Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၂၇၇)</h2> <h2 style="text-align:center">နောက်မဆုတ်တမ်း</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​<strong>လင်းကျန့်ယန်</strong> ပြောပြလိုက်သည့် တိုက်ပွဲဝင်အင်အား ခန့်မှန်းချက်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါမှ <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong> အမှန်တကယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။</p> <p>​"<strong>ငါတို့</strong>ရဲ့ အင်အားက ဇွန်ဘီ ၂ သန်းခွဲကို ခုခံနိုင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာမဟုတ်တော့ဘူး။ ဒီတစ်ခေါက် ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီးရဲ့ အတိုင်းအတာက အဲဒီလောက်အထိ ကြီးမားဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ" ဟု <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>က စိတ်ပေါ့ပါးစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ခန့်မှန်းထားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခု <strong>ငါတို့</strong>အတွက် အရေးကြီးဆုံးက တိုက်ပွဲမတိုင်မီ ပြင်ဆင်မှုတွေပဲ။ ဒီစစ်ပွဲကြီးမှာ ဆုံးရှုံးမှုကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လျှော့ချရမယ်၊ မဟုတ်ရင် အနိုင်ရရင်တောင်မှ ရင်းနှီးရတာနဲ့ မထိုက်တန်ဘူး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်" ဟု <strong>လင်းကျန့်ယန်</strong>၏ မျက်နှာထက်တွင်မူ စိတ်အေးလက်အေး ရှိမနေပေ။</p> <p>​"ဗိုလ်ချုပ်လင်း... အဲဒီလောက်အထိ စိုးရိမ်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ တိုက်ပွဲဖြစ်တဲ့အခါ တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ်တွေကို ရှေ့က ထားလိုက်ရင် <strong>ငါတို့</strong>လူတွေ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရတာက အနည်းဆုံးပဲ ဖြစ်မှာပါ" ဟု <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>က အရေးမစိုက်သလို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​အကယ်၍ တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ် ၂ သိန်းလုံးသာ ပျက်စီးသွားမည်ဆိုပါက <strong>သူတို့</strong>လည်း ဆက်တိုက်နေစရာ မလိုတော့ဘဲ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။</p> <p>​"<strong>မင်း</strong>က ဒီလိုတွေးထားတာကိုး... ဒါကြောင့်လည်း စိတ်အေးနေနိုင်တာပဲ။"</p> <p>​<strong>လင်းကျန့်ယန်</strong>မှာ အတော်လေး ဆွံ့အသွားရသည်။ "တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ်တွေ ပျက်စီးသွားတာက ဆုံးရှုံးမှု မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p>​"ဒီတိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ် ၁ သိန်းကို ချေးဖို့အတွက် ဝေအဘိုးကြီး ဘယ်လောက်တောင် ပေးဆပ်ခဲ့ရလဲ <strong>မင်း</strong> သိရဲ့လား။ လာမယ့် တစ်နှစ်အတွင်းမှာ <strong>ငါတို့</strong>က နှစ်ဆ ပြန်ပေးရမှာ။"</p> <p>​"အကယ်၍ အကုန်လုံး ဆုံးရှုံးသွားရင် <strong>ငါတို့</strong>က တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ် ၂ သိန်း ပြန်လျော်ရမယ်၊ ပြီးတော့ <strong>ငါတို့</strong>ဆီက ၁ သိန်းလည်း ပါသွားဦးမယ်။ တကယ်လို့ အဲဒီအခြေအနေမျိုး ရောက်သွားရင်တော့ လာမယ့် တစ်နှစ်အတွင်းမှာ <strong>ဌာန</strong>ဘက်က နယ်မြေအသစ်တွေ တိုးချဲ့ဖို့ စိတ်ပင် မကူးနိုင်တော့ဘူး။"</p> <p>​"ဒီလောက်တောင် အကြီးအကျယ် ကစားတာလား" <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong> အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ <strong>သူ</strong> ဤအချက်ကို အမှန်တကယ် မသိခဲ့ပေ။ "ဒါက တကယ်ပဲ ထိုက်တန်ရဲ့လား"</p> <p>​"ထိုက်တန်တာပေါ့။ ဒီစက်မှုဇုန်က <strong>မင်း</strong> ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိတယ်။ အထဲမှာ ပါတဲ့ ရှားပါးသတ္တုတွေအပြင် အလွန်အရေးကြီးတဲ့ စက်ကိရိယာ အစီးပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းလောက် ရှိသေးတယ်။"</p> <p>​"အကယ်၍ အကုန်လုံးကိုသာ သိမ်းကျုံးယူနိုင်မယ်ဆိုရင် တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ် ၂ သိန်းကို အလွန်ဆုံး ၂ လအတွင်း ပြန်လုပ်နိုင်တယ်။"</p> <p>​"ဒါပေမဲ့ ငါ အရင်က ပြောသလိုပဲ... ဆုံးရှုံးမှုကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လျှော့ချရမယ်၊ မဟုတ်ရင် <strong>ငါတို့</strong> ခိုလှုံရေးစခန်းရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို နှောင့်နှေးစေလိမ့်မယ်။"</p> <p>​"တစ်ကယ်လို့ ဆိုးဆိုးရွားရွား ဖြစ်လာပြီး ဇွန်ဘီအရေအတွက်က ၂ သန်းခွဲကို ကျော်သွားရင်တောင် <strong>ငါတို့</strong> တိုက်ကို တိုက်ရမယ်။ အနည်းဆုံးတော့ အဲဒီ မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီတွေကို ကြောက်သွားအောင် လုပ်ရမယ်၊ နောက်တစ်ကြိမ် လာလုဖို့အတွက် ပြင်ဆင်တဲ့အနေနဲ့ပေါ့။"</p> <p>​"မဟုတ်ရင် ဒီလို စစ်ပွဲမျိုးက စတားရှီး ခိုလှုံရေးစခန်းအတွက် အသုံးစရိတ် အရမ်းများလွန်းတယ်၊ အကြိမ်ကြိမ် မလုပ်နိုင်ဘူး။ ဒီတစ်ခေါက် <strong>ကြေးစား</strong>အဖွဲ့ချုပ်ကို ပေးရမယ့် ထောက်ပံ့ကြေးကတင် တော်တော်လေး အထိနာစေတယ်" ဟု <strong>လင်းကျန့်ယန်</strong>က တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​<strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong> နားထောင်ပြီးနောက် မျက်နှာထားမှာ တည်ငြိမ်သွားသည်။ ယခုအချိန်တွင်မှ ခိုလှုံရေးစခန်း၏ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်များသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် "နောက်မဆုတ်တမ်း" စိတ်ဓာတ်ဖြင့် အကုန်ပုံအော၍ လောင်းကြေးထပ်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း <strong>သူ</strong> နားလည်သွားတော့သည်။</p> <p>​...</p> <p>​နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>သည် ရှေ့တန်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။ သို့သော် ယခုအခါ <strong>သူ့</strong>၏ စိတ်ခံစားချက်မှာ ယခင်နှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ။</p> <p>​ယခင်က ရှိခဲ့သော ဝေခွဲမရသည့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၎င်းတို့အစား အားတက်ကြွကြွ ဖြစ်နေသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p>​ဤတစ်ကြိမ်တွင် စတားရှီး ခိုလှုံရေးစခန်းသည် အကြီးအကျယ် လောင်းကြေးထပ်ထားသည်။ ရင်ဆိုင်ရမည့် ဘေးအန္တရာယ်မှာလည်း မူလက ခန့်မှန်းထားသည်ထက် လေး၊ ငါးဆခန့် ပိုများနေသည်။</p> <p>​သို့သော် အကယ်၍ အနိုင်ရရှိခဲ့ပါက ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်မှာလည်း ပို၍ ကြီးမားလှပေမည်။</p> <p>​အကြောင်းမှာ မူလ အစီအစဉ်အရဆိုလျှင် <strong>သူတို့</strong>သည် စက်မှုဇုန်အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများကိုသာ ယူဆောင်သွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​စက်မှုဇုန်တစ်ခုအတွင်းရှိ ပစ္စည်းများမှာ များပြားသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့ကို အခြေခံ၍ အခြေစိုက်စခန်း တစ်ခု တည်ဆောက်ရန်မှာမူ စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>​အခြေစိုက်စခန်းနှင့် ခိုလှုံရေးစခန်း  ဆိုသည်မှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အယူအဆများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် စတားရှီး ခိုလှုံရေးစခန်းသည် စတားရှီး အခြေစိုက်စခန်း အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုပါက လိုအပ်သော သယံဇာတများမှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှပေသည်။</p> <p>​ဤမျှများပြားသော သယံဇာတများကို မည်သည့်နေရာမှ ရနိုင်မည်နည်း။</p> <p>​အကောင်းဆုံး ပစ်မှတ်မှာ ကွမ်ဟန်မြို့ ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ကွမ်ဟန်မြို့သည် ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီက အဆင့်မြင့် မြို့ကြီးတစ်မြို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ချဲ့ကားပြောခြင်း မဟုတ်ဘဲ ၎င်းအတွင်းရှိ သယံဇာတများမှာ အခြားမြို့များထက် ဆယ်ဆ၊ အဆတစ်ရာမက ရှိနိုင်သည်။</p> <p>​ထို့ထက် ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ကွမ်ဟန်မြို့ကို <strong>ကြေးစား</strong>များ၏ "တားမြစ်နယ်မြေ" ဟု ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း ၎င်းမှာ ဇွန်ဘီများလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်ရာ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း မည်သူမျှ သယံဇာတများကို သွားရောက် မယူငင်နိုင်ခဲ့ကြပေ။</p> <p>​ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းသည် မည်သူမျှ မတူးဖော်ရသေးသော ရွှေတွင်း ကြီး တစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​အကယ်၍ ဤတိုက်ပွဲကို ကောင်းမွန်စွာ တိုက်နိုင်ခဲ့ပါက၊ ထို မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီများကို ကြောက်လန့်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး သန်းနှင့်ချီသော ဇွန်ဘီများကို ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့ပါက ကွမ်ဟန်မြို့ အရှေ့ဘက်ခြမ်းတွင် ဇွန်ဘီအရေအတွက်မှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားမည်မှာ အမှန်ပင်။</p> <p>​ထိုအချိန်ကျလျှင် ဤကွမ်ဟန်မြို့ (အနည်းဆုံး မြို့အရှေ့ဘက်ခြမ်း) သည် <strong>ကြေးစား</strong>များအတွက် တားမြစ်နယ်မြေ မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p>​စက်မှုဇုန်တစ်ခုလုံးကိုပင် ရှေ့တန်းကင်းစခန်းတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ တပ်က တပ်စွဲထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ စတားရှီး ခိုလှုံရေးစခန်းသည် ဤ "ရွှေတွင်း" ကြီးကို စိတ်ကြိုက် တူးဖော်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​၎င်းမှာ ကြီးမားသော လောင်းကစားပွဲကြီး တစ်ခုဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p>​ဤအချက်များကို တွေးတောမိသွားသောကြောင့် ယခုအခါ <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ သွားရောက် မေးမြန်းစဉ်ကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​<strong>သူ့</strong>၏ ပြောင်းလဲသွားသော အခြေအနေကို ထော်ယုံယွမ်က ချက်ချင်းပင် သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>​"ရဲဘော် <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>... ဒီတစ်ခေါက် ပြန်လာတော့ တစ်ခုခု မေးမြန်းခဲ့ရလား။ <strong>ငါတို့</strong>ကိုလည်း နည်းနည်းလောက် ပြောပြပါဦး" ဟု ထော်ယုံယွမ်က မျှော်လင့်တကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"အင်း... မေးခဲ့ပါတယ်။ စစ်ကူ တွေ လမ်းမှာ ရောက်နေပြီ၊ အဆင်မပြေတာမျိုး မရှိရင်တော့ အချိန်မီ ရောက်လာလိမ့်မယ်။"</p> <p>​"တပ်ဘက်ကလည်း မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အမှားမျိုး ဖြစ်မှာ စိုးရိမ်လို့ သတင်းကို အတိအလင်း မထုတ်ပြန်သေးတာပါ။ <strong>ငါတို့</strong>ကို အထင်မှားမှာ စိုးလို့လေ။"</p> <p>​"ဒါပေမဲ့ တပ်က နည်းလမ်းနှစ်မျိုးလုံး ပြင်ဆင်ထားပါတယ်။ တစ်ဖက်က ခံစစ်စည်းတွေ ဆောက်ပြီး တိုက်ပွဲကြီးအတွက် ပြင်နေသလို၊ နောက်တစ်ဖက်ကလည်း အချိန်မရွေး ဆုတ်ခွာဖို့ အသင့်ပြင်ထားတယ်" ဟု <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"တကယ်လား" ထော်ယုံယွမ် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် <strong>သူ</strong> သံသယဖြင့် ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီးက ဒီလောက်အထိ ကြီးမားနေတာ၊ စတားရှီး ခိုလှုံရေးစခန်းဘက်က ဒီလောက်များတဲ့ စစ်ကူတွေကို အမှန်တကယ် လွှတ်ပေးနိုင်ပါ့မလား။"</p> <p>​"ဟဲဟဲ စစ်ကူ တွေ ရောက်လာတာနဲ့ တပ်က သတင်းထုတ်ပြန်မှာပဲ၊ အဲဒီကျရင် <strong>မင်း</strong> သိရမှာပါ။ ဒါကြောင့် ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီး အမြန်ကြီး ပေါက်ကွဲမထွက်လာဖို့ပဲ ဆုတောင်းရအောင်။ မဟုတ်ရင်တော့ အကုန်လုံးက အလဟဿ ဖြစ်ကုန်ပြီး ထွက်ပြေးရုံပဲ ရှိတော့မယ်" ဟု <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>က ပြောလိုက်ပြီးနောက် အဝေးသို့ လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် လှမ်းကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p>​အကြောင်းမှာ <strong>သူ</strong> သွားလိုက် ပြန်လိုက် လုပ်နေသည့် အချိန်အတောအတွင်းမှာပင် ဤနေရာရှိ ဇွန်ဘီအရေအတွက်မှာ ၁ သန်း ၁ သိန်းအထိ ခုန်တက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ထော်ယုံယွမ်နှင့် ကင်းထောက်အဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း နားလည်မှုရှိရှိဖြင့် ဆက်လက် မမေးမြန်းကြတော့ပေ။</p> <p>​အားလုံးက စိတ်ရှည်စွာဖြင့်လည်းကောင်း၊ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့်လည်းကောင်း စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။</p> <p>​နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် <strong>သူတို့</strong>၏ အဝေးကြည့်မှန်ပြောင်းများအတွင်း အဝေးမှ ထူးခြားသော အခြေအနေတစ်ခုကို ထပ်မံ သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။ ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီး နောက်ထပ် တစ်အုပ်မှာ ဤဘက်သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ချီတက်လာနေပြန်သည်။</p> <p>​"၁ သန်း ၂ သိန်း ဖြစ်သွားပြီ" အဝေးကြည့် ကိရိယာပေါ်တွင် ပေါ်နေသော ကိန်းဂဏန်းကို ကြည့်ကာ ထော်ယုံယွမ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​<strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong> ပင်လျှင် စိတ်လက်ပေါ့ပါးမှု မရှိတော့ပေ။ ဤဇွန်ဘီအုပ်စုကြီး၏ တိုးပွားနှုန်းမှာ အရမ်း မြန်လွန်းနေသည်။</p> <p>​ထို့ပြင် ထို မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီများမှာလည်း တိုက်ခိုက်မည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြသေးပေ။ အကယ်၍ ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီး အမှန်တကယ် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့်အခါ မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပမာဏအထိ ရောက်သွားမည်ကို <strong>သူ</strong> အသေအချာ မပြောနိုင်တော့ပေ။</p> <p>​"<strong>ငါတို့</strong> တောင့်ခံနိုင်တဲ့ အကန့်အသတ်ထက် မကျော်သွားဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရမှာပဲ" ဟု <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>က စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>​<strong>သူတို့</strong>သည် နောက်ဆုံးရ သတင်းများကို ကွပ်ကဲရေးစခန်းသို့ ပြန်လည် ပေးပို့လိုက်ပြီးနောက်တွင်မှ ထော်ယုံယွမ်သည် စစ်ကူများ ရောက်ရှိလာသည့် သတင်းကို နောက်ဆုံးတွင် ရရှိခဲ့သည်။</p> <p>​"တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ် ၂ သိန်းတောင်လား" ထော်ယုံယွမ် အတော်လေး တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ထိုသို့ တုန်လှုပ်ပြီးနောက်တွင်မူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p>​အကြောင်းမှာ ဤတိုက်ပွဲကို <strong>သူတို့</strong> အမှန်တကယ် အနိုင်တိုက်နိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း <strong>သူ</strong> ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>​အနည်းဆုံးတော့ ယခုရှိနေသော ဇွန်ဘီပမာဏနှင့်ဆိုလျှင် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>​<strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>လည်း တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ်များ ရောက်ရှိလာသည့် သတင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါမှ စိတ်အနည်းငယ် လျော့သွားရသည်။</p> <p>​အနည်းဆုံးတော့ ပထမအဆင့်ကို <strong>သူတို့</strong> အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​ယခုအခါတွင်မူ ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီး စတင် မတိုက်ခိုက်မီ ခံစစ်စနစ်ကို အပြီးသတ် တည်ဆောက်နိုင်မလား၊ ပြီးတော့ တိုက်ပွဲအမှန်တကယ် ဖြစ်ပွားသည့်အခါ ဇွန်ဘီအရေအတွက်က ဘယ်လောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းအောင် တိုးပွားလာမလဲဆိုသည်ကိုသာ စောင့်ကြည့်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save