Book List

<h2 style="text-align: center;">​အပိုင်း (၅၅၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">မီဂါလော့စ်တိုက်ပွဲ (၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​မားစီးယပ်စ် (Macias) က မီတာ ဒါဇင်အနည်းငယ် အကွာမှာ ရှိတဲ့ အုပ်ချုပ်သူ အိမ်တော် ၃ ထပ်တိုက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး အေးစက်စက် ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"ပစ်မှတ်က ဟိုအိမ်တော်ပဲ။ ငါတို့ လူတွေကို ထိမှာ ပူစရာ မလိုဘူး"</p> <p>​အမြင့်ကနေ ပစ်မှတ်ထားရတာ လွယ်ကူရုံတင် မကဘူး၊ အိမ်တော်ထဲက အဝေးပစ် တိုက်ခိုက်နေတဲ့ သီအိုနီယာ (Theonian) အပေါ့စား ခြေလျင်တပ်တွေကို ချေမှုန်းနိုင်မယ်။ ပြီးတော့ သီအိုနီယာ ခေါင်းဆောင် အဲဒီမှာ ရှိနေမယ် လို့ မားစီးယပ်စ် အာရုံရနေတယ်။ အိမ်တော်ကို ဖြိုချလိုက်ရင် ရန်သူ့ စိတ်ဓာတ် ပျက်ပြားသွားလိမ့်မယ်။ ကျောက်တစ်လုံးတည်းနဲ့ ငှက်သုံးကောင် ပစ်တာပေါ့!</p> <p>​မားစီးယပ်စ် ရဲ့ လက်ထောက်က ချက်ချင်း သဘောပေါက်ပြီး "ခေါင်းဆောင် ပြောတာ မှန်ပါတယ်! အမိန့်ပြန်တမ်း တပ်သား! အပြင်က ဘယ်လစ်စတာ (Ballista) တပ်ဖွဲ့ကို ဒီကို အမြန်ဆုံး လာခိုင်းလိုက်!..."</p> <p>​မားစီးယပ်စ် ရှေ့က အဆောက်အအုံကို စိုက်ကြည့်နေတယ်။ ရန်သူ ခေါင်းဆောင်ကလည်း သူ့ကို ပြန်ကြည့်နေသလို ခံစားရတယ်။ သီအိုနီယာ တပ်မတော်ကို လျှော့တွက်မိလို့ အသေအပျောက် များသွားတာကို သူ ဝန်ခံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အဆုံးသတ်ပါပဲ။ အခု မြေပြန့်မှာ လူအင်အား ၂ ဆ သာတဲ့ ဆီရာကျု (Syracusan) ပူးပေါင်း တပ်မတော်ကြီးက ဝိုင်းထားပြီ ဆိုတော့ ဆက်တိုက်နေရင် အောင်ပွဲက သေချာပေါက် ရမှာပဲ!</p> <p>​မားစီးယပ်စ် ဒီအချက်ကို အရမ်း ယုံကြည်မှု ရှိတယ်...</p> <p>​ဒါပေမဲ့ တိုက်ပွဲ ပြင်းထန်နေတုန်း နောက်ဘက်က အော်သံကြီး ကြားလိုက်ရတယ်။</p> <p>​"အရှင် ဟီဘာဂရစ် (Hibagris)! အရှင် ဟီဘာဂရစ်!..."</p> <p>​မားစီးယပ်စ် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့၊ စီကူရီ (Sikuri) အာဏာရှင် ရဲ့ ကိုယ်ရံတော်တွေက လူတစ်ယောက်ကို ခေါ်လာတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။</p> <p>​"သတင်းဆိုးပါ အရှင်! စီကူရီ မြို့နဲ့ ဆိပ်ကမ်းမှာ ပုန်ကန်မှု ဖြစ်နေပါပြီ!"</p> <p>​ဟီဘာဂရစ် ကို မြင်တာနဲ့ အဲဒီလူက ထိတ်လန့်တကြား အော်ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​သတင်းက ဘေးနားက လူတွေကို တုန်လှုပ်သွားစေတယ်။</p> <p>​ဟီဘာဂရစ် ရင်ဘတ်ကို တင်းတင်း ဖိရင်း စိတ်မရှည်စွာ မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​"ဘာပြောလိုက်တယ်?! ငါ ထွက်လာတုန်းက အေးဆေးပါပဲ။ ဘာပုန်ကန်မှုမှ မရှိပါဘူး!"</p> <p>​"တကယ်ပါ အရှင်!"</p> <p>​လူက ငိုသံပါကြီးနဲ့ ပြောတယ်။</p> <p>​"ဒီမနက် ဆိပ်ကမ်းက လွတ်လပ်သူတွေနဲ့ ကျွန်တွေ ပုန်ကန်ပြီး မြို့ကို တိုက်ကြတယ်။ အရှင် ဆဲလ်တပ်စ် (Celtas) တပ်လွှတ်ပြီး ကာကွယ်မလို့ လုပ်တုန်း၊ နိုင်ငံသား တချို့က နောက်ကနေ ခိုးတိုက်ပြီး မြို့တံခါး ဖွင့်ပေးလိုက်ကြတယ်။ အရှင် ဆဲလ်တပ်စ် တပ်ဆုတ်ပြီး အခရိုပိုလစ် (Acropolis) ပေါ် ထွက်ပြေးရတယ်။ ကံကောင်းလို့ အရှင့် မိသားစု အခရိုပိုလစ် ပေါ် ရောက်သွားလို့ ဘေးကင်းပါတယ်။ အရှင်... အရှင် တပ်ဦးဆောင်ပြီး ချက်ချင်း ပြန်လာမှ စီကူရီ ကို ကယ်တင်နိုင်မှာပါ! အဲဒီ ကောင်တွေကို ချေမှုန်းနိုင်မှာပါ!"</p> <p>​ဒါကြားတော့ ဟီဘာဂရစ် စိုးရိမ်တကြီး အော်ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"ကယ်လီထရာတပ်စ် (Callitratus)... တပ်တွေ စုစည်း။ စီကူရီ ကို ချက်ချင်း ပြန်မယ်!"</p> <p>​"ဟုတ်ကဲ့ အရှင်!"</p> <p>​စီကူရီ ခေါင်းဆောင် ရှေ့ပြေးထွက်သွားတယ်။</p> <p>​"နေဦး!"</p> <p>​မားစီးယပ်စ် အလောတကြီး တားလိုက်တယ်။</p> <p>​"အရှင် ဟီဘာဂရစ်... စီကူရီ အတိုက်ခံရတာ သေချာလား မသိရသေးဘူး။ ကင်းထောက် လွှတ်ပြီး အရင် စုံစမ်းသင့်တယ်။ သေချာမှ တပ်ပြန်လွှတ်တာ ပိုကောင်းမယ်"</p> <p>​မဟာမိတ်တွေ တပ်ကူလွှတ်အောင် မနည်း ပြောထားရတာ။ အခုမှ အသာစီး ရကာစ ရှိသေးတယ်။ အရှိန်အဟုန် မပျက်ချင်ဘူး။ ဒါကြောင့် အချိန်ဆွဲချင်တာ။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ ဟီဘာဂရစ် က သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိတယ်။ သတင်းပို့တဲ့ လူကို လက်ညှိုးထိုးပြီး လေးလေးနက်နက် ပြောတယ်။</p> <p>​"ဒူရက်စ် (Duras) က ငါ့ကျွန်ပါ။ ငါ့နောက်လိုက်နေတာ ဆယ်စုနှစ်ချီ ရှိပြီ။ သူ လိမ်မှာ မဟုတ်ဘူး! အရှင် မားစီးယပ်စ်... တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါ ချက်ချင်း ပြန်ပြီး အဲဒီကောင်တွေကို ရှင်းပစ်ရမယ်။ ငါ့မိသားစုကို ကယ်ဖို့ အပြင်... တပ်မတော် အတွက် သိုလှောင်ထားတဲ့ ရိက္ခာ တန်ချိန်များစွာကိုပါ ကယ်တင်ရဦးမယ်!"</p> <p>​ရိက္ခာ အကြောင်း ကြားတော့ မားစီးယပ်စ် မျက်နှာ ပျက်သွားတယ်။ ဒါကြောင့် ဟီဘာဂရစ် ကို ဆက်မတားတော့ဘဲ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"ဒီက ရန်သူတွေကို ရှင်းပြီးတာနဲ့ ငါ တပ်တွေ ဦးဆောင်ပြီး စီကူရီ ကို ချက်ချင်း လာကူညီမယ်!"</p> <p>​စီကူရီ တပ်သား ၁,၀၀၀ လောက်ပဲ ပါတာမို့ တိုက်ပွဲမှာ သိပ်အရာမရောက်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူတို့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်တာ ကိစ္စ မရှိဘူး။ ဟီဘာဂရစ် တပ်တွေ ဦးဆောင်ပြီး အလောတကြီး ထွက်သွားတာ ကြည့်ရင်း မားစီးယပ်စ် ရင်ထဲမှာ စိုးရိမ်စိတ် ဝင်လာတယ်။</p> <p>​"ခရာ ထပ်မှုတ်! တိုက်စစ် မြှင့်ဖို့ အမိန့်ပေး!"</p> <p>​"ဟီဘာဂရစ် အရည်အချင်း မရှိဘူး လို့ ငါ ပြောသားပဲ။ အရှင် ဒိုင်ယွန်နီးစီးယပ်စ် (Dionysius) သာ စီကူရီ ကို ဖျက်ဆီးပြီး ငါတို့ ကြေးစားတွေကို ပေးလိုက်ရင် အခုလို ပြဿနာ တက်မှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>​ကြေးစားခေါင်းဆောင်ဟောင်း၊ ကာတာနီးယား (Catania) အာဏာရှင် ပါဗလော့စ် (Pavlos) က ဘာမှ မငဲ့ကွက်ဘဲ လှောင်ပြောင်လိုက်တယ်။ ဒါကြောင့် နားထောင်နေတဲ့ တခြား မြို့ပြနိုင်ငံ အုပ်ချုပ်သူတွေ မျက်နှာ ပျက်ကုန်ကြတယ်။</p> <p>​မားစီးယပ်စ် ဒေါသတကြီး တိုးတိုးလေး ဆူလိုက်တယ်။</p> <p>​"ပါးစပ်ပိတ်ထား!"</p> <p>​. . . . . . . . . . . . .</p> <p>​ရုတ်တရက် ဘယ်လစ်စတာ တာဝန်ခံ အရာရှိ ရောက်လာပြီး ပြောတယ်။</p> <p>​"သခင်ကြီး... ဘယ်လစ်စတာ တွေ ရောက်ပါပြီ!"</p> <p>​မားစီးယပ်စ် အားတက်သွားပြီး အုပ်ချုပ်သူ အိမ်တော်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"နေရာချပြီး ဟိုအဆောက်အအုံကို ပစ်!"</p> <p>​ဒါပေမဲ့ သူ ပြောပြီးပြီးချင်း နောက်ဘက်က တစ်ယောက် အော်လိုက်တယ်။</p> <p>​"အရှင် ပါဗလော့စ်... ဒုက္ခပါပဲ! ပုန်ကန်သူတွေ ကာတာနီးယား ကို သိမ်းလိုက်ပါပြီ!"</p> <p>​ဒီစကားသံက မားစီးယပ်စ် ကို တုန်လှုပ်သွားစေရုံတင် မကဘူး၊ စောစောက လှောင်ပြောင်နေတဲ့ ကာတာနီးယား အာဏာရှင် ပါဗလော့စ် ကိုပါ အလောတကြီး ပြေးသွားစေတယ်။ တခြား မြို့ပြနိုင်ငံ အုပ်ချုပ်သူတွေလည်း တီးတိုး တီးတိုး ပြောကုန်ကြတယ်။</p> <p>​ပါဗလော့စ် မားစီးယပ်စ် ဆီ အမြန် ရောက်လာပြီး စိုးရိမ်တကြီး ပြောတယ်။</p> <p>​"မားစီးယပ်စ်... ငါ့ညီအစ်ကိုတွေကို ခေါ်ပြီး ချက်ချင်း ပြန်မှ ဖြစ်မယ်!"</p> <p>​ရဲဘော်ရဲဘက် အချင်းချင်းမို့ မားစီးယပ်စ် လှည့်ကွက် မသုံးတော့ဘူး။ ပါဗလော့စ် ကို အတင်း ငြိမ်သက်ခိုင်းပြီး အခြေအနေကို သေချာ သုံးသပ်ပြတယ်။</p> <p>​"ပါဗလော့စ်... ကာတာနီးယား ဆုံးရှုံးသွားပြီ။ အခု ချက်ချင်း ပြန်သိမ်းရင်တောင် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုတွေ များနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ မင်း အခု ထွက်သွားရင်... ဒီတိုက်ပွဲ နိုင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သမျှ သဲထဲ ရေသွန် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်! ဒီ သီအိုနီယာ တပ်သားတွေ ဘယ်လောက် ကြောက်စရာ ကောင်းလဲ မင်း မြင်တယ် မဟုတ်လား။ သူတို့ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်သွားရင် ငါတို့ အတွက် ပိုကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်!"</p> <p>​စီကူရီ တပ်တွေကို ပြန်ခွင့်ပြုလို့ ရပေမယ့်၊ ကာတာနီးယား တပ်တွေကို ပြန်ခွင့်ပြုလို့ မရဘူး။ သူတို့ရဲ့ ကြေးစား ၃,၀၀၀ က ဒီတိုက်ပွဲရဲ့ အဓိက အင်အားစုတွေထဲက တစ်ခုလေ။</p> <p>​မားစီးယပ်စ် ဖျောင်းဖျတာ နားထောင်ပြီးနောက် ပါဗလော့စ် တွေဝေသွားတယ်။ အရင်လို ခေါင်းမမာတော့ဘူး။</p> <p>​"ဒီတိုက်ပွဲက အနိုင်အရှုံး ပေါ်ဖို့ ညနေစောင်းထိ ကြာလိမ့်မယ် ထင်တယ်။ ဒါဆို မနက်ဖြန်မှ ကာတာနီးယား ကို သွားတိုက်နိုင်မှာ... အချိန် အကြာကြီး ရသွားရင် ပုန်ကန်သူတွေ ခံစစ် ပြင်ဆင်ချိန် ရသွားပြီး မြို့သိမ်းဖို့ ပိုခက်သွားလိမ့်မယ်! ပြီးတော့... ပြီးတော့ ငါ့ညီအစ်ကိုတွေက သူတို့ကို အိမ်ပြန်ဖို့ အချိန်မီ မခေါ်ဘူး ဆိုတာ သိရင်... ငါ့ရာထူး တည်မြဲပါ့မလား စိုးရိမ်တယ်..."</p> <p>​"အရှင် ဒိုင်ယွန်နီးစီးယပ်စ် ထောက်ခံမှု ရှိနေသရွေ့ ဘာကြောက်စရာ လိုလဲ?!"</p> <p>​မားစီးယပ်စ် အားပေးလိုက်တယ်။</p> <p>​"ဆုံးရှုံးမှုတွေ အတွက် ဆီရာကျု က ပြန်ပေးဆပ်မှာပါ!"</p> <p>​ပါဗလော့စ် တွေဝေနေတုန်း နောက်ထပ် မြင်းစီး သတင်းပို့သူ တစ်ယောက် ရောက်လာပြီး အော်ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"အရှင် ဖရာအိုတီးစ် (Phraotes)... ဒုက္ခပါပဲ! လီယွန်တီနွိုင်း (Leontinoi)..."</p> <p>​မားစီးယပ်စ် ကလွဲရင် ကျန်တဲ့ မဟာမိတ် မြို့ပြနိုင်ငံတွေရဲ့ အာဏာရှင်တွေ၊ ခေါင်းဆောင်တွေ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်ကုန်ကြတယ်။ ဒီရာထူး ရထားသူတွေ ဆိုတော့ မအကြပါဘူး။ စီကူရီ မှာ ပုန်ကန်မှု! ကာတာနီးယား မှာ ပုန်ကန်မှု! လီယွန်တီနွိုင်း မှာ ပုန်ကန်မှု!... ဒါ သာမန် မဟုတ်တော့ဘူး။ စစ္စလီ အရှေ့တောင်ပိုင်း တစ်ခုလုံး ဆီရာကျု ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ ပုန်ကန်မှု မုန်တိုင်းကြီး ဖြစ်နေပြီ!</p> <p>​'ပြည်သူတွေ ဆီရာကျု ကို မကျေနပ်နေတာ ကြာပြီ!'</p> <p>​ဒီမှာ ရှိတဲ့ လူတွေ အားလုံး ဒါကို သိကြတယ်။ သူတို့ အားလုံး ဒိုင်ယွန်နီးစီးယပ်စ် အုပ်ချုပ်မှုကနေ အကျိုးအမြတ် ရခဲ့သူတွေပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မဟာမိတ် ခေါင်းဆောင်ကို လေးစားမှု မပြနိုင်တော့ဘူး။ ကိုယ့်မြို့ အခြေအနေ တည်ငြိမ်ဖို့ တပ်တွေ ပြန်ခေါ်သွားမယ် လို့ မားစီးယပ်စ် ကို ပြောကြတယ်။</p> <p>​မားစီးယပ်စ် ပြန်ပြောတာတောင် မစောင့်ဘဲ တပ်တွေ တန်းဆုတ်ခိုင်းလိုက်ကြတယ်။ ဆီရာကျု အင်အားကြီးလို့သာ ဒီမှူးမတ်တွေ မားစီးယပ်စ် အမိန့် နာခံခဲ့ကြတာ။ အခု ကပ်ဘေးကြီး ဆိုက်နေချိန်မှာ ကြေးစားခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် အမိန့်ကို မနာခံချင်ကြတော့ဘူး။</p> <p>​မားစီးယပ်စ် တားပေမယ့် မရတော့ဘူး။ သူ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေတုန်း ပါဗလော့စ် အေးစက်စက် ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"မားစီးယပ်စ်... ငါလည်း ငါ့တပ်တွေနဲ့ ပြန်တော့မယ်။ ငါ့အကြံဉာဏ်ကတော့... မင်းလည်း ချက်ချင်း တပ်ဆုတ်သင့်တယ်။ ငါတို့ မြို့တွေမှာ ပုန်ကန်မှု ဖြစ်ရင် ဆီရာကျု လည်း လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး! မင်းနဲ့ အရှင် ဒိုင်ယွန်နီးစီးယပ်စ် တပ်တွေ အကုန် ခေါ်ထုတ်လာလို့ ဆီရာကျု မှာ တပ်မရှိသလောက် ဖြစ်နေတာ မမေ့နဲ့!"</p> <p>​ဒီစကား ကြားတော့ မားစီးယပ်စ် လန့်ဖျပ်သွားတယ်။ ရှေ့က ရန်သူကို ချေမှုန်းဖို့ပဲ စိတ်ရောက်နေပြီး အရေးကြီးဆုံး တာဝန်ကို မေ့နေခဲ့တာ! ပါဗလော့စ် သူ့လူတွေကို ခေါ်ပြီး ကာတာနီးယား တပ်တွေဆီ ပြေးသွားတာ ကြည့်ရင်း မားစီးယပ်စ် ရင်ထဲ လေးလံသွားတယ်။ တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဆိုတာ သိလိုက်ပြီ...</p> <p>​ရှေ့က အုပ်ချုပ်သူ အိမ်တော်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ရန်သူ ခေါင်းဆောင်က သူ့ကို လှောင်ပြောင်နေသလို ခံစားရတယ်။</p> <p>​'ဒီအချိန်မှ စစ္စလီ မှာ ပုန်ကန်မှုကြီး ဖြစ်တာ... သီအိုနီယာ တွေ လက်ချက်ပဲ နေမှာ!'</p> <p>​ဒါ တွေးမိတော့ မားစီးယပ်စ် ဒေါသထွက်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်တယ်။</p> <p>​"ဘယ်လစ်စတာ တပ်ဖွဲ့! ဟိုအဆောက်အအုံကို ချက်ချင်း ပစ်!!!"</p> <p>​. . . . . . . . . . . . .</p> <p>​"လီဂျင်တပ်မှူး... ရန်သူတွေ ဆုတ်ခွာနေပုံ ရတယ်!"</p> <p>​အန်တိုနီးယော့စ် လက်ထောက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​သူ မပြောလည်း အန်တိုနီးယော့စ် မြင်နေရပါတယ်။ လှပတဲ့ အမောက်တပ် ဦးထုပ်တွေ ဆောင်းထားတဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ ရန်သူ့ စစ်ကြောင်း နေရာအနှံ့ လှည့်ပတ်ပြီး အော်ဟစ်နေကြတယ်။ ပြီးတော့ ရန်သူ့ စစ်ကြောင်းမှာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်လာပြီး၊ တပ်သား အုပ်စုလိုက် စစ်ကြောင်းကနေ ခွဲထွက်ကာ သူတို့ ခေါင်းဆောင်တွေ နောက်လိုက်ပြီး အနောက်ဘက်ကို ထွက်သွားကြတယ်။ ပထမ လီဂျင်တပ်မ နဲ့ ပြည်နှင်ဒဏ်သင့်သူတွေကို ဝိုင်းထားတဲ့ စစ်ကြောင်းကြီးမှာ ဟာကွက်တွေ ပေါ်လာတယ်။ ဆုတ်ခွာမှုက ကျန်တဲ့ ဆီရာကျု တပ်သားတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ထိခိုက်စေတယ်။ သူတို့ မတိုက်တော့ဘဲ ဘေးဘီ ဝဲယာ ကြည့်၊ အော်ဟစ် မေးမြန်းကြရင်း စိုးရိမ်မှုတွေ ကူးစက်ကုန်ကြတယ်။ မကြာခင် ဝိုင်းထားတဲ့ စစ်ကြောင်းကြီး တစ်ခုလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်ကုန်တယ်။</p> <p>​'အန်ထရာပိုလစ် ဦးဆောင်တဲ့ မြို့ပြနိုင်ငံ ပုန်ကန်မှုတွေ အကြောင်း ရန်သူတွေ သိသွားပြီလား?!'</p> <p>​အန်တိုနီးယော့စ် က ဆီရာဖီးနပ်စ် (Seraphinus) ကို မသိစိတ်နဲ့ လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။</p> <p>​"လီဂျင်တပ်မှူး... ဒီအခွင့်အရေး ယူပြီး ရန်သူကို တိုက်သင့်တယ် ထင်ပါတယ်!"</p> <p>​လက်ထောက်ရဲ့ စကားကြောင့် အန်တိုနီးယော့စ် သတိပြန်ဝင်လာတယ်။ ကြည့်လိုက်တော့ အဝေးကနေ ကျောက်တုံးကြီးတွေ သူတို့ဆီ အရှိန်နဲ့ ပျံလာတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။</p> <p>​"သတိထား! ဘယ်လစ်စတာ!!!"</p> <p>​ကိုယ်ရံတော် တစ်ယောက် အလန့်တကြား အော်ဟစ်ပြီး ဒိုင်းရှည်နဲ့ အန်တိုနီးယော့စ် ကို ကာပေးလိုက်တယ်။</p> <p>​</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း (၅၅၄) ပြီးဆုံး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save