Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၈၀)</h2> <h2 style="text-align: center;"> အစီရင်မသေမျိုးအတတ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>​“ဒီရက်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်က ဘာလို့ စိတ်မကြည်မလင် ဖြစ်နေတာလဲ မသိဘူးနော်”</p> <p>​“လင်းစီနီယာဆီက ပြန်လာကတည်းက ဒီပုံစံဖြစ်နေတာ။ အဆူခံလိုက်ရလို့လား ဒါပေမဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ ပြိုင်ပွဲတုန်းက ခေါင်းဆောင်က ယွီထျန်းကော်လို ငွေဖြူကျောက်စိမ်းပြား ပိုင်ရှင်ကိုတောင် အနိုင်ယူခဲ့တာပဲကို...”</p> <p>​လင်းယွမ်နှင့် မုံချင့်လင်တို့သည် အသံလွှင့်ကာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးနေကြသည်။</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်နှင့် ယွီဝူရှီးတို့ကမူ ဘေးပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p> သို့သော် သူတို့၏ သတိထားမှုမှာ တကယ်တမ်းတွင် အရာမရောက်လှပေ။</p> <p>တိုက်ပွဲတစ်ခုခု အမှန်တကယ် ဖြစ်ပွားလာပါက သူတို့လုပ်ဆောင်ရမည့် တစ်ခုတည်းသော အလုပ်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အတင်းအကျပ် ထည့်သွင်းပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>​“တည်ရှိနေနိုင်တဲ့ ရန်သူ... မသေမျိုးလှေ အစီရင်ဆိုတာ သူတို့အတွက် ပြင်ဆင်ထားတာ...”</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။</p> <p> လင်းတုန်း၏ စကားများက သူ၏ နားထဲတွင် ဝဲလည်နေဆဲပင်။</p> <p>​အထက်နယ်မြေသုံးခု၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သည် အမှန်တကယ်ပင် တိုးတက်ပြောင်းလဲနေသည်။</p> <p>အထက်နယ်မြေ၏ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များသည်လည်း သူတို့၏ အမြင်ကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဖွင့်လှစ်ထားကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် မသေမျိုးလှေ အစီရင် ဟုခေါ်သော လူသတ်လက်နက်ကြီးကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>သူတို့၏ အတွေးအခေါ်မှာလည်း မှားယွင်းမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> ကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာကြီးထဲတွင် အမည်မသိရန်သူများ အမှန်တကယ် ရှိနေနိုင်သည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။</p> <p> ထိုအရာများအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်းမှာ သူတို့၏ စီမံကိန်းအမြင် အလွန်ဝေးကွာလှသည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်ရာ လေးစားထိုက်ပေသည်။</p> <p>​သို့သော် သူတို့ကိုယ်တိုင်ကလည်း ထိုအမည်မသိ တည်ရှိမှုများအတွက် ရန်သူ ဖြစ်နေနိုင်သည်ကိုမူ သူတို့ သိချင်မှ သိပေလိမ့်မည်။</p> <p>အကယ်၍ တစ်နေ့တွင် လူတိုင်းသည် ယခင်ဘဝမှ မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်ရရှိလာပြီး မိမိတို့ကိုယ်မိမိ မိစ္ဆာ များဖြစ်ကြောင်း၊ လုယက်တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကြောင့် လူ့လောကကိုးခုသို့ တမင်တကာ လူဝင်စားလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသွားခဲ့လျှင်... ထိုမသေမျိုးလှေ အစီရင်၏ တည်ရှိမှုသည် အဘိုးကြီးတို့ ကို ဖိနှိပ်မည့် နောက်ဆုံးသော ကောက်ရိုးတစ်မျှင် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>​ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ဖန့်ချန်သည် အစီရင်ဗဟိုချက် ကို ရယူရန်နှင့် မသေမျိုးလှေ အစီရင် ကို ပိုင်ဆိုင်ရန် ကြိုးစားရပေဦးမည်။</p> <p>ယခင်က သူသည် အထက်နယ်မြေသုံးခု၏ အခြေအနေကို မသိရှိခဲ့သော်လည်း ယခု သိရှိသွားပြီဖြစ်ရာ အနာဂတ်အတွက် စီမံကိန်းများ စတင်ဆွဲရတော့မည်။</p> <p>မိမိကိုမိမိ သိသလို ရန်သူကိုလည်း သိမှသာ တိုက်ပွဲတိုင်းတွင် အောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> အကယ်၍ သူသာ တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေပြီး တစ်နေ့တွင် အဆင့် ၈ သို့မဟုတ် အဆင့် ၉ သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်တိုင်... အဆင့် ၉ မသေမျိုးများ ပူးပေါင်းဖွဲ့စည်းထားသည့် မသေမျိုးလှေ အစီရင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် မည်သို့ဖြစ်လာမည်နည်း</p> <p>​တစ်ချက်တည်းနှင့် အသတ်ခံရနိုင်ခြေ အလွန်များလှသည်။</p> <p>​“ဒုတိယလမ်းစဉ်လည်း ရှိသေးတယ်... တကယ်လို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်က အမာခံတပည့်တွေ ဒါမှမဟုတ် တခြားအင်အားစုက အမာခံတပည့်တွေကို အောက်နယ်မြေခြောက်ခုကို သွားခိုင်းလို့ ရရင်... ပြီးတော့ သူတို့ကို ယင်လောက  ထဲကို ခေါ်သွားပြီး ယင်လောကရဲ့ နတ်ဘုရားတွေအဖြစ် တရားဝင် ဘွဲ့နှင်း ပေးနိုင်ခဲ့ရင်... မသေမျိုးလှေ အစီရင်ကို သွယ်ဝိုက်ပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်သွားလိမ့်မယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီလမ်းစဉ်က ကြည့်ရတာ လွယ်သလိုနဲ့ တကယ်လုပ်ဖို့က အရမ်းခက်တယ်။ သူတို့က အမာခံတပည့်တွေ ဖြစ်နေတော့ သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက စောင့်ကြည့်ခံနေရနိုင်တယ်။ သူတို့ကို အထက်နယ်မြေကနေ ထွက်ခွာခိုင်းဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စပဲ။ ဒါပေမဲ့လည်း... ကြိုးစားကြည့်ရမှာပဲ”</p> <p>​“ခေါင်းဆောင် တိုက်ပွဲစပြီ ”</p> <p>​လင်းယွမ်တို့ သတိပေးစရာပင် မလိုတော့ချေ။</p> <p> ဖန့်ချန်သည် ရင်းနှီးနေသော တုန်ခါမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။</p> <p>လီရှမ်းဇီက မသေမျိုးလှေ အစီရင်ကို ဖွဲ့စည်းရန် ပြင်ဆင်တိုင်း ထိုကဲ့သို့သော တုန်ခါမှု ပေါ်ပေါက်လေ့ရှိသည်။</p> <p>​လူတိုင်းသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ယွမ်လုံလှေ ထဲသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စတင်ထည့်သွင်းကြတော့သည်။</p> <p>ထိုစွမ်းအားများသည် ယွမ်လုံလှေ၏ ဗဟိုချက်မှတစ်ဆင့် လီရှမ်းဇီရှိရာ နဂါးနက်လှေ ဆီသို့ စီးဝင်သွားကြသည်။</p> <p>​မသိမသာပင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြယ်တာရာဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် မသေမျိုးလှေ အစီရင် ဆယ်ခုကျော် ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>ရှေ့ဆုံးမှ အစီရင်မှာမူ ကိုယ်ဟန်အနေအထားမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သာမန်အစီရင်ထက် နှစ်ဆခန့် ပိုကြီးသည်။</p> <p> ထိုအစီရင်အားလုံး၏ တူညီသော အချက်တစ်ခုမှာ အားလုံးသည် ကရုဏာရှင် လက်တစ်ထောင်ဘုရားပုံသဏ္ဌာန်များ ဖြစ်နေကြခြင်းပင်။</p> <p>​နှစ်ဖက်စလုံး ရင်ဆိုင်မိချိန်တွင် ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုသေးဘဲ စကားစမြည် အရင်ပြောကြသည်။</p> <p>ထို့နောက် လီရှမ်းဇီတို့သည် ဖမ်းဆီးရမိထားသော နဂါးမင်းကျောင်းတော်မှ ရဟန်းပျို ယွမ်ကွမ်း ကို တစ်ဖက်နှင့် လဲလှယ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ မျ</p> <p>က်နှာဖြူဖျော့ကာ ဘဲဥပုံမျက်နှာရှိသော အဆင့် ၂ ကျင့်ကြံသူ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် လဲလှယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ထိုအမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူသည် ကျွယ်မင်နန်းတော် ဘက်အခြမ်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် အမာခံတပည့်တစ်ဦး၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> ထိုအမာခံတပည့်မှာမူ ဒေါသအလွန်အမင်း ထွက်နေပြီး တစ်ဖက်မှ အကြီးဆုံးသော လက်တစ်ထောင်ဘုရား အစီရင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p>​“သုံ့ပန်းလဲရုံတင်လား၊ တိုက်စရာ မလိုတော့ဘူးလား  ဒါဆိုရင်တော့ တော်သေးတာပေါ့”</p> <p>လင်းယွမ်က မသိစိတ်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​“ဘယ်သူက တိုက်စရာ မလိုဘူးလို့ ပြောလဲ၊ သုံ့ပန်းလဲပြီးတာနဲ့ တိုက်ပွဲစမယ့် အချိန်ပဲ”</p> <p>​ဖန့်ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဆိုလိုက်သည်</p> <p> “အားလုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ပြင်ထားကြ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အချိန်မရွေး ဖြည့်နိုင်အောင်လို့ ဆေးလုံးတွေကိုလည်း မမေ့နဲ့။ ဒီတစ်ခေါက်က အချိန်အကြာကြီး တိုက်ရမယ့် တိုက်ပွဲပဲ”</p> <p>​သူတို့ဘက်တွင် နဂါးနက်လှေ ခုနစ်စင်းသာ ရှိသဖြင့် နဂါးနက်အစီရင် ခုနစ်ခုသာ ရှိသည်။</p> <p> နဂါးမင်းကျောင်းတော် ဘက်တွင်မူ အစီရင် ဆယ်ခုကျော် ရှိနေသဖြင့် အရေအတွက်ချင်း မမျှတပေ။</p> <p>သို့သော် ဖန့်ချန်သည် ထိုပဉ္စမစီနီယာအစ်ကို နန်မင်ရုယွဲ့ ၌ လီရှမ်းဇီပင် အားကိုးရသည့် အတတ်ပညာ တစ်ခုခု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားသည်။</p> <p>သူသည် လင်းတုန်းပြောခဲ့သော အစီရင်မသေမျိုးအတတ် ကို သုံးနိုင်သည့်၊ အစီရင်ဗဟိုချက်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်မလား</p> <p>​အမှန်ပင်... ဖန့်ချန်၏ သတိပေးစကား အဆုံးသတ်သွားသည်နှင့် နှစ်ဖက်စလုံးသည် သုံ့ပန်းလဲလှယ်ပြီးနောက် တိုက်ပွဲကို တိုက်ရိုက် စတင်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p>​ဤတစ်ကြိမ်တွင် လီရှမ်းဇီသည် ကျိရှန့်နှင့် ပူးပေါင်းခြင်း မပြုတော့ဘဲ တစ်ဦးစီ ခွဲ၍ တိုက်ခိုက်ကြသည်။</p> <p> နဂါးနက်အစီရင် ခုနစ်ခုသည် နန်မင်ရုယွဲ့ကို ဗဟိုပြုကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လက်တစ်ထောင်ဘုရား အစီရင် ဆယ်ခုကျော်နှင့် စတင် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။</p> <p>​ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါမှုများကြောင့် လင်းယွမ်တို့ကဲ့သို့သော လွတ်လပ်သောမသေမျိုး မဟုတ်သည့် ကျင့်ကြံသူများမှာ အချိန်မရွေး သေဆုံးသွားနိုင်သည်ဟု ထင်ရလောက်အောင် ထိတ်လန့်နေကြသည်။</p> <p> အကယ်၍ သူတို့ကိုယ်တိုင် ထွက်၍ တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုပါက ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> ယခုမူ သူတို့သည် နဂါးနက်အစီရင်ပေါ်ရှိ နဂါးအကြေးခွံ တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ထည့်သွင်းပေးနေရင်း တစ်ဖက်တွင်လည်း နှစ်ဖက်အစီရင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို စောင့်ကြည့်နေသည်။</p> <p>လီရှမ်းဇီ ကွပ်ကဲနေသော နဂါးနက်အစီရင်မှာ အတော်လေး ရဲရင့်သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ မသေမျိုးလှေ အစီရင်၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကိုသာ သုံးနေရဆဲ ဖြစ်ပြီး လင်းတုန်းပြောခဲ့သော အစီရင်မသေမျိုးအတတ် ကို မသုံးနိုင်သေးပေ။</p> <p>​“ဒီအတိုင်းဆိုရင်တောင် ရှေးဟောင်းမသေမျိုးတစ်ပိုင်းရဲ့ စွမ်းအား ရှိနေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီစွမ်းအားကို လီရှမ်းဇီက အမြဲတမ်း မသုံးနိုင်ဘူး၊ အထူးအခြေအနေမျိုးမှာပဲ သုံးနိုင်တာ”</p> <p>“ဒီလိုဆိုရင်တော့ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးတစ်ပိုင်း အစစ်အမှန်တစ်ယောက်လောက် စိတ်ချရမှု မရှိသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ လူ့လောကကိုးခုထဲမှာ... ရှေးဟောင်းမသေမျိုးတစ်ပိုင်း အရေအတွက်ဟာ အင်အားစုအသီးသီးက မသေမျိုးလှေ အစီရင်တွေလောက်တောင် များမှာ မဟုတ်ဘူး...”</p> <p>​နဂါးနက်လှေပေါ်တွင် လီရှမ်းဇီ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေသည်။</p> <p> သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထူးခြားသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နဂါးနက်လှေ၏ ဗဟိုချက်နှင့် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။</p> <p>သူသည် လက်တစ်ထောင်ဘုရား အစီရင် နှစ်ခု၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရသဖြင့် အခြေအနေမှာ အားနည်းနေသည်။</p> <p> တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်းမှာပင် မသေမျိုးလှေ ရာပေါင်းများစွာသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပြာကျသွားခဲ့ရပြီ။</p> <p> ၎င်းမှာ သူ၏ နဂါးနက်အစီရင် စွမ်းအားကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် လျှော့ချလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​“ငါဟာ မသေမျိုးလှေ လေးထောင်ကိုတောင် ကွပ်ကဲနိုင်နေပြီပဲ၊ အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကို သုံးနိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိသင့်နေပြီ မဟုတ်လား... ဘာလို့... ဘာလို့ ငါ အခုထိ မသုံးနိုင်သေးတာလဲ...”</p> <p>လီရှမ်းဇီ၏ အကြည့်မှာ သူ၏ အဖွဲ့သားများဆီသို့ မသိစိတ်ဖြင့် ဝေ့ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p>​ဤအဆင့် ၁၊ အဆင့် ၂ မှသည် အဆင့် ၅ မသေမျိုးများအထိ အားလုံးမှာ သူ့ကို ယုံကြည်ပြီး တစ်ဆင့်ချင်း လိုက်ပါလာခဲ့ကြသော လူယုံတော်များ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> အစီရင်နှစ်ခု၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရပြီး သေဆုံးနိုင်သည့် အန္တရာယ် ရှိနေသော်လည်း မည်သူကမျှ ညည်းညူခြင်း မရှိဘဲ မိမိတို့၏ မသေမျိုးစွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် လောင်မြိုက်ကာ ထည့်သွင်းပေးနေကြသည်။</p> <p>စက္ကန့်တိုင်းတွင် ကုန်ဆုံးသွားသော မသေမျိုးကျောက်တုံး အရေအတွက်မှာ ကြောက်ခမန်းလိမ္မော်ပင်။</p> <p>​လွတ်လပ်သောမသေမျိုးများအတွက် မသေမျိုးစွမ်းအင် ဆိုသည်မှာ သက်တမ်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သာမန်အားဖြင့် မည်သည့်မသေမျိုးကမျှ မိမိ၏ စွမ်းအင်များကို ဤကဲ့သို့ မကုန်ဆုံးလိုကြချေ။</p> <p>​ထိုအချိန်တွင် လက်တစ်ထောင်ဘုရား အစီရင်တစ်ခုမှ တောက်ပသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထက်ရှလှသော လက်ဝါး သည် နဂါးနက်အစီရင်၏ ဝမ်းဗိုက် ကို တည့်တည့် ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။</p> <p>ထိုတိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ဗဟိုချက် မသေမျိုးလှေ ရာပေါင်းများစွာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်တို့သည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် ထို ဝမ်းဗိုက် နေရာနှင့် မဝေးသောကြောင့်ပင်။</p> <p>​“သောက်ကျိုးနည်း ငါ မသေချင်သေးဘူး ဟို လီအမာခံတပည့်က တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား ”</p> <p>လင်းယွမ်က ဆဲဆိုရင်း ရူးသွပ်နေသကဲ့သို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ဆက်တိုက် ထည့်သွင်းနေတော့သည်။</p> <p>​ထိုစဉ်မှာပင် အသံတစ်ခုသည် လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ဟိန်းထွက်လာသည်။</p> <p>​“ပျက်စီးခြင်းဓား ”</p> <p>​နန်မင်ရုယွဲ့ ရှိရာ နဂါးနက်အစီရင်မှ ဓားရိပ်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>​“အစီရင်မသေမျိုးအတတ်... ပျက်စီးခြင်းဓား  မင်းက နန်မင်ရုယွဲ့လား ”</p> <p>လက်တစ်ထောင်ဘုရား အစီရင်ဘက်မှ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>​ထို့နောက်တွင် တိုက်ပွဲမှာ ပြီးဆုံးသွားတော့သည်။</p> <p>​လက်တစ်ထောင်ဘုရား အစီရင် ဆယ်ခုကျော်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>​“ကျုပ်တို့ လက်နက်ချပါတယ်”</p> <p>​နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အကြီးမားဆုံးသော လက်တစ်ထောင်ဘုရား အစီရင်သည် ထိုဓားချက်အောက်တွင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီ။</p> <p>မသေမျိုးလှေ ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် ၎င်းပေါ်ရှိ အဆင့် ၄၊ အဆင့် ၅ မသေမျိုးများ အားလုံးမှာလည်း ထိုဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p>​“ဒီစွမ်းအားကတော့... လင်းတုန်း ကြွားတာ မဟုတ်ဘူးပဲ”</p> <p>ဖန့်ချန်က မျက်တောင်ခတ်ရင်း အံ့ဩနေမိတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save