အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်များကို သတ်ပြီးနောက် ကျန်းချန်းက ကောင်းကင်နတ်ဆိုးနဂါးပညာကို လည်ပတ်လိုက်သည်။ ကျန်းချန်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အားကောင်းလှသော စုပ်ယူမှုစွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ် အလောင်းများထံမှ သွေးချီစွမ်းအားများကို ဝါးမျိုလိုက်တော့သည်။
ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကျန်းချန်း၏ ကိုယ်တွင်းသို့ စီးဝင်လာပြီး သူ၏ စွမ်းအားများကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပြည့်ဖြည့်တင်းပေးသလို ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာလည်း မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ကျန်းချန်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်ရှစ် အလယ်အလတ်အဆင့်၌သာ ရှိနေခဲ့ပြီး အဆင့်ကိုးသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
‘အဆင့်တက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ပိုပိုပြီး များလာတာပဲ။ ဒီလောက်များတဲ့ သွေးချီစွမ်းအားတွေနဲ့တောင် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ဒီလောက်ပဲ တိုးတက်တာလား’ ကျန်းချန်း အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားလေသည်။
အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ဝါးမျိုခြင်းနဂါး၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်မှာ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေသဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြား လိုအပ်နေသောကြောင့်ပင်။ ထို့ကြောင့် ပုံမှန်ထက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ပိုမို ရယူသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တက်လှမ်းမှုမှာ သဘာဝကျစွာပင် နှေးကွေးသွားရခြင်းပင်။ သို့သော်လည်း ကျန်းချန်း၏ အဆင့်တက်နှုန်းမှာ အတော်လေး အံ့ဩစရာ ကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။
မည်သူက ကျန်းချန်းကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ အဆင့်တက်နိုင်ပါမည်နည်း။ ကျန်းချန်း၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ကျန်းမိသားစု အကြီးအကဲ အတော်များများထက်ပင် မြင့်မားနေပြီဖြစ်ရာ မည်သည့်အရာကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေဦးမည်နည်း။
အရေးကြီးဆုံးမှာ ကျန်းချန်းက ယခုမှ အသက် ၁၈ နှစ်သာ ရှိသေးပြီး နှစ်လအတွင်းမှာပင် သိုင်းစတင်နယ်ပယ်မှ သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်ရှစ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။
ဤမျှ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံမှုအရှိန်အဟုန်က အဘိုးအိုဟော့ကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျန်းချန်းက အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်ထံမှ တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းအချို့ကို ယူဆောင်ကာ ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။
သူက ကျန်းတုန်းတို့အဖွဲ့ကို လိုက်ရှာနေခဲ့သည်။ ကံဆိုးတာက သူ မြေအောက်နန်းတော်ထဲကို ရောက်တာ မကြာသေးခင်မှာပဲ အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရခြင်းပင်။ ကျန်းချန်းက သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သဖြင့် ယခုအခါ ကျန်းတုန်းတို့အဖွဲ့နှင့် လူချင်းကွဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူတို့ ပြန်ဆုံဖို့အတွက် ကံတရားကသာ ဆုံးဖြတ်ပေလိမ့်မည်။
ကျိုးယွင်မြို့မှ လူများဘက်တွင်မူ သားရဲများကို ဆွဲခေါ်သွားသော အဖွဲ့ဝင်များမှာ ရှီအန်းမင်၏ ဘေးသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ သူတို့ရှေ့မှ အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ် အကောင်နှစ်ဆယ်ကျော်ကို ကိုင်တွယ်ရန်အတွက် သူတို့ ပူးပေါင်းရန် လိုအပ်သောကြောင့်ပင်။
“ဟမ်... မင်းတို့ ဘာလို့ ငါးယောက်ပဲ ပြန်လာတာလဲ၊ ကျန်တဲ့တစ်ယောက် ဘယ်မှာလဲ” ရှီအန်းမင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။
သူက သားရဲဘုရင်ကို ဆွဲခေါ်ရန် လူခြောက်ဦးကို စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
“ခေါင်းဆောင်... သူ သေသွားပြီ” တစ်ဦးက ဆိုလိုက်သည်။
“ဘာ... သေသွားပြီ ဟုတ်လား။ ဘာဖြစ်လို့လဲ” ရှီအန်းမင်က အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“သူက ကျန်းချန်းရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေသွားတာပါ။ ငါတို့ သားရဲတွေကို ဆွဲခေါ်နေတုန်းမှာ ကျန်းချန်းနဲ့ သူ့လူတွေက ငါတို့ကို မြင်သွားပြီး မြှားနဲ့ ပစ်လိုက်လို့...”
ဆိုလိုရင်းမှာ ရှင်းလင်းလှပေသည်၊ ကျန်းချန်းက သူ့ကို သတ်လိုက်ခြင်းပင်။
“တကယ့်ကို ယုတ်မာတဲ့ကောင်ပဲ။ ဒါဆို မင်းတို့ရဲ့ အစီအစဉ်က အောင်မြင်တယ်လို့ ယူဆလို့ ရမလား” ရှီအန်းမင်က မေးလိုက်သည်။
“အောင်မြင်ပါတယ် ခေါင်းဆောင်။ အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်တွေကို သူတို့ဆီ အောင်အောင်မြင်မြင် ဆွဲခေါ်သွားနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ကျန်းချန်းက အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်တွေနဲ့ တိုက်နေတာကို မြင်ပြီးမှ ငါတို့ ပြန်လာခဲ့တာပါ” တစ်ဦးက ရှင်းပြလိုက်သည်။
“သိပ်ကောင်းတာပေါ့။ အခု သူတို့ အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်လိုခံနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။ ထားလိုက်ပါတော့၊ သူတို့ကို ဂရုစိုက်မနေနဲ့တော့။ သူတို့ မသေရင်တောင်မှ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရမှာပဲ။ နောက်တစ်ခါ သူတို့နဲ့တွေ့ရင်တော့ ငါတို့ သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ရမှာပေါ့” ရှီအန်းမင်က ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ အမြင်တွင် များပြားသော အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်များကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသဖြင့် ချင်းယွီမြို့မှလူများမှာ သေချာပေါက် အကျအဆုံးများရမည် သို့မဟုတ် တစ်ဖွဲ့လုံး သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု ယူဆထားခြင်းပင်။
အချိန်က နောက်ကျနေပြီဖြစ်ရာ သူတို့ အခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ကျန်ရှိနေသော အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်များကို သတ်ကာ ဝိညာဉ်အသီးကို ရယူရန် လိုအပ်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် ရှီအန်းမင်၏ စီစဉ်မှုဖြင့် ကျိုးယွင်မြို့မှ ပါရမီရှင်များမှာ ကျန်ရှိနေသော အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ် အကောင်နှစ်ဆယ်ကျော်ကို သတ်ဖြတ်ကာ ဝိညာဉ်အသီးကို အောင်မြင်စွာ ရရှိသွားခဲ့ကြသည်။
‘ကျိုးယွင်မြို့ကလူတွေ... ငါနဲ့ မတွေ့ပါစေနဲ့။ တွေ့ရင်တော့ အဲဒါ မင်းတို့ရဲ့ သေနေ့ပဲ’ ကျန်းချန်းက ဒေါသထွက်နေမိသည်။
မထင်မှတ်ဘဲ တစ်ဖက်လူက အနက်ရောင်ကြေးခွံဖွတ်အုပ်စုကို ဆွဲခေါ်လာပြီး သူတို့ကို သတ်ရန် ကြံစည်ခဲ့ခြင်းပင်။ ကျန်းတုန်းတို့နှင့် လူချင်းကွဲသွားခဲ့သဖြင့် ကျန်းမိသားစု တပည့်များစွာ ဆုံးရှုံးသွားပါက ကျန်းချန်းအနေဖြင့် အဘိုးကို ရှင်းပြရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချန်းက ကျန်းယွင်ဖေးကို မိသားစုခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာစေရန် ထောက်ပံ့လိုနေခြင်းပင်။ အကယ်၍ ကျန်းမိသားစု တပည့်များကိုသာ ကာကွယ်နိုင်ပါက မိသားစုဝင်များ၏ ထောက်ခံမှုကို ပိုမို ရရှိစေမည်ဖြစ်သည်။
ကျန်းဟိုင်က မိသားစုခေါင်းဆောင်နေရာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်မှုကို လက်လျှော့ရန် စဉ်းစားနေသည်ကို ကျန်းချန်း မသိရှိသေးပေ။ သို့သော်လည်း ကျန်းချန်းက ပေါ့ဆရန် မဝံ့ရဲပေ။ အကယ်၍ ကျန်းဟိုင်ကသာ အသာစီးရသွားပါက ကျန်းယွင်ဖေးမှာ ရှုံးနိမ့်သွားပေလိမ့်မည်။
ယခင်က ကျန်းယွင်ဖေးအပေါ် ကျန်းဟိုင်၏ လုပ်ရပ်များကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ကျန်းဟိုင်သာ မိသားစုခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာပါက ကျန်းယွင်ဖေး၏ ဘဝမှာ ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။ ကျန်းချန်းက ကျန်းမိသားစုမှ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ကျန်းယွင်ဖေးက မိသားစုခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေပြီး မည်သူမျှ သူ၏အဖေကို အခက်အခဲ မဖြစ်စေလိုသောကြောင့်ပင်။ ထိုသို့ဆိုမှသာ သူ စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် အပြင်ထွက်ကာ ကျင့်ကြံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ကျန်းချန်းက မြေအောက်နန်းတော်အတွင်း၌ လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့သည်။ နေရာတော်တော်များများမှာ ပျက်စီးနေသလို ဝေးလံခေါင်သီသော တောင်တန်းဒေသများစွာလည်း ရှိနေသည်။
မြေအောက်နန်းတော်မှာ မထင်မှတ်ဘဲ ကြီးမားလှသဖြင့် ကျန်းချန်းမှာ အလွန်အံ့ဩနေမိသည်။
‘ဒီမြေအောက်နန်းတော်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက နယ်မြေတစ်ခုလား’
နဂါးဘုရင်၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ မူလကပင် သေးငယ်သော နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ကောလဟာလများ ရှိခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော သေးငယ်သော နေရာများမှာ ထျန်းဝူတိုက်ကြီး၏ နေရာတော်တော်များများတွင် ရှိနေကြပြီး အချို့မှာ ကြီးမားကာ အချို့မှာ သေးငယ်ကြပေသည်။ သို့သော်လည်း ထိုနေရာများ၏ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်ကိုသာ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားကြခြင်းဖြစ်သည်။
ရှာဖွေမတွေ့ရှိရသေးသော ပုန်းကွယ်နေသည့် နေရာများစွာ ရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍ ထိုနေရာများကိုသာ ရှာတွေ့ခဲ့ပါက အဓိက အင်အားစုအားလုံးက သတင်းရရှိကြမည်ဖြစ်ပြီး အစွမ်းထက်ဆုံးသော ကျွမ်းကျင်သူများကို စေလွှတ်ကာ အရင်းအမြစ်များကို ရှာဖွေကြပေလိမ့်မည်။
ကျန်းချန်းက ရှေ့ရှိ တောင်တန်းကြီးမှာ ထူးခြားသော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိပြီး ကြီးမားလှသော နဂါးကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းမှာ သင်္ချိုင်းတစ်ခုနှင့်လည်း တူနေသည်။
“တကယ့်ကို ထူးဆန်းတဲ့နေရာပဲ။ ဒါက သင်္ချိုင်းတစ်ခုဆိုရင် ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး တည်ဆောက်ထားတာလဲ။ နဂါးနဲ့တူသလိုလိုနဲ့ နဂါးလည်း မဟုတ်ဘူး၊ သင်္ချိုင်းနဲ့တူသလိုလိုနဲ့ သင်္ချိုင်းလည်း မဟုတ်ဘူး” ကျန်းချန်းက သူ့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ထားလိုက်ပါတော့၊ ဘာတွေရှိမလဲဆိုတာ သွားကြည့်ရတာပေါ့။ ဖြစ်နိုင်ရင် အခွင့်အရေးတစ်ခုခု ရမလားလို့” ကျန်းချန်းက ရှေ့သို့ လှမ်းသွားကာ တောင်တန်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ရုတ်တရက် ကျန်းချန်းက တားမြစ်ချက်တစ်ခုကို ထိမိသွားပြီး သူ၏ ခြေထောက်အောက်မှ ကြမ်းပြင်မှာ တစ်ခဏအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ ကြီးမားသော ကျောက်တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“အား...” ကျန်းချန်း ဟန်ချက်ပျက်ကာ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။
ကျန်းချန်းမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး‘မကောင်းတော့ဘူး၊ ငါ ပြုတ်ကျပြီး သေတော့မှာပဲ’
‘ဝုန်း...’ ကျန်းချန်း ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။
အပေါ်ဘက်ရှိ ကြမ်းပြင်မှာမူ ပြန်လည် ပိတ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ကျန်းချန်းက ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသော်လည်း ဒဏ်ရာရခြင်း မရှိဘဲ ရေထဲမှ ပြန်လည် တက်လာခဲ့သည်။
ကျန်းချန်း ကြောင်အမ်းသွားခဲ့ရသည်။ ရှေ့တွင် လမ်းကြောင်းတစ်ခုရှိပြီး လမ်းဘေးတစ်ဖက်စီတွင် တောက်ပနေသော ကျောက်များကို ထားရှိထားခြင်းပင်။ ၎င်းကို လင်းကျောက်ဟု ခေါ်ဆိုပြီး အလင်းရောင် ထုတ်လွှတ်နိုင်သော ထူးခြားသော ကျောက်တုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းမှာ ဈေးမကြီးလှဘဲ ကျင့်ကြံသူ အတော်များများမှာ မှောင်သောနေရာများတွင် အသုံးပြုရန်အတွက် ယူဆောင်လာလေ့ ရှိကြသည်။
ဤနေရာတွင် လင်းကျောက် အမြောက်အမြား ရှိနေသဖြင့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးမှာ နေ့ခင်းဘက်ကဲ့သို့ လင်းထိန်နေတော့သည်။
‘ဒီနေရာက တကယ်တော့ ဘယ်နေရာလဲ’ ကျန်းချန်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ထောင်ချောက်များ သို့မဟုတ် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာမည့် သားရဲများ ရှိနေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သတိထားကာ ရှေ့သို့ လှမ်းလာခဲ့သည်။
ခဏအကြာ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ကျန်းချန်းမှာ ကြီးမားလှသော ခမ်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အလယ်ဗဟိုနေရာတွင် ကြီးမားလှသော နဂါးအရိုးစုကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအရိုးစုမှာ တွန့်လိမ်နေပြီး အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် မီတာတစ်ရာကျော် ရှည်လျားပေလိမ့်မည်။
၎င်းထံမှ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် ကျန်းချန်းကို အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။
ဤနဂါးမျိုးနွယ်စု ကျွမ်းကျင်သူမှာ သူ အသက်ရှင်စဉ်က အလွန် အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချန်းမှာ လက်ရှိတွင် သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးမျှသာဖြစ်ပြီး သူ၏ရှေ့မှ နဂါးမျိုးနွယ်စု ကျွမ်းကျင်သူမှာ သူ အသက်ရှင်စဉ်က အလွန် အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ရပေမည်။
‘ဒါက အစွမ်းထက်တဲ့ နဂါးတစ်ကောင်ရဲ့ သင်္ချိုင်းလား’ ၎င်းမှာ ကျန်းချန်း၏ အတွေးပင် ဖြစ်တော့သည်။
***