ယခုအခါ သူတို့မှာ ကျိုးယွင်မြို့မှ လူများ၏ လက်စားချေခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။
“ချင်းယွီမြို့မှ လူတွေက အရှေ့တည့်တည့်မှာပဲရှိတယ်။ ငါတို့က ဒီအနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်အုပ်ကြီးကို သူတို့ဆီ ဆွဲခေါ်သွားပြီးမှ ဆုတ်ခွာကြတာပေါ့” ကျိုးယွင်မြို့မှ ပါရမီရှင်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ...”
ထို့ကြောင့် သူတို့ ခြောက်ဦးမှာ ချင်းယွီမြို့မှလူများ ရှိရာဘက်သို့ အရှိန်မြှင့် ပြေးဝင်လာကြတော့သည်။
ကျန်းချန်းတို့နှင့် မီတာအနည်းငယ်အကွာသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ထက်မြက်သော မြှားတစ်စင်း ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး သိုင်းစစ်သည်နယ်ပယ် အဆင့်ကိုးရှိသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို ထိမှန်သွားခဲ့သည်။
“အား...”
“ရှီ…ရှီကျိုး... ဘာဖြစ်တာလဲ” သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်တစ်ရှိသော ပါရမီရှင်မှာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။ ယခုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။
ထိုမြှားကို ပစ်လိုက်သူမှာ ကျန်းချန်းပင်ဖြစ်သည်။ သူက ယခုလို သစ္စာဖောက်ခံရမှုကို မည်သို့ ခွင့်ပြုပါမည်နည်း။
အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ဒုက္ခပေးရန် ကြိုးစားလာလျှင် သူတို့အနေဖြင့် တန်ဖိုးတစ်ခုကို ပြန်လည် ပေးဆပ်ရပေလိမ့်မည်။
“မင်းတို့ အရင်ဆုတ်ကြ၊ ငါ သူတို့ကို ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်” ကျန်းချန်းက သူ၏နောက်မှ ကျန်းတုန်းနှင့် အခြားသူများကို ပြောလိုက်သည်။
အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်များက ကိုင်တွယ်ရ မလွယ်ကူသလို မြေအောက်နန်းတော်အတွင်း၌လည်း အခြားသော အန္တရာယ်များ ရှိနေနိုင်သဖြင့် ကျန်းတုန်းတို့အဖွဲ့ ဒဏ်ရာရသွားမည်ကို ကျန်းချန်းက စိုးရိမ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
“ကျန်းချန်း... ငါတို့လည်း ခွန်အားရှိပါတယ်၊ မင်းကို ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်” ကျန်းတုန်းက အမြန် ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်... ငါတို့ ကူညီနိုင်ပါတယ်” အခြားသူများကလည်း ဝင်ပြောကြသည်။
ယခင်က မီးလျှံသံချပ်ကာမြွေနှင့် တွေ့စဉ်ကလည်း ကျန်းချန်းက သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သဖြင့် အားလုံးက သူ့အပေါ် ကျေးဇူးတင်နေကြခြင်းပင်။ ယခု အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်အုပ်စုနှင့် ထပ်မံတွေ့ဆုံချိန်တွင် ကျန်းချန်းကို တစ်ဦးတည်း မည်သို့ စွန့်ခွာသွားနိုင်ပါမည်နည်း။
“ဒါက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်၊ ငါနဲ့ပဲ နေကြစမ်း။ ငါက အသန်မာဆုံးပဲဆိုတော့ မင်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ တာဝန်ရှိတယ်။ မင်းတို့ အရင်ဆုတ်ကြ၊ မင်းတို့ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် ငါ အဘိုးကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ” ကျန်းချန်းက ဆိုလိုက်သည်။
ကျန်းထျန်းက ကျန်းချန်းအပေါ် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သလို မဝင်ခင်မှာလည်း ကျန်းမိသားစု တပည့်များကို တတ်နိုင်သမျှ ကာကွယ်ပေးရန် မှာကြားခဲ့ခြင်းပင်။ သူတို့မှာ ကျန်းမိသားစု၏ အနာဂတ်များ မဟုတ်ပါလော။ ကျန်းချန်းကလည်း သဘောတူထားခဲ့သဖြင့် သူ ရှိနေသရွေ့ ကျန်းမိသားစု တပည့်များ ဒုက္ခရောက်ရန် ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။
အခြားအင်အားစုများမှ ပါရမီရှင်များကို ကာကွယ်ပေးခြင်းမှာမူ ကျန်းချန်းအတွက် အကျိုးအမြတ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ကျန်းချန်းက ကျန်းမိသားစုမှာ အချိန်အကြာကြီး နေနိုင်မည် မဟုတ်သဖြင့် မိသားစု၏ အနာဂတ်မှာ ကျန်းတုန်းတို့အပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။
“သွားကြတော့…. တကယ်လို့ မြေအောက်နန်းတော်ထဲမှာ ပြန်မဆုံဖြစ်ရင် ကျောက်တံခါးအပြင်ဘက်မှာ ဆုံကြတာပေါ့။ ပြီးတော့ ကျိုးယွင်မြို့က လူတွေကိုလည်း ငါကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်မယ်။ အကယ်၍ မင်းတို့ သူတို့ကို မယှဉ်နိုင်ရင် သူတို့နဲ့ တတ်နိုင်သမျှ ဝေးဝေးမှာ နေကြပါ” ကျန်းချန်းက ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့ အရင်ဆုတ်လိုက်မယ်” အခြားနည်းလမ်း မရှိသဖြင့် ကျန်းတုန်းက လူစုကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ကျန်းချန်းတစ်ဦးတည်းသာ အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်အုပ်စုကို တားဆီးရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ကျန်းချန်းအနေဖြင့် အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်အုပ်စုကို ကိုင်တွယ်ရန် ယုံကြည်မှု ရှိနေပေသည်။ ၎င်းတို့တွင် အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်အကောင်ရေ ကိုးဆယ်ခန့်ရှိပြီး သုံးကောင်မှာ တတိယအဆင့်တွင် ရှိနေကြသော်လည်း ကျန်းချန်းအတွက်မူ ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခုမဟုတ်ပေ။ ကြီးမားသော ခွန်အားရှေ့တွင် အရေအတွက် သာလွန်မှုမှာ အရာမရောက်ပေ။
ထိုအချိန်တွင် ကျိုးယွင်မြို့မှ သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်တစ် ကျွမ်းကျင်သူက သူ၏ အဖော်ကို ဆွဲခေါ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း နောက်ထပ် မြှားတစ်စင်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ဒဏ်ရာရနေသော သိုင်းစစ်သည်နယ်ပယ် အဆင့်ကိုး ပါရမီရှင်၏ လည်ပင်းကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားကာ သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။ ပါရမီရှင်မှာ မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ ကျန်းချန်း၏ မြှားပစ်စွမ်းရည်မှာ အလွန်ပင် တိကျလှပေသည်။
“ဒါက...” သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်တစ် ကျွမ်းကျင်သူမှာ သူ၏အဖော် မျက်စိရှေ့တွင် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကြောင်အမ်းသွားခဲ့ရသည်။
ထိုစဉ်မှာပင် နောက်ထပ် မြှားတစ်စင်း ရောက်ရှိလာပြန်သည်။ အခြား သိုင်းဆရာသခင်တစ်ဦးက ထိုမြှားကို ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ကာ “မင်း ဘာကြောင်နေတာလဲ၊ ပြေးစမ်း။ အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်တွေ လာနေပြီ၊ ချင်းယွီမြို့ကလူတွေကလည်း မြှားတွေနဲ့ ပစ်နေကြပြီ” အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ထိုအခါမှသာ ထိုလူမှာ သတိဝင်လာပြီး သူ့ထံသို့ မြှားတစ်စင်း ကျရောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်ကို သိရှိသွားတော့သည်။ ဤအချိန်တွင် ဒဏ်ရာရသွားခြင်းမှာ အလွန် အန္တရာယ်များလှပေသည်။
“ချင်းယွီမြို့ကလူတွေ... ငါ မင်းတို့ကို အလွတ်မပေးဘူး...” ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။
ကျိုးယွင်မြို့မှ လူခြောက်ဦးတွင် သိုင်းစစ်သည် အဆင့်ကိုး ပါရမီရှင်တစ်ဦးမှာ ကျန်းချန်း၏ အသတ်ခံလိုက်ရခြင်းပင်။ သူတို့၏ အကြံအစည်မှာ အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ကျန်းချန်း၏ မြှားပစ်စွမ်းရည်ကြောင့် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦး အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။
“သူတို့ လွတ်သွားတာပဲ။ ထားလိုက်ပါတော့၊ အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်တွေ လာနေပြီဆိုတော့ ဒါကို အရင် ရှင်းရမယ်” ကျန်းချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အချိန်က အလွန် တိုတောင်းလှသဖြင့် ထိုလူများကို လိုက်သတ်ရန် ကျန်းချန်းမှာ အင်အား မရှိတော့ပေ။ အကယ်၍ သူသာ အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်များကို မတားဆီးနိုင်ပါက ကျန်းတုန်းတို့အဖွဲ့မှာ သူတို့၏ ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
“ဧကရာဇ်ဓားသိုင်း” ကျန်းချန်းက ငွေရောင်ဓားကို ကိုင်စွဲကာ အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်အုပ်စုအတွင်းသို့ ပြေးဝင်လိုက်သည်။
ဓားအလင်းတန်းနှင့်အတူ ပြင်းထန်လှသော ဓားစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဓားချက်က ဒုတိယအဆင့် အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်တစ်ကောင်ကို ထိမှန်သွားကာ သွေးများ ချက်ချင်း စီးကျလာတော့သည်။ အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။
သွေးညှီနံ့များကြောင့် ကျန်ရှိသော အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်များမှာ ပိုမို ကြမ်းတမ်းလာကြပြီး ကျန်းချန်းထံသို့ အတင်း ခုန်အုပ်လိုက်ကြသည်။ ကျန်းချန်းကလည်း သူ၏ ငွေရောင်ဓားကို ဆက်တိုက် ဝေ့ယမ်းနေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ဓားချက်က တတိယအဆင့် အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားချိန်တွင် အမှတ်အသားတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အရေပြားကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ကျန်းချန်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားရသည်။
အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်များတွင် ထူထဲလှသော သံချပ်ကာကဲ့သို့ ကြေးခွံများ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။ ငွေရောင်ဓားက ဒုတိယအဆင့်များကို သတ်နိုင်သော်လည်း တတိယအဆင့်များအတွက်မူ အစွမ်းမပြနိုင်ပေ။ ကြေးခွံကို ဖောက်ထွက်ရန်အတွက် တစ်နေရာတည်းကို အနည်းဆုံး သုံးချက်ခန့် ခုတ်ရန် လိုအပ်သော်လည်း ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအတွင်း ထိုသို့ပြုလုပ်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။
ကျန်းချန်းက သူ၏ ကြေးခွံကို မဖောက်နိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ တတိယအဆင့် အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်က သူ၏ အမြီးဖြင့် ကျန်းချန်းကို ဝှေ့ယမ်း တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ဆယ်မီတာကျော် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။ ကျန်းချန်းက သူ ထိမှန်သွားသော နေရာကို အမြန် ကြည့်လိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျန်းချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သန်မာသဖြင့် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ မရရှိခဲ့ပေ။
“ဒီကောင်တွေက ကိုင်တွယ်ရ နည်းနည်း ခက်သားပဲ။ ငွေရောင်ဓားက မင်းတို့အတွက် အစွမ်းမပြဘူးဆိုတော့ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားကိုပဲ သုံးရတော့မှာပေါ့” ကျန်းချန်းက ငွေရောင်ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားကို ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။
မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားကို ကိုင်စွဲလိုက်သည်နှင့် ကျန်းချန်းမှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာလည်း နှစ်ဆခန့် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်များက ကျန်းချန်းထံသို့ အတင်း ပြေးဝင်လာကြပြန်သည်။
“ဧကရာဇ်ဓားသိုင်း... ဓားကွက်တစ်ဆယ်” ကျန်းချန်းက ဧကရာဇ်ဓားသိုင်း၏ ဓားကွက် တစ်ဆယ်စလုံးကို လျင်မြန်စွာ အသုံးပြုလိုက်သည်။
မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓား၏ စွမ်းအားက အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။ ဒုတိယအဆင့် အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်များမှာ ဟင်းသီးဟင်းရွက် လှီးဖြတ်သလိုပင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ကုန်ကြတော့သည်။ တတိယအဆင့် အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်များမှာလည်း သူတို့၏ ကြေးခွံများ ဖောက်ထွက်ခံလိုက်ရပြီး သွေးများ ပန်းထွက်ကာ သေဆုံးသွားကြရသည်။
ခြေရာမဲ့ခြေလှမ်း၏ အကူအညီဖြင့် ကျန်းချန်းမှာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလျက် သူ့ရှေ့မှ အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်များကို အပြတ်ရှင်းလိုက်တော့သည်။ ခဏအကြာတွင် မြေပြင်ပေါ်၌ အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ် ကိုးဆယ်ကျော်လုံး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ကျန်းချန်းမှာလည်း အနည်းငယ် မောဟိုက်နေရသည်။ အချိန်တိုအတွင်း များပြားသော ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ရခြင်းက သူ့အတွက် အတော်လေး ပင်ပန်းစေခဲ့သည်။
ကျန်းချန်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ကျိုးယွင်မြို့မှလူများမှာ ထွက်ပြေးသွားကြပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
‘သူတို့ ကံကောင်းပြီး လွတ်သွားတာပဲ။ နောက်တစ်ခါ ကျိုးယွင်မြို့ကလူတွေနဲ့ တွေ့ရင်တော့ ငါ သူတို့ကို အသေသက်ညှာမှာ မဟုတ်ဘူး’ ကျန်းချန်းက သူ့ဘာသာ တွေးတောလိုက်သည်။
ကျိုးယွင်မြို့မှ လူများမှာ ပြဿနာကို ချင်းယွီမြို့ဘက်သို့ လွှဲချခဲ့ခြင်းပင်။ အကယ်၍ ကျန်းချန်းသာ အစွမ်းမထက်ခဲ့ပါက ကျန်းတုန်းတို့အဖွဲ့မှာ သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်သွားပေလိမ့်မည်။
***