Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၇၉)</h2> <h2 style="text-align: center;"> လက်တုံ့မနှေးသော ဓားချက် ၊နက်နဲသော အနီရောင်အလင်းတန်း ၊</h2> <h2 style="text-align: center;">တားမြစ်ချက်ကို ဖျက်ဆီး၍ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ၊ ဒုက္ခပင်လယ် တန်ခိုးစွမ်းအား</h2> <h2 style="text-align: center;">​*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ အလွန်ပင် အားကောင်းလှသော တာအိုဂိုဏ်း၏ အစီရင်အတတ်ပညာ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>မြေအောက်မီးဓာတ်ကို ဆွဲယူကာ မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>တောင်ဘက်အရပ်မှ ကျူးချွယ်မီးနတ်ဘုရား အစီရင်ကြီးကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သော မြေအောက်မီးတောက် ရှိရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p>​ထို့အပြင် အားကောင်းသော မီးဓာတ်ဆိုင်ရာ ရတနာများကိုလည်း အစီရင်၏ အချက်အခြာအဖြစ် အသုံးပြုရသေးသည်။</p> <p>သတ်မှတ်ချက်များမှာ အလွန်ပင် တင်းကျပ်လှသော်လည်း...</p> <p>​သို့သော်လည်း...</p> <p>ထိုနေရာသည် လီယန်ချူအတွက်မူ ထူးဆန်းနက်နဲနေခြင်း မရှိတော့ချေ။</p> <p>အကြောင်းမှာ စောစောကပင် တားမြစ်ပိတ်ပင်ခံထားရသော မိစ္ဆာမှာ အပြင်သို့ ခေတ္တထွက်ပေါ်လာခဲ့ဖူးသောကြောင့်ပင်။</p> <p>​သူသည် ချိကဲဘက်ဂိုဏ်း၏ အကြွင်းအကျန်များကို သုတ်သင်ခြင်းဖြင့် ကုသိုလ်အမှတ် ၁၃,၀၀၀ ကို ရရှိခဲ့သည်၊</p> <p>သူ၏ အကြည့်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ဆုန့်ယာ၏ အလောင်းထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p>ထို့နောက် ဆိုင်ရှင်မဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်</p> <p> "ဒီလူက ဘာဖြစ်တာလဲ"</p> <p>​ဆိုင်ရှင်မက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်</p> <p>"လက်ပါးစေလေး တစ်ယောက်ပါ၊ ကျွန်မ ရိုက်သတ်လိုက်တာ"</p> <p>​လီယန်ချူက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>ဆိုင်ရှင်မတွင် အဘယ်ကြောင့် ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားများ ရှိနေသနည်းဆိုသည်ကို သူအတိအကျ မသိသော်လည်း အနည်းငယ်တော့ ရိပ်မိထားသည်။</p> <p>သူမ၏ ကံကြံမ္မာအရှိန်အဝါမှာ အရှိန်အဝါကြည့်အတတ် ၏ မြင်ကွင်းထဲတွင် လွန်စွာတောက်ပဝေဖြာနေသော်လည်း အစစ်အမှန် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကိုမူ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ချေ။</p> <p>​သို့သော် ဆိုင်ရှင်မ၏ တည်ငြိမ်အေးဆေးသော အမူအရာကို ကြည့်ရသည်မှာ...</p> <p>မြေပြင်ပေါ်က ထိုအမျိုးသမီးမှာလည်း သိပ်ပြီး အစွမ်းထက်ပုံမရချေ။</p> <p>ရှစ်ပုံတစ်ပုံလောက်ကတော့ အမှိုက် သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>​သူ၏ အကြည့်မှာ ထိုတားမြစ်ပိတ်ပင်မှု ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်၊ သူသည် (၅) ကြိမ်တိုင်တိုင် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော လင်ကွမ်းဖိတ်ခေါ်အဆောင် ကို အသုံးပြုထားပါလျက် ချိကဲဘက်ဂိုဏ်း အကြွင်းအကျန် နှစ်ယောက်တည်းကိုသာ သတ်လိုက်ရခြင်းမှာ အနည်းငယ် ရှုံးနိမ့်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။</p> <p>အားမရသေးချေ</p> <p>​တားမြစ်ချက်ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အကောင်ကြီးတစ်ကောင် ရှိနေတာ မဟုတ်ပါလား</p> <p>စောစောက ထိုဘိုင်သခင်မ၏ ပုံစံကို ကြည့်ရသည်မှာ အလောင်းတောင်၊ သွေးပင်လယ်ကို နင်းဖြတ်ကာ ကြွလာခြင်းဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသည်။</p> <p>တကယ့်ကို အရှိန်အဝါ အပြည့်ရှိသည့် ဗီလိန်ကြီး တစ်ဦးပင်</p> <p>​ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာမျိုးကို လွှတ်ပေးလိုက်မည်ဆိုလျှင် လူသားတို့အတွက် အန္တရာယ်ကြီးမားလှပေမည်။</p> <p>"ရှင်က တားမြစ်ချက်ကို ဖျက်ဆီးပြီး အထဲဝင်ကာ အဲဒီဘိုင်သခင်မကို သတ်ဖို့ ကြံနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော် "</p> <p>ဟု ဆိုင်ရှင်မက မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"မလုပ်တော့ပါဘူး၊ ဒီတားမြစ်ချက်က အတော်လေး ခိုင်မာတယ်၊ အဲဒီဘိုင်သခင်မကလည်း တန်ခိုးစွမ်းအား ကြီးမားပုံရတယ်၊ အခုလောလောဆယ်တော့ မလောသေးပါဘူး"</p> <p>ဟု လီယန်ချူက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​ဆိုင်ရှင်မက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်သည်။</p> <p>​တားမြစ်ချက်အတွင်းမှ ဘိုင်သခင်မမှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားရသည်။</p> <p>သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌...</p> <p>လီယန်ချူ၏ စကားကြောင့် သူမမှာ ဆဲရေးတိုင်းထွာချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားတော့သည်</p> <p>​"ဒီတားမြစ်ချက်က တော်တော်လေး လျော့ရဲနေပြီ၊ ငါဒါကို ပြန်ပြီး ခိုင်မာအောင် လုပ်ပေးမယ်၊ ပြီးရင် ဒီနေရာမှာပဲ သစ်ငုတ်တိုမှာ ယုန်စောင့်သလို  စောင့်နေမယ်ဆိုရင် အခြား ချိကဲဘက်ဂိုဏ်း အကြွင်းအကျန်တွေ လာတာကို မိနိုင်တာပေါ့ "</p> <p>​လီယန်ချူသည် ကျောက်ထျန်းတံဆိပ် ၊ နဂါးငါးပါးစက်ဝန်း နှင့် မီးကျီးကန်းအိုး တို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားရတနာများကို အတုယူထားသည့် ထိုပစ္စည်းများမှ နတ်မီးများကို အသုံးပြုကာ...</p> <p>တောင်ဘက်အရပ်မှ ကျူးချွယ်မီးနတ်ဘုရား အစီရင်ကြီးကို တစ်ဖန်ပြန်၍ ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ခြင်းပင်</p> <p>​အစီရင်၏ အချက်အခြာတွင် ထူထပ်လှသော မီးအလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး ထိုနတ်ဘုရားရတနာ သုံးပါးနှင့် မမြင်ရသော ဆက်နွှယ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p>အစီရင်ရဲ့ အချက်အခြာအဖြစ် သုံးထားတဲ့ ရတနာတွေက အခြားဒဏ္ဍာရီလာ မီးဓာတ်ရတနာ နှစ်ပါးများလား လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>​ဘိုင်သခင်မမှာ အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားရပြီ</p> <p>ထိုတာအိုဆရာလေးမှာ လူကိုသတ်ရုံတင်မကဘဲ စိတ်ကိုပါ နှိပ်စက်နေခြင်းပင်</p> <p>​ဂယက်... ဝုန်း</p> <p>​အစီရင်၏ အက်ကွဲကြောင်းအတွင်းမှ ပြင်းထန်လှသော ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>နှုတ်ခမ်းနီနီ၊ မျက်တောင်ကော့ကော့နှင့် မိန်းကလေးငယ်၏ ပုံရိပ်မှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p>​"တာအိုမိတ်ဆွေ... ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ အဆုံးထိ လိုက်သတ်နေရတာလဲ "</p> <p>ဘိုင်သခင်မက ဒေါသတကြီး ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။</p> <p>​"မိစ္ဆာတွေကို သုတ်သင်တာ အမြစ်ပြတ်အောင် မလုပ်လို့ နင့်ကို နှစ်သစ်ကူးဖို့အတွက် ချန်ထားရမှာလား "</p> <p>လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"လူကို အရမ်းနှိပ်စက်တာပဲ "</p> <p>"ကျမက တကယ်ပဲ ရှင့်ကို ကြောက်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား "</p> <p>​ဘိုင်သခင်မက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပြင်းထန်လှသော ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားများမှာ လိမ့်တက်လာသော သွေးပင်လယ်ကြီးအလား လွှမ်းခြုံလာတော့သည်။</p> <p>အသက်ရှူကျပ်သွားစေလောက်သည့် ဖိအားကြီးက မျက်နှာဆီသို့ တိုးဝင်လာပြီး...</p> <p>တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လီယန်ချူကို ဝါးမြိုပစ်တော့မည့်အလားပင်။</p> <p>​ချွန်း</p> <p>​လီယန်ချူမှာ လက်တုံ့မနှေးဘဲ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။</p> <p>ဓားအလင်းတစ်ချက် ဝင်းလက်သွားသည်နှင့်...</p> <p>သွေးပင်လယ်ကြီးမှာ ထက်ပိုင်း ပြတ်တောက်သွားတော့၏။</p> <p>တောက်ပလှသော ဓားဆန္ဒ တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး...</p> <p>တားဆီး၍မရသော အရှိန်အဝါဖြင့် ဘိုင်သခင်မ၏ ကိုယ်ထည်ဆီသို့ ဆက်လက် ခုတ်ပိုင်းသွားတော့သည်။</p> <p>​ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း</p> <p>​သူတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲမှာ အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှသဖြင့် ဂူအတွင်းပိုင်းများ ကြေမွပျက်စီးကာ ဖုန်တောများ လွင့်စင်နေသည်။</p> <p>ထူထပ်လှသော သွေးအရှိန်အဝါများကြောင့် လီယန်ချူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် တောက်ပသောအလင်းများ ဝေဖြာနေပြီး အလွန်ပင် ထည်ဝါလှပေသည်။</p> <p>​ချွင်</p> <p>​သူ၏ နောက်ကျောတွင် ကြီးမားသော ပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုအတိုင်း လိုက်လုပ်နေသည်</p> <p>ဓားဖြင့် တစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ</p> <p>​ဘိုင်သခင်မ၏ ထိုကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားဖြင့် ဖန်ဆင်းထားသော ကိုယ်ပွားမှာ တိုက်ရိုက်ပင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။</p> <p>ကောင်းကင်အနှံ့ လွင့်စင်သွားသော မီးပွားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်</p> <p>​သူမသည် ထိုဂူအတွင်း၌ တောင်ဘက်အရပ်မှ ကျူးချွယ်မီးနတ်ဘုရား အစီရင်ကြီးဖြင့် ဖိနှိပ်ခံထားရသူဖြစ်ရာ သူမ၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုမှာ လီယန်ချူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ချေ</p> <p>​အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ထင်ရသည့် အချိန်၌...</p> <p>​ဘုန်း</p> <p>​လီယန်ချူ၏ နားထဲသို့ လေထုကို ခွဲထွက်လာသည့် အသံကြီးတစ်သံ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>နီရဲသောအလင်းတန်း တစ်ခုမှာ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး...</p> <p>တောင်ဘက်အရပ်မှ ကျူးချွယ်မီးနတ်ဘုရား အစီရင်၏ အက်ကွဲကြောင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားတော့သည်။</p> <p>​ကွဲ... ကွဲ...</p> <p>​အစီရင်စုကြီးမှာ လက်မချင်း စီ၍ အက်ကွဲသွားပြီး ကြည်လင်သော အက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>​"ဘယ်သူလဲ"</p> <p>လီယန်ချူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p>​မျက်ဝန်းများမှ နတ်အလင်းများ ဝင်းလက်သွားကာ အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း...</p> <p>​ထိုအနီရောင်အလင်းတန်းမှာ မြန်လွန်းလှပြီး စွမ်းအားမှာလည်း အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် ရောက်လာသူကို လုံးဝ လိုက်လံခြေရာခံ၍ မရနိုင်ချေ။</p> <p>​သူသည် မျက်မှောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူ လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် မမီလိုက်ခင်မှာပင်...</p> <p>​ဂူအတွင်းပိုင်းရှိ မပျက်မစီး ကျန်နေသော ကျောက်နံရံကြီးမှာ ဝုန်းခနဲ ပြိုကျသွားတော့သည်။</p> <p>အလွန်ပင် ထူထပ်လှသော ယင်အငွေ့အသက်များ မှာ တားမြစ်ချက်ကို ဖျက်ဆီးကာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>​ဝုန်း</p> <p>​ဘိုင်သခင်မမှာလည်း စောစောက အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသော်လည်း မကြာမီမှာပင် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။</p> <p>ထိုအခွင့်အရေးကို အရယူ၍ တားမြစ်ချက်ကို ဖောက်ထွက်လိုက်ပြီ</p> <p>​တောင်ဘက်အရပ်မှ ကျူးချွယ်မီးနတ်ဘုရား အစီရင်ကြီး ပျက်စီးသွားလေပြီ</p> <p>စောစောက အနီရောင်အလင်းတန်း၏ စွမ်းအားမှာ သာမန်မဟုတ်ချေ</p> <p>​"သောက်နှာခေါင်းကြီး တာအိုဆရာ... ငါနောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာနိုင်ပြီ "</p> <p>​နှုတ်ခမ်းနီနီနှင့် မိန်းကလေးငယ်မှာ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဖုံးကွယ်၍မရသော ဝမ်းသာရိပ်များ ရှိနေသည်။</p> <p>​သူမသည် လီယန်ချူကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဖုံးကွယ်၍မရသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ရှိနေသည်။</p> <p>စောစောက မည်သူက ကူညီခဲ့သည်ဖြစ်စေ...</p> <p>သူမကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြုကာ တံငါသည်က အကျိုးအမြတ်ရယူရန် ကြံစည်နေသည်ပင် ဖြစ်စေဦးတော့။</p> <p>​ထိုတာအိုဆရာလေးကတော့ ယနေ့ သေကိုသေရမည်။</p> <p>​ဝုန်း</p> <p>​ဘိုင်သခင်မက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်သွားပြီး တစ်ဂူလုံးကို ကျောက်တုံးကြီးများဖြင့် ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။</p> <p>တောင်ရွှေ့အတတ်</p> <p>​ကျောက်တုံးကြီးများမှာ လီယန်ချူကို အဆက်မပြတ် ဖိသိပ်လာတော့သည်</p> <p>လီယန်ချူသည် ဆိုင်ရှင်မ၏ခါးလေးကို ဆွဲဖက်လိုက်ကာ...</p> <p>ချက်ချင်းပင် တိမ်စီး၍ အပြင်သို့ ပျံထွက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>​သူသည် ရင်ဘတ်ထဲမှ နဂါးကျား ရွှေအမြုတေ  ထုတ်ယူလိုက်ပြီး...</p> <p>​"သူ့ကို ခေါ်သွားပြီး ဘေးကင်းတဲ့နေရာမှာ ဝှက်ထားလိုက် "</p> <p>​လီယန်ချူက ယွန်းနျန်း ဆီသို့ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​နတ်အလင်းတစ်ခု ဝင်းလက်သွားပြီး...</p> <p>နဂါးကျားရွှေအမြုတေ မှာ ဆိုင်ရှင်မကို ခေါ်ဆောင်၍ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p>​ယွန်းနျန်းသည် နဂါးကျား ရွှေအမြုတေ အတွင်း၌ အချိန်အတော်ကြာအောင် ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး အပြင်သို့ မထွက်လာခဲ့ချေ၊ ယခုမှ လီယန်ချူ၏ ခေါ်ယူခြင်းကို ခံရခြင်းပင်။</p> <p>သူမမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး...</p> <p>ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စွမ်းဆောင်ပြရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။</p> <p>​လီယန်ချူတွင် စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ချေ၊ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဝင်းလက်လာပြီး ဂူအတွင်းသို့ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​ဘုန်း</p> <p>​ဘိုင်သခင်မမှာ မြေပြင်ကို ဖောက်ထွက်လာသည်။</p> <p>တစ်ခဏချင်းမှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ အရောင်ပြောင်းသွားကာ ယင်လေစိမ်းများ တဖြူးဖြူး တိုက်ခတ်လာတော့သည်</p> <p>သူမ၏ နောက်ကျောတွင် ကြီးမားလှသော သွေးပင်လယ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုအထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော နာကျည်းနေသည့် ဝိညာဉ်များနှင့် လူသေများ အော်ဟစ်ငိုယိုနေကြသည်။</p> <p>​ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူမျက်နှာများမှာ ပေါ်ထွက်လာလိုက်၊ ပျောက်ကွယ်သွားလိုက် ဖြစ်နေပြီး မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရသော်လည်း သူတို့၏ မကျေနပ်မှုနှင့် နာကျည်းမှု များကို အထင်အရှား ခံစားနေရသည်။</p> <p>မရေမတွက်နိုင်သော ငိုကြွေးသံများမှာ လီယန်ချူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေတော့သည်။</p> <p>​ပို၍ ဆိုးဝါးသည်မှာ...</p> <p>ထိုသွေးပင်လယ်အတွင်း၌ လီယန်ချူ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော လူများ၏ မျက်နှာများမှာလည်း ပေါ်လာလိုက်၊ မြုပ်သွားလိုက် ဖြစ်နေခြင်းပင်။</p> <p>​ဆိုင်ရှင်မ၊ ဖန့်ချင်းလန်၊ ပိုင်ဟုန်ထူ၊ တင်းရုံ ၊ ဒွမ်းမူရွှမ်း၊ ရှူရှို့ယွင်။</p> <p>တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေကြပြီး ပျစ်ချွဲလှသော သွေးပင်လယ်အတွင်း၌ ရုန်းကန်နေကြရသည်။</p> <p>​ဤသည်မှာ ဘိုင်သခင်မ၏ တန်ခိုးစွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဒုက္ခပင်လယ်</p> <p>​၎င်းမှာ လူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ရိုက်ခတ်ဖျက်ဆီးနိုင်ပေသည်။</p> <p>​လီယန်ချူ၏ ဝိညာဉ်အတွင်းမှ အလင်းတန်းများစွာ လင်းလက်လာသည်။</p> <p>ဝမ်လင်ကွမ်း၏ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ၊ စိတ်ကြည်လင် စေသော ကျောက်စိမ်းဆွဲပြား၊ ခရမ်းရွှေရောင်အရှိန်အဝါ  နှင့် မီးနတ်ဘုရားဂါထာ</p> <p>​ထိုအရာများမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်းပင် ကာကွယ်ပေးလိုက်သဖြင့်...</p> <p>ဒုက္ခပင်လယ်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို မခံရတော့ချေ။</p> <p>​"လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်သုံးဆယ်တုန်းက ဝေမြို့က နှာခေါင်းကြီး တာအိုဆရာက ငါ့ကို တားမြစ်ပိတ်ပင်ခဲ့တယ်၊ အနှစ်သုံးဆယ်အကြာမှာတော့ နင်လို တာအိုဆရာပေါက်စက ငါ့ကို ထပ်ပြီး ပိတ်ပင်ချင်နေပြန်ပြီပေါ့ "</p> <p>​"ဒီနေ့ နင်ကို အရင်သတ်မယ်၊ ပြီးရင် ငါဝေမြို့ကို သွားပြီး လူသတ်ပွဲကြီး ကျင်းပမယ်၊ ဒီအမှိုက်လို နေရာကြီးကို သရဲမြို့တော်အဖြစ် ပြောင်းပစ်မယ် "</p> <p>​ဘိုင်သခင်မ၏ လေသံမှာ အလွန်ပင် အေးစက်စက်ရှိလှသည်</p> <p>ဝေမြို့က နှာခေါင်းကြီး တာအိုဆရာ... လီယန်ချူမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p>​ချိကဲဘက်ဂိုဏ်း၏ ဘိုင်သခင်မကို ဝေမြို့က တာအိုဆရာက တားမြစ်ပိတ်ပင်ခဲ့တာတဲ့လား</p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရဲရင့်သော ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>​"နင့်ကို ဘယ်သူက တားမြစ်ပိတ်ပင်ခဲ့တာလဲ"</p> <p>​ဘိုင်သခင်မ၏ မျက်နှာမှာ မဲမှောင်သွားပြီး...</p> <p>"သွားသေလိုက်တော့"</p> <p>​ဝုန်း...</p> <p>​သွေးပင်လယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားလှသော သွေးတိုင်ကြီး သုံးတိုင်မှာ လီယန်ချူဆီသို့ လွှမ်းခြုံလာတော့သည်၊ ၎င်းမှာ မြစ်ရေလျှံတက်လာသကဲ့သို့ပင် တားဆီး၍ မရနိုင်လောက်အောင် အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်လှပေသည်။</p> <p>​လီယန်ချူ၏ နောက်ကျောတွင် ကိုယ်ပွားဝိညာဉ်ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>တစ်ကိုယ်လုံးမှ ရွှေရောင်မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး သွေးအရှိန်အဝါမှာ ပင်လယ်ကြီးအလား...</p> <p>သူသည် လုံးဝ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ရှေ့သို့ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save