Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၇၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">အတိတ်ဖြစ်ရပ် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခြင်း၊  မုတ်ဆိတ်နှင့် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသား၊</h2> <h2 style="text-align: center;">နန်းတွင်းဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီး၊ ဇီးကွက်နှင့် နောက်ထပ်တစ်ဦး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​ထိုသူသည် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဆံပင်များ၊ ညစ်ပတ်ပေရေနေသော မျက်နှာနှင့်ဖြစ်ရာ အမျိုးသားလား၊ အမျိုးသမီးလားဆိုသည်ကို ခွဲခြား၍မရချေ။</p> <p>​သွေးကြောများ ယှက်သန်းနေသည့် မျက်လုံးတစ်စုံသည် တံခါးအက်ကွဲကြောင်းနောက်မှနေ၍ လီယန်ချူကို ချောင်းကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အေးစက်လှသော လျှပ်စီးတန်းများအလား ဝင်းလက်သွားသည်။</p> <p>​တံခါးနောက်မှ ချောင်းကြည့်နေသူမှာ သူ၏ အကြည့်တစ်ချက်အောက်မှာတင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်</p> <p>အထပ်ခိုးအတွင်း၌ သေလူကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်မှုကြီးက ပြန်လည်ဖုံးလွှမ်းသွားပြန်သည်။</p> <p>​လီယန်ချူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ကုတင်ပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး...</p> <p>နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပေါ်လာသည့်နေရာမှာ တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ စင်္ကြံလမ်းပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​တာအိုအတတ်</p> <p> နတ်ဘုရားခြေလှမ်း</p> <p>တံတိုင်းဖြတ်ကျော်ခြင်း</p> <p>​သို့သော် သူ သေသေချာချာ ကြည့်ရှုရန် မအားလပ်ခင်မှာပင် ရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>လီယန်ချူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ရွှီအိမ်တော်၏ အထပ်ခိုးပေါ်တွင် ရှိမနေတော့ဘဲ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အိပ်ဆောင်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>​စောင်များမှာ နွေးထွေးနေပြီး အဖြူရောင် ခြင်ထောင်ဇာများ ချိတ်ဆွဲထားကာ အခန်းတွင်း၌ သင်းပျံ့သော ရနံ့လေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>​လီယန်ချူ အံ့အားသင့်သွားရသည်။</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းမှာ ရင်းနှီးနေသလိုပင်။</p> <p>​ဤသည်မှာ သူ အစောပိုင်းက နေခဲ့သည့် ရွှီအိမ်တော် သမီးလေး၏ အိပ်ဆောင် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>​ရွှီသမီးလေး ကြိုးဆွဲချ သေဆုံးသွားခဲ့သဖြင့် ထိုအခန်းမှာ လူသူမရှိတော့ဘဲ မိစ္ဆာအိမ်ကဲ့သို့ အေးစက်ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုကဲ့သို့ အမျိုးသမီးအိပ်ဆောင်၏ နုနယ်နွေးထွေးသော အငွေ့အသက်မျိုး လုံးဝမရှိခဲ့ချေ။</p> <p>​သူ အာရုံစိုက်၍ ကြည့်လိုက်သောအခါ...</p> <p>ကုတင်ပေါ်တွင် ကျော့ရှင်းသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ကျောပေး၍ လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့ရသော်လည်း မျက်နှာကိုမူ မမြင်ရပေ။</p> <p>​သူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ထမည်အပြုတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ လှုပ်ရှား၍မရကြောင်း သိလိုက်ရသည်။</p> <p>လက်ခြေ၊ ကိုယ်ထည်၊ လည်ပင်း၊ ဦးခေါင်း... အာရုံခံစားမှု အားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားသလိုပင်။</p> <p>​စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟဖို့ပင် မတတ်နိုင်တော့ချေ။</p> <p>မျက်လုံးအိမ်လေးကိုသာ မနည်း လှုပ်ရှား၍ ရတော့သည်။</p> <p>​ရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ လူကို အငိုက်မိစေသော်လည်း လီယန်ချူသည် တည်ငြိမ်မှုကို မဆုံးရှုံးခဲ့ပေ။</p> <p>​ကျွီ...</p> <p>​အခန်းတံခါးကို ညင်သာစွာ တွန်းဖွင့်လိုက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>မုတ်ဆိတ်နှင့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး လမ်းလျှောက်ဝင်လာပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရမ္မက်ဇောများ တောက်လောင်နေသည်။</p> <p>​လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>ဒါက ရွှီသမီးလေး မသေခင်က ဖြစ်ရပ်တွေလား...</p> <p>​မုတ်ဆိတ်နှင့် လူလတ်ပိုင်းသည် ကုတင်ဘေးသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားသည်။</p> <p>ထို့နောက် ကုတင်ပေါ်မှ စောင်ကို ဆွဲလှန်ကာ အပေါ်သို့ အုပ်မိုးလိုက်တော့သည်။</p> <p>​"အား"</p> <p>​ကုတင်ပေါ်မှ အမျိုးသမီးမှာ အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း မကြာခင်မှာပင် ပါးစပ်ကို ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံလိုက်ရကာ "အု... အု..." ဆိုသည့် အသံများသာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အငြိမ်မနေဘဲ ရုန်းကန်နေရှာသည်။</p> <p>​"လိမ္မာစမ်းပါ... မရုန်းပါနဲ့တော့၊ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို ငါ သေသေချာချာ ဂရုစိုက်ပေးမှာပါ"</p> <p>​မုတ်ဆိတ်နှင့် လူလတ်ပိုင်းမှာ အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်နေပြီး ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် လက်ထဲမှ အနီရောင်ကြိုးကို ထုတ်ယူကာ အမျိုးသမီးကို ချည်နှောင်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း အမျိုးသမီးမှာ ပို၍ ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်လာသည်။</p> <p>​ထိုအခါ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှာ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာပုံရသည်</p> <p>​လီယန်ချူ မျက်မှောင်များ ပို၍ ကြုတ်သွားသည်။</p> <p>ထိုလူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှာ သူဌေးရွှီ ဖြစ်နေနိုင်သလား</p> <p>သူဌေးရွှီ၏ အလောင်းကို သူ မြင်ဖူးသော်လည်း ထိုစဉ်က သွေးအိုင်ထဲတွင် လူပုံမပေါ်တော့သဖြင့် ရုပ်ရည်ကို အတိအကျ မမှတ်မိခဲ့ပေ။</p> <p>​ရွှီသမီးလေးမှာလည်း သင်္ဂြိုဟ်ပြီးသားဖြစ်ရာ သူမ၏ ရုပ်ရည်ကိုလည်း သူ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။</p> <p>​ပတ်ဝန်းကျင် မြင်ကွင်းမှာ လီယန်ချူ၏ အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိသွားသလား မသိဘဲ မြင်ကွင်းများမှာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>​လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားပြီး အမျိုးသမီးမှာမူ သူ၏ အနီရောင်ကြိုးဖြင့် အသက်ရှူကျပ်ကာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>မျက်လုံးများ ပြူးလျက်နှင့်ပင်</p> <p>​လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်မိပြန်သည်။</p> <p> ရုံးတော်က ထုတ်ပြန်ထားသည့် ရလဒ်အရ ရွှီသမီးလေးသည် ကြိုးဆွဲချ၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခု ဤအတိတ်ဖြစ်ရပ် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို မြင်ရသောအခါ သံသယများ မဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p>​"တကယ်တော့ ရွှီသမီးလေးက တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံခဲ့ရတာပဲ"</p> <p>​ရုတ်တရက်</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင် မြင်ကွင်းမှာ ရေမျက်နှာပြင် လှိုင်းထသွားသလို ကွဲကြေသွားပြီး အေးစက်ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းသော အထပ်ခိုးအဖြစ် ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>​လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပြန်လည် လှုပ်ရှား၍ ရသွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p>တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေသော စင်္ကြံလမ်းပေါ်တွင် မည်သူမျှ မရှိတော့ပေ။</p> <p>သရဲရိပ် ဆိုသည်မှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။</p> <p>​"စောစောက အမည်းရောင် လူရိပ်က ရွှီသမီးလေးရဲ့ မကျွတ်မလွတ်တဲ့ ဝိညာဉ်လား "</p> <p>​လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စဉ်းစားဟန်များ ပေါ်လာသည်။</p> <p>သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် နတ်အလင်းများ ဝင်းလက်လာကာ ဝိညာဉ်မျက်စိ နှင့် အရှိန်အဝါကြည့်အတတ် ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။</p> <p>​ထိုအထပ်ခိုး၌ ယင်အငွေ့အသက်နှင့် နာကျည်းချက်များ ထူထပ်နေခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်တရာ မင်္ဂလာမရှိသော နေရာ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>ညဖက်တွင် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များကို ဖုံးကွယ်ရန် ခဲယဉ်းလှရာ ဝိညာဉ်မျက်စိပိုင်ဆိုင်သည့် လီယန်ချူအတွက်မူ နေ့ခင်းဘက်ထက်စာလျှင် ခြေရာခံရန် ပို၍ပင် လွယ်ကူနေသေးသည်။</p> <p>​မကြာမီမှာပင်</p> <p>ရွှီအိမ်တော်အတွင်း၌ မိစ္ဆာအငွေ့အသက် တစ်ခုကို သူ ရှာတွေ့လိုက်သည်။</p> <p>​တွေ့ပြီ</p> <p>လီယန်ချူ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကာ သူ၏ အစွမ်းကုန် လျင်မြန်သော ကိုယ်ခံပညာဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>​မကြာခင်မှာပင်</p> <p>စောစောက အမည်းရောင် လူရိပ်ကို တံတိုင်းထောင့်တစ်ခု၌ ပိတ်ဆို့လိုက်နိုင်သည်</p> <p>ဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် မျက်နှာကိုပင် မမြင်ရဘဲ ယောက်ျားလား၊ မိန်းမလား ခွဲမရသေးပေ</p> <p>​ထိုအမည်းရောင်ရိပ်က ဟိန်းသံတစ်ချက် ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​လီယန်ချူ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။</p> <p> ဤအရာမှာ အားကောင်းသော မိစ္ဆာဆိုးတစ်ခု မဟုတ်ပုံရပေ</p> <p>ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် သူ ချန်အိမ်တော်မှာ နှိမ်နင်းခဲ့သည့် ကာမသရဲ အဆင့်လောက်သာ ရှိသည်။</p> <p>​သူ လက်ငါးချောင်းကို ဖြန့်လိုက်ကာ...</p> <p>တာအိုတတ်</p> <p>ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်း</p> <p>​အားကောင်းလှသော တားမြစ်ချက် စွမ်းအားမှာ ထိုအမည်းရောင်ရိပ်ကို ချက်ချင်းပင် ချုပ်နှောင်ထားလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ နက်နဲလှသော စွမ်းအားများဖြင့် ဤကဲ့သို့သော သရဲအသေးအမွှားကို ဖမ်းချုပ်ရန်မှာ လက်ဖျားခါလောက်အောင် လွယ်ကူလှသည်။</p> <p>​သူသည် ထိုအမည်းရောင်ရိပ်ကို မိမိရှေ့သို့ ဆွဲယူလိုက်သည်။</p> <p>အတွင်းအားများကို လှုပ်ခတ်လိုက်မှသာ ထိုလူရိပ်၏ ရုပ်သွင်ကို သေသေချာချာ မြင်ရတော့သည်။</p> <p>​မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့နေပြီး မျက်စိ၊ နား၊ နှာ၊ ပါးစပ်  မှ သွေးများ ထွက်နေကာ လျှာကြီးမှာလည်း အပြင်သို့ ရှည်လျားစွာ ထွက်နေသည်။</p> <p>ဤသူမှာ စောစောက ကုတင်ပေါ်တွင် အသက်ရှူကျပ်၍ အသတ်ခံခဲ့ရသော အမျိုးသမီးငယ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​တစ်နည်းအားဖြင့် ရွှီအိမ်တော် သမီးလေးပင်။</p> <p>​"ဟိန်း..."</p> <p>​ယခုအချိန်တွင် ရွှီသမီးလေးမှာ မိစ္ဆာဆိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ လီယန်ချူကို ကြည့်ကာ အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်နေသည်။</p> <p>ဝိညာဉ်တစ်ခုသည် မိစ္ဆာဆိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီဆိုလျှင် ပြန်လည်ဝင်စားရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်းများကိုသာ ပြုလုပ်တော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့သော်လည်း...</p> <p>လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်မိသည်။</p> <p> ရွှီသမီးလေး ပြောင်းလဲသွားသည့် ဤမိစ္ဆာမှာ အလွန်ပင် အားနည်းလွန်းနေသည်။</p> <p>သူဌေးရွှီနှင့် ရွှီအိမ်တော်က အမျိုးသားအားလုံးကို ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်ဆိုပါက သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးဆာနေသည့် အငွေ့အသက်  များ အလွန်ပင် ထူထပ်နေရမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>​"တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ"</p> <p>​လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စဉ်းစားဟန်များ ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ဒုတိယမြောက် မိစ္ဆာ နောက်တစ်ကောင် ရှိနေသေးတယ် "</p> <p>​သူ ရိပ်မိသွားသည်။</p> <p> ရွှီသခင်မသည် ရွှီသမီးလေး၏ ဝိညာဉ်ကို မြင်ခဲ့ရသည်မှာ မှန်ကောင်းမှန်နိုင်သော်လည်း ရွှီသမီးလေးသည် မနေ့ညက မိစ္ဆာဆိုးအဖြစ် မပြောင်းလဲသေးပေ။</p> <p>လူသတ်သွားသည်မှာ အခြားသော မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်ရမည်</p> <p>​ရုတ်တရက်</p> <p>ကောင်းကင်ယံမှ စူးရှသော အသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>​အမည်းရောင် အရိပ်တစ်ခုမှာ အပေါ်မှ ပျံဝဲဆင်းသက်လာပြီး...</p> <p>၎င်းမှာ ဇီးကွက်တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​သူ၏ မျက်လုံးအစုံတွင် နတ်အလင်းများ တောက်ပနေသည်။</p> <p>ထိုဇီးကွက်သည် ရွှီသမီးလေး၏ ဝိညာဉ်ကို တစ်လုတ်တည်းနှင့် ဝါးမျိုလိုက်ကာ ကျေနပ်သည့် အမူအရာ ပြနေတော့သည်။</p> <p>​နန်းတွင်းဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှာ တံတိုင်းပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>သူမသည် ရှည်လျားလှပသော မျက်ဝန်းအစုံရှိပြီး အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။</p> <p>သူမ၏ အငွေ့အသက်မှာမူ လောကီနှင့် မသက်ဆိုင်သလို မြင့်မြတ်လွန်းနေသည်။</p> <p>​"ဒီတာအိုဆရာ စိတ်မရှိပါနဲ့၊ ကျွန်မ မွေးထားတဲ့ ဒီတိရစ္ဆာန်လေးက မိစ္ဆာတွေကို စားရတာ ဝါသနာပါလို့ပါ၊ အခုနက ဒီနေရာမှာ ဝိညာဉ်တစ်ခု ရှိနေတာကို ခံစားမိလို့ ခဏလေး သတိလွတ်သွားတာနဲ့ သူ ပျံလာခဲ့တာပါ"</p> <p>ဟု နန်းတွင်းဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးက အားနာစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​ဒီလောက်တောင် တိုက်ဆိုင်လှချေလား...လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားကာ ဝိညာဉ်မျက်စိ ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။</p> <p>ဤအမျိုးသမီး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သန့်စင်သော အငွေ့အသက်များသာ ရှိပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ မရှိချေ။</p> <p>​အသေအချာပင် လမ်းမှန်မှ ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမည်။</p> <p>​လီယန်ချူ အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားပြီး နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့ကာ လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>လောလောဆယ်တွင် ထိုကိစ္စကို ခဏထားလိုက်ဦးမည်။</p> <p>​သူ၏ ကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ကမ္ဘာမြေပြင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ မှောင်မိုက်လှသော ညအမှောင်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>ရွှီအိမ်တော် အမျိုးသမီးများကို ထားရှိသည့် လာဖုတည်းခိုးခန်း ဆီသို့ သူ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားသည်။</p> <p>​မကောင်းတော့ဘူး</p> <p>​ရွှီအိမ်တော်က မိစ္ဆာက ယောက်ျားတွေကိုပဲ သတ်တာ မဟုတ်နိုင်ဘူး...</p> <p>ရွှီသမီးလေး ကလည်း သာမန်အတိုင်း မိစ္ဆာဖြစ်လာတာ မဟုတ်ဘဲ နောက်ကွယ်ကနေ လှည့်စားနေတဲ့ ဝိညာဉ်ဆိုးတစ်ခု ရှိနေတာပဲ</p> <p>​လာဖုတည်းခိုးခန်း</p> <p>​တိတ်ဆိတ်လှသော ခြံဝန်းတစ်ခုအတွင်း၌...</p> <p>ရွှီအိမ်တော်မှ အမျိုးသမီးများကို ဤနေရာတွင် ထားရှိပြီး ဝမ်အရာရှိနှင့် ဓားကိုင်ရဲမက် လေးဦးတို့က အပြင်ကနေ စောင့်ကြပ်နေကြသည်။</p> <p>​ဘေးကင်းစေရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ ဝမ်အရာရှိ၏ ဂရုတစိုက် စီစဉ်မှုသာ ဖြစ်သည်၊ မနေ့ညကလို ရက်စက်လှသော မြင်ကွင်းမျိုးမှာတောင် မသေခဲ့ကြသဖြင့် ယနေ့တွင် ဘာမှမဖြစ်နိုင်ဟု လူအများစုက တွေးတောနေကြသည်။</p> <p>​ရွှီသခင်မသည် လှပကျော့ရှင်းပြီး နုနယ်ပျိုမြစ်သည့်အပြင် မုဆိုးမလေး ဖြစ်သွားကာ ကြီးမားသော အမွေအနှစ်များကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသူ မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ဝမ်အရာရှိသည် ထိုမုဆိုးမလေးကို သေသေချာချာ နှစ်သိမ့်ပေးချင်နေသည်။</p> <p>​ကင်းလှည့်ခြင်း</p> <p>၎င်းမှာ လူနှစ်ဦး ထိတွေ့ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်သလို မိမိ၏ ယောက်ျားပီသမှုကို ပြသရန်လည်း အခွင့်ကောင်းတစ်ခုပင်</p> <p>​သူသည် ခြံဝန်းအတွင်း၌ ခန့်ညားစွာ ထိုင်နေပြီး ဘေးမှ တပည့်လေးယောက်ကလည်း မြှောက်ပင့်ပြောဆိုနေကြသည်။</p> <p>ဝမ်အရာရှိသည် မည်မျှ သတ္တိရှိကြောင်း၊ ဓားတစ်လက်တည်းနှင့် ဓားပြစခန်းကို နှိမ်နင်းခဲ့ပုံ၊ ကျားကို သတ်ခဲ့ပုံများကို ပြောဆိုနေကြသည်။</p> <p>​ဝမ်အရာရှိ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးပန်းများ ဝေနေတော့သည်၊ ဤညီငယ်လေးများက တော်တော်လေး အကင်းပါကြသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>​ရုတ်တရက်</p> <p>ကောင်းကင်ယံမှာ ရုတ်ချည်း မှောင်မိုက်သွားပြီး တောက်ပနေသော လမင်းကြီးမှာလည်း တိမ်တိုက်များနောက်သို့ ကွယ်ပျောက်သွားသည်။</p> <p>​လေပြင်းများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ခတ်လာသည်</p> <p>နားထဲတွင် ညည်းညူသံများ ကြားနေရသဖြင့် လူကို ကြက်သီးထစေသည်</p> <p>​ဝမ်အရာရှိ၏ အကြည့်များ တည်တင်းသွားကာ စိတ်ထဲတွင် "ဒိတ်" ခနဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>​"မကောင်းတော့ဘူး "</p> <p>"မင်္ဂလာမရှိတဲ့ အရာတွေနဲ့ တွေ့ပြီဟေ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save