Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၀၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">နက္ခတ်တာရာ ပင်လယ်ပြင် (၁၁၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>တန်ပါစ်ဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်လာသူတို့အဖို့ အကြီးမားဆုံးသော ဆန္ဒမှာ နက်သာမျိုးနွယ်စုတို့ သိမ်းပိုက်ထားပြီး စစ်မီးတောက်များကြောင့် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ဤဂြိုဟ်ကြီးမှ စွန့်ခွာ၍ အင်ပါယာ၏ လုံခြုံဘေးကင်းသော နယ်မြေများဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရေးပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ယခုရောက်ရှိနေသော လူငါးဦးမှာလည်း ထိုနည်းအတူပင်။ ၎င်းတို့သည် တန်ပါစ်ဂြိုဟ်ပေါ်၌ သုံးနှစ်တိုင်တိုင် ကြံ့ကြံ့ခံနေထိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း အိုးအိမ်စည်းစိမ်များသာမက ယခင်က ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော ဘဝများပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး အခြေခံရိက္ခာ ထောက်ပံ့မှုပင် မရရှိကြတော့ပေ။</p> <p>ထိုမျှမက နက်သာမျိုးနွယ်စုတို့၏ ရန်ပြုမှုကို အချိန်နှင့်အမျှ စိုးထိတ်နေရသဖြင့် ညအခါ၌ပင် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်ခြင်း မရှိကြပေ။ အိပ်မက်မက်နေစဉ်အတွင်း အသက်ဆုံးရှုံးသွားမည်ကို များစွာ ကြောက်ရွံ့နေကြရသည်။</p> <p>ထိုသို့သော နေ့ရက်များကို ဖြတ်သန်းရခြင်းမှာ အလွန်ပင် နှိပ်စက်ညှင်းပန်းခံရသကဲ့သို့ နာကျင်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှပေစွ။</p> <p>ယခုအခါ ဝမ်ချန်က ၎င်းတို့အား တန်ပါစ်ဂြိုဟ်မှ ခေါ်ထုတ်သွားနိုင်ကြောင်း ပြောကြားလိုက်သောအခါ၌မူ ထိုစကားသည် အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ထင်မှတ်ရပေသည်။</p> <p>ထိုအခါ အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် "မင်း... မင်း ငါတို့ကို လိမ်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်" ဟု မေးမြန်းလိုက်လေသည်။</p> <p>ဝမ်ချန်က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ကာ "မင်းတို့က ဘာမို့လို့ ငါက အပင်ပန်းခံပြီး လိမ်နေရမှာလဲ" ဟု ခပ်ပြတ်ပြတ်ပင် ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p>၎င်း၏ စကားမှာ အားနာမှုမရှိဘဲ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော်လည်း အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ မျက်ဝန်းတို့မှာမူ အရောင်တောက်သွားကာ "ဒါဆိုရင်တော့ ငါ့အသက်ကို မင်းဆီမှာ ပုံအပ်လိုက်ပါပြီ" ဟု အက်ရှရှအသံဖြင့် ဆိုလေသည်။</p> <p>ကျန်ရှိနေသော လူလေးဦးမှာမူ တစ်စုံတစ်ရာ မပြောကြားသော်လည်း ၎င်းတို့၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲနှင့် မျက်ဝန်းများကပင် အလုံးစုံကို ဖော်ပြနေတော့သည်။</p> <p>ဝမ်ချန်က အေးစက်သော လေသံဖြင့် "မင်းတို့အသက်ကို ငါက ဘာလုပ်ရမှာလဲ၊ ရိုးရိုးသားသား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့နဲ့ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတာမျိုး မလုပ်ဖို့ပဲ လိုတယ်" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p>"စိတ်ချပါ"</p> <p>အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ "မင်း ခိုင်းတာမှန်သမျှ ငါလုပ်ပါ့မယ်" ဟု အခိုင်အမာ ကတိပြုလေသည်။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် အခြားသူများ၏ ရုပ်သွင်ပြင်ဆင်မှုများကို ပြန်လည်သတ်မှတ်ရန် အကြံပြုလိုသော်လည်း ထိုသို့သော နောက်ပြောင်ကျီစယ်သည့် စကားမျိုးမှာ ယခုအချိန်တွင် ပြောဆိုရန် မလိုအပ်တော့ပေ။</p> <p>၎င်းသည် မိမိ၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအားကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး "အရင်ဆုံး တစ်ခုခု စားကြဦး" ဟု ဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p>အနှောင်အဖွဲ့များမှ လွတ်မြောက်သွားသော ကျန်လူလေးဦးမှာလည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ရှုရင်း ဝမ်းသာအားရ ကြွေးကြော်မိကြတော့သည်။</p> <p>ဘေးဆိုးမှ ကံကောင်းခြင်းသို့ ကူးပြောင်းသွားခြင်းပင် ဖြစ်ပေ၏။</p> <p>ဝမ်ချန် စား၍မကုန်သေးသော အစားအစာအချို့ ကျန်ရှိနေသေးသည့်အပြင် ဂတ်စ်မီးဖိုအတွင်း၌လည်း လောင်စာများ ပေါများစွာ ရှိနေသေးသည်။</p> <p> ထိုလူငါးဦးမှာ ဝမ်ချန် စားကြွင်းစားကျန်များကို ဝိုင်းဖွဲ့စားသောက်ကြရင်း မျက်ရည်များပင် ဝဲနေကြချေသည်။</p> <p>မိမိကိုယ်မိမိ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားကမူ အစားအစာ အနည်းငယ် စားပြီးနောက် "ဆရာ.. ဒီနေရာက မလုံခြုံဘူး၊ ငါတို့ မြန်မြန် ထွက်သွားရမယ်" ဟု သတိပေးလေသည်။</p> <p>ဝမ်ချန်က "မင်းတို့က B00785 အခြေစိုက်စခန်းက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ မဟုတ်လား" ဟု မေးမြန်းရာ အမျိုးသားက "အရင်ကတော့ ဟုတ်ပါတယ်" ဟု ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော ခြောက်လခန့်က B00785 အခြေစိုက်စခန်းကို နက်သာမျိုးနွယ်စုတို့ ဝင်ရောက်စီးနင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းတို့ အသည်းအသန် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း အဓိက နည်းပညာသုံး လက်နက်များ ဆုံးရှုံးသွားရသဖြင့် ထိုမျိုးနွယ်စုတို့အား မယှဉ်နိုင်ဘဲ အကျအဆုံး များပြားခဲ့ရသည်။</p> <p>အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အနည်းငယ်မှာ မြေအောက်ရိက္ခာ ထောက်ပံ့ရေးစခန်း ဖြစ်သော B00785 ၏ အရန်အခြေစိုက်စခန်းသို့ ဆုတ်ခွာခဲ့ကြရသည်။</p> <p>ထိုနည်းဖြင့်သာ ၎င်းတို့သည် ယနေ့တိုင် အသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>မူလက B00785 အခြေစိုက်စခန်းတွင် လူဦးရေ ခုနစ်သောင်းကျော် ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အရန်အခြေစိုက်စခန်း၌ ကျန်ရစ်သူပေါင်းမှာ ငါးထောင်ပင် မပြည့်တော့ချေ။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ချန်က "မင်းတို့က ရိက္ခာလာစုကြတာလား၊ အရန်အခြေစိုက်စခန်းက သိုလှောင်ရုံမှာ မလောက်ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>ထိုအခါ အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသနှင့် ဝမ်းနည်းရိပ်တို့ ယှဉ်တွဲလျက် ပေါ်ပေါက်လာကာ "ကျွန်တော်တို့ အရန်အခြေစိုက်စခန်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သိုလှောင်ထားတဲ့ ရိက္ခာတွေဟာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပမာဏရဲ့ တစ်ရာခိုင်နှုန်းတောင် မရှိတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်၊ တစ်ရာခိုင်နှုန်းတောင် မပြည့်ဘူး" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p>၎င်း၏ အမည်မှာ ကျန်းကျိယီ ဖြစ်ပြီး ဒဲလ်ရေးမြို့ရှိ ပြည်တွင်းလုပ်ငန်းတစ်ခု၏ လုံခြုံရေးအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၊ D-အဆင့် စစ်သည်တော် တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း မိတ်ဆက်လေသည်။</p> <p>အရန်အခြေစိုက်စခန်းရှိ ရိက္ခာများမှာ လူပေါင်း လေးထောင်ကျော်၏ ရေရှည်လိုအပ်ချက်ကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်သဖြင့် ၎င်းတို့မှာ အပြင်ထွက်၍ ရိက္ခာရှာဖွေရန်အလို့ငှာ အဖွဲ့များဖွဲ့၍ စွန့်စားသွားလာနေကြရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ကံကောင်းသည်မှာ မကြာသေးမီက B00785 အခြေစိုက်စခန်း အပါအဝင် နေရာအနှံ့အပြား၌ နက်သာမျိုးနွယ်စုတို့မှာ သိသိသာသာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင် ဖြစ်၏။</p> <p>ကျန်းကျိယီနှင့် အခြားသူများသည် နက်သာမျိုးနွယ်စုတို့၏ လှုပ်ရှားမှု ပုံစံများကို သိရှိထားကြသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ အပြင်ထွက်၍ ရိက္ခာရှာဖွေရန်မှာ အတော်အတန် ဘေးကင်းသည်ဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျိုးနွယ်စုတို့ မည်သည့်အချိန်တွင် ရုတ်တရက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်သဖြင့် ၎င်းတို့မှာ ကြာရှည်စွာ မနေရဲကြပေ။</p> <p>ဝမ်ချန်မှာမူ တိတ်ဆိတ်သွားချေသည်။ B00785 အခြေစိုက်စခန်း၏ အခြေအနေမှာ D01359 အခြေစိုက်စခန်းထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားပြီး ရက်စက်စွာ အမြတ်ထုတ်ခံထားရသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။ အမှန်စင်စစ် ထိုသို့သော ကိစ္စရပ်များမှာ အံ့သြဖွယ်ရာ မဟုတ်ချေ။</p> <p>အချို့သော သူတို့၏ ကိုယ်ကျင့်တရားမှာ အောက်တန်းကျလွန်းလှသဖြင့် ယုံကြည်နိုင်ဖွယ်ပင် မရှိတော့ပေ။ "မင်းဝေး မင်းခေါင်" ဖြစ်နေသောကြောင့်များ ဖြစ်လေမလား။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် ဤအကြောင်းအရာကို ဆက်လက်ပြောဆိုလိုခြင်း မရှိတော့ဘဲ ရှုချန်ကျစ်၏ ဓာတ်ပုံကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ</p> <p>"ဒီလူ့အကြောင်း ပြောပြစမ်း" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p>ကျန်းကျိယီက ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ "လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးလလောက်က အရန်အခြေစိုက်စခန်းမှာ သူ့ကိုရော ဓာတ်ပုံထဲက တခြားလူတွေကိုရော ကျွန်တော် တွေ့ခဲ့ရတယ်၊ သူတို့က အင်ပါယာတပ်မတော်ရဲ့ အထူးတပ်ဖွဲ့ ယူနီဖောင်းတွေကို ဝတ်ထားကြတာဆိုတော့ ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း မှတ်မိနေတာပါ" ဟု ဖြေကြားလေသည်။</p> <p>"အခုရော" ဟု ဝမ်ချန်က ထပ်ဆင့်မေးမြန်းသည်။</p> <p>ကျန်းကျိယီက ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ "အဲဒီနောက်ပိုင်းတော့ သူတို့ကို မတွေ့ရတော့ဘူး၊ စစ်ဦးစီးဗိုလ်မှူး မု က သူတို့ကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ထားတယ်လို့ ကျွန်တော် သံသယရှိတယ်" ဟု ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p>ဝမ်ချန်၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ ဝင်းလက်သွားကာ "စစ်ဦးစီးဗိုလ်မှူး မု ဟုတ်လား" ဟု မေးလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>ကျန်းကျိယီက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် "ဟုတ်ပါတယ်" ဟု ဆို၏။</p> <p>မုဟိုင်ထောင်းသည် တန်ပါစ်ဂြိုဟ် အခြေစိုက် တပ်မတော်မှ စစ်ဦးစီးဗိုလ်မှူး တစ်ဦးဖြစ်ပြီး A-အဆင့် စစ်သည်တော် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>B00785 အခြေစိုက်စခန်း ကျဆုံးပြီးနောက်တွင် ဤဗိုလ်မှူးကြီးကပင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအားလုံးကို အရန်အခြေစိုက်စခန်းသို့ ဆုတ်ခွာစေခဲ့ကာ ယနေ့တိုင် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ရန် ဦးဆောင်ခဲ့သူ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>၎င်းသည် အရန်အခြေစိုက်စခန်း၏ ငြင်းပယ်၍မရသော ခေါင်းဆောင်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ကျန်းကျိယီသည် ဤခေါင်းဆောင်အပေါ်ထားရှိသော ခံစားချက်မှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးလှပေသည်။</p> <p>တစ်ဖက်တွင်လည်း မုဟိုင်ထောင်းသာ မရှိခဲ့ပါက အရန်အခြေစိုက်စခန်းရှိ လူပေါင်း လေးထောင်ကျော်မှာ နက်သာမျိုးနွယ်စုတို့၏ လက်ချက်ဖြင့် သေကြေပျက်စီးသွားနိုင်သကဲ့သို့ အတွင်းရေး မငြိမ်မသက်မှုများကြောင့်လည်း ပြိုကွဲသွားနိုင်ပေသည်။</p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း မုဟိုင်ထောင်းသည် အရန်အခြေစိုက်စခန်းအတွင်း၌ အလွန်တင်းကျပ်သော စစ်အုပ်ချုပ်ရေးကို ကျင့်သုံးနေပြီး ၎င်းတို့ကဲ့သို့သော အရပ်သားများကို အသက်ဘေးနှင့် ရင်း၍ ရိက္ခာရှာဖွေစေကာ ထိုရိက္ခာများဖြင့်မှ အသက်ဆက်နိုင်ရန် ရေနှင့် အစားအစာတို့ကို လဲလှယ်စေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဝမ်ချန်က လေးနက်သော လေသံဖြင့် "ဒါဆိုရင် တန်ပါစ် ကြယ်စုတန်းကို အင်ပါယာက ပြန်လည်သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီဆိုတာ မင်းတို့ မသိကြဘူးပေါ့" ဟု မေးမြန်းလိုက်လေသည်။</p> <p>"တန်ပါစ် ကြယ်စုတန်းကို အင်ပါယာက ပြန်လည်သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီ ဟုတ်လား"</p> <p>ကျန်းကျိယီနှင့် အခြားလူလေးဦးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး အလွန်အမင်း အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြလေတော့သည်။</p> <p>ဤသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်သင့်ပေ။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် ပြဿနာ၏ အချက်အချာကို ချက်ချင်းပင် သိမြင်လိုက်လေသည်။</p> <p>၎င်းတို့၏ ပြောကြားချက်အရ ရှုချန်ကျစ်နှင့် အခြားသူများကို မုဟိုင်ထောင်းက ဖမ်းဆီးထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဤခေါင်းဆောင်သည် လက်ရှိ အခြေအနေကို သိရှိထားရမည် ဖြစ်သော်လည်း အခြေစိုက်စခန်းရှိ လူများအား အသိမပေးဘဲ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>မုဟိုင်ထောင်းသည် အဘယ်အရာကို ကြံစည်နေသနည်း။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် သံသယများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အပြင်ပန်း၌မူ တည်ငြိမ်စွာပင် "ဟုတ်တယ်၊ ငါက အခုလေးတင် လေထီးနဲ့ ဆင်းလာတာ၊ ခေတ္တကြာရင် ငါ့ရဲ့ အာကာသယာဉ် ပြန်လာလိမ့်မယ်၊ မင်းတို့ကိုလည်း ဒီကနေ ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ ငါ ကတိပေးနိုင်တယ်" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p>၎င်းသည် သောက်စရာဘူးတစ်ဘူးကို ထုတ်ယူကာ ၎င်းတို့အား ပေးလိုက်ရင်း "ထုတ်လုပ်တဲ့ရက်စွဲကို ကြည့်လိုက်ကြဦး" ဟု ပြောလေသည်။</p> <p>ကျန်းကျိယီနှင့် အခြားသူများမှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြရသည်။</p> <p>ယခုအခါ၌မူ ၎င်းတို့သည် ဝမ်ချန် လိမ်လည်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း အပြည့်အဝ ယုံကြည်သွားကြပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဝမ်ချန်က ဆက်လက်၍ "ဒီလူတွေက ပထမဆုံးအသုတ်အနေနဲ့ ဆင်းလာခဲ့ကြတဲ့သူတွေပါ၊ ဒါပေမဲ့ တန်ပါစ်ဂြိုဟ်ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ အခြေအနေကြောင့် နည်းပညာသုံး ကိရိယာတွေအားလုံး အလုပ်မလုပ်တော့ဘဲ အင်ပါယာအနေနဲ့ အကြီးစား ကယ်ဆယ်ရေးတွေ မလုပ်နိုင်သေးလို့ ကင်းထောက်ဖို့အတွက် လူအနည်းငယ်ပဲ စေလွှတ်နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်" ဟု ရှင်းပြလေသည်။</p> <p>"ငါ ဒီကိုလာတာဟာ ဒီအင်ပါယာသူရဲကောင်းတွေကို ပြန်ခေါ်ဖို့ပဲ"</p> <p>ကျန်းကျိယီတို့ လူစုမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ရုတ်တရက် ဝူရှောင်ထျန်က "ဆရာ... စစ်ဦးစီးဗိုလ်မှူး မု ဟာ ပုန်ကန်သူတွေဘက်က ဖြစ်နိုင်သလို အင်ပါယာအပေါ်မှာလည်း သစ္စာရှိမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p>အားလုံးမှာ အံ့သြသွားကြပြီး ကျန်းကျိယီက "ဝူရှောင်ထျန်... မင်း အဲဒီလို လျှောက်မပြောနဲ့လေ" ဟု ချက်ချင်းပင် တားမြစ်လိုက်၏။</p> <p>"ကျွန်တော် လျှောက်ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>ဝူရှောင်ထျန်မှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရကာ "အခြေစိုက်စခန်း ကျဆုံးတုန်းက ပုန်ကန်သူတွေကို ချုပ်ထားတဲ့ အကျဉ်းခန်းတွေကို သူ ကိုယ်တိုင် ဖွင့်ပေးနေတာ ကျွန်တော် တွေ့ခဲ့တာပါ" ဟု ဖွင့်ဟလိုက်လေသည်။</p> <p>ကျန်းကျိယီမှာမူ တစ်စုံတစ်ရာ ပြန်လည်မပြောနိုင်တော့ပေ။</p> <p>ဝမ်ချန်က ပြုံးလျက် "ကောင်းပါပြီ၊ ဒီလို သတင်းအချက်အလက်တွေ ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ယခုအခါတွင် အခြေအနေ အရပ်ရပ်မှာ ရှင်းလင်းသွားပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ဝမ်ချန်သည် ရှုပ်ထွေးနေသော အခြေအနေများကို ချက်ချင်း အဆုံးသတ်ပြီး ဤတာဝန်ကို အမြန်ဆုံး ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save