Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၂၈၃)</h2> <h2 style="text-align:center">အကြီးအကျယ် စစ်ကူဖြည့်တင်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​<strong>ကျန်းယွဲ့</strong> ထိုသို့ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>၏ မျက်နှာတွင်လည်း အံ့ဩမှုများ အတိုင်းသား ပေါ်လွင်သွားရသည်။ "အခု ဒီကင်းစခန်းက မကြာခင်မှာ ထိုးဖောက်ခံရတော့မှာကို တပ်ဘက်က ဘာတာဝန်များ ထပ်ပေးဦးမလို့လဲ"</p> <p>​<strong>ကျန်းယွဲ့</strong>က မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီများရှိရာ အရပ်သို့ လက်ညှိုးညွှန်ပြရင်း "ဒီနေရာမှာ မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီ ၅၂ ကောင်တောင် ရှိနေတာလေ။ မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီ စုစုပေါင်းရဲ့ ကိုးပုံတစ်ပုံကျော်က <strong>မင်း</strong>တို့ဆီကိုပဲ အာရုံရောက်နေကြတာ"</p> <p>​"တပ်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ဒီမျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီတွေကို သုံးနာရီလောက် တောင့်ခံထားနိုင်ရင် ဤစစ်ပွဲမှာ အောင်ပွဲရပြီလို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်။ ဒါက အသေခံလုပ်ရမယ့် အမိန့်မျိုး မဟုတ်ပေမဲ့ <strong>ငါတို့</strong>အနေနဲ့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးဖို့တော့ မျှော်လင့်ထားကြတယ်"</p> <p>​စကားအဆုံးတွင် <strong>ကျန်းယွဲ့</strong>၏ မျက်နှာ၌ ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤတာဝန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ခက်ခဲမှန်း <strong>သူ</strong>ကိုယ်တိုင်လည်း နားလည်ထားသည်။ သို့သော် ယခုကဲ့သို့သော စစ်ရေးအခြေအနေတွင်မူ ၎င်းမှာ ရခဲလှသော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်နေပြန်သည်။</p> <p>​<strong>ကျန်းယွဲ့</strong>သည် စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး၏ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>အား ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>​စာရင်းဇယားများအရ လွန်ခဲ့သော နာရီဝက်အတွင်း၌ ခံစစ်စည်းတစ်ခုလုံးတွင် သုတ်သင်လိုက်သော ဇွန်ဘီအရေအတွက်မှာ ၃ သိန်းကျော် ရှိခဲ့သည်။</p> <p>​အဝေးမှ ဇွန်ဘီများ ဆက်တိုက် စုရုံးရောက်ရှိလာနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း စုရုံးနှုန်းမှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​အကယ်၍ <strong>သူတို့</strong>သာ ဤသုတ်သင်နှုန်းအတိုင်း ဆက်ထိန်းထားနိုင်ပါက တစ်နာရီလျှင် ဇွန်ဘီ ၆ သိန်း၊ သုံးနာရီအတွင်း ၁ သန်း ၈ သိန်းရှိသော ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီးကို အပြတ်အသတ် ရှင်းလင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​မှန်ပါသည်၊ ၎င်းမှာ အခြားသော မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီများ၏ နှောင့်ယှက်မှု မရှိမှသာ ဖြစ်နိုင်မည့် အခြေအနေပင်။</p> <p>​သာမန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ဤသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သော အရာပင်။ သို့သော် ၁၀၈ နံပါတ် ကင်းစခန်း၏ ဇွန်ဘီသုတ်သင်နှုန်းမှာ အခြားကင်းစခန်းများထက် များစွာ သာလွန်နေသဖြင့် မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီအမြောက်အမြားကို ဤနေရာသို့ ဆွဲဆောင်ထားနိုင်လိမ့်မည်ဟု တပ်ဘက်မှ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။</p> <p>​ထို့ကြောင့်ပင် ဤယာယီအစီအစဉ် ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​<strong>ကျန်းယွဲ့</strong>၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို ကြားပြီးနောက် တပ်က ဘာကြောင့် ဤကဲ့သို့သော တာဝန်မျိုးကို ပေးအပ်ရသနည်းဆိုသည်ကို <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong> သဘောပေါက်သွားသည်။ သို့သော် နားလည်သည်ဆိုသော်ငြား <strong>သူ</strong>က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "အခု အခြေအနေအရဆိုရင် ခုခံဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။</p> <p>​"<strong>မင်း</strong>တောင် နည်းလမ်းမရှိဘူးလား" <strong>ကျန်းယွဲ့</strong> အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားပုံရသည်။</p> <p>​"တကယ်တော့ လုံးဝ နည်းလမ်းမရှိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဓိကက တပ်ဘက်က ဘယ်လောက်အထိ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မလဲ ဆိုတာပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်" ဟု <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​<strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong> ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် <strong>ကျန်းယွဲ့</strong> ချက်ချင်းပင် စိတ်အားတက်ကြွသွားကာ "<strong>မင်း</strong> ဘယ်လောက်အထိ အကူအညီ လိုသလဲ ပြောသာပြောပါ။ အခုချက်ချင်း တောင်းဆိုပေးမယ်"</p> <p>​"ကဲပါ... <strong>ငါတို့</strong> ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင်တွေ ပြောမနေကြရအောင်" <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>က လက်ကာပြရင်း တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။ "တပ်ဘက်က လက်ရှိမှာ အင်အား ဘယ်လောက် ထုတ်သုံးနိုင်သေးလဲဆိုတာ တိုက်ရိုက်ပြောပါ။ တိုက်လို့ ရမရ ငါ တွက်ချက်ကြည့်ရအောင်"</p> <p>​"အဲ... ခဏလေး" <strong>ကျန်းယွဲ့</strong>က မဆိုင်းမတွပင် လက်ပတ်ကွန်ပျူတာကို ဖွင့်ကာ <strong>သူ့</strong>၏ လုပ်ပိုင်ခွင့်ဖြင့် စတင်စစ်ဆေးတော့သည်။</p> <p>​"အကယ်၍ <strong>မင်း</strong>သာ ဒီက မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီတွေကို အမှန်တကယ် ဟန့်တားထားနိုင်မယ်ဆိုရင် တပ်ရဲ့ အရန်အင်အား အားလုံးကို ဒီကိုလွှတ်ပေးဖို့ ငါ တောင်းဆိုပေးနိုင်တယ်။"</p> <p>​"အမြန်တုံ့ပြန်ရေး တပ်ဖွဲ့ ၁၀ ဖွဲ့နဲ့ အမြောက်တပ်ဖွဲ့ငယ် ၃ ဖွဲ့ ရှိမယ်။"</p> <p>​"အမြောက်တပ်ဖွဲ့တွေအကြောင်းကတော့ ထွေထွေထူးထူး ရှင်းပြနေစရာ မလိုပါဘူး၊ <strong>သူတို့</strong> ရှိနေရင် ပြည့်စုံတဲ့ ပစ်ခတ်မှု အကာအကွယ်ကို ပေးနိုင်မှာဖြစ်သလို မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီတွေရဲ့ အသက်အန္တရာယ်ကိုတောင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်တယ်။"</p> <p>​"တပ်ရဲ့ အမြန်တုံ့ပြန်ရေး တပ်ဖွဲ့တွေကတော့ အကောင်းဆုံး လက်နက်ကိရိယာတွေ တပ်ဆင်ထားသလို လူတွေကိုလည်း သေချာ စိစစ်ရွေးချယ်ထားတာ။ တပ်ဖွဲ့ ၁၀ ဖွဲ့မှာ လူ ၁,၀၀၀ ပဲ ရှိပေမဲ့ <strong>သူတို့</strong>ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက သာမန် <strong>ကြေးစား</strong> ၁ သောင်းနဲ့ ညီမျှတယ်"</p> <p>​စကားအဆုံးတွင် <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong> အထင်မှားမည် စိုးသဖြင့် <strong>ကျန်းယွဲ့</strong>က ထပ်လောင်း ဖြည့်စွက်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အဲဒီ <strong>ကြေးစား</strong> ၁ သောင်းဆိုတာက သာမန်အရည်အချင်းရှိတဲ့ သူတွေကို ပြောတာနော်၊ <strong>မင်း</strong>လက်အောက်က ဝါရင့် <strong>ကြေးစား</strong>တွေနဲ့တော့ သွားမယှဉ်နဲ့ဦး။"</p> <p>​"တပ် အင်အားအပြင် တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ် ၁ သောင်းကိုလည်း ဒီကို ထပ်လွှတ်ပေးနိုင်သေးတယ်။ ဒါက အကုန်ပဲ၊ <strong>မင်း</strong> တိုက်နိုင်မယ်လို့ ထင်လား" ထိုသို့ပြောနေစဉ် <strong>ကျန်းယွဲ့</strong>၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။</p> <p>​<strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>သည် အစပိုင်းတွင် ဘာမှမထင်သော်လည်း နားထောင်ရင်းနှင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ "တပ်ရဲ့ အရန်အင်အား အားလုံးကို ဒီကိုလွှတ်လိုက်ရင် တခြားကင်းစခန်းတွေမှာ ပြဿနာတက်လာရင် စစ်ကူဘယ်လို ပေးမလဲ"</p> <p>​"မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီ ကိုးပုံတစ်ပုံက ဒီမှာ စုနေတာလေ၊ ဖိအားတွေ အားလုံးက ဒီဘက်မှာပဲ ရှိနေတာ။ ဒီလောက်အင်အားနဲ့မှ မနိုင်ရင်တော့ တကယ့်ကို အသုံးမကျတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"</p> <p>​"ဒါပေမဲ့ <strong>မင်း</strong> စိတ်မပူပါနဲ့၊ <strong>ဌာန</strong>က လူတွေကလည်း ထမင်းစားရုံသက်သက် လူတွေမဟုတ်ပါဘူး။ အရန်အင်အား မရှိရင်တောင် ပြဿနာတက်လာရင် တခြား <strong>ကြေးစား</strong>အဖွဲ့တွေဆီကနေ လူထုတ်ပြီး ကူညီလို့ ရပါသေးတယ်။"</p> <p>​"အခု အဓိကက ဒီနေရာပဲ၊ ငါ ဒီအင်အားတွေကို လွှတ်ပေးရင် <strong>မင်း</strong>အနေနဲ့ ဒီမျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီ ၅၂ ကောင်ကို ဟန့်တားထားနိုင်ဖို့ သေချာလား" ဟု <strong>ကျန်းယွဲ့</strong>က ထပ်မံ၍ အသည်းအသန် မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>​<strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>သည် စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ တွက်ချက်လိုက်ပြီးနောက် အသေအချာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ "၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းတော့ အာမမခံရဲဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ၇၀၊ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်တော့ သေချာတယ်"</p> <p>​<strong>ကျန်းယွဲ့</strong> လိုချင်နေသည်မှာ ထိုစကားပင် ဖြစ်သည်။ <strong>သူ</strong> ချက်ချင်း ဝမ်းသာသွားပြီး ဝမ်ကျားရှန့်ကို သတင်းပို့ခိုင်းကာ စစ်ကူများ လွှတ်ပေးရန် စီစဉ်လိုက်တော့သည်။ ယခုအခါ ဤနေရာတွင် <strong>ကျန်းယွဲ့</strong>၏ စစ်ဘက်ရာထူးမှာ အမြင့်ဆုံးဖြစ်သဖြင့် ဝမ်ကျားရှန့်၏ နေရာကို သဘာဝကျကျ ဆက်ခံလိုက်သည်။</p> <p>​ဝမ်ကျားရှန့်မှာလည်း စိတ်ပျက်ခြင်း သို့မဟုတ် မကျေနပ်ခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ စိတ်သက်သာရာပင် ရသွားခဲ့သည်။ တာဝန်က ကြီးလွန်းပြီး ဖိအားက ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် <strong>သူ့</strong>ပုခုံးငယ်လေးဖြင့် မနိုင်တော့ဟု ခံစားနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ကဲ... <strong>ဌာန</strong>က ငါ့ရဲ့ တပ်ဖြန့်ခွဲမှုကို သဘောတူလိုက်ပြီ။ နောက်ဆုံး ၅ မိနစ်အတွင်းမှာ အားလုံး ဒီကို ရောက်လာကြလိမ့်မယ်" ဟု <strong>ဌာန</strong>မှ အကြောင်းပြန်ချက် ရရချင်း <strong>ကျန်းယွဲ့</strong>က <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>ကို အစီရင်ခံလိုက်သည်။</p> <p>​<strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>သည် အဝေးရှိ <strong>အဆိပ်မှုတ်ကောင်</strong> များကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ <strong>၎င်း</strong>တို့မှာ မမောနိုင်မပန်းနိုင် <strong>ရူးသွပ်ဇွန်ဘီ</strong>များကို ဆက်တိုက် ဖန်တီးနေဆဲပင်။</p> <p>​ယခုအခါတွင်မူ ထိုမျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီများအနေဖြင့် <strong>ရူးသွပ်ဇွန်ဘီ</strong> ၆,၀၀၀ ပြည့်အောင် ဖန်တီးပြီးမှ တိုက်ခိုက်လာပါစေဟုပင် <strong>သူ</strong> မျှော်လင့်မိသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် <strong>သူ့</strong>အတွက် ပြင်ဆင်ရန် အချိန်ပိုရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့သော် ထို<strong>ရူးသွပ်ဇွန်ဘီ</strong>များထက် <strong>သူ့</strong>ကို ပို၍ စိုးရိမ်စေသည်မှာ သွေးရောင်ပိုးကောင်ငယ်များပင် ဖြစ်သည်။ သွေးရောင်ပိုးကောင်ငယ်များ၏ အရေအတွက်မှာ များပြားလွန်းလှသလို <strong>သွေးပိုးကောင်</strong> များသည်လည်း ၎င်းတို့၏ အသေအပျောက်ကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။ အစောပိုင်းကပင် ပိုးကောင်ငယ် အနည်းငယ်ကို ဤဘက်သို့ စတင် တိုက်ခိုက်ခိုင်းထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>​မှန်ပါသည်၊ ထို အနည်းငယ် ဆိုသော ပမာဏမှာပင် ၃ သောင်းကျော် ရှိနေပြီး လက်ရှိတွင် ပထမခံစစ်စည်းနှင့် ၁.၅ ကီလိုမီတာသာ ကွာဝေးတော့သည်။</p> <p>​ယခင်က <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>မှာ ဆုတ်ခွာရန်သာ စဉ်းစားထားသဖြင့် အလေးမထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ နည်းလမ်းရှာ၍ ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​"အခု <strong>ငါတို့</strong>နဲ့ အနီးဆုံးမှာရှိတဲ့ အမြောက်တပ်ဖွဲ့ ရောက်လာဖို့ ဘယ်လောက်ကြာဦးမလဲ" ဟု <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>က ရှေ့ဆက်တိုက်မည့် စစ်ပွဲအတွက် စဉ်းစားရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>​"အလွန်ဆုံး တစ်မိနစ်အတွင်း ရောက်လာပါလိမ့်မယ်" ဟု <strong>ကျန်းယွဲ့</strong>က ချက်ချင်း ဖြေကြားသည်။</p> <p>​"ကောင်းပြီ <strong>သူတို့</strong>ကို မီးလောင်ဗုံးတွေ အရင်ပြင်ခိုင်းထားလိုက်ပါ။ အချိန်အကြာကြီး လောင်ကျွမ်းနိုင်တဲ့ အမျိုးအစားဆိုရင် ပိုကောင်းမယ်။ ပထမခံစစ်စည်း အပြင်ဘက်ကို မီးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ရအောင်။"</p> <p>​"အခု <strong>ငါတို့</strong>အတွက် အကြီးမားဆုံး ပြဿနာက <strong>ရူးသွပ်ဇွန်ဘီ</strong>တွေ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီ သွေးရောင်ပိုးကောင်ငယ်တွေပဲ။ <strong>၎င်း</strong>တို့ကို အနားအကပ်ခံလို့ လုံးဝ မဖြစ်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် အကုန်လုံး သွားပြီပဲ" ဟု <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>က ဆိုသည်။</p> <p>​"ကောင်းပါပြီ၊ အခုချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်ပါ့မယ်" ဟု <strong>ကျန်းယွဲ့</strong>က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီးနောက် "တခြား စီစဉ်စရာတွေ ရှိသေးလား" ဟု ထပ်မေးသည်။</p> <p>​"ငါ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော တောင်းဆိုချက်ကတော့ တခြား စစ်ကူတပ်ဖွဲ့တွေ အားလုံး ရန်သူတွေ စစ်ကြောင်းကြီးနဲ့ စတိုက်တဲ့အချိန်ထက် အရင် ရောက်လာပါစေ။ လူအင်အား မလုံလောက်ရင် ခုခံဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"</p> <p>​"<strong>သူတို့</strong> ရောက်လာပြီဆိုရင်လည်း <strong>မင်း</strong> အထူးတလည် စီစဉ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ <strong>ငါတို့</strong>ရဲ့ လက်ရှိ ခံစစ်စနစ်ကို အခြေခံပြီး လူအင်အား ဖြည့်တင်းလိုက်ရုံပဲ။ ကျန်တာကတော့ အခြေအနေကြည့်ပြီး ဖြေရှင်းသွားကြတာပေါ့" ဟု <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>က ပြောလိုက်ရင်း <strong>သူ့</strong>မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းလာခဲ့သည်။</p> <p>​မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီ ၅၂ ကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို နည်းလမ်းရှာ၍ ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ <strong>သူ့</strong>အတွက်တော့ တကယ့်ကို ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် စိန်ခေါ်မှုကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">​​***</p>


Save