Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၁၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">နက္ခတ်တာရာ ပင်လယ်ပြင် (၁၂၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ဘဝပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။</p> <p>ကြည်လင်ပြာလဲ့နေသော ကောင်းကင်ယံအောက်ဝယ် လေပြည်ညင်းတို့သည် တသွေးသွေး တိုက်ခတ်လျက် ရှိချေသည်။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် လက်ရှိကိုင်ဆောင်ထားသော အအေးနံ့သင်းသည့် ဖျော်ရည်ကို တစ်ငုံမျှ သောက်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်ကျေနပ်မှု အပြည့်ဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခပ်ဖွဖွ မှုတ်ထုတ်လိုက်မိ၏။</p> <p>ယင်းက ဝမ်ချန်၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ ကမ်းနားမဲ့ ရေကူးကန်ကြီးတစ်ခု တည်ရှိနေပြီး လှပသော ရေသူမနှစ်ဦးမှာလည်း ရေထဲ၌ ဟိုဒီကူးခတ်ကာ ကစားမြူးတူးနေကြပေရာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရေစက်ကလေးများမှာ ဝမ်ချန်၏ ခြေထောက်ပေါ်သို့ လွင့်စင်လာပြီး လန်းဆန်းအေးမြသော အထိအတွေ့ကို ဆောင်ကြဉ်းပေးလျက် ရှိချေသည်။</p> <p>အဝေးတစ်နေရာသို့ မျှော်ကြည့်လိုက်ပါမူ စိမ်းလန်းစိုပြေသော မြက်ခင်းပြင်ကြီးများ၊ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ တောက်ပသော ကန်ရေပြင်၊ ထူထပ်လှသော တောအုပ်ကြီးများနှင့် မြင့်မားလှသော တောင်တန်းကြီးများကို မြင်တွေ့ရပေလိမ့်မည်။</p> <p>တန်ပါစ်ဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ ကယ်ဆယ်ရေးတာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ ထမ်းဆောင်ပြီးနောက် ဟိုလီလိုက်ဂြိုဟ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဝမ်ချန်သည် ဟိုလီလိုက်အင်စတီကျုမှ ငှားရမ်းပေးထားသော ဗီလာမှ ရှုမျိုးနွယ်စုက လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်သော အိမ်ရာဝန်းကြီးအတွင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခဲ့လေသည်။</p> <p>ထိုအိမ်ရာဝန်းကြီးအတွင်း၌ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော ဗီလာကြီးသာမက ကျယ်ပြောလှသော စိုက်ပျိုးခင်းများ၊ စားကျက်မြေများ၊ အမဲလိုက်တောအုပ်များနှင့် စတုရန်းကီလိုမီတာ ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ကျယ်ဝန်းသော ကိုယ်ပိုင်အိုင်ကြီး တစ်ခုပင် ပါဝင်ပေသည်။</p> <p>ထိုမျှမက ယင်း၏ တန်ဖိုးမှာလည်း ကြယ်တာရာသုံးငွေဖြင့်ပင် အကဲဖြတ်ရန် မစွမ်းသာဘဲ မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခု၏ အခြေခံအုတ်မြစ် သယံဇာတပင် ဖြစ်တန်ရာ၏။</p> <p>ရှုရှောင်ချန်သည် မိမိ၏ သားဖြစ်သူကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သည့်အတွက် မည်မျှပင် တန်ဖိုးကြီးမားသည်ဖြစ်စေ အနှမြောမရှိ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဝမ်ချန်သည်လည်း ဤစံအိမ်ကြီးတွင် တစ်ပတ်မျှ နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက် စိတ်နှလုံးမှာလည်း လုံးဝ အနားရလျက် ရှိချေပြီ။</p> <p>ဖြန်း...</p> <p>ရေသူမတစ်ဦးသည် ရေပြင်အထက်သို့ ဝုန်းကနဲ ခုန်တက်လာပြီး ဝမ်ချန်၏ ရင်ခွင်အတွင်းသို့ ခိုဝင်လာချေသည်။ ဤရေသူမလေးမှာ တန်မိုပင် ဖြစ်ပေရာ သူမသည် ဝမ်ချန်၏ လည်ပင်းကို ဖက်တွဲလျက် အချိုသာဆုံးသော အနမ်းတစ်ပွင့်ကို ပေးအပ်လိုက်လေသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူမသည် ဝမ်ချန်၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ မျက်နှာအပ်ကာ "အပန်းဖြေခရီးက မြန်မြန်ကုန်ဆုံးသွားတာပဲနော်" ဟု ညည်းတွားလျက် သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။</p> <p>ဝမ်ချန်က ပြုံးလျက် သူမ၏ ခါးကလေးကို ဖက်ကာ "ခွင့်ရက်တွေ ထပ်တိုးတောင်းလိုက်ပါလား" ဟု ဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p>ဤအတောအတွင်း မင်မေနှင့် တန်မိုတို့သည် ဟိုလီလိုက်ဂြိုဟ်ပေါ်တွင် ဝမ်ချန်နှင့်အတူ ရှိနေခဲ့ကြပေရာ လူသားတို့ အားကျရရုံသာမက နတ်မင်းတို့ပင် ငြူစူရလောက်သော နေ့ရက်များကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြပေသည်။</p> <p>တန်မိုက နှုတ်ခမ်းလေးစူလျက် "ခွင့်ယူထားတာ ကြာပြီလေ၊ နောက်ထပ် ထပ်တိုးရင် မိသားစုက သိသွားလိမ့်မယ်၊ အဲဒါဆိုရင် ဒုက္ခရောက်ကုန်မှာပေါ့" ဟု ပြန်ပြောလေသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူမ၏ မိသားစုသာ သူမသည် ဟိုလီလိုက်ဂြိုဟ်ပေါ်တွင် ချစ်သူနှင့်အတူ လာရောက် အပန်းဖြေနေသည်ကို သိသွားပါက အကျိုးဆက်မှာ မတွေးဝံ့စရာပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> ထိုစဉ်မှာပင် မင်မေသည်လည်း ရေကန်ထဲမှ တက်လာပြီး ဝမ်ချန်၏ ဘေးနား၌ လာရောက်ခိုကပ်နေပြန်၏။ သူမသည်လည်း ဝမ်ချန်နှင့် မခွဲခွာလိုသေးသည်မှာ အထင်အရှားပင်။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် ချစ်သူနှစ်ဦးလုံးကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ထည့်ကာ "ရပါတယ်၊ နောက်တစ်ခါကျရင် ငါကိုယ်တိုင် ထိုက်ဝူကြယ်စုတန်းကို လာပြီး မင်းတို့နဲ့ အတူနေပေးမယ်" ဟု နှစ်သိမ့်လိုက်လေသည်။</p> <p>ဝမ်ချန်၌ အခြားလုပ်ဆောင်ရန် အစီအစဉ်များ ရှိနေသေးသောကြောင့် တန်မိုနှင့် မင်မေတို့နောက်သို့ လိုက်မသွားနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ထို့ပြင် ထိုမိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာလည်း အင်ပါယာ ပထမစစ်ဘက်အကယ်ဒမီသို့ ဝင်ခွင့်ရရန် ခက်ခဲစွာ ကြိုးစားခဲ့ရသူများ ဖြစ်သည့်အပြင် ယင်းက ၎င်းတို့ မိသားစု၏ မျှော်လင့်ချက်များလည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဝမ်ချန်အနေဖြင့်လည်း မိမိနှင့်အတူ ရှိနေရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ ပညာရေးကို စွန့်လွှတ်စေရန် တစ်ကိုယ်ကောင်းမဆန်လိုပေ။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် ထိုမိန်းကလေးများကို တစ်သက်လုံး စောင့်ရှောက်နိုင်သည့် စွမ်းအား ရှိသော်ငြားလည်း ထိုသို့ မပြုလုပ်ခဲ့ချေ။</p> <p>"ကောင်းပါပြီ" ဟု မင်မေက လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလျက် အနမ်းတစ်ပွင့်ကို ဖန်တီးလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>ဝမ်ချန်၏ စိတ်အစုံမှာလည်း လှုပ်ခတ်သွားပြီး သာယာမှုနောက်သို့ လိုက်ပါရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ကိုယ်ပိုင်အချက်အလက်စက်မှာ တုန်ခါလာပြီး ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ဝင်ရောက်လာလေသည်။</p> <p>သူသည် ယင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် "အဝတ်အစားတွေ ဝတ်လိုက်ကြတော့၊ ဧည့်သည်တွေ လာနေပြီ" ဟု ဆိုကာ ချစ်သူနှစ်ဦး၏ ကိုယ်လေးကို ပုတ်၍ သတိပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>မိနစ်သုံးဆယ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ခေတ်မီလှသော အာကာသပျံသန်းရေးယာဉ်တစ်စီးသည် စံအိမ်၏ ဆိပ်ကမ်းသို့ ဆိုက်ကပ်လာပြီး ယာဉ်ပေါ်မှ အမျိုးသားနှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့ ဆင်းသက်လာကြလေသည်။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် ထိုဧည့်သည် သုံးဦးကို ဗီလာ၏ ဧည့်ခန်းဆောင်၌ လက်ခံတွေ့ဆုံခဲ့၏။ ၎င်းတို့အနက် သပ်ရပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက ဝမ်ချန်ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ကာ "ကျွန်တော်က ကျာစီလေလံရုံရဲ့ စီးပွားရေးမန်နေဂျာ ချူရှင်းအန်း ဖြစ်ပါတယ်၊ လူကြီးမင်းကို အခုလို အလုပ်အကျွေးပြုခွင့်ရတာ ဂုဏ်ယူမိပါတယ်" ဟု မိတ်ဆက်စကား ဆိုလေသည်။</p> <p>ဤလူသုံးဦးမှာ အင်ပါယာ၏ ထိပ်တန်းလေလံရုံကြီး (၅) ခုအနက် တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်သော ကျာစီလေလံရုံမှ လာရောက်ကြသူများ ဖြစ်ပေသည်။ ဝမ်ချန်သည် ရှုရှောင်ချန်၏ အဆက်အသွယ်မှတစ်ဆင့် ၎င်းတို့နှင့် ချိတ်ဆက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သို့မဟုတ်ပါက ဝမ်ချန်သည် အင်ပါယာ၏ ဗိုလ်မှူးတစ်ဦးနှင့် တတိယတန်းစား မှူးမတ်မျိုးနွယ် ဖြစ်သော်ငြားလည်း ကျာစီလေလံရုံကဲ့သို့သော နေရာမျိုးမှ မန်နေဂျာတစ်ဦး၊ အကဲဖြတ်အရာရှိတစ်ဦးနှင့် ဥပဒေအကြံပေးတစ်ဦးတို့က နေအိမ်အရောက် ဝန်ဆောင်မှုပေးရန် လာရောက်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>ဝမ်ချန်က "ကောင်းပြီ" ဟု ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် စားပွဲပေါ်သို့ သေတ္တာတစ်လုံး တင်ကာ အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်လေသည်။</p> <p>ကျာစီလေလံရုံ၏ မန်နေဂျာ ချူရှင်းအန်းသည် ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသူဖြစ်သော်ငြားလည်း သေတ္တာအတွင်းရှိ ပစ္စည်းများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားပြီး တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားမိ၏။</p> <p>ရိုးစင်းလှသော ထိုသစ်သားသေတ္တာအတွင်းဝယ် ခရမ်းနုရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော နက်သာအမြူတေများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>နက်သာအမြူတေ ဆိုသည်မှာ နက်သာမျိုးနွယ်စုများ သေဆုံးသွားပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ထူးခြားသည့် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးများ ဖြစ်ပေရာ ယင်းတို့၌ မယုံကြည်နိုင်လောက်သော ဂုဏ်သတ္တိများ ရှိချေသည်။</p> <p>အင်ပါယာသည် ထိုအမြူတေများကို လေ့လာပြီးနောက် အဆင့်မြင့်နည်းပညာရပ်များစွာတွင် အသုံးပြုလျက် ရှိလေသည်။ အထူးသဖြင့် အင်ပါယာ၏ အဆင့်မြင့်ဆုံးသော တိုက်ခိုက်ရေး မက်ကာများကို ထုတ်လုပ်ရာတွင် ဤအမြူတေများမှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်လှပေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် နက်သာအမြူတေများကို အင်ပါယာ၏ ဗျူဟာမြောက် သယံဇာတအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး ပြင်ပဈေးကွက်တွင် ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားခြင်းကို တားမြစ်ထားသော်လည်း သီးသန့်ရောင်းဝယ်မှုများတွင်မူ ပြဿနာ မရှိချေ။</p> <p>နက်သာအမြူတေ တစ်ခု၏ တန်ဖိုးမှာ ယင်း၏ အရွယ်အစားအလိုက် ကြယ်တာရာသုံးငွေ သိန်းဂဏန်းမှ သန်းဂဏန်းအထိ ရှိပေသည်။</p> <p>ဝမ်ချန်၏ သေတ္တာအတွင်း၌မူ နက်သာအမြူတေ တစ်ရာကျော်မျှ ရှိနေပေရာ ယင်း၏ တန်ဖိုးမှာ ကြယ်တာရာသုံးငွေ သန်းတစ်ရာကျော်ပင် ကျော်လွန်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုမျှမက ယင်းကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှပေရာ ချူရှင်းအန်း၏ မျက်ဝန်းများတွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားချေသည်။</p> <p>သူက ဝမ်ချန်ကို "လူကြီးမင်းအနေနဲ့ ဒီနက်သာအမြူတေတွေကို သီးသန့်လေလံတင်မှာလား၊ ဒါမှမဟုတ်..." ဟု စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်မိ၏။</p> <p>"လေလံတင်နေဖို့ မလိုပါဘူး" ဟု ဝမ်ချန်က လက်ကာပြလိုက်ပြီး "ဈေးနှုန်းကိုပဲ အကဲဖြတ်ပေးပါ၊ ကျာစီလေလံရုံကိုပဲ အကုန်ရောင်းလိုက်မယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p>"ကောင်းပါပြီဗျာ"</p> <p>ချူရှင်းအန်းသည် ကောင်းကင်မှ မမျှော်လင့်ဘဲ မုန့်ကျလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပေသည်။ အကယ်၍ ဤအရောင်းအဝယ်ကို ကောင်းမွန်စွာ စီမံနိုင်ပါက ကျာစီလေလံရုံအနေဖြင့် အမြတ်အစွန်း ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း အခကြေးငွေ အမြောက်အမြား ရရှိမည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ထို့နောက် နက်သာအမြူတေများကို တစ်ခုချင်းစီ ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်တွင် တင်၍ အကဲဖြတ်အရာရှိက ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်လေသည်။ ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် ချူရှင်းအန်းသည် စုစုပေါင်းတန်ဖိုးကို တွက်ချက်ကာ ဝမ်ချန်ထံသို့ ရိုသေစွာ တင်ပြလိုက်လေသည်။</p> <p>ဝမ်ချန်က ယင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် "ကောင်းပြီ၊ ဒီဈေးနဲ့ပဲ ရောင်းမယ်" ဟု ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူသည်လည်း နက်သာအမြူတေ၏ ပေါက်ဈေးကို ကြိုတင်စုံစမ်းထားပြီး ဖြစ်ပေရာ ကျာစီလေလံရုံ၏ အကဲဖြတ်ချက်မှာ တရားမျှတမှု ရှိသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ပေသည်။</p> <p>ယင်းနောက် ဥပဒေအကြံပေးက အရောင်းအဝယ်စာချုပ်ကို ချက်ချင်း ရေးသားပေးကာ နှစ်ဖက်လက်မှတ်ရေးထိုးပြီးနောက် ကြယ်တာရာသုံးငွေ သန်းတစ်ရာကျော်မှာ ဝမ်ချန်၏ ငွေစာရင်းအတွင်းသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။</p> <p>ချူရှင်းအန်းက ပြန်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် "မလောနဲ့ဦး" ဟု ဝမ်ချန်က ပြုံးလျက် တားလိုက်ပြီး "ကျွန်တော့်ဆီမှာ ပစ္စည်းတွေ ကျန်သေးတယ်၊ မင်းတို့ စိတ်ဝင်စားလား" ဟု မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>"ကျန်သေးတယ် ဟုတ်လား" ဟု ချူရှင်းအန်းက မျက်လုံးပြူးကာ "ဘယ်လောက်တောင် ကျန်သေးလို့လဲ" ဟု မေးလိုက်မိ၏။</p> <p>ဝမ်ချန်က လက်ခုပ်တစ်ချက် တီးလိုက်ပါမူ တန်မိုနှင့် မင်မေတို့သည် သေတ္တာအကြီးကြီး တစ်လုံးကို မလာကြပြီး ချူရှင်းအန်း၏ ရှေ့မှောက်၌ တင်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> သေတ္တာဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါတွင်မူ ယင်းအတွင်း၌ နက်သာအမြူတေများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ယခင်အရေအတွက်ထက် ဆယ်ဆမျှ ပိုမိုများပြားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>"ဒီလောက်တောင် များတာလား..."</p> <p>ချူရှင်းအန်းမှာ မူးလဲမတတ် ဖြစ်သွားရပြီး ဝမ်ချန်အပေါ် ထားရှိသော သူ၏ အမြင်မှာလည်း လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။</p> <p>သူသည် ဝမ်ချန်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အကဲဖြတ်နိုင်ပြီဟု ထင်မှတ်ထားသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ဝမ်ချန်ကို အလွန်အမင်း လျှော့တွက်မိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ကျာစီလေလံရုံမှ မန်နေဂျာဖြစ်သူသည် သူ၏ နဖူးပေါ်မှ ချွေးစက်များကို သုတ်လိုက်ရပေသည်၊ အကြောင်းမှာ သူခံစားနေရသော ဖိအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ဝမ်ချန်ကမူ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြုံးနေမိ၏။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် တန်ပါစ်ဂြိုဟ်၏ မြေအောက်ခန်းမအတွင်းမှ နက်သာအမြူတေ အမြောက်အမြားကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ ယခုရောင်းချလိုက်သော ပမာဏမှာ သူပိုင်ဆိုင်သမျှ၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံမျှသာ ရှိပေသည်။</p> <p>ထိုပစ္စည်းများသည် ဝမ်ချန်အတွက် အသုံးမဝင်လှသဖြင့် ငွေသားအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းမှာ အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save