Book List

<h2 style="text-align:center">​အခန်း (၂၇၉)</h2> <h2 style="text-align:center">၁၀၈ နံပါတ် ကင်းစခန်</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <h2 style="text-align:center"> </h2> <p> </p> <p>​ယခုအချိန်တွင် ၁၀၈ နံပါတ် ကင်းစခန်း၌ တိုက်ပွဲအတွက် တက်ကြွစွာ ပြင်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း <strong>ကြေးစား</strong>တပ်ရင်း၏ အဖွဲ့ဝင်များသည် ဤကင်းစခန်း၏ နေရာအနှံ့အပြားကို နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သေချာစွာ စစ်ဆေးနေကြသည်။</p> <p>​ကင်းစခန်းအတွင်းရှိ ယာယီကွပ်ကဲရေးအခန်းထဲတွင်မူ ပြင်းထန်သော ဆွေးနွေးငြင်းခုံမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေခဲ့သည်။</p> <p>​"ပထမခံစစ်စည်းကို ကင်းစခန်းရဲ့ မီတာ ၃၀၀ အကွာမှာ ထားရမယ်လို့ ကျွန်တော် အခိုင်အမာ ပြောချင်ပါတယ်။ ဒါမှသာ <strong>ငါတို့</strong>အတွက် လုံလောက်တဲ့ မဟာဗျူဟာမြောက် နယ်မြေအကျယ်အဝန်း ရမှာပါ" ဟု <strong>ဖန်ထျန်းဟယ်</strong>က မြေပုံကို ညွှန်ပြရင်း လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဆိုရင် ကင်းစခန်းထဲက အလိုအလျောက် စက်သေနတ်တွေရဲ့ ပစ်ခတ်မှု အားသာချက်က တစ်ဝက်လောက်ပဲ ရှိတော့မယ်။ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားရင် ဒီမီတာ ၃၀၀ အကွာအဝေးက အသက်အန္တရာယ် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်၊ ရှေ့တန်းက <strong>ကြေးစား</strong>တွေ အချိန်မီ ဆုတ်ခွာနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။"</p> <p>​"အကယ်၍ ဒီနေရာမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် ဒီတာဝန်ကို ဘယ်သူမှ မခံယူနိုင်ဘူး" ဟု တပ်မှ စေလွှတ်လိုက်သော အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဝမ်ကျားရှန့်က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p><strong>ဌာန</strong>၏ စီစဉ်မှုအရ အခြေခံအားဖြင့် ကင်းစခန်းတိုင်းတွင် <strong>ကြေးစား</strong>အဖွဲ့တစ်ခုအပြင် တပ်မှ အဖွဲ့ငယ်တစ်ခုစီကိုပါ တပ်စွဲထားခြင်းဖြစ်သည်။ တပ်အဖွဲ့ငယ်များသည် လမ်းညွှန်မှုပေးရန်နှင့် <strong>ကြေးစား</strong>အဖွဲ့များက <strong>ဌာန</strong>၏ အမိန့်များကို ချက်ချင်း အကောင်အထည်ဖော်ရန်အတွက် တာဝန်ယူထားရသည်။</p> <p>​အကယ်၍ အခြားနေရာ သို့မဟုတ် အခြားသော <strong>ကြေးစား</strong>အဖွဲ့သာ ဖြစ်ပါက တပ်မှ လမ်းညွှန်အဖွဲ့သည် ဆွေးနွေးနေစရာ မလိုဘဲ တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။</p> <p>​သို့သော် <strong>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း</strong> တပ်ရင်းမှာမူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။ တပ်အတွင်း၌ပင် ၎င်းတို့၏ အမည်မှာ ထင်ရှားကျော်ကြားနေပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တပ်ဘက်မှ လမ်းညွှန်အဖွဲ့သည်ပင်လျှင် <strong>ဖန်ထျန်းဟယ်</strong>၏ သဘောထားကို နားထောင်ပေးရန် လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့သော် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အရေးကြီးလှသော အဆင့်တွင် အမြင်ချင်း ကွဲလွဲနေကြသည်။ တပ်ဘက်မှ လမ်းညွှန်အဖွဲ့သည် တည်ငြိမ်မှုကိုသာ အဓိကထားသဖြင့် ပေးထားသော အစီအစဉ်မှာ အတော်လေး ဘေးကင်းရာကိုသာ ဦးစားပေးထားသည်။</p> <p>​သို့သော် <strong>ဖန်ထျန်းဟယ်</strong>ကမူ <strong>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း</strong> တပ်ရင်း၏ စွမ်းရည်မှာ အခြား<strong>ကြေးစား</strong>အဖွဲ့များနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍မရကြောင်း ကောင်းစွာ သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် <strong>သူ</strong>သည် ပထမခံစစ်စည်းကို ကင်းစခန်း၏ မီတာ ၃၀၀ အကွာတွင် ထားလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဤသို့ဖြင့် လုံလောက်သော မဟာဗျူဟာမြောက် နယ်မြေအကျယ်အဝန်း ရရှိမည် ဖြစ်ပြီး ဖိအားကို မခံနိုင်သည့်တိုင် နေရာအကျယ်အဝန်းကို အချိန်နှင့် လဲလှယ်ကာ ဤနေရာတွင် ပိုမိုကြာရှည်စွာ ခုခံနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>​အကြောင်းမှာ ဤကင်းစခန်းသည် မဟာဗျူဟာမြောက် အရေးကြီးသော လမ်းမပေါ်တွင် ရှိနေသဖြင့် နောက်ဆုံးအချိန်အထိ မည်သူမျှ လက်မလွှတ်လိုကြပေ။</p> <p>​နှစ်ဖက်စလုံး အလျှော့မပေးဘဲ ရှိနေစဉ်မှာပင် <strong>ရွှေဟိုင်ရွှေ</strong>သည် ယာယီကွပ်ကဲရေးအခန်းအတွင်းသို့ ဝမ်းသာအားရ ပြေးဝင်လာကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "တပ်ရင်းမှူး... ဆရာ ပြန်ရောက်လာပြီဗျ။ <strong>မင်းတို့</strong>လည်း ငြင်းမနေကြနဲ့တော့၊ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ ဆရာ့ကိုပဲ ဆုံးဖြတ်ခိုင်းလိုက်ပါတော့။"</p> <p>​ဝမ်ကျားရှန့်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဤအရေးကြီးသော အစည်းအဝေးကို နှောင့်ယှက်လိုက်သည်မှာ ထားပါတော့၊ <strong>သူတို့</strong>ကို <strong>ကွပ်ကဲ</strong>ရန် "ဆရာ" ဟု ခေါ်သော တစ်ဦးတစ်ယောက် ရောက်လာသည်မှာ မည်သို့နည်း။</p> <p>​<strong>သူ</strong>သည် မျက်နှာတင်းကာ ဝေဖန်စကား ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ မေးလိုက်သည်။ "<strong>မင်း</strong>ပြောတဲ့ ဆရာ ဆိုတာ ရဲဘော် <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>ကို ပြောတာလား။"</p> <p>​"ဟုတ်တာပေါ့ဗျာ၊ မဟုတ်ရင် ဘယ်သူက ကျွန်တော့်ကို 'ဆရာ' လို့ ခေါ်ခိုင်းနိုင်မှာလဲ" ဟု <strong>ရွှီဟိုင်ရွှေက</strong> ပြုံးရယ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​ယခုအခါ ဝမ်ကျားရှန့်မှာ ဘာမှ မပြောတော့ဘဲ <strong>ဖန်ထျန်းဟယ်</strong>တို့နှင့်အတူ အပြင်သို့ လိုက်ပါ ကြိုဆိုခဲ့တော့သည်။</p> <p>​...</p> <p>​မကြာမီမှာပင် အားလုံးသည် ကင်းစခန်းပြင်ပရှိ ခံစစ်စည်းတွင် <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>​<strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>သည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် မည်သူ့ကိုမျှ ချက်ချင်း သွားမတွေ့သေးဘဲ ဤကင်းစခန်း၏ ခံစစ်စနစ် တစ်ခုလုံးကို သေချာစွာ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ <strong>သူ့</strong>စိတ်ထဲတွင်လည်း ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်မိသည်။</p> <p>​ဤနေရာတွင် အလိုအလျောက် စက်သေနတ် အစီး ၁၀၀ တိတိ ရှိနေသည်။ ထိုစက်သေနတ် အစီး ၁၀၀ မှ ထွက်ပေါ်လာမည့် ပစ်ခတ်မှုစွမ်းအားမှာ <strong>ကြေးစား</strong>အဖွဲ့ နှစ်ဖွဲ့ သုံးဖွဲ့ခန့်၏ အင်အားနှင့် ညီမျှပေသည်။</p> <p>​ထို့ပြင် မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီများကို နှိမ်နင်းရန်အတွက် သီးသန့်ဖြစ်သော လျှပ်စစ်သံလိုက်လမ်းကြောင်း အမြောက် ၁၀ စီးနှင့် ပစ်ခတ်မှု အကူအညီပေးရန်အတွက် အလိုအလျောက် အမြောက် ၁၀ စီးလည်း ရှိနေသေးသည်။</p> <p>​ချဲ့ကားပြောခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤကိရိယာများမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားမှာတင် လူတစ်ထောင်ပါဝင်သော တပ်ရင်းကြီးတစ်ခုနှင့် ညီမျှနေသည်။</p> <p>​ထို့ထက်ပို၍ ၁၀၈ နံပါတ် ကင်းစခန်းတွင် တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ် ၁,၀၀၀ တိတိကိုလည်း တပ်စွဲပေးထားသေးသည်။</p> <p>​ဤမျှ ခမ်းနားသော ပြင်ဆင်မှုများဖြင့် <strong>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း</strong> တပ်ရင်း ခုခံရမည့် ခံစစ်စည်းမှာ မီတာ ၅၀၀ ခန့်သာ ရှိပေသည်။</p> <p>​ဤအရာများကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>၏ စိတ်ထဲတွင် "စတားရှီး ခိုလှုံရေးစခန်းကတော့ ဒီတစ်ခါ တကယ်ကို အကုန်ပုံအောထားတာပဲ" ဟုသာ သက်ပြင်းချမိတော့သည်။</p> <p>​၁၀၈ နံပါတ် ကင်းစခန်းမှာ မဟာဗျူဟာမြောက် အချက်အချာကျသဖြင့် လက်နက်တပ်ဆင်မှုမှာ အခြားနေရာများထက် ပိုများနိုင်သော်လည်း အခြားသော ကင်းစခန်းများမှာလည်း များစွာ ကွာခြားမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>​တစ်ခုလုံးကို ခြုံကြည့်ပါက ခံစစ်စနစ်တစ်ခုလုံးရှိ ကင်းစခန်းအားလုံးအတွက် ကုန်ကျမည့် သယံဇာတမှာ အဆမတန် များပြားလှပေလိမ့်မည်။</p> <p>​လက်နက်များအပြင် ခဲယမ်းမီးကျောက် သုံးစွဲမှုမှာလည်း အစစ်အမှန် အကြီးမားဆုံး အပိုင်း ဖြစ်လာပေမည်။</p> <p>​ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် စတားရှီး ခိုလှုံရေးစခန်း၏ အရင်းအနှီးများမှာ ကုန်ခါနီးအထိ ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။</p> <p>​အနိုင်ရခဲ့ပါက ပြောစရာ မရှိသော်လည်း အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပါက အမှန်တကယ်ပင် ပြန်လည် နာလန်ထူရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>​<strong>သူ</strong> ဤသို့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် <strong>ဖန်ထျန်းဟယ်</strong>တို့ အဖွဲ့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>​"<strong>မင်း</strong> အချိန်မီ ပြန်ရောက်လာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ တကယ် မထင်ထားဘူး၊ အခုတော့ ငါ တကယ်ပဲ စိတ်အေးသွားပြီ။"</p> <p>​<strong>ဖန်ထျန်းဟယ်</strong> ရောက်လာသည့်အခါ ဦးစွာ စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ကျားရှန့်တို့ကို ညွှန်ပြကာ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ "လာ... ငါ <strong>မင်း</strong>ကို မိတ်ဆက်ပေးမယ်။ ဒါက တပ်က လွှတ်လိုက်တဲ့ လမ်းညွှန်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ပဲ။"</p> <p>​"ဟားဟား သေနတ်နတ်ဘုရား  ရှေ့မှာတော့ ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ် လမ်းညွှန်ပေးနိုင်မှာလဲ။"</p> <p>​ဝမ်ကျားရှန့်ကပင် စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး "<strong>ကျွန်တော့်</strong>ကိုယ်<strong>ကျွန်တော်</strong> မိတ်ဆက်ပါရစေ၊ <strong>ကျွန်တော့်</strong>နာမည် ဝမ်ကျားရှန့် ပါ။ တပ်က စေလွှတ်လိုက်တဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ပါ။ သေနတ်နတ်ဘုရားလို ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက <strong>ကျွန်တော့်</strong>ကို သိမှာ မဟုတ်ပေမဲ့ <strong>ကျွန်တော့်</strong>အထက်လူကြီး ကျန်းယွဲ့ကိုတော့ သိမှာပါ။"</p> <p>​ကျန်းယွဲ့၏ အမည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong> အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ ဤသူမှာ <strong>သူတို့</strong>နှင့် ရင်းနှီးသော အရာရှိအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ရာ ချက်ချင်းပင် ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ "အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဝမ်ကလည်း အားနာစရာတွေ ပြောနေပြန်ပြီ။"</p> <p>​ဘေးတွင် ရပ်နေသော <strong>ဖန်ထျန်းဟယ်</strong>မှာမူ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲတွင် တစ်မျိုး ဖြစ်သွားရသည်။ ယခုတင် <strong>သူ့</strong>ကို ဆက်ဆံသည့် အမူအရာနှင့် <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>ကို ဆက်ဆံသည့် အမူအရာမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>​နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဝမ်ကျားရှန့်က တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။ "တပ်ရင်းမှူး <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>... <strong>ကျွန်တော်တို့</strong> ခုနကပဲ ဒီနေရာရဲ့ ခံစစ်အစီအစဉ်ကို ဆွေးနွေးနေကြတာပါ။ အစီအစဉ် နှစ်မျိုး ရှိပါတယ်၊ အခြေခံအားဖြင့်တော့ ဆင်တူပေမဲ့ ပထမတစ်ခုက ခံစစ်စည်းကို ကင်းစခန်းရဲ့ မီတာ ၃၀၀ အကွာမှာ ထားဖို့ပါ။ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ မီတာ ၁၀၀ ဝန်းကျင်မှာ ထားဖို့ပါ။ ဆရာ့အနေနဲ့ ဘယ်ဟာက ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်သလဲ။"</p> <p>​ဝမ်ကျားရှန့်သည် အစောပိုင်းက ငြင်းခုံမှုများကို ဤကဲ့သို့ ယဉ်ကျေးသော နည်းလမ်းဖြင့် ပြောပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong> မည်သို့ ဆုံးဖြတ်မည်ကိုလည်း <strong>သူ</strong> သိလိုနေသည်။</p> <p>​"ဒါကတော့ ခံစစ်စည်းကို မီတာ ၃၀၀ အကွာမှာ ထားတာက ပိုကောင်းတာပေါ့၊ ဒါမှသာ လုံလောက်တဲ့ မဟာဗျူဟာမြောက် နယ်မြေအကျယ်အဝန်း ရမှာ" ဟု <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>က တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ဟာ အဲဒီလောက် ဝေးရင် ပစ်ခတ်မှု အကူအညီက အကန့်အသတ် ရှိလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အရေးပေါ် အခြေအနေမျိုးနဲ့ တွေ့ရင် ဘေးကင်းရေးကို ဘယ်လို အာမခံမလဲ" ဟု ဝမ်ကျားရှန့်က နားမလည်နိုင်ဘဲ ထပ်မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"<strong>မင်း</strong> <strong>ငါတို့</strong> <strong>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း</strong> တပ်ရင်း တိုက်ပွဲဝင်တာကို မမြင်ဖူးဘူး မဟုတ်လား" ဟု <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>က မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ ပြန်မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ဟုတ်ကဲ့" ဝမ်ကျားရှန့်က ဘာကြောင့်မေးမှန်း မသိဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါဆိုရင် ခဏနေရင် <strong>မင်း</strong> သိသွားမှာပါ။ မီတာ ၃၀၀ ဆိုတဲ့ အကွာအဝေးက ပစ်ခတ်မှု အကာအကွယ် မရှိရင်တောင်မှ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ပြေးလာနိုင်တဲ့ အကွာအဝေးပဲ" ဟု <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါကတော့..." ဝမ်ကျားရှန့်သည် ဤကဲ့သို့သော အဖြေမျိုး ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။</p> <p>​သို့သော် <strong>သူ</strong>သည် အလျှော့မပေးဘဲ ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေတွေ ဖြစ်လာရင်ကော ဥပမာ မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီတွေ ပေါ်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"</p> <p>​"ဒါကတော့ ငါ ရှိနေတာပဲလေ။ စိတ်ချပါ၊ ဘယ်လို အရေးပေါ် အခြေအနေမျိုးပဲ ဖြစ်ဖြစ် ငါ ကိုင်တွယ်နိုင်မယ်လို့ အာမခံတယ်" ဟု ဆိုကာ <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>က တစ်ဖက်လူ၏ ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​ဝမ်ကျားရှန့် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>၏ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိသော မျက်နှာထားကို ကြည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။</p> <p>​ထိုအချိန်မှာပင် စူးရှသော သတိပေးဥဩသံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>​"ပထမအဆင့် သတိပေးချက်"</p> <p>​အားလုံး၏ မျက်နှာထားများမှာ ချက်ချင်းပင် လေးနက်သွားကြသည်။</p> <p>​"တပ်ရင်းမှူး <strong>ဖန်</strong>... ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားရဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်းပဲ နေရာချလိုက်ကြရအောင်။ ပထမအဆင့် သတိပေးချက်တောင် တက်လာပြီဆိုတော့ ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီးက အချိန်မရွေး ရောက်လာတော့မှာ။ အားလုံး မြန်မြန်သွက်သွက် လုပ်ကြပါ" ဝမ်ကျားရှန့်က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>က ဆုံးဖြတ်ပေးလိုက်ပြီဖြစ်ရာ <strong>သူ</strong>လည်း တွေဝေမနေတော့ပေ။</p> <p>​ချက်ချင်းပင် ၁၀၈ နံပါတ် ကင်းစခန်းရှိ လူအားလုံး လှုပ်ရှားလာကြသည်။ အချို့က ပစ်ခတ်မှုနေရာများတွင် နေရာယူကြသည်၊ အချို့က သတ်မှတ်ထားသော ခံစစ်စည်းများသို့ သွားကြသည်၊ အချို့ကမူ AI စနစ်ကို အမိန့်ပေးကာ တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ်များကို သတ်မှတ်ထားသော နေရာများသို့ ပို့ဆောင်နေကြသည်။</p> <p>​ဤနေရာတွင် <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong> တစ်ဦးတည်းသာ မူလနေရာတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ <strong>သူ</strong>သည် ဘာမှ လုပ်စရာ မလိုပေ၊ ဤနေရာတွင် ရပ်နေရုံနှင့်ပင် အားလုံးအတွက် စိတ်ဓာတ်ခွန်အား အရင်းအမြစ် ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p>​အချိန်များမှာ တစ်စက္ကန့်ချင်း ကုန်ဆုံးလာခဲ့သည်။ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော နေရောင်ခြည်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အချိန်၌ အဝေးရှိ လမ်းမများပေါ်တွင် ထူထပ်လှသော ဇွန်ဘီများမှာ ရေလှိုင်းကြီးများကဲ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">​***</p>


Save