Book List

<h2 style="text-align:center">Chapter 68</h2> <h2 style="text-align:center">နဂါးဝိညာဉ်လက်သည်း</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဘာမှမဖြစ်ဘူးလား။</p> <p>ကျန်းချန်းက သူတို့၏ မြှားများကို မည်သည့်ဒဏ်ရာမှမရဘဲ အောင်မြင်စွာ ခုတ်ချနိုင်သည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျိုးယွင်မြို့မှ ပါရမီရှင်များမှာ အတော်လေး အံ့ဩသွားကြသည်။</p> <p>သူတို့ ဆယ်ဂဏန်းကျော်သောလူများဖြင့် ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းပင်။ ဤမြှားများမှာ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှပြီး တတိယအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကိုပင် သတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်သော သိုင်းဆရာသခင်ဖြစ်ပါစေ သွေးသားနှင့် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် မြှားထိမှန်ပါက ဒဏ်ရာရခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်ရမည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>“ကျိုးယွင်မြို့ကလူတွေ... မင်းတို့က သေချင်နေတာပဲ” ကျန်းချန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မြှားတွေ ဆက်ပစ်ကြစမ်း” ရှီအန်းမင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>၎င်းကို ကြားသည်နှင့် ကျန်းချန်းက အနီးရှိ အကာအကွယ်တစ်ခု၏ နောက်ကွယ်တွင် ချက်ချင်း ပုန်းကွယ်လိုက်ပြီး ရှေ့ရှိ ကျောက်တုံးပေါ်မှနေ၍ မြှားဖြင့် ပြန်လည် ပစ်ခတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ကျန်းချန်းကလည်း လက်တွန့်မနေဘဲ သူ၏ လေးနှင့်မြှားဖြင့် ချက်ချင်း လက်စားချေလိုက်ရာ ခဏအတွင်းမှာပင် ကျိုးယွင်မြို့မှ ပါရမီရှင် သုံးဦးကို ပစ်သတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုပါရမီရှင်များမှာ မြှားထိမှန်သွားကြသဖြင့် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေကြတော့သည်။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ရသောအခါ ရှီအန်းမင်၏ မျက်နှာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။ ကျန်းချန်းမှာ ကိုင်တွယ်ရ လွယ်ကူသူ မဟုတ်ပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူက အခြားသူများကို အချက်ပြလိုက်ကာ ချင်းယွီမြို့မှလူ ဆယ်ဂဏန်းကျော်ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး ကျန်းချန်းကို ခြိမ်းခြောက်ကာ အညှိခံရန် ကြံစည်လိုက်တော့သည်။</p> <p>အကယ်၍ ကျန်းချန်းကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မည်ဆိုပါက လွယ်ကူမည်မဟုတ်ပေ။ ကျန်းချန်းမှာ အလွန်သန်မာသလို မြှားပစ်စွမ်းရည်မှာလည်း အလွန်ထူးချွန်လှပေသည်။ သူတို့ဘက်တွင် ကျွမ်းကျင်သော မြှားပစ်သမား ဆယ်ဂဏန်းကျော် ရှိနေလျှင်ပင် ကျန်းချန်းကို ဘာမှမလုပ်နိုင်သည့်အပြင် သူတို့ဘက်မှ သုံးဦးမှာ ကျန်းချန်း၏ မြှားချက်ဖြင့် ဒဏ်ရာရသွားခဲ့ရသည်။</p> <p>“ကျန်းချန်း... ဒီလူတွေ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်စမ်း။ အကယ်၍ မင်း အညှိမခံဘူးဆိုရင်တော့ ငါ သူတို့ကို သတ်ပစ်မယ်” ရှီအန်းမင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>ကျန်းချန်း ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျန်းတုန်းနှင့် အခြားသူများမှာ အနှောင်အဖွဲ့များဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျိုးယွင်မြို့မှ ပါရမီရှင်များက သူတို့၏နောက်တွင် ထက်မြက်သော ဓားများကို ကိုင်စွဲကာ အချိန်မရွေး သတ်ရန် ပြင်နေကြခြင်းပင်။</p> <p>“ကျန်းချန်း... ငါတို့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့။ ငါတို့ သေသွားရင်တောင် မင်း ငါတို့အတွက် လက်စားချေပေးပြီး ဒီကျိုးယွင်မြို့က အမှိုက်တွေကို သတ်ပေးပါ” ကျန်းတုန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်၊ အစ်ကိုကျန်းချန်း... ငါတို့ကို စိတ်မပူပါနဲ့...” အခြားသူများကလည်း ဝင်ပြောကြသည်။</p> <p>ကျိုးယွင်မြို့မှ လူများမှာ တကယ်ပင် ယုတ်မာလှပေသည်။</p> <p>ကျန်းချန်း၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားခဲ့ရသည်။ ထိုလူများမှာ တကယ်ပင် သေချင်နေကြခြင်းပင်။</p> <p>“တောက်... ဒီလိုအချိန်မှာတောင် မင်းက အော်ဟစ်နေရဲသေးတယ်ပေါ့...” ကျိုးယွင်မြို့မှ ပါရမီရှင်တစ်ဦးက ဒေါသတကြီးဖြင့် ကျန်းတုန်းကို ကန်လိုက်ရာ ကျန်းတုန်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။ ကျန်းတုန်းမှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ထားရတော့သည်။</p> <p>“ဒါက မင်းတို့ဘာသာ ရှာတာပဲ၊ ဒါဆိုရင်တော့ ငါ မင်းတို့ကို သတ်ဖို့ကလွဲလို့ အခြားနည်းလမ်းမရှိတော့ဘူး” ကျန်းချန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဟားဟား... ကျန်းချန်း၊ မင်းက တစ်ယောက်တည်းပဲလေ။ ငါ့ကို မင်း ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီနေ့တော့ ငါ့လက်နဲ့ပဲ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်” ရှီအန်းမင်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ရှီအန်းမင်က သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်ငါး၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကာ ကျန်းချန်းထံသို့ တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ရှီအန်းမင်၏ ခွန်အားမှာ ထပ်မံ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး သူက သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်ငါး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်ကို မြင်ရသဖြင့် လူအများအပြား အံ့ဩသွားကြရသည်။</p> <p>ယခင်က ရှီအန်းမင်မှာ အဆင့်သုံး၌ ရှိစဉ်ကပင် လူအများအပြားကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။ ယခု သူက အမှန်တကယ်ပင် အဆင့်ငါးသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>‘ဒါဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ခွန်အားက ပိုပြီးတော့တောင် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်မှာပဲ’ ဘေးမှ ကြည့်နေသော အခြားအဖွဲ့များက တွေးတောလိုက်ကြသည်။</p> <p>ရှီအန်းမင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်ငါးသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ကျန်းချန်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားရသည်။ သို့သော်လည်း ဤမျှသော ခွန်အားအဆင့်နှင့်ဆိုပါက သူက ကျန်းချန်း၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်ငါးလေးနဲ့ ငါ့ကို သတ်နိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။</p> <p>မင်း တကယ်ကို ရိုးအလွန်းတာပဲ။</p> <p>“နဂါးဝိညာဉ်လက်သည်း” ရှီအန်းမင်က ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော နဂါးလက်သည်းတစ်ခုကို ပုံဖော်လိုက်ကာ ကျန်းချန်းထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။</p> <p>ရှီအန်းမင်မှာ မြေအောက်နန်းတော်အတွင်း၌ ‘နဂါးဝိညာဉ်လက်သည်း’ ဟု အမည်ရသော နဂါးမျိုးနွယ်စု သိုင်းပညာရပ်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရပေသည်။</p> <p>အမှန်စင်စစ် ၎င်းမှာ နဂါးမျိုးနွယ်စုများကြားတွင် အနိမ့်စား သိုင်းပညာရပ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ရွှေရောင်နဂါးဝိညာဉ်က ၎င်းကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ တစ်နေရာတွင် ပစ်ထားခဲ့ရာမှ ရှီအန်းမင်က ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း နဂါးမျိုးနွယ်စု၏ အနိမ့်စား သိုင်းပညာရပ်မှာပင် ရှီအန်းမင်အတွက်မူ လက်ရှိ အခြေအနေတွင် အလွန် အစွမ်းထက်လှသော နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>ထို့ပြင် ရှီအန်းမင်က အခြားသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကိုလည်း ရရှိခဲ့သဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ ကျန်းချန်းကို ကိုင်တွယ်ရန် လုံလောက်သည်ဟု သူက ခံစားနေရခြင်းပင်။</p> <p>နဂါးလက်သည်း ပုံရိပ်ယောင် နီးကပ်လာသည်ကို မြင်ရသောအခါ ကျန်းချန်းက သူ၏ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။</p> <p>အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုက နဂါးလက်သည်း ပုံရိပ်ယောင်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။</p> <p>‘ဝုန်း...’ နဂါးလက်သည်း ပုံရိပ်ယောင်မှာ ကျန်းချန်း၏ ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် တစ်ခဏအတွင်း ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။</p> <p>“ဘာ...” ရှီအန်းမင် ထိတ်လန့်သွားရသည်။ သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးပြုကာ ထုတ်ဖော်လိုက်သော နဂါးဝိညာဉ်လက်သည်းမှာ ကျန်းချန်း၏ ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် ပျက်စီးသွားရသည်လား။</p> <p>မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါက သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး သိုင်းပညာရပ်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>“ဒီလောက် ခွန်အားလေးနဲ့ ငါ့ကို သတ်နိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။ မင်းက တကယ်ကို ရိုးအလွန်းတာပဲ” ကျန်းချန်း၏ အေးစက်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ယခုအခါ ငွေရောင်ဓားမှာ ရှီအန်းမင်၏ လည်ပင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ကျန်းချန်းက နဂါးဝိညာဉ်လက်သည်း ပျက်စီးသွားချိန်တွင် ခြေရာမဲ့ခြေလှမ်းကို အသုံးပြုကာ အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ရှီအန်းမင်၏ အနောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရပေသည်။ ငွေရောင်ဓားက ရှီအန်းမင်၏ လည်ပင်းသို့ ထိကပ်နေသဖြင့် ရှီအန်းမင်မှာ အေးစိမ့်သော ခံစားချက်ကို ရရှိနေတော့သည်။</p> <p>“ဂလုပ်...” ရှီအန်းမင် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ရသည်။ ယခု သူ၏ အသက်မှာ ကျန်းချန်း၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျန်းချန်း၏ ခွန်အားမှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် ကျန်းချန်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်ရှစ်၏ အရှိန်အဝါက သူ့ကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေခဲ့သည်။</p> <p>မထင်မှတ်ဘဲ ကျန်းချန်းက အမှန်တကယ်ပင် သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်ရှစ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေတာလား။ သူ၏ ခွန်အားက တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှပေသည်။</p> <p>အခြားသူများမှာလည်း ထိတ်လန့်သွားကြရသည်။ သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်ငါးရှိသော ရှီအန်းမင်မှာ အလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရသည်လား။ ၎င်းမှာ တစ်စက္ကန့်အတွင်း အပြတ်ရှင်းခံလိုက်ရခြင်းပင်၊ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှပေသည်။</p> <p>အမှန်စင်စစ် ရှီအန်းမင်က ညံ့ဖျင်းလွန်း၍ မဟုတ်ဘဲ ကျန်းချန်း၏ ခွန်အားက ကြီးမားလွန်းနေသောကြောင့်ပင်။ သူ၏ နယ်ပယ်အဆင့်ရော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာပါ ရှီအန်းမင်ထက် သာလွန်နေသဖြင့် ရှီအန်းမင်က မည်သို့ ယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။ သူတို့က လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ကြပေ။</p> <p>“အခု မင်းက ငါ့လက်ထဲမှာဆိုတော့ မင်းရဲ့လူတွေကို ချင်းယွီမြို့ကလူတွေကို လွှတ်ပေးဖို့ ပြောလိုက်စမ်း၊ မဟုတ်ရင် ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ မင်းကို အပြတ်ရှင်းပစ်မယ်” ကျန်းချန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်း အိပ်မက်မက်နေတာပဲ။ အကယ်၍ မင်း ငါ့ကို သတ်ရဲတယ်ဆိုရင် ကျိုးယွင်မြို့ကလူတွေက မင်းကို အလွတ်မပေးဘူး၊ အပြင်က ငါတို့ အကြီးအကဲတွေကလည်း မင်းကို ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး” ရှီအန်းမင်က တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ဤအခြေအနေသို့ ရောက်နေလျှင်ပင် သူက ကျန်းချန်းကို ခြိမ်းခြောက်ကာ အလျှော့ပေးရန် ကြံစည်နေဆဲပင်။</p> <p>သို့သော်လည်း ကျန်းချန်းက ဘယ်သူလဲ။ သူက ထိုကဲ့သို့သော ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ဂရုစိုက်မည့်သူလား။</p> <p>ကျန်းချန်း စကားမပြောဘဲ သူ၏ ငွေရောင်ဓားကို ရှေ့သို့ အနည်းငယ် တိုးလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ရှီအန်းမင်၏ အရေပြားကို ဓားချက်က ဖောက်ထွက်သွားပြီး သွေးများ စီးကျလာတော့သည်။</p> <p>ရှီအန်းမင်မှာ သူ၏ လည်ပင်းမှ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သွေးများ စီးကျလာသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“ငါ နောက်တစ်ခါ ထပ်မပြောဘူး၊ မင်း သူတို့ကို လွှတ်မလား မလွှတ်ဘူးလား။ အကယ်၍ မင်း မလွှတ်ဘူးဆိုရင်တော့ နောက်တစ်ခါမှာ မင်းရဲ့ အရေပြားတင်မကဘဲ မင်းရဲ့ ခေါင်းပါ ပြတ်သွားရလိမ့်မယ်” ကျန်းချန်းက သတ်ဖြတ်လိုသော လေသံဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>၎င်းက ကျန်းချန်းမှာ အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်မည့်သူဖြစ်ကြောင်း ရှီအန်းမင်ကို သိရှိသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>“ငါ လွှတ်ပေးပါ့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းလည်း ငါ့ကို ပြန်လွှတ်ပေးရမယ်။ ဒါက အပြန်အလှန် လဲလှယ်တာပဲ” ရှီအန်းမင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကောင်းပြီလေ” ကျန်းချန်းက လွယ်လွယ်ကူကူပင် သဘောတူလိုက်သည်။ ချင်းယွီမြို့မှလူများ ဘေးကင်းသရွေ့ ကျန်းချန်းမှာ စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ထိုအချိန်ကျမှ ကျိုးယွင်မြို့မှလူများကို သတ်ရန်မှာ ပိုမို လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ယခု ကျန်းတုန်းနှင့် အခြားသူများမှာ ရန်သူ့လက်ထဲသို့ ရောက်နေသဖြင့် ကျန်းချန်းမှာ လှုပ်ရှားရန် ခက်ခဲနေခြင်းပင်။</p> <p>ကျန်းချန်း သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်ရသောအခါမှသာ ရှီအန်းမင်မှာ သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်တော့သည်။ သူ၏ အသက်ရှင်သန်ရေးကိုသာ အဓိကထားရမည် မဟုတ်ပါလော။ သူ၏ အသက်ကို အရင်ဆုံး ကယ်တင်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဒီကနေ ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ လက်စားချေဖို့ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိနေဦးမှာပဲ။</p> <p>“ဒါဆိုရင် ငါတို့ သူတို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လွှတ်ပေးကြတာပေါ့” ရှီအန်းမင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကောင်းပြီ” ကျန်းချန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“ချင်းယွီမြို့ကလူတွေကို လွှတ်ပေးလိုက်ကြ၊ သူတို့ကို ကျန်းချန်းရှိရာဘက်ကို လွှတ်လိုက်စမ်း” ရှီအန်းမင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ကျိုးယွင်မြို့မှ အခြားပါရမီရှင်များမှာလည်း ရှီအန်းမင်၏ ဘေးကင်းရေးကို စိုးရိမ်နေကြသဖြင့် အမိန့်ကို ချက်ချင်းပင် လိုက်နာလိုက်ကြသည်။ ကျန်းချန်းကလည်း သူ၏ ကတိအတိုင်း ရှီအန်းမင်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် ကျန်းတုန်းနှင့် အခြားသူများမှာ ကျန်းချန်း၏ ဘေးသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။</p> <p>“အစ်ကိုကျန်းချန်း...”</p> <p>“ကျန်းချန်း... ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်”</p> <p>အားလုံးက ကျန်းချန်းကို သူတို့၏ ကျေးဇူးတင်စကားများ ဆိုလိုက်ကြသည်။ သူသာ မရှိခဲ့ပါက သူတို့မှာ အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save