Book List

<h2 style="text-align: center;">​အပိုင်း (၅၅၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထွက်ခွာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​အဒရက်စ်ဘော (Adrusbal) စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ မာဂို (Mago) ကို ကြည့်နေပေမယ့် သူ့ရင်ထဲမှာတော့ မလှုပ်မယှက်ဘူး။</p> <p>​'စစ္စလီ (Sicily) မှာ ကာသေ့ချ် (Carthage) ကြီးစိုးရေး ဟုတ်လား? မင်းတို့ မာဂိုနစ် (Magonids) တွေ ကြီးစိုးရေး ဆိုရင် ပိုမှန်လိမ့်မယ်!'</p> <p>​ကာသေ့ချ် တွေက ဖီနီးရှန်း (Phoenicians) မျိုးနွယ် အတိုင်း စစ်ရေးကျူးကျော်မှုထက် စီးပွားရေးနဲ့ ကုန်သွယ်ရေးကို ပိုကြိုက်ကြတယ်။ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ စစ္စလီ မှာ အခြေချ၊ ကုန်သွယ်ကြတုန်းက ပဋိပက္ခ အနည်းငယ်ကလွဲရင် ဂရိတွေနဲ့ ငြိမ်းချမ်းခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၈၀ က ဆီရာကျု (Syracuse) အာဏာရှင် ဂျီလွန် (Gelon) က ဟီမီရာ (Himera) ကို တိုက်တော့၊ ဟီမီရာ အာဏာရှင် တယ်ရီလပ်စ် (Terillus) က သူ့သူငယ်ချင်းရင်း ဖြစ်တဲ့ ကာသေ့ချ် မာဂိုနစ် မိသားစု ခေါင်းဆောင် ဟာမီလ်ကာ (Hamilcar) ဆီ စစ်ကူတောင်းခဲ့တယ်။</p> <p>​အဲဒီတုန်းက ဟာမီလ်ကာ လည်း ဒေါသထွက်နေတာ။ သူ့အမေဘက်က အမျိုးတွေ* ဆီရာကျု မှာ နှိပ်စက်ခံရလို့လေ။ ဒါကြောင့် အထက်လွှတ်တော် တညီတညွတ်တည်း သဘောမတူပေမယ့်၊ ဟာမီလ်ကာ ကိုယ့်စရိတ်နဲ့ ကိုယ် တပ်ဖွဲ့ ဖွဲ့ပြီး စစ္စလီ ကို စစ်ချီခဲ့တယ်။ ရလဒ်ကတော့ ဂျီလွန် က ဟီမီရာ မှာ အနိုင်ရပြီး ဟာမီလ်ကာ သေဆုံးသွားခဲ့တယ်။ အဲဒီက စပြီး မာဂိုနစ် မိသားစုက ဆီရာကျု ကို အနိုင်ယူဖို့ သူတို့ရဲ့ မစ်ရှင် လုပ်လိုက်ပြီး ကာသေ့ချ် တစ်နိုင်ငံလုံးကို စစ်ပွဲထဲ ဆွဲခေါ်သွားတော့တာပဲ။ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာတဲ့ အထိ ကာသေ့ချ် နဲ့ ဆီရာကျု စစ်ဖြစ်နေကြတုန်း... (ဟာမီလ်ကာ ရဲ့ အမေက ဆီရာကျု သူ ပါ)</p> <p>​မာဂိုနစ် မိသားစု ကာသေ့ချ် မှာ အကြွင်းမဲ့ အာဏာ လက်လွှတ်လိုက်ရပေမယ့်၊ ပြည်သူတွေကို စစ္စလီ စစ်ပွဲထဲ ဆွဲထည့်ဖို့ ကြိုးစားနေတုန်းပဲ... အတွင်းရေး တချို့ သိနေတဲ့ အဒရက်စ်ဘော မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်တယ်။</p> <p>​ချောင်းဟန့်ပြီးနောက် အေးစက်စက် ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"စစ်တိုက်ဖို့ လူလိုတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားနဲ့ ခင်ဗျားအစ်ကို ဆီရာကျု ကို တိုက်ခဲ့တဲ့ အရင် စစ်ပွဲ ၂ ကြိမ်မှာ ကာသေ့ချ် နိုင်ငံသားတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်။ အခု စစ်ပွဲအသစ် ထပ်တိုက်ဖို့ နိုင်ငံသားတွေ ဆန္ဒမရှိသလို၊ တိုက်လည်း မတိုက်နိုင်ကြတော့ဘူး!"</p> <p>​အဒရက်စ်ဘော စကားက မာဂို ရဲ့ အနာကို တည့်တည့် ထိုးမိလို့ ရှက်သွားတယ်။</p> <p>​"နိုင်ငံသားတွေ ဝင်တိုက်စရာ မလိုပါဘူး! ကြေးစားတွေ အလုံအလောက် ရှိရင်၊ ကျွန်တော် သူတို့ကို ဦးဆောင်ပြီး ဆီရာကျု ကို တိုက်နိုင်ပါတယ်!!!"</p> <p>​အဒရက်စ်ဘော ရယ်မောလိုက်တယ်။</p> <p>​"အရှင် မာဂို... 'ကြေးစားတွေ အလုံအလောက် ရှိရင်' ဆိုတာ ပြောရတာ လွယ်တာပေါ့! သူတို့ကို ပေးဖို့ ပိုက်ဆံ အများကြီး လိုတာ ခင်ဗျား မသိဘူးလား?! လက်ရှိ ကြေးစားတွေ အတွက်နဲ့တင် ကာသေ့ချ် ဘဏ္ဍာတိုက် ကျပ်တည်းနေပြီ။ နောက်ထပ် တပ်သားတွေ ထပ်စုဦးမလို့လား? အထက်လွှတ်တော်က သဘောတူမှာ မဟုတ်သလို၊ အခွန်တွေ တိုးကောက်ရမှာမို့ ပြည်သူတွေလည်း ကန့်ကွက်ကြလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ကြေးစားတွေ များလွန်းရင် စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်လာမယ်။ ခင်ဗျား ပြောသလိုပေါ့... 'အချိန်မီ လစာ မပေးနိုင်ရင် ကြေးစားတွေ ပုန်ကန်ကြလိမ့်မယ်' ဆိုတာလေ"</p> <p>​မာဂို ပြန်ပြောစရာ စကား မရှိဘူး။ ခဏကြာမှ မကျေမနပ် ပြောတယ်။</p> <p>​"တပ်သား မတိုးရင်တောင်၊ လက်ရှိ စစ္စလီ မှာ ရှိတဲ့ တပ်နဲ့ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ မြို့တွေ၊ မြေတွေကို ကျွန်တော် ပြန်သိမ်းနိုင်ပါတယ်! ဒါကြောင့် အရှင် အဒရက်စ်ဘော... အထက်လွှတ်တော်ကို ဒီကိစ္စ ပြန်စဉ်းစားပေးဖို့ ပြောပေးပါ!"</p> <p>​ဒါပေမဲ့ အဒရက်စ်ဘော ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းလိုက်တယ်။</p> <p>​"အရှင် မာဂို... ကာသေ့ချ် ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေကို ခင်ဗျား သိသင့်ပါတယ်။ ကာသေ့ချ် က စီးပွားရေး ပြန်လည် ဦးမော့ဖို့ လိုနေပြီး၊ ပြည်သူတွေက အေးချမ်းတဲ့ ဘဝကို လိုလားနေကြတယ်။ သူတို့နဲ့ မဆိုင်တဲ့ မြေတွေ၊ အကြောင်းပြချက်တွေ အတွက် ဘယ်သူမှ အသက်မပေးချင်ကြဘူး! ငါတို့က ဆီရာကျု နဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေး ယူပြီးပြီ။ အခုမှ ငြိမ်းချမ်းရေး ဖျက်ပြီး စစ်ပြန်တိုက်ချင်နေတာလား? ဒါက ဆီရာကျု ကို ဒေါသထွက်စေရုံတင် မကဘူး၊ ငါတို့နဲ့ အဆက်အဆံ စပြုနေတဲ့ သီအိုနီယာ (Theonians) တွေကိုပါ ရန်စသလို ဖြစ်သွားမယ်။ ကာသေ့ချ် က ဒီလို မိုက်မဲတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုး ချမှာ မဟုတ်ဘူး!"</p> <p>​မာဂို ဒေါသထွက်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"အဒရက်စ်ဘော... ခင်ဗျားက စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာပြီး အထက်လွှတ်တော်မှာ ကိုယ်ပိုင် ရပ်တည်ချက် ရှိတယ် လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဟန်နို (Hanno) ခြေသလုံး ဖက်နေတဲ့ ကောင်တွေနဲ့ ဘာမှ မထူးပါလား။ ပြည်သူတွေ သူတို့ကို ဘယ်လို ခေါ်ကြလဲ သိလား?!"</p> <p>​မာဂို ရဲ့ စော်ကားမှုကို အဒရက်စ်ဘော ဒေါသ ထိန်းပြီး ပြန်ပြောတယ်။</p> <p>​"ငါ့အမြင်တွေက အမြဲတမ်း ကာသေ့ချ် အကျိုးစီးပွား အတွက်ပဲ။ ဘယ်သူ ကြိုက်မလဲ၊ ဘယ်သူ မုန်းမလဲ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ အရှင် မာဂို... ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ကာသေ့ချ် အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက် ချတာ ဟုတ်ရဲ့လား?! ငါ သတိပေးလိုက်မယ်... အခြေအနေ တင်းမာနေတဲ့ အချိန်မို့၊ ကြေးစားတွေ အမိန့်မနာခံဘဲ ပြဿနာ မရှာအောင် ထိန်းသိမ်းဖို့ အထက်လွှတ်တော်က အမတ်တစ်ယောက်ကို တရားသူကြီး အဖြစ် စစ္စလီ ကို လွှတ်လိုက်လိမ့်မယ်!..."</p> <p>​နှစ်ယောက်သား မကျေမနပ်နဲ့ လမ်းခွဲလိုက်ကြတယ်။</p> <p>​အဒရက်စ်ဘော ဘုရင်ခံ အိမ်တော်က ထွက်လာတော့ မာဂို အော်ဟစ်သောင်းကျန်းနေတာ ကြားနေရတုန်းပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်တယ်။ သီအိုနီယာ နဲ့ သဘောတူညီချက် အမြန်ဆုံး ရယူဖို့ ဟန်နို ရဲ့ လျှို့ဝှက် အဆိုပြုချက်ကို သူ သဘောတူလိုက်ပြီ။</p> <p>​ဆိပ်ကမ်း သွားတဲ့ လမ်းမှာ လေယူလေသိမ်း အမျိုးမျိုး၊ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံ အမျိုးမျိုးနဲ့ ကြေးစားတွေကို တွေ့ရတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်မိတယ်။</p> <p>​'စစ္စလီ စစ်ဘက် ကာကွယ်ရေးဇုန် ဆိုတာ လုံးဝ မလိုအပ်ဘူး! ဆွေးနွေးပွဲတွေနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေး၊ အကျိုးအမြတ်တွေ ရနိုင်ပါလျက်နဲ့ ဘာလို့ စစ်တိုက်နေရဦးမှာလဲ...'</p> <p>​. . . . . . . . . . . . .</p> <p>​ညဘက်မှာ စကိုင်လက်တီယမ် (Scylletium) ဆိပ်ကမ်း တိတ်ဆိတ်နေတယ်။ ဒီရေလှိုင်းတွေ ကမ်းစပ်ကို ညင်ညင်သာသာ ရိုက်ခတ်သံပဲ ကြားရတယ်။</p> <p>​ကောင်းကင်မှာ လပြည့်ဝန်းကြီးက ငွေရောင် အလင်းနဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ကြားက အမှောင်ထုကို ဖယ်ရှားပေးနေတယ်။ ညဘက် ရေကြောင်းခရီး အတွက် အန္တရာယ် ကင်းစေတယ်။</p> <p>​ဒိုင်ယွန်နီးစီးယပ်စ် (Dionysius) နဲ့ ဖီးဒီးယပ်စ် (Phidias) ဆိပ်ကမ်းကို တိတ်တဆိတ် ရောက်လာကြတယ်။ လက်ပ်တီးနီးစ် (Leptines) က သူတို့ အတွက် လှေတစ်စင်း ပြင်ထားပြီးပြီ။</p> <p>​ဖာစီပက်ဆပ်စ် (Phacipessas) ပခုံးကို ပုတ်ပြီး ဒိုင်ယွန်နီးစီးယပ်စ် လေးလေးနက်နက် ပြောတယ်။</p> <p>​"ဖာစီပက်ဆပ်စ်... ဆက်လိုက်ပို့စရာ မလိုတော့ဘူး။ တပ်သားတွေ ရိပ်မိသွားလိမ့်မယ်။ ဒီအချိန် အတွင်း ဒီက တပ်တွေ အားလုံး မင်းကို လွှဲခဲ့မယ်။ ငါ စစ်ကူတွေ အမြန်ဆုံး ခေါ်လာခဲ့မယ်!"</p> <p>​ဒိုင်ယွန်နီးစီးယပ်စ် ပေးတဲ့ တာဝန်ကြီးက ဖာစီပက်ဆပ်စ် ကို ဖိအားတွေ အများကြီး ပေးနေတယ်။ နေ့ဝက် အတွင်းမှာတင် နဖူးပေါ်မှာ အရေးအကြောင်းတွေ တိုးလာသလိုပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုချိန်မှာ ငြင်းလို့ မရတော့ဘူး။ ဆုတောင်းပဲ ပေးလိုက်ရတယ်။</p> <p>​"သခင်ကြီး... အပိုလို (Apollo) ဘုရားသခင် ကောင်းချီးပေးပြီး ဆီရာကျု ကို အောင်မြင်စွာ ပြန်ရောက်ပါစေ!"</p> <p>​"ငါ ထွက်သွားတာကို တပ်သားတွေ မသိအောင် ဖုံးထားဖို့ မမေ့နဲ့။ မဟုတ်ရင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်ကုန်လိမ့်မယ်!"</p> <p>​ဒိုင်ယွန်နီးစီးယပ်စ် ထပ်သတိပေးတယ်။</p> <p>​ဖာစီပက်ဆပ်စ် နားလည်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်တယ်။</p> <p>​ဖာစီပက်ဆပ်စ် ပြန်လှည့်ထွက်သွားတာ ကြည့်ပြီးနောက်၊ ဒိုင်ယွန်နီးစီးယပ်စ် ချက်ချင်း လက်ပ်တီးနီးစ် ဘက် လှည့်မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​"သီအိုနီယာ တွေ ဆိပ်ကမ်း ပိတ်ဆို့ထားတာ ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိလဲ"</p> <p>​"မီးပြတိုက်က ကင်းသမား သတင်းပို့တာတော့ ဆိပ်ကမ်း အပြင်ဘက်မှာ သီအိုနီယာ သင်္ဘော ၃-၄ စီးလောက်ပဲ ရှိတယ် တဲ့။ ဒီလောက် ကျယ်တဲ့ ပင်လယ်ပြင်မှာ သူတို့ ဘယ်ပိတ်ဆို့နိုင်မလဲ။ အထူးသဖြင့် ညဘက် ဆိုရင် ပိုဆိုးတာပေါ့! လက်ခ်တီရော့စ် (Lakteros) ရဲ့ လှေမောင်း ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ ဆိုရင် သူတို့ ပိတ်ဆို့ထားတာကို အလွယ်တကူ ဖောက်ထွက်နိုင်ပါတယ်!"</p> <p>​လက်ပ်တီးနီးစ် ရဲ့ ယုံကြည်မှု ရှိတဲ့ စကား ကြားတော့ ဒိုင်ယွန်နီးစီးယပ်စ် စိတ်အေးသွားတယ်။ သူ့ညီရဲ့ ညံ့ဖျင်းမှု၊ အရည်အချင်း မရှိမှုတွေက မကြာခဏ သူ့ကို ဒေါသထွက်စေ၊ လက်လျော့ချင်စေပေမယ့်... သူ့သစ္စာရှိမှု၊ အမိန့်ကို တိတိကျကျ လိုက်နာမှုတွေက သူ့ကို စိတ်အေးစေတယ်။ တခြား ညီအစ်ကိုတွေကို မြို့ပြနိုင်ငံ အသီးသီးရဲ့ အာဏာရှင် အဖြစ် စေလွှတ်လိုက်လို့၊ သူ့ဘေးမှာ လက်ပ်တီးနီးစ် တစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့တာ... ရိုးသားဖြူစင်တဲ့ ညီဖြစ်သူကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲ အပြစ်မတင်တော့ဘဲ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"မြို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို သတိထား။ တစ်ခုခု မှားနေပြီ ဆိုတာ သိတာနဲ့၊ ရေတပ်နဲ့ အတူ ဆိပ်ကမ်းကနေ ချက်ချင်း ထွက်ပြီး ဆီရာကျု ကို ပြန်လာခဲ့!"</p> <p>​"ဗျာ?!"</p> <p>​လက်ပ်တီးနီးစ် အံ့သြလွန်းလို့ အော်မိမတတ် ဖြစ်သွားတယ်။</p> <p>​ဒိုင်ယွန်နီးစီးယပ်စ် သူ့ကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်ပြီး လက်ကို တင်းတင်း ညှစ်ကာ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"မှတ်ထား!"</p> <p>​လက်ပ်တီးနီးစ် သတိဝင်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်တယ်။</p> <p>​"ဟုတ်! ဟုတ်ကဲ့!"</p> <p>​ဒိုင်ယွန်နီးစီးယပ်စ် သူ့ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ကိုယ်ရံတော်တွေ အကူအညီနဲ့ ယိမ်းထိုးနေတဲ့ လှေပေါ် ခုန်တက်လိုက်တယ်။</p> <p>​"ပြီးပြီလား"</p> <p>​လှေပေါ် ရောက်နှင့်နေတဲ့ ဖီးဒီးယပ်စ် မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​ဒိုင်ယွန်နီးစီးယပ်စ် ခေါင်းညိတ်တယ်။</p> <p>​"ခင်ဗျား ပြန်လာမှာလား"</p> <p>​ဖီးဒီးယပ်စ် တည့်တိုး မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​ဒိုင်ယွန်နီးစီးယပ်စ် မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖီးဒီးယပ်စ် ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လက်ခ်တီရော့စ် ကို ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"ထွက်မယ်!"</p> <p>​လက်ခ်တီရော့စ် ရေတပ်သားတွေကို ကြိုးဖြေ၊ ရွက်တင်ခိုင်းလိုက်တယ်။ ပင်လယ်ပြင်မှာ အရှေ့လေ တိုက်နေပြီး တောင်လေ မဟုတ်ပေမယ့်၊ အတွေ့အကြုံ ရှိတဲ့ လက်ခ်တီရော့စ် အတွက် ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ ပဲ့ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ကိုင်တွယ်ပြီး လှေကို မြှားတစ်စင်းလို ဆိပ်ကမ်း အပြင်ဘက် မောင်းထုတ်လိုက်တယ်။</p> <p>​ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ လက်ပ်တီးနီးစ် ဆိပ်ကမ်းမှာ လက်ပြရင်း ကျန်ခဲ့တာ တွေ့ရတယ်။</p> <p>​ဒိုင်ယွန်နီးစီးယပ်စ် မျက်နှာ မှုန်မှိုင်းနေတယ်။ စစ်ကူတွေနဲ့ အတူ စကိုင်လက်တီယမ် (Scylletium) ကို ပြန်လာပြီး၊ သီအိုနီယာ ကို အနိုင်တိုက်ကာ သူ့ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ ဆီရာကျု ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်ဆယ်ချင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေ အရ၊ ဆီရာကျု ပြန်ရောက်ရင် ကြုံရမယ့် အခက်အခဲတွေက သီအိုနီယာ တပ်သား ထောင်ဂဏန်းလောက် မကဘူး။ အရေးကြီးဆုံးက ဆီရာကျု မှာ သူ့အာဏာ တည်မြဲဖို့ပဲ! အာဏာ မရှိရင် သူရော သူ့မိသားစုပါ သေမှာ!!!</p> <p>​ဒိုင်ယွန်နီးစီးယပ်စ် ဒါကို ကောင်းကောင်း သိတယ်။ ဘာလို့လဲ ဆိုတော့... သူ့ရည်မှန်းချက် ပြည့်ဖို့ သူ ဘယ်သူ့ကိုမဆို စွန့်ပစ်နိုင်လို့ပဲ!</p> <p>​. . . . . . . . . . . . .</p> <p>​ဆီရာကျု မဟာမိတ် တပ်မတော်က သီအိုနီယာ ပထမ လီဂျင်တပ်မ နဲ့ ပြည်နှင်ဒဏ်သင့်သူတွေကို ဝိုင်းထားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ချက်တည်း ချေမှုန်းတော့မယ့် ဆဲဆဲမှာ၊ မဟာမိတ် မြို့တွေ ပုန်ကန်တဲ့ သတင်းတွေ ဆက်တိုက် ရောက်လာလို့ တပ်မတော်ကြီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတော့ ဆုတ်ခွာရတော့တယ်။ သီအိုနီယာ ပထမ လီဂျင်တပ်မ က အခွင့်ကောင်း ယူပြီး တန်ပြန် တိုက်စစ်ဆင်တော့ ဆီရာကျု မဟာမိတ် တပ်မတော် အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားတယ်။</p> <p>​မားစီးယပ်စ် (Macias) က မြင်းတပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး တောင်ဘက် ၁၀ ကီလိုမီတာလောက် ပြေး၊ ကျယ်ပြန့်တဲ့ ကာတာနီးယား လွင်ပြင် (Catanian plain) ထဲ ဝင်ရောက်သွားတယ်။ ညနေစောင်းတော့ အရပ်ရပ်က တပ်ပျက်တွေကို စုစည်းလိုက်တာ လူ ၄,၀၀၀ ကျော် ရလာတယ်။</p> <p>​ရုတ်တရက် ကင်းထောက်တွေ သတင်းပို့တယ်။ ကာတာနီးယား (Catania) မြို့က တပ်လွှတ်ပြီး တပ်ပျက်တွေကို လိုက်ဖမ်းနေတယ် တဲ့။</p> <p>​ဒါကြောင့် ဘေးကင်းအောင် မားစီးယပ်စ် တပ်ပျက်တွေကို အနောက်ဘက် ခေါ်သွားရတယ်။</p> <p>​ကာတာနီးယား ကြေးစားတွေ ပိုင်တဲ့ ရွာတချို့ကို ဖြတ်သွားကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တွေက သခင်ဟောင်းတွေကို တိုက်ခိုက်ပြီး ရွာထဲက ရိက္ခာတွေ ယူကာ ကာတာနီးယား မြို့ထဲက ပုန်ကန်သူတွေနဲ့ သွားပေါင်းကုန်ကြပြီ။</p> <p>​ဒါကြောင့် အလောင်းတွေကလွဲရင် တပ်ပျက်တွေ စားစရာ သိပ်မတွေ့ကြဘူး။ ပါလာတဲ့ ကာတာနီးယား ကြေးစားတွေ ဒေါသထွက်ပေမယ့်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် မကာကွယ်နိုင်တော့လို့ မျက်ရည်ပဲ ကျနိုင်ကြတော့တယ်။</p> <p>​စိတ်ဓာတ်ကျ၊ ဆာလောင်၊ ပင်ပန်းနေတဲ့ တပ်သားတွေ အမှောင်ထဲမှာ ဒယိမ်းဒယိုင် လျှောက်ရင်း၊ နောက်ဆုံးတော့ ပုန်ကန်မှု ဒဏ် မခံရသေးတဲ့ ကာတာနီးယား နယ်မြေ အနောက်တောင်ဘက် အစွန်အဖျားက ရွာလေး တစ်ရွာ တွေ့လိုက်ရတယ်။</p> <p>​ရွာသားတွေကတော့ တပ်သား အများကြီး ရောက်လာတာ မြင်ပြီး ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်ကုန်ကြတယ်။</p> <p>​</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း (၅၅၉) ပြီးဆုံး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save