Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၂၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">တတိယမြောက် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင် ၄</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါ လိုက်သွားဖို့ မလိုဘူးလား။" ယွဲ့ထျန်းရှဲ့က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ အနည်းငယ် ထပ်မံ ပြောချင်နေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ကျွန်မဒေါ်လေးဆီက အကြောင်းပြန်စာပဲ၊ ကြည့်လိုက်ဦး။" နတ်သမီး ကျစ်လန်သည် ကျောက်စိမ်းစာလိပ်တစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ထျန်းရှဲ့ ယင်းကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး၊ မရင်းနှီးသော အမည်နာမအချို့ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော် ဖျက်ဆီးခံရခြင်း... ချီမိသားစု၏ သခင်လေးခုနစ် လာရောက်လည်ပတ်ခြင်း... နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ။</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ ဒေါ်လေး အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်ကို တကယ်ပဲလက်ဝါးကြီးအုပ်ထားနိုင်တာပဲ၊ နဂါးမျိုးဆက်တွေရဲ့ သတင်းတွေကိုတောင် သူမ လက်ထဲကို ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရောက်လာနိုင်တယ်။"</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ထျန်းရှဲ့က ထိုအရာ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်သော်လည်း၊ သဘောတူညီကြောင်း ပြုံးပြရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ ဆိုတာက မကြာသေးမီက ဟုန်ကျယ်အနောက်ပိုင်းမှာ မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့ အင်အားစုပဲ။"</p> <p> </p> <p>ကျစ်လန်၏ မျက်ခုံးများမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် တွန့်ချိုးသွားပြီး ခေါင်းခါမ်းကာ "သူတို့က အင်အားကြီးမိသားစုတွေရဲ့ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တွေကို ပစ်မှတ်ထားရတာ ကြိုက်ပုံရတယ်၊ အနန္တတာအိုအင်ပါယာနန်းတော်ကိုတောင် ချန်မထားခဲ့ဘူး။ရှင့်အနေနဲ့ သူတို့နဲ့ ဝေးဝေးနေတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒီ ဝက်ဝံနတ်ဆိုးက နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမကလို့ မင်း သံသယရှိနေတာလား။"</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ထျန်းရှဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တင်းမာသွားပြီးနောက်၊ တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ "မင်း စကားပြောနေတာက မင်းကိုယ်တိုင်က အင်အားကြီးမိသားစုက မဟုတ်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ မင်းက အဲဒီကို သွားရဲသေးတာလား။"</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့်ပဲ ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်းက စီနီယာကြီး တစ်ဦးကို လာပေးဖို့ ကျွန်မတောင်းဆိုခဲ့တာပေါ့။နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမကိုရန်စမိမှာ ကျွန်မ စိုးရိမ်တယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းနဲ့က တာအိုမိတ်ဆွေရှန်းကို မကာကွယ်နိုင်ဘူးလေ။"</p> <p> </p> <p>နတ်သမီး ကျစ်လန်သည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင်ယံသို့ စိုးရိမ်တကြီး မော့ကြည့်ကာ သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်ရင်း "တာအိုမိတ်ဆွေ ရှန်းကို ဒီကို ကျွန်မ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာဆိုတော့၊ သဘာဝကျကျပဲ သူဘေးကင်းကင်းနဲ့ ထွက်သွားနိုင်အောင် ကျွန်မသေချာလုပ်ပေးရမှာပေါ့။" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>"တောက်.၊ ငါတော့ တကယ်ကို စိတ်ကုန်နေပြီ ဒါက မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ၊ ပြီးတော့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စွန့်စားနေရတာလဲ။ အစကတည်းကသာ သူ ဒီကို လိမ္မာပါးပါးနပ်နပ်နဲ့လာခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ဒီလိုကိစ္စတွေ တစ်ခုမှဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမက သူ့ကို သတ်ပစ်ခဲ့မယ် ဆိုရင်တောင်မှ၊ အပြစ်ရှိသလို ခံစားရတဲ့ စိတ်နဲ့ ငါတို့ မိသားစုနှစ်ခု ပူးပေါင်းပြီး သူ့အတွက် ကလဲ့စားချေပေးလို့ ရတာပဲ၊ ဒီလိုတွေ လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး..."</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ထျန်းရှဲ့သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ကျိန်ဆဲသံများကို မအောင့်ထားနိုင်တော့ချေ။ ထိုအရာက အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြားမှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများကို အလွန်အမင်းတုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ရာ သူတို့မှာ အသက်ပင် ပြင်းပြင်း မရှူရဲကြတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>နတ်သမီး ကျစ်လန်သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ စကားတစ်ခွန်းဆိုရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊သူမ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားမှာ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက်၊ အပြင်ဘက် ခြံဝင်းဆီသို့ သူမ၏ အကြည့်များကို လွှဲပြောင်းလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် သူ၏ ခြံဝင်းအတွင်းရှိ လူအုပ်ကြီးကို တိတ်ဆိတ်စွာစောင့်ကြည့်နေရင်း မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်တင်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>သူ ပြန်လာခဲ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ရှူံးလုက စားပွဲပေါ်တွင် စာတစ်စောင်ချန်ထားခဲ့သည်ကို သတိရသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းများကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန်အတွက်၊ သူသည် ပြန်လာကာယင်းကို ယူဆောင်ပြီး ထွက်ခွာသွားရန် အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခု ရှာဖွေရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ အရှေ့ပိုင်း နဂါးနန်းတော်နှင့် မည်သည့်ပတ်သက်မှုကိုမျှ သူ မလိုလားသော်ငြားလည်း၊ နဂါးမလေးမှာ စေတနာကောင်းရှိသူဖြစ်ရာ၊ အခြားသူများကို ပြဿနာရှာရန်မှာ မလိုအပ်လှပေ။</p> <p> </p> <p>သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့သည်မှာ သူ အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>"ရှင်..." ကျစ်လန်သည် ယွဲ့ထျန်းရှဲ့ကို တားဆီးရန် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး "ဘာဖြစ်လို့ ပြန်လာတာလဲဟင်။" ဟု မဝံ့မရဲ မေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုမိတ်ဆွေ ရှန်းကို ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် သပ်ရပ်ပြီးတည်ငြိမ်နေကာ၊ ပြန်ပေးဆွဲခံထားရသူ တစ်ဦးနှင့် လုံးဝ မတူညီလှချေ။</p> <p> </p> <p>"ပျင်းလို့၊ လမ်းလျှောက်ထွက်တာပါ။" ရှန်းယီသည် သူ၏ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ဆတ်ပြကာ ပေါ့ပေါ့တန်တန်ပင် တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ကျစ်လန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသောခံစားချက်များ ပေါ်လွင်လာပြီး ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရင်း၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤမျှတည်ငြိမ်စွာနှင့် သိသာထင်ရှားစွာ မည်သို့လိမ်ညာနိုင်သနည်း ဆိုသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုမိတ်ဆွေ ရှန်း၏ သန့်စင်နေသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံအောက်တွင်၊ သွေးအငွေ့အသက်မှာ များစွာ ပိုမိုထူထပ်နေပြီး သိသာစွာပင် လတ်ဆတ်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ သူ မည်သို့မည်ပုံလွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့သည်ကို သူမ နားမလည်ချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအင်အားစုက လုပ်ဆောင်ခဲ့သော လုပ်ရပ်များနှင့် ၎င်းပြသခဲ့သော ခိုင်မာလှသည့် အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအဖို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသော အရာမျိုး မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>လူတစ်ဦးကို လွယ်ကူစွာသတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ထိုဝက်ဝံနတ်ဆိုးကိုတော့ ထည့်ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူမ အထင်မှားသွားခဲ့ပြီး၊ တာအိုမိတ်ဆွေ ရှန်းတွင် အခြားသောလျှို့ဝှက်နည်းလမ်းများ ရှိနေခဲ့သည်လော။</p> <p> </p> <p>"ထားလိုက်ပါတော့လေ။"</p> <p> </p> <p>ကျစ်လန်သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ တာအိုမိတ်ဆွေရှန်းက ပို၍ မပြောချင်မှတော့၊ သူမသည်လည်း အတင်းအကျပ်စူးစမ်းမေးမြန်းမည့်သူ မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>မိန်းမပျိုလေးသည် သူမ၏ မျက်ခုံးကြားကို ညင်သာစွာ နှိပ်နယ်လိုက်ပြီး၊ အကူအညီမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း "ရှင် အဆင်ပြေနေသရွေ့တော့ ပြီးတာပါပဲ။" ဟု ဆိုလေ၏။</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ထျန်းရှဲ့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နေနေပြီး၊ ရှန်းယီအပေါ် ကျရောက်နေသော သူ၏ အကြည့်များတွင် ရန်လိုမှုအရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်လွင်နေလေသည်။ သူ၏ လက်မောင်းများအတွင်း၌ ဝှက်ထားသောလက်ဖဝါးများမှာ ကာကွယ်ရန် ပြင်ဆင်ထားပြီး၊ သူ၏ ဘေးရှိ ကျစ်လန်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ရန် သူ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားကို အနည်းငယ် ပြင်ဆင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် နဂါးဖြူမျိုးနွယ်စု၏ ထက်မြက်လှသော အာရုံခံနိုင်စွမ်းမျိုးမရှိသော်လည်း၊ ပုံမှန်မဟုတ်သောအခြေအနေတစ်ခုသည် ပုန်းကွယ်နေသော ပြဿနာတစ်ခုကို ဆိုလိုနိုင်ကြောင်း သူ သိရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ထျန်းရှဲ့သည် သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို လွယ်လွယ်ကူကူယုံကြည်တတ်သူမျိုး မဟုတ်ချေ။ အထူးသဖြင့် ဤလူငယ်အပေါ် သူ၏ အမြင်မှာ အလွန် ဆိုးရွားနေခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ ကျစ်လန်ကို ဒေါသထွက်စေမည်ကိုစိုးရိမ်မနေခဲ့လျှင်၊ ယခုလောက်ဆို ရှန်းယီကို သူ နှိမ်နင်းပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ အနည်းငယ် တင်းမာနေသော လေထုအတွင်း၌၊ အဝေးမှ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းသည် ဆက်တိုက်ဆိုသလိုတိမ်တိုက်များဖြင့် ရုတ်တရက် လင်းထိန်လာခဲ့ပြီး၊ ညလယ်ကောင်းကင်ယံတွင် သိသာထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်လှသော အငွေ့အသက်များရှိသည့် ပုံရိပ်တစ်စုသည် ၎င်းတို့အပေါ်တွင် ရပ်တည်နေကြလေ၏။ ခမ်းနားထည်ဝါသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးက သူတို့ကို ဦးဆောင်လာပြီး၊ သူ၏ တည်ရှိမှုမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လွန်းလှရာ တိုက်ရိုက် ကြည့်ရှုရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အနောက်တွင်မူ၊ ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်းမှ တာအိုကလေးငယ်သည် ပင်လယ်ပြာဂိုဏ်း မှ တာအိုကလေးငယ်လင်းနှင့်အတူ လိုက်ပါလာပြီး၊ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကျင့်ကြံသူကြီးများက ဝန်းရံထားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>မသေမျိုးဂိုဏ်းတစ်ခု၏ စစ်ချီလှုပ်ရှားမှုမှာ ထိပ်တန်းအင်အားစုတစ်ခုကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့်သာမက၊ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် အရှေ့ပိုင်းနဂါးနန်းတော်သည် အမှန်တကယ်ပင် ရိုသေလေးစားမှုကိုခံယူထိုက်သောကြောင့်လည်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save