Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၁၉၈ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​ယူးမီးရ်သည် ကလေးငယ် ဆယ်ဂဏန်းခန့်ကို သတ္တဝါဆိုးတစ်ကောင်၏ အန္တရာယ်မှ ကယ်တင်ခဲ့ပြီးနောက် သူတို့သည် သူ့ကို သူရဲကောင်းဟုခေါ်ကာ နောက်သို့ လိုက်လာကြသည်။</p> <p>​"ငါ ဒီဘက်ကို သွားမယ်"</p> <p>​"သူရဲကောင်း"</p> <p>​"ကျွန်မကို စောင့်ပါဦး သူရဲကောင်း"</p> <p>​ဤကလေးများသည် ပထမအကြိမ် ကပ်ဘေးကြီးအပြီးမှ မွေးဖွားလာကြသူများဖြစ်သဖြင့် အများဆုံး အသက်သုံးနှစ် သို့မဟုတ် လေးနှစ်ခန့်သာ ရှိသေးသော်လည်း၊ သူတို့၏ အသက်အရွယ်ထက် ပိုမိုဉာဏ်ကောင်းကြပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်လည်း ပိုမိုကြီးမားကြသည်။</p> <p>​သူတို့သည် စကားကို ကောင်းစွာ ပြောဆိုနိုင်ရုံသာမက ယူးမီးရ်၏ စကားများကို နားလည်ပြီး သူ၏နောက်သို့ပင် လိုက်လာကြသည်။ သူတို့၏ အသက်ကို အန္တရာယ်ပြုနိုင်သည့် သတ္တဝါဆိုးများကို ဆွဲဆောင်မည့် ငါးစာများ ဖြစ်နေလျှင်ပင်။ ယူးမီးရ်က သူတို့၏ အသက်ကို တစ်ကြိမ် ကယ်တင်ပေးခဲ့သဖြင့် သူ့ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေကြသည်။</p> <p>​ဤသည်မှာ အလွန်ထူးဆန်းသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ယူးမီးရ်သည် နဂါးတစ်ကောင်ဖြစ်သဖြင့် မွေးကတည်းက စကားပြောဆိုနိုင်စွမ်း ရှိသူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုလူသားများနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာတွေ ထူးဆန်းနေသည်ကို သူ မသိသလို၊ သူတို့က သူပြောစကားများကို နားလည်နေသဖြင့် အဆင်ပြေသည်ဟုသာ သူ တွေးခဲ့သည်။</p> <p>​ကလေးများနှင့် ပတ်သက်၍ ထူးဆန်းသည့်အချက်မှာ ထိုမျှမကသေးပေ။ သူတို့သည် အဆိပ်သင့်ပြီး ကျိန်စာသင့်နေသော အစာများကို ကောင်းစွာ စားသောက်နိုင်ကြပြီး၊ သူတို့ရောက်ရှိနေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် သိရှိရန် ခက်ခဲသော်လည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိလောက်အောင် မြန်ဆန်သော နှုန်းဖြင့် သန်မာလာနေကြသည်။</p> <p>​သူတို့ ဘာကြောင့် သန်မာလာနေသည်ကို ယူးမီးရ် သိသည်။ အဖွဲ့လိုက် ကစားတာလား။ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ အမဲလိုက်မှုအတွင်း ပါဝင်ပတ်သက်မှုဖြင့် အဆင့်တက်ရန်မှာ ကလေးများက အလွန်အားနည်းလွန်းနေသည်။ သူတို့ကို အနှောင့်အယှက်မပေးလျှင်ပင် ယူးမီးရ် ကျေနပ်နေမည်ဖြစ်သည်။ အဖြေက အဲဒီထက် အများကြီး ပိုရိုးရှင်းပါတယ်။</p> <p>​"အသားစားရင် အဆင့်တက်တယ်ဟေ့"</p> <p>​"ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းရည်တွေလည်း ရတယ်"</p> <p>​"နဂါးသား စားရင်လည်း အဆင့်တက်တယ်"</p> <p>​"နဂါး... သူရဲကောင်းက အံ့ဩစရာပဲ"</p> <p>​သတ္တဝါဆိုးများ၏ အသားကို စားခြင်းဖြင့် အဆင့်တက်သည်ဆိုသည်မှာ သိပ်တော့ ရှားပါးလှသည် မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံး သတ္တဝါဆိုးများ ကြားတွင်တော့ ဟုတ်သည်။ မိမိ၏ မျိုးနွယ်တူ အသားကို စားခြင်းဖြင့် ကြီးထွားလာခြင်းမှာ အလွန်သဘာဝကျလှသည်။</p> <p>​သို့သော် ဤကလေးများသည် သတ္တဝါဆိုးများ မဟုတ်သလို သတ္တဝါဆိုးများကလည်း သူတို့၏ မျိုးနွယ်တူများ မဟုတ်ပေ။ ယူးမီးရ်သည် ထိုအချက်ကို အချိန်အတော်ကြာအောင် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့လိုက်ရသည်။</p> <p>​"သန်မာလာတာ ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ"</p> <p>​လူသားမျိုးနွယ်သာ ဤကိစ္စကို သိရှိခဲ့ပါက၊ 'လူသားမျိုးနွယ်သည် ကမ္ဘာမြေ၏ ကြမ်းတမ်းသော ပတ်ဝန်းကျင်များနှင့်အညီ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့သည်'၊ သို့မဟုတ် 'ဤသည်မှာ လူသားများ သတ္တဝါဆိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲလာနေကြောင်း သက်သေပင်ဖြစ်သည်' အစရှိသဖြင့် ဆူညံသွားကြမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ သူတို့သည် ကမ္ဘာအများအပြားတွင် ပြန့်ကျဲနေကြပြီဖြစ်သည်။</p> <p>​လက်ရှိတွင် စွမ်းအားကိုသာ ကိုးကွယ်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ယူးမီးရ်သည် သူတို့ သန်မာလာခြင်းမှာ ကောင်းသောကိစ္စဟုသာ တွေးခဲ့သဖြင့် သူတို့ကို သတ္တဝါဆိုး အသားများ ဆက်လက်ကျွေးမွေးခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်နိုင်ရန် သူသည် သတ္တဝါဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>​ပြီးတော့ တစ်နေ့မှာ။</p> <p>​[သင် အုပ်စိုးခြင်း စွမ်းရည်ကို သင်ယူလိုက်ပါပြီ]</p> <p>​"ဟင်"</p> <p>​နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော မိန်းကလေးငယ်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ကင်ထားသော သတ္တဝါဆိုး အသားအချို့ကို သူ ခွံ့ကျွေးနေစဉ် ယူးမီးရ်၏ မြင်လွှာပေါ်၌ စာသားအချို့ ပေါ်လာသည်။</p> <p>​"ဟင်"</p> <p>​"သူရဲကောင်း"</p> <p>​ယူးမီးရ် လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားသောအခါ ကလေးငယ်က သူ့ကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ယူးမီးရ် ပထမဆုံး ကယ်တင်ခဲ့ချိန်က ဤမိန်းကလေးငယ်သည် တွားသွားတတ်ရုံသာ ရှိသေးသော မွေးကင်းစကလေးငယ် တစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါ အသက် ၅ နှစ် သို့မဟုတ် ၆ နှစ်ခန့် ရှိနေပုံပေါ်သည်။ ကလေးများအကြား ကြီးထွားနှုန်း ကွာခြားချက်များ ရှိပြီး လောလောဆယ်တွင် သူမက အမြန်ဆုံး ကြီးထွားလာနေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​"အင်း"</p> <p>​သူ၏ မြင်လွှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသော စာသားကို ဖတ်ပြီးနောက်၊ သူ့ဖခင် ယူးအီဟန် တွင်လည်း အလားတူ စွမ်းရည်မျိုး ရှိနေကြောင်း ယူးမီးရ် မှတ်မိသွားသည်။ ယူးမီးရ်အတွက် သူ့ဖခင်သည် ပကတိစွမ်းအား၏ ပြယုဂ်ပင်ဖြစ်သည်။ နည်းနည်းလေးပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ဖခင်လို ဖြစ်လာတဲ့အတွက် သူ ပျော်ရွှင်မိတယ်။</p> <p>​"ဘယ်သူ ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ခံ ဖြစ်ချင်လဲ"</p> <p>​"ကျွန်မ"</p> <p>​"ကျွန်တော်လည်း ဖြစ်ချင်တယ်"</p> <p>​သူ၏ အရှေ့တည့်တည့်ရှိ ကလေးငယ်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လက်ထောင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အခြားကလေးများလည်း လက်ထောင်လာကြသည်။ သို့သော် သူသည် စွမ်းရည်ကို ယခုလေးတင်မှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့် အားလုံးကို လက်ခံ၍ မရနိုင်ပေ။ ယူးမီးရ်သည် အသန်မာဆုံး ၄ ဦးကို သူ၏ လက်အောက်ခံများအဖြစ် အရင်ဆုံး သတ်မှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>​သေချာသည်မှာ 'အသန်မာဆုံး' ဆိုသည်မှာ အဆင့် ၂၀ ပင် မပြည့်သေးသော်လည်း၊ ယူးမီးရ် ပေးသမျှကိုသာ စားသောက်ပြီး သူ၏နောက်သို့သာ လိုက်ပါနေခဲ့သည်ကို ထည့်တွက်မည်ဆိုလျှင် (ဒုက္ခတော့ အတော်လေး ရောက်ခဲ့ကြသော်လည်း) ဤသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိလောက်အောင် မြန်ဆန်သော ကြီးထွားမှုနှုန်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​"မင်းတို့တွေ ပိုသန်မာလာရင် ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေ လုပ်ပေးမယ်"</p> <p>​"ရေးးးး"</p> <p>​"စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ"</p> <p>​သူ၏ လက်အောက်ခံများ ဖြစ်လာသော ကလေးများသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး၊ မဖြစ်နိုင်ခဲ့သူများကလည်း အနာဂတ်တွင် ဖြစ်လာစေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ယူးမီးရ်သည် လူသားများ၏ အရိပ်အယောင်အသစ်များကို ထပ်မံရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။</p> <p>​"ကလေးလေးတွေ ထပ်လာပြန်ပြီ"</p> <p>​"နီးလား၊ သူတို့တွေ နီးနီးလေးမှာလား"</p> <p>​"သူရဲကောင်း၊ သူတို့ကို ကယ်ပေးမယ် မဟုတ်လား"</p> <p>​ယူးမီးရ်သည် သူ ကယ်တင်ထားခဲ့သော ကလေးများကို ပြန်ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>​"လက်အောက်ခံ ပိုများလေ ပိုကောင်းလေပဲ"</p> <p>​"သွားကြစို့၊ အခုပဲ"</p> <p>​"ငါ့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးမိအောင် သတိထား၊ မတော်ရင် မင်းတို့ သေသွားလိမ့်မယ်"</p> <p>​သူတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီအစား သူတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေကို သူ ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကလေးတွေက သူ့စကားကို နာခံစွာ နားထောင်ကြပါတယ်။ ယူးမီးရ်နှင့် သူတို့ကြားရှိ ကွာဟချက်ကို သူတို့ ကောင်းစွာ သိရှိထားသကဲ့သို့၊ သူတို့နှင့် သတ္တဝါဆိုးများကြားရှိ ကွာဟချက်ကိုလည်း ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။ တကယ်တော့ သူတို့ရဲ့ အသက်အရွယ်နဲ့ ယှဉ်ရင် သူတို့ရဲ့ တွေးခေါ်ပုံတွေက မယုံနိုင်စရာပါပဲ။</p> <p>​[ကူးဝါးးးးးးးး]</p> <p>​"အီး"</p> <p>​ကလေးများကို အာရုံခံမိသူမှာ ယူးမီးရ် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပုံရသည်။ အဝေးမှ သတ္တဝါဆိုးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုအမြန်နှုန်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သဖြင့် ဤနေရာတွင် အချိန်ထပ်ဖြုန်းနေပါက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်ခြေ ရှိသည်။</p> <p>​"ဒါတော့ အဆင်မပြေဘူး"</p> <p>​သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် သူ့မျက်စိရှေ့တွင် လက်လွတ်ခံ၍ မဖြစ်နိုင်ဟု သူ တွေးလိုက်ပြီး မြေကြီးကို ကန်ထွက်ကာ ပြေးလေတော့သည်။ အသက်ရှူရသည်ထက်ပင် သူ့အတွက် ပိုမိုသဘာဝကျသော ကိုယ်ပျောက်ခြင်း စွမ်းအားသည် ယူးမီးရ်ကို လောကကြီးမှ ဖုံးကွယ်ပေးထားပြီး ရူပဗေဒနိယာမများကိုပင် လှည့်စားထားသည်။</p> <p>​"ဟူးးးးးး"</p> <p>​[ကီးဟီးယားးးးးး]</p> <p>​နောက်ထပ် ဟိန်းဟောက်သံတစ်သံ။ ကလေးများ၏ အော်ဟစ်သံများမှာ ပိုမိုဝေးကွာသွားသည်။ သူ နောက်မကျသေးကြောင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် ယူးမီးရ်သည် သူ၏ ခြေလှမ်းများတွင် အားပိုထည့်လိုက်သည်။ လေစွမ်းအင်သည် ချက်ချင်း ချဲ့ထွင်လာပြီး သူ့ကို ရှေ့သို့ တွန်းပို့ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​[ကူးဟူးးးးးးး]</p> <p>​"ဟား"</p> <p>​သူ အချိန်မည်မျှကြာအောင် ပြေးလာခဲ့သည်မသိ၊ ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့အပြားမှ ရေခဲများ ထုတ်လွှတ်နေသော သတ္တဝါဆိုးတစ်ကောင်၏ ကျောပြင်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>​ယူးမီးရ်သည် လေစွမ်းအင်ဖြင့် မဆိုင်းမတွ နောက်တစ်ကြိမ် အရှိန်တင်လိုက်သည်။ သတ္တဝါဆိုး၏ ခေါင်းနှင့် ယူးမီးရ်ကြားရှိ အကွာအဝေးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျဉ်းမြောင်းသွားသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပျောက်ခြင်းစွမ်းရည်မှာ မပျက်ပြယ်သေးပေ။</p> <p>​"ဟူး"</p> <p>​မဝင်တိုက်မိမီလေးတွင် ယူးမီးရ်သည် သူ၏ လက်သီးကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးများသည် မာနာကို မြှင့်တင်ပေးပြီး သူ၏ လက်သီးကို အရိုးများထက်ပင် ပိုမိုမာကျောစေရန် သန်မာစေသည်။</p> <p>​[အထိရောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု]</p> <p>​[ကဟတ်]</p> <p>​ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သတ္တဝါဆိုးသည် ချက်ချင်း လဲကျသွားသည်။ ထိုအရာ၏ အလွန်တွင် ကမ္ဘာမြေမှ ကလေးငယ်များ အချင်းချင်း ဖက်တွယ်ကာ ကြောက်လန့်တကြား တုန်ယင်နေသည်ကို ယူးမီးရ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ပထမအသုတ် ကလေးများနှင့် မတူဘဲ သူတို့သည် ယူးမီးရ်ကို ကြည့်ပြီး ကြောက်လန့်နေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>​"သူ... ရုတ်တရက်ကြီး ပေါ်လာတာ"</p> <p>​"ကြောက်စရာကြီး..."</p> <p>​သူတို့သည် တစ်ယောက်တည်း အချိန်အကြာကြီး လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့ရသဖြင့် တွေ့သမျှအရာတိုင်းကို ကြောက်ရွံ့နေပုံရသည်။ သူ ကြောက်စရာကောင်းသည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ ယူးမီးရ် အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူသွားသော်လည်း ရန်သူကို အပြီးတိုင် အနိုင်မယူရသေးသဖြင့် နောက်မှ သူတို့ကို ကျေးဇူးတင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>​သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေများဖြင့် ရစ်ပတ်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ကိုယ်ပျောက်လိုက်သည်။ နတ်ဆိုးသည် အထိရောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရပြီးနောက် မြေကြီးပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် ယူးမီးရ် ကိုယ်ပျောက်သွားသည်ကို သတိမထားမိပေ။ ဤအရာက နတ်ဆိုးအတွက် ပိုမိုနာကျင်စရာကောင်းသော ရလဒ်တစ်ခုကို ယူဆောင်လာပေးလိမ့်မည်။</p> <p>​[အထိရောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု]</p> <p>​[ကူးဟားးးးးးး]</p> <p>​ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခံရသည့်အခါ မည်သည့်ရေခဲ သို့မဟုတ် မှော်ပညာကမှ ကူညီနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ခါနီး နဂါးတစ်ကောင်ထံမှ အားအပြည့်ပါသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက်ကို ခံရပြီးနောက်တွင် အကောင်းပကတိ ကျန်ရှိနေမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>​ယခုအခါ ယူးမီးရ်သည် သူ၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကို အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်ရာ၊ သူတို့ကြားရှိ အဆင့် ၅၀ ကျော် ကွာဟချက်သည် အရေးမကြီးတော့ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ အဲဒါက ယူးအီဟန်ဆီကနေ ယူးမီးရ် သင်ယူခဲ့ရတဲ့ အရာပါပဲ။ တိတိကျကျ ပြောရရင်တော့ သူ့ဆီကနေ သင်ယူဖို့ အခွင့်အရေး သိပ်မရခဲ့ပေမဲ့ သူကိုယ်တိုင် အဲဒါတွေ အားလုံးကို သင်ယူနိုင်ခဲ့တာပါ။</p> <p>​[ကူးအိုအိုးးးးးး]</p> <p>​"အဲဒါ နာတယ်မလား၊ အရှုံးပေးလိုက်ရင် လွယ်သွားမှာပါ၊ မကြာခင် မင်းကို အေးအေးဆေးဆေး နားရအောင် လုပ်ပေးမယ်"</p> <p>​"ဟီး... ကြောက်စရာကြီး"</p> <p>​ယူးမီးရ်သည် သေစေလောက်သော ဒဏ်ရာ နှစ်ချက် ရရှိထားသော နတ်ဆိုးကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ အပြုံးသည် ယူးအီဟန်နှင့် ပို၍ပို၍ တူလာသည်။ ထိုအရာကို မြင်သောအခါ ကလေးငယ်များ ပို၍ တုန်ယင်သွားကြသည်။</p> <p>​"ကြောက်စရာကြီး"</p> <p>​"အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ"</p> <p>​ယူးမီးရ်က သတ္တဝါဆိုးကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ထိုနေရာရှိ ကလေးများသည် သူ့ကို သေချာ မကြည့်ဝံ့သလို ထွက်လည်း မပြေးဝံ့သဖြင့် တုန်ယင်စွာဖြင့်သာ ရပ်နေကြသည်။ အင်းလေ... ဒါက အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ တကယ်တော့ သူတို့ရှေ့က လူက အရပ် ၁၀ မီတာကျော် မြင့်တဲ့ ကြောက်မခန်းလိလိ သတ္တဝါဆိုးကြီးကို အခုလေးတင် သတ်လိုက်တာဆိုတော့ ဒါက သဘာဝကျပါတယ်။ ဒါက အကြောက်တရားနဲ့ ကြည်ညိုလေးစားမှုပါပဲ။</p> <p>​"ဟင်းဟင်းဟင်းဟင်း"</p> <p>​ထိုသို့တွေးလိုက်ပြီးနောက် ယူးမီးရ် ပို၍ပင် ဂုဏ်ယူသွားပြီး၊ နောက်မှ ရောက်လာသော ကလေးများသည် ရှုပ်ထွေးသွားပြီးနောက် ကလေးအသစ်များဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။</p> <p>​"သူက သူရဲကောင်းပဲ"</p> <p>​"သူက ငါတို့ရဲ့ သခင်ပဲ"</p> <p>​"သူရဲကောင်း... သခင်..."</p> <p>​သို့သော် ကလေးငယ်များသည် အခြေအနေများကို သေချာ ရှင်းပြနိုင်စွမ်း မရှိပေ။ နောက်ဆုံးတွင် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ဤအရာက ပိုမိုရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေမည်ကို သတိပြုမိသွားသော အသက်အကြီးဆုံး (၄ နှစ်) ကလေးက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါတို့ သူ့စကားကို နားထောင်ရုံပဲ"</p> <p>​"နားထောင်ရမယ်..."</p> <p>​"သူ့စကားကိုလား"</p> <p>​"ဒါဆိုရင် မင်း အသက်ရှင်နိုင်မယ်"</p> <p>​ကလေးများ ရှုပ်ထွေးနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ဤသည်မှာ သူတို့ကြားဖူးသမျှ အရှင်းလင်းဆုံး ရှင်းပြချက် ဖြစ်ပုံရသည်။ ရှုပ်ထွေးမှုများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီး ယူးမီးရ်ကို ကြည့်နေသော သူတို့၏ မျက်လုံးများ ပြန်လည်အသက်ဝင်လာသည်။</p> <p>​"ကျွန်တော် ခင်ဗျားစကားကို နားထောင်ပါ့မယ်"</p> <p>​"ကျေးဇူးပြုပြီး ကယ်ပါဦး"</p> <p>​"ကောင်းပြီလေ"</p> <p>​ယူးမီးရ်သည် သူတို့အားလုံးကို အနည်းငယ်မျှ တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ လက်ခံလိုက်သည်။ ယခု အခြေအနေ ရှင်းလင်းသွားပြီဖြစ်သဖြင့် ယူးမီးရ် နေလို့ပိုကောင်းသွားပြီး သတ္တဝါဆိုးထံမှ အသားတစ်ဖဲ့ကို ထုတ်ယူကာ ကိုယ်တိုင်စားလိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသည်များကို အခြားသူများအား ဝေငှပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"မင်းတို့လည်း စားကြလေ"</p> <p>​"ဟုတ်ကဲ့"</p> <p>​ကလေးများအားလုံး သတ္တဝါဆိုးကို စားကြပြီး အနည်းငယ် ပိုမိုသန်မာလာကြသည်။ ယခုအချိန်အထိ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ဤသို့ မဖြစ်ဖူးသလို မဖြစ်သင့်သော်လည်း၊ ဤနေရာရှိ ကလေးများအတွက်မူ ထိုအရာများက အရေးမကြီးပေ။</p> <p>​"ခဏနေရင် အရသာရှိလာတာပဲ"</p> <p>​"ဒီအဆင့်ဆိုတာကြီး ရလာပြီ"</p> <p>​"အူး... ကျွန်မ အရမ်း ဗိုက်ဆာနေတာ"</p> <p>​ယူးမီးရ် တကယ်သိချင်နေတာက သူ လာမကယ်ခင်အထိ ဒီကလေးတွေ ဘယ်လိုအသက်ရှင်သန်ခဲ့လဲ၊ ဘာလို့ ငတ်မသေခဲ့တာလဲ ဆိုတာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကာယကံရှင်တွေ ကိုယ်တိုင်တောင် သိပုံမရပါဘူး။</p> <p>​'သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေက မာနာတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်၊ အသက်ရှင်ဖို့အတွက် သူတို့ မာနာတွေကို စုပ်ယူခဲ့တာ ဖြစ်မယ်'</p> <p>​သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ယူးမီးရ် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ သူ၏ ဗဟုသုတအရဆိုလျှင် မာနာတစ်ခုတည်းဖြင့်သာ အသက်ရှင်သန်နိုင်သော သက်ရှိဆို၍ တစ်မျိုးတည်းသာ ရှိသည်။</p> <p>​'ဒါဆို သူတို့က လူသားတွေမဟုတ်ဘဲ သတ္တဝါဆိုးတွေပဲပေါ့'</p> <p>​တကယ်တော့ အဲဒါတွေ ဘယ်အရာကမှ သူ့အတွက် အရေးမကြီးပါဘူး။ သူ့အတွက် အရေးကြီးတာက သူ့ဖေဖေလို သန်မာလာဖို့ပဲ၊ အဲဒါတစ်ခုတည်းပါပဲ။ ကလေးတွေက သူ့အတွက် ခြေနင်းတုံးတွေထက် မပိုပါဘူး။ သေချာတာပေါ့ သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးရမယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းမှာ သူတို့ကို ပိုသန်မာလာအောင် လုပ်ပေးရမယ်။ အရာအားလုံးက သူ့ဖေဖေ အရင်က လုပ်ခဲ့ဖူးတာတွေချည်းပါပဲ။</p> <p>​"ကောင်းပြီလေ၊ စားပြီးရင် သွားကြစို့၊ ကဲ... မင်းတို့လည်း ငါပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ရမယ်နော် ကြားလား"</p> <p>​"ဟုတ်ကဲ့"</p> <p>​"အင်း"</p> <p>​ထိုသို့ဖြင့် ယူးမီးရ်၏ တပ်မတော်သည် ၇၈ ယောက် ရှိလာသည်။ သို့သော် တပ်မတော်၏ ကြီးထွားမှုမှာ ယခုမှ စတင်ခြင်းသာဖြစ်သည်။ သုံးနှစ်အတွင်း မွေးဖွားလာသော ကလေးများအားလုံးထဲမှ ၇၈ ယောက်သာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>​သေချာသည်မှာ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ သေဆုံးသွားကြပေလိမ့်မည်။ သတ္တဝါဆိုးတစ်ကောင်၏ အနီးတွင် ပြုတ်ကျသွားပါက ချက်ချင်း သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမျှလောက် ကံမဆိုးလျှင်ပင် မာနာကို အသက်စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည့် စွမ်းအားကို မရရှိပါကလည်း သေဆုံးမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>​ကလေးများထဲတွင် ထူးခြားသော ပါရမီပါသူများသာ ယူးမီးရ်၏ ကယ်တင်မှုကို ရရှိသည်အထိ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​"သူရဲကောင်း"</p> <p>​"သူရဲကောင်းနောက်ကို လိုက်ကြ"</p> <p>​၁ နှစ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ တပ်မတော်သည် လူ ၅,၈၀၀ ခန့်အထိ တိုးပွားလာခဲ့ပြီး၊ အမြန်ဆုံး ကြီးထွားမှုနှုန်းရှိသူများမှာ အသက် ၁၂ နှစ်ခန့် ရှိနေပုံပေါ်သည်။ သူတို့ထဲမှ ထက်ဝက်ခန့်မှာ ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး၊ ယူးမီးရ်၏ လက်အောက်ခံ အမြန်ဆုံး ဖြစ်လာခဲ့သော လေးဦးမှာမူ အဆင့် ၇၀ ခန့်တွင် ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိလောက်အောင် မြန်ဆန်သော ကြီးထွားမှုနှုန်းပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>​ပြီးတော့ ယူးမီးရ် ကိုယ်တိုင်ကတော့...</p> <p>​[ဟိုဘက်မှာလည်း ကောင်တွေ ရှိတယ်၊ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ကောင်းတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းတို့ထဲက တချို့ ငါ့ကျောပေါ်တက်၊ သွားကြစို့] (ယူးမီးရ်)</p> <p>​"ကျွန်မ တက်ချင်တယ်"</p> <p>​"ကျွန်တော်လည်း သူရဲကောင်းပေါ် တက်ချင်တယ်"</p> <p>​သူသည် စတုတ္ထအဆင့်ရှိ လှပသော နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>​(စာရေးသူ၏ မှတ်စု)</p> <p>ယူးမီးရ်ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေ။</p> <p>ဒီကောင်က ဇာတ်လိုက်ဖြစ်သင့်တယ်လို့ ကျွန်တော် တကယ်ထင်တာ...</p> <p>နောက်တစ်ခန်းက အခန်း ၂၀၀ မြောက်ပါ။ အစီအစဉ်အသေးလေး တစ်ခု လုပ်ပါမယ်။</p> <p>​(ဘာသာပြန်သူ၏ မှတ်စု)</p> <p>အဲဒီ 'အစီအစဉ်' က ဇာတ်ကောင် ရေပန်းစားမှု မဲခွဲတာပါ.... ကျွန်တော် အဲဒါကို လုပ်သင့်လား။ အင်း... ယူးမီးရ်က အကောင်းဆုံး ကလေးလေးပဲ၊ မေမေက အကောင်းဆုံး မိန်းကလေးပဲ။</p> <p>​</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၁၉၈ ) ပြီးဆုံး။</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save