Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၂၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရှင်းပြမယ်ဆို သူတို့ကိုသာ ရှင်းပြခိုင်းလိုက် ၂</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဟုန်ကျယ်ကို တစ်ချိန်က စိုးမိုးခဲ့ဖူးသော အတိတ်ကမာနထောင်လွှားလှသည့် ပုဂ္ဂိုလ်သည် ယခုကဲ့သို့ ရယ်စရာကောင်းပြီးကိုးရိုးကားရားနိုင်လှသော အခြေအနေသို့ရောက်ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ယွဲ့ထျန်းရှဲ့သည် သူ၏ ရယ်မောချင်စိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် ရှားပါးလှသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် သူ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူ၏ ဒေါသကို အနည်းငယ်မျှပြေပျောက်စေနိုင်မည်ဆိုလျှင်ပင်၊ယင်းက သင့်လျော်သော အရာတစ်ခုဖြစ်လိမ့်မည်ဟု တွေးတောကာ သူ ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အစ်ကိုက ထိုသူ၏ အသက်ကို ချမ်းသာပေးထားသရွေ့၊ ကျစ်လန်အား ရှင်းပြရန် သူ၏ အနေအထားက အဆင်ပြေချောမွေ့နေမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းမတိုင်မီက၊ ယွဲ့ထျန်ရှဲ့တွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်မျှမရှိခဲ့ပေ။</p> <p>ရွှမ်ချင်း၏ ကိစ္စကြောင့်၊ ယွဲ့မိသားစု၏ မျိုးဆက်တစ်ဆက်စာပါရမီရှင်တစ်ဦးသည် ရူးသွပ်သွားခဲ့ရပြီး ထိုနယ်ပယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည့် ဖြစ်နိုင်ခြေကိုပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရကြောင်း လူသိများလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် မျိုးနွယ်စုအတွက် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုပင်။</p> <p>ယခုအချိန်အထိ ရွှမ်ချင်းကြောင့်ပေးဆပ်ခဲ့ရမှုများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင်ပင်၊ သူ့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ လွှတ်ပေးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသေးပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ရဲ့ ဆံပင်တစ်မျှင်ကလေးကိုတောင် မင်း ထိခိုက်အောင်လုပ်နိုင်တဲ့အချိန်ကြမှ သူ့ကို ငါလွှတ်ပေးမယ်။"</p> <p> </p> <p>ထျန်းကျီသည် ရုတ်တရက် သစ်သားခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲထူလိုက်ပြီး လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ချက်ဖြင့် တိုင်ဆီသို့ ပြန်လည်လွင့်စင်သွားစေကာ၊ သူ့ကို ဝိညာဉ်ကြိုးဖြင့် တစ်ဖန်ပြန်လည်ချည်နှောင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မသေမျိုးဂူနှင့် ဝေးကွာသော ထောင့်တစ်နေရာတွင်</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ရွှမ်ချင်း၏ ညွှန်ကြားချက်များအတိုင်းလိုက်နာရန်အတွက် လီချင်းဖုန်းသည် မှန်မှ အကြည့်လွှဲချင်နေသော စိတ်ဆန္ဒကို ခက်ခဲစွာ တွန်းလှန်နေခဲ့ရလေသည်။ သူသည် ထျန်းကျီ၏ ခါးရှိခေါင်းလောင်းကို အဆက်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေရမည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း၊ အခြားသူများက သူ၏ တာအိုနာမည်အားခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို ရွှမ်းချင်းက မုန်းတီးတတ်သောကြောင့်၊ အပေါ်ယံတွင် ထင်ရသလောက် အကြီးအကဲရွှမ်ချင်း မျှော်လင့်ချက် မမဲ့သေးကြောင်းကို နန်ယန်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းမှလွဲ၍ သူတစ်ဦးတည်းသာ သိရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းက သစ်သားခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဖုံးကွယ်ထားသောနှလုံးသားသည် မာနတရားကို ကိန်းအောင်းထားဆဲဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုနေပေ၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါတွင်မူ၊ အခြားသူများကို သူ၏ မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်မျှမပြသလိုသဖြင့်၊ အကြီးအကဲ ရွှမ်ချင်းသည် ခွေးသေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ခြေအောက်တွင် အနင်းခံရမည့်အဖြစ်ကို ပို၍ လိုလားကာ၊ ဤမာနတရား၏ သဲလွန်စကို ဖုံးကွယ်ထားရန် သူ၏ အကောင်းဆုံးကြိုးစားနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထျန်းကျီ မြင်တွေ့ချင်သောအရာမှာ ယင်းပင် ဖြစ်တန်ရာ၏။</p> <p> </p> <p>"ရှီး။"</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင်၊ လီချင်းဖုန်းသည် ပုန်းအောင်းနေရခြင်းမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခံရနိုင်သည့် အန္တရာယ်ကို ယာယီမေ့လျော့သွားပြီး အသံတစ်သံကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ထုတ်လွှတ်မိသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မျက်လုံးများကို မှန်ပေါ်သို့ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ၊မြင်ကွင်းက တဖျတ်ဖျတ်လက်သွားပြီး မသေမျိုးဂူ၏ အပြင်ဘက်သို့ ရွေ့လျားသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>မှန်ထဲတွင် သူ မမြင်တွေ့ချင်ဆုံးဖြစ်သော အနက်ရောင်ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းက ဤအချိန်ကြီးတွင် မည်သို့လုပ် ပြန်ရောက်လာရသနည်း၊ ထို့အပြင် သူ တစ်ယောက်တည်းသာ ဖြစ်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လီချင်းဖုန်းသည် သတိမေ့မြောလုမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။ သူသည် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ၊ အကြီးအကဲ ရွှမ်ချင်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးထားခဲ့သော တာအိုချပ်ပြားကို အသက်သွင်းလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နန်ယန်ဂိုဏ်းတွင် ပြဿနာများကို လုံးဝရှောင်ရှားရန်လိုအပ်သူတစ်ဦးတစ်ယောက် ရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ ယင်းမှာ ရှန်းယီ တစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာသခင်တို့ ကျွန်တော့်ကို ကယ်ကြပါဦး"</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>မသေမျိုးဂူ၏ အပြင်ဘက်တွင်</p> <p> </p> <p>နတ်သမီး ကျစ်လန်သည် စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်မှာပင်၊ သူမ၏ အမူအရာက သိမသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်သို့ကြည့်ရန် ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်၊ ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာတစ်ခုသည် သူမ၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ ဤလူငယ်သည် ယခုအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီးကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး၊ အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြားရှိ သူ၏ ယခင် အမူအရာနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"တာအိုမိတ်ဆွေရှန်း၊ ရှင် ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ။"</p> <p> </p> <p>နတ်သမီး ကျစ်လန်သည် တောင်ပိုင်းဟုန်မှ အစောပိုင်းကရောက်လာသော စာကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ သူမ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမစိတ်ထဲတွင် 'တကယ်ပဲ၊ ဒီလူငယ်က အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားတာပဲ။ မဟုတ်ရင် သူက တောင်ပိုင်းဟုန်ကနေ ဒီလောက်ခရီးဝေးကြီးလာခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး' ဟု တွေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူမသည် အခြားကိစ္စများကို ဂရုစိုက်ရန် စိတ်အခြေအနေမရှိသဖြင့် ကမန်းကတန်း အကြံပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"တာအိုမိတ်ဆွေရှန်း၊ အခု ဝင်သွားဖို့ မသင့်တော်ဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မြန်မြန်ထွက်သွားလိုက်ပါ။"</p> <p> </p> <p>အခြေအနေက လုံလောက်စွာ ကမောက်ကမဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ၊ အနှောင့်အယှက်ပေးမည့်သူ နောက်ထပ်တစ်ယောက် မလိုအပ်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>နတ်သမီး ကျစ်လန်၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်အောက်တွင်၊ ရှန်းယီသည် မည်သည့်အရာကိုမျှမကြားရသကဲ့သို့ မသေမျိုးဂူဆီသို့သာ စူးစိုက်၍ လျှောက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က သူသည် အနည်းငယ် ခပ်ခွာခွာနေတတ်သော်လည်း၊ ဤအတိုင်းအတာအထိတော့ မဟုတ်ခဲ့ကြောင်းကို သူမ မှတ်မိနေလေ၏။</p> <p> </p> <p>"တာအိုမိတ်ဆွေရှန်းက အတွင်းထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကို သိနေလို့များလား။"</p> <p> </p> <p>နတ်သမီး ကျစ်လန်သည် အခြားတစ်စုံတစ်ရာကို ရုတ်တရက်သတိရသွားပြီး ရှင်းပြလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်ချပါ၊ သူက ကျွန်မကို အမွေးတိုင်တစ်ဝက်စာ အချိန်ပေးထားတယ်။ နောက်ထပ် တစ်ဝက် ကျန်သေးတယ်။ သူတို့ရဲ့အသက်တွေ လုံခြုံသွားပြီဆိုရင် ဒီအတွက် ရှင့်ကိုသေချာပေါက်ရှင်းပြပါ့မယ်။"</p> <p> </p> <p>အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရပုံ ပေါ်လေ၏။</p> <p>ယွဲ့ထျန်းရှဲ့သည် ဂူထဲမှဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ရှန်းယီကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏မူလအပြုံးသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် လက်ပိုက်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ဘာလို့ နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေရတာလဲ။ ပြဿနာကြုံရတိုင်း အရှေ့နဂါးနန်းတော်က မင်းခေါ်ချင်တိုင်းခေါ်လို့ရတယ်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား။"</p> <p> </p> <p>"ကျစ်လန်ရှေ့မှာ ငါ ဒေါသမထွက်ချင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ စိတ်ကြည်နေတုန်း ထွက်သွားတာ ကောင်းမယ်။"</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် သူ၏ အကြည့်ကို အနည်းငယ် ပင့်တင်လိုက်ပြီးနောက်၊ ယွဲ့ထျန်းရှဲ့၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ပြင်းထန်စွာ ကန်ချလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မည်သည့် ကြိုတင်သတိပေးမှုမျှမရှိဘဲ၊ ကြီးမားလှသောအင်အားသည် မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာမှန်းမသိအောင် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ ရုတ်တရက် အငိုက်မိသွားသဖြင့်၊ ယွဲ့ထျန်းရှဲ့သည် ဂူထဲသို့ ရိုက်ချခံလိုက်ရခြင်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကိုပင် အချိန်မီပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>နတ်သမီး ကျစ်လန်၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ဟသွားပြီး၊ သူမ၏ မျက်ဆန်များမှာ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူမသည် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်လေ၏။ ထိုသို့သောအရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်အောက်ရှိ ထိပ်တန်း နတ်ဆိုးကြီးများထက် ပိုမိုအားကောင်းသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း၊ကျော်ကြားမှုအပိုင်းတွင်မူ တစ်ဦးထက်တစ်ဦး ပို၍ လူသိများလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအုပ်စုတစ်ခုလုံးသည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ကို မလွဲမသွေရရှိကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပုံမှန်အခြေအနေအောက်တွင် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ အစောပိုင်းအကျဆုံး အဆင့်များဆီသို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်သာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုသူများအနက်မှ ရှန်း ဟူသော မျိုးရိုးအမည်ရှိသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်အကြောင်းကိုမျှ သူမ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ကြောင်းကို သူမ ကျိန်တွယ်ရဲပေသည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် အနောက်ပိုင်းဟုန် သို့မဟုတ် တောင်ပိုင်းဟုန်ကဲ့သို့ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော ဒေသများမှ ဖြစ်လာရန်ဆိုသည်မှာပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ ရှန်းယီသည် မသေမျိုးဂူထဲသို့ အပြည့်အဝ ဝင်ရောက်သွားလေပြီဖြစ်၏ယ</p> <p> </p> <p>နတ်သမီး ကျစ်လန်သည် ထပ်မံတုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါသွားလေသည်။ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ သူမ၏ မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကြောင့် သူမ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ထျန်းကျီသည် ခွေးရူးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရွှမ်ချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရက်စက်စွာကိုက်ခဲနေပြီး၊ တုတ်တစ်ချောင်းမျှသာ ကျန်တော့မည့်အထိ ဆွဲဖြဲလုမတတ်ဖြစ်နေသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ယွဲ့မိသားစု၏ သားအကြီးဆုံးတစ်ယောက် ကျူးလွန်နိုင်သည့် လုပ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်းယုံကြည်ရန် နတ်သမီး ကျစ်လန် အလွန်ခဲယဉ်းနေခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင်၊ ရှန်းယီသည် သူမကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်နေသည်ကို သူမ ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်၏။ သူ၏ ဖြူဖျော့ပြီးချောမောသောမျက်နှာပေါ်တွင် ဖြော့တော့သောအပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး ညင်သာပုံရသော်လည်း သူ၏ အသံတွင် လှောင်ပြောင်နေသည့် လေသံ ပါဝင်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်အေးသွားပြီလား။"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မပြောတာ နားထောင်ပါဦး"</p> <p> </p> <p>အကြိမ်အနည်းငယ်မျှသာ တွေ့ဆုံဖူးသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှနှိမ့်ချစွာ စကားပြောရန်လိုအပ်သည်ဟု ခံစားနေရကြောင်း နတ်သမီး ကျစ်လန် မသိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ အစောပိုင်းက သူ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော ရောင်ဝါကြောင့် ဖြစ်နိုင်သလို၊ သူမက သူ့အပေါ် ကတိဖျက်ခဲ့မိသောကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save