Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၂၈၄)</h2> <h2 style="text-align:center">မျှော်လင့်မထားသော အခြေအနေ</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​<strong>ကျန်းယွဲ့</strong>ဘက်မှ အစီအစဉ်များကို အကြောင်းကြားပြီးနောက် <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>သည်လည်း ဆက်သွယ်ရေးနားကြပ်မှတစ်ဆင့် <strong>ဖန်ထျန်းဟယ်</strong>ကို လူအင်အားခွဲထုတ်၍ မီးလောင်ဗုံးများ ပစ်လွှတ်ရန် ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p>​အမြောက်တပ်ဖွဲ့ငယ်သည် သွေးရောင်ပိုးကောင်များထက် အရင် ရောက်၊ မရောက် <strong>သူ</strong> မသေချာသဖြင့် အဘက်ဘက်မှ ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့သော် <strong>ဌာန</strong>၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ <strong>သူ့</strong>ကို စိတ်ပျက်မသွားစေခဲ့ပေ။ စက္ကန့် ၅၀ ကျော်၊ တစ်မိနစ်ပင် မပြည့်သေးမီမှာပင် ပထမဆုံးသော အမြောက်တပ်ဖွဲ့ငယ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>​အမြောက်တပ်ဖွဲ့၏ ဖွဲ့စည်းပုံမှာ အလွန်ရိုးရှင်းပုံရပြီး <strong>စက်ရုပ်စစ်သည်</strong> တစ်ရုပ်နှင့် သံချပ်ကာကားတစ်စီးသာ ပါဝင်သည်။</p> <p>​အမှန်တကယ်တော့ သံချပ်ကာကားမှာ အသွင်ယူထားခြင်းသာဖြစ်ပြီး ကား၏ ဘေးဘက်နံရံနှစ်ခုကို အပြည့်အဝ ဖြန့်ချလိုက်သည်နှင့် ရွေ့လျားပစ်ခတ်မှု ပလက်ဖောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>​ဤပစ်ခတ်မှု ပလက်ဖောင်းသည် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက တစ်မိနစ်လျှင် ပုံစံအမျိုးမျိုးသော ကျည်ဆန်နှင့် ဗုံးသီးပေါင်း ၃,၀၀၀ ကျော်ကို ပစ်လွှတ်နိုင်သည်။</p> <p>​ဤကဲ့သို့သော ပစ်ခတ်မှုနှုန်းမှာ မည်သည့် တပ်ဖွဲ့နှင့်မျှ နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။</p> <p>​၎င်းအပြင် ဤပလက်ဖောင်းသည် ခဲယမ်းအမျိုးမျိုး၏ ပစ်ခတ်မှုနှုန်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရုံသာမက ပစ်ခတ်နိုင်သည့် အကွာအဝေးကိုလည်း သိသိသာသာ တိုးမြှင့်ပေးပြီး ပစ်မှတ်ထိမှန်မှုကိုလည်း ပိုမိုတိကျစေသည်။</p> <p>​ချဲ့ကားပြောခြင်းမဟုတ်ဘဲ လူ ၁၀ ဂဏန်းသာရှိသော ဤအမြောက်တပ်ဖွဲ့ငယ်သည် မည်သည့်စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်ဖြစ်စေ အဓိက အင်အားစုကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>​ယခုတွင်လည်း ဤအမြောက်တပ်ဖွဲ့ငယ် ရောက်ရှိလာသည်နှင့် သံချပ်ကာကားမှာ ချက်ချင်းပင် ပစ်ခတ်မှု ပလက်ဖောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>​စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် မီးလောင်ဗုံးပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ပလက်ဖောင်းပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာကာ ပထမခံစစ်စည်း အရှေ့ဘက်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>​မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပထမခံစစ်စည်း အရှေ့ဘက် မီတာအနည်းငယ်အကွာတွင် မီးပင်လယ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>​ပြင်းထန်သော မီးတောက်များက ထိုနေရာရှိ သက်ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုလောင်ကျွမ်းစေခဲ့ရာ ၎င်းတွင် မပြတ်တိုက်ခိုက်နေသော ဇွန်ဘီများလည်း ပါဝင်သည်။</p> <p>​ထိုဇွန်ဘီများသည် အလိုအလျောက်ပစ် အမြောက်များ၏ ဗုံးကြဲမှုနှင့် အလိုအလျောက် ရိုင်ဖယ်များ၏ ကျည်ဆန်မိုးများအပြင် ယခုအခါ ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ၏ လောင်ကျွမ်းမှုကိုပါ ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဤသုံးထပ်ကွမ်း တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီများပင်လျှင် ပထမခံစစ်စည်းသို့ ချဉ်းကပ်ရန် အခက်အခဲပေါင်းစုံနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။</p> <p>​မကြာမီမှာပင် <strong>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း</strong> အဖွဲ့ဝင်များသည် အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် လမ်းခုလတ်မှာပင် သေဆုံးသွားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ချဉ်းကပ်လာနိုင်သူများမှာလည်း ကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာအနာတရများစွာနှင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>​သာမန်ဇွန်ဘီနှင့် အလယ်အလတ်အဆင့် ဇွန်ဘီများမှာမူ ခံစစ်စည်းအနီးသို့ တစ်ကောင်မှ ကပ်မလာနိုင်တော့ပေ။</p> <p>​ဤအခြေအနေကြောင့် ၁၀၈ နံပါတ် ကင်းစခန်း၏ ခံစစ်ဖိအားမှာ ချက်ချင်းပင် ထက်ဝက်ကျော် လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>​ရှေ့တန်းသို့ ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်နေသော သွေးရောင်ပိုးကောင်ငယ် ၃ သောင်းကျော်မှာလည်း ချက်ချင်းပင် ထက်ဝက်ကျော် မီးလောင်သေဆုံးသွားခဲ့ရာ ကျန်ရှိနေသော ပိုးကောင်များကိုမူ <strong>သွေးပိုးကောင်</strong> များက ချက်ချင်း ပြန်လည်ခေါ်ယူလိုက်တော့သည်။</p> <p>​ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း <strong>ကြေးစား</strong>အဖွဲ့ဝင်များမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြပြီး <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>ပင်လျှင် စိတ်အေးသွားရသည်။ တပ်၏ စစ်ကူတပ်ဖွဲ့များသည် အမှန်တကယ်ပင် စွမ်းရည်ထက်မြက်ကြောင်း <strong>သူ</strong> ဝန်ခံရပေလိမ့်မည်။</p> <p>​သို့သော် ၎င်းမှာ မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီများ၏ သေးငယ်သော စမ်းသပ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ထိုသွေးရောင်ပိုးကောင်ငယ်များကို မီးလောင်ဗုံး အနည်းငယ်နှင့် ဖြေရှင်းနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်းလည်း <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong> သိထားသည်။</p> <p>​အကယ်၍ <strong>၎င်း</strong>တို့သည် ခဏနေလျှင် <strong>ရူးသွပ်ဇွန်ဘီ</strong>များ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားမည်ဆိုပါက ခဲယမ်းမိုးများကို အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်ပြီး ခံစစ်စည်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့သော် ၎င်းမှာ အမြောက်တပ်ဖွဲ့ငယ်၏ အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရပေ။</p> <p>​၎င်းတို့သာမက ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာသော အမြန်တုံ့ပြန်ရေး တပ်ဖွဲ့သည်လည်း မြေအောက်လမ်းမှတစ်ဆင့် <strong>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း</strong> အဖွဲ့ဝင်များနှင့် ပူးပေါင်းကာ ဇွန်ဘီများကို စတင်သုတ်သင်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​အမြန်တုံ့ပြန်ရေး တပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် <strong>ဌာန</strong>မှ သေချာရွေးချယ်ထားသော အထူးချွန်ဆုံး လူများဖြစ်ကြရာ တစ်ဦးချင်းစီ၏ သေနတ်ပစ်စွမ်းရည်မှာ အလွန်ထက်မြက်လှသည်။ <strong>သူတို့</strong>၏ ပစ်ခတ်မှုနှုန်းမှာ <strong>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း</strong> အဖွဲ့ဝင်များထက် နှစ်ဆကျော် ပိုမိုမြန်ဆန်နေသည်။</p> <p>​ဤမြင်ကွင်းကို <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>က ထူးဆန်းစွာ ကြည့်ရင်း အာရုံခံစွမ်းအားဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည့်အခါမှ တစ်ဖက်လူများ ဝတ်ဆင်ထားသော မျက်မှန်များမှာ ပစ်မှတ်ချိန်ရွယ်မှုကို ကူညီပေးနိုင်သော အဆင့်မြင့် နည်းပညာသုံး ထုတ်ကုန်များ ဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်ရသည်။</p> <p>​အမြောက်တပ်ဖွဲ့ငယ်နှင့် အမြန်တုံ့ပြန်ရေး တပ်ဖွဲ့တို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ ယုံကြည်မှု ရှိလာခဲ့သည်။ ယခင်က မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီများကို ဟန့်တားနိုင်ရန် ၇၀၊ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိခဲ့ရာမှ ယခုမူ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ သေချာသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရာ ၅ မိနစ်ခန့် ပြည့်သွားသည့်အခါ <strong>ကျန်းယွဲ့</strong> ကတိပေးထားသော စစ်ကူများ အားလုံး ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>​အမြောက်တပ်ဖွဲ့ငယ် ၃ ဖွဲ့၊ အမြန်တုံ့ပြန်ရေး တပ်ဖွဲ့ ၁၀ ဖွဲ့နှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ် ၁ သောင်းတို့ ကင်းစခန်းသို့ အပြည့်အဝ ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​လုံလောက်သော လူအင်အားကို ကြည့်ရင်း <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>၏ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ အေးချမ်းသွားတော့သည်။</p> <p>​"အရှင်း... မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီတွေဘက်က လှုပ်ရှားမှု ရှိလာပြီ ထင်တယ်" ထိုအချိန်မှာပင် <strong>ဖန်ထျန်းဟယ်</strong>က ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းမှတစ်ဆင့် လှမ်းပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ဟေး... အတော်ပဲ တိုက်ဆိုင်တာပဲ"</p> <p>​<strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>က ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်သွယ်ရေးစက်ကို နှိပ်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ကြပါ။ အမြောက်တပ်ဖွဲ့တွေ ခဏနေရင် အပြည့်အဝ ဗုံးကြဲ တိုက်ခိုက်ပါ။ တခြားအဖွဲ့ဝင်တွေကတော့ သေချာ ချိန်မပစ်နိုင်ရင် ကျည်ကုန်ခံပြီးတော့ပဲ ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်ကြပါ။ ကျည်ဆန်နှမြောလို့ အသက်အန္တရာယ် မဖြစ်စေနဲ့။"</p> <p>​"ဟုတ်ကဲ့" အားလုံးက ပြိုင်တူ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။</p> <p>​အမှန်စင်စစ် ကျည်ဆန်နှမြောခြင်းမှာ <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong> သတိမပေးလျှင်ပင် မည်သူမျှ လုပ်ကြမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>​ဤတိုက်ပွဲအတွက် လိုအပ်သော ခဲယမ်းများကို တပ်ဘက်မှ အပြည့်အဝ ထောက်ပံ့ထားသဖြင့် <strong>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်း</strong> အဖွဲ့ဝင်များမှာ ကျည်ဆန်နှမြောစရာ အကြောင်းမရှိသလို၊ တပ်ဘက်မှ လာသော တပ်ဖွဲ့များမှာလည်း တာဝန်ပြီးမြောက်ရန်သာ အဓိကဖြစ်သဖြင့် ကျည်ဆန်ကိစ္စကို ထည့်တွက်နေမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>​<strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong> အမိန့်ပေးနေစဉ်မှာပင် ၃ ကီလိုမီတာ အကွာအဝေးရှိ မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီများ စုဝေးရာနေရာ၌ <strong>ရူးသွပ်ဇွန်ဘီ</strong> ၆,၀၀၀ တိတိ ဖန်တီးပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​ထို<strong>ရူးသွပ်ဇွန်ဘီ</strong>များသည် မရပ်မနား ဟိန်းဟောက်နေကြပြီး <strong>၎င်း</strong>တို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် သွေးဆာနေသော အငွေ့အသက်များကို ထိန်းချုပ်မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>​အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင် ဤနေရာတွင် မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီအမြောက်အမြား စုပေါင်းပြီး ဖိအားပေးထားခြင်း မရှိပါက <strong>အဆိပ်မှုတ်ကောင်</strong> များအနေဖြင့် ဤမျှများပြားသော <strong>ရူးသွပ်ဇွန်ဘီ</strong>များကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>​အကြောင်းမှာ <strong>ရူးသွပ်ဇွန်ဘီ</strong>များသည် ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းဆောင်ရည်များ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခြင်းနှင့်အတူ စိတ်ခံစားချက်များမှာလည်း အလွန်အမင်း ရူးသွပ်ကြမ်းတမ်းလာပြီး ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ယခုမူ ထိုမျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီများက ဖိအားပေးမှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်နှင့် ထို<strong>ရူးသွပ်ဇွန်ဘီ</strong> ၆,၀၀၀ မှာ လှောင်အိမ်ထဲမှ ကျားရဲများ လွတ်လာသကဲ့သို့ လူသားများ၏ ခံစစ်စည်းဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာတော့သည်။</p> <p>​<strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>သည် ဤမြင်ကွင်းကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း ကြည့်ရင်းနှင့်ပင် <strong>သူ့</strong>ပါးစပ်မှ ဆဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>​"တောက်"</p> <p>​အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထို<strong>ရူးသွပ်ဇွန်ဘီ</strong> ၆,၀၀၀ စလုံးသည် ၁၀၈ နံပါတ် ကင်းစခန်းဆီသို့သာ ဦးတည်လာခြင်း မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>​<strong>၎င်း</strong>တို့အနက် အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်မှာ ဘေးချင်းကပ်လျက်ရှိသော ၁၀၇ နံပါတ် ကင်းစခန်းဆီသို့ ပြေးသွားကြပြီး အခြားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာမူ ၁၀၉ နံပါတ် ကင်းစခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။</p> <p>​၎င်းမှာ မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီများက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်ခြင်းလား သို့မဟုတ် ထိန်းချုပ်မှုကို လွှတ်ပေးလိုက်သဖြင့် <strong>ရူးသွပ်ဇွန်ဘီ</strong>များ အလိုအလျောက် ကွဲထွက်သွားခြင်းလားဆိုသည်ကို <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong> မသိပေ။</p> <p>​သို့သော် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်ဖြစ်စေ ယခုမူ <strong>သူတို့</strong>အတွက် ပြဿနာကြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​၁၀၇ နှင့် ၁၀၉ နံပါတ် ကင်းစခန်းများဆီသို့ သွားသော <strong>ရူးသွပ်ဇွန်ဘီ</strong> အရေအတွက်မှာ များပြားခြင်းမရှိသော်လည်း တစ်ဖက်လျှင် ၁,၀၀၀ နီးပါးခန့် ရှိနေသည်။</p> <p>​<strong>သူ</strong> ကောင်းစွာ သိထားသည်မှာ <strong>ရူးသွပ်ဇွန်ဘီ</strong> ၁,၀၀၀ မဆိုထားနှင့်၊ ၁၀၀ ခန့်ဆိုလျှင်ပင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုမရှိသော ထိုကင်းစခန်းများမှာ တောင့်ခံနိုင်ရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။</p> <p>​ထို့ထက် ပို၍ ဆိုးရွားသည်မှာ ထို<strong>ရူးသွပ်ဇွန်ဘီ</strong>များ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် သွေးရောင်ပိုးကောင်ငယ် အမြောက်အမြား ပါရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​နောက်ဆုံးရလဒ်မှာမူ သတ်ဖြတ်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>​အကယ်၍ ထိုကင်းစခန်းနှစ်ခုသာ ပြိုလဲသွားပါက <strong>သူ</strong>သည် ဤနေရာရှိ မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီများအားလုံးကို ဟန့်တားထားနိုင်လျှင်ပင် ဤခံစစ်စည်းမှာ ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မည်သို့မျှ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p>​အခြားသူများသည်လည်း ဤပြဿနာကို လျင်မြန်စွာ သတိပြုမိသွားကြရာ ထိုခဏ၌ အားလုံးက <strong>လင်းရှင်းဟိုင်</strong>ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ရင်း ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေကြတော့သည်။</p> <p>​​</p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save