကျန်းချန်းထံသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ကျိုလော့လက်ဝါးမှာ တတိယအဆင့် အနိမ့်စား သိုင်းပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး စွမ်းအားကြီးမားလှပေသည်။ ၎င်းမှာ ရှီအန်းမင်၏ တံပိုးလက်နက် သိုင်းပညာရပ်လည်း ဖြစ်ပေသည်။ ကျန်းချန်း၏ ခွန်အားမှာ မရိုးရှင်းကြောင်း သူ ယုံကြည်ထားသဖြင့် ရှီအန်းမင်မှာ လုံးဝ လက်တွန့်မနေဘဲ အစွမ်းကုန် အသုံးပြုခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>သူက စတင်ကတည်းက ကျန်းချန်းကို တစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>“ဟက်... ဒီလောက် ခွန်အားလေးနဲ့ ငါ့ကို ရင်ဆိုင်ချင်နေတာလား။ တကယ့် စိတ်ကူးယဉ် အိမ်မက်ပဲ။ ဘယ်သူက မင်းကို ဒီလို သတ္တိတွေ ပေးလိုက်တာလဲ” ကျန်းချန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p>ပြောပြီးသည်နှင့် ကျန်းချန်းကလည်း သိုင်းပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်သော ‘ရှစ်မျက်နှာလက်ဝါး’ ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လက်ဝါးရိုက်ချက် သုံးခုမှာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီး စွမ်းအားမှာ နှစ်ဆအထိ တိုးတက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ရှစ်မျက်နှာလက်ဝါးမှာ ပထမအဆင့် သိုင်းပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ထိရောက်မှုမှာ အသုံးပြုသူ၏ ခွန်အားအပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။ ကြီးမားသော ခွန်အားရှိသူတစ်ဦးက အသုံးပြုမည်ဆိုပါက ပထမအဆင့် သိုင်းပညာရပ်ပင်လျှင် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ပေသည်။</p> <p>မြင့်မားသော သိုင်းပညာရပ်များမှာ ခွန်အားချင်း တူညီသော ပြိုင်ဘက်များနှင့် တွေ့မှသာ အားသာချက်ရှိမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ကျန်းချန်း၏ ခွန်အားမှာ ရှီအန်းမင်ဆိုသူထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျန်းချန်းမှာ ဝူကျုံးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူကိုပင် သတ်နိုင်သူ မဟုတ်ပါလော။ ရှီအန်းမင်ကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ သူ့အတွက် မည်သည့် အားထုတ်မှုမှ မလိုပေ။</p> <p>‘ဝုန်း...’ လက်ဝါးရိုက်ချက် နှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားခဲ့သည်။</p> <p>‘ဝေါ့...’ ပုံရိပ်တစ်ခု နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ရှီအန်းမင်ပင် ဖြစ်သည်။ သူက လေထဲတွင် သွေးတစ်ဗွက် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။</p> <p>ထိတွေ့လိုက်သည့် ခဏမှာပင် သူက သူ့ကို လွင့်ထွက်သွားစေသည့် အားကောင်းလှသော ခွန်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။ သူက ကျန်းချန်း၏ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ မဟုတ်ပေ။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ကျန်းချန်း၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ရာ ၎င်းမှာ သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ်၏ အရှိန်အဝါဖြစ်ပြီး ရှီအန်းမင်ထက် များစွာ ပိုမို သန်မာလှပေသည်။</p> <p>အတိအကျ မည်သည့် အဆင့်လဲဆိုတာကိုမူ သူတို့ သတိမပြုမိကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းချန်း၏ နယ်ပယ်မှာ သူတို့ထက် အဆင့်များစွာ သာလွန်နေပြီး အချိန်တိုအတွင်းမှာ ကျန်းချန်း၏ အတိအကျ နယ်ပယ်ကို သူတို့ လုံးဝ အာရုံမခံနိုင်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခွန်အား ကွာခြားချက်မှာ အတော်လေး ကြီးမားလှပြီး ကျန်းချန်း၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ သူတို့ထက် ပိုမိုမြင့်မားကြောင်းသာ သူတို့ သိရှိကြတော့သည်။</p> <p>“ခေါင်းဆောင်” ကျိုးယွင်မြို့မှ ပါရမီရှင်များမှာ ထိတ်လန့်သွားကြရသည်။ သူတို့၏ အသန်မာဆုံး ပါရမီရှင်မှာ ကျန်းချန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် တစ်ချက်တည်းနှင့် ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ ၎င်းက ကျန်းချန်း၏ ခွန်အားမှာ ရှီအန်းမင်ထက် များစွာ သာလွန်ကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။</p> <p>အကယ်၍ ရှီအန်းမင်တောင်မှ မယှဉ်နိုင်ဘူးဆိုလျှင် ဤလူတွေထဲက ဘယ်သူက သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။</p> <p>“မြန်မြန်... မြေအောက်နန်းတော်ထဲကို မြန်မြန်ဝင်ကြစမ်း” ရှီအန်းမင်က အရေးတကြီး တိုက်တွန်းလိုက်သည်။</p> <p>ချင်းယွီမြို့နှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို မြေအောက်နန်းတော်ထဲ ဝင်ရောက်ခြင်းမှ တားဆီးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပုံရသည်။ သူတို့ နောက်ကျ၍ မဖြစ်ပေ။ အကယ်၍ ကျန်းချန်းက ကျောက်တံခါးကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး သူတို့ကို အထဲဝင်ခွင့်မပေးရင် ဘာလုပ်မလဲဆိုတာကို သူ စိုးရိမ်နေခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် သူတို့က ယခုအချိန်တွင် မြေအောက်နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>“ကောင်းပြီ…”</p> <p>ထို့နောက် ကျိုးယွင်မြို့မှ ပါရမီရှင်များမှာ ကျောက်တံခါးအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်သွားကြတော့သည်။</p> <p>ကျိုးယွင်မြို့မှ ပါရမီရှင်များ ကျောက်တံခါးအတွင်းသို့ ပြတ်သားစွာ ဝင်သွားကြသည်ကို မြင်သောအခါ အခြားအဖွဲ့များမှာလည်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး သူတို့၏လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကျောက်တံခါးအတွင်းသို့ ဝင်သွားကြတော့သည်။</p> <p>အခြားအဖွဲ့များကလည်း ချင်းယွီမြို့မှ ပါရမီရှင်များအပေါ် အထင်အမြင်သေးတဲ့ အမူအရာအချို့ကို ပြသခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>ကျန်းချန်း၏ ခွန်အားမှာ ယခုအခါ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် သူတို့အနေဖြင့် ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြရာ မြေအောက်နန်းတော်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်သွားကြခြင်းပင်။</p> <p>တစ်ဖက်လူ မြေအောက်နန်းတော်ထဲ ဝင်သွားသည်ကို မြင်သော်လည်း ကျန်းချန်းက ချက်ချင်း လိုက်မဖမ်းခဲ့ပေ။ ဤလူများမှာ သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိပေ။ သူတို့ မြန်မြန် ထွက်ပြေးသွားကြတာကပဲ ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရမည်။</p> <p>“အစ်ကိုကျန်းချန်း... ဘာမှမဖြစ်တာ တကယ်ကို ဝမ်းသာစရာပဲ” ကျန်းလင်းက အပြေးအလွှား လာခဲ့ပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ချင်းယွီမြို့မှ အခြား ပါရမီရှင်များလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ကြသည်။ ယခုအခါ သူတို့မှာ အဖွဲ့တစ်ခု ဖြစ်နေကြပြီး အခြားသော အင်အားစုများမှ ပါရမီရှင်များကလည်း ကျန်းမိသားစုကိုသာ အားကိုးနေကြရခြင်းပင်။</p> <p>ကျန်းမိသားစုတွင် ကျန်းချန်း ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ယခုလည်း သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်တစ်သို့ ရောက်ရှိနေသော ကျန်းတုန်း ရှိနေသေးသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ချင်းယွီမြို့၏ မဏ္ဍိုင်များပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>“ငါ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ ငါ အဲဒီကို ရောက်တုန်းက မြေအောက်ဟင်းလင်းပြင်ကို စူးစမ်းနေလို့ အချို့ကိစ္စတွေက ကြန့်ကြာသွားတာပါ။ ငါ ဂူထဲက ထွက်လာတော့ မှောင်နေပြီဖြစ်လို့ မင်းတို့ကို မတွေ့တာနဲ့ ငါ ထွက်သွားခဲ့တာ” ကျန်းချန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကျန်းချန်း... ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ အချိန်က အရမ်းနောက်ကျနေပြီဖြစ်လို့ ငါတို့ မင်းကို အပြင်မှာ နှစ်နာရီလောက် စောင့်ခဲ့ပေမဲ့ မင်း ပေါ်မလာခဲ့ဘူး။ မင်း တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီလို့ ငါတို့ ထင်ခဲ့တာ။ အချိန်ကလည်း အရမ်း နောက်ကျနေပြီဖြစ်သလို အပြင်မှာလည်း မိစ္ဆာသားရဲတွေ ရှိနေတာမို့ ညအိပ်ဖို့အတွက် ဘေးကင်းတဲ့ နေရာတစ်ခု ရှာဖို့ လိုအပ်ခဲ့တယ်” ကျန်းတုန်းက တောင်းပန်စကားဆိုလိုက်သည်။</p> <p>ကျန်းချန်းက လူတိုင်းကို ကယ်တင်ခဲ့သည့်အပြင် သူတို့ ဆုတ်ခွာနိုင်ရန်အတွက် ဦးဆောင်ပြီး ခုခံပေးခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် ကျန်းချန်း ထွက်လာမည့်အချိန်အထိ မစောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြပေ။</p> <p>“ရပါတယ်၊ ဒါက မင်းတို့ အမှားမဟုတ်ပါဘူး။ မင်းတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့အတွက် လုပ်ဆောင်ခဲ့တာက မှန်ကန်ပါတယ်။ ငါလည်း ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ဘူး မဟုတ်လား” ကျန်းချန်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကဲ... မြေအောက်နန်းတော်ထဲကို ဝင်ကြရအောင်။ အထဲမှာ ဘာတွေရှိမလဲဆိုတာ သိချင်မိတယ်” ကျန်းချန်းက ဆိုသည်။</p> <p>“ဒါနဲ့... စောင့်ကြည့်ဖို့အတွက် လူအချို့ကို အပြင်မှာ ချန်ထားခဲ့ဦး။ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးပဲ ဖြစ်လာဖြစ်လာ သူတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မယ်။ အထဲကို လူတွေအများကြီး ဝင်စရာ မလိုပါဘူး၊ သန်မာတဲ့သူ ဆယ်ယောက်လောက်ပဲ ရွေးပြီး ဝင်ကြတာ အကောင်းဆုံးပဲ” ကျန်းချန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါက ငါစဉ်းစားနေတဲ့ အတိုင်းပါပဲ” ကျန်းတုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သိုင်းစစ်သည်နယ်ပယ် အဆင့်ငါးရှိသော ပါရမီရှင် ဆယ်ဂဏန်းခန့် အရင်ဆုံး ဝင်သွားခဲ့ကြသည်။ နဂါးဘုရင်၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်မှာ အချိန်အတန်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ လူအတော်များများမှာ အခွင့်အရေးအချို့ ရရှိခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ ခွန်အားများကို မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သိုင်းစစ်သည်နယ်ပယ် အဆင့်ငါးရှိသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးမှာ ထူးခြားသော အရာမဟုတ်တော့ပေ။</p> <p>အကယ်၍ နဂါးဘုရင်၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ထူးခြားသော အခွင့်အရေး မရှိဘူးဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်မျိုးက ဘာလို့ ဝင်ချင်ပါမည်နည်း။ အထဲရောက်တာနဲ့ မင်းရဲ့ ကံတရားက သိပ်ပြီး မဆိုးဘူးဆိုရင် မင်းရဲ့ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မယ့် အရင်းအမြစ်တွေကို ရှာတွေ့နိုင်မှာပါ။ အန္တရာယ်တွေ ရှိနေပေမဲ့ အခွင့်အရေးတွေလည်း ရှိနေဆဲပင်။ ရှေးလူကြီးတွေ ပြောသလိုပါပဲ၊ စွန့်စားမှ ထူးခြားတာတွေ ရနိုင်မှာဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာက မူလကတည်းက ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ပါလော။</p> <p>“ကောင်းပြီ... အကယ်၍ ငါတို့ အရင်းအမြစ်တွေ ရခဲ့ရင် အပြင်မှာ စောင့်နေတဲ့သူတွေကိုလည်း ခွဲဝေပေးပါ့မယ်။ မစိုးရိမ်ကြပါနဲ့၊ မင်းတို့အားလုံး အပြင်မှာနေတုန်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘေးကင်းအောင် သတိထားကြဦး” ကျန်းချန်းက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p>ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်ပါးသော အချို့သူများမှာ မတတ်သာဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ကျန်းချန်း ပြောတာ မှန်ကန်လှပေသည်။ သူတို့၏ ခွန်အားမှာ မလုံလောက်ပေ။ အကယ်၍ မြေအောက်နန်းတော်ထဲ ဝင်လျှင်ပင် အခြားအဖွဲ့များအတွက် သားကောင် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ စွန့်စားရမှုက အရမ်းကြီးမားလှပေသည်။</p> <p>အပြင်မှာ နေတာက အဘေးကင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ပြင် ကျန်းချန်းက အကျိုးအမြတ် ရခဲ့လျှင် သူတို့ကို ခွဲဝေပေးမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ ၎င်းကို ကြားရသောအခါ သူတို့အားလုံး အလွန် ကျေးဇူးတင်သွားကြရသည်။ ကျန်းချန်းက ပိုမို၍ သဘောထားကြီးလှပေသည်။ သူတို့၏ ကျန်းချန်းအပေါ် ထားရှိသော အမြင်မှာလည်း ယခုအခါ ပိုမို ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ကျန်းချန်းက အလွန် သန်မာလှသဖြင့် လူအတော်များများက သူ့စကားကို နားထောင်ရန် ဆန္ဒရှိကြပေသည်။</p> <p>“ကဲ... သွားကြရအောင်” လူတိုင်းနှင့် ခဏမျှ စကားပြောပြီးနောက် ကျန်းချန်းက ပါရမီရှင် ဆယ်ယောက်ခန့်ကို ဦးဆောင်ကာ မြေအောက်နန်းတော်၏ ကျောက်တံခါးမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်ခဲ့တော့သည်။</p> <p>“အထဲရောက်ရင် သတိထားကြဦး။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက သိပ်ပြီး သန်မာနေမယ်ဆိုရင် ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားကြပါ။ သူတို့နဲ့ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ ရတနာတွေ ရှိနေရင်တောင် လောလောဆယ် စွန့်လွှတ်လိုက်လို့ ရပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှ လှုပ်ရှားမယ်ဆိုရင်လည်း နောက်မကျသေးပါဘူး” ကျန်းချန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ကျန်းတုန်းအနေဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူကို ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်သလို၊ အခြားသော ပါရမီရှင်များမှာမူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။ ကျန်းချန်းတစ်ဦးတည်းသာလျှင် သူတို့ကို လျစ်လျူရှုထားနိုင်သော ယုံကြည်မှု ရှိနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save