Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၆၉၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">လေဟာနယ်မြစ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟီးဟီး အခုဒီခေါင်းလောင်းက ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိနေမှတော့ ဒါက ငါ့ဟာပဲ"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>" ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို သတ်စေချင်တယ်လို့ ပြောချင်တာလား"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွား၏။ သူက သတိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း အဲလိုလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"အိုး အရှင်မူကျန့် ခင်ဗျားရဲ့ ယုံကြည်မှုက ဘယ်ကလာတာလဲ"</p> <p> </p> <p> ယွင်ရှောင်က သူ၏မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဘယ်သူမှ မူမျိုးနွယ်စုကို ရန်မစရဲဘူး။ မင်း မူမျိုးနွယ်စုကို ရန်စလိုက်တာနဲ့ မင်းကမ္ဘာအဆုံးအထိ ထွက်ပြေးရင်တောင် မလွဲမသွေ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခံရပြီး သေဆုံးရလိမ့်မယ်။ ဒီလောကမှာ ဘယ်သူမှ အဲဒီအန္တရာယ်ကို မစွန့်စားရဲဘူး"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က သူတကယ်ပဲ ငြီးငွေ့နေပြီး သူနဲ့ စကားပြောရင်း အချိန်အများကြီး ဖြုန်းတီးသလို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျုပ်တို့ရဲ့ အတိတ်က ဆက်ဆံရေးကို ထောက်ထားပြီး နှလုံးသားမဲ့ခေါင်းလောင်းကို လက်လွှတ်ပေးရင် ဒီကိစ္စပြီးဆုံးသွားမယ်… မဟုတ်ရင် ခင်ဗျားရဲ့ သင်္ချိုင်းကို တူးပြီး သေချာပေါက် သေဆုံးရလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က နောက်ဆုံးသတိပေးချက်ပေးပြီးနောက် သူ့ရှေ့တွင် ဖြတ်ပြေးသွားကာ သူ့လက်ငါးချောင်းမှာ ချိတ်များကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး ဖောက်ခနဲ အသံနှင့်အတူ လက်ငါးချောင်းလုံးမှာ မူကျန့်၏ ညာဘက်ပခုံးထဲသို့ ထိုးသွင်းခံလိုက်ရပြီး ၎င်းမှာ မာကျောသော သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဖျပ်"</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်သော ဆွဲဖြတ်မှုနှင့်အတူ ညာဘက်လက်မောင်းတစ်ခုလုံးမှာ နေရာလွဲသွားသည်။ အတွင်းပိုင်းမှာ စက်ရုပ်ဖွဲ့စည်းပုံဖြစ်ပြီး ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် သွေးကြောများ ဖြတ်သန်းနေကာ ယွင်ရှောင်က ၎င်းတို့ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အ"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်မှာ နာကျင်မှုကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်ပြီး ထိတ်လန့်တကြား ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မင်း... မင်း တကယ်ပဲ ငါ့ကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့။ မင်း တကယ်ပဲ မူမျိုးနွယ်စုနဲ့ ဆန့်ကျင်ချင်နေတာလားကွ"</p> <p> </p> <p>“ငါ မင်းနဲ့ မပတ်သက်ချင်ဘူး”</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် သူ၏ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို ဆက်လက်၍ နေရာလွဲလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မူကျန့်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထိတ်လန့်သွားပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် တကယ်ပင် ကြောက်လန့်သွားသည်။ သူက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အရူး။ လုံးဝ အရူး။ မင်း ငါ့မူမျိုးနွယ်စုနဲ့ ရန်သူဖြစ်ရဲတယ်။ ရပ်။ အခုရပ်… ငါမင်းကို နှလုံးသားမဲ့ခေါင်းလောင်းကို ပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>ကြမ်းတမ်းသော အဖြစ်မှန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင် သူက မူမျိုးနွယ်စု၏ တပည့်တစ်ယောက်အဖြစ် သူ၏သာလွန်မှုအာရုံကို စွန့်လွှတ်ပြီး အလျင်အမြန် အလျှော့ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က သူ၏လက်သည်းများကို ရုပ်သိမ်းပြီး ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"လူတွေအားလုံးက တော်တော်လေး ယုတ်မာကြတယ်၊ သူတို့သေခါနီးမှ သူတို့ရဲ့ အမှားတွေကို သိကြပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာတော့ အများအားဖြင့် နောက်ကျသွားပြီ။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ကျုပ်တို့မှာ နက်ရှိုင်းတဲ့ ခင်မင်မှုရှိတယ်၊ ပြီးတော့ မူမျိုးနွယ်စုရဲ့ စွမ်းအားကို ထောက်ထားပြီး ကျုပ် သူတို့ကို ရန်မစရဲဘူး။ ဒါကြောင့် ကျုပ် ခင်ဗျားကို နောင်တရခွင့်တစ်ကြိမ် ပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေ၏။</p> <p> </p> <p>"လီယွင်ရှောင် မင်းနှလုံးသားမဲ့ခေါင်းလောင်းကို ခိုးသွားတာနဲ့ မင်းကိုယ်တိုင်ကို ဒီဘေးအန္တရာယ်ထဲကို ဆွဲသွင်းလိုက်တာပဲကွ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျား ကျုပ်ကို တရပ်စပ် ပေါက်ကရတွေ ပြောနေတုန်းပဲလား"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ မင်းကို ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ သတိပေးဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ။ မင်းမှာ ခေါင်းလောင်းပုံသဏ္ဌာန်ရှိတဲ့ လက်နက်မရှိဘူးလား။</p> <p> </p> <p>အဲဒါက ငါ့ရဲ့ အသံတိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်ကို စောနက ဖျက်ဆီးပစ်တယ်၊ ပြီးတော့ အတော်လေး စွမ်းအားကောင်းတာကို ခံစားမိတယ်။ အဲဒါက နှလုံးသားမဲ့ခေါင်းလောင်းထက် မနိမ့်ကျဘူးဆိုတာ သေချာတယ်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျုပ် နှလုံးသားမဲ့ခေါင်းလောင်းကို ငှားတာက သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို လိုချင်လို့ မဟုတ်ဘူး။  အဲဒါသာ တကယ်ပဲ ဒီလောက် အားကောင်းခဲ့ရင် ဝူချင်းဂိုဏ်းချုပ်က မင်းကြောင့် အသတ်ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p> </p> <p>ကျုပ်က သီးသန့်ရေနက်လမ်းကြောင်းကို သွားဖို့ အဲဒါကို ငှားချင်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>"သီးသန့်ရေနက်လမ်းကြောင်းတစ်ခု"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မင်း သေချာပေါက်နီးပါး သေမှာဖြစ်တဲ့ အဲဒီနေရာကို ဘာသွားလုပ်မလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင် စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။</p> <p> </p> <p>"အိုး သေလုနီးပါး အတွေ့အကြုံလား။ အရှင်မူကျန့်ကလည်း ဒီနေရာအကြောင်း တစ်ခုခုသိပုံပဲ။ ခင်ဗျား အသေးစိတ်ရှင်းပြပေးနိုင်မလား"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က ရုတ်တရက် သိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း နှလုံးသားမဲ့ခေါင်းလောင်းကို အခိုင်အမာ တောင်းဆိုခဲ့တာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ဘူး။ သီးသန့် ရေနက်လမ်းကြောင်းထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့ နှလုံးသားမဲ့ခေါင်းလောင်းက အယုံကြည်ရဆုံးနဲ့ အလုံခြုံဆုံးတစ်ခုပဲ။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းလောင်းထဲမှာ ရေလမ်းကြောင်းရဲ့ လုံးဝ လေဟာနယ်ဆုံမှတ်တွေ ပါဝင်တယ်၊ မင်းကို အဲဒီကို တိုက်ရိုက် လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခွင့်ပေးတယ်။</p> <p> </p> <p>မင်းဖြတ်သွားရုံပဲဆိုရင် ငါ မင်းကို အဲဒီကို ခေါ်သွားရင် မကောင်းဘူးလား။ အဲလိုဆိုရင် နှလုံးသားမဲ့ခေါင်းလောင်းက ငါ့ဟာပဲ ဖြစ်နေဦးမယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်ပြီး ရန်ငြိုးမရှိအောင် ရှောင်ရှားနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင် သဘောမတူမှာကို စိုးရိမ်ပုံရသဖြင့် သူက ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နှလုံးသားမဲ့ခေါင်းလောင်းက နက်ရှိုင်းပြီး သီးသန့်ရေလမ်းကြောင်းတွေထဲကို တိကျစွာ ဝင်ရောက်နိုင်ပေမဲ့ လူတိုင်းက အဲဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ မသိဘူး။ ပြီးတော့ ငါက အဲဒါကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ခဏစဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲလိုဆိုရင် ဒါက အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားနဲ့ကျုပ်က လျန်ကျဲ့တောင်မှ မျိုးနွယ်ခြားရန်သူကို အတူတူ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်။</p> <p> </p> <p> ပြီးတော့ ကျုပ်တို့က သွေးသောက်ညီအစ်ကိုတွေလိုပဲလေဗျာ… ကျုပ်တို့လက်နက်ကိုင်ရတာ တကယ်ပဲ မသင့်တော်ဘူး။ ကျုပ် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး လုပ်လိုက်တာ"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က အတွင်းစိတ်ထဲတွင် လှောင်ပြောင်ပြီး စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p><strong>ဟမ့် မင်းကောင်စုတ်လေး မင်း စိတ်လှုပ်ရှားတာကို သိတယ်။ မင်း ငါ့အသက်ကို ယူလုနီးပါးပဲကွ။ ဒီအကြွေးက ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ မကျေဘူး</strong></p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် သူက ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ စကားအရမ်းရိုင်းပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖြောင့်မတ်လွန်းလို့ ဒီပဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့တာ။ တကယ်တော့ ငါက အပြစ်တင်ခံရသင့်တဲ့သူပဲ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခင်ဗျားကိုယ်ခင်ဗျား ဖြောင့်မတ်လွန်းတယ်ပေါ့… ခင်ဗျားက လုံးဝ အရူးတစ်ယောက်ပဲ…</p> <p> </p> <p> သို့သော် သူက ထိမိရှမိသလို ကြည့်ပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အရှင်မူကျန့် ခင်ဗျား အရမ်းကြင်နာတယ် အရမ်းကြင်နာလွန်းတယ်ဗျာ"</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ စောနက ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး သမုဒ္ဒရာခန်းခြောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ယခုအခါတွင် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်ကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ညီအစ်ကိုဟု ခေါ်ပြီး ဖော်ရွေစွာ ဆက်ဆံနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒီသီးသန့်ရေနက်လမ်းကြောင်းအကြောင်း အရှင်မူကျန့် ဘယ်လောက်သိလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိချင်တယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ စောနက ပြောစကားအရတော့ ဝင်ရောက်ဖို့ တခြားနည်းလမ်းတစ်ခု ရှိပုံရတယ်"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က သူ့ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်လေးယွင်က ရေနက်လမ်းကြောင်းကို သွားနေတာ ငါ အံ့အားသင့်မိတယ်။ အဲဒီနေရာက အရမ်း ထူးဆန်းတယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒါက မသိတဲ့ လေဟာနယ်တွေ အများကြီးကို ဦးတည်နေပုံရတယ်"</p> <p> </p> <p>"အများကြီး"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>" သီးသန့်ရေနက်လမ်းကြောင်းက အရှေ့မြောက်ပိုင်းက အရင် ရေခဲကောင်းကင်ငယ်လေးရဲ့ နေရာမဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းအရှေ့မြောက်ပိုင်းက ရေခဲကောင်းကင်ငယ်အကြောင်းလည်း သိတယ်လား။ မင်း အဲဒီကို ရောက်ဖို့ ရေနက်လမ်းကြောင်းကို သွားခဲ့တာများလား။</p> <p> </p> <p>မအံ့ဩတော့ပါဘူးကွာ…  သီးသန့်ရေနက်လမ်းကြောင်းနဲ့ အနီးဆုံးနဲ့ အတည်ငြိမ်ဆုံး လေဟာနယ်က အဲဒီတုန်းက ရေခဲကောင်းကင်ငယ်ရဲ့ အပျက်အစီးတွေပဲ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ချက်ချင်းဆိုသလို စိတ်ဝင်စားသွားပြီး သူ့အား စိတ်အားထက်သန်စွာ မြှောက်ပင့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မူမျိုးနွယ်စုက တကယ်ပဲ ထူးခြားတယ်။ သူတို့က ကောင်းကင်သိုင်းပညာလောကရဲ့ ထိပ်တန်းလျှို့ဝှက်ချက်တွေကိုတောင် သိတယ်။</p> <p> </p> <p>ကျွန်တော်တကယ်ပဲ အံ့ဩပြီး ကျုပ်ရဲ့ မာနထောင်လွှားမှုအတွက် ရှက်မိတယ်။</p> <p> </p> <p>ကျွန်တော် ရေခဲကောင်းကင်ငယ်ကို သွားတဲ့အခါ အန္တရာယ်နည်းအောင် အရှင်မူကျန့်က အတွင်းကိစ္စတွေအကြောင်း ပိုပြောပြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က ချက်ချင်းဆိုသလို တက်ကြွလာပြီး သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ပြီး ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟဲဟဲ တကယ်တော့ ဒါက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ပဲ ဟီးဟီး။</p> <p> </p> <p>သီးသန့်ရေနက်လမ်းကြောင်းက လေဟာနယ်မြစ်တစ်ခုလိုပဲ။ အခြားနေရာကို ဦးတည်သွားဖို့ အခွင့်အလမ်းရှိပေမဲ့ အဲဒါက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။</p> <p> </p> <p> အဲဒီထဲမှာ ပိတ်မိသွားရင် သေချာပေါက် သေမှာပဲ။ အရှေ့မြောက်ပိုင်းက ရေခဲကောင်းကင်ငယ်ရဲ့ အပျက်အစီးတွေက ဒီလေဟာနယ်မြစ်ရဲ့ တစ်ဖက်မှာ ရှိတယ်။ မင်းဖြတ်ကူးပြီး ရောက်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအချက်က အရမ်းမြင့်တယ်"</p> <p> </p> <p>"လေဟာနယ်မြစ်လား"</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ယွင်ရှောင် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သော အသိပညာနှင့် ဉာဏ်ပညာအများအပြားမှာ သမိုင်းတွင် မြှုပ်နှံခံခဲ့ရသော်လည်း နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သော ဤမျိုးနွယ်စုကြီးများမှာ ၎င်းတို့ထဲမှ အတော်လေးကို အမွေဆက်ခံခဲ့ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ် လောကကြီးက လေဟာနယ်တွေအားလုံးက တကယ်တော့ ဆက်သွယ်နေကြတာကွ… ဒါကြောင့် အားကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတွေက လေဟာနယ်အတားအဆီးတွေကို ဖောက်ထွင်းပြီး တခြားနေရာကို တိုက်ရိုက် လေဟာနယ်ကူးပြောင်းနိုင်တာ"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ဤသဘောတရားကို သဘာဝအတိုင်း နားလည်သည်။ သူက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို ရေနက်လမ်းကြောင်းက လေဟာနယ်မြစ်ရှည်ကြီးတစ်ခုပဲ။ ဘာလို့ ခင်ဗျားက အဲဒါကို အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အလမ်းနည်းပါးတဲ့ နေရာလို့ ပြောခဲ့တာလဲ"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ယွင်ရှောင်ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီသီးသန့်ရေနက်လမ်းကြောင်းက မင်းရဲ့ ဦးတည်ရာကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေလို့ပဲ… </p> <p> </p> <p>အရှေ့မြောက်ပိုင်းက ရေခဲကောင်းကင်ငယ်ရဲ့ အပျက်အစီးတွေ… အဲဒါက မင်းသေချာပေါက်နီးပါး သေမှာဖြစ်တဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ထောင်စုနှစ်တွေ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်တဲ့ အပျက်အစီးတစ်ခုမှာ ဘာအန္တရာယ်ရှိနိုင်လို့လဲ"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒီအကြောင်း ငါမသိဘူး"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ သူက အပြောအဆိုကောင်းသော်လည်း အဓိကအချက်ကို မေးသောအခါတွင် မရှင်းမလင်းဖြစ်သွားပြီး သူ သူ့ကို မပြောချင်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ညွှန်ပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ရေခဲကောင်းကင်ငယ်ကို ဘာသွားလုပ်မလို့လဲ။ ငါသိသလောက်တော့ အဲဒါက လွင်တီးခေါင်ပြီး အေးစက်တဲ့ နေရာတစ်ခု… အရာအားလုံးက ရပ်တန့်နေတယ်။ အဲဒီကို သွားရတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိဘူးမို့လား"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အရှင်မူကျန့် ခင်ဗျား မြောက်ပိုင်းရေခဲအနှစ်သာရအကြောင်း သိသင့်တယ် ဟုတ်တယ်မလား"</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် ဒါက ဘာအတွက်လဲဆိုတာ"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က အံ့အားသင့်စိတ်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အများစုက အပျက်အစီးတွေထဲမှာ ရှိနေသေးပေမဲ့ အဲဒါတွေကို ရှာဖွေဖို့ အရမ်းခက်ခဲတယ်။ ဒီပစ္စည်းက တန်ဖိုးရှိပေမဲ့ အများကြီး တန်ဖိုးမရှိဘူး မဟုတ်ရင်..."</p> <p> </p> <p>ရုပ်သေးဆရာများ၏ ဦးဆောင်မျိုးနွယ်စုဖြစ်သည့် မူမျိုးနွယ်စုမှာ လက်နက်သန့်စင်ရန်အတွက် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးအကြောင်းကိုလည်း အလွန်သိနားလည်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"အိုး မဟုတ်ရင် တခြားတစ်ခုခုလား"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က စမ်းသပ်မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မူကျန့်၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းသွား၏။</p> <p> </p> <p>"မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်တွေတစ်လျှောက်မှာ မြောက်ပိုင်းရေခဲသန့်စင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အရာအားလုံးနီးပါးက အစားထိုးပစ္စည်းတစ်ခု ရှာတွေ့ခဲ့တယ်…</p> <p> </p> <p> ဒါမှမဟုတ် ပညာရပ်က ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တယ်။</p> <p> </p> <p> ဒါပေမဲ့ ရှေးခေတ်တုန်းက အရမ်းအားကောင်းပြီး ဒီပစ္စည်းကို သန့်စင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ သတ္တုတစ်မျိုး ရှိတယ်… အဲဒါက အစားထိုးလို့မရဘူး"</p> <p> </p> <p>သူ၏မျက်လုံးများမှာ စူးရှသော အလင်းတစ်ချက် တောက်ပသွား၏။ သူက ယွင်ရှောင်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း နတ်ဘုရားသံမဏိကို သန့်စင်ဖို့ စဉ်းစားနေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း သူက ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အရှင်မူကျန့် ခင်ဗျား အရမ်းစဉ်းစားနေတာပဲဗျာ။ အဲဒီနတ်ဘုရားသံမဏိက အဆင့်တစ်ဆယ်ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ။ ဒီနေ့ လောကကြီးမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တည်ဆောက်နိုင်မှာလဲဗျာ"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က သူ့ကို သံသယဖြင့် ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခက်ခဲနိုင်ပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အိုး တစ်ယောက်ယောက်က တကယ်လုပ်နိုင်ခဲ့လို့လား"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်၏ မျက်နှာမှာ တွန့်ကွေးသွားပြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားရဲ့ အမူအရာကို ကြည့်ရတာ တစ်ယောက်ယောက်က တကယ်ပဲ သန့်စင်နိုင်ခဲ့လို့လား"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီအကြောင်း ဆက်ဆွေးနွေးစရာ မလိုတော့ဘူး။ ငါပြောစရာမရှိဘူး။ မင်းတကယ်ပဲ နတ်ဘုရားသံမဏိကို သန့်စင်ချင်တယ်ဆိုရင် မင်းလက်လျှော့သင့်တယ်။</p> <p> </p> <p>မြောက်ပိုင်းရေခဲအနှစ်သာရ ရှိရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူး။ အဲဒါက လုံလောက်တာထက် အများကြီး နည်းနေတယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိ၏ လက်မှုပညာလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ယွင်ရှောင်မှာ ပါဝင်သော အခက်အခဲကို သဘာဝအတိုင်း နားလည်သည်။</p> <p> </p> <p> မူကျန့်၏ အမူအရာကို ကြည့်ရတာ တစ်စုံတစ်ယောက်က တကယ်ပဲ လက်မှုပညာဖြင့် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ဖွယ်ရှိပြီး ထိုလူမှာ မူမျိုးနွယ်စု၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်ရမည်။</p> <p> </p> <p>သူက မူမျိုးနွယ်စုကို ပို၍ အထင်ကြီးလာသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ယိချန်း၏ ယခင် သီးသန့်မျိုးနွယ်စုများ၏ စွမ်းအားကို အကဲဖြတ်မှုကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်သောအခါတွင် ၎င်းတို့ထဲမှအများစုမှာ တိကျဖွယ်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ဒဏ်ရာတွေက အခု အရမ်းပြင်းထန်တယ်။ ငါနည်းနည်း ပြန်သက်သာလာရင် မင်းကို အဲဒီကို ပို့ပေးဖို့ နှလုံးသားမဲ့ခေါင်းလောင်းကို အသုံးပြုမယ်။</p> <p> </p> <p> ဒါပေမဲ့ အဲဒါက လောဘမြွေရှိတဲ့ ပင်လယ်ဧရိယာထဲမှာ ဖြစ်ရမယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက လေဟာနယ်နှစ်ခု ထပ်နေတဲ့ နေရာဖြစ်ပြီး လိုအပ်တဲ့ လေဟာနယ်ကူးပြောင်းမှုစွမ်းအားက အနည်းဆုံးဖြစ်တယ်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်၏ မျက်ဆံများမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားကာ အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အိုး မဟုတ်ဘူး။ ငါ့အဖော်တွေက ဝူချင်းဂိုဏ်းထဲမှာ ရှိနေသေးတယ်။ သူတို့ အန္တရာယ်တစ်ခုခု ရှိနေလား"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။ သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ငါသတ်လိုက်တာလေ…</p> <p> </p> <p> ဒါကြောင့် သူတို့က ငါတို့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေတယ်လို့ ထင်ကြလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွား၏။</p> <p> </p> <p>"အရှင်မူကျန့် ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်နဲ့အတူ ပြန်လာပါ။ ကျုပ်တို့အဖော်တွေကို ကယ်ဆယ်ပြီးတာနဲ့ တိုက်ရိုက် လေဟာနယ်ကူးပြောင်းကြမယ်"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ငါ့ဒဏ်ရာတွေ... သခင်လေးယွင်က ငါ့ကို တကယ်ပဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခဲ့တယ်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီဒဏ်ရာလေးက ခင်ဗျားအတွက် ပြဿနာမဖြစ်သင့်ဘူး အရှင်မူကျန့်။ ခင်ဗျားသာ မလိုက်ဘဲ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ရင် ကျုပ် ခင်ဗျားကို ဘယ်မှာ ရှာရမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်လေးယွင်က ငါ့ရဲ့ စာရိတ္တကို ဒီလိုမြင်တာလား"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲလိုဆိုရင် အရှင်မူကျန့် ခင်ဗျားရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို အရင် ကုသဖို့ နေရာရှာလိုက်ပါ။</p> <p> </p> <p> ကျုပ် ခင်ဗျားအတွက် နှလုံးသားမဲ့ခေါင်းလောင်းကို သိမ်းထားမယ်။ ကျုပ် ခင်ဗျားကို အဲဒီပင်လယ်ဧရိယာမှာ စောင့်နေမယ်"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်မှာ အကျပ်အတည်းဖြစ်နေပြီး နှလုံးသားမဲ့ခေါင်းလောင်းကို လက်မလွှတ်ချင်သော်လည်း ယွင်ရှောင်မှာ စိတ်ရှည်မှု ပျောက်ဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကောင်းဟန်နှင့် အခြားသုံးဦးကို တွေးလိုက်သောအခါတွင် သူက ရုတ်တရက် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွား၏။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ အေးစက်သော အလင်းကို ဆက်လက်ပစ်လွှတ်နေရာ မူကျန့်ကို အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားစေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ ဒီခေါင်းလောင်းကို သခင်လေးယွင်နဲ့အတူ ခဏထားလိုက်ကြစို့"</p> <p> </p> <p>အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘဲ သူက နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းလောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ ၎င်းမှာ ခေါင်းလောင်းအရွယ်အစားခန့်ရှိပြီး သူ့လက်ဖဝါးတွင် အပြာရောင်သန်းနေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ သခင်လေးယွင် ကျေးဇူးပြုပြီး အဲဒါကို မဆင်မခြင် မသုံးဖို့ သတိရပါ။ မဟုတ်ရင် ခင်ဗျားနေရာမှားကို လေဟာနယ်ကူးပြောင်းသွားပြီး အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အလမ်း မရှိတော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>သူက ယွင်ရှောင် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ထွက်သွားမှာကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူ့အား ညွှန်ကြားချက်တွေ အများကြီး ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျုပ် သိတယ်"</p> <p> </p> <p>သူက အပြာရောင်ခေါင်းလောင်းငယ်လေးကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လျှပ်စီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>မူကျန့်၏ အမူအရာမှာ ဆက်လက်ပြောင်းလဲနေသည်။ အချိန်အကြာကြီး စဉ်းစားပြီးနောက် သူက နောက်ဆုံးတွင် ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာတစ်ခု ထုတ်၍ ဒေသတွင်းဖြစ်ရပ်များအားလုံးကို မူမျိုးနွယ်စုထံသို့ ပြန်ပို့လိုက်ကာ လူများ ပိုမိုစေလွှတ်ပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save