Book List

<h2 style="text-align: center;">မြေထဲပင်လယ် အရှင်သခင်</h2> <h2 style="text-align: center;">စာစဉ် (၅၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">​အပိုင်း (၅၅၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">မီဂါလော့ တိုက်ပွဲ (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​"ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ တပ်မတော်ရဲ့ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်မှု ကျွမ်းကျင်မှုကို အသုံးချပြီး ရန်သူကို မြို့ထဲ ဝင်ခွင့် ပြုသင့်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ လမ်းတွေ၊ အပျက်အစီးတွေက ရန်သူ့ အင်အား အသာစီးကို အသုံးမဝင် ဖြစ်သွားစေမှာပါ။ ဒါ ကျွန်တော်တို့ ကြိုတင် သတ်မှတ်ထားတဲ့ အစီအစဉ်ပဲ။ ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်လုပ်သင့်ပါတယ်!"</p> <p>​ဂျော်ဂရစ် အလေးအနက် ပြောတယ်။</p> <p>​"ဒါပေမဲ့ ရန်သူကို လှည့်စားနိုင်ပါ့မလား! ကျွန်တော်တို့ ဒီအတိုင်း စောင့်နေရင်၊ ဆီရာကျု တွေက မြို့ထဲ မဝင်ဘဲ ကျွန်တော်တို့ ခေါင်းပေါ် ကျောက်တုံးတွေ ကျော်ပစ်နေရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ!"</p> <p>​တာဂီတီနော့စ်  အော်ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"အမှန်တိုင်း ပြောရရင်... ဆီရာကျု တွေ လုပ်နေတာက ကျွန်တော်တို့ အတွက် အကျိုးရှိပါတယ်။ မနေ့ညက ဆိပ်ကမ်း ရောက်လာတဲ့ ထောက်လှမ်းရေး အရာရှိ ပြောတာက... သူတို့ ဆီရာကျု၊ ကာတာနီးယား နဲ့ တခြား မြို့တွေမှာ ပုန်ကန်မှု စတော့မယ် တဲ့။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ဆီရာကျု တွေကို မတိုက်ရခင်မှာပဲ သူတို့ ပြန်ဆုတ်သွားရဖို့ ရှိပါတယ်"</p> <p>​ဇန်တီကလီးစ်မျှော်လင့်ချက် တစ်စွန်းတစ်စ နဲ့ ပြောတယ်။</p> <p>​"သတ္တိမရှိဘဲ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်တတ်တဲ့ ကောင်တွေ ပြောတာကို ယုံသလား"</p> <p>​တာဂီတီနော့စ် လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​ဒါကြားတော့ တခြား အရာရှိတွေ မျက်နှာ ပျက်သွားကြတယ်။ အဲဒီ ထောက်လှမ်းရေး အရာရှိတွေက ဘုရင် ဒါးဗို့စ်ကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ပေးထားတဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ ဆိုတာ သူတို့ သိထားကြတာကိုး။</p> <p>​အန်တိုနီးယော့စ် က နေရခက်နေတဲ့ ဆီရာဖီးနပ်စ်  ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး တာဂီတီနော့စ် ကို တိုးတိုးလေး ဆူလိုက်တယ်။</p> <p>​"အရူး! ဆီရာဖီးနပ်စ် အကူအညီ မပါရင် ငါတို့ မီဂါလော့စ် ကို ဒီလောက် လွယ်လွယ် သိမ်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး! စစ္စလီ တွေ အကူအညီလည်း ဒီလောက် မြန်မြန် ရမှာ မဟုတ်ဘူး!"</p> <p>​ထောက်လှမ်းရေး အရာရှိ ပေးတဲ့ စာကို အန်တိုနီးယော့စ် သံသယ ရှိပေမယ့်၊ လက်ရှိ အခြေအနေက သူ့ကို ရွေးချယ်စရာ မပေးဘူး။ ရန်သူတွေ ဝိုင်းနေတဲ့ ဒီနယ်မြေစိမ်းမှာ ပထမ လီဂျင်တပ်မ အနေနဲ့ မီဂါလော့စ် မှာ နေတာကလွဲရင် တခြား ဆုတ်ခွာစရာ နေရာ မရှိဘူးလေ။ အန်ထရာပိုလစ် အစီအစဉ်သာ အောင်မြင်ရင် အားလုံး ပျော်ရမှာပေါ့။</p> <p>​ရုတ်တရက် ဆိပ်ကမ်း စောင့်ကြည့်နေတဲ့ တပ်သားတွေ အလောတကြီး သတင်းပို့တယ်။</p> <p>​"လီဂျင်တပ်မှူး... ကျွန်တော်တို့ ရေတပ်... ကျွန်တော်တို့ ရေတပ် လာနေပါပြီ!"</p> <p>​'သောက်ကျိုးနည်း ဆက်ကလီးယန်း  မင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပေါ့!'</p> <p>​အန်တိုနီးယော့စ် အားတက်သွားတယ်။</p> <p>​"တပ်ဖွဲ့တွေကို အမိန့်ပေးလိုက်... ပြည်နှင်ဒဏ်သင့်သူ မိသားစုတွေကို စနစ်တကျ ဆိပ်ကမ်းဆီ ဆုတ်ခွာခိုင်းလိုက်!"</p> <p>​"အမိန့်အတိုင်းပါ လီဂျင်တပ်မှူး"</p> <p>​တပ်ရင်းမှူးတွေနဲ့ ပြည်နှင်ဒဏ်သင့်သူ ခေါင်းဆောင်တွေ ပြိုင်တူ ပြန်ဖြေကြတယ်။</p> <p>​ဆက်ကလီးယန်း ကတော့ မလာပါဘူး။ ရက်ဂျီယမ် (Rhegium) မှာ ဒဏ်ရာ ကုနေရတုန်းမို့။ ဆက်ကလီးယန်း က မာနကြီးပြီး လီဂျင် အမိန့်ပေးတာ မကြိုက်ပေမယ့်၊ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်တွေမှာ ဘယ်တော့မှ လစ်လျူရှုမနေတတ်ဘူး။ ပြီးတော့ အန်တိုနီးယော့စ် က မနက်ဖြန် ဆီရာကျု တပ်မတော် အလုံးအရင်းနဲ့ တိုက်လာရင် ရင်ဆိုင်နိုင်ဖို့ သီအိုနီယာ ရေတပ်ကို မီဂါလော့စ် ဆီ အမြန်ဆုံး လွှတ်ပေးပါ ဆိုပြီး အသက်စွန့်ကာ ရက်ဂျီယမ် ကို သင်္ဘော တစ်စီး လွှတ် အကူအညီ တောင်းခဲ့တာ။</p> <p>​ဆက်ကလီးယန်း လစ်လျူမရှုရဲဘူး။ ရေတပ် ကွပ်ကဲမှု လွှဲယူထားတဲ့ ဖူလာလီယော့စ်ကို နောက်တစ်နေ့ မီဂါလော့စ် ဆီ အမြန်ဆုံး သွားဖို့ အထူး မှာကြားလိုက်တယ်။</p> <p>​</p> <p>​သီအိုနီယာ ရေတပ် ရောက်လာတာ၊ တပ်သားတွေနဲ့ ပြည်သူတွေ ဆိပ်ကမ်းဆီ ပြေးသွားကြတာတွေကို ကင်းထောက်တွေဆီက မားစီးယပ်စ်သတင်း ရလိုက်တယ်။</p> <p>​ပါရိုနီးဆပ်စ်  ရဲ့ ညံ့ဖျင်းမှုကို ကျိန်ဆဲပြီးနောက် မားစီးယပ်စ် မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​"ငါတို့ စစ်ကူတွေ ဘယ်မှာလဲ!"</p> <p>​"စီကူရီ ကို ကျော်လာပြီ ဆိုတော့ မကြာခင် အယ်လ်ကန်တာရာ  မြစ် တောင်ဘက်ကမ်း ရောက်တော့မှာပါ"</p> <p>​"လူလွှတ်ပြီး ပိုမြန်မြန် လာခိုင်း! တိုက်ခိုက်ဖို့ ခရာမှုတ်! သီအိုနီယာ တွေကို ထွက်ပြေးခွင့် မပေးနဲ့!"</p> <p>​မားစီးယပ်စ် ဒီလောက် အကြာကြီး ပြင်ဆင်ပြီး ဘယ်လစ်စတာ (Ballista) အများကြီး သုံးခဲ့တာက ကျူးကျော်လာတဲ့ သီအိုနီယာ တပ်မတော်ကို မောင်းထုတ်ရုံ သက်သက် မဟုတ်ဘူး။ လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်ပြီး ဆီရာကျုတွေ စိတ်ဓာတ် မြှင့်တင်ပေးဖို့နဲ့ သူ့နာမည် ဂုဏ်သတင်း ကြီးမားလာဖို့ ရည်ရွယ်တာ။</p> <p>​အချိန်ကပ်နေပြီမို့ သီအိုနီယာ တွေကို ဆိပ်ကမ်းကနေ ထွက်ပြေးပြီး စစ္စလီ တခြား နေရာတွေမှာ ကမ်းတက်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ထောင်ချောက်တွေ၊ အတားအဆီးတွေ ပြည့်နေတဲ့ မီဂါလော့စ် မြောက်ဘက်ကို တပ်တွေ အလောတကြီး မလွှတ်နိုင်သလို၊ အရှေ့ဘက်ကို ကွေ့ပြီး ဆိပ်ကမ်းကို တိုက်ဖို့လည်း အချိန်မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် ဆီရာကျု ပူးပေါင်း တပ်မတော် အနေနဲ့ ရှင်းလင်းထားပြီးသား မြို့အနောက်ဘက်ခြမ်းကနေ ဝင်တိုက်ရုံပဲ ရှိတယ်။ ဘယ်လစ်စတာ ဒဏ်ကြောင့် ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေတဲ့ သစ်သား မြို့ရိုးကို ကျော်ပြီးပေါ့။</p> <p>​အင်အားကြီးမားတဲ့ ဆီရာကျု တပ်မတော်ကြီးက ရေစီးကြောင်းငယ်လေးတွေ အဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ လမ်းကြားတွေထဲ ဝင်ရောက်ကာ သီအိုနီယာ တွေဆီ ဒေါသတကြီး တိုးဝင်သွားကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ မကြာခင် ဒုက္ခရောက်ကြတယ်။</p> <p>​"အား! ငါ့ခြေထောက်! တစ်ခုခု စိုက်ဝင်သွားပြီ!"</p> <p>​"ရပ်! ရှေ့မတိုးနဲ့တော့! ရှေ့မှာ တွင်းကြီး ရှိတယ်! ခေါင်းဆောင်နဲ့ တခြားလူတွေ တွင်းထဲ ကျကုန်ပြီ!!!"</p> <p>​. . . . . . . . . . . . .</p> <p>​သီအိုနီယာ တွေ မြို့ထဲမှာပါ ထောင်ချောက်တွေ၊ အတားအဆီးတွေ လုပ်ထားလိမ့်မယ် လို့ ဆီရာကျု တွေ မထင်ထားဘူး။</p> <p>​အမှန်တော့ ကာတာနီးယား ထောက်လှမ်းရေး အရာရှိ အရေးပေါ် သတင်း လာမပို့ရင်တောင်၊ အန်တိုနီးယော့စ် က ပင်လယ်ကနေ တပ်ဆုတ်ဖို့ စိတ်ကူး မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် သီအိုနီယာ တွေနဲ့ ပြည်နှင်ဒဏ်သင့်သူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး တစ်ညလုံး ထောင်ချောက်တွေ လုပ်ခိုင်းထားတာ။ ပထမ လီဂျင်တပ်မ မထွက်ခွာခင် ဒါးဗို့စ် မှာလိုက်တဲ့ အမိန့်ထဲမှာ 'တိုက်ပွဲ အခြေအနေ မကောင်းရင် ဆုတ်ခွာပါ' ဆိုတာ မပါဘူး။ တိုက်ပွဲ မစခင် ဆုတ်ခွာလိုက်ရင်၊ အရင် ဆက်ဆံရေးကြောင့် ဒါးဗို့စ် ခွင့်လွှတ်ရင်တောင် သီအိုနီယာ မှာ သူ့အနာဂတ် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p>​ပထမ လီဂျင်တပ်မ တပ်သားတွေရဲ့ အတွေးကတော့ ရိုးရှင်းတယ်။ သီအိုနီယာ ရဲ့ အရဲရင့်ဆုံး လီဂျင် လို့ ခေါ်ဝေါ်ခံရတဲ့ သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် သူရဲဘောကြောင်တဲ့ ထွက်ပြေးသူတွေ ဖြစ်ခံမလဲ?!</p> <p>​အန်တိုနီးယော့စ် က ရန်သူ လာတိုက်အောင် ဆုတ်ခွာဟန်ဆောင်ခဲ့တာ။ ရန်သူ မြို့ထဲ ဝင်လာပြီး လီဂျင် တပ်သားတွေနဲ့ စတိုက်ရင် သူတို့ ဘယ်လစ်စတာတွေက ကျောက်တုံးတွေ ဆက်မပစ်ရဲတော့ဘူးလေ။ ပြီးတော့ ပြည်နှင်ဒဏ်သင့်သူ မိသားစုတွေကို သင်္ဘောတင်ပေးလိုက်တာက တပ်သားတွေ စိတ်အနှောင့်အယှက် မရှိဘဲ အစွမ်းကုန် တိုက်နိုင်အောင်လို့။</p> <p>​ဆီရာကျု မဟာမိတ် မြင်းတပ် ၃၀၀ ဆိပ်ကမ်းနား ရောက်လာတော့၊ ဖာလင့် (Phalanx) ပုံစံ ယူပြီး ဆိပ်ကမ်း စောင့်နေတဲ့ ပြည်နှင်ဒဏ်သင့်သူ စစ်သည် ၃,၀၀၀ နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတယ်။ သူတို့ နောက်မှာတော့ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေ၊ အမျိုးသမီးတွေနဲ့ ကလေးတွေ ထောင်ပေါင်းများစွာက ရေတပ်သားတွေ လမ်းပြမှုနဲ့ သင်္ဘောပေါ် စနစ်တကျ တက်နေကြတယ်။</p> <p>​မြင်းတပ်တွေက ခံစစ်ကောင်းတဲ့ ဂရိ ဖာလင့် ကို မတိုက်နိုင်တော့ အဝေးကနေပဲ ကြည့်ပြီး ခြေလျင်တပ် ရောက်လာတာ စောင့်နေရတယ်။</p> <p>​ဆီရာကျု တပ်သားတွေကတော့ ထောင်ချောက် အများအပြားကြောင့် ကြောက်လန့်ပြီး သတိထား ရှေ့တိုးနေရတယ်။ ဘေးနှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ထွက်လာကြတယ်။</p> <p>​ရုတ်တရက် သတ္တမ တပ်မဟာ၊ ပထမ တပ်ရင်းမှူး ဆစ်ဒ် (Cid) ဦးဆောင်တဲ့ အပေါ့စား ခြေလျင်တပ် ပေါ်လာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပုံမှန်လို ရန်သူ့ အုပ်စုလိုက်ဆီ မြှားမိုး၊ လှံမိုး ရွာချတာမျိုး မလုပ်ဘူး။ လမ်းကြားတွေက အိမ်ပျက်တွေထဲ ပုန်းပြီး၊ အပျက်အစီးတွေပေါ် ပက်လက်လှန်ပြီး၊ ထောင်ချောက်တွေ ပြည့်နေတဲ့ နေရာလွတ် တစ်ဖက်ကနေ ရပ်ပြီး ရန်သူကို တိကျစွာ ပစ်ခတ် တိုက်ခိုက်ကြတယ်။</p> <p>​ဆီရာကျုတွေ ထောင်ချောက် ရှာဖို့ အလုပ်ရှုပ်နေတုန်း၊ ပြတင်းပေါက်တွေထဲကနေ မြှားတွေ ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး တပ်သားတွေရဲ့ ပေါ်နေတဲ့ ပေါင်တွေကို ထိမှန်တယ်။ ပြီးတော့ ခေါင်မိုးပေါ်ကနေ လှံတိုတွေ ကျလာပြီး တပ်သားတွေရဲ့ ပခုံးကို ဖောက်ဝင်သွားတယ်။ ဒိုင်းဝိုင်းနဲ့ ကာကွယ်လို့ မရဘူး... အကွာအဝေး နီးကပ်တာရယ်၊ သီအိုနီယာ အပေါ့စား ခြေလျင်တပ်ရဲ့ ခိုးတိုက်မှု ခန့်မှန်းရခက်တာရယ်ကြောင့် ရန်သူ အသေအပျောက် အရမ်း များတယ်။</p> <p>​ဆီရာကျုတွေက သီအိုနီယာ တွေနဲ့ ထိပ်တိုက် တွေ့ရမယ် ထင်ထားလို့ အပေါ့စား ခြေလျင်တပ်ကို ရှေ့မပို့ထားဘူး။ ဒါကြောင့် ရှေ့ဆုံးက လေးလံ လက်နက်ကိုင် တပ်ဖွဲ့တွေက သီအိုနီယာ ထောင်ချောက်တွေ၊ အဝေးပစ် ခိုးတိုက်မှုတွေ ခံရပြီး ကြောက်လန့်ကာ ခြေလှမ်း ပိုနှေးကုန်ကြတယ်။</p> <p>​. . . . . . . . . . . . .</p> <p>​မက်ဒမာ (Medma) မြို့မှာတော့ ဒီရက်ပိုင်း သီအိုနီယာ တွေ မတိုက်ပေမယ့်၊ မြို့စောင့်တပ်တွေ သတိမလျော့ရဲဘူး။ တမြန်နေ့က ယုတ်မာတဲ့ သီအိုနီယာ တွေက ဖမ်းမိထားတဲ့ မက်ဒမာ နဲ့ လိုခရီ (Locrians) တွေကို မြို့ရိုး ရှေ့က ကတုတ်မြောင်းကို မြေကြီးနဲ့ ဖို့ခိုင်းတာ လက်ပိုက်ကြည့်နေခဲ့ရတယ်။</p> <p>​မိုးချုပ်တာနဲ့ မက်ဒမာ တွေက ညဘက် အခွင့်ကောင်း ယူပြီး မြို့ရိုးပေါ်ကနေ ကြိုးနဲ့ ဆင်းကာ ဖို့ထားတဲ့ ကတုတ်မြောင်းကို ပြန်တူးကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သီအိုနီယာ တွေက အစောင့်ချထားတယ်။ မလှမ်းမကမ်းမှာ ပုန်းနေတဲ့ အပေါ့စား ခြေလျင်တပ်က တိုက်ခိုက်လို့ မက်ဒမာ တပ်သား အများကြီး ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်။</p> <p>​အထိနာပြီးနောက် မက်ဒမာ တွေ မြို့ပြင် မထွက်ရဲတော့ဘူး။ အန္တရာယ် ရှိမှန်း သိလို့ မြို့ကို အစွမ်းကုန် ကာကွယ်ရင်း၊ ရှုံးနိမ့်သွားတဲ့ ဆီရာကျုတွေ အခြေအနေ ပြန်ကောင်းလာပြီး မက်ဒမာ ကို ကယ်တင်မယ့် နည်းလမ်း ရှာတွေ့ပါစေလို့ မျှော်လင့်နေရုံပဲ ရှိတော့တယ်။</p> <p>​ဒီနေ့ မက်ဒမာ တပ်သားတွေ မြို့ရိုးပေါ်ကနေ ရှေ့ကို သတိထား ကြည့်နေကြတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်နည်းနည်းကလိုပဲ သီအိုနီယာ တွေ မြို့ရှေ့ မီတာ ၁၀၀ အကွာမှာ တပ်စီနေကြတယ်။ ထူးခြားတာက ဒီတစ်ခါ တပ်ရှေ့မှာ ဝိုင်းရံတိုက်ပွဲသုံး ပစ္စည်း ၂ ခု ပိုပါလာတယ်။ မီတာ ၁၀၀ အကွာက ကြည့်တာတောင် ကြီးမားမှုကို ခံစားနေရတယ်။</p> <p>​"မြန်မြန်! လာကြည့်စမ်း... ဟိုဟာ ဘာကြီးလဲ?!"</p> <p>​တပ်သား တစ်ယောက် ကြောက်လန့်တကြား အော်လိုက်တယ်။</p> <p>​"အဲဒါ... အဲဒါ ဝိုင်းရံတိုက်ပွဲသုံး မျှော်စင်ကြီး ဖြစ်မယ်။ ဆီရာကျု က အဲဒါ သုံးပြီး မြို့ပြနိုင်ငံ အများကြီးကို သိမ်းခဲ့တာ လို့ လိုခရီ တွေ ပြောတာ ကြားဖူးတယ်"</p> <p>​"ငါတို့ မြို့ရိုးထက်တောင် ပိုမြင့်သလိုပဲ?! ငါတို့... အဲဒီ အရာကြီးကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ?!!"</p> <p>​မြို့စောင့်တွေ စိုးရိမ်နေတုန်း၊ သီအိုနီယာ တပ်ဖွဲ့ တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားအောင် တိုက်ပွဲခရာ မှုတ်လိုက်တယ်။ မက်ဒမာ ဝိုင်းရံတိုက်ပွဲ စတင်ပြီ။</p> <p>​. . . . . . . . . . . . .</p> <p>​"လီဂျင်တပ်မှူး... သတိထား!"</p> <p>​မြို့ရိုးနဲ့ နီးကပ်လွန်းတဲ့ မာတိုနစ် (Matonis) ကို သူ့လက်ထောက်က ဆွဲချလိုက်တယ်။ သူတို့ ခေါင်းပေါ်ကနေ "ဝေါ" ဆိုတဲ့ အသံကြီးနဲ့ အတူ ကျောက်တုံးကြီး ဖြတ်သန်းသွားတယ်။</p> <p>​မာတိုနစ် လည်ပင်း ပွတ်ရင်း ရင်တုန်သွားတယ်။</p> <p>​"သောက်ကျိုးနည်း ဘယ်လစ်စတာ တပ်ဖွဲ့! ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာလား-"</p> <p>​သူ စကား မဆုံးခင် "ဝုန်း" ဆိုတဲ့ အသံကျယ်ကြီး ကြားလိုက်ရတယ်။ ကျောက်တုံးကြီးက သူနဲ့ ၈-၉ မီတာ အကွာက မျှော်စင်ကို ထိမှန်သွားတာ။</p> <p>​ဆီရာကျုတွေက မျှော်စင်ကို အလောတကြီး လုပ်ထားလို့ သိပ်မခိုင်ဘူး။ ၁၅ ကီလိုဂရမ် ကျောက်တုံး ထိမှန်တော့ မျှော်စင်ထိပ်ပိုင်း ယိမ်းထိုးပြီး နောက်ပြန် လဲကျသွားတယ်။ သစ်စတွေ လွင့်စင်၊ ပျဉ်ပြားတွေ ပြုတ်ကျပြီး၊ အပေါ်က လေးသမားတွေရဲ့ အော်ဟစ်သံတွေနဲ့ အတူ ၆ မီတာ မြင့်တဲ့ မျှော်စင်ကြီး မြေကြီးပေါ် ပြိုကျသွားတယ်။</p> <p>​"ကောင်းတယ်! ဘယ်လစ်စတာ တပ်ဖွဲ့ လက်ရာ ပြောင်မြောက်တယ်! ဆက်ပစ်!..."</p> <p>​မာတိုနစ် ဝမ်းသာအားရ အော်လိုက်တယ်။</p> <p>​သူ့လက်ထောက်ကတော့ မျက်လုံး လှန်ကြည့်လိုက်တယ်။</p> <p>​'စောစောကပဲ ဘယ်လစ်စတာ တပ်ဖွဲ့ကို ဆဲနေပြီး၊ မျက်တောင် တစ်ခတ် အတွင်း လေသံ ပြောင်းသွားပါလား!'</p> <p>​မျှော်စင် ထိမှန်လို့ တပ်သားတွေ ပျော်နေပေမယ့်၊ တစ်ကြိမ်ပဲ ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ မျှော်စင်တွေ မြို့ရိုးနဲ့ အရမ်း ကပ်နေတဲ့ အချိန်မှာ ကျောက်တုံး ပစ်တာ အရမ်း အန္တရာယ် များတယ်။ ဒါကြောင့် သီအိုနီယာ ခံစစ်သမားတွေက အပေါ့စား ခြေလျင်တပ်ကို ပိုအားကိုးကြတယ်။ မီးမြှား ပစ်တာ၊ ဆီအိုး ပစ်တာ၊ မျှော်စင်ပေါ်က လေးသမားတွေကို တိုက်ရိုက် ပစ်တာတွေ လုပ်ကြတယ်။ ဒီနည်းလမ်းတွေနဲ့ နောက်ထပ် မျှော်စင် ၂ ခုကို မီးရှို့နိုင်ခဲ့တယ်။</p> <p>​</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း (၅၅၁) ပြီးဆုံး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save