Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၁၉၃ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​ယူးမီးရ် သတိပြန်ရလာသောအခါ သူ တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသော ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေသည်။</p> <p>​"ဟင်"</p> <p>​သူ ခေါင်းစောင်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ကြီးသည် နီရဲနေပြီး မြေပြင်သည်လည်း သွေးရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေသည်။ သူ အကျွမ်းတဝင် မဖြစ်ချင်သော ဤပတ်ဝန်းကျင်အသစ်မှာ ထူးဆန်းလှသည်။ ဤနေရာတွင် ရှိနေရုံဖြင့်ပင် သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထူးဆန်းသော ဘေးကင်းလုံခြုံမှု တစ်ရပ်ကိုလည်း ခံစားနေရသည်။</p> <p>​"အဘွား... မမ"</p> <p>​လွန်ခဲ့သော ခဏလေးကမှ သူနှင့်အတူရှိနေခဲ့သူများကို ရှာဖွေရန် သူ၏ မာနာများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သော်လည်း အချည်းနှီးသာဖြစ်သည်။ ဤကျယ်ဝန်းလှသော ကမ္ဘာကြီး၏ မည်သည့်နေရာတွင်မှ သူတို့၏ မာနာများကို သူ အာရုံမခံနိုင်ပေ။</p> <p>​သူတို့တွေ အတူတူ မှော်ဖွဲ့စည်းပုံ တစ်ခုကို ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်၊ ကမ္ဘာမြေကို ပြန်လာခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ စံအိမ်ကို ပြန်သွားဖို့ ပြင်နေတုန်း ခေါင်းမူးသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး မခံမရပ်နိုင်တဲ့ ဖိအားတစ်ခုက သူ့ကို ရိုက်ခတ်လာကာ သတိလစ်သွားခဲ့တယ်။</p> <p>​သတိပြန်ရလာတော့ ဒီနေရာကို ရောက်နေတယ်။ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ သူ မသိဘူး။</p> <p>​"ဖေဖေ..."</p> <p>​ဤအမည်မသိ အခြေအနေတွင် ယူးမီးရ်သည် သူ၏ဖခင်ကို အရင်ဆုံး ရှာဖွေလိုက်သည်။ ဤကမ္ဘာ၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ယူးအီဟန်၏ အရိပ်အယောင်များကို သူ အာရုံခံမိသဖြင့် အချည်းနှီးတော့ မဖြစ်ခဲ့ပေ။ သေချာသည်မှာ ထိုအရာများသည် အရိပ်အယောင်များသာဖြစ်ပြီး ကာယကံရှင်ကိုယ်တိုင်ကိုမူ အာရုံမခံနိုင်သော်လည်း၊ လောလောဆယ်တွင် ဤမျှဆိုလျှင်ပင် လုံလောက်လှသည်။</p> <p>​"ဒါဆို ဖေဖေ ဒီကို အရင်က ရောက်ဖူးတာပဲ"</p> <p>​ကောက်ချက်ချပြီးနောက် ယူးမီးရ်သည် ယခင်ကထက် ပိုမိုတည်ငြိမ်သွားသည်။ ယူးအီဟန် ဤနေရာသို့ ရောက်ဖူးသည်ဟူသော အချက်တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် သူ့ဖခင်နှင့် သူ၏ကြားရှိ ဆက်သွယ်မှုကို သူ ခံစားနိုင်သည်။</p> <p>​ထိုနေရာတွင် ငိုချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရင်း ယူးမီးရ် စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူ့ဖေဖေသာဆိုရင် ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ဘာလုပ်မလဲ။</p> <p>​"သိပြီ... မြင်သမျှ အကောင်တိုင်းကို သတ်ပစ်မှာပဲ"</p> <p>​သူကြီးပြင်းလာစဉ်တစ်လျှောက် အီဟန် လုပ်ခဲ့သည်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သလို၊ သူ ရရှိနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည့် ကောက်ချက်လည်း ဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ ယူးအီဟန်သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ယခုအချိန်၌ ထိုအတိုင်း အတိအကျ လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်ရာ ယူးမီးရ်သည် သူ့ဖခင်၏ အတွေးများကို အပြည့်အဝ ထိုးထွင်းသိမြင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​ယူးမီးရ်သည် ကန်မီရယ် ပေးထားသော မှော်အိတ်ထဲမှ နဂါးသားများကို ကင်စားလိုက်သည်။ ထို့နောက် အဆင့် ၁၉၂ သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ တကယ်ကိုပဲ စစ်မှန်သော နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲရန် သိပ်မလိုတော့ပေ။</p> <p>​"... ကောင်းပြီ"</p> <p>​ဗိုက်ဝသွားပြီဖြစ်၍ ယူးမီးရ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းကြပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အာရုံခံစားမှုများကို ထပ်မံဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အခြားလူများကို ရှာဖွေရန်မဟုတ်ဘဲ သူသတ်ဖြတ်ရန် အားအနည်းဆုံး ရန်သူများကို ရှာဖွေနေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့သော် ရလဒ်များက ရူးချင်စရာပင်။ ကမ္ဘာမြေ သို့မဟုတ် အခြားမည်သည့်ကမ္ဘာတွင်မျှ သူ တစ်ခါမှ မခံစားခဲ့ဖူးသော အစွမ်းထက်သည့် ဖြစ်တည်မှုများ၏ မာနာများကိုသာ သူ အာရုံခံမိနေသည်။</p> <p>​"ဝိုး... အရမ်း အားကောင်းတာပဲ၊ အဆင့် ၂၅၀၊ ၂၅၃၊ ၂၆၁၊ ၂၇၄၊ ၂၈၀... အင်း"</p> <p>​သူ၏ လက်ရှိအဆင့်ဖြင့် အဆင့် ၂၅၀ ကို အနည်းငယ် ရင်ဆိုင်နိုင်လောက်သော်လည်း ထိုအထက်ဆိုလျှင်တော့ မဖြစ်နိုင်ဟု သူထင်သည်။ စတုတ္ထအဆင့် အလုပ်အကိုင်ရရှိပြီး စစ်မှန်သော နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်လာပါက အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သော်လည်း... သူရောက်ရှိလာသော ကမ္ဘာတွင် ဤကဲ့သို့သော သတ္တဝါဆိုးများချည်းသာ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ယူးမီးရ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။</p> <p>​"... ကောင်းပြီလေ"</p> <p>​သို့သော် သူ၏ စိတ်ပျက်မှုသည် သိပ်မကြာလိုက်ပေ။ အစွမ်းထက်သော ရန်သူများ များပြားခြင်းက သူတို့ကို အနိုင်ယူခြင်းဖြင့် အဆင့်ပိုမြန်မြန် တက်နိုင်မည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ သူ ပိုသန်မာပြီး ပြန်လာပါက သူ့ဖေဖေ ပိုပျော်ရွှင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ပိုမိုအစွမ်းထက်သော ရန်သူများကိုလည်း ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>​သူ့ထက် သန်မာသော သတ္တဝါဆိုးများသာ ရှိနေသဖြင့် တွင်းတူးပြီး ပုန်းနေရန် သူ၏ ဗီဇက နှိုးဆော်နေသော်လည်း၊ နှစ်အနည်းငယ်ကြာအောင် သတ္တဝါဆိုးများနှင့် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ရင်း ကြီးပြင်းလာခဲ့သူဖြစ်ရာ၊ ထိုကဲ့သို့သော ရှက်ရွံ့မှုမျိုးသည် ၎င်းကို သည်းခံကျော်ဖြတ်ပြီးမှသာ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ယူးမီးရ် ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။</p> <p>​"ဒါဆို ဒီကောင်နဲ့ အရင် စလိုက်... မလား"</p> <p>​အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ရှိသော အကောင်မှစ၍ အနိုင်ယူရန် ပြင်လိုက်စဉ် ယခင်က အာရုံမခံမိခဲ့သော ဖြစ်တည်မှုအသစ်တစ်ခုကို သူ တွေ့ရှိလိုက်သည်။</p> <p>​"... ဟင်"</p> <p>​ယခုအချိန်အထိ သူ ရှာတွေ့ခဲ့သော သတ္တဝါဆိုးများ၏ ဖြစ်တည်မှုအားလုံးသည် အနည်းဆုံး အဆင့် ၂၅၀ ရှိသော သတ္တဝါဆိုးကြီးများသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခု သူ အာရုံခံမိသောအရာမှာ အဆင့် ၁ သို့မဟုတ် အများဆုံး အဆင့် ၂ သာ ရှိသည်။ ပြီးတော့ သူတို့တွေက တစ်နေရာတည်းမှာ စုနေကြတယ်။</p> <p>​လူသားတွေ။ ယူးမီးရ် အလိုလို သိလိုက်တယ်။ အားနည်းပြီး ငယ်ရွယ်တဲ့ လူသားလေးတွေ။</p> <p>​ဘယ်လိုလုပ်ပြီးလဲ။ သူ မသိပေမဲ့ ဒီအတိုင်း ထားထားလို့တော့ မဖြစ်ဘူး။ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါဆိုးတစ်ကောင်က သူတို့ကို အာရုံခံမိပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ချဉ်းကပ်လာနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက တစ်ကောင်တည်း ဖြစ်နေတာပဲ။</p> <p>​"ဟူး"</p> <p>​ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်ပြီးနောက် ယူးမီးရ် မြေကြီးကို ကန်ထွက်လိုက်သည်။ ရွတ်ဆိုရန်မလိုသော သူ၏ လေမှော်ပညာက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ယခင်ကထက် ပိုမိုပေါ့ပါးသွားစေသည်။</p> <p>​ထိုအချိန်တွင် သိပ်မဝေးလှသော နေရာမှ လေထဲတွင် လွင့်ပျံလာသော အသံတစ်ခုကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>​"ဟင့်... ဟင့်"</p> <p>​"ကြောက်တယ်... ကြောက်တယ်"</p> <p>​"မေမေ... ဖေဖေ...!"</p> <p>​အမည်မသိနေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ မိမိ၏ ဖြစ်တည်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားရမည်မှာ အခြေခံကျသော်လည်း၊ ထိုမိုက်မဲသော လူသားကလေးငယ်များသည် အော်ငိုနေလျှင် တစ်ယောက်ယောက် လာကယ်လိမ့်မည်ဟု ထင်နေသကဲ့သို့ အသံကုန် အော်ငိုနေကြသည်။ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် သတ္တဝါဆိုးသည် ပစ်မှတ်ကို သေချာသွားပြီးနောက် အရှိန်မြှင့်လာသည်။</p> <p>​"ဟူး"</p> <p>​ထိုကဲ့သို့သော လူများကို မြင်သောအခါ သူ၏ဖခင် အမြဲတမ်း လုပ်လေ့ရှိသကဲ့သို့ ယူးမီးရ်သည် စုပ်သပ်လိုက်ပြီး၊ ဤအခြေအနေကို သူ၏ အကျိုးအတွက် အသုံးချနိုင်မည်ဟု တွေးလိုက်သည်။</p> <p>​ယခုအခါ ယူးမီးရ်၏ ကိုယ်ပျောက်ခြင်းစွမ်းရည် သည်လည်း အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ထိုမျှမြင့်မားသော အဆင့်ရှိ သတ္တဝါဆိုးအပေါ် အလုပ်ဖြစ်မည်ဟု သူ မယုံကြည်သော်လည်း၊ ၎င်း၏ အာရုံကို သူ့ထံမှ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်မည့် အရာများ ရှိနေပါက သူ ကျရှုံးနိုင်ခြေ လျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>​'အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု၊ ပြီးတော့ အဲဒီတိုက်ခိုက်မှုထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု၊ အဲဒီလို လုပ်နိုင်ရင် ငါ သူ့ကို သတ်နိုင်မှာပါ'</p> <p>​ထိုသို့ တွေးတောရင်း ယူးမီးရ်သည် မှော်အိတ်ထဲမှ မှော်စွမ်းအင်ဖြည့် ကွတ်ကီး တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဝါးစားလိုက်သည်။ ယူးအီဟန်၏ နဂါးဟင်းလျာများ၊ မှော်စွမ်းအင်ဖြည့် ကွတ်ကီးများနှင့် အခြားသော ဟင်းချက်နည်း အမျိုးမျိုးသည် ယူးမီးရ်၏ ဟင်းချက်ခြင်းစွမ်းရည်ကိုလည်း သိသိသာသာ မြင့်တက်စေခဲ့ပြီး၊ ထိုအချက်ကြောင့်ပင် မှော်စွမ်းအင်ဖြည့် ကွတ်ကီး တစ်ခုတည်းဖြင့် သူ၏ အလုံးစုံ စွမ်းအား တိုးတက်မှုမှာ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ရှိပေသည်။</p> <p>​'ဖူး... ကောင်းပြီ၊ ငါ ဒါကို လုပ်နိုင်တယ်၊ ဖြစ်နိုင်တယ်...!'</p> <p>​သူ၏ လက်သီးပေါ်တွင် အားကောင်းသော စွမ်းအားများ စုစည်းလာသည်။ အလုပ်အကိုင် အဆင့်တက်ခြင်း ၃ ကြိမ်မှတစ်ဆင့် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော လေစွမ်းအင်၊ ယူးအီဟန်ထံမှ အမွေရရှိပြီး လေ့ကျင့်ထားသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာတိုက်ခိုက်မှု စွမ်းရည်၊ ထို့အပြင် သူ အမွေရရှိထားသော သာမန်ထက်လွန်ကဲသောခွန်အား များသည် ယခုအချိန်တွင် သူ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုနိုင်သော စွမ်းအားများဖြစ်သည်။</p> <p>​မကြာမီမှာပင် ယူးမီးရ်သည် လူသားများကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ သူ အစကတည်းက ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း လူသားကလေးငယ်များ တစ်နေရာတည်းတွင် စုရုံးနေကြသည်။</p> <p>​အသက် ၃ နှစ် သို့မဟုတ် ၄ နှစ်ပင် မပြည့်သေးပုံရသော ကလေးငယ်များ။ တကယ်တော့ သူတို့သည် ယူးမီးရ်နှင့် အသက်အရွယ် သိပ်မကွာခြားလှသော်လည်း၊ သူတို့၏ စွမ်းအားအဆင့် ကွာဟချက်မှာမူ လွန်စွာ ကြီးမားလှသည်။</p> <p>​"ကြောက်တယ်"</p> <p>​"မေမေ ဘယ်မှာလဲဟင်"</p> <p>​[ကူးဝါးးးးးးးးး]</p> <p>​သူတို့ လိုက်ရှာနေသော မေမေများအစား သတ္တဝါဆိုးတစ်ကောင်က သူတို့ကို အဖြေပေးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် အရပ် မီတာ ၂၀ ကျော်မြင့်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့အပြားမှ မီးတောက်များ ပန်းထုတ်နေသော ကြောက်မခန်းလိလိ သတ္တဝါဆိုးကြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>​ယူးမီးရ်သည် ၎င်းကို ကြည့်နေသော်လည်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံကို နားမလည်နိုင်ပေ။ သို့သော် သူ အနိုင်မယူနိုင်သော ရန်သူမဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း သေချာသိနေသည်။ မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်သေးသော်လည်း ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် အသာစီးရယူနိုင်ပါက ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။</p> <p>​ယူးမီးရ်၏ မွေးရာပါ စွမ်းအင်မှာ လေစွမ်းအင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မည်သည့်အရာထက်မဆို ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက်ဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မည်သည့်အရာထက်မဆို ခိုင်ခံ့သော ဒိုင်းလွှားတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ မီးတောက်များကြောင့် ဒဏ်ရာမရစေရန် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေများဖြင့် ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း အားလုံးကို လက်သီးထဲသို့ စုစည်းလိုက်သည်။</p> <p>​'ပိုထက်မြက်အောင်၊ ပိုထက်မြက်အောင်၊ ပိုထက်မြက်အောင်'</p> <p>​ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သွေးဆောင်နေသည့်အလား ယူးမီးရ်သည် ထိုသို့ တီးတိုးရေရွတ်ရင်း အစွမ်းကုန် ခုန်ပျံလိုက်သည်။</p> <p>​ယူးအီဟန်ကဲ့သို့ တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ကီလိုမီတာပေါင်းများစွာ မခုန်နိုင်သော်လည်း သူ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ လေစွမ်းအင်က အရှိန်မြှင့်စက်ကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ပေးသဖြင့် သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ ယူးအီဟန်၏ ချက်ချင်းအမြန်နှုန်းထက် မနိမ့်ကျပေ။ ဖခင်ဖြစ်သူကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ရန် လေ့ကျင့်ခဲ့မှုများ၏ ရလဒ်များ နောက်ဆုံးတွင် အသီးအပွင့်များ ရရှိလာပြီဖြစ်သည်။</p> <p>​[ကီးအိုအားးးး]</p> <p>​"ဝါးးးးးး"</p> <p>​"သတ္တဝါဆိုးကြီး... သတ္တဝါဆိုးကြီး ကြောက်စရာကြီး... ဝါးးးးးး"</p> <p>​ကလေးငယ်များ ငိုကြွေးနေကြပြီး သတ္တဝါဆိုးကြီးက သူတို့ကို ရှာတွေ့သွားကာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် တိုက်ခိုက်တော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ယူးမီးရ်၏ အရှေ့တည့်တည့်မှ လက်သီးသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားသော မီးတောက်များအားလုံးကို ဖောက်ထွင်းပြီး ခေါင်းအလယ်တည့်တည့်သို့ ထိမှန်သွားသည်။</p> <p>​[အထိရောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု]</p> <p>​[ကူးအိုအိုးးးး]</p> <p>​သတ္တဝါဆိုးကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သို့သော် ယူးမီးရ်က ထိုအရာကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ ဟာကွက်အသစ်တစ်ခုအဖြစ် လက်ခံလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်အဟုန် ကျန်ရှိနေသေးစဉ်မှာပင် သတ္တဝါဆိုးကြီး၏ ခေါင်းကို ထိုအတိုင်းပင် ကန်ကျောက်လိုက်သည်။</p> <p>​[အထိရောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု]</p> <p>​အဆင့်မြင့် လေမှော်ပညာ လွှမ်းခြုံထားသော ယူးမီးရ်၏ ကန်ချက်သည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးတောက်များနှင့် အလွန်လိုက်ဖက်ညီစွာ တုံ့ပြန်မှုရှိသည်။ သတ္တဝါဆိုးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် ဖန်တီးထားသော မီးတောက်များကိုပင် သူ ရှေ့ဆက်တိုးသွားစဉ် သူ၏ အရာအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ပြီးပြည့်စုံသော ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ၎င်း၏ မီးတောက်ချပ်ဝတ်တန်ဆာ အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားပြီး လည်ပင်းကို သေစေလောက်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ရရှိသွားစေသည်။</p> <p>​သေချာသည်မှာ ထိုအရာသည် ယူးမီးရ်တွင် သူ၏ လေမှော်ပညာကို အလွန်ပြောင်မြောက်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသောကြောင့်သာ ဖြစ်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ပြင်ပမှ ရိုက်ခတ်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရတိုင်း မည်သည့်အရာကိုမဆို ပျော့ပျောင်းသွားစေရန် လေကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော ယူးမီးရ်၏ စွမ်းရည်မှာ သာမန် တတိယအဆင့်ကို ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>​[ကူးအိုအိုးးးး]</p> <p>​"ဟွန့်"</p> <p>​ပြန်လည်မတိုက်ခိုက်နိုင်ဘဲ ယူးမီးရ်၏ အထိရောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု ၂ ချက်ကို ခံလိုက်ရသော သတ္တဝါဆိုးကြီးသည် ဟိန်းဟောက်ကာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ အနှောင့်အယှက်ပေးနေသော ထိုအော်ငိုနေသည့် ကလေးများကို သူ စားချင်သော်လည်း ယူးမီးရ်ကို လျစ်လျူရှုရန်မှာ နာကျင်လွန်းနေသည်။</p> <p>​"အဲဒါ မလုံလောက်သေးဘူး"</p> <p>​သို့သော် ၎င်း၏ မီးတောက်များသည် ယူးမီးရ်ကို လုံးဝ အန္တရာယ်မပေးနိုင်ပေ။ ယူးအီဟန် စိတ်နှစ်ထားသော မီးတောက်များမှ မွေးဖွားလာသော ယူးမီးရ်သည် မွေးရာပါ မီးဒဏ်ခံနိုင်ရည် မြင့်မားပြီး၊ ထိုခံနိုင်ရည်နှင့် အဆင့်မြင့် လေမှော်ပညာတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ မီးတောက်များကို ခံနိုင်ရည်ရှိရုံသာမက ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်အသုံးချနိုင်စွမ်းပင် ရှိလေသည်။</p> <p>​"ဝိုး... အဲဒါ"</p> <p>​"သူရဲကောင်းပဲ"</p> <p>​"သူရဲကောင်း"</p> <p>​စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုနိုင်စွမ်းရှိသော ကလေးများသည် ငိုနေခြင်းကို မေ့သွားပြီး တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ယူးမီးရ်သည် အရူးများကို လုံးဝ သဘောမကျကြောင်း တွေးလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သို့ မာနာပို၍ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p>​[ကီးဟားးးး]</p> <p>​"အတွေ့အကြုံတွေ ပေးစမ်း"</p> <p>​ခေါင်းနှင့် လည်ပင်းတွင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားသော သတ္တဝါဆိုးကြီးသည် အကောင်းပကတိ ရှိနေသေးသော ယူးမီးရ်ကို ပြန်လည်ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။</p> <p>​ဤနတ်ဆိုးများသည် သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည်များထက် သူတို့၏ မွေးရာပါ စွမ်းအင်များအပေါ် ပို၍ မှီခိုကြသဖြင့် ၎င်း၏ မီးတောက်များကို ပျက်ပြယ်သွားစေနိုင်စွမ်းရှိသော ယူးမီးရ်သည် ကြီးမားသော အခက်အခဲမရှိဘဲ ၎င်းကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။ ကလေးများသည် ဤစစ်မြေပြင်မှ ထွက်ပြေးရန်ပင် မတွေးနိုင်တော့ဘဲ တိုက်ပွဲကို ငေးမောကြည့်နေကြသည်။</p> <p>​"အီး... အားး"</p> <p>​[ခူးအိုအိုးးးးး]</p> <p>​နဂါးငယ်လေး၏ အော်ဟစ်သံများနှင့် မီးနတ်ဆိုးကြီး၏ အော်ဟစ်သံများ ရောယှက်နေသည်မှာ အချိန်မည်မျှ ကြာသွားပြီကို မသိရပေ။ တစ်ခဏ၌ ယူးမီးရ်၏ လက်သီးသည် သတ္တဝါဆိုးကြီး၏ ခေါင်းကြီးကို နောက်ဆုံးတွင် အသေအလဲ ထုနှက်လိုက်သည်။</p> <p>​[ကီးဟစ်... ကီးဟီး...]</p> <p>​သတ္တဝါဆိုးကြီးသည် နောက်ဆုံး စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မဟနိုင်ဘဲ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ယူးမီးရ်၏ မြင်လွှာပေါ်၌ အမည်မသိ စာသားအချို့ ပေါ်လာသည်။</p> <p>​[သင် ၃၇??၉၁?၇၈၂?၄ အတွေ့အကြုံများကို ရရှိပါသည်]</p> <p>[သင်သည် အဆင့် ၂၅? အင်ဖာနို?? ၏ မှတ်တမ်းကို ရရှိပါသည်]</p> <p>​"ဖူး"</p> <p>​ယူးမီးရ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လဲကျလုမတတ် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ တိုက်ပွဲသည် သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ ခက်ခဲခဲ့သည်။ သတ္တဝါဆိုးကြီးသည် ၎င်း၏ အဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကျန်းမာရေး နည်းပါးသဖြင့် ထိခိုက်မှုပေးရန် လွယ်ကူသော်လည်း၊ ၎င်းပိုင်ဆိုင်ထားသော အားကောင်းသည့် မာနာများက ၎င်းကို အစားထိုးပေးနေသဖြင့် ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် အန္တရာယ်များလှသည်။</p> <p>​"အူး... သိပ်ခက်တာပဲ"</p> <p>​ပြီးတော့ နာကျင်တယ်။ ယူးမီးရ်က နတ်ဘုရားတစ်ပါး မဟုတ်တဲ့အတွက် လေတွေ အကုန်လုံးကို အချိန်တိုင်း ပြီးပြည့်စုံအောင် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဟိုနားဒီနား မီးလောင်ခံရပြီး၊ သတ္တဝါဆိုးကြီးရဲ့ လက်သီးနဲ့ ပွတ်မိတဲ့ နေရာတွေမှာဆိုရင် အရိုးတွေတောင် ပေါ်လုနီးပါး ဖြစ်နေတယ်။</p> <p>​သူသည် နဂါးမျိုးနွယ်များအတွက်သာ သီးသန့်ဖြစ်သော နဂါးသွေးဖြင့် ပြန်လည်ကုစားခြင်း စွမ်းရည်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသော်လည်း၊ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူရဦးမည်ပုံပေါ်သည်။ သေချာသည်မှာ ဤသည်မှာ သူ့ထက် အဆင့် ၆၀ ခန့် ပိုမြင့်သော ရန်သူကို အနိုင်ယူရန်အတွက် ပေးဆပ်လိုက်ရသော ဈေးပေါသော တန်ဖိုးတစ်ခုသာဖြစ်သည်။</p> <p>​"သူရဲကောင်း အနိုင်ရသွားပြီ"</p> <p>​"သူရဲကောင်း၊ သူရဲကောင်း"</p> <p>​ကလေးများသည် ယူးမီးရ်၏ ပတ်လည်တွင် စုဝေးလာကြသည်။ သို့သော် ယူးမီးရ်က ထိုအရာကို လျစ်လျူရှုပြီး သူ ယခုလေးတင် သတ်လိုက်သော သတ္တဝါဆိုးကြီးကိုသာ ကြည့်နေသည်။ သူ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကလေးများသည်လည်း ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>​"သူရဲကောင်း... လား"</p> <p>​ထို့နောက် ယူးမီးရ်သည် စတင်လှုပ်ရှားလေသည်။ သူ ယခုလေးတင် သတ်လိုက်သော သတ္တဝါဆိုးကြီးထံမှ အသားအချို့ကို ဆွဲဆုတ်ကာ ကိုက်စားလိုက်သည်။</p> <p>​"ကျားးးး"</p> <p>​"ကျားးး... ကျားးးး"</p> <p>​"သူရဲကောင်းက သတ္တဝါဆိုးကြီးကို စားနေတယ်... ညစ်ပတ်တယ်"</p> <p>​ပြင်းထန်သောအဆိပ်ခုခံမှု နှင့် မြင့်မားသောကျိန်စာခုခံမှု ရှိသော ယူးမီးရ်သည် နာကျင်မှုကို သည်းခံရင်း သတ္တဝါဆိုးကြီးကို စားသောက်နေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ကလေးငယ်များသည် နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြသော်လည်း ဗိုက်ဆာသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>​"ဗိုက်ဆာတယ်"</p> <p>​"သမီးလည်း ဗိုက်ဆာတယ်"</p> <p>​"အူးးး"</p> <p>​ယူးမီးရ် စားနေခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး သူတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီးနောက် အဆိပ်အနည်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ကင်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"စားချင်လား၊ ဒါပေမဲ့ စားမယ်ဆိုရင် ငါပြောတာကို နားထောင်ရမယ်နော်"</p> <p>​ဗိုက်ဆာလွန်းသဖြင့် မငြင်းနိုင်သော ကလေးများသည် နတ်ဆိုး၏ သွေးဆောင်မှုကို အရှုံးပေးကာ အသားကို လက်ခံလိုက်ကြသည်။ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်မှာ ကျိန်စာပါဝင်သော အဆိပ်သင့် အသားကို စားပြီးနောက်တွင်ပင် သူတို့ မသေဆုံးသွားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​ဤငရဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူတို့၏ ဖွဲ့စည်းပုံများ ထူးဆန်းစွာ ပြောင်းလဲသွားခြင်းကြောင့်လား သို့မဟုတ် အခြားတစ်ခုခုကြောင့်လား မသိရသော်လည်း၊ ယူးမီးရ်က ထိုအချက်ကို မတွေးနိုင်ပေ။ သူ စားနိုင်သဖြင့် အခြားကလေးများလည်း စားနိုင်မည်ဟုသာ သူ တွေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​သတ္တဝါဆိုးကြီး၏ အသားကို စားနေကြသော ကလေးများကို ကြည့်ရင်း ယူးမီးရ် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>​အခု သူတို့ စားပြီးပြီဆိုတော့ သူ့ကို မငြင်းနိုင်တော့ဘူး။ သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ ငယ်ရွယ်ပါစေ၊ ဒါမှမဟုတ် လမ်းတောင် မလျှောက်တတ်သေးတဲ့ ကလေးလေးတွေပဲ ဖြစ်ပါစေ၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး။</p> <p>​အခု သူတို့အားလုံးက ယူးမီးရ်ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေ ဖြစ်သွားပြီ။ သူတို့ကို ဘယ်နေရာမှာ သုံးလို့ရမလဲဆိုတာ သူ မသိပေမဲ့၊ အသုံးမဝင်တဲ့ အရာတွေကို အသုံးဝင်လာအောင် လုပ်တာက သူ့ဖေဖေရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု နယ်ပယ်လေ။ ယူးမိသားစုရဲ့ နောက်ဆက်ခံသူအနေနဲ့ သူလည်း အဲဒါကို လုပ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။</p> <p>​နဂါးရဲ့ ငရဲတပ်မတော် ဟာ ဒီနေရာမှာ မွေးဖွားလာခဲ့ပြီ။</p> <p>​(စာရေးသူ၏ မှတ်စု)</p> <p>ဒီမှာ ယူးမီးရ်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းတိုလေး တစ်ခုပါ။ နောက်အခန်းမှာ ယူးအီဟန်ဆီ ပြန်သွားပါမယ်။</p> <p>ကမ္ဘာမြေရဲ့ ကပ်ဘေးကြီးက သာမန်မဟုတ်ပါဘူး။ အမျိုးအစားသစ်တွေ (ကပ်ဘေးကြီးအပြီးမှာ မွေးလာတဲ့ ကလေးတွေ) က တကယ်ပဲ အမျိုးအစားသစ်တွေ ဖြစ်နေပုံရပါတယ်။</p> <p><strong>​</strong></p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၁၉၃ ) ပြီးဆုံး။</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save