Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၂၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ ပြဿနာ ၂</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းတို့ နှစ်ဦးစကားပြောနေစဉ်မှာပင်၊ ယွင်ဟယ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် သူ၏ အကြည့်များကို လွှဲပြောင်းလိုက်ပြီး နတ်သမီး ကျစ်လန်ကို ပြန်လည် ကြည့်ရှုကာ "တောင်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်အကြောင်းပြောရမယ်ဆိုရင်၊ ကျုပ်မှာ အကူအညီတောင်းစရာတစ်ခု ရှိပါတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာကြီး စိတ်တိုင်းကျမိန့်ကြားနိုင်ပါတယ်ရှင်" နတ်သမီး ကျစ်လန်သည် လက်ရှိကိစ္စရပ်များ ပြီးဆုံးပါက သူမ၏ ဒေါ်လေးထံပေးအပ်ရန် ထိုစာကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တောင်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်ရဲ့ အရေးကိစ္စကို အရှေ့ပိုင်းနဂါးနန်းတော်ကနေ ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးဖို့ ကျုပ် တောင်းဆိုချင်တယ်။ ကျုပ်ရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံအရဆိုရင်၊ တောင်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်က အခုလို လုပ်နေတာဟာစိတ်ကူးပေါက်လို့ လုပ်နေတာမျိုး မဟုတ်သလို၊ ချီမိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲကလည်း ခယ်မိသားစုကို ကူညီချင်ရုံ သက်သက်နဲ့ လုပ်နေတာ မဟုတ်တာ သေချာတယ်။ ဒီမိသားစု နှစ်ခုဟာတစ်ခုခုကို ကြံစည်နေကြတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ဟယ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "မကြာခင်မှာ ပရမ်းပတာဖြစ်ရပ်တွေ ပေါ်ပေါက်လာတော့မယ့် ပုံပဲ။ ကျုပ်တို့ဂိုဏ်းကတော့ပြဿနာတွေနဲ့ ကင်းဝေးအောင် နေချင်ပေမဲ့၊ ဒါဟာ လူမိုက်ရဲ့ အိပ်မက်လိုပဲ ဖြစ်နေတယ်။ ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်း တစ်ခုတည်းရဲ့ အကူအညီနဲ့ကတော့ ဘာမှ ထူးခြားအောင် မလုပ်နိုင်ဘူး။ ကျုပ်အမြင်အရတော့ အရှေ့ပိုင်းနဂါးနန်းတော်က ကြားဝင်ပြီး ဒီဒီရေလှိုင်းသစ်ကို ငြိမ်သက်သွားအောင် လုပ်ပေးဖို့ လိုအပ်နေပြီ" ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>နတ်သမီး ကျစ်လန်သည် ခေတ္တမျှစဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြကာ "နားလည်ပါပြီရှင်။ ကျွန်မ မကြာခင်မှာပဲ မိသားစုဆီသတင်းပို့လိုက်ပါ့မယ်။ ပြီးတော့ သားတော်ခုနစ်ပါးကိုလည်း စိတ်မလောဖို့နဲ့ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ရှိနေကြဖို့ စီနီယာကြီးကတစ်ဆင့် စကားပါးပေးစေချင်ပါတယ်၊ သူတို့ ဘေးဒုက္ခနဲ့ ရင်ဆိုင်ရချိန်မှာ အရှေ့ပိုင်း နဂါးနန်းတော်က လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ပြန်လည် ပြောကြားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်ချပါ နတ်သမီး။ အဲဒီ စီနီယာ ခြောက်ယောက်ကပြဿနာ ရှာတတ်တဲ့ အမျိုးအစားတွေ မဟုတ်ကြပါဘူး" ယွင်ဟယ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက ပြုံး၍ ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပါပြီ။ ကျွန်မမှာလည်း တောင်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်မှာ လုပ်စရာကိစ္စလေးတွေ ရှိနေတာနဲ့ အတော်ပဲ။ အချိန်တန်ရင် ခယ်မိသားစုနဲ့ ကျွန်မ စကားပြောကြည့်ပါ့မယ်။ ဒီနေရာကိုတော့ စီနီယာကြီးပဲ ခေတ္တစောင့်ရှောက်ပေးထားပါဦး။ ကျွန်မရဲ့ ဒေါ်လေးက မကြာခင် လူလွှတ်လိုက်ပါလိမ့်မယ်။ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမနဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိ၊ မရှိ ဆိုတာကိုတော့ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးရင် သိရမှာပါ"</p> <p> </p> <p>စကားပြောပြီးနောက်၊ ကျစ်လန်သည် ယွဲ့ထျန်းရှဲ့အား အားနာသည့်အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ "ဒုက္ခပေးမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်၊ သွားကြစို့" ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ကို ဘာလို့ ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေရတာလဲ။ အဲဒီဖြစ်ရပ်ကြောင့် ငါ့အစ်ကိုကြီးရဲ့ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းရောက်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်တွေ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပေမဲ့၊ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်အောက်မှာတော့ တာအိုလက်နက်မှတ်တမ်းရဲ့ ထိပ်တန်းစာရင်းဝင်တွေ ဖြစ်တဲ့ ရွှယ်ယန်တောင်မှ သူ့ကို ခေါင်းမော့ကြည့်ရဲမှာမဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ငါတို့က တောင်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်လို နေရာလေးပဲ သွားမှာလေ၊ဘာမှမှားယွင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ယွဲ့ထျန်းရှဲ့က ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အလျင်စလိုဖြစ်နေပုံ မရဘဲ ကျစ်လန်နှင့် အတူရှိနေရမည့် အချိန်ကို ပိုမို လိုလားနေပုံရ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ၎င်းတို့ နှစ်ဦးသည် မှော်ရတနာများကို ဆင့်ခေါ်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ အတူတကွ ပျံသန်းသွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ဟယ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် ၎င်းတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကိုကြည့်ရင်း အရှေ့ပိုင်း နဂါးနန်းတော်၏ ကတိကဝတ်ကြောင့် စိတ်အေးသွားရ၏။ အနည်းဆုံးတော့ အခြေအနေများမှာ အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့် အဆင့်အထိ ဆိုးရွားသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>မရေမတွက်နိုင်သော တိမ်တိုက်ပင်လယ်အတွင်း၌</p> <p>ရှန်းယီသည် အနက်ရောင်အလင်းဓားပျံကို စီးနင်းကာ၊ တောင်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပျံသန်းနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ခန့်မှန်းရ ခက်လှပေသည်။ စာထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ ဝက်ဝံနတ်ဆိုး ရှူံးလုသည် တုံ့ပြန်မှုရှိနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤစာမှာ ချီမိသားစု အကြီးအကဲထံမှ လျှို့ဝှက်သတင်းစကားဖြစ်ပြီး၊ စာပေါ်ရှိ ဆန်းကြယ်သော ပုံစံမှာ တောင်ပိုင်းဟုန်ကျယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဆုံမှတ်ကို ဖော်ပြထားသည့် မြေပုံတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီ၏ မူလအစီအစဉ်မှာ ၎င်းတို့ကို အလစ်အငိုက် ဖမ်းယူကာ၊ အကြီးအကဲချီသေချာပြင်ဆင်ထားသော နတ်ဆိုးကြီးများအားလုံးကို နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် တောင်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်အတွင်းသို့ ခိုအောင်းဝင်ရောက်သွားကြပြီ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့အထဲတွင် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ သတ္တဝါများနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော ကြမ်းကြုတ်လှသည့်နတ်ဆိုးကြီး နှစ်ကောင် ပါဝင်နေပြီး၊ တောင်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်အတွင်းသို့ မသိမသာခိုးဝင်သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆိုရလျှင်၊ ၎င်းတို့သည် ဂိုဏ်းကြီးခုနစ်ခုကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခြင်း မရှိစေကာမူ၊ ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့လျှင် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင်၊ နတ်ဆိုးသတ္တဝါ နှစ်ကောင်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုထက်၊ ဤဖြစ်ရပ်က ဖော်ပြနေသော အဓိပ္ပာယ်မှာပို၍ စိုးရိမ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့ စစ်အင်အား စုဆောင်းနေကြပြီ ဖြစ်သောကြောင့်၊ နဂါးနန်းတော် နှစ်ခုလုံးမှာ အရေးယူ ဆောင်ရွက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဟု ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် ယွီတောင်မှ နဂါးကြင်ယာတော်အပေါ် မျှော်လင့်ချက် မထားခဲ့သော်လည်း၊ ပြဿနာမှာ အချိန်မလောက်ငခြင်းပင်။ ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုများ ရှိထားခဲ့သော်လည်း၊ လုံလောက်ရန်မှာ ဝေးကွာနေသေးပုံ ရသည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်သုံးခု ရှိနေသည် ဆိုသော်ငြားလည်း၊ ထိုအားလုံးကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်ပင် အန်းထန်ဖုန်းကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရန် မသေချာချေ။</p> <p> </p> <p>နဂါးနန်းတော်တွင် မိုးမြေ၏ ရတနာများစွာ ရှိနေပြီး၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းလုံခြုံသည့်ပတ်ဝန်းကျင် ရှိနေသည် ဖြစ်ရာ၊ တာအ်ိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော နဂါးနတ်ဆိုးများမှာ အန်းထန်ဖုန်းထက် အားနည်းပါဦးမည်လော။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင်၊ ယခုအချိန်အထိ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်များမှလွဲ၍ ထိုအဆင့်ရှိ တိုက်ပွဲများအတွင်း သူကိုယ်တိုင်ဝင်ရောက် စွက်ဖက်နိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိသေးချေ။</p> <p> </p> <p>"ဟင်း..."</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်၏။ သူသည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်ကြိုးစားဖို့ရာ ဘေးဒုက္ခတစ်ခုသာ လိုတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အချိန် လုံလောက်ပါစေဟုသာ သူ မျှော်လင့်မိသည်။</p> <p> </p> <p>သူ မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ၊ သူ၏ နက်မှောင်သောသူငယ်အိမ်များအတွင်း၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>နေ့ရောညပါ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး၊ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ၊မရပ်မနားဘဲ တောင်ဘက်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပျံသန်းလာခဲ့ရာ၊ လှိုင်းထန်နေသော ရေပြင်ကျယ်အကြားရှိ မမြင်နိုင်သော စည်းတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သည်နှင့်၊ ရင်းနှီးနေသော အငွေ့အသက်များမှာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရှူံးလု၏ လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း၊ ရှန်းယီသည် လူသူကင်းမဲ့သောဂူတစ်ခုအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်သုံးခုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး၊အမှောင်မိုက်အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ခေတ္တမျှကြာပြီးနောက်၊ ရှန်းယီသည် အေးစက်သောအမူအရာဖြင့် ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေသော ဂူကို ကြည့်ရှုရင်း သူ၏ လက်သီးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဆုပ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>နေ့ရောညပါ ခရီးနှင်လာခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရာသည် နတ်ဆိုးကြီး နှစ်ကောင်၏ ခြေရာကို လွဲချော်သွားခြင်းကို ဆိုလိုရုံသာမက၊ ရှူံးလု၏ တည်နေရာမှာလည်း တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပေါ်ပေါက်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အကြီးအကဲချီထံမှ လျှို့ဝှက်သတင်းစကားများကို ထပ်မံ ရရှိတော့မည် မဟုတ်သလို၊ လိုက်လံ အမဲလိုက်ခံရမည့် အန္တရာယ်ပင် ရှိနေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်..."</p> <p> </p> <p>ရှူံးလုသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ ၎င်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ရှေ့မှ လူငယ်လေးထက် သာလွန်နေစေကာမူ၊ တစ်ဖက်လူ၏ အတွေးတစ်ချက်မျှဖြင့် ၎င်း၏ အသက်ကို နုတ်ယူနိုင်ကြောင်း သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သိသာသည်မှာ၊ ၎င်းတို့သည် လက်အောက်ခံ အင်အားစုများကိုခြိမ်းခြောက်ရန် အလုပ်ရှုပ်နေကြသောကြောင့်၊ တောင်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်အပေါ် အာရုံစိုက်မှု မရှိခဲ့ကြချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် ဤစာမှာ ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်း၏ ကြားဖြတ် ဖမ်းယူခြင်းကို ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့်၊ ရှူံးလုသည် အမြန်ပင် အကြောင်းပြချက် ပေးလိုက်ကာ "အရင်က ချီတာ့ဟာ ကျုပ်တို့ကိုလမ်းမမှားစေဖို့အတွက် တောင်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်ရဲ့ နေရာ တော်တော်များများကို မှတ်သားခိုင်းထားခဲ့ဖူးပါတယ်။ အဲဒီ နတ်ဆိုးသတ္တဝါနှစ်ကောင်ဟာ အဲဒီနေရာတွေမှာ ပုန်းနေတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>"သွားရှာလိုက်"</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် သက်ပြင်းပြင်း ချလိုက်ပြီး၊ ရှူံးလု အပြင် ခယ်ရှစ်စန်းကိုပါ လွှတ်လိုက်ကာ သူ၏ ဘေးတွင် အန်းယီကိုသာ အစောင့်အဖြစ် ချန်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်မျိုး သခင်ရဲ့ အမိန့်တော်ကို နာခံပါ့မယ်" ခယ်ရှစ်စန်းသည် ရုတ်တရက်ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ထိုဝက်ဝံအနှင့်အတူ ဂူအတွင်းမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့ နှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ ရှန်းယီသည်လည်း လှည့်ထွက်ကာ ဂူအတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ အထင်ကြီးတတ်သူ မဟုတ်ပေ။ အနောက်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်သို့ သွားရောက်ခဲ့စဉ်အတွင်းများစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည် ဆိုသော်ငြားလည်း၊ တောင်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်နှင့် သားတော်ခုနစ်ပါးတို့အကြား အစစ်အမှန် သတ်ဖြတ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားလာပါက၊ အခြေအနေကို ထိန်းကျောင်းနိုင်ရန်ကျန်ရှိသော ဂိုဏ်းချုပ် ခြောက်ဦးအပေါ်တွင်သာ မှီခိုရဦးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ချီတာ့နှင့် ပတ်သက်သော သတင်းကို သူ အမြန် ပြန်ပို့ရမည်။ ရှန်းယီသည် အနက်ရောင်အလင်း ဓားပျံကို ထပ်မံ ဆင့်ခေါ်ကာ အန်းယီကို ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် လီအနည်းငယ်မျှသာ ပျံသန်းရသေးခင်မှာပင် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် မျက်လွှာကို အနည်းငယ် ချလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်စွပ်အတွင်းမှ ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းလေးတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>နန်ယန် ရတနာနယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်၊ အပြင်ရောက်နေစဉ်အတွင်း နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူထံမှ သတင်းစကားတစ်ခုကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု ရှန်းယီ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင်၊ ကောင်းကင်ယံရှိ ထိုအငွေ့အသက်မှာ ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းလေးအတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားပြီး၊ ငိုသံစွက်နေသော ရင်းနှီးနေသည့် အားနည်းလှသော အသံလေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီးရှန်း... ဘယ်မှာလဲဟင်။ ဂိုဏ်းမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေပြီ"</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>အန်းယီသည် သူမ၏ ခေါင်းကို ရုတ်တရက် မော့လိုက်ရာ၊ သူမ၏ မျက်လုံးများအတွင်း၌ အံ့အားသင့်မှုများပြည့်နှက်နေပြီး သူမရှေ့မှ လူငယ်လေးကို ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် သူ့နောက်သို့ ကာလရှည်ကြာ လိုက်ပါခဲ့ဖူးပြီး၊ ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော်ဂိုဏ်းချုပ်မှ သက်ရှိသတ္တဝါများကို ဝါးမြိုနေချိန်တွင်ပင်၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်၌ ယခုကဲ့သို့ စစ်မှန်သောအမှုအရာမျိုးကို သူမ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်၊ အနက်ရောင် အလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ရုတ်တရက်ခွင်းထွက်သွားပြီး၊ ထိုအငွေ့အသက်က ညွှန်ပြနေသော အရပ်ဆီသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ဦးတည်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင်။</p> <p> </p> <p>ချင်းယွဲ့ ရတနာသင်္ဘောပေါ်တွင်၊ သင်္ဘောကို ထိန်းကျောင်းနေသော လျိုချန်းယွင်သည် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက်၊ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် သူမ၏ အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူမ တုံ့ပြန်ရန် မတတ်နိုင်မီမှာပင်၊ မှင်ကဲ့သို့ နက်နှောင်သောအရောင်ရှိသော ဝတ်ရုံသည် သင်္ဘောပေါ်တွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် သင်္ဘောပေါ်တွင် ကြောင်တောင်တောင်ထိုင်နေသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မိန်းကလေးကို ကြည့်ကာ၊ သူမကို အမြန်ပင်စစ်ဆေးလိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ လှည့်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူ့ကို ခေါ်လာတာလား။"</p> <p> </p> <p>မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း၊ ထိုအနက်ရောင်ပုံရိပ်၏အကြည့်များအောက်တွင် လျိုချန်းယွင်သည် စကားများ ထစ်အသွားကာ "သူ... သူက..."</p> <p> </p> <p>သူမ စကားမဆုံးမီမှာပင်၊ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မိန်းကလေးသည် ရှန်းယီ၏ ခြေထောက်ကို ရုတ်တရက်ဖက်တွယ်လိုက်ပြီး၊ မျက်ရည်များကို ထိန်းထားရင်း "ညီမလေးကပဲ အမကြီး ချန်းယွင်ကို ခေါ်ထုတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တာပါ။ လူတိုင်းက အစ်ကိုကြီးကို ရှာမတွေ့ကြဘူး၊ ဒါကြောင့်... ညီမလေးသာအပြင်မှာ အမှတ်အသားတွေ အများကြီး ချန်ထားခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ အစ်ကိုကြီး မြင်နိုင်ကောင်း မြင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ တွေးမိလို့ပါ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် သက်ပြင်း ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး၊ လက်လှမ်းကာ လင်းပိုင်ဝေ့၏ ကော်လာကို ဆွဲမလိုက်ကာ၊ သူမ၏ နီရဲနေသော မျက်လုံးများကိုစိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ၊ အပြင်ကို ထပ်ထွက်ရဲဦးမယ်ဆိုရင်၊ နင့်ရဲ့ ခြေထောက်တွေကို ငါ ရိုက်ချိုးပစ်မယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက်၊ သူသည် သူမကို သူမ၏ နေရာတွင်ပြန်ချပေးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ခုံးများမှာ မသိမသာ တွန့်ချိုးသွား၏။</p> <p> </p> <p>"ပြောပါဦး"</p> <p> </p> <p>ယခုခေတ်တွင် ဂိုဏ်းချုပ် ငါးဦးက ဂိုဏ်းကြီး ခုနစ်ခုကို ကြီးကြပ်နေသည် ဖြစ်ရာ၊ တိုက်ပွဲများ အမှန်တကယ်စတင်လာလျှင်ပင် အခြေခံအုတ်မြစ်မရှိသေးသော နန်ယန်ဂိုဏ်းကို အသေခံရန် စေလွှတ်လိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း ရှန်းယီ စဉ်းစား၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လီချင်းဖုန်း နှင့် စီနီယည ရွှမ်ချင်းတို့မှာ လူမိုက်များ မဟုတ်ကြချေ၊ တံခါးပိတ်၍ နေရမည်ကို ၎င်းတို့ သေချာပေါက် သိရှိကြလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>လင်းပိုင်ဝေ့သည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း၊ ဘာမှ မသိနားမလည်သော မိန်းကလေးငယ်လေး တစ်ဦး မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>သူမသည် သူမ၏ ခံစားချက်များကို အမြန်ပင် ထိန်းညှိလိုက်ပြီး လိုရင်းတိုရှင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲ ချင်းဖုန်း ပြောတာကတော့၊ အပြင်မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတဲ့ နန်ယန်ဂိုဏ်းရဲ့ တာဝန်ရှိသူတွေ အားလုံး၊ အကြီးအကဲ နီကျွင်း နဲ့ အကြီးအကဲ လင်းရှီအပါအဝင် အားလုံး ပြန်ပေးဆွဲခံလိုက်ရတယ်တဲ့။ ဂိုဏ်းအတွင်းကို သတင်းစကား တစ်ခုရောက်လာပြီး၊ အကြီးအကဲ ရွှမ်ချင်းကို သူတို့နဲ့ လာလဲဖို့ ညွှန်ကြားထားတယ်၊ မဟာမိတ်ဂိုဏ်းတွေကို အကြောင်းမကြားဖို့လည်း ပါတယ်တဲ့..."</p> <p> </p> <p>"သူ သွားလိုက်ပြီလား"</p> <p> </p> <p>"သွားလိုက်ပါပြီ"</p> <p> </p> <p>လင်ပိုင်ဝေ၏ အဖြေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ရှန်းယီ၏ မျက်ခွံများမှာ ဆတ်ခနဲ လှုပ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲ ချင်းဖုန်းက မဟာမိတ်ဂိုဏ်းတွေကို အကြောင်းကြားသင့်၊ မသင့် ဆိုတာက အစ်ကိုကြီးရှန်းပြန်လာမှ ဆုံးဖြတ်ရမယ့် ကိစ္စလို့ ပြောပါတယ်" ဟု လင်းပိုင်ဝေ့က တိုးညှင်းစွာ ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်တွင်မူ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စီနီယာ မောင်နှမများ ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ နန်ယန် ရတနာနယ်မြေအတွက်များစွာ အကြွေးတင်ရှိနေသော အကြီးအကဲ ရွှမ်ချင်း ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လီချင်းဖုန်းသည်ပင် ဦးနှောက်ခြောက်အောင် စဉ်းစားသော်လည်း၊ ထိုကဲ့သို့ ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုးကို မချနိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>"နားလည်ပြီ" ရှန်းယီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။</p> <p> </p> <p>"နေရာကို သိလား"</p> <p> </p> <p>လင်းပိုင်ဝေ့သည် သေချာစွာပြင်ဆင်ထားပုံရပြီး၊ ခေါင်းလောင်းအတွင်းမှ အခြားသောအငွေ့အသက် တစ်ခုကို ချက်ချင်း ထုတ်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း... ကျွန်မတို့..." လျိုချန်းယွင်သည် ရုတ်တရက်မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ် တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ၊ သူ၏ ပုံရိပ်မှာသင်္ဘောပေါ်မှ တိုက်ရိုက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ စကားသံမှာသာ လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ် ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"သူ့ကို အရင် ပြန်ခေါ်သွားလိုက်"</p> <p> </p> <p>သူ၏ လေသံမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ လျိုချန်းယွင်မှာမူ ငြင်းဆန်၍ မရနိုင်သော အာဏာစက် တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ၎င်းမှာ... စစ်မှန်သော ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦး၏ အမိန့်တော်ပင် ဖြစ်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save