Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၂၈၀)</h2> <h2 style="text-align:center">တိုက်ပွဲ အရှိန်အဟုန် မြင့်တက်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီး မြင်ကွင်းအတွင်းသို့ ပေါ်လာသည့်အချိန်တွင် ၁၀၈ နံပါတ် ကင်းစခန်း၌ နောက်ဆုံးခံစစ် ပြင်ဆင်မှုများကို အချောသတ် နေရာချထားပြီးဖြစ်သည်။</p> <p>​<strong>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း</strong>  <strong>ကြေးစားအဖွဲ့၏</strong> အဖွဲ့ဝင်အများစုကို အရှေ့ဘက်အကျဆုံး ခံစစ်စည်းသို့ စေလွှတ်ထားသည်။</p> <p>​ထိုအဖွဲ့ဝင်များသည် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသော ဇွန်ဘီလှိုင်းလုံးကြီးကို ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများသာ ပိုနေခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမှာ <strong>သူတို့</strong>တွင် ပြည့်စုံသော ပြင်ဆင်မှုများ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ကင်းစခန်းမှ လုံလောက်သော ပစ်ခတ်မှု အကာအကွယ်ပေးနိုင်သလို အဖွဲ့ဝင်တိုင်း၏ ဘေးတွင်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ် သုံးစီးစီ ရံထားပေးသည်။ ထိုစက်ရုပ်များ၏ အဓိက တာဝန်မှာ ဇွန်ဘီများကို သတ်ရန်မဟုတ်ဘဲ လူများကို ကာကွယ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>​မှန်ပါသည်၊ အားလုံးအတွက် အရေးအကြီးဆုံး အချက်မှာမူ <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong> ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ <strong>သူတို့</strong>၏ စိတ်ထဲတွင် <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>သည် သက်ရှိထင်ရှား ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ရှိနေသရွေ့ မည်သည့် မမျှော်လင့်ထားသော ဘေးအန္တရာယ်ကိုမျှ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုဘဲ နောက်ဆံမအေးဘဲ တိုက်ပွဲဝင်နိုင်ကြသည်။</p> <p>​"အာဟိုင် <strong>မင်း</strong>ရဲ့ <strong>စက်ရုပ်စစ်သည်</strong>ကို ဒီဘက် မောင်းလာခဲ့မလား" ထိုစဉ် <strong>ဖန်ထျန်းဟယ်</strong>သည် <strong>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း</strong> <strong>စက်ရုပ်စစ်သည်</strong>ကို မောင်းနှင်လျက် လာရောက် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>​<strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်မှာ မနိမ့်ပါးသော်လည်း <strong>စက်ရုပ်စစ်သည်</strong> မပါဝင်ပါက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အဆင့်တစ်ခု လျော့နည်းနေဦးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သံချပ်ကာကားကိုပဲ အရင် မောင်းလာခဲ့ပါ။ သာမန်ဇွန်ဘီတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ဆိုရင် ဖြိုခွဲသူ ရိုင်ဖယ်က ပိုပြီး အသုံးတည့်ပါတယ်။"</p> <p>​"ဒါပေမဲ့ မတော်တဆ အခြေအနေမျိုးအတွက် <strong>စက်ရုပ်စစ်သည်</strong>ကိုလည်း ဒီဘက်ကို ကြိုသယ်လာပြီး အနေနဲ့ ထားထားလိုက်ပါ။ အရေးပေါ် အခြေအနေ ရှိလာရင် ချက်ချင်း ကိုင်တွယ်လို့ ရတာပေါ့" ဟု <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​<strong>သူ</strong>ပြောသော ကိုယ်ပိုင်သံချပ်ကာကားမှာ ပစ်ခတ်မှု စင်မြင့် တပ်ဆင်ထားသည့် ကားကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ကောင်းပြီ" <strong>ဖန်ထျန်းဟယ်</strong>က လျင်မြန်စွာပင် စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​မကြာမီ ကင်းစခန်း၏ နောက်ဘက်မှ <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>၏ သံချပ်ကာကား မောင်းဝင်လာပြီး ၎င်းနှင့်အတူ အခြားသော သံချပ်ကာကား လေးစီးလည်း ပါဝင်လာခဲ့သည်။ ထိုသံချပ်ကာကားများအတွင်း၌ တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ် ၅၀ စီ ပါရှိရာ ခံစစ်စည်း တစ်နေရာရာတွင် ပြဿနာရှိလာပါက စစ်ကူအဖြစ် ချက်ချင်း စေလွှတ်နိုင်သည်။</p> <p>​<strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>သည် ပစ်ခတ်မှုစင်မြင့်ပေါ်တွင် နေရာယူလိုက်သည့် အချိန်၌ ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီးမှာ ခံစစ်စည်းနှင့် မီတာ ၁၀၀ အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“​ဝုန်း<strong> ဝုန်း ဝုန်း”</strong></p> <p>​အလိုအလျောက် အမြောက်များ က ဦးစွာ စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ၁၀၀ မီလီမီတာ ကျော်ရှိသော အမြောက်ကျည်ဆံများသည် ကင်းစခန်းမှ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး ထူထပ်လှသော ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီးအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။</p> <p>“​ဘုန်း…ဘုန်း..ဘုန်း<strong>”</strong></p> <p>​တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသော ဇွန်ဘီများသည် ပေါက်ကွဲမှု၏ ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းဒဏ်ကြောင့် ကောက်ရိုးများကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်များမှာလည်း လေပေါ်တွင်ပင် တစ်စစီ ပြတ်တောက်သွားကာ မြေပြင်သို့ မကျမီမှာပင် သေဆုံးကုန်ကြသည်။</p> <p>​<strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>သည် ပေါက်ကွဲသည့် နေရာနှင့် မီတာ ၂၀၀ ခန့် ကွာဝေးသော်လည်း ပြင်းထန်လှသော လေတိုးအားကြောင့်ပင် မနည်း ထိန်းရပ်လိုက်ရသည်။</p> <p>​"တပ်ရဲ့ လက်နက်တွေကတော့ တကယ့်ကို <strong>ကြေးစား</strong>အဖွဲ့တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ မရဘူးပဲ" ဟု <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>က မအောင့်နိုင်ဘဲ ရေရွတ်မိသည်။</p> <p>​အလိုအလျောက် အမြောက် ၏ စွမ်းအားမှာ လက်အမြောက်ကျည်ဆံများထက် ဆယ်ဆကျော် ပိုမိုပြင်းထန်ပြီး အမြောက်ကျည် တစ်တောင့်တည်းနှင့်ပင် ဇွန်ဘီ ၅၀၊ ၆၀ ခန့်၏ အသက်ကို ယူဆောင်သွားနိုင်သည်။</p> <p>​၎င်းမှာ တိုက်ရိုက် သေဆုံးသည့် အရေအတွက်သာ ဖြစ်ပြီး ဒဏ်ရာရသူများမှာမူ ထိုထက်မက များပြားပေသည်။ အမြောက် ၁၀ စီး တစ်ပြိုင်နက် ပစ်ခတ်လိုက်ရုံနှင့်ပင် ဇွန်ဘီအများစု၏ အရှိန်အဟုန်ကို ဟန့်တားလိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဇွန်ဘီလှိုင်းလုံးကြီးမှာ ခံစစ်စည်းနှင့် မီတာ ၅၀ အကွာအဝေးသို့ ရောက်လာသောအခါ ကင်းစခန်းရှိ အလိုအလျောက် စက်သေနတ်များ ကလည်း စွမ်းအားပြလာတော့သည်။</p> <p>​ထိုစက်သေနတ်များသည် အချက်အချာကျကျ တိတိကျကျ ပစ်ခတ်နိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း AI စနစ်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်မူ စံချိန်မီလှသော ကျည်ဆန်မိုးကောင်ကင်ကြီးကို ဖန်တီးကာ ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီးကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။</p> <p>​ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အမြောက်ဒဏ်မှ လွတ်မြောက်လာသော ဇွန်ဘီများသည် ဤကျည်ဆန်မိုးအောက်တွင် အစုလိုက်အပြုံလိုက် အသက်ပျောက်ကုန်ကြရပြန်သည်။</p> <p>​အမြောက်ဒဏ်နှင့် ကျည်ဆန်မိုးဒဏ်တို့ကို ဖြတ်ကျော်လာပြီးနောက် သာမန်ဇွန်ဘီများမှာ အကုန်နီးပါး သေဆုံးသွားကြပြီး အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီများနှင့် အလယ်အလတ်အဆင့် ဇွန်ဘီအနည်းငယ်သာ ပထမခံစစ်စည်းအရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာနိုင်တော့သည်။ ယခုအခါ ၎င်းတို့၏ အရေအတွက်မှာ ဆယ်ပုံတစ်ပုံပင် မကျန်တော့ပေ။</p> <p>​သို့သော် ထိုဇွန်ဘီများသည်ပင်လျှင် <strong>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း</strong> အဖွဲ့ဝင်များကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ကြသေးပေ။</p> <p>​အကြောင်းမှာ ဗုံးကျင်းများအတွင်းမှ တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ် တစ်အုပ် ထွက်ပေါ်လာပြီး အရှေ့ဆုံးမှ ကာကွယ်ပေးလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ထိုတိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ်များ ကိုင်ဆောင်ထားသည်မှာ သေနတ်များမဟုတ်ဘဲ ဓားမကြီး နှစ်လက်စီ ဖြစ်ကြသည်။ မှန်ပါသည်၊ ညွှန်ကြားချက်ကို အနည်းငယ် ပြင်ဆင်လိုက်ရုံနှင့် ထိုစက်ရုပ်များသည် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး ဇွန်ဘီများကို သတ်ဖြတ်နိုင်သလို လူများရှေ့တွင်လည်း သံမဏိတံတိုင်းကြီးသဖွယ် ကာကွယ်ပေးထားနိုင်သည်။</p> <p>​<strong>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း</strong> အဖွဲ့ဝင်များသည်လည်း ထိုအကာအကွယ်များ နောက်မှနေ၍ လျင်မြန်စွာ ပစ်ခတ်ကြရာ သံချပ်ကာဖောက် ကျည်ဆံများမှာ အလကားရသကဲ့သို့ တဖြောက်ဖြောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီများကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် အလဲထိုးလိုက်ကြသည်။</p> <p>​တိုက်ပွဲမှာ စတင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။</p> <p>​ဇွန်ဘီများမှာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သေဆုံးနေကြသော်လည်း ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီများသည်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ်များကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>​ရံဖန်ရံခါတွင် စက်ရုပ် တစ်စီး နှစ်စီးခန့် ပျက်စီးသွားတတ်သော်လည်း ထိုပျက်စီးမှု ပမာဏမှာ ဇွန်ဘီများ သေဆုံးသည့် ပမာဏနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အလွန်ပင် နည်းပါးလှပေသည်။</p> <p>​<strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>သည် ဒုတိယခံစစ်စည်းတွင် ရှိနေပြီး <strong>သူ့</strong>၏ အာရုံခံစားမှု အတိုင်းအတာဖြင့် ဤကင်းစခန်းမှ ခုခံရမည့် စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားနိုင်သည်။</p> <p>​ခဏမျှ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် <strong>သူ့</strong>စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဇွန်ဘီလှိုင်းလုံးကြီးကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ <strong>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း</strong> အဖွဲ့ဝင်များ တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလားဟု <strong>သူ</strong> စိုးရိမ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​လက်တွေ့တွင်မူ <strong>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း</strong> အဖွဲ့ဝင်များက <strong>သူ့</strong>ကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ပေ။ ခံစစ်စည်းပေါ်ရှိ အချက်အချာကျသော နေရာတိုင်းကို အခိုင်အမာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီး မည်သည့်ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကိုမျှ ခံစစ်စည်းအား ကျော်ဖြတ်ခွင့် မပေးခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် ဇွန်ဘီအမြောက်အမြားကိုလည်း သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>​"ရဲဘော် ဝမ်ကျားရှန့်... နှစ်ဖက်စလုံးရဲ့ အသေအပျောက်စာရင်း ထွက်လာပြီလား" <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>သည် ငါးမိနစ်ခန့် စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ဆက်သွယ်ရေးစက်ကို နှိပ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>​<strong>သူ</strong>နှင့် <strong>ဖန်ထျန်းဟယ်</strong>တို့မှာ ရှေ့တန်းတွင် ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်နေသဖြင့် ကင်းစခန်း၏ စီမံခန့်ခွဲမှုကို တပ်အဖွဲ့ငယ်ဘက်သို့ လွှဲပြောင်းပေးထားသည်။</p> <p>​"အခုလေးတင် စာရင်းထွက်လာပါပြီ။ <strong>ငါတို့</strong>နဲ့ ဇွန်ဘီတွေရဲ့ အသေအပျောက် အချိုးအစားက ၈၀:၁ တောင် ရှိနေတယ်" ဟု ဝမ်ကျားရှန့်က ပြောလိုက်ရာ <strong>သူ့</strong>အသံတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>​ဟုတ်ပါသည်၊ <strong>သူ</strong> အမှန်တကယ် အံ့ဩသွားရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဌာန၏ ခန့်မှန်းချက်အရဆိုလျှင် တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ်များနှင့် ကင်းစခန်း၏ ပစ်ခတ်မှုအားကိုသာ အားကိုးပါက အသေအပျောက် အချိုးအစားမှာ ၁၀:၁ သာ ရှိသင့်သည်။</p> <p>​သို့သော် <strong>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း</strong> အဖွဲ့သည် ထိုအချိုးအစားကို ရှစ်ဆတိတိ မြင့်တက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ရာ <strong>သူ</strong> မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p>​မှန်ပါသည်၊ ဤအချက်မှာ <strong>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း</strong> အဖွဲ့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ် ၁,၀၀၀ နှင့် ကင်းစခန်းတစ်ခုလုံးထက် ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်ဟု မဆိုလိုပေ။</p> <p>​အကြောင်းမှာ ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီးသည် အမြောက်ဒဏ်နှင့် စက်ရုပ်များ၏ တားဆီးမှုဒဏ်ကို ခံရပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသည်မှာ အခြေခံအားဖြင့် အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီများသာ ဖြစ်ရာ <strong>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း</strong> အဖွဲ့မှာမူ ထိုအဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီများကို နှိမ်နင်းရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်နေကြခြင်းကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ထို့ကြောင့်သာ ဤကဲ့သို့သော အသေအပျောက် အချိုးအစားမျိုးကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ယခုအခါတွင်မူ ဝမ်ကျားရှန့်သည် <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>နှင့် <strong>ဖန်ထျန်းဟယ်</strong>တို့က ဘာကြောင့် တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ခံစစ်စည်းကို မီတာ ၃၀၀ အကွာတွင် ထားခဲ့သလဲဆိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ <strong>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း</strong> အဖွဲ့တွင် ဤသို့လုပ်နိုင်သည့် အရည်အချင်း အမှန်တကယ် ရှိနေပေသည်။</p> <p>​<strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>သည် စာရင်းဇယားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သော်လည်း မျက်နှာထားမှာမူ သိပ်ပြီး လျော့မသွားသေးပေ။ <strong>သူ</strong> ဆက်လက်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ကျန်တဲ့ ကင်းစခန်းတွေရဲ့ စာရင်းရော ထွက်လာပြီလား၊ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးရဲ့ အသေအပျောက် အချိုးအစားက ဘယ်လောက်လဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">​​***</p>


Save