Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၇၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">တောက်ပသောလောက မသေမျိုးလမ်းစဉ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​“ဖန့်မိတ်ဆွေ... ဝူရှန့်ငရဲဘုံကို ရောက်တဲ့အခါ တစ်ခုခု အန္တရာယ်ကြုံလာရင် ကျမနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့လို့ရတယ်”</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ရုတ်တရက် အသံလွှင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဖန့်ချန်၏ စိတ်အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကာ</p> <p>​“ကောင်းပြီ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျုပ် ခင်ဗျားနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်”</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ဆက်လက်စကားမဆိုတော့ချေ။</p> <p> သို့သော် ဖန့်ချန်ကမူ သူမပြောသော စကား၏ ဆိုလိုရင်းကို တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>သူမသည် ဝူရှန့်ငရဲဘုံ၌ ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သိရှိထားပုံရပြီး အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ဖြေရှင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းရှိသည်ဟု ယုံကြည်မှုရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက ဝူရှန့်ငရဲဘုံမှာ ရှိနေတာလား</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို မသိမသာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်... လူတိုင်းသည် အာကာသဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် မိုင်ပေါင်း မည်မျှသောင်းချီ ခရီးနှင်ခဲ့သည်ကို မသိကြတော့ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြယ်တာရာများသည် အလွန်စိမ်းသက်နေသည်ကိုသာ သတိပြုမိကြတော့သည်။</p> <p>​“ကျုပ် ရုတ်တရက် စိုးရိမ်လာမိတယ်... တကယ်လို့ ဟိုပုဂ္ဂိုလ်က ကျုပ်တို့ကို ပြန်မခေါ်သွားဘူးဆိုရင် ကျုပ်တို့ ဒီဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ လမ်းပျောက်ကျန်ရစ်ခဲ့မှာပဲ”</p> <p>လင်းယွမ်က တိုးတိုးလေး ပြောရှာသည်။</p> <p>​“မင်း လမ်းပျောက်မှာကို စိုးရိမ်နေမယ့်အစား အသက်ရှင်လျက် ပြန်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာကို အရင်စိုးရိမ်တာက ပိုလက်တွေ့ကျလိမ့်မယ်”</p> <p>ယွီဝူရှီးက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်</p> <p> “မင်းစိုးရိမ်နေတာတွေက အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ကိစ္စတွေပဲ”</p> <p>​လင်းယွမ်က ပြန်လည်ချေပရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူတို့အဖွဲ့ထက် ပိုမိုကြီးမားသော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က အနားသို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>နဂါးနက်လှေသည် သိသိသာသာ အရှိန်လျှော့လိုက်ပြီး ထိုအဖွဲ့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားရာ ထိုအဖွဲ့ကလည်း နဂါးနက်လှေရှိရာသို့ ဦးတည်လာသည်။</p> <p>​“ကြည့်ရတာ... နောက်ထပ် နဂါးနက်လှေ တစ်စင်းလား ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ နောက်ထပ် အမာခံတပည့် တစ်ယောက်လား ”</p> <p>​လူတိုင်း စိတ်ထဲမှ မှန်းဆနေကြပြီး အနည်းငယ် ဝမ်းသာသွားကြသည်။</p> <p> မိမိတို့ဘက်က လူများလေလေ ဘေးကင်းဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများလေလေ မဟုတ်ပါလား။</p> <p>​အဖွဲ့နှစ်ခု အလွန်နီးကပ်သွားသောအခါ ထိုနဂါးနက်လှေပေါ်မှ ပုံရိပ်ပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး လီရှမ်းဇီကလည်း လူတစ်စုကို ဦးဆောင်ကာ တက်ကြွစွာ ကြိုဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​“ကျုပ် ခဏလောက် တရားထိုင်ပြီး စွမ်းအားပြန်ထိန်းညှိလိုက်ဦးမယ်”</p> <p>​ဖန့်ချန်က အေးအေးလူလူ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​... ...</p> <p>​နဂါးနက်လှေပေါ်ရှိ အလယ်ဗဟိုတွင် အဖွဲ့နှစ်ခုမှ လူများ ထိုင်နေကြပြီး လက်ဖက်ရည်နှင့် နတ်သီး  များ ရှိနေသည်။</p> <p>အပြင်ဘက်ရှိ မှောင်မည်းနေသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကိုသာ မကြည့်မိပါက သာယာလှပသော နတ်တောင်တစ်တောင်ပေါ်တွင် ရောက်နေသည်ဟုပင် ထင်မှတ်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p>​လင်းတုန်းသည်လည်း ထိုစဉ်က နဂါးနက်လှေပေါ်တွင် ရှိနေသော်လည်း အစွန်ဘက်၌သာ ရပ်နေရသည်။</p> <p> လီရှမ်းဇီနှင့်အတူ ဧည့်သည်ကို ကြိုဆိုနိုင်သူများမှာ အဆင့် ၄ နှင့် အဆင့် ၅ မသေမျိုး  များသာ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>​“စီနီယာအစ်ကို... ကျုပ် သတင်းရရချင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ထွက်လာခဲ့တာ၊ လမ်းမှာ စီနီယာနဲ့ ဆုံမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ သိပ်ကောင်းတာပဲ၊ ကျုပ်တို့ အတူတူ သွားကြစို့”</p> <p>​လီရှမ်းဇီ၏ တည့်တည့်တွင် ထိုင်နေသူမှာ တက်ကြွရွှင်လန်းသော လူငယ်လေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အဆင့် ၁ မသေမျိုး မျှသာ ရှိပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ထိုလူငယ်သည် အတွေ့အကြုံ သိပ်မရှိသေးဘဲ အနည်းငယ် အပြစ်ကင်းစင်ဟန်ရှိကြောင်း သိနိုင်သည်။</p> <p>​လီရှမ်းဇီက ခပ်တိုးတိုး သက်ပြင်းချလိုက်ကာ</p> <p> “ကျိညီလေး... ဒီတစ်ခေါက် မင်းပါ လိုက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားဘူး။ တကယ်တော့ မင်းက နန်းတော်ထဲမှာပဲ ကျင့်ကြံနေလို့ ရတာပဲ၊ ဒီကိစ္စထဲ ဝင်ပါစရာ မလိုပါဘူး”</p> <p>​လူငယ်က အလျင်အမြန် ပြန်ပြောသည်</p> <p>“စီနီယာအစ်မကြီးက ထိုက်ယီမသေမျိုးဂိုဏ်း ၊     ဝမ်ရှင်းနန်းတော် ၊ သွေးသားနတ်ကျောင်း ၊ ရုက္ခစိုးကျောင်းတော် ၊ ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း  နဲ့ ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန တို့က အမာခံတပည့်တွေနဲ့ အကျိတ်အနယ် တိုက်ပွဲဖြစ်နေပြီး အကျအဆုံး များနေတယ်လို့ ကြားရလို့ ကျုပ် ချက်ချင်း လိုက်လာခဲ့တာပါ။ ဒါက ကျုပ်တို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ ပြင်ပစစ်ပွဲပဲ၊ တားမြစ်နယ်မြေ လုပွဲပဲလေ။ အမာခံတပည့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျုပ်လည်း အင်အားတစ်ခုအနေနဲ့ ပါဝင်ရမှာပေါ့”</p> <p>​တကယ်ပဲ တားမြစ်နယ်မြေ လုပွဲကြီးလား</p> <p>​ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲ လှုပ်ရှားသွားသည်။</p> <p>သို့သော် ဤတားမြစ်နယ်မြေ လုပွဲတွင် တစ်ခုခု မမှန်ကန်သည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။</p> <p> မဟုတ်လျှင် အဘယ်ကြောင့် ထူးခြားသူ များ ပေါ်လာရမည်နည်း အဘယ်ကြောင့် ကျိထျန်းကျွင်း က ထိုနေရာသို့ ရောက်နေရမည်နည်း။</p> <p>​သူ၏ အကြည့်သည် ထိုလူငယ်လေးနောက်ကွယ်မှ လူငယ်တစ်ဦးဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p> ထိုသူမှာ ဖန့်ချန်နှင့် တစ်ကြိမ်ဆုံတွေ့ဖူးသော ကျိထျန်းကျွင်း ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏ ပုံစံကို ဖန့်ချန် မမေ့နိုင်ချေ။</p> <p>​ယခုအခါ ကျိထျန်းကျွင်းသည် လူငယ်လေး၏ နောက်ကွယ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟချေ။</p> <p>လူငယ်လေး၏ အဖွဲ့တွင်လည်း အဆင့် ၅ မသေမျိုးများ ပါဝင်နေပြီး ကျိထျန်းကျွင်းသည် ထိုအဆင့် ၅ မသေမျိုးနှင့်အတူ ရပ်နေနိုင်ခြင်းမှာ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းသည် တန်းတူဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။</p> <p> ဤသည်မှာ မသေမျိုးလောကငယ် နောက်ခံကြောင့် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဖန့်ချန်၏ အမြင်အရ ထိုလူငယ်လေးကြောင့် ဖြစ်ဖို့ ပိုများသည်။</p> <p>​လီရှမ်းဇီက သူ့ကို ကျိညီလေး ဟု ခေါ်ဆိုပြီး မျိုးရိုးအမည်မှာလည်း ကျိ ပင် ဖြစ်ရာ ကျိထျန်းကျွင်းနှင့် သွေးသားတော်စပ်မှု ရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ကျိထျန်းကျွင်းကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေလိုက်သည်။</p> <p> သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းသည် အဆင့် ၂ မှ အဆင့် ၃ သို့ တိုးတက်သွားပြီဖြစ်ပြီး အောက်နယ်မြေခြောက်ခုတွင် အတွေ့ရများသော အဆင့် ၃ လွတ်လပ်သေမသေမျိုး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p>ရှင်းလင်းသည်မှာ... သူသည် အညစ်ကြေးကင်းစင်သော မသေမျိုး လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကျရှုံးခဲ့ပုံရသည်။</p> <p>​ကျိထျန်းတုနှင့် ဆူယာသခင်မတို့ ပြောခဲ့သည်မှာ မမှန်ပေ။</p> <p>ကျိထျန်းကျွင်း၏ မသေမျိုးလောကငယ်မှ နောက်ခံသည် တကယ်တမ်းတွင်မူ အထင်ကြီးလောက်စရာ မရှိလှချေ။</p> <p>အထက်နယ်မြေသုံးခုတွင် ဝမ်ရွှမ်ကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးပင် ထိုက်ယီမသေမျိုး လမ်းစဉ်ကို တိုက်ရိုက် လျှောက်လှမ်းနိုင်သော်လည်း ကျိထျန်းကျွင်းမှာမူ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး လမ်းစဉ်ကိုသာ အရင်လျှောက်လှမ်းရပြီး အဆင့် ၃ ရောက်မှသာ မသေမျိုးလမ်းစဉ်သစ်ကို ရှာဖွေရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> ဤသည်မှာ သူ၏ အခြေခံ နောက်ခံ မခိုင်မာခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သလို၊ သူသည် အခြားမသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို မသွားလိုဘဲ အညစ်ကြေးကင်းစင် မသေမျိုး လမ်းစဉ်ကိုသာ သွားလိုခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p>​ဒီလူကသာ မိစ္ဆာ  ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် ဒီကို ရောက်လာတာက တကယ်ကို စဉ်းစားစရာပဲ ဖန့်ချန် တွေးနေမိသည်။</p> <p>​ယခုအခါ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ဝှက်ဖဲမှာ နယ်နိမိတ်ဘူးသီး ထဲမှ ဟွမ်ဝူကျီ ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> ဤကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော အခြေအနေတွင် ထိုဝှက်ဖဲမှာ အလွန်အမင်း အားကောင်းသည်ဟု မဆိုနိုင်ချေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူသည် ဘေးမှသာ စောင့်ကြည့်သူအဖြစ် နေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> စောင့်ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤနံပါတ် (၁၅၇) တားမြစ်နယ်မြေ၏ ကိစ္စရပ်များသည် မိစ္ဆာများနှင့် ပတ်သက်မှု ရှိ၊ မရှိ သိနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>တစ်ဆက်တည်းမှာပင် ကျိထျန်းကျွင်းကိုလည်း တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​“ကျိညီလေး... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောကြရအောင်။ ငါတို့အားလုံးက ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အမာခံတပည့်တွေပဲ။ ငါက ပဉ္စမစီနီယာအစ်ကိုနောက်ကို လိုက်တာ၊ မင်းက တတိယစီနီယာအစ်မနောက်ကို လိုက်တာ။ စီနီယာအစ်မကြီး သာ ဒုက္ခရောက်လေလေ ငါတို့အတွက် အကျိုးရှိလေလေပဲ။ မင်းလည်း တောက်ပသောလောက မသေမျိုး လမ်းစဉ်ကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ချင်နေတာ မဟုတ်လား”</p> <p>​လီရှမ်းဇီ၏ လေသံမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး အနည်းငယ် စူးရှသွားသည်။</p> <p>​တောက်ပသောလောက မသေမျိုး လမ်းစဉ်လား</p> <p>​ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းများ လှုပ်ရှားသွားသည်။</p> <p> လီရှမ်းဇီက ထိုအမည်ကို မြွက်ဟလိုက်သောအခါ ကျိထျန်းကျွင်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သတိပြုမိရန် ခဲယဉ်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ လက်သွားသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>​“လီစီနီယာ... စီနီယာက အဆင့် ၄ ကို တက်လှမ်းပြီးပြီပဲ၊ လျှောက်လှမ်းနေတာက ကောင်းကင်မသေမျိုး  လမ်းစဉ် မဟုတ်လား  တောက်ပသောလောက မသေမျိုး လမ်းစဉ်က စီနီယာ့အတွက် ဘာအကျိုးမှ ရှိမှာမဟုတ်တော့ဘူး”</p> <p>​လူငယ်လေး၏ မျက်ဝန်းထဲမှ အပြစ်ကင်းစင်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အေးစက်သော လေသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>​“တောက်ပသောလောက မသေမျိုး ဆိုတာ ဘယ်သူ့အတွက်မဆို အကျိုးရှိတာပဲ။ ငါကိုယ်တိုင် အဲဒီလမ်းစဉ်ကို မလျှောက်နိုင်ပေမဲ့ တခြားလူတွေ မလျှောက်နိုင်ဘူးလို့ မဆိုလိုဘူး”</p> <p> လီရှမ်းဇီက အေးစက်စွာ ဆိုသည်</p> <p> “ပျက်သုဉ်းခြင်း ကပ်ကမ္ဘာတွေရဲ့ စွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်တဲ့ ဒီလို ထူးခြားတဲ့ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ဟာ မပြည့်စုံဘူးဆိုရင်တောင် ကောင်းမွန်တဲ့ ဈေးနှုန်းတစ်ခုနဲ့ ရောင်းထွက်နိုင်တာပဲ”</p> <p>​“အရောင်းအဝယ်တစ်ခု လုပ်ကြရအောင်”</p> <p>လူငယ်လေးက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်</p> <p> “ဒီတစ်ခေါက် ဝူရှန့်ငရဲဘုံက တကယ်ကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေမှာပဲ။ လီစီနီယာက ကျွယ်မင်နန်းတော် အမာခံတပည့်တွေထဲမှာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် မရှိသေးဘူးဆိုတော့ ကျုပ်တို့ ပူးပေါင်းကြတာ ပိုကောင်းမယ်။ တကယ်လို့ တောက်ပသောလောက မသေမျိုး လမ်းစဉ်ရဲ့ နတ်ဆေးပင်ကို ရခဲ့ရင် စီနီယာ့ကို မသေမျိုးကျောက်တုံး အမြောက်အမြား ပေးပါ့မယ်။ အပြင်... မသေမျိုးလောကငယ် ဝင်ခွင့်နေရာ တစ်ခုပါ ထပ်ပေးမယ်”</p> <p>​မသေမျိုးလောကငယ် ဝင်ခွင့်နေရာ ဟုတ်လား</p> <p>​ထိုနေရာရှိ မသေမျိုးများစွာ၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကြသည်။</p> <p> သူတို့အတွက် တောက်ပသောလောက မသေမျိုး လမ်းစဉ်ထက် မသေမျိုးလောကငယ် ဝင်ခွင့်နေရာက ပို၍ အဖိုးတန်ပုံရသည်။</p> <p>​“မသေမျိုးလောကငယ်ကို သွားရုံနဲ့ စစ်မှန်သော မသေမျိုး  လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းနိုင်မယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။ မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုက သက်သေပဲ မဟုတ်လား”</p> <p>လီရှမ်းဇီက လှောင်ပြုံးတစ်ချက် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက်</p> <p>“ဒါပေမဲ့... မင်းပေးတဲ့ မသေမျိုးကျောက်တုံးက လုံလောက်မယ်ဆိုရင်တော့ ငါ မင်းကို ကူညီပေးလို့ ရတာပေါ့”</p> <p>​ထို့နောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အသံလွှင့်၍သာ ဆွေးနွေးကြတော့သဖြင့် အခြားသူများ မကြားရတော့ချေ။</p> <p>ဆွေးနွေးပြီးသွားသောအခါ အဖွဲ့နှစ်ခုစလုံးသည် ဝူရှန့်ငရဲဘုံဆီသို့ အတူတကွ ချီတက်သွားကြတော့သည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ကိုယ်တွင်းသို့ ပြန်ဝင်လာသည်။</p> <p> အဖွဲ့ကြီး ချီတက်နေစဉ်အတွင်း သူသည် စိတ်ဝိညာဉ် အပြင်သို့ မထွက်ဝံ့ချေ။</p> <p> အကယ်၍ မတော်တဆ မိမိ၏ ရုပ်ကလာပ်ကို အဝေးသို့ သယ်ဆောင်သွားခံရပါက သူသည် သေဆုံးသွားသူနှင့် ထူးခြားမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>​တောက်ပသောလောက မသေမျိုး... ကျိထျန်းကျွင်းက အညစ်ကြေးကင်းစင်သော မသေမျိုး လမ်းစဉ်ကို မသွားတော့ဘဲ တောက်ပသောလောက မသေမျိုး လမ်းစဉ်ကို သွားဖို့ ပြင်နေတာလား  ဒါက ဘယ်လို မသေမျိုးလမ်းစဉ်မျိုးလဲ၊ ဘာလို့ အရင်က တစ်ခါမှ မကြားဖူးရတာလဲ ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ နက်နဲနေမိသည်။</p> <p>​ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... အခွင့်အရေး ရခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ သူသည် ကျိထျန်းကျွင်း၏ ဆန္ဒကို လွယ်လွယ်နှင့် အကောင်အထည်ဖော်ခွင့် ပေးမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save