Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၁၉၂ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​ယူးအီဟန်သည် သူ၏တောင်ပံများကို အသုံးပြုကာ စံအိမ်သို့ အတိအကျ ၁ မိနစ်နှင့် ၃၀ စက္ကန့်အတွင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း တောင်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ နစ်မြုပ်သွားပါစေ၊ ရေကန်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ ခန်းခြောက်သွားပါစေ၊ ခါးသက်သက် ပျော်ရွှင်စရာ ကမ္ဘာလေး နဲ့ စံအိမ်ဝင်းကတော့ အကောင်းပကတိ တောင့်ခံနေနိုင်ဆဲဖြစ်သည်။ ထိုမျှလောက် စွမ်းဆောင်နိုင်မှသာလျှင် ကသောင်းကနင်းအဆင့် မှော်ပစ္စည်းတစ်ခုဟု သတ်မှတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>​ပြဿနာက ထိုဧရိယာကို ဝန်းရံနေသော သတ္တဝါဆိုးများဖြစ်သည်။</p> <p>​"ဝိုး... ရူးချင်စရာပဲ၊ ကမ္ဘာမြေကြီးက လုံးဝကို ရူးသွပ်နေပြီ" လီအယ်ရာက မှတ်ချက်ချသည်။</p> <p>​"နင်ပြောတာ ငါသဘောတူတယ်"</p> <p>​ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ကပ်ဘေးကြီးအတွင်းက ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ စတုတ္ထအဆင့် သတ္တဝါဆိုးတွေ တိုက်ရိုက်မွေးဖွားလာတာမျိုး မရှိခဲ့ပါဘူး။ စတုတ္ထအဆင့် သတ္တဝါဆိုးတွေ အားလုံးက တတိယအဆင့်ကနေ စတုတ္ထအဆင့်ကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာတာဖြစ်ဖြစ်၊ ကမ္ဘာမြေကို ဆက်သွယ်ထားတဲ့ တံခါးပေါက်ကနေ ဖြတ်ကျော်လာတာဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် အတိုင်းအဆမရှိ ပေါက်ကွဲထွက်လာမှု ရဲ့ အကျိုးဆက်ကြောင့် မွေးဖွားလာတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်အကောင်မှ မွေးကတည်းက စတုတ္ထအဆင့်အနေနဲ့ မွေးဖွားလာတာ မဟုတ်ပါဘူး။</p> <p>​မွေးဖွားလာသင့်တဲ့ စတုတ္ထအဆင့် သတ္တဝါဆိုးတွေ အကုန်လုံးက ငရဲဝင်္ကပါထဲကို ခေါ်ဆောင်သွားခံရပြီး နတ်ဆိုးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်လို့ ယူးအီဟန် ထင်ခဲ့ပေမဲ့၊ သူ့စံအိမ်ဝင်းထဲမှာ စတုတ္ထအဆင့် သတ္တဝါဆိုး ရာနဲ့ချီ ရှိနေတာကို ကြည့်ရရင် အဲဒီလို လုံးဝ မဟုတ်လောက်ဘူးထင်ပါတယ်။</p> <p>​[ငါတို့ ဒါကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်]</p> <p>[တစ်ခုတည်းသော ကျန်ရစ်တဲ့ လူသားတွေ ဖန်တီးထားတဲ့ အဆောက်အအုံ၊ ငါတို့ ဒါကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်]</p> <p>[သူ ဒီမြေပေါ်ကို ထပ်ပြီး ခြေမချနိုင်အောင် လုပ်ပစ်ရမယ်]</p> <p>[ဒီမြေရဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ပြန်လည်ရယူကြ]</p> <p>​သို့သော် သူတို့၏ စကားများအရ သူတို့သည် ခါးသက်သက် ပျော်ရွှင်စရာ ကမ္ဘာလေး မှ မာနာ၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဤနေရာသည် ယူးအီဟန်၏ အိမ်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိ၍ ရောက်လာခြင်းဖြစ်ပုံရသည်။ ထိုစကားများကို ကြားပြီးနောက် ယူးအီဟန်က ရယ်မောရုံသာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>​"မင်းတို့အားလုံး လာရင်တော့ ငါ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် သူ၏ အမြီးရှစ်ချောင်းနဂါးလှံ ကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ အနေအထား ပြင်လိုက်သည်။ သူသည် ပျက်စီးခြင်းခေါ်သံ ကို တတ်နိုင်သမျှ အဝေးဆုံးသို့ ဖြန့်ကြက်လိုက်ပြီး၊ အလွန်ကြီးမားသော တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခုနှင့်အတူ ရုတ်တရက် အရှိန်တင်လိုက်သည်။</p> <p>​[အထိရောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု]</p> <p>[သင် ၆၁၀,၃၉၅,၃၀၅ အတွေ့အကြုံများကို ရရှိပါသည်]</p> <p>[သေမင်းတမန် စွမ်းရည်ကြောင့် လာမည့် ၅ မိနစ်အတွင်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ၀.၈၅ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာပါမည်။ ကိုယ်ပျောက်ခြင်းစွမ်းရည် မပျက်ပြယ်ဘဲ ၅ မိနစ်အတွင်း သတ္တဝါဆိုးများကို ထပ်မံသတ်ဖြတ်နိုင်ပါက ကြာမြင့်ချိန်နှင့် ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာပါမည်]</p> <p>​ကောင်းကင်မှ လျှပ်စီးကဲ့သို့ အလျင်ဖြင့် ကျဆင်းလာကာ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန် ပြင်နေသော စတုတ္ထအဆင့် သတ္တဝါဆိုးတစ်ကောင်ကို သူ ချက်ချင်း နှစ်ပိုင်းပိုင်းပစ်လိုက်သည်။ ထိုသန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော တိုက်ခိုက်မှုသည် သတ္တဝါဆိုးကို မည်သည့်ခုခံမှုမျှ မပြုလုပ်နိုင်မီ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး သဘာဝကျကျပင် သူ၏ ကိုယ်ပျောက်ခြင်းစွမ်းရည်မှာ မပျက်ပြယ်သွားပေ။</p> <p>​"လွယ်လိုက်တာ"</p> <p>​"အခုဆို ရှင်က စတုတ္ထအဆင့် သတ္တဝါဆိုးတွေကို အလွယ်တကူ ချက်ချင်း သတ်နိုင်နေပြီပဲ... သံမဏိတိုင်ရိုက်စက် ဒါမှမဟုတ် လမ်းကြောင်းရှာမရသောလှံ ကိုတောင် မသုံးဘဲနဲ့နော်၊ တတိယအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာတောင်မှ" လီအယ်ရာက အံ့ဩတကြီး ပြောသည်။</p> <p>​"ဒေါသမထွက်ပါနဲ့"</p> <p>​"ကျွန်မ ဒေါသမထွက်ပါဘူး၊ နည်းနည်းလေး စိတ်ရှုပ်ပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရုံပါပဲ"</p> <p>​ယခုအခါ ယူးအီဟန်သည် စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ခါနီး အနေအထားတွင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူ မရရှိသေးသော်လည်း သူ၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိလောက်အောင် အားကောင်းသော စွမ်းရည်များနှင့် ဂုဏ်ပုဒ်များကြောင့် အဆင့်နိမ့် စတုတ္ထအဆင့် သတ္တဝါဆိုးများကို ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။</p> <p>​လက်ရှိ ယူးအီဟန်သာ အတိတ်က ဒါရူး သို့ ရောက်ရှိသွားပါက၊ နဂါးများသည် သူတို့၏ အသက်ရှုစွမ်းအင် တစ်ချက်မျှပင် သူ့အပေါ် မကျရောက်နိုင်မီ မျိုးသုဉ်းသွားမည်မှာ သေချာသည်။</p> <p>​[ဒီမှာ၊ သူ ဒီမှာ ရောက်နေပြီ]</p> <p>[ဒါပေမဲ့ ငါတို့ သူ့ကို မမြင်ရဘူး၊ သူ့ကို အာရုံမခံနိုင်ဘူး]</p> <p>[ကျစ်... ဒီစံအိမ်ကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်ကြစို့၊ သူ့ကို ရှာမတွေ့ပေမဲ့ ဒီစံအိမ်ကြီးကိုတော့ ငါတို့ မြင်ရတယ်]</p> <p>​သတ္တဝါဆိုးများသည် ယူးအီဟန် ပေါ်ထွက်လာမှုကြောင့် အံ့ဩသွားပုံရပြီး မကြာမီမှာပင် အစွန်းရောက်သော လုပ်ရပ်များကို စတင်လုပ်ဆောင်ကြသည်။ သေချာသည်မှာ ထို 'အစွန်းရောက် လုပ်ရပ်များ' မှာ သူတို့ ပုံမှန်လုပ်နေကျ အရာများနှင့် သိပ်မကွာခြားလှသဖြင့် ယူးအီဟန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး သတ္တဝါဆိုးများကို စတင်အမဲလိုက်လေတော့သည်။</p> <p>​[ကူးဝါးးးး]</p> <p>[ကီးဟားးးး]</p> <p>​ခါးသက်သက် ပျော်ရွှင်စရာ ကမ္ဘာလေး သည် ထောင်ချောက်များနှင့် မှော်ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် တေးဂီတ ဖန်တီးနေစဉ်၊ ယူးအီဟန်သည် အထက်မှနေ၍ သူ၏လှံဖြင့်၊ တစ်ခါတစ်ရံ တူဖြင့်၊ ပုဆိန်ဖြင့်၊ ဓားကြီးဖြင့်၊ သို့မဟုတ် ကျာပွတ်ဖြင့် ကခုန်နေသည်။ သတ္တဝါဆိုးများ၏ လည်ပင်းများနှင့် နှလုံးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖောက်ထွင်းခံရစဉ် သွေးများက အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံသို့ လွင့်စင်သွားသည်။</p> <p>​ယခုအခါ သူသည် စကြဝဠာကြီးကိုပိုင်းဖြတ်မည့်လှံ ကို လေ့ကျင့်နေပြီဖြစ်ရာ လက်နက်များကို ခွဲခြားနေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ မည်သည့်လက်နက်မျိုးဖြင့်မဆို သတ္တဝါဆိုးများကို ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ချက်ရှိသည်။ အမှန်တကယ်လည်း ထိုအချိန်အတွင်း ယူးအီဟန်၏ ကိုယ်ပျောက်ခြင်းစွမ်းရည်မှာ တစ်ကြိမ်မျှပင် မပျက်ပြယ်သွားခဲ့ပေ။</p> <p>​[သင် ၅၄၃,၂၈၅,၄၈၆ အတွေ့အကြုံများကို ရရှိပါသည်]</p> <p>[သင် ၄၉၁,၀၀၉,၃၁၅ အတွေ့အကြုံများကို ရရှိပါသည်]</p> <p>[သင် ၆၃၅,၅၈၁,၁၀၂ အတွေ့အကြုံများကို ရရှိပါသည်]</p> <p>[သင်.......]</p> <p>​"ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်တွေက အတွေ့အကြုံ သိပ်မရဘူးပဲ၊ သူတို့က အရွယ်အစားကြီးတဲ့ စတုတ္ထအဆင့်လေးတွေ သက်သက်မို့လို့ နေမှာပါ"</p> <p>​သူ့အတွက် သန်း ၅၀၀ မှ ၆၀၀ အထိ ဆိုသည်မှာ ဘာမှမဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူတို့ အရေအတွက် အများကြီး ရှိနေသဖြင့် ဤနေရာရှိ အကောင်များအားလုံးကို သတ်ပြီးပါက အတွေ့အကြုံ ဘီလီယံ ၁၀၀ ခန့် ရရှိနိုင်မည်ဟု သူ ခံစားရသည်။</p> <p>​"အူး... အင်း..."</p> <p>​လီအယ်ရာသည် ဒေါသမထွက်စေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေရသည်။ အင်းလေ... ယူးအီဟန်က ငရဲဝင်္ကပါထဲက နတ်ဆိုးတွေကို သတ်ပြီး အဆင့်တွေ အမြန်တက်ခဲ့တာဆိုတော့၊ ဒီမှာရတဲ့ အတွေ့အကြုံပမာဏကို သူ့အတွက် မပြောပလောက်ဘူးလို့ သတ်မှတ်တာက သဘာဝကျပါတယ်။ ဟုတ်တယ်၊ သူမက အဲဒီလိုပဲ လက်ခံလိုက်ရတော့မှာပါ။</p> <p>​[ကူးဝါးးးး]</p> <p>[ဖျက်ဆီးပစ်၊ ဒီကျိန်စာသင့်မယ့် လူသားရဲ့ ခြေရာလက်ရာတွေကို ငါတို့ ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်...!]</p> <p>​သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ မြန်မြန်လှုပ်ရှားပါစေ၊ ခါးသက်သက် ပျော်ရွှင်စရာ ကမ္ဘာလေး က သူတို့ကို မျက်ခြည်မပြတ်ပါဘူး။ သတ္တဝါဆိုးတွေကို ထိန်းချုပ်ထားပြီးတာနဲ့ ယူးအီဟန်က ချက်ချင်း ပျံသန်းလာပြီး သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်။ မိနစ်တိုင်းမှာ စတုတ္ထအဆင့် သတ္တဝါဆိုးတွေ အများကြီး သေဆုံးသွားကြတယ်။</p> <p>​သို့သော် အဆုံးသတ်ကို သူ မြင်တွေ့နိုင်ချိန်မှာသာ ၎င်းက ဖြစ်နိုင်သည်ဖြစ်ရာ၊ ခါးသက်သက် ပျော်ရွှင်စရာ ကမ္ဘာလေး ၏ အကူအညီဖြင့် သတ္တဝါဆိုး မည်မျှပင် သတ်ခဲ့စေကာမူ အဆုံးမရှိသယောင် ထွက်ပေါ်လာနေသော သတ္တဝါဆိုး လှိုင်းလုံးကြီးများကို ကြည့်ပြီး သူ ပင်ပန်းလာသလို ခံစားရသည်။</p> <p>​သေချာသည်မှာ သူသည် နာရီပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက် သတ္တဝါဆိုးများကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်ရှိသော်လည်း ဤအတိုင်း ထာဝရ အမဲလိုက်နေ၍တော့ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>​"ဒါက အဆင်မပြေဘူး"</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် သူ၏ လှံကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး မြေကြီးကို ထုနှက်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် နဂါးအရိုးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လှံရာပေါင်းများစွာသည် ဥယျာဉ်၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် စိုက်ဝင်သွားသည်။ ထို့နောက် ယူးအီဟန်သည် မိုးကြိုးသံတူ ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ နဂါးလက်ကောက် တွင် ပါဝင်သော လျှပ်စီးမုန်တိုင်း ရွေးချယ်မှုကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p>​ဤလျှပ်စီးမုန်တိုင်းများကို ၃ ကြိမ်စာအထိ သိမ်းဆည်းထားနိုင်ပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်နိုင်သော လက်ကောက်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများသည် တူ၏ အဆုံးရှိ သေးငယ်သော အမှတ်လေးတစ်ခုပေါ်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ နဂါးအရိုးများ အားလုံးကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။</p> <p>​ထိုအချိန်တွင် ဥယျာဉ်ထဲရှိ နဂါးအရိုး ရာပေါင်းများစွာသည် တူနှင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အနီးအနားရှိ သတ္တဝါဆိုးများကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြောက်မခန်းလိလိ လျှပ်စီးများကို ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>​[အထိရောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု]</p> <p>[အထိရောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု]</p> <p>[အထိရောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု]</p> <p>[အထိရောက်ဆုံး ...]</p> <p>​ယခုအချိန်အထိ သူ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော သတ္တဝါဆိုးများမှာ အလွန်အမင်း အားကောင်းလွန်းသဖြင့် ၎င်းကို အသုံးပြုရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့သော်လည်း၊ ဤအရာသည် စတုတ္ထအဆင့် သတ္တဝါဆိုး အမြောက်အမြားကို တိုက်ခိုက်ရန် ယူးအီဟန် ပြင်ဆင်ထားသော အစွမ်းအထက်ဆုံး ဧရိယာကျယ် တိုက်ခိုက်မှု ပေါင်းစပ်စွမ်းရည် ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>​ယခုအချိန်တွင် စံအိမ်ဝင်းတစ်ခုလုံးသည် လျှပ်စီးပင်လယ်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။ အရိုးလှံများနှင့် မိုးကြိုးသံတူ တို့၏ ပဲ့တင်ထပ်မှုကြောင့် အဓိပ္ပာယ်မရှိလောက်အောင် များပြားလှသော လျှပ်စီးများ မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး၊ ထိုလျှပ်စီးများသည် အခြားအရိုးလှံများဆီသို့ ကူးစက်သွားကာ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားများကို မြှင့်တင်ပေးရင်း လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ သတ္တဝါဆိုးများအားလုံးကို ကြော်ပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p>​[ကတ်]</p> <p>[ခါးးးး]</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် သတ္တဝါဆိုးများအားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မသတ်နိုင်သဖြင့် သူ၏ တည်နေရာ ပေါ်သွားသော်လည်း၊ သတ္တဝါဆိုးများသည် သူ့ကို ပြန်လည်မတိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။ မိုးကြိုးသံတူ ၏ ထိပ်ဖျားရှိ လျှပ်စီးမုန်တိုင်းသည် တိုင်ဖွန်းမုန်တိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်စေရန် လုံလောက်သော မာနာပမာဏကို အမှတ်တစ်ခုတည်းသို့ ဖိသိပ်ထားခြင်းမှ ရရှိလာသော ရလဒ်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မကြာမီ အဆုံးသတ်သွားမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>​"တချို့ကတော့ ရှင့်ကို မှော်ဆရာလို့ ထင်သွားနိုင်တယ်နော်" လီအယ်ရာက မှတ်ချက်ချသည်။</p> <p>​"ကောင်းပြီ၊ ငါ သုံးလိုက်ပြီ၊ နောက်ဆုံးတော့ ငါ သုံးလိုက်ရပြီ"</p> <p>​ယူးအီဟန် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ယခုတော့ တိုင်ဖွန်းမုန်တိုင်းကို စတင်ခဲ့သော မိုးကြိုးသံတူ ဖြင့် သူတို့ကို ကိုယ်တိုင် အဆုံးသတ်ရမည့် အချိန်ရောက်ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>​ထိုသို့ဖြစ်ပြီးနောက် ၁၀ မိနစ်ပင် မကြာမီတွင်၊ ယူးအီဟန်သည် ဝင်္ကပါအတွင်းရှိ သတ္တဝါဆိုးများ အားလုံးကို အောင်မြင်စွာ ရှင်းလင်းပစ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် တတိယအကြိမ်မြောက် ကပ်ဘေးကြီးကြောင့် အဓိပ္ပာယ်မရှိလောက်အောင် တိုးပွားလာသော သတ္တဝါဆိုးများသည် သူ့ကိုသာ ပစ်မှတ်ထားနေသကဲ့သို့ အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ ပြေးဝင်လာနေကြသဖြင့် ဤအတိုင်းသာဆိုလျှင် ခုနက ဖြစ်ရပ်များ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်နေဦးမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>​"အီဟန်၊ အခုပဲ"</p> <p>​"ရပြီ"</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် စံအိမ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ထာဝရသဲနာရီ ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော သတ္တဝါဆိုးများ အားလုံး အပြင်သို့ တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရပြီး စံအိမ်နှင့် ၎င်း၏ပတ်ဝန်းကျင်သည် သဲနာရီ၏ အကာအကွယ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။</p> <p>​"ဟူး"</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် ဤရပ်တန့်နေသော ကမ္ဘာထဲတွင် သူ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီအယ်ရာက အပြင်ကမ္ဘာကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီး ရယ်မောကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါက ရှင် ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ ပထမဆုံး တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့တဲ့အချိန်ကို သတိရစေတယ်နော်"</p> <p>​"ငါ့ရဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေကတော့ အရင်လိုပါပဲ"</p> <p>​"မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီတုန်းကရော အခုရော... အီဟန်၊ ရှင်က မိုက်တယ်"</p> <p>​လီအယ်ရာသည် သူမ၏ မောင်လေးနှင့် အသက်ကွာဟမှု ကြီးမားလှသော အစ်မကြီးတစ်ယောက်က သူ့ကို ချီးကျူးနေသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုစကားကို ကြားရသည်မှာ သိပ်မဆိုးလှသဖြင့် ယူးအီဟန်သည် ပြုံးလျက် လက်နက်ချလိုက်သည်။</p> <p>​"ချက်ချင်း စတော့မလို့လား" လီအယ်ရာက မေးသည်။</p> <p>​"အင်း၊ ဖြစ်နိုင်ရင် ပဉ္စမအဆင့် မှော်ကျောက်တုံး တစ်ခုလောက် ရှိရင် ကောင်းမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခု ငါ့မှာ မှော်အင်ဂျင်နီယာပညာ ဗဟုသုတတွေ ရှိနေပြီဆိုတော့ စတုတ္ထအဆင့် မှော်ကျောက်တုံးတွေနဲ့တင် ပြီးအောင်လုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်တယ်"</p> <p>​"စံအိမ်လား... ဒါဆို တခြားဘာတွေ ကျန်သေးလဲ"</p> <p>​"ချပ်ဝတ်တန်ဆာနဲ့ လက်နက်တွေလေ၊ အဲဒါတွေအတွက်ကတော့ သေချာပေါက် ပဉ္စမအဆင့် မှော်ကျောက်တုံးတွေ လိုတယ်၊ ဒါ့အပြင် ဘာသာစကား စွမ်းရည်ကိုလည်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲဖို့ လိုသေးတယ်၊ အဲဒါက စတုတ္ထအဆင့် ဖြစ်လာဖို့ လိုအပ်တယ်လေ၊ တကယ်ပါ... ပဉ္စမအဆင့် အကောင် ၁၀၀ လောက်ကိုသာ ဆက်တိုက်သတ်ခွင့်ရရင် တခြားဘာဆန္ဒမှ မရှိတော့ပါဘူး"</p> <p>​"ငါ့ရဲ့ အီဟန်လေးက ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဆန္ဒမျိုးကိုတောင် ပြောနိုင်လောက်အောင် အခုလို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကြီးထွားလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး..."</p> <p>​အလုပ်ရုံဆီသို့ ဦးတည်သွားရင်း သူသည် ထာဝရမီးတောက် ကို ပန်းပဲဖိုထဲသို့ ချက်ချင်း ရွှေ့ပြောင်းလိုက်သည်။</p> <p>​နောက်ဆုံးတွင် အိမ်ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ တောက်ပစွာ လောင်ကျွမ်းနေသော စတုတ္ထအဆင့် မှော်ကျောက်တုံး တစ်ခုကို သူ ပစ်ထည့်လိုက်ရာ ၎င်းက ဝမ်းသာအားရ လက်ခံလိုက်ပြီး မကြာမီမှာပင် နဂါးအရိုးများကိုပင် အရည်ပျော်စေနိုင်သော မီးတောက်တစ်ခု ဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်လာသည်။ ယူးအီဟန် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါဆို ငါ စလိုက်တော့မလား"</p> <p>​"ပျံသန်းနိုင်တဲ့ ရဲတိုက်ကြီးလို့ ရှင် ပြောခဲ့တယ်နော်၊ ဒါပေမဲ့ ရှင် ဘာတွေလုပ်မလို့လဲ" လီအယ်ရာက စပ်စုသည်။</p> <p>​"စံအိမ်နဲ့ ခြံဝင်းကို လေထဲမြှောက်ဖို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ အစိတ်အပိုင်း ၁၀ ခု၊ လမ်းကြောင်း ထိန်းချုပ်ဖို့ အနည်းငယ် သေးငယ်တဲ့ အစိတ်အပိုင်း ၁၀၀၊ အဲဒါတွေ အားလုံးကို ချိတ်ဆက်မယ့် ကြိုးတွေနဲ့ အားလုံးကို ထိန်းချုပ်မယ့် စစ်ဆင်ရေးအခန်း တစ်ခန်း၊ ပြီးတော့ ရေအောက်၊ မြေပြင်နဲ့ လေထဲကို ဘယ်နေရာကနေမဆို တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ လက်နက် အခုတစ်ထောင်လောက် ဖန်တီးဖို့ လိုသေးတယ်"</p> <p>​အဲဒီလို စာရင်းပြုစုလိုက်တာက လူတွေအနေနဲ့ တစ်သက်လုံး အချိန်ပေးရင်တောင် အဲဒါကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်ပါ့မလားလို့ တွေးမိစေပေမဲ့၊ ယူးအီဟန်ကတော့ အသေးစိတ်ပုံစံတွေ အားလုံး သူ့ခေါင်းထဲမှာ ရှိနေပြီးသားလို လှုပ်ရှားနေပါတယ်။</p> <p>​သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ပန်းပဲနတ်ဘုရား၏ ကောင်းချီးအပြင်၊ လန်ပတ်စ် ရှိ မှော်အင်ဂျင်နီယာများ တစ်သက်တာလုံး ရရှိခဲ့သော မှော်အင်ဂျင်နီယာပညာရပ် ဗဟုသုတများ အားလုံး ပါဝင်နေသည်။ ထို့ပြင် ငရဲဝင်္ကပါထဲတွင် သူရရှိခဲ့သော အဆုံးအစမရှိ အလားအလာများ ပါဝင်သည့် ပစ္စည်းများရှိနေသဖြင့် သူ့အတွက် မဖြစ်နိုင်သောအရာဟူ၍ မရှိပေ။</p> <p>​"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ဒါကနေ စလိုက်ကြစို့"</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် ချက်ချင်းပင် အလုပ်မုဒ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သတ္တုများနှင့် သတ္တဝါဆိုး အရိုးများကို စတင်ထုနှက်လေတော့သည်။ သို့သော် စောင့်ကြည့်နေသော လီအယ်ရာကတော့ ဘာတွေ အတိအကျ ဖြစ်နေမှန်း မသိပေ။ အီဟန် ပန်းပဲထုနေတာကို ကြည့်ရတာ မိုက်တယ်လို့ပဲ သူမ ခံစားရတယ်။</p> <p>​"နောက်ဆုံးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရာချီကပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အခုပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာမှမပြောင်းလဲသွားပါဘူး၊ အီဟန်က လှုပ်ရှားတယ်၊ ငါက စောင့်ကြည့်တယ်..."</p> <p>​လီအယ်ရာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်ကာ သူမ၏ ပါးနှစ်ဖက်ကို ပုတ်လိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ယူးအီဟန်က အလုပ်ထဲတွင် အာရုံစိုက်နေသဖြင့် သူမ၏ စကားကို မကြားလိုက်ပေ။</p> <p>​"ဟူး... ကောင်းပြီ၊ အခု ငါ အားအင်တွေ ပြည့်သွားပြီ" လီအယ်ရာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားပေးသည်။</p> <p>​သူတို့၏ အနေအထားများသည် ယခင်ကနှင့် ဆင်တူသော်လည်း သူမ မမေ့သင့်သော အချက်တစ်ချက် ရှိသည်။ ယခုအခါ ကမ္ဘာမြေသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ထောင်ကနှင့် အလွန်ကွာခြားနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​ထိုအချိန်က ယူးအီဟန်ကို အန္တရာယ်ပြုနိုင်သည့်အရာ ဘာမှမရှိခဲ့ပေ။ အလွန်ဆုံး သူအမဲလိုက်ခဲ့သော စပမ်းဝေလငါး မျှသာ ရှိခဲ့သည်။</p> <p>​သို့သော် ယခုတော့ အခြေအနေများ ကွာခြားသွားပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အခြားကမ္ဘာများနှင့် ကွာခြားကြောင်း သက်သေပြသည့်အလား စတုတ္ထအဆင့် သတ္တဝါဆိုး ရာပေါင်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ အနာဂတ်တွင် ပိုမိုဆိုးရွားသော အရာများ ဖြစ်လာဦးမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>​'သဘာဝအလျောက် ပေါ်လာတဲ့ ပဉ္စမအဆင့်လည်း... ဖြစ်နိုင်လောက်တယ်၊ မဟုတ်ဘူး၊ သေချာပေါက် ပေါ်လာမှာပဲ'</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် သူတို့အားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်နိုင်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်ချင်သော်လည်း၊ ကျဆုံးသော ကောင်းကင်တမန်ကို အနိုင်ရခဲ့ခြင်းမှာ သူက တိတိကျကျ တွက်ချက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ အားဖြည့်ထားနိုင်ခဲ့သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ပဉ္စမအဆင့် သတ္တဝါဆိုးများနှင့် ရင်ဆိုင်ရတိုင်း ထိုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် သူ ရှိနေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>​ထို့ကြောင့် တကယ်လို့များ၊ တကယ်လို့ ယူးအီဟန်သာ ပဉ္စမအဆင့် သတ္တဝါဆိုးတစ်ကောင်ကြောင့် အန္တရာယ်ကြုံလာခဲ့ရင်...</p> <p>​အဲဒီအချိန်ကျရင် လီအယ်ရာ ဘာလုပ်မလဲ။</p> <p>​များများစားစား မေးစရာ မလိုပါဘူး။ အချစ်နတ်ဘုရားမရဲ့ ကောင်းချီးကို သူမ ရရှိခဲ့တဲ့ အချိန်ကတည်းက၊ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီမတိုင်ခင်ကတည်းက ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။</p> <p>​'အဲဒီအချိန်ကျရင်... အချစ်နတ်ဘုရားမ ပေးထားတဲ့ စွမ်းအားတွေကို ငါ သုံးရလိမ့်မယ်'</p> <p>​ယူးအီဟန်၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း လီအယ်ရာက သိပ်မပေါ့ပါးလှသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။ သူမ ဘာပဲလုပ်ရလုပ်ရ သူ့ကို အသက်ရှင်အောင် လုပ်ပေးမည်။ ကြီးမားသော လျော်ကြေးတစ်ခု ပေးဆပ်ရမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ။</p> <p>​တတိယအကြိမ်မြောက် ကပ်ဘေးကြီးတောင် ခေတ္တရပ်တန့်နေရတဲ့ ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်နေတဲ့ တူထုသံတွေကပဲ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ပဲ့တင်ထပ်နေပါတယ်။</p> <p>​(စာရေးသူ၏ မှတ်စု)</p> <p>ရှုမငြီးစရာ နတ်ဆိုးတွေကြောင့် သိပ်သိသာမနေခဲ့ပေမဲ့၊ အီဟန်က တော်တော်လေး စွမ်းအားကြီးလာပါပြီ။</p> <p>ပြီးစီးသွားတဲ့ ရဲတိုက်ကြီးက ဘယ်လိုပုံစံ ဖြစ်နေမလဲ။ မျှော်လင့်ထားကြပါ။</p> <p>အာ... ရပ်တန့်နေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ ငါးစာတွေ အများကြီး အများကြီးပဲ...!</p> <p>​</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၁၉၂ ) ပြီးဆုံး။</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save