Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၆၉၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">မရွေ့လျားနိုင်သော တောအုပ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>မူယွီရုံက စဉ်းစားကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲကျန့် ပြောတာ မှန်တယ်။ သူက တောင်ကို အသုံးမပြုခင် ဓားဝင်္ကပါတစ်ခုနဲ့ သော့ခတ်တဲ့ အစီအရင်တစ်ခုကို အရင် ချထားပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို မထုတ်လွှတ်ခင် ငါတို့ကို အကျဉ်းချဖို့ အစီအရင် နှစ်ခုပေါင်းစပ်ထားတဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့တယ်။</p> <p> </p> <p> အဲဒါက အစွမ်းထက်ပေမဲ့ သိပ်ပြီးတော့ သွက်လက်ပုံမရဘူး။ တကယ်လို့ ပြိုင်ဘက်ကို ပစ်မှတ် မထားနိုင်ဘူးဆိုရင် အဲဒါက ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ထက် အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်။ သွက်လက်မှုက အားနည်းချက်တစ်ခု ဖြစ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>မူရိထုံ၏ မျက်လုံးများလည်း အရောင်လက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုငါးဦးစလုံးမှာ ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးနောက် အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲကျန့်... သူ ဘယ်ဘက်ကို ထွက်ပြေးသွားလဲဆိုတာ ခင်ဗျား မြင်လိုက်လား"</p> <p> </p> <p>မူယွီရုံက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က ပြန်ဖြေ၏။</p> <p> </p> <p>"အရှေ့တောင်ဘက်ကို သွားတာ... ဟိုဘက်ကို သွားတဲ့ပုံပဲ..."</p> <p> </p> <p>မူယွီရုံ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>"မရဏမိစ္ဆာဂိုဏ်း"</p> <p> </p> <p>မူရိထုံက မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မရဏမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှာ သူ ဘာလုပ်မလို့လဲ။ သူတို့ကြားမှာ တစ်ခုခု ပတ်သက်မှုများ ရှိနေလို့လား"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်သည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အရင်က ပင်လယ်ထဲမှာ သူ့ကို ငါ တိုက်ခိုက်ခဲ့တုန်းက သူ အမြန် ထွက်သွားတော့ လောဘမြွေကြီးထဲမှာ သူ့ရဲ့ အဖော်တွေ ကျန်နေသေးတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။</p> <p> </p> <p>စောနက ငါတို့ ရေနက်လမ်းကြောင်း ဧရိယာကို သွားခဲ့ပေမဲ့ လောဘမြွေကြီးကို ဘယ်နေရာမှာမှ မတွေ့ရဘူး။</p> <p> </p> <p>ဒါကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဝူချင်းဂိုဏ်းနဲ့ ဝူရှန်းဂိုဏ်းက လူတွေဟာ မရဏမိစ္ဆာဂိုဏ်းဆီ သွားတာ ဖြစ်ဖို့များတယ်"</p> <p> </p> <p>မူရိထုံက ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"လောဘမြွေကြီးက နှစ်ပေါင်းများစွာ သူ့ရဲ့ တည်နေရာကို မပြောင်းလဲခဲ့ဘူး။ ခင်ဗျားက သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို သတ်လိုက်လို့ ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းက လူတွေ ထိတ်လန့်သွားပြီး မရဏမိစ္ဆာဂိုဏ်းဆီ စုပြုံသွားကြတာများလား"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က ပြန်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်။ အဲဒီဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းက အမြဲတမ်း မရဏမိစ္ဆာဂိုဏ်းကို လက်အောက်ခံခဲ့တာလေ။</p> <p> </p> <p>အခု အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်လာပြီး ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို တည်ထောင်လိုက်တာနဲ့အမျှ ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲကြီးတစ်ခုက မကြာခင် ဖြစ်လာတော့မယ်။</p> <p> </p> <p>ဒါကြောင့် အခုအချိန်မှာ သူတို့ ငါတို့ဆီ စုပြုံလာတာက လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်"</p> <p> </p> <p>မူယွီရုံက ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင် လီယွင်ရှောင်က လူတွေကို ကယ်ဖို့ အလျင်လိုနေပြီး မရဏမိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ ပဋိပက္ခ ဖြစ်လာဖို့ များတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>မူရိထုံက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲယွီရုံ ဆိုလိုတာက... သူတို့ကို ခရုနဲ့ စင်ရော်လို တိုက်ခိုက်ခိုင်းမလို့လား"</p> <p> </p> <p>မူယွီရုံက ပြန်ဖြေ၏။</p> <p> </p> <p>"ခရုနဲ့ စင်ရော် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်တာက ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ။ လီယွင်ရှောင် မရဏမိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ လက်ထဲ ကျရောက်သွားပြီး သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားရုပ်သေးရုပ်ကို သူတို့ လုယူသွားမှာကိုပဲ ငါ စိုးရိမ်တယ်။ အဲဒါဆိုရင်တော့ ပြဿနာကြီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>"မရဏမိစ္ဆာဂိုဏ်းကို ဇောက်ထိုးမိုးမျှော်ဖြစ်အောင် သူ့ကို ငါတို့ ကူညီပေးရင်ရော ဘယ်လိုလဲ။ အဲဒီလိုဆိုရင် ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ မူမျိုးနွယ်စုရဲ့ အဆင့်အတန်းက ပိုမြင့်လာမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>မူယွီရုံက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ လျှို့ဝှက်လှုပ်ရှားနေတာကို သူတို့ သိသွားရင် ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်းမှာ အတွင်းရေး ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်လာနိုင်ပြီး အဘက်ဘက်ကနေ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ခံရလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>မူရိထုံက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အခုလောလောဆယ် အဲဒါကို စိတ်ပူနေလို့ မရဘူး။ တကယ်လို့ နတ်ဘုရားရုပ်သေးရုပ်နဲ့သာ သက်ဆိုင်နေတယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကနေ နုတ်ထွက်ရမှာကိုလည်း ငါတို့ ဂရုမစိုက်ဘူး။</p> <p> </p> <p>အခြေအနေအရ ငါတို့အားလုံး လှုပ်ရှားကြပြီး ငါတို့ရဲ့ ဦးစားပေးက နတ်ဘုရားရုပ်သေးရုပ်ကို ကြားဖြတ်လုယူဖို့ပဲ"</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူတို့ငါးဦးသည် ဧရာမ အလင်းတန်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အရှေ့တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မိုင်တစ်သောင်းအကွာရှိ နက်ရှိုင်းပြီး တသီးတခြားဖြစ်နေသော ပင်လယ်ရေပြင်တွင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ယွင်ရှောင်၏ ပုံရိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p> </p> <p>မူမျိုးနွယ်စုမှ လူငါးဦးနှင့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူသည် လမ်းခရီးကို အလျင်စလို ဆက်လာခဲ့ရာ သူ၏ယွမ်ချီများကို ကြီးမားစွာ ကုန်ဆုံးသွားစေခဲ့သည်။ သူသည် ဆေးလုံးအချို့ကို ထုတ်၍ မျိုချလိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် ပြန်လည်သက်သာလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒီ ပင်လယ်သတ္တဝါတွေ ပြောတာအရဆိုရင် မရဏမိစ္ဆာဂိုဏ်းက ဒီပင်လယ်ဧရိယာမှာ ဧရာမ ပင်လယ်လိပ်ကြီး တစ်ကောင် သယ်ဆောင်ထားတဲ့ နေရာမှာ ရှိနေသင့်တယ်။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြန့်ပြီး ဒီမှာ ဘယ်ပင်လယ်လိပ်မှ မရှိဘူး"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်သည် နက်နဲသော အတွေးများထဲသို့ နစ်မွန်းသွားပြီး သူ၏နတ်ဘုရားအာရုံကို အဆက်မပြတ် ဖြန့်ကျက်ထားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင် ပင်လယ်ပြင်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကြွယ်ဝပြီး ဧရာမ ပင်လယ်သားရဲကြီးများကို မြင်တွေ့ရခဲရာ အစွမ်းထက်သော သတ္တဝါတစ်ကောင်က ထိုဧရိယာကို သိမ်းပိုက်ထားသည်ဟူသော လက္ခဏာများနှင့် အမှန်တကယ်ပင် ကိုက်ညီနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ပင်လယ်လိပ်တွေ ထွက်ပေါ်လာဖို့ ဒီက ပင်လယ်ရေ အားလုံးကို အငွေ့ပျံအောင် လုပ်ရမယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"</p> <p> </p> <p>သူ၏မျက်နှာမှာ ခက်ထန်သွား၏။ လရောင်အောက်တွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မည်သည့် သဲလွန်စမျှ ရှာမတွေ့နိုင်ဘဲ အစွမ်းထက်သော သတ္တဝါတစ်ကောင်၏ အငွေ့အသက် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"သူတို့က တခြားလေဟာနယ် တစ်ခုထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေကြတာများလား။</p> <p> </p> <p>တကယ်လို့ ဒီနေရာသာ မှန်တယ်ဆိုရင် ငါ ဆူညံသံ နည်းနည်းလောက် လုပ်လိုက်တာနဲ့ သူတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ အစောင့်တပည့်တွေကို သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်နိုင်မှာပဲ"</p> <p> </p> <p>စဉ်းစားပြီးနောက် ယွင်ရှောင်သည် မင်းဆက်ခေါင်းလောင်းကို ထုတ်ယူကာ အကြိမ်ကြိမ် တီးခတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒေါင်..."</p> <p> </p> <p>"ဒေါင်..."</p> <p> </p> <p>အဝေးမှ ခေါင်းလောင်းသံများသည် ဖြည်းညင်းစွာ လွင့်ပျံသွားပြီး အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ပင်လယ်နှင့် ကောင်းကင်ယံအထက်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် မကြာမီမှာပင် ယွင်ရှောင်သည် ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သမုဒ္ဒရာ၏ မီတာတစ်သောင်း အနက်တွင် အစွမ်းထက်သော သတ္တဝါအချို့ စတင် ပေါ်ထွက်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟင်... ပင်လယ်အောက်ခြေမှာ ပုန်းအောင်းနေတာလား"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်သည် ခေတ္တမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးကြည့်ရန် ခက်ခဲနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဗွမ်း..."</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် ပင်လယ်ရေပြင်ကို ဖောက်ထွက်လာပြီး လေထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပျံတက်လာကြ၏။ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ပွယောင်းပြီး ထူးဆန်းသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားကြကာ လေးနက်သော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရပ်စမ်း... ဒီမှာ ဘယ်သူက ငါတို့ကို လာဆွနေတာလဲကွ"</p> <p> </p> <p>"လာဆွနေတာ ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ခေါင်းခါ၍ ပြန်ပြော၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါ နားလည်မှုလွဲတာပါ။ ငါက လမ်းကြုံလို့ ဖြတ်သွားရင်း လှပတဲ့ မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရလို့ ခေါင်းလောင်းတီးပြီး နည်းနည်း ပျော်ရွှင်အောင် မနေဘဲ မနေနိုင်လို့ပါ"</p> <p> </p> <p>"ပျော်ရွှင်အောင် နေတာ ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>ထိုလူက မျက်မှောင်ကြုတ်၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီခေါင်းလောင်းတီးတဲ့ ကိစ္စက ဘာလဲ။ အဲဒါက ငါ့ရဲ့ နေရာဖြစ်တဲ့ မရွေ့လျားနိုင်တဲ့ တောအုပ်ကို လုံးဝ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားစေတယ်။ ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပြီး အထဲက လူတွေကို ရှင်းပြလိုက်စမ်း"</p> <p> </p> <p>"အို..."</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်သည် ခေါင်းလောင်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ... သွားကြတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ခေတ္တမျှ အံ့အားသင့်သွားကြပြီးနောက် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သွားမယ် ဟုတ်လား။ မင်းရဲ့ တန်ထျန်းကို အရင် ပိတ်ဆို့ခွင့်ပြုပါ"</p> <p> </p> <p>စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ သူက ၎င်းကို လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်သည် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ ထစ်ငေါ့စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါ... ဒါက..."</p> <p> </p> <p>လက်ညှိုးသည် သူ၏တန်ထျန်းကို ထိလိုက်သည်နှင့် မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်များ အလုံးအရင်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏တန်ထျန်းအထက်တွင် လှည့်ပတ်နေကြောင်း သူ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ၎င်းမှာ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးများ၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ချက်ချင်း အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အစောင့်နှစ်ဦးမှာ ကျေနပ်သော အမူအရာများ ပေါ်လာပြီး ယွင်ရှောင်ကို မကောင်းဆိုးဝါးဆန်စွာ ပြုံးပြလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>"ဟေ့ ကောင်လေး... မင်းရဲ့ ခေါင်းလောင်းက တော်တော်ကောင်းတာပဲ။ ငါ့ကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်ခွင့်ပြုစမ်းပါ"</p> <p> </p> <p>"ဒါ..."</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်သည် စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ နှစ်ယောက်နဲ့အတူ ဂိုဏ်းကို အရင် ပြန်သွားကြတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မင်းက မရွေ့လျားနိုင်တဲ့ တောအုပ်ဆီ ငါတို့နဲ့အတူ လိုက်ဖို့ တော်တော် စိတ်ဝင်စားနေပုံရတယ်နော်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြန်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါက ထွက်သွားလို့ရအောင် နားလည်မှုလွဲတာတွေကို အမြန်ဆုံး ရှင်းချင်ရုံပါ"</p> <p> </p> <p>"ဟင်... ကောင်လေး မင်းက တော်တော် မာနကြီးတာပဲ။ ငါ မင်းကို စကားပြောနေတဲ့အချိန်မှာ မင်းက ဆင်ခြေမျိုးစုံ ပေးနေတယ်ပေါ့"</p> <p> </p> <p>ထိုလူနှစ်ဦးသည် သူ့အား ဝိုင်းရံလိုက်ပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မကောင်းဆိုးဝါး အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကျစ်... ငါ ဘယ်နေရာမှာများ မာနကြီးတဲ့ပုံ ပေါက်နေလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>သူ အမှန်တကယ်ပင် မတရားခံရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ပြန်ပြောရဲတယ်ပေါ့လေ။ သူ့ကို ရိုက်စမ်း... လိမ္မာသွားတဲ့အထိ ရိုက်စမ်း"</p> <p> </p> <p>သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အခြားနှစ်ဦးက သူ့ကို ဘယ်ညာမှ ဖမ်းဆွဲကာ တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏တန်ထျန်းကို ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် သူ ပြန်လည် မတိုက်ခိုက်နိုင်တော့ဟု သူတို့ ထင်မှတ်နေပုံရပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် သေသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သနားညှာတာမှု အနည်းငယ် ပြသနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျစ်... ငါက အရူးတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်နေတာကို ဘာဖြစ်လို့ မင်းတို့ကောင်တွေရှေ့မှာ မြေးတစ်ယောက်လို ပြုမူနေရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်သည် လက်များကို ဆန့်ထုတ်ကာ ထိုလူနှစ်ဦး၏ လက်မောင်းများကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး သူတို့၏ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကို ဖြတ်တောက်ရန် သူတို့၏ သွေးကြောများကို တစ်ပြိုင်နက် ရိုက်နှက်လိုက်ကာ လက်ဝါးများဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အား..."</p> <p> </p> <p>သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ကြောက်ရွံ့သွားကြပြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>"မင်း..."</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ထွက်ပြေးရန် လှည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဖောင်းခနဲ အသံနှင့်အတူ လူတစ်ဦးမှာ လက်ဝါးရိုက်ချက်အောက်တွင် ချက်ချင်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ အနည်းငယ် ပို၍ အစွမ်းထက်သော အခြားတစ်ဦးမှာမူ ယွင်ရှောင်၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်ကြောင့် လွင့်စဉ်သွားပြီးနောက် ယွင်ရှောင်က လျှပ်တစ်ပြက် ဖမ်းဆွဲလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ၏မျက်ဝန်းများသည် သွေးနီရောင်လခြမ်းကွေးအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး အတိတ်ကို ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အား..."</p> <p> </p> <p>အစောင့်ဖြစ်သူသည် လန့်ဖြတ်၍ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သတိလစ်သွားတော့သည်။ ယွင်ရှောင်၏ နတ်ဘုရားအာရုံသည် သူ့စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏မှတ်ဉာဏ်များကို အကျယ်တဝင့် ဖတ်ရှုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏအကြာတွင် ယွင်ရှောင့် မျက်လုံးများ ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက သေတာထက် ဆိုးတဲ့ ဘဝကို ရှင်သန်နေရတဲ့ အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီပဲ။ မင်း လွတ်မြောက်ဖို့ ငါ ကူညီပေးပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>မီးတောက်တစ်ခု ပစ်ထွက်လာပြီး ထိုလူကို ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဧရာမ လိပ်ကြီးကို ငါ ရှာမတွေ့တာ မအံ့အောတော့ဘူး။ အဲဒါက ပင်လယ်ရေနက်ပိုင်းမှာ မြုပ်နှံထားတဲ့ လိပ်သေတစ်ကောင် ဖြစ်နေတာကိုး။</p> <p> </p> <p>မရဏမိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ကျိုးမူကျဲ့ရဲ့ အလောင်းကောင် ထိန်းချုပ်တဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ တော်တော်လေး ဆင်တူပေမဲ့ သူတို့က အများကြီး သာလွန်တယ်။ ကြည့်ရတာ ငါ သတိထားဖို့ လိုသေးတာပဲ"</p> <p> </p> <p>သူ၏ဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေပြီးနောက် သူသည် မရဏမိစ္ဆာဂိုဏ်းအကြောင်း အခြေခံ နားလည်မှုတစ်ခုကို ရရှိသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မရွေ့လျားနိုင်သော တောအုပ်ဟု ခေါ်ဆိုသောအရာမှာ ပင်လယ်အောက်ခြေတွင် ဧရာမ ကျွန်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လွင့်မျောနေသော လိပ်အလောင်းကောင်အဖြစ် သန့်စင်ထားသည့် လိပ်သေတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် မြေအောက်လေဟာနယ်ထဲတွင် တိုက်ရိုက် နေထိုင်နိုင်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာနိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် အစောင့်၏ ပျောက်ဆုံးမှုနှင့်ပတ်သက်သော တိကျသည့် အကဲဖြတ်မှုအပေါ် အခြေခံ၍ လောဘမြွေကြီးသည် မရွေ့လျားနိုင်သော တောအုပ်အတွင်းသို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်သည် ချက်ချင်းပင် ပင်လယ်ထဲသို့ ငုပ်ဆင်းသွားကာ ဝင်ပေါက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး မန္တာန်အနည်းငယ် ပြုလုပ်လိုက်၏။ သူ၏ခြေအောက်မှ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ပို့ဆောင်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အတွင်းတွင်မူ နက်ရှိုင်းပြီး မှောင်မိုက်သော နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်နေသည်။ လရောင်အောက်တွင် သစ်တောထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကျွန်းတစ်ခု၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်ကြာအောင် ပျောက်နေတာလဲ။ ခေါင်းလောင်းတီးတဲ့ အရူးကောင် အသတ်ခံလိုက်ရပြီလား။ မြန်မြန် နေရာကို ပြန်သွားကြစမ်း... ငါတို့ မျက်နှာပြင်ပေါ် တက်တော့မယ်"</p> <p> </p> <p>အဝေးမှ အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်သည် ကျွန်း၏ ကာကွယ်ရေးကို တာဝန်ယူရသော အစောင့်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရပြီး တိုးတိုးလေး ကျိန်ဆဲလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ငါ အခုလေးတင် ဝင်လာတာကို ဒီဧရာမ လိပ်ကြီးက မျက်နှာပြင်ပေါ် တက်တော့မယ် ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>သူသည် အစီအရင်ငယ် နှစ်ခုဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားကာ ၎င်းတို့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်းတို့အတွင်းသို့ မန္တာန်အချို့ ပစ်သွင်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မရဏမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ တပည့်၏ စိတ်ထဲတွင် ဤအစီအရင်အတွက် မန္တန်ရှိနေသည်။ အနည်းငယ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းဖြင့် သူသည် အစီအရင် နှစ်ခုစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် လည်ပတ်နိုင်စေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>မှော်အစီအရင်မှ အလင်းတန်းများ ပစ်တက်လာပြီး လေထဲတွင် မှော်စာလုံး မြောက်မြားစွာ ဝဲပျံနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>မြေကြီး စတင် တုန်ခါလာပြီး ရောင်စုံအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကျွန်း၏ ဗဟိုချက်မှ စတင် ဖြန့်ကျက်လာကာ တစ်ကျွန်းလုံးကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်ကို သွေးလမျက်လုံးမှတစ်ဆင့် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ကြီးမားသော တုန်ခါမှုများမှလွဲ၍ အခြားသော မသက်မသာဖြစ်မှုမျိုး မရှိပေ။ ထို့နောက် ကျွန်းကြီး လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာပြီး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ပင်လယ်ရေများ ဆုတ်ခွာသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဗွမ်း..."</p> <p> </p> <p>ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင် ကွဲထွက်သွားပြီး ဧရာမ လိပ်ပုံသဏ္ဍာန် ကျွန်းကြီးတစ်ခု ပင်လယ်ပေါ်တွင် ပေါ်လာ၏။ ရောင်စုံအလင်းတန်း အလွှာများသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ဖြန့်ကျက်သွားပြီး လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသော အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝူချင်းဂိုဏ်းက လူတွေက မရဏမိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ကျင်းချီကို သွားတွေ့ကြတယ်။ ကျင်းချီက မရဏမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှာ တကယ့်ကို နတ်ဘုရားလို ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပဲ။</p> <p> </p> <p>သူ့ရဲ့ တကယ့် စွမ်းအင်အဆင့်ကို ငါ မသိဘူး။ ငါသာ အလျင်စလို ဝင်သွားမယ်ဆိုရင် တစ်ဂိုဏ်းလုံးရဲ့ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်တာကို သေချာပေါက် ခံရလိမ့်မယ်။ သူတို့ကို ကယ်နိုင်မလားဆိုတာ ငါ မသိဘူး"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်မှာ အလွန် စိုးရိမ်နေလေသည်။ သူ၏မှတ်ဉာဏ်များအရ မရဏမိစ္ဆာဂိုဏ်းသည်လည်း ထူးထူးခြားခြား အစွမ်းထက်သော အင်အားစုတစ်ခုဖြစ်ပြီး မူမျိုးနွယ်စုနှင့် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ သိပ်မကောင်းကြောင်း သူ သိထား၏။</p> <p> </p> <p>ဤသီးခြားနေထိုင်သော မျိုးနွယ်စုများနှင့် ဂိုဏ်းများသည် အခြားဂိုဏ်းများနှင့် ရှားရှားပါးပါးသာ မိတ်ဆွေဖွဲ့လေ့ရှိသော အလွန် လွတ်လပ်သည့် အဖွဲ့အစည်းများ ဖြစ်သည်ဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် မကြာသေးမီက လျှို့ဝှက်ဂိုဏ်း အများအပြား လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့ကြပြီး သူတို့သည် ပိုမို မကြာခဏ အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်လာကြပုံ ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် အစောင့်သည် အလွန် အဆင့်နိမ့်သူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ အစောင့်မှာ မရဏမိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် ဤမရွေ့လျားနိုင်သော တောအုပ်အကြောင်းကို တိတိကျကျ နားလည်ထားခြင်းမှလွဲ၍ အခြားဘာကိုမှ မသိပေ။</p> <p> </p> <p>လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း သူသည် ကျွန်း၏ ဗဟိုချက်တွင် ဧရာမ ကျောက်ခေါင်းတလားကြီးတစ်ခု ရှိနေသော ကျင်းချီ၏ နန်းတော်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မရဏမိစ္ဆာဂိုဏ်းသည် အဓိကအားဖြင့် အလောင်းကောင် သန့်စင်ခြင်းကို အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအဖြစ် လုပ်ကိုင်သောကြောင့် ကျွန်းပေါ်တွင် ပင်လယ်သားရဲ အမျိုးမျိုး၏ အလောင်းကောင်များအပြင် ကျောက်ခေါင်းတလားများနှင့် ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလား အများအပြားဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင် ဧရိယာတွင် ပြင်းထန်သော မရဏမိစ္ဆာ အငွေ့အသက်များ စိမ့်ဝင်နေပြီး ၎င်းမှာ သာမန်လူများကို အလွန် မသက်မသာ ဖြစ်စေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်သည် အတန်ကြာ ပျံသန်းသွားပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ဗဟို ကျောက်ခေါင်းတလားရှေ့တွင် လောဘမြွေကြီး ခွေနေပြီး ၎င်း၏ ခေါင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တွဲကျနေကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ခွေနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့လက်ဝါးများ အနည်းငယ် ချွေးစို့လာပြီး သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p><strong>လူတိုင်း ဘေးကင်းရမယ်။ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ငါ အဲဒီ လောဘမြွေကြီးနဲ့ မရဏမိစ္ဆာဂိုဏ်းကို ပြာဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်မယ်</strong><strong>…</strong></p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားစေကာ အလွန်တရာ ဖိနှိပ်မှုရှိပြီး ပျို့အန်ချင်စရာကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခု လွင့်ပျံလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒုက္ခပဲ... ဒါက အလောင်းကောင်ရဲ့ အငွေ့အသက်တွေနဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့ အတားအဆီးတစ်ခုပဲ"</p> <p> </p> <p>သူ ထိတ်လန့်သွား၏။ သူသည် ခေတ္တမျှ အာရုံလွင့်သွားပြီး အတားအဆီးကို မတော်တဆ ဝင်တိုက်မိကာ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း သူ၏နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ရှေ့ရှိ မှုန်ဝါးဝါး လေဟာနယ်ထဲတွင် ပုံရိပ်အချို့ ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူသာလျှင် ပုံမှန်အတိုင်း ပေါ်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားနေကာ သူ့အနောက်တွင် ပုံရိပ်လေးခု ရှိနေပြီး ထိုသူများအားလုံးမှာ ညှိုးနွမ်းနေသော အသားအရေနှင့် ကွက်လပ်ဖြစ်နေသော မျက်နှာများ ရှိသည့် အလောင်းကောင်ရုပ်သေးများ ဖြစ်ကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save