Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၃၅၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြား ဘုရင်မ မီဒူဆာ၏ စကားများကို ရှမ့်လန် မှတ်မိနေသေးသည်။</p> <p>‘ရှမ့်လန်... မင်းက ရှင်သန်ခြင်း နဲ့ သေခြင်းတရားကို ပြောင်းပြန်လှန်ချင်တာလား။ မင်းအတွက် အသက်စတေးခဲ့သူအားလုံးကို ပြန်လည် ရှင်ပြန်ထမြောက်စေချင်တာလား။ သူတို့ ပေးဆပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံး ကို ပြန်ပေးချင်တာလား။ မင်းမှာ အရှက်ရှိတယ်လို့ ပြောရမလား။ ဒါမှမဟုတ် မင်းက ကလေးဆန်တယ်လို့ ပြောရမလား။’</p> <p>ထို့နောက် သူမက အသက်နှင့် သေခြင်းတရားသည် ပြောင်းပြန်လှန်၍ မရကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤသေဆုံးသွားသူများသည် ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူးလား။ သူတို့ ပြန်လည် ရှင်ပြန်ထမြောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘူးလား။</p> <p>‘မဟုတ်ဘူး။ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလောက်ထိ ကြိုမတွေးနဲ့အုံး။ အဆင့်မြင့် နဂါးအသိဉာဏ်အမြင်ကို အရင် ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ရမယ်။’</p> <p>ထို့နောက် ရှမ့်လန်သည် သူ၏ ခရီးလမ်းတွင် အခက်ခဲဆုံး အပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အဆတစ်ရာ၊ တစ်ထောင်၊ တစ်သောင်း ပိုမို ခက်ခဲသည်။ သူသည် သုညကနေ စတင်ရမည် ဖြစ်၏။</p> <p>မိမိကိုယ်ကို စတေးခဲ့သူများအတွက်မူ သေခြင်းတရားသည် နိဂုံးချုပ် ဖြစ်သည်။ ရှမ့်လန် အတွက်မူ သေခြင်းတရားသည် အစပျိုးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကြယ်တစ်ပွင့် သေဆုံးပြီးနောက် မတူညီသော အခြေအနေ သုံးမျိုးသို့ ပြောင်းလဲ သွားသကဲ့သို့ပင်။ ဤလူများ၏ ဝိညာဉ်များ သေဆုံးပြီးနောက်တွင်လည်း မတူညီသော အခြေအနေများသို့ ပြောင်းလဲ သွားကြ၏။</p> <p>ရှမ့်လန်သည် ထိုအရာတို့ကို တစ်ခုချင်းစီ နားလည်သဘောပေါက်ရန် လိုအပ်သည်။ အားလုံးကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီးနောက် ဤလူများ သေဆုံးပြီးနောက် ကျန်ရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များကို စီစဉ်ရမည်။</p> <p>ဤစီစဉ်ခြင်းသည် ရိုးရှင်းသော စီစဉ်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ စကြဝဠာထဲတွင် ကြယ်သစ်တစ်ပွင့် မွေးဖွားရန် အလွန် ရှုပ်ထွေးသော အခြေအနေများ လိုအပ်သကဲ့သို့ပင်။ တိကျသော ဆွဲငင်အား၊ တိကျသော ဒြပ်စင်များ လိုအပ်သည်။ တွင်းနက်၏ စွမ်းအား ဘယ်မှာလဲ၊ ကြယ်ပု၏ စွမ်းအား ဘယ်မှာလဲ စသည်ဖြင့် ဤအရာများထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော တွက်ချက်မှုများ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>ရှမ့်လန်၏ ယခင်တွက်ချက်မှု အားလုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အဆပေါင်း တစ်သောင်း၊ သန်းတစ်ရာမက ပိုမို ရှုပ်ထွေးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဤသည်မှာ အဆင့်မြင့် နဂါးအသိဉာဏ်အမြင် ဖြစ်သည်။ နဂါးများနှင့် မည်သို့မှ မသက်ဆိုင်တော့ပေ။ စွမ်းအင်နှင့် ဒဿနိကဗေဒ ပြဿနာ သတ်သတ်သာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ရှမ့်လန် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ဤဝိညာဉ်ရေတွင်း ဟင်းလင်းပြင်၏ သခင် ဖြစ်လာရန်ပင်။</p> <p>သူသည် ခက်ခက်ခဲခဲ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။ အဆင့်မြင့် နဂါးအသိဉာဏ်အမြင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အလယ်အလတ် နဂါးအသိဉာဏ်အမြင်သည် သူငယ်တန်း မေးခွန်းလောက်သာ ရှိသည်။ ကျန်းရှဲ့ အနေဖြင့် အဆင့်မြင့် နဂါးအသိဉာဏ်အမြင် ပြီးမြောက်ရန် လူအများအပြားကို အသုံးပြုပြီး စတေးမှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ရခြင်းမှာ မဆန်းပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ပြီးပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပြီးပြည့်စုံသော ဦးနှောက် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>တော်ဝင်ကပ်ဘေး ဉာဏ်ပညာဘုရင်နှင့် နဂါးမယ်တော်တို့သည် ရှမ့်လန်၏ ရုပ်ကြွင်းနှင့် ဝိညာဉ်ကို အသုံးပြု၍ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲခြင်းထိရောက်အောင် ၂၉ နှစ်ကြာ လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့ပြီး ရှမ့်လန်အား ပြီးပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စွမ်းအားကြီးသော ဝိညာဉ်ကို ပေးအပ်ခဲ့ကြ၏။</p> <p>ဤအရာများသည် အဆင့်မြင့် နဂါးအသိဉာဏ်အမြင်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဤအရာများ မရှိပါက အဆင့်မြင့် နဂါးအသိဉာဏ်အမြင် မစတင်မီကပင် သူသည် ပြာမှုန် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ လုံးဝ ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ရှမ့်လန်သည် တစ်စချင်းစီ နားလည်သဘောပေါက်လာသည်။ သူသည် အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို မေ့လျော့ သွားခဲ့သည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် လူတစ်ယောက်က ပုစ္ဆာတစ်ပုဒ်ကို ဖြေရှင်းရခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ပြီးပြည့်စုံသော လောကတစ်ခုကို ဖန်တီးရခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် တစ်နှစ် ကုန်လွန်သွား၏။ ဆယ်နှစ် ကုန်လွန်သွား၏။ မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်များ ကုန်လွန်သွားသည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းတွင် ရှမ့်လန်သည် အရာအားလုံးကို မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာနှင့် စိတ်တစ်ခုလုံးသည် အဆင့်မြင့် နဂါးအသိဉာဏ်အမြင်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့၏။</p> <p>လူတစ်ယောက်သည် အရာတစ်ခုကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ အာရုံစိုက်လိုက်ချိန်တွင် ထုံကျင်သွားပြီး နောက်ဆုံး စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတတ်သည်။ ကျန်းလီကဲ့သို့ပင်။</p> <p>အမှန်စင်စစ် ရှမ့်လန်သည် မိမိကိုယ်ကို ပျောက်ဆုံးသွားသည်ဟု ပြောရမည်လား၊ သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကို အမှန်တကယ် ရှာတွေ့သွားသည်ဟု ပြောရမည်လား ဆိုသည်ကိုပင် မသိတော့ပေ။</p> <p>အကြောင်းရင်းမှာ ရှမ့်လန်သည် ဤအခြေအနေသို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏တစ်ခုတည်းသော ရည်မှန်းချက်မှာ အဆင့်မြင့် နဂါးအသိဉာဏ်အမြင် ဖြစ်၏။ မိသားစု၊ အချစ်နှင့် တာဝန် စသည့် အခြားအရာ အားလုံးကို မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။</p> <p>မည်သူမဆို မမှတ်မိတော့သည့် အချိန်တွင် လုံးဝ မေ့လျော့သွားတတ်သည်။ မည်သည့် စိတ်ခံစားမှုမဆို မလှုံ့ဆော်ချိန်တွင် သေဆုံးသွားတတ်သည်။ အဆင့်မြင့် နဂါးအသိဉာဏ်အမြင် ဆိုသည်မှာ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် တာအိုဝါဒကို ရှာဖွေခြင်းနှင့် တူညီ၏။</p> <p>အရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ပြီး မဟာလမ်းစဉ်ကို လိုက်စားခြင်း ဖြစ်၏။ ရှမ့်လန်သည် ဤအခြေအနေကို အမြဲ မုန်းတီးခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စိတ်ခံစားမှုမရှိ၊ လူ့သဘာဝမရှိဘဲ ကျန်းလီကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p>... ...</p> <p>လောကကြီးသည် နေ့ရက်တိုင်း ပြောင်းလဲနေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဝိညာဉ်ရေတွင်းထဲတွင် သို့မဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ ရှမ့်လန်၏ ဝိညာဉ်လောကထဲတွင် ဖြစ်သည်။ အချိန် ဘယ်လောက် ကြာသွားပြီနည်း။ သူ မသိပေ။ အတိုချုပ် ပြောရလျှင် အဆုံးအစမဲ့ နှစ်ကာလများပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ရှမ့်လန်သည် ဝိညာဉ်ရေတွင်းထဲရှိ စွမ်းအင်အားလုံးကို နားလည်သွားပြီး ပြောင်းလဲမှု အားလုံးကို နားလည်သွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် စီစဉ်မှုအသစ်များ အားလုံး ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။ နောက်တစ်ဆင့်မှာ ကွဲပြားခြားနားသော ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်း တစ်မျိုး ဖြစ်၏။</p> <p>ကြယ်တစ်ပွင့် သေဆုံးပြီး နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြာပြီးနောက် နက်ဗျူလာ ဖုန်မှုန့်များ ပြန်လည် စုစည်းပြီး ပေါက်ကွဲကာ ကြယ်သစ်တစ်ပွင့် မွေးဖွားလာသကဲ့သို့ပင်။ ဝိညာဉ်ရေတွင်းထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော စွမ်းအင်များသည် စီစဉ်မှုအသစ်များထဲ၌ အဆက်မပြတ် ဖိသိပ်ခံရပြီး ပြိုကျနေသည်။</p> <p>၉၈ ရာခိုင်နှုန်း.... ၉၉ ရာခိုင်နှုန်း။</p> <p>“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”</p> <p>ထပ်မံ၍ မကြုံစဖူး ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ပြီးပြည့်စုံသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ခန္ဓာကိုယ်သစ်တစ်ခု မွေးဖွားလာသည်။ ၎င်းသည်... အလွန် ရင်းနှီးနေသည်။ ကျန်းလီ၏ ငရဲသလင်းကျောက် နှင့် တူညီသော်လည်း အနည်းငယ် ကွဲပြားမှုရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူတစ်ဦးစီ၏ အဆင့်မြင့်နဂါးအသိဉာဏ်အမြင်သည် ကွဲပြားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>တော်ဝင်ကပ်ဘေး ဉာဏ်ပညာဘုရင်၊ နဂါးမယ်တော်နှင့် အင်ပါယာဘုရင်မ မီဒူဆာတို့၏ ဝိညာဉ်များ၊ ထို့အပြင် ကန်ဝမ်နှင့် လူတစ်သောင်းကျော်တို့၏ ဝိညာဉ်များသည် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ မရေမတွက်နိုင်သော ပြောင်းလဲမှုများကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ပြန်လည် မွေးဖွားလာပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ခန္ဓာကိုယ်သစ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြ၏။</p> <p>ရှမ့်လန်သည် ရှေ့သို့တိုးပြီး ဝါးမျိုလိုက်သည်။ တစ်ခဏအတွင်း အဆင့်မြင့် နဂါးအသိဉာဏ်အမြင် ပြီးဆုံး သွားခဲ့သည်။ ရှမ့်လန်၏ဝိညာဉ်သည် ထပ်ခါတလဲလဲ ပေါက်ကွဲနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ရူးသွပ်စွာ ပြောင်းလဲနေသည်၊ ရူးသွပ်စွာ ပြောင်းလဲနေသည်၊ ရူးသွပ်စွာ အဆင့်တက်နေသည်။</p> <p>တော်ဝင်ကပ်ဘေး ဉာဏ်ပညာဘုရင် ဖြစ်စေ၊ နဂါးမယ်တော် ဖြစ်စေ၊ ဘုရင်မမီဒူဆာ ဖြစ်စေ ၎င်းတို့ အားလုံး၏ ဝိညာဉ်များသည် ရှမ့်လန်ထက် အဆပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ပိုမို သန်မာကြသည်။ ယခုအခါ ရှမ့်လန်သည် ၎င်းတို့အားလုံးကို လုံးဝ ဝါးမျိုလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ၏ ဝိညာဉ်သည် အဆပေါင်း မည်မျှ ပိုမိုသန်မာသွားပြီနည်း။ ခန့်မှန်း၍ပင် မရနိုင်ပေ။ ဤသည်မှာ ရှမ့်လန်သည် လူတစ်သောင်းကျော်၏ ဝိညာဉ်များကို ဝါးမျိုလိုက်ပြီး လုံးဝ ချေဖျက်ကာ ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်း နှင့် တူညီသည်။</p> <p>“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”</p> <p>တစ်ခဏအတွင်း ဝိညာဉ်ရေတွင်းသည် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် တော်ဝင်ကပ်ဘေး ဘုရားကျောင်း ပျက်စီး သွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အမွေအနှစ် တည်နေရာ အပျက်အစီး တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့၏။</p> <p>ပင်လယ်ပြင်တွင် ဧရာမ ကောင်းကင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးသည် ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်ဖြင့် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ကြည်လင်ပြီး အဆုံးအစမဲ့ ကောင်းကင်ကြီးသည် ရုတ်တရက် အမှောင်ထု ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သေချာသည်မှာ တစ်ခဏတာမျှသာ ဖြစ်၏။ သို့သော်ငြား အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။</p> <p>ရှမ့်လန်၏ပုံရိပ်သည် ပင်လယ်ပြင်မှ ဖြည်းညင်းစွာ မြောက်တက်လာသည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော တချောင်သည် ချက်ချင်း ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာပြီး သခင်နှင့် နီးကပ်စွာ နေလိုစိတ် ပြင်းပြနေ၏။</p> <p>သို့သော်ငြား မိုင်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်း အကွာသို့ ရောက်ချိန်မှာတော့ သူသည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တုန်ယင်သွား ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ သခင် ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ အလွန် အေးစက်ပြီး၊ အလွန် တည်ငြိမ်နေသည်။ ကျန်းလီနှင့် ထပ်တူနီးပါး တူညီနေသည်။</p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မည်သည့် စိတ်ခံစားမှုမှ မရှိတော့ပေ။ ဤသည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သော အရာ ဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့် နဂါးအသိဉာဏ်အမြင်၏ ပျက်စီးခြင်းကို ကြုံတွေ့ရသူ မည်သူမဆို အရာအားလုံးကို မေ့လျော့သွားကြစမြဲ ဖြစ်၏။</p> <p>မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်ရလာချိန်မှာတော့ ရုပ်ရှင်ကြည့်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ ယခင်က မိမိ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးသည် သူတစ်ပါး၏ ဇာတ်လမ်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး တသားတည်း ထပ်တူ ခံစားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သို့သော်ငြား အကယ်၍သာ ထိုသို့ ဖြစ်ခဲ့လျှင် အဆင့်မြင့် နဂါးအသိဉာဏ်အမြင် ဆိုသည်မှာ ဒုတိယမြောက် ကျန်းလီတစ်ဦးကို ဖန်တီးပေးလိုက်ရုံ သတ်သတ် ဖြစ်မနေပေဘူးလား။ ကျန်းလီတစ်ဦးတည်းကပင် လောကကြီး တစ်ခုလုံးကို ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ကျန်းလီနှစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့လျှင် လောကကြီးတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>တချောင်သည် ရှမ့်လန်၏ စိတ်ခံစားမှု မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် နှိုးဆွပေးရန် ကြိုးစားရင်း ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးလိုက်မိသည်။ သို့သော်ငြား အသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။ ထို့နောက် တချောင်သည် သူ၏ ထူးဆန်းသော ယောဂ လေ့ကျင့်ခန်းကို စတင် လုပ်ဆောင်လိုက်ပြန်၏။</p> <p>ဤလှုပ်ရှားမှုများကို မင်းသမီး နင်ဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ပါက အလွန် ဆွဲဆောင်မှု ရှိပေလိမ့်မည်။ သို့သော်ငြား တချောင်၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာမူ အလွန် ရယ်စရာ ကောင်းနေသည်။</p> <p>ထိုသို့ဆိုလျှင်တောင် ရှမ့်လန်မှာမူ ဂရုမစိုက်ဘဲ လျစ်လျူရှုထားဆဲ ဖြစ်၏။</p> <p>သူသည် အဆင့်မြင့် နဂါးအသိဉာဏ်အမြင်၏ နောင်တတရားများထဲတွင် နစ်မြုပ်နေပြီး ရုန်းမထွက်နိုင် ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။ ထိုမတိုင်မီက ရှိခဲ့သော စိတ်ခံစားမှုများနှင့် မှတ်ဉာဏ်အားလုံးသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်သော ကာလက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အလား လုံးဝ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် တချောင်သည် သူ၏ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ အမဲသားတစ်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လက်သည်းများဖြင့် ဖိကာ အတောင်ပံမှ ထက်မြက်သော အရိုးစူးများဖြင့် လှီးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လူကြီးလူကောင်းတစ်ဦး စတိတ်အမဲသားကင်ကို တင့်တယ်စွာ စားသုံးနေသကဲ့သို့ တစ်တုံးချင်းစီ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။</p> <p>ဤသည်မှာ ရှမ့်လန်နှင့် တချောင် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က မြင်ကွင်း ဖြစ်၏။ မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းတွင် အပြောင်းအလဲများ မဖြစ်ပွားမီ တချောင်နှင့် ရှမ့်လန် နောက်ဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က မြင်ကွင်းလည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤမြင်ကွင်းကို အသုံးပြု၍ ရှမ့်လန်၏ စိတ်ခံစားမှု မှတ်ဉာဏ်များကို ထပ်မံ နှိုးဆွပေးလိုခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>သို့သော်ငြား ရှမ့်လန်သည် သူ့ကို ဂရုမစိုက်စွာ ကြည့်နေရုံမှတစ်ပါး စိတ်လှုပ်ရှားမှု မရှိပေ။ နတ်ဘုရား ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ ကောင်းကင်ဘုံ၌သာ ခံစားချက်ရှိပါက ကောင်းကင်ဘုံသည်လည်း အိုမင်း ရင့်ရော်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>နတ်ဘုရားတစ်ပါးသည် အရာရာကို အလွန်အမင်း ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး နှစ်ကာလများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ စိတ်ခံစားမှုအားလုံး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရုပ်တုတစ်ခု ဖြစ်လာရစမြဲပင်။</p> <p>ယဇ်ပလ္လင်ထက်မှ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ် ကျိုးပဲ့သွားခဲ့ ရကြောင်း ဘုရင်မမီဒူဆာ ပြောခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>အဆင့်မြင့် နဂါးအသိဉာဏ်အမြင်ကို ပြီးမြောက်လိုက်ချိန်မှာတော့ ရှမ့်လန်၏ ဝိညာဉ်သည် အဆုံးအစမဲ့ နှစ်ကာလများ ကို အမှန်တကယ် ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး ခံစားချက်များနှင့် စိတ်ခံစားမှုအားလုံး ထုံကျင်သွား ခဲ့ရသည်။ ဤသည်မှာ တော်ဝင်ကပ်ဘေး ဉာဏ်ပညာဘုရင်နှင့် နဂါးမယ်တော်တို့၏ ရည်မှန်းချက်လား။ ဤသည်မှာ ဆရာကြီး ခေးအော့စ်၏ ရည်မှန်းချက်လား။ နောက်ထပ် ကျန်းလီတစ်ဦးကို ဖန်တီးရန်လား။</p> <p>ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိသနည်း။</p> <p>ထိုအချိန်၌ အခြားအရာတစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ မြောက်တက်လာသည်။ ရှမ့်လန်၏ ကျောက်ရုပ်တုပင်။ တောင်ဝင်ရိုးစွန်းတွင် ဘုရင်မမီဒူဆာသည် ရှမ့်လန်ကို ကျောက်ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်ရေတွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရှမ့်လန်၏ ဝိညာဉ်သည် အဆင့်မြင့် နဂါးအသိဉာဏ်အမြင်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော်လည်း သူ၏ ကျောက်ရုပ်တုမှာမူ အထိအခိုက်မရှိ ကျန်ရှိနေခဲ့၏။</p> <p>ဝိညာဉ်ရေတွင်းပျက်စီးသွားပြီး တော်ဝင်ကပ်ဘေးဘုရားကျောင်း ပျက်စီးသွားချိန်တွင်လည်း ဤကျောက်ရုပ်တု သည် အထိအခိုက်မရှိ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>ယခုအချိန်၌ ရှမ့်လန်သည် ဝိညာဉ်ပုံရိပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း အလွန် အစွမ်းထက်လှသဖြင့် ရုပ်ခန္ဓာတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။</p> <p>သေဆုံးခြင်း၊ ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်းတို့ ပြီးနောက် ရုပ်ခန္ဓာတစ်ခု ဖြစ်လာသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ဤကျောက်ရုပ်တုသည် ရှမ့်လန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အစစ် ဖြစ်သည်။</p> <p>ရှမ့်လန်သည် ကျောက်ရုပ်တုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နှစ်ဦးသား တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နီးကပ် သွားကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် လုံးဝ ပေါင်းစည်းသွားကြ၏။ ရှမ့်လန်၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်သည် ကျောက်ရုပ်တုထဲသို့ စီးဝင်သွားခဲ့၏။</p> <p>လူတစ်ယောက် ကျောက်ဖြစ်သွားပြီဆိုလျှင် ပြန်လည် ပြောင်းလဲရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ သို့သော်ငြား ယခုအခါ ရှမ့်လန်သည် အဆင့်မြင့် နဂါးအသိဉာဏ်အမြင်ကို ပြီးမြောက်ထားပြီဖြစ်ရာ ပြန်လည် ပြောင်းလဲရန်မှာ သူ့အတွက် လွယ်ကူလှသည်။</p> <p>ကျန်းလီသည် ရှေးဟောင်းလူသား အများအပြားကို ကျောက်ဖြစ်သွားစေခဲ့ပြီး မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပြီးနောက် ၎င်းတို့အားလုံးကို ပြန်လည် အရည်ပျော်စေကာ ရုပ်သေးစစ်သည်များအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သကဲ့သို့ပင်။</p> <p>သူ၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ရှမ့်လန်၏ ကျောက်ဖြစ်နေမှုသည် ပြီးဆုံးသွားပြီး မူလ ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် အဆုံးအစမဲ့ စိတ်ခံစားမှုများနှင့် မှတ်ဉာဏ်များ သည် သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ခံစားချက် အားလုံး ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save