Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၁၉၇ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​မြေပြင်တိုက်ပွဲများတွင် ကန့်သတ်ချက်များစွာ ရှိသည်။ စစ်မြေပြင်က မည်မျှပင် ကျယ်ဝန်းသော လွင်ပြင်ဖြစ်စေကာမူ တောင်များ၊ ပင်လယ်များနှင့် ချောက်ကမ်းပါးများကဲ့သို့သော အဟန့်အတားများကြောင့် ရောက်မလာနိုင်သော သတ္တဝါဆိုးများ အများအပြား ရှိသည်။</p> <p>​ထို့အပြင် မြေကြီးထဲမှ ဖောက်ထွက်လာသော သတ္တဝါဆိုးများမှာလည်း မများလှသဖြင့် သူရင်ဆိုင်နိုင်သမျှမှာ မြေကြီးပေါ်တွင် ခြေချနေသော သတ္တဝါဆိုးများသာ ဖြစ်သည်။ မျက်လုံးတစ်ရာ လှုပ်ရှားရန်ပင် မလိုအပ်ပေ။</p> <p>​လေကြောင်းကတော့ မတူပါဘူး။ လေကြောင်းတိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲနိုင်တဲ့ သတ္တဝါဆိုးတွေဆိုတာ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ အကောင်တွေပဲ ဖြစ်ပေမဲ့၊ ရဲတိုက်က ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ မာနာလှိုင်းတွေကို ခံစားမိတဲ့ ဘယ်သတ္တဝါဆိုးမဆို လာရောက်ပူးပေါင်းဖို့ ကြိုးစားကြပါလိမ့်မယ်။ သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မယ့် ဦးတည်ရာတွေက ရှေ့၊ နောက်၊ ဝဲ၊ ယာ သာမကဘဲ အထက်နဲ့ အောက်ကပါ ဖြစ်လာနိုင်တော့ တိုက်ပွဲဧရိယာက အဆပေါင်းများစွာ ကျယ်ပြန့်လာမှာပါ။</p> <p>​သတ္တဝါဆိုးတွေက နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေတယ်။ နေရောင်ကိုတောင် ဖုံးကွယ်လုမတတ် ဖြစ်နေတာကို ကြည့်ရင် ပျံသန်းနိုင်တဲ့ သတ္တဝါဆိုးတွေ အကုန်လုံး ဒီဧရိယာမှာ စုရုံးနေကြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ ရဲတိုက်ဆိုတဲ့ ပစ်မှတ်တစ်ခုတည်းဆီကို ဒီလောက်များပြားတဲ့ သတ္တဝါဆိုးတွေ စုရုံးလာကြတာပါ။</p> <p>​"ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ စိတ်ပျက်အားငယ်နေရမှာပဲ... ဝါးးးး"</p> <p>​"ငါတို့ အခုကစပြီး ပိုမြန်မြန် သွားမယ်"</p> <p>​ပုံမှန်အားဖြင့် ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ မှော်ပစ္စည်းတစ်ခုကို အရမ်းမြန်မြန် ရွေ့လျားဖို့ဆိုရင် မာနာ အများကြီး ကုန်ကျမှာပါ။ အဲဒါကြောင့်လည်း ယူးအီဟန်က ပျံသန်းနိုင်တဲ့ ရဲတိုက်ကို လေထဲမြှောက်ဖို့နဲ့ မောင်းနှင်ဖို့ အင်ဂျင်တွေကို ဖန်တီးရာမှာ သူ့ရဲ့ စိတ်နှလုံးကို ပုံအောခဲ့တာပါ။</p> <p>​သို့သော် စတုတ္ထမြောက် ရွေးချယ်မှုက ရုတ်တရက် အရှိန်တင်ခြင်း၊ ရုတ်တရက် မြင့်တက်ခြင်းနှင့် ရုတ်တရက် နိမ့်ဆင်းခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်စေပြီး အင်ဂျင်ပေါ်တွင် ဖိအားများစွာ မသက်ရောက်စေပေ။ ထိုရွေးချယ်မှု၏ အံ့ဩစရာကောင်းသော အချက်မှာ ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် မာနာများစွာ မလိုအပ်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ရုတ်တရက် အရှိန်တင်လိုက်စမ်း"</p> <p>​ယူးအီဟန်၏ အလိုဆန္ဒအရ ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် အကာအကွယ်သည် နောက်တစ်ကြိမ် အသက်ဝင်လာပြီး တုန်ခါသွားသည်။ ထို့နောက် ရဲတိုက်ကြီးကိုယ်တိုင်က ဧရာမ ကျည်ဆန်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အရှေ့ဘက်ရှိ သတ္တဝါဆိုးများ အားလုံးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။</p> <p>​ယူးအီဟန်က ပိုကီမွန် တစ်ကောင်ကို ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝင်တိုက်ခိုင်းသလိုမျိုး ပျံသန်းနိုင်တဲ့ ရဲတိုက်ကြီးကို အမိန့်ပေးနေတာကို ကြည့်ရတာရော၊ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ ရဲတိုက်ကြီးက တကယ်ပဲ သူ့အမိန့်ကို နာခံနေတာကို ကြည့်ရတာရောက တော်တော်လေး ထူးဆန်းနေပါတယ်။</p> <p>​"အတိုင်းအတာက အရမ်းကြီးမားလွန်းတယ်"</p> <p>​"သွားစမ်း"</p> <p>​[ကီးဟစ်]</p> <p>[ကီးဟီးးးးး]</p> <p>[တစ်ခုခု... လာနေတယ်]</p> <p>​ကြီးမားလွန်းသော အရွယ်အစား၊ အလေးချိန်၊ တုန်ခါမှုများနှင့် ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ပျံသန်းနေသော သတ္တဝါဆိုးများပင် ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>​ထို့အပြင် ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက်ကြီး ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာရုံမျှဖြင့် သူတို့ ရှောင်တိမ်းနိုင်မည်၊ မရှောင်တိမ်းနိုင်မည်ကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင်၊ ၎င်းသည် မာနာလှိုင်းများသာမက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တုန်ခါမှုလှိုင်းများကိုပါ ထုတ်လွှတ်နေသဖြင့် သတ္တဝါဆိုးများ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ထိုင်းမှိုင်းသွားစေသည်။</p> <p>​[အထိရောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု]</p> <p>[အထိရောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု]</p> <p>​ကြီးမားသော လေကြောင်း သတ္တဝါဆိုး အုပ်စုကြီးနှင့် ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက်ကြီး ဝင်တိုက်မိသည့် အခိုက်အတန့်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော 'အထိရောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု' စာသားများ ယူးအီဟန်၏ မျက်လုံးများပေါ်တွင် ထွင်းထုသွားသည်။ သို့သော် သူသည် ၎င်းတို့အားလုံးကို လျစ်လျူရှုကာ နောက်ထပ် ရုတ်တရက် အရှိန်တင်ခြင်းကို အမိန့်ပေးလိုက်ရာ ရဲတိုက်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော သတ္တဝါဆိုး အများစုမှာ ဘိုးလင်းပင်များကဲ့သို့ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်သွားကြသည်။</p> <p>​"... ဘယ်လောက်တောင် သေသွားတာလဲ"</p> <p>​ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာဖြင့် မေးလာသည့် လီအယ်ရာကို ယူးအီဟန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>​"အရှိန်တင်တာ နှစ်ခါမှာ အကောင် ၃ သောင်းလောက်တော့ ရှိမယ်"</p> <p>​"သုံးသောင်း ဟုတ်လား..."</p> <p>​ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုများ၏ အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိခဲ့လျှင် ၎င်းမှာ ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သော မှော်ပညာများနှင့် မတူဘဲ တိုက်ခိုက်မှု အကွာအဝေး ကန့်သတ်ချက်ရှိနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ပိုကီမွန် များ မည်မျှပင် ကြီးမားစွာ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဝင်တိုက်စေကာမူ တစ်ကြိမ်တည်းတွင် ပိုကီမွန် အကောင်များစွာကို တိုက်ခိုက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>​သို့သော် ယူးအီဟန်က ထိုကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွှားရန် တိုက်ခိုက်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြီးမားအောင် လုပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ အလွန်အမင်း ကြီးမားလွန်းသော ကျည်ဆန်ကြီး၏ လွှမ်းမိုးမှုရှိသော မျက်နှာပြင်ဧရိယာသည် ပြောင်မြောက်သော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>​ယူးအီဟန်က အရာအားလုံးကို ဝင်တိုက်ဖို့အတွက် သီးသန့် ပျံသန်းနိုင်တဲ့ ရဲတိုက်ကြီးကို ဖန်တီးခဲ့တာဖြစ်မယ်လို့ လီအယ်ရာ တွေးလိုက်မိတယ်။</p> <p>​"ကမ္ဘာမြေပေါ်က သတ္တဝါဆိုးတွေ အကုန်လုံး မျိုးသုဉ်းသွားတဲ့အထိ ဘယ်လောက်ကြာမလဲ..."</p> <p>​ရုတ်တရက် အရှိန်တင်ခြင်းသည် နှစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အဆုံးသတ်မသွားပေ။ အဆက်မပြတ် ဝင်တိုက်တိုက်ခိုက်မှုများက သာမန်အကောင် အများစုကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ယူးအီဟန်သည် အလွယ်တကူ မသေသော စတုတ္ထအဆင့် သတ္တဝါဆိုးများကို ရှင်းလင်းရန် မျက်လုံးတစ်ရာ ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p>​"မျက်လုံးတစ်ရာ ကို အသက်သွင်းလိုက်"</p> <p>​"အကျယ်ကြီး အော်ပြောလိုက်ရင် သူတို့ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ မှော်ပညာ တစ်ခုခုများ ရှိနေလို့လား"</p> <p>​"မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ နေလို့ ပိုကောင်းသွားတယ်"</p> <p>​"ရိုးသားလိုက်တာ"</p> <p>​မြေပြင်ပေါ်တွင် အသုံးပြုပြီးနောက် မာနာများကို လိမ္မာစွာ ပြန်လည်အားသွင်းနေသော မျက်လုံးတစ်ရာ သည် ယူးအီဟန်၏ အလိုဆန္ဒကို လက်ခံရရှိပြီး နောက်တစ်ကြိမ် စတင်လှုပ်ရှားလာသည်။ သို့သော် သူတို့၏ လမ်းကြောင်းများမှာ ယခင်အကြိမ်နှင့် ကွာခြားသွားသည်။ သူတို့၏ ပတ်လမ်းမှာ ပိုကြီးမားလာပြီး အချင်းချင်း ပိုမိုဝေးကွာသွားကြသည်။</p> <p>​"ဟင်... ပတ်လမ်းကြောင်း ပြောင်းသွားတယ်"</p> <p>​"ဒါက ပုံမှန်ဖြစ်သင့်တာပါ၊ ဖျက်ဆီးခြင်း မှန် တွေက ရဲတိုက်ရဲ့ အကာအကွယ်ကို မလိုဘူးလေ၊ မဟုတ်သေးဘူး... တိတိကျကျပြောရရင် ရဲတိုက်ရဲ့ အကာအကွယ်ကို မရယူသင့်တာ"</p> <p>​ယူးအီဟန်၏ မူလ အကြံဉာဏ်တွင် မျက်လုံးတစ်ရာ အတွက် ပတ်လမ်းကြောင်း နှစ်ခု ရှိသည်။ ပထမတစ်ခုမှာ စံအိမ်ကို ဗဟိုပြု၍ ရဲတိုက်အတွင်းရှိ သေးငယ်သော ဘဲဥပုံ ပတ်လမ်းဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ မြေပြင်တိုက်ပွဲ မုဒ်ဖြစ်သည်။</p> <p>​၎င်းက စံအိမ်ကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်နိုင်စေသော်လည်း ရဲတိုက်အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ခိုက်ရန်မှာမူ ခက်ခဲစေသည်။</p> <p>​ပြီးတော့ ဒုတိယတစ်ခုက ရဲတိုက်ကို ကာကွယ်ပေးထားတဲ့ အကာအကွယ်ရဲ့ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ လှည့်ပတ်ဖို့ပါ။</p> <p>​ဖျက်ဆီးခြင်း မှန် များတွင် အတွင်း၌ သိုလှောင်ထားသော မာနာများကို ပစ်လွှတ်နိုင်သည့် ပြောင်မြောက်သော စွမ်းရည်ရှိသော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ အဓိက စွမ်းရည်မှာ ရန်သူများ၏ မာနာများကို စုပ်ယူပြီး ပြန်လည်ရိုက်ဟပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ရဲတိုက်အတွင်းတွင် ထိုစွမ်းရည်ကို အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်ရန် ခက်ခဲသည်။ ဒီကောင်တွေက အပြင်ထွက်ပြီး အရိုက်ခံရင်းနဲ့ ကြီးထွားလာရမှာ။</p> <p>​"အခုမှ တကယ့် ပျံသန်းနိုင်တဲ့ ရဲတိုက်ကြီးနဲ့ တူသွားပြီ"</p> <p>​"အစကတည်းက ပျံသန်းနိုင်တဲ့ ရဲတိုက်ကြီးနဲ့ တူပါတယ်နော်"</p> <p>​ဂြိုဟ်တစ်ခုကို လှည့်ပတ်နေတဲ့ ဂြိုဟ်တုတွေလို ရဲတိုက်ကို လှည့်ပတ်နေတဲ့ ဧရာမ မှန်ကြီး တစ်ရာရဲ့ မြင်ကွင်းက သူတို့ကို ပြိုင်ဘက်ကင်း ခံစားချက်တစ်မျိုး ပေးစွမ်းနေတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံမှာတောင် ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုးကို မကြာခဏ မမြင်ရတဲ့အတွက် လီအယ်ရာ နည်းနည်း ဂုဏ်ယူသွားတယ်။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် ဖြစ်ပျက်လာမယ့်အရာတွေကို မြင်ပြီးရင်ရော သူမ ဒီအတွေးတွေကို ဆက်လက်ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ပါဦးမလား။</p> <p>​[သူ အဲဒီမှာ ရှိနေတယ်]</p> <p>[သူက ငါတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်တွေကို မညှာမတာ သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ကောင်ပဲ]</p> <p>​ရဲတိုက်၏ ဝင်တိုက်မှုကို လွယ်ကူစွာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော သတ္တဝါဆိုးများနှင့် မာနာခံနိုင်ရည် မြင့်မားသော သတ္တဝါဆိုးများသည် ရဲတိုက်ကြီး ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် ဝင်ရောက်ကျူးကျော်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း၊ အကာအကွယ် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ဖျက်ဆီးခြင်း မှန် များက သူတို့၏ လမ်းကြောင်းများကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။</p> <p>​သေချာသည်မှာ ဤဖျက်ဆီးခြင်း မှန် များ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အထောက်အကူ မပါဘဲ ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ တုန်ခါနေသော အကာအကွယ်က သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အထောက်အကူပြုနေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​[ကီးဟီးးးး]</p> <p>[ဖျက်ဆီးပစ်... ဖျက်ဆီးပစ်]</p> <p>​ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိ ဒေါသထွက်နေသော ဤသတ္တဝါဆိုးများသည် သူတို့၏ လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ဖျက်ဆီးခြင်း မှန် များ၏ အန္တရာယ်ကို သူတို့ မသိသောကြောင့် မဟုတ်ပေ၊ သူတို့၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့နေသော မည်သည့်အရာကိုမဆို ဖျက်ဆီးပြီး ရှေ့ဆက်တိုးလိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>​[ကူးအိုအိုးးးးး]</p> <p>​သို့သော် သူတို့အပေါ် ကပ်ဘေးတစ်ခု ကျရောက်လာလေပြီ။ ဖျက်ဆီးခြင်း မှန် များသည် ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏ ကျန်းမာရေးနှင့် မာနာများကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး၊ ၎င်းကို ချဲ့ထွင်ကာ စွမ်းအင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်ရိုက်ဟပ်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ အတိုင်းအတာသည် ရဲတိုက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေစဉ်ကထက် အများကြီး ပိုမိုကြီးမားနေလေပြီ။</p> <p>​"သွား... အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်လိုက်"</p> <p>​"ဝိုး........."</p> <p>​ဖျက်ဆီးခြင်း မှန် များ၏ စွမ်းအား စုစည်းမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင် အလင်းတန်းများသည် ကောင်းကင်မှ မြေပြင်ဆီသို့ ဆန့်ထွက်သွားပြီး လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။ ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲ အခုတစ်ရာခန့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပွားနေသဖြင့် ကောင်းကင်မှ အလင်းရောင်များ မိုးရွာကျနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>​၎င်းမှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော်လည်း အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။</p> <p>​"ဘယ်လိုလဲ၊ မြေကြီးပေါ်မှာတုန်းကထက် အများကြီး ပိုမိုက်တဲ့ ပုံရိပ် မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p>​"ဘယ်လောက်တောင် လှလိုက်လဲ... ဒါပေမဲ့ ရလဒ်တွေကတော့ သိပ်ကြည့်ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>​လီအယ်ရာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူမပြောတာ တကယ်ပဲ မှန်ကန်နေပါတယ်။</p> <p>​[အထိရောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု]</p> <p>[အထိရောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု]</p> <p>[ကီးဟစ်]</p> <p>[ငါ့ရှေ့ကို မမြင်ရတော့ဘူး]</p> <p>[ငါ့မျက်လုံးတွေ... ငါ့မျက်လုံးတွေ]</p> <p>[ကူးဝါးးးး]</p> <p>​သူရောက်ဖူးတဲ့ ငရဲဝင်္ကပါထဲက သတ္တဝါဆိုးတွေတောင် ဒီအလင်းတန်းတွေ ထိမိရင် ဒဏ်ရာမရဘဲ လွတ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီအစပြုအဆင့် စတုတ္ထအဆင့် သတ္တဝါဆိုးတွေက ပျံသန်းနိုင်တဲ့ ရဲတိုက်ကြီးရဲ့ ဝင်တိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ရင်တောင် ဒီအလင်းတန်းတွေအပြီးမှာ အကောင်းပကတိ ရှိနေဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။</p> <p>​နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်ခြင်းမှာ လူသားဖြစ်စေ၊ သတ္တဝါဆိုးဖြစ်စေ အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဟုခေါ်သော ဤကျယ်ဝန်းလှသည့် ဇာတ်ခုံကြီးပေါ်တွင် သတ္တဝါဆိုးများ၏ အော်ဟစ်သံများဖြင့် သံစုံတီးဝိုင်းတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။</p> <p>​[ကူးဝါးးးးးးး]</p> <p>[ဟီးဂူး... ဟူးအိုအိုးးးးး]</p> <p>​သွေးများ၊ အသားများနှင့် အရိုးများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားသည်။ ကံကောင်းသော အကောင်များသည် ချက်ချင်းသေဆုံးသွားကြသော်လည်း ကံမကောင်းသော အကောင်များသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အများစုကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီးနောက် နာကျင်စွာဖြင့် လူးလှိမ့်နေရသည်။ ဤတိုက်ပွဲသာ မြေပြင်ပေါ်တွင်ဖြစ်ပါက သူတို့ကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ရဲတိုက်က လေထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် ပြုတ်ကျနေသော သတ္တဝါဆိုးများကို သူ များများစားစား မလုပ်နိုင်ပေ။</p> <p>​ကံကောင်းထောက်မစွာပင် မျက်လုံးတစ်ရာ သည် သတ္တဝါဆိုး သေဆုံးသွားသည်အထိ သို့မဟုတ် မာနာကုန်ခမ်းသွားသည်အထိ အသက်ဝင်နေမည်ဖြစ်ရာ၊ သတ္တဝါဆိုးများ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်ဖြစ်စေ၊ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်ဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်ဘဲ ၎င်းတို့၏ အလင်းတန်းများဖြင့် အဆုံးသတ်မသွားမချင်း လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေမည်ဖြစ်သည်။ သတ္တဝါဆိုးများအတွက် ဤသည်မှာ ငရဲနှင့် ဘာမှမခြားပေ။</p> <p>​ရဲတိုက်၏ ဝင်တိုက်မှုလောက် မမြန်ဆန်သော်လည်း၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိလောက်အောင် များပြားလှသော သတ္တဝါဆိုးများသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိလောက်အောင် မြန်ဆန်သော နှုန်းဖြင့် သေဆုံးနေကြသည်။ သူတို့အထဲမှ အများစုမှာ နောက်ဆုံးအဆင့် တတိယအဆင့် သို့မဟုတ် အစပြုအဆင့် စတုတ္ထအဆင့်များ ဖြစ်နေသည်ကို ထည့်တွက်ပါက ဤသည်မှာ ပို၍ပင် အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။</p> <p>​"ကောင်းတယ်၊ အမြန်ဆုံး လေကြောင်း သတ္တဝါဆိုးတွေတောင် မရှောင်နိုင်ဘူးဆိုတော့ အဆင့်နိမ့်သူတွေ အားလုံးအပေါ်မှာ အသုံးဝင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ကောက်ချက်ချလို့ ရပြီ"</p> <p>​"ပဉ္စမအဆင့်တွေ အပေါ်မှာလည်း အလုပ်ဖြစ်မယ် ထင်တယ်နော်...?"</p> <p>​"ငါ သိပ်မသေချာဘူး၊ အဲဒီလောက် မလွယ်လောက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ ချည်နှောင်ထားနိုင်ရင်တော့ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်"</p> <p>​သို့သော် ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်မှာ ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခု အဆင့်တွင် ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ပဉ္စမအဆင့်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည့် အခွင့်အရေးများ များများစားစား မရှိသလို၊ ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက်၏ ကြီးထွားမှုမှာလည်း မပြီးဆုံးသေးသဖြင့် မျှော်လင့်စောင့်စားရကျိုးနပ်ပါသည်။</p> <p>​မျက်လုံးတစ်ရာ ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်နေကြောင်း ယူးအီဟန် လုံလောက်စွာ စစ်ဆေးပြီးပြီဖြစ်ရာ၊ သူသည်လည်း ပျက်စီးခြင်းခေါ်သံ ကို ဖြန့်ကြက်ကာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားလေသည်။</p> <p>​"ရှင်လည်း သွားတော့မလို့လား"</p> <p>​"ကောင်းကင်က မြေကြီးနဲ့ မတူဘူးလေ၊ သတ္တဝါဆိုးတွေရဲ့ အရေအတွက်ကိုက ကွာခြားနေတာ၊ မာနာကုန်ကျမှု သက်သာအောင် သူတို့ကို ငါ လျှော့ချပစ်သင့်တယ်"</p> <p>​သေချာသည်မှာ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်က ထိုအရာတစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။ ယူးအီဟန်က ရဲတိုက်ကို ကမ္ဘာမြေကို တစ်ယောက်တည်း စောင့်ရှောက်ရန် ဖန်တီးခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ အရာအားလုံးကို ရဲတိုက်ကိုသာ လွှဲထားမည်ဆိုပါက သူကိုယ်တိုင်မှာ တိုးတက်မှု ဘာမှရှိမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>​သူ့တွင် တိုးတက်မှု မရှိပါက သူ၏ စွမ်းရည်များ ဖွံ့ဖြိုးလာမည်မဟုတ်သလို၊ သူ၏ စွမ်းရည်များ မဖွံ့ဖြိုးပါက စတုတ္ထအဆင့် အလုပ်အကိုင်ကို ရယူရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>​ဒီအစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုကြီးကနေ သူ အတွေ့အကြုံတွေ အများကြီး ရနေပေမဲ့၊ အဲဒီအတွေ့အကြုံတွေ အားလုံး သူ့အပေါ် သက်ရောက်ခွင့် ဆုံးရှုံးသွားရင် ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ပျက်စရာကောင်းလိုက်မလဲ။ ပိုသန်မာတဲ့ အကောင်တွေ ထွက်မလာခင်မှာ ဒီအားနည်းတဲ့ ကောင်တွေနဲ့ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို လေ့ကျင့်ရမယ်။</p> <p>​"ဟူး... အားးးးးး"</p> <p>​ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက်၏ အကာအကွယ်ကို ကျော်လွန်၍ သူ ခုန်ပျံလိုက်သောအခါ၊ မျက်လုံးတစ်ရာ ကြောင့် ဟိုဒီလွင့်စင်နေသော သတ္တဝါဆိုးများ အားလုံးက သူ့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဒီကောင်က သူ့ရဲ့ ဘေးကင်းရာ နေရာကနေ ထွက်လာပြီပဲ။ - ဒါက ယူးအီဟန်ကို သတ်ဖို့ သူတို့ရဲ့ အခွင့်အရေးလို့ သူတို့ တွေးလိုက်ကြတယ်။</p> <p>​ပြီးတော့ အဲဒါက သူတို့ ချနိုင်တဲ့ အဆိုးရွားဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။</p> <p>​[သူပဲ]</p> <p>[ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးတဲ့ မိုက်မဲတဲ့ လူသား]</p> <p>[သူ့ကို သတ်၊ သူ့ကို သတ်လိုက်တာနဲ့ ငါတို့ လွတ်လပ်ခွင့် ရပြီ]</p> <p>​ကာယချိန်အတွက် ထွက်လာသော အထက်တန်းကျောင်းသားများထက်ပင် မြန်ဆန်စွာဖြင့် ယူးအီဟန်ဆီသို့ သူတို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။</p> <p>​သေချာသည်မှာ သူတို့ထဲမှ အများအပြားသည် မျက်လုံးတစ်ရာ ကြောင့် လမ်းခုလတ်တွင် သေဆုံးသွားကြသော်လည်း၊ ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား သူတို့၏ အရေအတွက်မှာ လွှမ်းမိုးလွန်းလှသဖြင့် မျက်လုံးတစ်ရာ ပင်လျှင် သူတို့အားလုံးကို မပစ်ချနိုင်ပေ။ တကယ်ကိုပဲ ကမ္ဘာမြေပေါ်က လေကြောင်း သတ္တဝါဆိုးတွေ အကုန်လုံး ကိုရီးယား ကောင်းကင်ယံမှာ လာစုနေကြသလိုပဲ။</p> <p>​"ဟူး"</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် ပို၍မြင့်မားသော နေရာသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ခုန်ပျံလိုက်ပြီး၊ သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော သတ္တဝါဆိုး အမျိုးမျိုးကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူတို့၏ နားလည်ရခက်သော အမုန်းတရားများနှင့် ကမ္ဘာမြေ၏ ထူးဆန်းပြီး လျင်မြန်သော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတို့သည် ယခုအချိန်တွင် သူ့အတွက်တော့ ကောင်းချီးတစ်ခုပင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>​"ကောင်းပြီလေ၊ အကုန်လုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လာခဲ့ကြစို့၊ ဒီစွမ်းရည်တွေကို ငါ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရောက်အောင် လေ့ကျင့်ပစ်မယ်"</p> <p>​"မီးနတ်ဘုရားမရဲ့ ကောင်းချီးကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"</p> <p>​"အဲဒါက ငါ့ကို အနေရခက်စေလို့ မမေးနဲ့"</p> <p>​"ဟုတ်ကဲ့ပါရှင်"</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် လီအယ်ရာကို ချက်ချင်း ပါးစပ်ပိတ်ခိုင်းလိုက်ပြီး သူ၏ အမြီးရှစ်ချောင်းနဂါးလှံ ကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ အေးဂျစ် ကို ထုတ်သုံးရန် သူ တွေးခဲ့သော်လည်း၊ ထိုအဆင့်ရှိ သတ္တဝါဆိုးများအပေါ် သူ၏ ဘေးတိုက် လက်နက်... အေးဂျစ် ကို အသုံးပြုရသည်မှာ နှမြောစရာကောင်းလွန်းသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>​အခြားသူများ မြင်လျှင်ပင် ယုံကြည်မည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ကမ္ဘာမြေသည် တတိယအကြိမ်မြောက် ကပ်ဘေးကြီး၏ ကနဦး အဆင့်များတွင်သာ ရှိနေသေးသည်။ ပိုမိုပြင်းထန်သော အပြောင်းအလဲများ မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး စတုတ္ထအဆင့် သတ္တဝါဆိုး အရေအတွက်လည်း တိုးလာမည်ဖြစ်သည်။ အဲဒီအချိန်ကျမှ အေးဂျစ် ကို ထုတ်သုံးရင် အဆင်ပြေမှာပါ။ အခုတော့ သူကိုယ်တိုင် စွမ်းရည်တွေကို လေ့ကျင့်ရမယ့် အချိန်ပဲ။</p> <p>​"ကောင်းပြီလေ"</p> <p>​သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထာဝရမီးတောက် ဖြင့် ရစ်ပတ်လိုက်ပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် မီးတောက်စွမ်းရည် ကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ရောနှောနေသော မီးတောက်များကို နဂါးသွေး ဖြင့် အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်သည်။ ၎င်းကို ယူးမီးရ်နှင့် အဝေးကြီးတွင် ရှိနေသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူ အသုံးပြုနိုင်သည်။ ထို့နောက် နေမင်းထက်ပင် တောက်ပသော မီးတောက်တစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။</p> <p>​"... ဟင်"</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် မီးနတ်ဘုရားမ၏ ကောင်းချီးကို ရယူရန်အတွက် မီးတောက်များစွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုနေသည်ဟု လီအယ်ရာ တွေးခဲ့သော်လည်း အခြားကိစ္စတစ်ခုနှင့် ပတ်သက်၍ သူမ၏ သံသယကို ထုတ်ဖော်မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>​"သတ္တဝါဆိုးတွေက ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ရှင့်ကို ရှာမတွေ့တော့တာလဲ"</p> <p>​"ဟင်းဟင်း"</p> <p>​ယူးအီဟန် ပြုံးလိုက်သည်။ စတုတ္ထအဆင့် ဖြစ်တည်မှုများပင် တိုက်ရိုက် မကြည့်ဝံ့သော တောက်ပသည့် မီးတောက်များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်ထားဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>​"တခြားဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုတောက်ပနေပြီး၊ တခြားလူတိုင်းရှေ့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တာ၊ အဲဒါကို ကိုယ်ပျောက်ခြင်း အရှင်သခင်တွေရဲ့ နယ်ပယ်လို့ ခေါ်တယ်"</p> <p>​"အာ... အင်း... ကောင်းပါပြီ၊ အဲဒီလို နယ်ပယ်မျိုး ရှိတာပေါ့လေ...?"</p> <p>​ဘယ်သတ္တဝါဆိုးကမှ သူ့ကို တိုက်ရိုက်မကြည့်နိုင်တော့တဲ့အတွက် သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပျောက်ခြင်းစွမ်းရည် က အလိုအလျောက် အသက်ဝင်သွားတာပဲ။ အမှန်တရားက အမြဲတမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်။</p> <p>​ယူးအီဟန်၏ မျက်လုံးများ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ တောက်ပနေသည်ဟု လီအယ်ရာ တွေးမိသော်လည်း သူမသည် ကြင်နာတတ်သူဖြစ်သဖြင့် ထိုအကြောင်းကို မမေးတော့ပေ။</p> <p>​"ငါ လာပြီဟေ့... မင်းတို့ အကုန်လုံး သေပြီသာမှတ်"</p> <p>​အထီးကျန်သမားသည် တောက်ပသော မီးတောက်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရေးဆွဲကာ ကိုယ်ပျောက်လျက် လေထဲတွင် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။ မည်သည့် သတ္တဝါဆိုးကမျှ သူ၏ ပုံရိပ်ကို မရှာတွေ့နိုင်ဘဲ၊ ထိုအခြေအနေသည် လေထဲရှိ သတ္တဝါဆိုးများ အားလုံး သေဆုံးသွားသည်အထိ ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>​တကယ့်ကို ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်ပါပဲ။</p> <p><strong>​​</strong></p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၁၉၇ ) ပြီးဆုံး။</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save