Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၇၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ညှို့ဓာတ်အတတ် ၊ တစ်ဆယ့်ရှစ်ထပ်ငရဲ ၊ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်ချောက်ချားဖွယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>​သစ်ရွက်များမှာ တရှရှ မြည်သံပေးနေပြီး...</p> <p>ယင်လေစိမ်းများက တဖြူးဖြူး တိုက်ခတ်နေသည်။</p> <p>​ဝါးဖုန်းတောင်ပေါ်တွင် လူသူအရောက်အပေါက် နည်းပါးလှရာ သရဲခြောက်ရန် အလွန်လွယ်ကူသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။</p> <p>လေထဲတွင် ညှိဟောင်သော အနံ့အသက်တစ်ခု ပါဝင်နေပြီး...</p> <p>တိုက်ခတ်လာသော လေညင်းမှာ လူကို တစ်ကိုယ်လုံး အေးစိမ့်သွားစေတော့သည်။</p> <p>​မှောင်မိုက်နက်ရှိုင်းသော ဂူအတွင်း၌...</p> <p>လူငယ်ပညာရှိနှင့် မုတ်ဆိတ်ဗလကြီးတို့သည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြသည်၊ ဤနေရာမှာကား တားမြစ်ပိတ်ပင်ထားသော နယ်မြေသို့ သွားရာ အဝင်ဝပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ကြပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်မှ ဝေမြို့နယ်နိမိတ်အတွင်း၌ ထိုနေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​"မင်း ထင်တာတော့ ချင်းဟွမ်ဂိုဏ်းက အဲဒီမြေခွေးမရဲ့ အစီအစဉ်က တကယ်ရော အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလား"</p> <p>လူငယ်ပညာရှိက အသံလေးလေးဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"စမ်းကြည့်မှပဲ သိမှာပေါ့၊ ဒီဝေမြို့လို နေရာမျိုးမှာ တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူ  ရှိနေနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး"</p> <p>ဟု မုတ်ဆိတ်ဗလကြီးက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘူး၊ ငါ့စိတ်ထဲမှာ မကောင်းတဲ့ အငွေ့အသက်တစ်ခု ခံစားနေရတယ်၊ တစ်ခုခု အပြောင်းအလဲ ဖြစ်တော့မလားလို့ စိုးရိမ်နေမိတယ်"</p> <p>လူငယ်ပညာရှိက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုသည်။</p> <p>​မုတ်ဆိတ်ဗလကြီးမှာ မှင်တက်သွားပြီး...</p> <p>"ကျန်းကျန့်... ကိစ္စတွေက လက်တစ်ကမ်းရောက်မှ ဒါမျိုးလာပြောတာက ငါ့ကို တမင်ခြောက်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"</p> <p>​လူငယ်ပညာရှိမှာ ဝိညာဉ်ရေးရာ မှော်အတတ်များကို ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ရာ အချို့သော အာရုံခံစားမှုများ ရှိနေခြင်းမှာ မဆန်းကြောင်း သူသိထားသည်။</p> <p>​လူငယ်ပညာရှိ၏ မျက်နှာမှာ အတော်ပင် တည်တင်းနေပြီး</p> <p> "စူးတု ဆိုတဲ့ အဲဒီအရူးမလည်း ဝေမြို့ကို ရောက်နေတယ်လို့ ထင်ရတယ်၊ ငါတို့ရဲ့ ခြေရာလက်ရာတွေ ပေါက်ကြားသွားတာနဲ့ ငါတို့ကို ပထမဆုံး လာသတ်မယ့်သူက သူမပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"</p> <p>​စူးတု ဆိုသည့် နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် မုတ်ဆိတ်ဗလကြီး၏ မျက်နှာမှာလည်း ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>သူက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ ရက်စက်သောအမူအရာဖြင့်</p> <p> "အဲဒီအရူးမသာ လိုက်လာမယ်ဆိုရင်တော့ သူ့ကိုပါ တားမြစ်နယ်မြေထဲ မျှားခေါ်သွားပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ကိုပဲ ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်ရုံပေါ့ "</p> <p>​ထိုနည်းလမ်းမှလွဲ၍...</p> <p>စူးတုကို ရင်ဆိုင်ရန် သူတို့တွင် သတ္တိမရှိချေ၊ ထိုအမျိုးသမီးမှာ သင်သည် ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းသား ဟုတ်မဟုတ်ကို လုံးဝဂရုစိုက်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူမက သင်သည် သေသင့်သည်ဟု ယူဆလျှင် လုံးဝအလွတ်မပေးဘဲ သုတ်သင်မည့်သူ ဖြစ်သည်။</p> <p>​ချိကဲဘက်ဂိုဏ်း၏ ကောင်းကင်ဘုရင် လေးပါးအနက်...</p> <p>စူးတုတွင်သာ လက်အောက်ငယ်သားဟူ၍ မရှိချေ။</p> <p>​ဘာလို့လဲဆိုတော့ အားလုံးကို သူမက သတ်ပစ်လိုက်သောကြောင့်ပင်...</p> <p>​ဂူအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>မုတ်ဆိတ်ဗလကြီး မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဆုန့်ယာက အလှပဆုံးသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်၍ ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>​ဖြူစင်မှုနှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိမှု နှစ်မျိုးလုံးမှာ ထိုအမျိုးသမီးပေါ်တွင် အချိုးကျစွာ ပေါင်းစပ်နေသည်။</p> <p>မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>အထူးသဖြင့် သူမ၏ ရင့်ကျက်သော အလှတရားမှာ လူကို အရှိန်အဝါဖြင့် ဖမ်းစားနိုင်လောက်သည်။</p> <p>​"ဒါ ထိုက်ဖင်တည်းခိုးခန်း ဆိုင်ရှင်မပဲ၊ အဲဒီတာအိုဆရာလေးရဲ့ ရည်စားပေါ့"</p> <p> ဟု ဆုန့်ယာက မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​မုတ်ဆိတ်ဗလကြီးက ရယ်မောလိုက်ကာ</p> <p> "ဝေမြို့လို နေရာလေးမှာ ဒီလောက်လှတဲ့ မိန်းမ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"</p> <p>​ဆုန့်ယာမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိသည်၊ ဤလူက ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ သူက မိန်းမကိစ္စတွေကို စိတ်မဝင်စားတတ်ဘူး မဟုတ်လား</p> <p>လူငယ်ပညာရှိ၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း ဝင်းလက်သွားကာ နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒီမိန်းမက မဆိုးဘူးပဲ၊ သူ့ကို ချန်ထားလို့ ရနိုင်တယ်"</p> <p>​မုတ်ဆိတ်ဗလကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ</p> <p>"ကျန်းကျန့်... မင်း ငါနဲ့ လာမလုနဲ့နော်"</p> <p>​လူငယ်ပညာရှိက လှောင်ပြုံးပြုံးကာ</p> <p> "လှပတဲ့ အမျိုးသမီးကို ပညာရှိတွေက မက်မောတတ်တာ သဘာဝပဲ၊ မင်းလို ကြမ်းတမ်းတဲ့ကောင်က ဘာနားလည်မှာလဲ "</p> <p>​"ဒါမျိုး ပြောတယ်ဆိုတော့ ချချင်လို့လား "</p> <p>မုတ်ဆိတ်ဗလကြီး၏ မျက်ခုံးအစုံတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>​"ငါကရော မင်းကို ကြောက်နေမယ် ထင်သလား!ာ"</p> <p>လူငယ်ပညာရှိက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​ဆုန့်ယာ : "..."</p> <p>​ဒါက ဘာအခြေအနေလဲ</p> <p>ငါ့ကို လာပြီး နောက်ပြောင်နေကြတာလား</p> <p>စောစောကအထိ ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ အကြည့်တွေက ပုံမှန်ပဲလေ၊ အခုကျမှ မိန်းမတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ချတော့မလို့ ဖြစ်နေကြတာလား</p> <p>​ဆုန့်ယာသည် သူမဘေးရှိ ဆိုင်ရှင်မကို ကြည့်လိုက်မိရာ... သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း မထိန်းချုပ်နိုင်သော ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်တစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။</p> <p>​ဒီအမျိုးသမီးက ငါ့ပစ္စည်းပဲ</p> <p>​ချက်ချင်းပင်...</p> <p>သူမ၏ ရင်ဘတ်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပိပါမှ အေးမြသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>တစ်ခဏအတွင်းမှာတင် ဆုန့်ယာ၏ ဦးနှောက်မှာ ကြည်လင်သွားတော့သည်။</p> <p>​ရှူး</p> <p>သူမ မနေနိုင်ဘဲ လေကို တင်းတင်းရှူသွင်းလိုက်မိကာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ညှို့ဓာတ်အတတ် "</p> <p>​သူမသည် ဆိုင်ရှင်မကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p>ထို့နောက် ကျောက်စိမ်းပိပါကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ...</p> <p>​တိန်း</p> <p>​ကျောက်စိမ်းပိပါမှ ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မမြင်ရသော လှိုင်းအရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်နှံ့သွားပြီး လူငယ်ပညာရှိနှင့် မုတ်ဆိတ်ဗလကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။</p> <p>​ထိုအခါမှ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အိပ်မက်မှ နိုးလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြပြီး...</p> <p>တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>​"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"</p> <p>မုတ်ဆိတ်ဗလကြီး၏ မျက်နှာမှာ မဲမှောင်သွားသည်။</p> <p>​မူလက အေးစက်မှောင်မိုက်နေသော ဂူအတွင်း၌ သွေးဆာနေသည့် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p>သူ့ကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် လူပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။</p> <p>​ဆုန့်ယာသည် ဆိုင်ရှင်မကို သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း... မူလက စိတ်ညှို့အတတ် မိနေရမည့်၊ သတိလက်လွတ် ဖြစ်နေရမည့် ထိုလှပသောအမျိုးသမီးမှာ...</p> <p>​နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး...</p> <p>အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံး ပြုံးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>​တစ်ဖက်လူများကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေသည့်ပုံစံပင်။</p> <p>​"သုံးယောက်ပဲလား... ငါကတော့ အစီအစဉ်ကြီးကြီးမားမား ရှိမယ် ထင်ထားတာ"</p> <p> ဆိုင်ရှင်မက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>​သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် အားကောင်းလှသည်။</p> <p>​ဆုန့်ယာက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ</p> <p>"မင်းက ငါ့ရဲ့ စိတ်ညှို့အတတ်ကို မမိဘူးလား "</p> <p>​ဆိုင်ရှင်မက ညှို့ဓာတ်အပြည့်ဖြင့် ပြုံးလိုက်ကာ</p> <p>"မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ ကလေးမလေး"</p> <p>​ဆုန့်ယာ : "..."</p> <p>​"ဒါက တကယ်တော့ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ "</p> <p>မုတ်ဆိတ်ဗလကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p>​ဆုန့်ယာလည်း အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>သာမန်လူတစ်ယောက်ကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းလာခဲ့တာလို့ ထင်ထားခဲ့တာ... တစ်ဖက်လူကလည်း ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး</p> <p>​"ရောက်လာမှတော့ ပြန်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့တော့ "</p> <p>ဆုန့်ယာက အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>​ထိုကိစ္စမှာ သူမ တာဝန်ယူလုပ်ဆောင်ရခြင်းဖြစ်ရာ အကယ်၍ ပြဿနာတစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့ပါက ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းနှင့် သူမ၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ပြီးဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>​ရှူး ရှူး ရှူး</p> <p>​ဆုန့်ယာ၏ လက်ချောင်းများမှ အေးစက်သော ဆူးချွန်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်လှပြီး...</p> <p>ဆိုင်ရှင်မ၏ လှပသော မျက်နှာလေးကို ရက်စက်စွာ ကုတ်ခြစ်ရန် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>​ချင်းဟွမ်ဂိုဏ်း၏ ဒုတိယခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည့်  ဆုန့်ယာ၏ မှော်အတတ်များမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။</p> <p>သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ်  တွင် ရှိနေသည်။</p> <p>ယခု သူမ အသုံးပြုလိုက်သော အတတ်မှာ အလွန်ရက်စက်သော အတတ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​"မဟာနဂါးမင်း၏ အရှိန်အဝါ "</p> <p>​ဆိုင်ရှင်မက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး...</p> <p>ဖြူဝင်းနုနယ်သော လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကာ ဆုန့်ယာ၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>​ဝုန်း</p> <p>​ဆုန့်ယာမှာ အရိပ်တစ်ခုအလား လွင့်စင်သွားကာ ဂူ၏ ကျောက်နံရံနှင့် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်မိသွားတော့သည်။</p> <p>ကျောက်စိုင်ကျောက်ခဲများ လွင့်စင်သွားကာ ဖုန်တောထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားတော့၏။</p> <p>​"..." လူငယ်ပညာရှိ</p> <p>"..." မုတ်ဆိတ်ဗလကြီး</p> <p>​ဤမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p>ထိုအမျိုးသမီးက ဤမျှအထိ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်တဲ့လား</p> <p>​ဆိုင်ရှင်မ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားကာ မျက်နှာထက်တွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>​"သူပြောတာ မှန်တယ်ပဲ... တိုက်ခိုက်ခါနီးမှာ နာမည်အော်ရတာ နည်းနည်းတော့ အရူးကျပေမဲ့ တကယ်ကို အားရဖို့ ကောင်းတာပဲ"</p> <p>​လူငယ်ပညာရှိမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်၊ ဤအမျိုးသမီး ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ</p> <p>သူသည် ဆုန့်ယာရှိရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ...</p> <p>​ဆုန့်ယာ၏ ရင်ဘတ်မှာ အတွင်းသို့ ချိုင့်ဝင်သွားပြီး ရင်ဘတ်ရိုးများ အားလုံး ကြေမွကာ အသက်ပျောက်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>​ထိုစဉ် ဆုန့်ယာ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>​၎င်းမှာ လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းပိပါကို ကိုင်ဆောင်ထားသော နတ်မိမယ်ပုံသဏ္ဌာန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>မျက်လုံးကို မှိတ်ထားသော်လည်း...</p> <p>မျက်နှာထက်တွင် နာကျည်းချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>​ဝိညာဉ်ပုံရိပ်</p> <p>​"နင်က... နင်က တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ"</p> <p>​ထိုနတ်မိမယ်ပုံရိပ်က ထိတ်လန့်တကြား မေးလိုက်သည်။</p> <p>ဆိုင်ရှင်မက ညှို့ဓာတ်အပြည့်ဖြင့် ပြုံးလိုက်ကာ မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို မှိတ်ပြလိုက်ပြီး...</p> <p>​"ခန့်မှန်းကြည့်လေ "</p> <p>​နတ်မိမယ်ပုံရိပ်မှာ အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားကာ...</p> <p>လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပိပါကို တီးခတ်လိုက်သည်။</p> <p> မိစ္ဆာဂီတသံများမှာ တစ်ဂူလုံးအတွင်းသို့ ရုတ်ချည်း ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။</p> <p>​လူငယ်ပညာရှိနှင့် မုတ်ဆိတ်ဗလကြီးတို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကာ...</p> <p>ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။</p> <p>​ထိုအမျိုးသမီးမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှချေပြီ</p> <p>​သို့သော် သူတို့ အနားသို့ မကပ်နိုင်ခင်မှာပင် နားထဲသို့ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>​ဒိုင်း</p> <p>​နတ်မိမယ်ပုံရိပ် လက်ထဲရှိ ရတနာဖြစ်သော ကျောက်စိမ်းပိပါမှာ တိုက်ရိုက်ပင် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။</p> <p>ပြင်းထန်လှသော လေလှိုင်းတစ်ခုက သူတို့နှစ်ဦးကို နောက်သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>​နတ်မိမယ်ပုံရိပ်မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေပြီး သူမ၏ လည်ပင်းကို ဆိုင်ရှင်မက လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ညှစ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်အလင်းများမှာလည်း မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြင့် ပျောက်ကွယ်တော့မည့်အလား...</p> <p>​"ငါ့ကို ဓားစာခံလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား"</p> <p>​ဆိုင်ရှင်မက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p>​ထိုစဉ် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာရာ လူငယ်ပညာရှိနှင့် မုတ်ဆိတ်ဗလကြီးတို့မှာ ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်ကျသွားတော့သည်။</p> <p>ဦးရေပြားများပင် ထုံကျဉ်သွားရ၏။</p> <p>​ဆုန့်ယာဆိုတဲ့ အဲဒီ မသာမက...</p> <p>ဘယ်လို ဘွားတော်ကြီး ကို သွားဖမ်းလာမိတာလဲ</p> <p>​"အား..."</p> <p>​နတ်မိမယ်ပုံရိပ်မှာ စူးရှစွာ အော်ဟစ်ကာ အတင်းရုန်းကန်နေတော့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း...</p> <p>မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ ဆိုင်ရှင်မ၏ လက်ဖဝါးအတွင်းမှ ရုန်းမထွက်နိုင်ချေ၊ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဓားပေါင်းထောင်သောင်းဖြင့် အမွှန်းခံနေရသလို၊ မီးလောင်တိုက်သွင်းခံနေရသလို...</p> <p>အလွန်အမင်း နာကျင်လှချေပြီ</p> <p>​ထူးဆန်းသည်မှာ ဆိုင်ရှင်မ၏ လက်ဖဝါးအတွင်း၌ နတ်အလင်းတစ်ခု ရှိနေပြီး ထိုအလင်းက သူမကို သတိလစ်မသွားအောင် ထိန်းသိမ်းပေးထားသဖြင့် သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာ ပျက်စီးမသွားဘဲ နာကျင်မှုကို အပြည့်အဝ ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဤသည်မှာ ပို၍ပင် ရက်စက်လှချေသည်</p> <p>​ဆုန့်ယာ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်ချောက်ချားမှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။</p> <p>သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင် တစ်ဆယ့်ရှစ်ထပ်ငရဲ ပေါ်လာပြီး သူမကိုယ်တိုင် ထိုငရဲထဲတွင် နှိပ်စက်မှုပေါင်းစုံကို ခံစားနေရသည်။</p> <p>​ဝိညာဉ်၏ အတွေးမှာ အလွန်မြန်လှသဖြင့် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဆုန့်ယာမှာ ငရဲ၏ နှိပ်စက်မှုပေါင်းများစွာကို နှစ်ပေါင်းရှည်ကြာစွာ ခံစားလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး လူရုပ်မပေါက်တော့အောင်ပင် စိတ်ဓာတ်များ ပြိုလဲသွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save