BIT

Title

Show in VIP/Series

Status (Active / Inactive)

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၃၈၉)</h2>

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် အဆုံးအစမဲ့သော ဒြပ်စင်များနှင့် စွမ်းအင်အမျိုးမျိုးကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး အဆင့်မြင့်နဂါး ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း နယ်ပယ်ထဲတွင် ထိုအရာတို့ကို ပြန်လည်စီစဉ် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။ သူသည် ကျန်းလီကို သေစေလောက်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပေးချင်နေခြင်း ဖြစ်၏။ ထောင်ချီ၊ သောင်းချီ၊ သိန်းချီသော စွမ်းအင်ပေါင်းစပ်မှု အမျိုးမျိုးပင်။

နောက်ဆုံးတွင် ရှမ့်လန်သည် ကောင်းကင်သလင်းကျောက် ဟု အမည်ပေးထားသော သူ၏ အဆင့်မြင့်နဂါး ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း ရလဒ်ကို ဓားသွားထိပ်ဖျားသဖွယ် အသုံးပြုလိုက်သည်။

နောက်ထပ် နျူကလီးယား ပေါက်ကွဲမှု တစ်ခုပင်။ နောက်တစ်ကြိမ် အဆုံးအစမဲ့သော နျူကလီးယား ဖြိုခွင်းခြင်းနှင့် နျူကလီးယား ပေါင်းစည်းခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြန်သည်။ သို့သော်ငြား ဤကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များသည် ကောင်းကင်သလင်းကျောက်ကို ရွေ့လျားစေရန် တွန်းကန်ပေးမည့် အရွေ့စွမ်းအင်မျှသာ ဖြစ်၏။

ရှမ့်လန်သည် ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်ပမာဏကို ဝါးမျိုလိုက်ပြီး အလွန်ရှုပ်ထွေးနက်နဲသော နည်းလမ်းဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်မှုသည် ကျန်းလီထံသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်သွားသည်။ ဤအချိန်၌ အချိန်ဟူသော သဘောတရားပင် မရှိတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤ ဖျက်ဆီးခြင်းအမှတ်သည် အလင်းအလျင်ဖြင့် ကျန်းလီ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

တစ်ခဏချင်းမှာပဲ လတစ်စင်းလုံးသည် နေမင်းကြီးထက် အဆပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ပိုမို လင်းလက်သော အလင်းရောင်ဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မြေပြင်သည် နေ့ဘက်ကဲ့သို့ လင်းထိန်နေရုံမျှ မကတော့ပေ။ မျက်စိကျိန်းမတတ် ဖြူဖွေးသွားခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော အလင်းရောင်သည် အဆုံးအစမဲ့ ညဉ့်ကောင်းကင်ယံကို လုံးဝ စုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။ ပတ်ဝန်းကျင် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး လင်းထိန်သွားခဲ့သည်။

လောကမြေပြင်ပေါ်ရှိ လူသားများသည် သူတို့၏ အမြင်အာရုံများ ရုတ်တရက် ဖြူဖွေးသွားသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး ဘာကိုမှ မမြင်ရတော့ချေ။ အမှန်စင်စစ် ထိုအရာသည် တစ်ခဏမျှသာ ဖြစ်၏။

မကြာမီတွင် လကမ္ဘာ အထက်ရှိ ကောင်းကင်သည် ထာဝရအမှောင်ထုထဲသို့ ပြန်လည် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ကိုယ့်လက်ချောင်း ကိုယ်ပြန်မမြင်ရလောက်အောင် မိုက်မှောင်သော အမှောင်ထု ဖြစ်သည်။

ဖျက်ဆီးအား ပြင်းထန်လွန်းသော တိုက်ခိုက်မှုသည် အလင်းအလျင်ဖြင့် ကျန်းလီကို ထိမှန်သွားသောခဏတွင် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး လင်းထိန်သွားခဲ့သည်။ ကျန်းလီ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်လက်မချင်းစီ ပြာမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ တစ်လက်မချင်းစီ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ၏ ငရဲသလင်းကျောက်အူတိုင်သည် တစ်စစီ ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။ ဘယ်တော့မှ မပျက်စီးနိုင်ဟု ထင်ရသော ငရဲသလင်းကျောက်သည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

ဤဖြစ်စဉ်သည် အလွန်လျင်မြန်လှသည်။ သို့သော်ငြား ရှမ့်လန်၏ အမြင်အာရုံထဲတွင်မူ အရာအားလုံးသည် နှေးကွေးစွာ ရွေ့လျားနေ သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အလင်းရောင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရာအားလုံး အမှောင်ထုထဲသို့ ကျရောက်သွားချိန်မှာတော့ ကျန်းလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။ သူသည် ပြာမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ် သွားသကဲ့သို့ပင်။

ဤမျှလွယ်လွယ်နှင့်ပင် ရှုံးနိမ့်သွားပြီလား။ ဤမျှလွယ်လွယ်နှင့်ပင် သေဆုံးသွားပြီလား။ မဖြစ်နိုင်ချေ။ ရှမ့်လန်သည် သုံးကွက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ကျန်းလီသည် တစ်ကွက်မှ ပြန်မတိုက်ခဲ့ပေ။ ဤအတိုင်း ပြာမှုန့် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီလား။ တကယ့်ကို မဖြစ်နိုင်ဘူးဟု ထင်ရသည်။

သို့သော်ငြား ကျန်းလီ၏ ငရဲသလင်းကျောက်သည် ရှမ့်လန်၏ လက်ချက်ဖြင့် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ လုံးဝ ပြာမှုန့် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး တကယ် သေသွားသကဲ့သို့ပင်။

ရှမ့်လန်သည် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။ လ၏ အမှောင်ဘက်ခြမ်းတွင် လူနှစ်ယောက် ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူတစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရှိတော့၏။

သူ နိုင်သွားပြီလား။ နာရီအနည်းငယ်ကြာ ရပ်နေပြီးနောက် ရှမ့်လန် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။ မျက်လုံးမှိတ်ပြီး သူ မလှုပ်မရှား နေလိုက်၏။ သူသည် မျက်လုံးဖြင့်မကြည့်ဘဲ အဆင့်မြင့်နဂါး၏ ဝိညာဉ်အမြင်အာရုံဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ထိုအခါ သူ မြင်လိုက်ရသည်။

လ၏ အမှောင်ဘက်ခြမ်းတွင် မရေမတွက်နိုင်သော စွမ်းအင်များ စုစည်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ စောစောကပျံ့လွင့်သွားသော စွမ်းအင်အားလုံးသည် ပြန်လည် စုစည်းနေကြခြင်း ဖြစ်၏။ ကျန်းလီ၏ ငရဲသလင်းကျောက် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ရှမ့်လန်သည် အဆုံးအစမဲ့သော နျူကလီးယား ဖြိုခွင်းခြင်း စွမ်းအင် နှင့် နျူကလီးယား ပေါင်းစည်းခြင်း စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့၏။

လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော စွမ်းအင်နှစ်မျိုးသည် အဆက်မပြတ် ပေါင်းစပ်နေပြီး တစ်သားတည်း ဖြစ်လာ ကြသည်။ စွမ်းအင် ဒြပ်ဝတ္ထုအသစ်တစ်ခု မွေးဖွားလာခဲ့၏။ ထိုအရာသည် ငရဲသလင်းကျောက် အသစ် ဖြစ်သည်။

နျူကလီးယား ပေါက်ကွဲမှု စွမ်းအင်ကို လုံးဝ မကြောက်ရွံ့သော ငရဲသလင်းကျောက်။ အမှန်တကယ် မသေနိုင်၊ မပျက်စီးနိုင်သော ငရဲသလင်းကျောက်အသစ်၊ စွမ်းအင်အားလုံး၏ ထိပ်ဆုံးတွင်ရှိနေသော ‘နိဗ္ဗာန ငရဲသလင်းကျောက်’ ပင်ဖြစ်၏။

ထိုအရာကို သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူတစ်ယောက်၏ အမြင်အာရုံ နယ်ပယ်ထဲတွင် မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့်နဂါး ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အာရုံခံစားမှု ရှိမှသာ ထိုအရာ၏အရိပ် တည်ရှိမှုကို အာရုံခံမိနိုင်သည်။

ရှမ့်လန်သည် ကျန်းလီထံသို့ စွမ်းအင် မည်မျှ ထုတ်လွှတ်ခဲ့သနည်း။ ကျန်းလီသည် စွမ်းအင် မည်မျှ ဆုံးရှုံးခဲ့သနည်း။ ယခု တစ်ခုမကျန် အားလုံး ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် ဤသေဆုံးနေသော လကမ္ဘာကို ငရဲသလင်းကျောက်က ဝါးမျို၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။

ယခုမူ နိဗ္ဗာန ငရဲသလင်းကျောက်သည် ဟီလီယမ်-၃၊ လေးလံသည့် ဟိုက်ဒရိုဂျင်နှင့် ယူရေနီယမ် အားလုံးအပါအဝင် လကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုနိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်းသည် နျူကလီးယား ဖြိုခွင်းခြင်းနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်အားလုံးကို ဝါးမျိုပစ် ပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ အသစ်စက်စက် အရှင်ကျန်းလီ မွေးဖွားလာခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အရှင် ကျန်းလီသည် စစ်မှန်သော အမှောင်အင်ပါယာ ဖြစ်လာခဲ့၏။ သူသည် အမြင်အာရုံ နယ်ပယ်ထဲတွင် မရှိသော အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် လုံးဝ မသေနိုင်၊ မပျက်စီးနိုင်တော့ပေ။ သူသည် မည်သည့် စွမ်းအင်တိုက်ခိုက်မှုကိုမှ မကြောက်ရွံ့တော့ချေ။ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးသည် သူ့အတွက် စွမ်းအင် အရင်းအမြစ်သာ ဖြစ်လာကြတော့မည်။

ရှမ့်လန်၏ အဆင့်မြင့်နဂါးအမြင်အာရုံထဲတွင် စစ်မှန်သော အရှင်ကျန်းလီသည် ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ် ရပ်လိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူသည် တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့သော အရွယ်အစား မဟုတ်တော့ပေ။ သို့သော်ငြား သူ့ခန္ဓာကိုယ် သည် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားနေ၏။ သူသည် လ၏ ကျောဘက်ခြမ်းတွင် ရပ်နေပြီး လ၏ လည်ပတ်မှုကိုပင် ပြောင်းလဲသွားစေလုနီးပါး ဖြစ်နေ၏။

ယခုအချိန်တွင် ကျန်းလီသည် မြေကြီးပေါ်တွင် ခြေစုံရပ်လျက် သူ၏ ဦးခေါင်းသည် ကောင်းကင်နှင့် ထိလုနီးပါးပင်။ ဤအချိန်၌ ရှမ့်လန်သည် သူ့ခြေထောက်နားရှိ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင် အရွယ်အစား လောက်ပင် မရှိတော့ပေ။ ဖုန်မှုန့်တစ်မှုန်လောက်သာ ရှိတော့သည်။

ကျန်းလီက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ “အရှင်ရှမ့်လန်... မင်းက ငါ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုသန်မာ တာပဲ။ ငါ့ရဲ့ နိဗ္ဗာန အဆင့်မြှင့်တင်မှုကို ပြီးမြောက်အောင် မင်း ကူညီပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ် မထင်ထားခဲ့ဘူး။”

ရှမ့်လန်က တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ “အရှင်ကျန်းလီ... ကျုပ်သာ မရှိရင် ခင်ဗျားရဲ့ ငရဲသလင်းကျောက် အသစ် နိဗ္ဗာန အဆင့်မြှင့်တင်မှုက ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး မဟုတ်လား။”

ကျန်းလီက ဝန်ခံ၏။ “ဟုတ်တယ်။ သိပ်မှန်တယ်။”

“ငါ ဧရာမနဂါးအသစ် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ခဲ့တယ်။ နဂါးကို နိဗ္ဗာန အဆင့်မြှင့်တင်မှု ပြီးမြောက်အောင် ကူညီပေးနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငရဲသလင်းကျောက် စမ်းသပ်မှုမှာတော့ လုံးဝ ကျရှုံးခဲ့တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ငါ အရာအားလုံးကို ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ အမှောင်ဘုရင်မ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ငရဲသလင်းကျောက် အူတိုင်ထဲက အပေါက်ကို  မကုစား၊ မပြင်ဆင်နိုင်ခဲ့ဘူး။ အကုန် ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ ငရဲသလင်းကျောက်ရဲ့ နိဗ္ဗာန အဆင့်မြှင့်တင်မှုကို မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ နျူကလီးယား ဖြိုခွင်းခြင်း သဘောတရားကို  လုံးဝ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် ငါ ကျရှုံးခဲ့တယ်။”

ရှမ့်လန်က ပြောလိုက်သည်။ “ဒါကြောင့် ခင်ဗျား လပေါ်မှာ တိုက်ခိုက်ဖို့ အကြံပြုခဲ့တာပေါ့။ ခင်ဗျားက ကျုပ်ရဲ့ အဆင့်မြင့်နဂါးအမြင်အာရုံနဲ့ ကျုပ်ရဲ့ နျူကလီးယား ပေါင်းစည်းခြင်း၊ ဖြိုခွင်းခြင်း နတ်ဘုရား စွမ်းအားတွေကို သုံးပြီး ခင်ဗျားရဲ့ နိဗ္ဗာန အဆင့်မြှင့်တင်မှုကို ပြီးမြောက်စေချင်ခဲ့တာကိုး။”

ကျန်းလီက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ “ဟုတ်တယ်။ သသေလမ်းပို့မှသာ ပြန်လည် မွေးဖွားနိုင်မှာလေ။ ငါတို့ရဲ့ အဆင့်မြင့်နဂါး အမြင်အာရုံ ဆိုတာ သေခြင်းတရားကို နားလည်ပြီး နိဗ္ဗာန ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ဖြစ်စဉ်ပဲ။ ဧရာမနဂါးကြီးရဲ့ နိဗ္ဗာန ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကလည်း ဒီလိုပဲ။

ဒါပေမဲ့ ငါက ငါ့ရဲ့ ငရဲသလင်းကျောက်ကို မသတ်နိုင်ဘူး။ သူတို့ကို သေခွင့်မပေးနိုင်လို့ ပြန်လည် မွေးဖွားလို့ မရနိုင်ဘူး။ ငါက မင်းရဲ့ အဆင့်မြင့်နဂါး နတ်ဘုရား စွမ်းအားကိုပဲ သုံးနိုင်တယ်။ မင်းရဲ့ နတ်ဘုရား စွမ်းအားက ငါ့ရဲ့ သေမင်းပဲ။”

ရှမ့်လန်က ပြောလိုက်သည်။ “ဒါကြောင့် ခင်ဗျား မခုခံဘဲ ကျုပ်ကို သုံးကွက် တိုက်ခိုက်ခွင့်ပေးခဲ့တာပေါ့။ ခင်ဗျားရဲ့ ငရဲသလင်းကျောက် နိဗ္ဗာန ပြန်လည်မွေးဖွားဖို့ အတွက်လေ။”

“ဟုတ်တယ်။ မင်းရဲ့ အကူအညီအတွက် အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

“တစ်လှမ်းလှမ်းရင် သုံးလှမ်းမျှော်ကြည့်၊ လေးလှမ်းမျှော်ကြည့်တတ်တာ ကျုပ်တစ်ယောက်တည်း ရှိတာ မဟုတ်ဘူးပဲ။ ခင်ဗျားကလည်း တကယ့်ကို အမြော်အမြင် ကြီးတာပဲ။”

ကျန်းလီက ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။ “မင်းရဲ့ အကူအညီအတွက် နောက်တစ်ကြိမ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အခု ငါ နိဗ္ဗာန ပြန်လည်မွေးဖွားပြီးပြီဆိုတော့ ငါ့ကို ဘယ်သူမှ သတ်လို့ မရတော့ဘူး။ ဖျက်ဆီးလို့ မရတော့ဘူး။

မင်းရဲ့ နျူကလီးယား ပေါင်းစည်းခြင်းနဲ့ ဖြိုခွင်းခြင်း စွမ်းအင်တွေကိုလည်း ငါ လုံးဝ ဝါးမျိုနိုင်ပြီ။ မင်းရဲ့ အဆင့်မြင့်နဂါး ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းကိုလည်း ကျုပ် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်။ အရှင်ရှမ့်လန်... ငါ့ကို ပိုသန်မာလာအောင် ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါပဲ။”

ရှမ့်လန်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြောလိုက်၏။ “လှည့်စားမှု နတ်ဘုရား... ခင်ဗျားက နာမည်နဲ့လိုက်ပါပေတယ်။”

ကျန်းလီက တည်ငြိမ်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ “အရှင်ရှမ့်လန်... ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မပြောင်းလဲခဲ့ပါဘူး။ ငါ့ရည်မှန်းချက်တွေ ပြည့်မြောက်ဖို့၊ ပိုသန်မာလာဖို့၊ အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုနိုင်ဖို့ ဘယ်လို ပေးဆပ်မှုမျိုးကို မဆို ပေးဆပ်ရဲတယ်။ ဒီနေရာမှာ လှည့်စားတာတွေ၊ ပရိယာယ်တွေ မရှိဘူး။ ရည်မှန်းချက်တွေပဲ ရှိတယ်။”

ထို့နောက် ကျန်းလီသည် ရှမ့်လန်ထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာရင်း ပြောလိုက်၏။ “အရှင်ရှမ့်လန်... မင်းက လောကကြီးကို ကယ်တင်နိုင်မယ်လို့ ငါ့ဆရာ ဆရာကြီး ခေးအော့စ်က ထင်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ သဘောမတူဘူး။ သူ မှားကြောင်း ငါ သက်သေပြချင်တယ်။ ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ငါဖန်တီးနိုင်ပြီ။ ငါ့ကို ကောင်းကင်ဘုံက ဖန်တီးတာ မဟုတ်တော့ဘူး။”

ကျန်းလီ၏အသံသည် ကြယ်တာရာများ ပြည့်နှက်နေသော ကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ် သွားခဲ့သည်။ လေထုမရှိလျှင်ပင် သူသည် ဖုန်မှုန့် အမှုန်အမွှားပေါင်းများစွာကို ဖန်တီးပြီး သူ၏ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံကို သယ်ဆောင်စေခဲ့သည်။

“ရှမ့်လန်... ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်။”

ကျန်းလီက ဖြည်းညင်းစွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း အာကာသယာဉ် ပြီးစီးသွားပြီဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်။ အဲဒါက လူသုံးသိန်းလောက် ဆံ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတာက ငါဂြိုဟ်ရဲ့ စွမ်းအင်အားလုံးကို ဝါးမျိုလိုက်ရင်တောင် မင်းနေခဲ့ဖူးတဲ့ ကမ္ဘာမြေဂြိုဟ်ပြာဆီ ပျံသန်းဖို့ မလုံလောက်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီကမ္ဘာက ကမ္ဘာမြေဂြိုဟ်ပြာနဲ့ အရမ်း ဝေးလွန်းတယ်လေ။ ဝိညာဉ်တွေက မသေနိုင်ဘူး ဆိုပေမဲ့ လုံလောက်တဲ့စွမ်းအင် မရှိရင် အာကာသယာဉ်က ကမ္ဘာမြေကို မပျံသန်းနိုင်ဘူး။

အဲဒီအချိန်မှာ မင်းရဲ့ နျူကလီးယား ဖြိုခွင်းခြင်း ပေါ်လာတယ်။ မင်းရဲ့ နျူကလီးယားစွမ်းအင် ကိရိယာ ပေါ်လာတယ်။ ဒါက ငါ့ကို မျှော်လင့်ချက် ပေးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ တွက်ချက်ကြည့်ပြီးပြီ။ လောကရဲ့ ယူရေနီယမ်အားလုံးကို မင်း ထုတ်ယူလိုက်ရင်တောင် နျူကလီးယား ဖြိုခွင်းခြင်းကရတဲ့ စွမ်းအင်က အာကာသယာဉ်ကို ကမ္ဘာမြေဂြိုဟ်ပြာဆီ ပို့ဆောင်ပေးဖို့ လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအချိန်မှာ မင်းရဲ့ နျူကလီးယား ပေါင်းစည်းခြင်း ပေါ်လာပြန်တယ်။”

ကျန်းလီသည် သက်ပြင်းချလိုက်၏။ “အခုတော့ ငါ့ရဲ့ ငရဲသလင်းကျောက်က နိဗ္ဗာန အဆင့်မြှင့်တင်မှု ပြီးသွားပြီ။ သူက နျူကလီးယား ပေါင်းစည်းခြင်းက ရတဲ့ စွမ်းအင်ကို လုံးဝ ဝါးမျိုနိုင်ပြီ။ ဒီစွမ်းအင်က အာကာသယာဉ် ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ထောက်ပံ့ပေးပြီး ကမ္ဘာမြေဂြိုဟ်ပြာဆီ ရောက်အောင် ပို့ဆောင်ပေးဖို့ လုံလောက်တယ်။”

“အရှင်ရှမ့်လန်... မင်းရဲ့အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးပါပဲ။ မင်းကြောင့်ပဲ ငါ့ စီမံကိန်း အောင်မြင်ခဲ့တာပါ။ မင်းက တကယ် တော်ပါတယ်။”

ရှမ့်လန်က အေးဆေးစွာပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ “ရပါတယ်။”

ကျန်းလီက ဆက်ပြောလိုက်၏။ “လောကကြီးကိုကယ်တင်မဲ့ ငါ့စီမံကိန်းရဲ့ တစ်ဝက်က မင်းကြောင့် ဖြစ်လာတာပါ။ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ဆွေမျိုးတွေနဲ့ မင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့လူတိုင်းကို ငါ ခေါ်သွားပါ့မယ်။ ငါ့ရဲ့ ‘ကယ်တင်ရှင်’ အာကာသယာဉ်ပေါ်မှာ သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် လက်မှတ်တစ်စောင်စီ ရှိပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အရှင်ရှမ့်လန်... ငါ အရမ်း စိတ်မကောင်းပေမဲ့ မင်းကို သတ်ရပါလိမ့်မယ်။ ဒါက ကံကြမ္မာပဲ။ ငါတို့နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ပဲ အသက်ရှင်ခွင့် ရှိတယ်။”

ကျန်းလီက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ မင်းကို သုံးကွက် အကြောပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ မင်း သုံးကွက်စလုံး သုံးပြီးပြီ။ အခု ငါ တိုက်ခိုက်မဲ့ အလှည့် ရောက်ပြီ။ ငါ့မှာ တစ်ကွက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ အရှင်ရှမ့်လန်... ငါ မင်းကို သတ်တော့မယ်။”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျန်းလီသည် ရှမ့်လန်၏ မျက်နှာဆီသို့ လက်ဝါးတစ်ချက် ပေါ့ပါးစွာ ရိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်ပုံ နည်းလမ်းသည် ရှမ့်လန်ထက် များစွာ ရိုးရှင်း၏။ နျူကလီးယား ပေါင်းစည်းခြင်း သို့မဟုတ် ဖြိုခွင်းခြင်း မပါဝင်ပေ။ လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ချက်မျှသာ ဖြစ်၏။

သို့သော်ငြား သူ၏လက်ဝါးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားသည် တောင်ကြီးငါးလုံးစာလောက် ရှိသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပဲ ရှမ့်လန်၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်း ပြာမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

စောစောက ရှမ့်လန် တိုက်ခိုက်စဉ်က လောကပျက်မတတ် ပြင်းထန်ခဲ့၏။ လကမ္ဘာပေါ်တွင် ကြီးမားသော အက်ကွဲကြောင်းကြီး ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး လ၏ကျောဘက်ခြမ်းတစ်ခုလုံး နီရဲသွားခဲ့၏။

ယခု ကျန်းလီ၏ လက်ဝါးရိုက်ချက် ကျရောက်လာချိန်မှာတော့ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ၊ ပေါ့ပါးစွာဖြင့် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ သည်။ ရှမ့်လန်သည် အနည်းငယ်မျှ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းလီ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ “ဟူး... အရှင်ရှမ့်လန်... မင်းရဲ့ပံ့ပိုးမှုက ငါ့ရဲ့ ငရဲသလင်းကျောက်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ပေးရုံ သတ်သတ်မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ရဲ့အနာဂတ်အတွက် အဆုံးမဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေတွေကိုလည်း ပေးခဲ့ပါတယ်။

အရင်တုန်းက ငါ့ရဲ့ ငရဲဝါးမျိုခြင်းစွမ်းအင်က လုံလောက်အောင် ပြည့်စုံမှု မရှိခဲ့ဘူး။ အရမ်း တိမ်ပါးလွန်းတယ်။ တခြားတစ်ဖက်မှာတော့ မင်းရဲ့ နျူကလီးယား ပေါင်းစည်းခြင်းနဲ့ ဖြိုခွင်းခြင်းက ဒြပ်ဝတ္ထုရဲ့ စွမ်းအင်ကို အမြင့်ဆုံး ရောက်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်။ ဒီနည်းနဲ့ ငါတို့ရဲ့ အာကာသယာဉ်အသစ်က မင်းရဲ့ ကမ္ဘာမြေဂြိုဟ်ပြာဆီကို ပျံသန်းနိုင်ရုံသာမက ကြယ်တွေဆီကိုလည်း ပျံသန်းနိုင်လိမ့်မယ်။ အရှင်ရှမ့်လန်... မင်းကို အထိမ်းအမှတ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ ဒီအာကာသယာဉ်ကို ရှမ့်လန်လို့ နာမည်ပေးမယ်။ ဘယ်လို သဘောရလဲ။”

***

Book List