Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၃၇၈)</h2> <h2 style="text-align:center">လမ်းမှားသွားလို့ပါ၊ တောင်းပန်ပါတယ် ၊ အရေးကြုံလာရင် သတ္တိမွေးရမယ်၊</h2> <h2 style="text-align:center"> တောင်ဘက်အရပ်မှ ကျူးချွယ်မီးနတ်ဘုရား အစီရင်စုကြီး</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​သူမ၏ နောင်တမှာ အူတိုင်ထိအောင် နက်ရှိုင်းလှချေပြီ။</p> <p>အကယ်၍ နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေးသာ ရခဲ့မည်ဆိုလျှင်... ဘယ်လိုလင်သတ်တဲ့ကလဲ့စားလဲဘယ်လိုချင်းယွန်းကျောင်း တာအိုဆရာလဲ</p> <p>သူမ လုံးဝဂရုစိုက်တော့မည်မဟုတ်</p> <p>ဝေမြို့နဲ့လည်း ဝေးဝေးနေမည်၊ ထိုအမျိုးသမီးနှင့်လည်း အဝေးဆုံးသို့ ပြေးပေတော့မည်</p> <p>​လူငယ်ပညာရှိနှင့် မုတ်ဆိတ်ဗလကြီးတို့မှာလည်း ချိကဲဘက်ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်အုပ်ချုပ်သူကြီးများ ဖြစ်ကြပြီး ကောင်းကင်ဘုရင်များပြီးလျှင် ရာထူးအမြင့်ဆုံးသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ရတနာကို ရိုက်ခွဲကာ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ကို ဖမ်းချုပ်ထားသည့် အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့်...</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အစွမ်းကုန် ထိတ်လန့်ချောက်ချားနေကြရပြီ</p> <p>​သူတို့သည် ဂိုဏ်းချုပ်ကတော် လက်ဦးမှုကို မြင်ဖူးကြသော်လည်း ယခုခံစားနေရသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားမျိုးမှာ တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူ  ယန်ဝိညာဉ် ပညာရှင်ကြီးများဆီမှသာ ရရှိနိုင်သည့် အရှိန်အဝါမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p>​လူငယ်ပညာရှိမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေရပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရိုးအဆစ်များ ကြေမွတော့မည့်အလား ခံစားနေရကာ မျက်စိ၊ နား၊ နှာ၊ ပါးစပ်  မှ သွေးများ စီးကျလာနေသည်။</p> <p>နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် လေးလံလှပေသည်</p> <p>သူတို့ကဲ့သို့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ပို၍ပင် ခံရခက်လှသည်။</p> <p>​သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ နက်မှောင်သွားပြီး ပါးစပ်မှလည်း တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုနေသည်။</p> <p>ခက်ခဲလှသော ဂါထာသံများကို အားယူ၍ ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ...</p> <p>သူ့အပေါ် ကျရောက်နေသည့် တောင်ကြီးတစ်လုံးသဖွယ် လေးလံသော ဖိအားမှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားတော့သည်။</p> <p>သူသည် ရင်ဘတ်ထဲမှ အဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ထိုအဆောင်ပေါ်ရှိ ထူးဆန်းသော အင်းစာသားများကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p>​ထိုအဆောင်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဂူအတွင်းပိုင်းသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားတော့သည်</p> <p>​တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်...</p> <p>သူသည် လေးလံလှသော ဖိအားများ၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ နောက်ဆုံးတွင် ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ နဖူးမှာ မြေပြင်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိသွားသဖြင့် သွေးများပင် ရဲရဲနီသွားတော့သည်။</p> <p>​"ချိကဲဘက်ဂိုဏ်း အုပ်ချုပ်သူကြီး ကျန်းကျန့်က... ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ကိုယ်ပွားဖန်ဆင်းရှင်ကို ကြွမြန်းလာဖို့ ရိုသေစွာ ဖိတ်ကြားအပ်ပါတယ် "</p> <p>​လူငယ်ပညာရှိက စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်</p> <p>ဒွါရခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ စီးကျနေသည့် သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေတော့သည်။</p> <p>​ဂယက်... ဂယက်... ဝုန်း</p> <p>​ဂူအတွင်းမှ ကြီးမားသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး လေးလံသော ကြိတ်ဆုံကြီး လည်ပတ်နေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>လူတိုင်းမှာ အလောင်းတောင်၊ သွေးပင်လယ်ကြီးအတွင်း ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ဂူနက်ကြီးအတွင်းမှ ပြင်းထန်လှသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်!</p> <p>​တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...</p> <p>ဂူအပြင်ဘက်မှ လေခွဲသံများ ကြားလိုက်ရရာ တစ်စုံတစ်ယောက် အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာနေသည်မှာ သိသာလှသည်။</p> <p>​ဆိုင်ရှင်မသည် ထိုရင်းနှီးနေသော အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>သို့သော် မျက်ဝန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားတော့သည်</p> <p>​နတ်မိမယ် ဝိညာဉ်ပုံရိပ်မှာ တစ်ခဏအတွင်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်</p> <p>ထိုသို့ သေဆုံးသွားခြင်းမှာ ဆုန့်ယာအတွက် လွတ်မြောက်မှု မဟုတ်ချေ။</p> <p>ပြင်းထန်လှသော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါဖြင့် အကြိမ်ပေါင်း ထောင်သောင်းမက အစိမခံလိုက်ရခြင်းမှာ...</p> <p>သူမအတွက်မူ အလွန်ပင် ရှည်လျားလှသော အချိန်ကာလကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ရသည်။</p> <p>​ဝုန်း</p> <p>​ဂူအဝင်ဝမှာ အပြင်ဘက်မှနေ၍ ရိုက်ခွဲခြင်း ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>တောက်ပလှသော နတ်အလင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာရာ...</p> <p>ရွှေရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲတွင် ရှေးဟောင်းဓားကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ထည်ဝါလှသည်။</p> <p>​ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ကြွဆင်းလာသကဲ့သို့ပင်</p> <p>ဤသူကား (၅) ကြိမ်တိုင်တိုင် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော  လင်ကွမ်းဖိတ်ခေါ်အဆောင် ကို အသုံးပြုထားသည့် လီယန်ချူ ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်နေပြီး တည်ငြိမ်လှသည်။</p> <p>သူ ပထမဆုံး တွေ့လိုက်ရသည်မှာ သနားစဖွယ် ဖြစ်နေသော ဆိုင်ရှင်မပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​နောက်တစ်ခဏ၌</p> <p>သူသည် ဆိုင်ရှင်မ၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p>​"ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ"</p> <p>လီယန်ချူက အသံပျော့ပျော့ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​ဆိုင်ရှင်မမှာ လီယန်ချူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တစ်ခဏချင်း တိုးဝင်လိုက်ကာ မျက်ရည်များ ဝဲလျက် ငိုယိုကာ ပြောတော့သည်</p> <p>"ဘာလို့ အခုမှ လာရတာလဲ... ဒီလူတွေက ကျမကို ဖမ်းခေါ်လာတာ၊ ကျမ ကတော့ သေရမှာ မကြောက်ဘဲ သူတို့ကို အညံ့မခံခဲ့ဘူး "</p> <p>​လူငယ်ပညာရှိ : "..."</p> <p>မုတ်ဆိတ်ဗလကြီး : "..."</p> <p>​လီယန်ချူမှာ ဆိုင်ရှင်မ ဘာမှမဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် စိတ်အေးသွားရသည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင် တော်သေးတာပေါ့ "</p> <p>​ဘာကြောင့်မှန်းမသိသော်လည်း လူငယ်ပညာရှိနှင့် မုတ်ဆိတ်ဗလကြီးတို့မှာ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုစိတ်ဓာတ် ပြိုလဲတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ဒီမိန်းမ... သရုပ်ဆောင် တော်လှချည်လား</p> <p>​လီယန်ချူမှာ ၅ ကြိမ်အဆင့်မြှင့်ထားသော အဆောင်ကို အသုံးပြုထားသဖြင့် သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် သန့်စင်သော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ ရှိနေသည်။</p> <p>တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တောက်ပသော နတ်အလင်းများအတွင်း နစ်မြုပ်နေရာ...</p> <p>ဆိုင်ရှင်မမှာ သူ၏ ဘေးတစောင်း မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ကြည့်ရင်း မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p>အရမ်းချောတာပဲ</p> <p>​ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း</p> <p>​ဂူအတွင်းပိုင်းမှ အသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ငရဲတံခါးကြီး ပွင့်လာသကဲ့သို့ပင်</p> <p>အရှိန်အဝါ အလွန်ပြင်းထန်သော ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်လာသည်။</p> <p>နှုတ်ခမ်းနီနီ၊ မျက်တောင်ကော့ကော့နှင့် ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော မိန်းကလေးတစ်ဦးမှာ အလောင်းတောင်၊ သွေးပင်လယ်အတွင်းမှ လမ်းလျှောက်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် အလွန်ထူထပ်လှသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း ထူးဆန်းသော အလင်းများဖြင့် ဝင်းလက်နေပြီး...</p> <p>​"ဂိုဏ်းချုပ် "</p> <p>လူငယ်ပညာရှိနှင့် မုတ်ဆိတ်ဗလကြီးတို့မှာ ပြိုင်တူပင် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>​ကိုယ်တိုင် မမြင်ရပါက လုံးဝယုံကြည်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>ချိကဲဘက်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဘိုင်သခင်မ မှာ ဤမျှလောက်အထိ ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု...</p> <p>​ဘိုင်သခင်မ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ ငရဲတံခါးကြီး ပွင့်လာကာ အလောင်းတောင်၊ သွေးပင်လယ်များ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမှာ... ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်စေသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမက အေးစက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး...</p> <p>သူမရှေ့တွင် ရပ်နေသော အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဟင် "</p> <p>ဘိုင်သခင်မ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။</p> <p>​တာအိုဆရာပေါက်စတစ်ယောက်ကို မျှားခေါ်လာတာ မဟုတ်ဘူးလား</p> <p>သွေးအရှိန်အဝါက ပင်လယ်ကြီးလို ပြင်းထန်ပြီး ကိုယ်ပေါ်မှာ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါတွေ ရှိနေတဲ့ ဒီရွှေရောင်နတ်စစ်သည်ကြီးက ဘယ်သူလဲ</p> <p>​"ဂိုဏ်းချုပ်... ဒါက အဲဒီချင်းယွန်းကျောင်း တာအိုဆရာပါပဲ၊ သခင်မကိုယ်တိုင် ဒီလူကို သတ်ပေးပါဦး "</p> <p>လူငယ်ပညာရှိက နာကျည်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်</p> <p>သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသည်</p> <p>သခင်မက တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ် ပညာရှင်ကြီး မဟုတ်ပါလား</p> <p>ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ငြိမ်သက်နေခဲ့ပြီး အခုတော့ ပြန်လည် နိုးထလာတော့မှာပါ</p> <p>​သူသည် လီယန်ချူတို့ နှစ်ဦးကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး... ဒီနေ့တော့ သေကြပေဦးတော့</p> <p>​"မင်းက ဘယ်သူလဲ"</p> <p> ဘိုင်သခင်မက လူငယ်ပညာရှိကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>​လူငယ်ပညာရှိ : "..."</p> <p>​မဖြစ်နိုင်တာ</p> <p>သခင်မက သူ့ကို သိရမည် မဟုတ်ပါလား၊ သူသည် သခင်မ၏ တားမြစ်ပိတ်ပင်မှုကိစ္စအတွက် အချိန်အတော်ကြာအောင် ကြိုးစားပေးခဲ့ရသည်လေ။</p> <p>သူ အကြီးအကျယ် ကြောင်အမ်းသွားရသည်။</p> <p>​ဘိုင်သခင်မသည် လီယန်ချူကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး</p> <p> "တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်မ လမ်းမှားသွားလို့ပါ၊ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားရင် ခွင့်လွှတ်ပါဦး"</p> <p>​ထိုသို့ ပြောပြီးသည်နှင့် သူမသည် ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>​"..." လူငယ်ပညာရှိ</p> <p>"..." မုတ်ဆိတ်ဗလကြီး</p> <p>​လီယန်ချူပင်လျှင် နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားရသည်အထိ ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>ဒါက ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်လား</p> <p>ဒီလိုကြီးပဲ ပြေးသွားတာလား</p> <p>​ဂူအတွင်းရှိ အလောင်းတောင်၊ သွေးပင်လယ် အငွေ့အသက်များအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားရာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်။</p> <p>လူငယ်ပညာရှိနှင့် မုတ်ဆိတ်ဗလကြီးမှာ မှင်တက်ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။</p> <p>​"မင်းတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က သိပ်ပြီး အလုပ်မဖြစ်ဘူးပဲ"</p> <p>လီယန်ချူက အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p>​"ကျန်းကျန့်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သေရမှာအတူတူပဲ၊ သူတို့ကို ပြန်ချရအောင် "</p> <p>မုတ်ဆိတ်ဗလကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p>သူသည် စောစောကတည်းက မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များကို စုဆောင်းနေခြင်းဖြစ်ရာ ယခု ဟိန်းဟောက်လိုက်သောအခါ မမြင်ရသော လေလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်</p> <p>သူ့နောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကျားခေါင်းပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>​ကျန်းကျန့်၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း မုတ်ဆိတ်ဗလကြီး၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကြောင့် အားတက်သွားရသည်။</p> <p>သူသည် ရုတ်ချည်း လှည့်လိုက်ကာ...</p> <p>​"ကောင်းပြီ "</p> <p>​သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ နက်မှောင်သွားပြီး...</p> <p>မျက်လုံးလေးလုံးပါသော ယက္ခဝိညာဉ်ပုံရိပ် တစ်ခု သူ၏ ကိုယ်အတွင်းမှ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p>လက်ထဲတွင် နာကျည်းနေသော ဝိညာဉ်များ ရစ်ပတ်နေသည့် နက်မှောင်သော မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ တောင်ဝှေးကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။</p> <p>​"လာစမ်း"</p> <p>ယက္ခပုံရိပ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p>​သူသည် အကွက်ချစီစဉ်ရခြင်းကို ကျွမ်းကျင်သော်လည်း လောကအနှံ့ ကျင်လည်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အရေးကြုံလာလျှင် အသေခံတိုက်မည့် သတ္တိမျိုးလည်း ရှိသည်။</p> <p>​အရေးကြုံလာလျှင် သတ္တိမွေးရမည်</p> <p>​ယက္ခပုံရိပ်မှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ရှေ့သို့ အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်</p> <p>ဒါဟာ သူ၏ တစ်သက်တာမှာ တစ်ကြိမ်တည်းသော သွေးပူတိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်နိုင်ပါသည်</p> <p>သူသည် အစွမ်းကုန် ခုန်အုပ်လိုက်သော်လည်း...</p> <p>​မျက်လုံးအစွန်မှ မြင်လိုက်ရသည်မှာ မုတ်ဆိတ်ဗလကြီး၏ ပုံရိပ်မှာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီး စောစောက အပေါက်ကြီးမှနေ၍ ထွက်ပြေးသွားခြင်းပင်</p> <p>​ထွက်ပြေးသွားတာလား</p> <p>​ယက္ခပုံရိပ်မှာ အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားရသည်။</p> <p>သို့သော် သူ တုံ့ပြန်ရန် မမီလိုက်ခင်မှာပင်</p> <p>​ရွှေရောင်ဝတ်စုံနှင့် တောက်ပသော နတ်အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည့် လူငယ်က ဓားဖြင့် တစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။</p> <p>​ဝုန်း</p> <p>​ယက္ခဝိညာဉ်ပုံရိပ်မှာ တစ်ခဏအတွင်း ဝိညာဉ်လွင့်စင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်</p> <p>အလုံးစုံ သုတ်သင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီ</p> <p>ထို့နောက်တွင်ပင် ချိကဲဘက်ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်အုပ်ချုပ်သူကြီး တစ်ဦးဖြစ်သော ကျန်းကျန့်၏ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရသမျှ ဘဝကြီးမှာလည်း နိဂုံးချုပ်သွားရတော့သည်။</p> <p>​ငလူးမ....ချိကဲဘက်ဂိုဏ်း</p> <p>ဒါက ကျန်းကျန့် မသေခင် နောက်ဆုံးတွေးလိုက်တဲ့ အတွေးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်နေပြီး သူ၏ လက်အတွင်းမှ နတ်အလင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်သွားသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ကျန့်ကျောင်းဖြတ်ဓား ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​"အား..."</p> <p>​နောက်ဆုံးအချိန်တွင် လူငယ်ပညာရှိကို မြှောက်ပင့်ပြီး အသေခံခိုင်းကာ ကိုယ်တိုင်ထွက်ပြေးခဲ့သော မုတ်ဆိတ်ဗလကြီးမှာ... ခါးမှနေ၍ နှစ်ပိုင်း ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။</p> <p>ဓားအလင်းက သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုပါ တစ်ပါတည်း သုတ်သင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​အစစ်အမှန် စွမ်းအားရှေ့တွင်မူ ဤကဲ့သို့သော လှည့်ကွက်များ၊ အောက်တန်းကျသော အကြံအစည်များမှာ ပြောပလောက်စရာ မရှိချေ</p> <p>​လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အလင်းတန်းများ ဝင်းလက်သွားပြီး ဂူအတွင်းပိုင်းသို့ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ဝိညာဥ်မျက်စိအတတ်</p> <p>အရှိန်အဝါကြည့်အတတ်</p> <p>​ဂူအတွင်းပိုင်းတွင် ပြင်းထန်လှသော တားမြစ်ပိတ်ပင်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်</p> <p>ထိုအရှိန်အဝါကို ကြည့်ရသည်မှာ တာအိုဂိုဏ်းမှ ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး၏ လက်ရာ ဖြစ်ဟန်တူသည်။</p> <p>​ယခုအခါ ထိုတားမြစ်ပိတ်ပင်မှုပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ရှိနေသဖြင့် အစီရင်စုတစ်ခုလုံးတွင် ဟာကွက် ပေါ်ပေါက်နေသည်။</p> <p>ထိုအက်ကွဲကြောင်းမှတစ်ဆင့် အတွင်းဘက်ရှိ အလွန်ထူထပ်လှသော၊ ဒြပ်သားအဖြစ် ပြောင်းလဲတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည့် သွေးဆာနေသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များကို မြင်တွေ့နိုင်ရသည်။</p> <p>​ထိုအစီရင်စု၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အလွန်အားကောင်းလှသော မီးဓာတ်အရှိန်အဝါများ ရှိနေသည်။</p> <p>ဒါဟာ အစီရင်စုရဲ့ အချက်အခြာ ဖြစ်ရမည်</p> <p>​"တောင်ဘက်အရပ်က ကျူးချွယ်မီးနတ်ဘုရား အစီရင်စုကြီး  လား "</p> <p>လီယန်ချူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save