Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၁၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">နက္ခတ်တာရာ ပင်လယ်ပြင် (၁၂၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>တန်ပါစ်ဂြိုဟ်၏ စခန်းအမှတ် D01359 အနီးရှိ ဆင်းသက်ရာနေရာပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>“ဒီနေရာပဲ”</p> <p>ဝမ်ချန်သည် အမိုက်မှောင်အတိဖုံးလွှမ်းနေသော ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ရှုရင်း လေးနက်သောလေသံဖြင့် မြွက်ဟလိုက်လေသည်။ ၎င်း၏နောက်တွင် လိုက်ပါလာကြကုန်သော လူနှစ်ဆယ်ကျော်တို့မှာလည်း ချက်ချင်းပင် နိုးကြားတက်ကြွသွားကြချေသည်။</p> <p> ထိုသူတို့ထဲတွင် ရှုချန်ကျစ်ကဲ့သို့သော အထူးတာဝန်တပ်ဖွဲ့ဝင် အနည်းငယ်မှအပ ကျန်ရှိသူများမှာ အရန်စခန်း B00785 မှ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်လာကြသူများသာ ဖြစ်ကြပေ၏။</p> <p>ဝမ်ချန်၏ စကားသံအဆုံး၌ပင် တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွင်း၍ အာကာသယာဉ်တစ်စင်းသည် မြေပြင်သို့ အဟုန်ဖြင့် ဆင်းသက်လာလေတော့သည်။</p> <p>ယင်းယာဉ်၏ အပြင်ဘက်ကိုယ်ထည်သည် လေထုနှင့် ပြင်းထန်စွာ ပွတ်တိုက်မိသဖြင့် တောက်လောင်နေသော ကြယ်ပျံကြီးတစ်စင်းအလား ထင်မှတ်ရပေသည်။</p> <p>ဤသို့သော ဆင်းသက်ပုံမျိုးကို လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းရာချီက မှတ်တမ်းတင်ရုပ်ရှင်များ၌သာ မြင်တွေ့နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>အာကာသယာဉ်သည် မြေပြင်သို့ ပစ်တိုက်မိတော့မည့် ဆဲဆဲတွင်မှ ယာဉ်အောက်ခြေမှ တောက်ပသော မီးတောက်များ ပန်းထွက်လာပြီး အရှိန်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်လေသည်။</p> <p>ထို့နောက် ထောက်တိုင်လေးခုမှာ ပွင့်ထွက်လာကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ငြိမ်သက်စွာ ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့လေတော့သည်။</p> <p>“သွားကြစို့”</p> <p>ဝမ်ချန်သည် ရှေးဟောင်းပုံစံပေါက်နေသော ထိုအာကာသယာဉ်ဆီသို့ အပြေးတစ်ပိုင်း လှမ်းချီလိုက်ရာ အခြားသူများကလည်း ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါလာကြသည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် အာကာသယာဉ်၏ တံခါးမှာ အလိုအလျောက် ပွင့်ဟလာပြီး လှေကားတစ်ခု ဆင်းသက်လာချေသည်။ ဝမ်ချန်သည် လှေကားပေါ်သို့ ဦးစွာတက်လှမ်းကာ ယာဉ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။</p> <p>“မြန်မြန်... မြန်မြန်လုပ်ကြ”</p> <p>၎င်းသည် တံခါးဝ၌ ရပ်တန့်ကာ နောက်မှလူများကို အတင်းအကျပ် တိုက်တွန်းနေတော့သည်။</p> <p> တန်ပါစ်ဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ ထူးခြားသော စွမ်းအင်ဖြာထွက်မှုများကြောင့် အဆင့်မြင့်နည်းပညာသုံး ပစ္စည်းကိရိယာများမှာ ခေတ္တအတွင်း ပျက်စီးသွားတတ်ပေရာ အခြားနည်းလမ်း မရှိပေ။</p> <p>ယခု သူတို့ကို လာရောက်ကြိုဆိုသော အာကာသယာဉ်ကို အထူးပြုပြင်မွမ်းမံထားပြီး ဖွဲ့စည်းပုံကို အတတ်နိုင်ဆုံး ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ထားသော်လည်း တန်ပါစ်ဂြိုဟ်၏ လေထုအတွင်း မည်မျှကြာအောင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ကိုမူ မည်သူမျှ အာမမခံနိုင်ချေ။</p> <p>ဝမ်ချန်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသူတို့သည်လည်း အခြေအနေ၏ စိုးရိမ်ဖွယ်ရာကို သိရှိကြသဖြင့် အာကာသယာဉ်အတွင်းသို့ အမြန်ဆုံး ဝင်ရောက်ကြလေတော့သည်။</p> <p> နောက်ဆုံးမှ တက်လာသူမှာ ရှုချန်ကျစ်ကို ကျောပိုးထားသော အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>အားလုံးစုံလင်သည်နှင့် ဝမ်ချန်သည် လှေကားကို ဆွဲတင်ကာ တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး ယာဉ်နံရံရှိ အနီရောင်ခလုတ်ကို လက်ဝါးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှိပ်လိုက်လေသည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် အာကာသယာဉ် အောက်ခြေမှ မီးတောက်များ ထပ်မံပန်းထွက်လာကာ ဂြိုဟ်၏ ဆွဲငင်အားကို ရုန်းကန်လျက် မိုးကောင်းကင်ယံသို့ မြားတစ်စင်းအလား ထိုးတက်သွားတော့သည်။</p> <p>ယာဉ်အတွင်းရှိ လူအပေါင်းတို့မှာ ရင်တမမဖြင့် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေကြရပေသည်။ အကယ်၍ အာကာသယာဉ်၌ ချို့ယွင်းချက် တစ်စုံတစ်ရာ ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပါက ယာဉ်ရောလူပါ ပျက်စီးဆုံးရှုံးရမည်ကို လူတိုင်း ကောင်းစွာ သိရှိနားလည်ထားကြသည် မဟုတ်လော။</p> <p>သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေနှင့် မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။ အထူးဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော အာကာသယာဉ်မှာ စိတ်ချရမှုရှိလှသဖြင့် လောင်စာအားလုံး ကုန်ခမ်းသွားချိန်တွင် ကမ္ဘာပတ်လမ်းကြောင်းအနီးသို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။</p> <p>ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ပြင်ပရှိ စကြဝဠာမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်လာသူတို့မှာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ အော်ဟစ်ကြလေသည်။ အချို့ဆိုလျှင် မျက်ရည်ပင် ကျမိကြချေသည်။</p> <p>တန်ပါစ်ဂြိုဟ်ကို နက်သာမျိုးနွယ်စုများ သိမ်းပိုက်လိုက်ကတည်းက ၎င်းတို့သည် ဤဂြိုဟ်မှ စွန့်ခွာ၍ အင်ပါယာ၏ လုံခြုံသော နယ်မြေအတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် နေ့ညမပြတ် အိပ်မက်မက်ခဲ့ကြရသည် မဟုတ်လော။</p> <p>ယခုအခါ ထိုအိပ်မက်မှာ လက်တွေ့ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့၏ ရင်တွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်သော ပီတိကို စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြရန်ပင် ခဲယဉ်းလှပေတော့သည်။</p> <p>ထိုစဉ် သတိလစ်မေ့မြောနေသော ရှုချန်ကျစ်မှာ ညည်းတွားသံသဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်တောင်များ လှုပ်ခတ်လာကာ နိုးလာတော့မည့်ဟန် ပြလေသည်။</p> <p> ဝမ်ချန်သည် မဆိုင်းမတွပင် ၎င်းကို လက်ဝါးဖြင့် ထပ်မံရိုက်နှိပ်ကာ ပြန်လည်သတိလစ်သွားစေလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အချစ်ရူးလေးမှာ ယခုအချိန်တွင် အိပ်ပျော်နေခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်တန်ရာ၏။</p> <p> ရှုချန်ကျစ်၏ ရဲဘော်များမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း မည်သူမျှ ဝင်ရောက်ပြောဆိုခြင်း မရှိကြပေ။</p> <p>အင်ဂျင်အား ကုန်ခမ်းနေသော အာကာသယာဉ်သည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း မိနစ်အနည်းငယ်မျှ ငြိမ်သက်စွာ မျောပါနေပြီးနောက် အင်ပါယာ၏ ‘နယူးဆီး’အဆင့် အစောင့်အရှောက် စစ်သင်္ဘောတစ်စင်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာကာ စက်ရုပ်လက်တံဖြင့် ဖမ်းယူ၍ သင်္ဘောဝမ်းအတွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ သယ်ဆောင်သွားလေတော့သည်။</p> <p>အာကာသယာဉ်တံခါး ပွင့်သွားသည်နှင့် ဝမ်ချန်သည် ဦးစွာ ထွက်လာခဲ့သည်။ ပြင်ပတွင်မူ လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော အာကာသစစ်သည်တော်များနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့များက စောင့်ကြိုနေကြပေသည်။</p> <p>ငါးမိနစ်ခန့်အကြာတွင် ဝမ်ချန်သည် နားနေဆောင်တစ်ခု၌ ထိုင်ရင်း ‘နက္ခတ်တာရာ ကွန်ရက်’  မှတစ်ဆင့် ရှုရှောင်ချန်နှင့် ဆက်သွယ်လိုက်လေသည်။</p> <p>အင်ပါယာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဖြစ်သူ ရှုရှောင်ချန်သည် ဝမ်ချန်၏ ဆက်သွယ်မှုကို လက်ခံရရှိသောအခါ တည်ငြိမ်သယောင် ရှိသော်လည်း ၎င်း၏ မျက်ဝန်းအစုံ၌မူ မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p>ဝမ်ချန်က “တာဝန် ပြီးဆုံးပြီ” ဟု ပွင့်လင်းစွာ ပြောကြားလိုက်သောအခါ ရှုရှောင်ချန်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု ဆိုကာ စိတ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်ရလေသည်။</p> <p> ၎င်းက ဆက်လက်၍ “ကျုပ် ဟိုလီလိုက်ဂြိုဟ်  ကနေ စောင့်နေမယ်” ဟု ဆိုသည်။ ရှုရှောင်ချန်သည် မိမိ၏ သားဖြစ်သူကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်ကြိုဆိုလိုသော်လည်း အင်ပါယာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်နှင့်အညီ မိမိ၏ တာဝန်ဝတ္တရားကို စွန့်ခွာရန် မလွယ်ကူပေ။</p> <p>ထိုအခိုက်တွင် အစောင့်အရှောက် စစ်သင်္ဘော၏ အစွမ်းထက်သော အိုင်းယွန်းအင်ဂျင်များမှ အပြာရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ ‘ကြယ်တံခါး’  ဆီသို့ ဦးတည်၍ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခရီးနှင်လေတော့သည်။</p> <p>သုံးရက်အကြာတွင် ဝမ်ချန်သည် ရှုချန်ကျစ်ကို ခေါ်ဆောင်၍ ဟိုလီလိုက်ဂြိုဟ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ရှုရှောင်ချန်သည် အာကာသဆိပ်ကမ်းသို့ ကိုယ်တိုင်လာရောက် ကြိုဆိုလေသည်။</p> <p>၎င်းသည် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေသော သားဖြစ်သူကို ဂရုမမူဘဲ ဝမ်ချန်၏လက်ကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် “ဗိုလ်မှူးဝမ်... ရှုမျိုးနွယ်စုဟာ ခင်ဗျားရဲ့ ကျေးဇူးကို ဘယ်တော့မှ မေ့မှာမဟုတ်ပါဘူး” ဟု ပြောကြားလေသည်။</p> <p>ဝမ်ချန်က ပြုံးလျက် “ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကလည်း အားနာစရာကြီး” ဟု တုံ့ပြန်လိုက်သော်လည်း ရှုရှောင်ချန်ကမူ ခေါင်းခါယမ်းနေမိသည်။</p> <p>တန်ပါစ်ဂြိုဟ်သည် ယခုအခါ မည်မျှအန္တရာယ် များလှသည်ကို ၎င်း ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။</p> <p>နက်သာစစ်တပ်ကို မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ကျန်ရှိနေသော အကြွင်းအကျန်များမှာ ဂြိုဟ်ပေါ်၌ ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်နေဆဲပင်။ ထို့ပြင် ထူးခြားသော စွမ်းအင်ဖြာထွက်မှုများကြောင့် အင်ပါယာအနေဖြင့် အကြီးအကျယ် ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများ မဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> ဝမ်ချန်၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ အမှန်တကယ်တွင် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် အထူးဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော ယာဉ်၏ စိတ်ချရမှုကို လက်တွေ့သက်သေပြနိုင်ခဲ့သဖြင့် အင်ပါယာတပ်မတော်၏ နောက်ဆက်တွဲ လုပ်ဆောင်ချက်များအတွက် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အတွေ့အကြုံများကို ရရှိစေခဲ့သည်။</p> <p>အရေးကြီးဆုံးမှာ ဝမ်ချန်သည် ရှုရှောင်ချန်၏ တစ်ဦးတည်းသော သားကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ပျောက်ဆုံးနေသော ရှုချန်ကျစ်အနေဖြင့် တန်ပါစ်ဂြိုဟ်ပေါ်တွင် အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ဟု လူတိုင်းက ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည် မဟုတ်လော။</p> <p>အင်ပါယာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးသည် လေးနက်သော လေသံဖြင့် “စိတ်ချပါ... ရှုမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကတိကဝတ်ဟာ ပျက်ပြယ်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး” ဟု ဆိုသည်။</p> <p>၎င်းသည် ဝမ်ချန်အား ရှုချန်ကျစ်ကို ကယ်တင်နိုင်ပါက အမြင့်မြတ်ဆုံးသော မှူးမတ်မျိုးနွယ်ဖြစ်သည့် ‘ဂုဏ်သိက္ခာရှင် မှူးမတ်’  အဆင့် ရရှိရန် အပြည့်အဝ ထောက်ခံပေးမည်ဟု ယခင်က ကတိပြုထားခဲ့သည်။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိသည်။ အမှန်စင်စစ် ၎င်းသည် ထိုဘွဲ့ထူး ဂုဏ်ထူးများကို အရေးတယူ မရှိလှပေ။ ၎င်းအား တန်ပါစ်ဂြိုဟ်သို့ သွားရောက်စေခဲ့သည့် အဓိက တွန်းအားမှာ ထိုဂြိုဟ်၏ ထူးခြားသော အခြေအနေများကို စိတ်ဝင်စားခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုတာဝန်ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ရရှိခဲ့သော အကျိုးကျေးဇူးများမှာလည်း အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေရာ ရှုမျိုးနွယ်စု၏ ဆုလာဘ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မည်သို့မျှ မပြောပလောက်ပေ။</p> <p> သို့သော် ရှုရှောင်ချန်အနေဖြင့် ကတိတည်လိုသည်ဆိုပါကလည်း ငြင်းပယ်ရန် အကြောင်းမရှိချေ။</p> <p>ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနှင့် သားဖြစ်သူတို့ ပြောစရာ စကားများစွာ ရှိလိမ့်မည်ကို သိသဖြင့် ဝမ်ချန်သည် နှုတ်ဆက်၍ ထွက်ခွာခဲ့သည်။</p> <p>“ဗိုလ်မှူးဝမ်...”</p> <p>ဝမ်ချန် ထွက်ခွာသွားစဉ် ရှုရှောင်ချန်သည် အသံကို နှိမ့်ကာ “ချန်ကျစ်ရဲ့ ကိစ္စကို လျှို့ဝှက်ပေးထားဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p>ဟိုလီလိုက်ဂြိုဟ်သို့ အပြန်ခရီးတွင် သားအဖနှစ်ဦးမှာ နက္ခတ်တာရာ ကွန်ရက်မှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သလို ဝမ်ချန်ထံမှ ရရှိသော အချက်အလက်များအရ ရှုချန်ကျစ်၏ အခြေအနေအားလုံးကို ၎င်း နားလည်ပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> မိမိ၏ သားသည် ပုန်ကန်သူများနှင့် ပတ်သက်မိရုံမျှမက ဦးနှောက်ဆေးခြင်းကိုပင် ခံခဲ့ရသည် မဟုတ်လော။ ဤကိစ္စ ပေါက်ကြားသွားပါက ရှုမျိုးနွယ်စုအတွက် အရှက်တကွဲ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဝမ်ချန်က “ပြဿနာ မရှိပါဘူး” ဟု ခေါင်းညိတ်၍ ဆိုလိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူတစ်ပါးကိစ္စတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်တတ်သူ မဟုတ်ပေ။</p> <p>အမှန်တကယ်တွင် ထိုအကြောင်းကို သိရှိသူမှာ ဝမ်ချန် တစ်ဦးတည်း မဟုတ်ဘဲ အတူတူ လွတ်မြောက်လာသူများလည်း သိရှိကြပေသည်။ သို့သော် ထိုသူများကို ရှုရှောင်ချန် မည်သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည်ဆိုသည်မှာ ဝမ်ချန်နှင့် မသက်ဆိုင်သော ကိစ္စသာ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ယခုတစ်ခေါက် ဟိုလီလိုက်ဂြိုဟ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ‘ဟောက်ထျန်းနယ်မြေ’  သို့ ပြန်ရန် အားယူရင်း အနားယူရန်သာ ဝမ်ချန် ရည်ရွယ်ထားပေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save