Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၈၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဖေးယန်ဓား ၊ ဝမ်လီချီယွန်းယန် ၊ နတ်ဘုရားစွမ်းအား</h2> <h2 style="text-align: center;">အထောက်အပံ့ ၊ မဟာယာန ဗုဒ္ဓဘာသာ စိပ်ပုတီး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>​ဓားအလင်းတစ်ချက် ဝင်းလက်သွားသည်</p> <p>သွေးတိုင်ကြီးတစ်ခုမှာ တစ်ခဏအတွင်း အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားတော့သည်။</p> <p>​ထိုပျစ်ချွဲညစ်ညမ်းလှသော သွေးများမှာ ကိုယ်နားသို့ပင် မကပ်နိုင်သေးခင်မှာပင်...</p> <p>လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထူထပ်လှသော သွေးအရှိန်အဝါများကြောင့် လောင်ကျွမ်းပြာကျသွားရတော့သည်။</p> <p>သူသည် ပျက်စီးနေသော ဂူဟောင်းပုံကြီးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရင်း စိတ်အာရုံကို ညှို့ယူလိုက်သည်။</p> <p>​"လာစမ်း"</p> <p>​ဝုန်း ဝုန်း</p> <p>တောက်ပသော အနီရောင်အလင်းတန်း နှစ်ခုမှာ အပျက်အစီးများထဲမှ ပျံထွက်လာပြီး လီယန်ချူ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာသည်။</p> <p>​လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်၍ ပူပြင်းလှသော မီးဓာတ်နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>၎င်းတို့မှာ...</p> <p>ရှေးဟောင်းဓား နှစ်လက်နှင့်</p> <p>လေးမြားတစ်စုံပင် ဖြစ်သည်</p> <p>တောက်လောင်နေသော မီးအလင်းရောင်များမှာ ကောင်းကင်တစ်ဝက်ခန့်ကိုပင် လင်းထိန်သွားစေတော့သည်။</p> <p>​"ဖေးယန်ဓား  လား  ဝမ်လီချီယွန်းယန်  လား "</p> <p>လီယန်ချူက အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>​ထိုလက်နက်များပေါ်ရှိ အငွေ့အသက်များမှာ ရှေးကျ၍ ပူပြင်းလှပေသည်</p> <p>ကျောက်ထျန်းတံဆိပ်ပေါ်ရှိ အငွေ့အသက်များနှင့် တစ်ထေရာတည်းပင်။</p> <p>​သူသည် အရာဝတ္ထုထိန်းချုပ်ခြင်းအတတ် ဖြင့် ရှေးဟောင်းဓားနှစ်လက်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ဓားအလင်းနှစ်တန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဘိုင်သခင်မထံသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။</p> <p>​"အဲဒီဓားနှစ်လက်ပဲ "</p> <p>​ဘိုင်သခင်မ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့အားသင့်ရိပ်များ ပေါ်လာသည်။</p> <p>တောင်ဘက်အရပ်မှ ကျူးချွယ်မီးနတ်ဘုရား အစီရင်၏ အချက်အခြာ ရတနာများပင်</p> <p>ထိုရင်းနှီးနေသော အရှိန်အဝါများက သူမကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေသည်။</p> <p>​ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်</p> <p>ဘိုင်သခင်မမှာ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားများကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဖေးယန်ဓား၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံနေရသည်။</p> <p>​ရှူး</p> <p>လီယန်ချူ၏ လက်မောင်းကြွက်သားများမှာ တင်းမာသွားပြီး ဝမ်လီချီယွန်းယန် လေးတော်ကို တင်းအောင် ဆွဲလိုက်ရာ...</p> <p>တောက်ပလှသော မီးအလင်းတန်းတစ်ခု ပျံထွက်သွားတော့သည်</p> <p>​၎င်းမှာ ဘိုင်သခင်မ၏ ရှေ့မှ ကာကွယ်ရေးအလင်းလွှာကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားသည်။</p> <p>​ဝုန်း</p> <p>​မြေပြင်နှင့် တောင်ကြီးများပင် တုန်ခါသွားတော့သည်</p> <p>​ဘိုင်သခင်မသည် လက်ချောင်းများဖြင့် ဂါထာလက်ကွက် ကို ဖော်ဆောင်လိုက်ရာ...</p> <p>ကောင်းကင်အနှံ့ လွှမ်းခြုံထားသော သွေးပင်လယ်ကြီးမှာ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ဖိနှိပ်ကျဆင်းလာတော့သည်။</p> <p>​"မီးဓာတ်လေဓာတ် နတ်စစ်သည်များ ဝဲယာမှ စောင့်ရှောက်စေ၊ တောင်ဖြိုကျောက်ခွဲ မိစ္ဆာရဲကို ဖမ်းဆီးစေ၊ သုံးဘုံမိစ္ဆာအပေါင်း ဦးညွတ်စေ၊ အရပ်ဆယ်မျက်နှာမှ အပြင်လမ်းစဉ်အားလုံး ခိုလှုံစေ၊ အမိန့်တော်အတိုင်း အမြန်ဆုံး အသက်ဝင်စေ "</p> <p>​လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားသည်</p> <p>စကားဆုံးသည်နှင့်...</p> <p>ခမ်းနားထည်ဝါလှသော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ကျဆင်းလာတော့သည်။</p> <p>​သူသည် အသုံးမကျွမ်းကျင်သေးသော ဒဏ္ဍာရီလာ ရတနာအတုများကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံရှိ နတ်အုပ်ချုပ်သူ ငါးရာ၏ အကြီးအကဲဖြစ်သော ဝမ်လင်ကွမ်း ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို တစ်ဖန်ပြန်၍ ပင့်ဖိတ်လိုက်ခြင်းပင်</p> <p>​သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် တောက်ပသော နတ်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရှိန်အဝါမှာ ရှေးကျ၍ သန့်စင်မွန်မြတ်လှပေသည်။</p> <p>​"သတ်စမ်း "</p> <p>​လီယန်ချူ၏ လက်ထဲရှိ ကျန့်ကျောင်းဓားမှာ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။</p> <p>​ဝုန်း</p> <p>​ဘိုင်သခင်မ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သွေးပင်လယ်ကြီးမှာ တစ်ခဏအတွင်း ထက်ပိုင်းပြတ်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော နာကျည်းနေသည့် ဝိညာဉ်များမှာလည်း ဓားအလင်းအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။</p> <p>​သူမ၏ ကိုယ်မှာလည်း ပြင်းထန်စွာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားရပြီး၊ ဖြူစင်ဝင်းပသော နဖူးပြင်နှင့် ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ဓားဒဏ်ရာများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာကာ သွေးများလည်း အဆက်မပြတ် စီးကျလာတော့သည်။</p> <p>သူမ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ထူထပ်လှသော ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားများဖြင့် ဒဏ်ရာများကို အဆက်မပြတ် ပြန်လည်ကုသနေသော်လည်း ထိုစူးရှလှသော ဓားအလင်း၏ ဒဏ်ကိုမူ ဖယ်ရှားရန် ခက်ခဲနေဆဲပင်။</p> <p>​"သောက်ကျိုးနည်း"</p> <p>​ဘိုင်သခင်မ၏ အသံမှာ စူးရှနာကျင်နေသည်၊</p> <p>လွန်ခဲ့သော အနှစ်သုံးဆယ်က ထိုတာအိုဆရာပင်လျှင် သူမကို တားမြစ်ပိတ်ပင်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့ပြီး သူမ၏ အခြေခံစွမ်းအားကို မထိခိုက်စေခဲ့ချေ။</p> <p>သို့သော် ဤတာအိုဆရာလေးကမူ သူမကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရစေခဲ့ပြီ</p> <p>​"လာစမ်း "</p> <p>​လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များမှာလည်း ပို၍ ပွက်ပွက်ဆူလာတော့သည်။</p> <p>သူသည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လှမ်းလိုက်ရာ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဟောဟိုရှေးဦးကာလမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သားရဲကြီးတစ်ကောင်အလား...</p> <p>​ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း</p> <p>မြေပြင်မှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေပြီး ပြင်းထန်လှသော ခွန်အားကြောင့် မြေပြင်မှာ လက်မချင်းစီ အက်ကွဲသွားရသည်။</p> <p>​ချွင်</p> <p>ဓားအလင်းမှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်</p> <p>သွေးပင်လယ်၏ သုံးပုံတစ်ပုံမှာ ထိုဓားအလင်းကြောင့် ပြတ်တောက်သွားပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါဖြင့် ပြန်လည်အငွေ့ပျံသွားရပြန်သည်။</p> <p>​ဘိုင်သခင်မ၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားရသည်။</p> <p>သူမသည် ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားများကို စုစည်းကာ လီယန်ချူဆီသို့ အဆက်မပြတ် ဖိသိပ်လိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ် ပညာရှင်ဖြစ်သည်၊ ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ စွမ်းအားများ အပြည့်အဝ ပြန်မရသေးသော်လည်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရှိန်အဝါ ကိုမူ အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။</p> <p>​"နှိမ်နင်းစမ်း "</p> <p>​ဘိုင်သခင်မက အေးစက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ...</p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ ထူထပ်လှသော ယင်အငွေ့အသက်များမှာ စုစည်းသွားပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည့် အနက်ရောင် ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် လီယန်ချူဆီသို့ အုပ်မိုးသွားတော့သည်။</p> <p>​"ပညာရှင်ရှေ့မှာ လာပြီး လှည့်ကွက်ပြနေတာလား "</p> <p>​လီယန်ချူ၏ အသံမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ထည်ဝါလှပေသည်</p> <p>ကောင်းကင်စွန်းမှ တလိမ့်လိမ့် တက်လာသော မိုးကြိုးသံကြီးအလား</p> <p>အရပ်ဆယ်မျက်နှာမှ မိစ္ဆာအပေါင်းကို တုန်လှုပ်စေတော့သည်။</p> <p>​သူသည် လက်သီးဖြင့် တစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ခမ်းနားလှသော လက်သီးပုံရိပ်မှာ ကောင်းကင်ယံကိုပင် ရိုက်ခွဲတော့မည့်အလားပင်</p> <p>​ဝုန်း</p> <p>​သူ၏ နောက်ကျောတွင် သန့်စင်မွန်မြတ်လှသော ရွှေရောင်ပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်</p> <p>ယင်အငွေ့အသက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ပိုက်ကွန်ကြီးမှာ တိုက်ရိုက်ပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားရပြီး၊ နောက်ဆက်တွဲအဖြစ် အေးစက်လှသော ဓားအလင်းတစ်ခု လိုက်ပါလာတော့သည်။</p> <p>​ဘိုင်သခင်မ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားပြီး...</p> <p>ပန်းခြင်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ...</p> <p>ထိုဓားအလင်းကို တိုက်ရိုက်ပင် သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်</p> <p>​"တာအိုဆရာလေး... နင်က ငါတကယ်ပဲ နင်ကို ကြောက်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား "</p> <p>​ဘိုင်သခင်မသည် ပန်းခြင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း စိတ်ထဲတွင် ယုံကြည်ချက်များ ပြန်လည်ဝင်လာတော့သည်။</p> <p>ထိုရတနာမှာ တိုက်ခိုက်လာသော အတတ်ပညာမှန်သမျှကို သိမ်းဆည်းနိုင်သည့် အရာပင်</p> <p>​အလွန်ပင် ထူးဆန်းနက်နဲလှပေသည်</p> <p>ယခင်က မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ သားတော် ကို မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သို့ ဆွဲဆောင်စဉ်ကပင် ကိုယ်တော်ကြီး၏ နဂါးနှိမ်ကျားဖမ်း ဗုဒ္ဓလက်ဝါး ကိုပင် ဘိုင်သခင်မက ထိုပန်းခြင်းဖြင့် သိမ်းဆည်းခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>​ယန်ဝိညာဉ်အဆင့်ကိုပင် မရောက်သေးသော တာအိုဆရာလေးတစ်ယောက်က...</p> <p>သူမကို ဤမျှအထိ ဖိအားပေးနိုင်ခြင်းမှာ...</p> <p>ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေလောက်သည့် ဖြစ်ရပ်ပင် ဖြစ်ပေတော့မည်</p> <p>​လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်နေပြီး ဆက်လက်မခုတ်ပိုင်းတော့ဘဲ ရင်ဘတ်ထဲမှ ပေတံ  တစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>ငါးရောင်ခြည် နတ်အလင်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ</p> <p>​ရှူး</p> <p>​ပန်းခြင်းမှာ ဘိုင်သခင်မ၏ လက်ထဲမှ လွတ်ကျသွားတော့သည်</p> <p>နောက်တစ်ခဏ၌...</p> <p>သူ၏ အဝေးမှ ပစ္စည်းလှမ်းယူအတတ် ဖြင့် ထိုပန်းခြင်းကို သိမ်းယူလိုက်တော့သည်။</p> <p>​"..." ဘိုင်သခင်မ</p> <p>​ကျောက်စိမ်းပေတံ လား</p> <p>​သူမသည် လက်ဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ ဖြူဖွေးလှသော ဓားရှည်တစ်လက် ပေါ်ထွက်လာသည်၊</p> <p>၎င်းမှာ စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်းပင်</p> <p>​ချွန်း</p> <p>ဓားရှည်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ခွဲထွက်သွားသည်</p> <p>ဓားအလင်းမှာ မြေပြင်ကို ခြစ်မြတ်သွားပြီး ကျောက်တုံးများမှာလည်း လွင့်စင်နေတော့သည်</p> <p>​ကျောက်စိမ်းပေတံသည် ရတနာများကို ချွေချနိုင်သော်လည်း...</p> <p>ပြိုင်ဘက်၏ ထူထပ်လှသော ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားနှင့် တန်ခိုးစွမ်းအားများကိုမူ ခုခံရန် လိုအပ်ဆဲပင်</p> <p>အမျိုးသမီးတစ်ဦးအနေဖြင့် ယန်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပြီး အဓိကဂိုဏ်းကြီးများ၏ ရန်မှ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်းမှာ...</p> <p>ဘိုင်သခင်မ၏ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းရည်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပြီး ပြောင်းလဲမှုများစွာ ရှိနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဒေါင်</p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ကြီးမားလှသော ခေါင်းလောင်းသံကြီးတစ်ခု မြည်ဟီးသွားသည်</p> <p>နားစည်ပင် ကွဲထွက်သွားစေလောက်ပေသည်</p> <p>​လီယန်ချူမှာ ထိုဓားအလင်းကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး အတင်းပင် ရှေ့သို့ အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>သူမမှာ မျက်လုံးများပင် ပြူးသွားရတော့သည်</p> <p>ကျင့်ကြံသူအချင်းချင်း ဒီလိုမျိုးကြီး တိုက်ခိုက်လို့ ရတာလား</p> <p>​ထိုသို့ မှင်တက်သွားသည့် ခဏအတွင်းမှာပင် ဓားအလင်း ဝင်းလက်သွားသည်</p> <p>လီယန်ချူမှာ လက်တုံ့မနှေးဘဲ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ...</p> <p>ဘိုင်သခင်မ၏ ဦးခေါင်းမှာ လွင့်စင်သွားတော့သည်။</p> <p>သူမ၏ ကိုယ်ထည်မှာလည်း တစ်ခဏအတွင်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကမ္ဘာမြေကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>​နောက်တစ်ခဏ၌</p> <p>သူမ၏ အစစ်အမှန်ကိုယ်မှာ ကောင်းကင်ထက်၌ ပေါ်ထွက်လာပြီး...</p> <p>စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်နေဆဲပင်</p> <p>​အခုခေတ် နောက်မျိုးဆက်တွေက ဒီလောက်အထိ ကြမ်းတမ်းနေကြတာလား</p> <p>ဘိုင်သခင်မမှာ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်၍ ထွက်ပြေးတော့သည်</p> <p>​လီယန်ချူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် တိမ်တိုက်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး ချက်ချင်းပင် တိမ်စီး၍ လိုက်လံဖမ်းဆီးတော့သည်။</p> <p>​ဘိုင်သခင်မမှာ မနေနိုင်ဘဲ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများပင် ဝိုင်းသွားရသည်။</p> <p>ဝိညာဉ်ပုံရိပ်  လား</p> <p>​မဟုတ်ဘူး</p> <p>ဒါက တကယ်ပဲ ကိုယ်တိုင် တိမ်စီးပြီး ပျံသန်းနေတာလား</p> <p>ဘိုင်သခင်မ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်ခါသွားရသည်၊ ဒါက ဘယ်ကထွက်လာတဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားလဲ</p> <p>စောစောက လီယန်ချူ ဂူအတွင်းမှ ထွက်သွားစဉ်က သူမမှာ  မြေလျှိုအဆောင် တစ်ခုခုကို သုံးသွားသည်ဟု ထင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယခုတော့ တိမ်စီးအတတ်ကို တိုက်ရိုက်ပင် တတ်မြောက်ထားခြင်း ဖြစ်နေသည်။</p> <p>​"တာအိုမိတ်ဆွေ ခေတ္တစောင့်ပါဦး၊ ကျမ ကို တစ်ကြိမ်လောက် လွှတ်ပေးပါဦးလား "</p> <p>​စောစောကပင် ငါ ဟု မိမိကိုယ်ကို ခေါ်ဝေါ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အသနားခံသည့်အနေဖြင့် ကျမ ဟု ပြောင်းလဲခေါ်ဝေါ်နေပြီ။</p> <p>ဘိုင်သခင်မကဲ့သို့ တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ် ပညာရှင်ကြီးမျိုးကို လီယန်ချူအနေဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်းပင်။</p> <p>​"မိစ္ဆာလမ်းစဉ် အကျွင်းအကျန်တွေဆိုရင် လုံးဝ မညှာတာဘူး "</p> <p>​လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးသံအလား ဟိန်းထွက်သွားသည်</p> <p>ကျောက်ထျန်းတံဆိပ်မှာ လေထဲတွင် ကြီးမားလာပြီး...</p> <p>ကောင်းကင်အနှံ့ နတ်မီးများဖြင့် လွှမ်းခြုံတိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်</p> <p>​ဘိုင်သခင်မ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားများ ဝင်းလက်နေသော်လည်း တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် နတ်မီးများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>​"သောက်ကျိုးနည်း... စောစောက စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်မိသွားတယ်၊ အစွမ်းတွေ ပြန်ပြည့်မှ ဒီတာအိုဆရာကို ပြန်လာသတ်သင့်တာ "</p> <p>​ဘိုင်သခင်မ နောင်တရသွားပြီ။</p> <p>ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူကမှ ထင်မှတ်ထားမည် မဟုတ်ချေ</p> <p>​အတိအကျ ပြောရမည်ဆိုလျှင်...</p> <p>သူမသည် ယန်ဝိညာဉ် ပညာရှင်များအတွက် မျက်နှာပျက်စရာပင်</p> <p>​ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရှိန်အဝါများကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်ဝန်းများ အေးစက်သွားသည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်လှသော ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး...</p> <p>လီယန်ချူ၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ရန် ဒုက္ခပင်လယ်တန်ခိုးစွမ်းအားကို ဖော်ဆောင်လိုက်တော့သည်</p> <p>​ကြီးမားလှသော ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၏ နောက်ကွယ်၌...</p> <p>ဆိုင်ရှင်မမှာ ထိုနေရာတွင် ပုန်းကွယ်နေပြီး သူမ၏ ဘေးတွင်မူ အပြာရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ဆံပင်ကို ထုံးထားသည့် ယွန်းနျန်း ရှိနေသည်။</p> <p>ထိုနေရာမှာ ဟွမ်ဖုန်းတောင်နှင့် အတော်လေး ဝေးကွာလှသဖြင့် ယွန်းနျန်းမှာ ဘာမှမဖြစ်တော့ဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့သော် တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ် ပညာရှင်မှာပင် အသက်လု၍ ထွက်ပြေးနေရပြီး ထွက်ပြေးသည့် အမြန်နှုန်းမှာလည်း ဤမျှ မြန်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ချေ</p> <p>ပြင်းထန်လှသော ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားတစ်ခုမှာ အပေါ်မှ ကျဆင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>​ယွန်းနျန်းမှာ အံကို ကြိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှ စိပ်ပုတီးတစ်ကုံးကို ချွတ်လိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် တိုက်ရိုက်ပင် လှမ်းပစ်လိုက်တော့သည်</p> <p>ပြီးနောက် ဆိုင်ရှင်မကို ဆွဲကာ အမြန်ထွက်ပြေးတော့သည်</p> <p>​ဆိုင်ရှင်မမှာ မှင်တက်သွားရသည်၊ ဒီအမျိုးသမီးက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အကြောက်အကန် လုပ်နေရတာလဲ</p> <p>​ဘိုင်သခင်မ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>သူမက အထင်သေးစွာဖြင့် လှောင်ပြုံးလိုက်ပြီး...</p> <p>စိပ်ပုတီးလေး တစ်ကုံးတည်းနဲ့လား</p> <p>ငါ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ချင်နေတယ်ပေါ့</p> <p>​ဝုန်း</p> <p>သူမ ထင်မှတ်မထားသည်မှာ ထိုစိပ်ပုတီးပေါ်တွင် အလွန်ပင် ထူထပ်လှသော မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ဆွမ်းတော်တင် အလှူဒါန ဆုတောင်းစွမ်းအား များ ပေါ်ထွက်လာခြင်းပင်</p> <p>တစ်ခဏချင်းမှာပင် အလင်းတန်းပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင် ဝင်းလက်သွားတော့သည်</p> <p>​နားထဲတွင်လည်း ခမ်းနားလှသော ဗုဒ္ဓတရားသံများ ပျံ့လွင့်လာတော့သည်</p> <p>ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုများမှာ သန့်စင်ခြင်းခံလိုက်ရရုံတင်မကဘဲ သူမ၏ စိတ်ထဲရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များပင် သန့်စင်သွားတော့သည်။</p> <p>သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ငါတကယ်ကို ရက်စက်လှချည်လား၊ ဘာလို့ ဒီအပြစ်မဲ့တဲ့ အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်ကို ဖမ်းချင်နေရတာလဲ ဆိုသည့် နောင်တစိတ်များ ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>​သို့သော် သူမမှာ တစ်ခဏအတွင်း သတိပြန်ဝင်လာသည်။</p> <p>မျက်ဝန်းများမှာ ထူးဆန်းနေတော့သည်</p> <p>ဒီတာအိုဆရာလေးရဲ့ ဘေးနားမှာရှိတဲ့ လူတွေက ဘယ်လိုလူတွေလဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save