ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်သည် မြေကမ္ဘာကို ဖောက်ထွက်လျက် ပေါ်ထွက်လာချေပြီ။
ထိုသတ္တဝါကြီးသည် ၎င်း၏ ဧရာမဦးခေါင်းကြီးကို ရုတ်ခြည်းမော့တင်လိုက်ရာ သွေးရောင်လွှမ်းသော မျက်လုံးအစုံသည် မီတာအနည်းငယ်မျှသာ ကွာဝေးသော ဝမ်ချန်ထံသို့ စိုက်ကြည့်နေတော့၏။
၎င်း၏ နောက်ကွယ်ရှိ မြေပြင်တို့သည်လည်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ရှည်လျားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ အထင်အသား ပေါ်ပေါက်လာရသည်။ ကျောကုန်းထက်၌မူ ဓားချွန်သဖွယ် ဆူးတောင်အစီအရင်တို့သည် မည်းနက်သော သတ္တုရောင်အဆင်းဖြင့် ဝင်းလက်လျက် တည်ရှိနေပေသည်။
ယင်းကား ‘နက်သာနဂါး’ ပင် ဖြစ်တော့သည်။ ဝမ်ချန်သည် နက်သာမျိုးနွယ်စု၏ အင်အားအကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားဖြစ်သော ဤသတ္တဝါကြီးကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိလိုက်လေသည်။
နက်သာမျိုးနွယ်စု၏ စစ်တပ်တွင် ‘နက်သာမုဆိုး’ များအား အခြေခံတပ်ဖွဲ့အဖြစ် အသုံးပြုပြီး ‘နက်သာမျက်လုံး’ များက ကွပ်ကဲမှုပေးရသော်လည်း၊ ‘နက်သာနဂါး’ များမှာမူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အဓိက စွမ်းအားစုများ ဖြစ်ကြကုန်၏။
အစွမ်းအထက်ဆုံးသော နက်သာနဂါးတို့သည် အလျား မီတာသောင်းချီ၍ ရှည်လျားကြပြီး အာကာသဟင်းလင်းပြင်ရှိ တိုက်ပွဲဝင် စစ်သင်္ဘောကြီးများကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ဆိုကြပေရာ၊ တစ်ခါက အင်ပါယာ၏ ရှေ့တန်းစစ်ရေယာဉ်စုကို အကြီးအကျယ် ပျက်စီးစေခဲ့ဖူးသည့် သမိုင်းကြောင်းလည်း ရှိခဲ့ဖူးချေသည်။
သို့ရာတွင် ယခု ဝမ်ချန်၏ ရှေ့၌ ရောက်ရှိနေသော နက်သာနဂါးမှာမူ ထိုမျှအထိ အစွမ်းမကြီးသေးဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အလျား မီတာတစ်ရာခန့်သာ ရှိသဖြင့် မီတာသောင်းချီရှည်သော နဂါးကြီးများနှင့်မူ နှိုင်းဆ၍ မရနိုင်သေးပေ။
နက်သာနဂါးတို့တွင်လည်း အဆင့်အတန်းနှင့် အမျိုးအစား အမျိုးမျိုး ကွဲပြားကြပြီး တာဝန်အသီးသီးကို ထမ်းဆောင်ကြရသည်။ မြေအောက်၌ ပုန်းအောင်းနေသော ဤနဂါးငယ်မှာ အရွယ်အစား မကြီးမားသော်လည်း ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကိုမူ လျှော့တွက်၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဝမ်ချန်သည် ‘နက်သာမျက်လုံး’ တစ်ခုအား သုတ်သင်ပြီးနောက် ဤကဲ့သို့သော နက်သာနဂါးတစ်ကောင်နှင့် တိုးလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိချေ။ ဤသည်မှာ တန်ပါစ်ဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ နက်သာမျိုးနွယ်စု၏ စခန်းဖြစ်နေလေသလောဟု သူ သံသယဝင်မိတော့သည်။
နက်သာစစ်တပ်သည် တန်ပါစ်ကြယ်စုတန်းမှ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤသက်ရှိများ မှီတင်းနေထိုင်ရာ ဂြိုဟ်အား လုံးဝ စွန့်လွှတ်ခြင်း မရှိသေးဘဲ အင်အားအချို့ကို ချန်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်တန်ရာ၏။
၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဘယ်နည်း။ ဝမ်ချန်၏ အတွေးတို့သည် လျှပ်စစ်အလား လျင်မြန်နေပြီးနောက် သူသည် ၎င်း၏ ဓားရှည်ကြီးကို ဆွဲကိုင်ကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်လျက် နက်သာနဂါးထံသို့ တိုက်စစ်ဆင်ရန် ဦးတည်လိုက်တော့သည်။
ထိုစဉ် နက်သာနဂါးသည် ဟင်းလင်းပြင်သဖွယ် ကျယ်လောင်သော ခံတွင်းကြီးကို ဟလျက် အလွန်ပူပြင်းသော လေလှိုင်းတို့ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ယင်းသည် အစွမ်းထက် အိုင်းယွန်းအမြောက်များ၏ စွမ်းအင်တန်းနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေသည်။
အင်ပါယာ၏ သုတေသနပြုချက်များအရ နက်သာနဂါးတို့သည် အသိဉာဏ်ရှိသော သက်ရှိများ မဟုတ်ဘဲ နက်သာမျိုးနွယ်စုမှ ဖန်တီးထားသည့် တိုက်ပွဲဝင်လက်နက်များသာ ဖြစ်ကြသည်ဟု ဆိုပေသည်။
၎င်းတို့သည် ခံစားချက်မရှိ၊ နာကျင်မှုကို မသိ၊ ကြောက်ရွံ့၍ နောက်ဆုတ်ခြင်းလည်း မရှိကြသည့်အပြင် စွမ်းအင်ဖြင့် မှုတ်ထုတ်တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် စိတ်အာရုံဖြင့် ခြောက်လှန့်ခြင်း စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြ၏။
တိုက်ပွဲအတွင်း နက်သာနဂါးတစ်ကောင် ပေါ်လာခြင်းသည် ထိုတိုက်ပွဲ၏ အဆုံးအဖြတ် အချိန်နာရီသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။ ဝမ်ချန်နှင့် ဤသတ္တဝါကြီးတို့၏ တိုက်ပွဲသည် စတင်လိုက်သည်နှင့် အရှိန်အဟုန် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
နက်သာနဂါး၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်လှိုင်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဝမ်ချန်သည် ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုဘဲ စိတ်အာရုံစွမ်းအားကို အသုံးပြုလျက် ၎င်း၏ ရှေ့တွင် ထူထဲ၍ မမြင်နိုင်သော အကာအကွယ် ဒိုင်းလွှာများကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။
နက်သာနဂါး၏ စွမ်းအင်တို့သည် ထိုဒိုင်းလွှာနှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့၏။
ခဏအကြာတွင် ဧရာမ နက်သာနဂါး၏ လက်သည်းကြီးသည် ဝမ်ချန်၏ အထက်မှ ကျဆင်းလာပြီး ပြင်းထန်သော အားမာန်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။
ဝမ်ချန်သည် မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ၎င်း၏ ဓားရှည်ကို ဝေ့ယမ်းကာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
နက်သာနဂါး၏ အရေခွံသည် ဖျက်သင်္ဘောကြီးများ၏ အမြောက်ဒဏ်ကိုပင် ခံနိုင်ရည်ရှိသည်ဟု ကျော်ကြားသော်လည်း ဝမ်ချန်သည် သူ၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအားဖြင့် ထက်မြက်အောင် ပြုထားသော ဓားရှည်က ထိုလက်သည်းကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ စမ်းသပ်လိုစိတ် ပေါ်ပေါက်လာမိသည်။
ဓားအလင်းနှင့် နဂါးလက်သည်းတို့ ထိတွေ့မိပြီး ၀.၁ စက္ကန့်မျှ တန့်သွားပြီးနောက် ဓားသွားသည် လက်သည်းကို နှစ်ပိုင်းကွဲအောင် ပိုင်းဖြတ်လိုက်နိုင်ချေပြီ။
နက်သာနဂါးသည် ဒဏ်ရာရသွားသော ရှေ့လက်ကို ရုတ်သိမ်းလိုက်သော်လည်း မြေပြင်ပေါ်ရှိ ၎င်း၏ အမြီးဖြင့် ဝမ်ချန်ကို လျှပ်စီးအလား ပြင်းထန်စွာ ဝေ့ယမ်းတိုက်ခိုက်ပြန်သည်။
ဤတိုက်ခိုက်မှုကိုလည်း ဝမ်ချန်၏ စိတ်အာရုံဒိုင်းလွှာဖြင့် တားဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုဒဏ်ကြောင့် သူသည် မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားရ၏။
တိုက်ပွဲ အနည်းငယ် ဆင်နွှဲပြီးနောက် ဝမ်ချန်သည် ဤနက်သာနဂါး၏ အစွမ်းကို အခြေခံအားဖြင့် နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နက်သာနဂါးအား နက်သာမျိုးနွယ်စု၏ အစွမ်းထက်ဆုံး တိုက်ပွဲဝင်လက်နက်ဟု ခေါ်ဆိုကြခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပေ။
ဤမျှ အရွယ်အစားငယ်သည့် တိုင်အောင် ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ လွန်စွာ ခက်ခဲလှပေသည်။ အကယ်၍ အဆင့်မြင့် နည်းပညာသုံး လက်နက်ကြီးများသာ မရှိပါက ဤနက်သာနဂါးသည် တန်ပါစ်ဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအားလုံးကို သုတ်သင်နိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။
သို့ရာတွင် ယခုမူ ၎င်းသည် ဝမ်ချန်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံနေရပြီ ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချန်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ဓားရှည်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် စိတ်အာရုံစွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် မြှင့်တင်လိုက်တော့သည်။
‘ကြယ်တာရာအမြူတေ’ ဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော ဓားရှည်ကြီးသည် နေမင်းပမာ ထိန်လင်းတောက်ပလာပြီး ဓား၏ အရှိန်အဝါတို့သည် မိုးကောင်းကင်သို့တိုင် ထိုးတက်သွားလေသည်။
နက်သာနဂါးသည်လည်း ကြီးမားသော အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိဟန်တူပြီး ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကို နောက်သို့ ဆုတ်ကာ မြေကမ္ဘာ တုန်ဟည်းသွားစေမည့် ဟိန်းသံကြီးကို ထပ်မံ၍ လွှတ်ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။
ထိုပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆောက်အဦးများကို ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်လေသည်။
ထိုအရေးကြီးသော အချိန်တွင် ဝမ်ချန်သည် ၎င်း၏ ဓားရှည်ကို ပြင်းထန်စွာ လွှဲယမ်းလိုက်ရာ ဓားအလင်းသည် နက်သာနဂါး၏ စွမ်းအင်လှိုင်းကို အလွယ်တကူ ဖြတ်တောက်ကာ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။
နက်သာနဂါး၏ မာကျောလှသော နဖူးပြင်ထက်တွင် အက်ကြောင်းကြီး တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး မည်းနက်သော အလင်းတန်းများ ဦးခေါင်းမှ မေးရိုးတိုင်အောင် ပေါက်ထွက်သွားရ၏။
ထိုသတ္တဝါကြီးမှာ တုန်ရင်သွားပြီးနောက် တောင့်တင်းလျက် ရပ်တန့်သွားလေသည်။
သို့ရာတွင် ဝမ်ချန်သည် နောက်ထပ် အန္တရာယ်တစ်ခုကို အာရုံခံမိသဖြင့် အမြန်ဆုံး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာကာ ကုန်တိုက်ကြီး၏ အပြင်ဘက်သို့ ပျံထွက်လိုက်လေသည်။
ထိုသို့ ထွက်ခွာပြီး တစ်စက္ကန့်အကြာတွင် ကုန်တိုက်အတွင်း၌ နျူကလီးယားဗုံး ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်ပွားကာ အဆောက်အဦးကြီး တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားရတော့၏။
တစ်ကီလိုမီတာခန့် ဝေးရာသို့ ရောက်ရှိသွားသော ဝမ်ချန်သည် ပေါက်ကွဲမှုမှ လွင့်စဉ်လာသော အပိုင်းအစများကို ကာကွယ်ရင်း ဖုန်မှုန့်များ ကောင်းကင်ယံသို့ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်ကို ကြည့်နေမိသည်။
ခဏအကြာတွင် မီတာသုံးရာကျော် ကျယ်ပြီး မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့် နက်သော ဧရာမ ကျင်းကြီးတစ်ခု ဝမ်ချန်၏ ရှေ့၌ ပေါ်ထွက်လာပြီး ယခင်က ရှိခဲ့သော ကုန်တိုက်ကြီးမှာမူ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချန်သည် ထိုကျင်းကြီး၏ အစွန်းတွင် ရပ်ကာ နက်သာနဂါး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲခဲ့သည့် ကျင်းအတွင်းသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်လေသည်။ သူ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် လက်ဝါးဖြင့် မြေပြင်ကို ရိုက်ချလိုက်ရာ မြေအောက်လိုဏ်ခေါင်းကြီး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
ဤသည်မှာ နက်သာနဂါး တက်လာခဲ့သည့် လိုဏ်ခေါင်းပင် ဖြစ်ပေရာ ဝမ်ချန်သည် ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးနောက် ထိုလိုဏ်ခေါင်းအတွင်းသို့ ခုန်ဆင်းသွားခဲ့သည်။
မြေအောက်နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် နက်သာမျိုးနွယ်စုတို့ ဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေမည်ဟု သူ ယုံကြည်နေမိသည်။
အဆုံးမဲ့ မှောင်မိုက်သော လိုဏ်ခေါင်းအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်သွားပြီးနောက် ကီလိုမီတာ အတော်ကြာသော အခါတွင်မူ ဝမ်ချန်သည် အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှသော မြေအောက်ဂူကြီး တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေတော့သည်။
***