လီယာကျွင်းကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး မြောက်ဘက်သို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြ၏။
ယခု သူတို့ရောက်နေသော နေရာမှာ ချီရွှယ်ဖေး၏ သစ်ပင်အိမ်နှင့် အလွန်နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
အမှန်တော့ ချီရွှယ်ဖေး၏ သစ်ပင်အိမ်မှာ လီယာကျွင်းအိမ်၏ မြောက်ဘက်နှင့် အရှေ့ဘက်ကြား တွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။
အရှေ့မြောက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် စိမ်းလန်းစိုပြည်နေသော နယ်မြေတစ်ခုကို လှမ်းမြင်နေရပြီ ဖြစ်၏။
သို့သော် သစ်ပင်အိမ်နှစ်ခုမှာ ထောင့်ဖြတ်အနေအထား ရှိနေသဖြင့် အကွာအဝေးမှာ ၁၂ ကီလိုမီတာထက်မက ပိုဝေးနေပြီး သူတို့၏ အကာအကွယ်နယ်မြေများမှာ ချိတ်ဆက်မိရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။
ထို့ကြောင့် ရွှီရှင်းတို့အနေဖြင့် ကြားကနေ တည့်တည့်ဖြတ်သွား၍ မရဘဲ မြောက်ဘက် သို့မဟုတ် အရှေ့ဘက်ကနေ ပတ်သွားကြရမည် ဖြစ်သည်။
သူတို့တွင် ရွေးချယ်စရာ လမ်းကြောင်းနှစ်ခု ရှိသည်။
ပထမတစ်ခုမှာ မြောက်ဘက်သို့ အရင်သွားပြီး မြောက်ဘက်ရှိ သစ်ပင်အိမ်၏ အကာအကွယ်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ကာ၊ ထိုမှတစ်ဆင့် အရှေ့ဘက်ရှိ ချီရွှယ်ဖေး၏ နယ်မြေထဲသို့ သွားရန်ဖြစ်သည်။
ဒုတိယတစ်ခုမှာ အရှေ့ဘက်သို့ အရင်သွားပြီး အရှေ့ဘက်ရှိ သစ်ပင်အိမ်မှတစ်ဆင့် မြောက်ဘက်သို့ တက်ရန်ဖြစ်သည်။
သို့သော် လက်ရှိတွင် အရှေ့ဘက်ရှိ သစ်ပင်အိမ်မှာ လီဝမ်ရှီးအိမ်၏ မြောက်ဘက်တည့်တည့်တွင် ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သော အိမ်ဖြစ်သည်။
ထိုအိမ်၏ ဟန်ပြအကာအကွယ်နယ်မြေမှာ လီဝမ်ရှီး၏ နယ်မြေနှင့်ပင် မချိတ်ဆက်နိုင်သဖြင့် ချီရွှယ်ဖေး၏ နယ်မြေနှင့်လည်း ချိတ်ဆက်နိုင်ခြေ မရှိပေ။
ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မြောက်ဘက်အတိုင်း တောက်လျှောက်သွားရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်ကြ၏။
မြောက်ဘက်ရှိ သစ်ပင်အိမ်မှာ ချီရွှယ်ဖေးအိမ်၏ အနောက်ဘက်တွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ နယ်မြေ ၁၈၇ မှ ရှင်ကျန်သူတစ်ဦး၏ အိမ်ဖြစ်သည်။
ထိုအိမ်မှာ ရွှီရှင်း လာရောက်ရှင်းလင်းပေးရန် လိုအပ်နေသော အိမ်များထဲမှ တစ်လုံးလည်း ဖြစ်သဖြင့် သူလာရသည့် အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခုလည်း ပါဝင်နေ၏။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် စောစောက လီယာကျွင်း၏ အိမ်ပေါ်မှ အကဲခတ်ကြည့်ရာ ထိုသစ်ပင်အိမ်မှာ အဆင့် နိမ့်သည်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ခဲ့ရသည်။
၎င်းမှာ နှစ်ထပ်သစ်ပင်အိမ်မျှသာ ဖြစ်သဖြင့် အိမ်ရှင်မှာ မာဟုန်ဝေကဲ့သို့ ထိပ်သီးပညာရှင် ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိဘဲ ရှင်းလင်းရသည်မှာလည်း သိပ်ပြီး အားစိုက်စရာ လိုမည်မဟုတ်ပေ။
လမ်းကြုံဝင်ရှင်းလိုက်ပြီး ထိုလူကိုပါ ဖမ်းဆီးကာ ချီရွှယ်ဖေး၏ သစ်ပင်အိမ်တွင် အလုပ်သမားအဖြစ် ခိုင်းစေရန်သာ သူ စဉ်းစားထားတော့၏။
"ဒါနဲ့ ရွှီရှင်း... ငါတို့ ပြန်သွားတဲ့အခါကျရင် ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"
လီဝမ်ရှီးက ရုတ်တရက် ရွှီရှင်းကို လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ဟင် ဘာကို ဘယ်လိုလုပ်မှာလဲ"
ရွှီရှင်းက လီဝမ်ရှီး ဘာကို ဆိုလိုမှန်းမသိဘဲ ဇဝေဇဝါဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။
"လီယာကျွင်းအကြောင်းကို ပြောတာလား။ အပြန်ကျရင် ဒီလမ်းကနေပဲ ပြန်လာပြီး သူမကို တစ်ပါတည်း ခေါ်သွားမှာပေါ့"
"ဒါဆို ရှင့်ဆိုလိုရင်းက... ကျွန်မတို့အားလုံးကို အိမ်ကို အရင်ပြန်ပို့ပြီးမှ ရှင်က ရှင့်အိမ်ကို ပြန်မှာလား"
"... မင်းက ငါ့အိမ်ကို ပတ်သွားချင်နေတာ မဟုတ်လား"
ရွှီရှင်း သဘောပေါက်သွား၏။
လီယာကျွင်းပါလာလျှင် သူ့အိမ်ကို လိုက်မကြည့်ရတော့မှာကို သူမ စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
"အင်းလေ... နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ ပြန်ဆုံဦးမလဲ မသိဘူးဟာ..."
လီဝမ်ရှီးက သူ့ရင်ခွင်ထဲ မှီလိုက်ရင်း "ရှင့်အိမ်ကို မြင်ဖူးချင်တယ်..."
"နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ ဆုံမလဲ ဟုတ်လား"
ရွှီရှင်း ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးမှ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ငါ မင်းကို ပြောဖို့ မေ့သွားတာ၊ ဒီည ငါတို့အိမ်တွေကို ချိတ်ဆက်ဖို့ တည်နေရာကူးပြောင်းစက်ကို ငါ လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီညကစပြီး ငါတို့က အိမ်နီးချင်းတွေလို ဖြစ်သွားမှာပါ"
"... တကယ်လား"
လီဝမ်ရှီးက ရုတ်တရက် သူ့ကို လှည့်ကြည့်လာရာ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ အံ့သြဝမ်းသာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။
"တကယ်ပေါ့။ မနက်ဖြန် မင်းအိမ်ရဲ့ တောင်ဘက်က လူကို ရှင်းဖို့ဆိုရင် တည်နေရာကူးပြောင်းစက်က မရှိမဖြစ် လိုအပ်တာလေ။ အဲဒါကြောင့် ဒီညကို အပြီးလုပ်ရမှာပေါ့"
ရွှီရှင်းသည် မာဟုန်ဝေကို သူ ဘယ်လိုလှည့်စားခဲ့သလဲဆိုသည့် အကြောင်းနှင့် မနက်ဖြန် ဘာတွေလုပ်မည်ဆိုသည့် သူ၏ အစီအစဉ်ကို လီဝမ်ရှီးအား ပြောပြလိုက်၏။
"ဝါး... ရှင်ကတော့... တကယ်ကို ပါးနပ်တာပဲ"
လီဝမ်ရှီးက မျက်လုံးလေး အဝိုင်းသားဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေမိသည်။
သူမ၏ ဖြူစင်သော နှလုံးသားမှာ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထိခိုက်သွားရပြန်ပြီ။
"ရှင်... ရှင်... ရှင်က လိမ်ရတာကို တကယ်ကျွမ်းကျင်တာပဲနော်။ ကျွန်မတောင် မသိလိုက်ဘူး"
"အီး"
သူမရင်ခွင်ထဲက ခဲခဲကလည်း ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းကို အားရပါးရ ညိတ်ပြနေ၏။
"ငါ မင်းကိုတော့ တစ်ခါမှ မလိမ်ဖူးပါဘူး"
ရွှီရှင်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"ဟွန်း... ဘယ်သူသိမှာလဲ။ အခုတော့ ရှင့်အိမ်မှာရှိတဲ့ လုဖေးအာ ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးကို ကျွန်မ တကယ်တွေ့ချင်သွားပြီ။ ဒါတွေအားလုံးကို သူမက ရှင့်ကို သင်ပေးတာ မဟုတ်လား"
"သူမက ငါ့ကို ဘာသင်ပေးရမှာလဲ။ ငါက ပင်ကိုယ်ပါရမီ ရှိတာပါ၊ ငါ့ဘာသာငါ တတ်မြောက်လာတာနော် သိလား"
ရွှီရှင်းက ချက်ချင်း ငြင်းဆိုလိုက်၏။
"အော်... ဒါဆို ရှင်က ပင်ကိုယ် လိမ်ရတာကို ကျွမ်းကျင်တာပေါ့"
လီဝမ်ရှီးက သူ့ကို မျက်စောင်းထိုး ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါ အဲဒီလို မပြောပါဘူး"
ရွှီရှင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။
ဘုရားရေ... ဘာပြောပြော အမှားဖြစ်နေတော့တာပဲ..။
"ဟွန်း... ဒါဆို ဒီည ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။ ရှင့်အိမ်ကို လိုက်ကြည့်လို့ ရသေးလား"
လီဝမ်ရှီးက ဆက်ပြီး မရစ်တော့ဘဲ ရွှီရှင်း၏ ရင်ခွင်ထဲ ပြန်မှီလိုက်ကာ မေးလိုက်သည်။
"အင်း... မင်း ငါ့အိမ်ကို အရင်လိုက်ခဲ့လို့ ရပါတယ်။ ငါ တည်နေရာကူးပြောင်းစက် လုပ်တာကို စောင့်ပြီးမှ မင်းကို ငါကိုယ်တိုင် ပြန်လိုက်ပို့ပေးမယ်။ တကယ်တော့ ဒါက အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပဲ"
အခု တည်နေရာကူးပြောင်းစက်ကို မလုပ်ရသေးတာကြောင့် ကုန်သွယ်မှု ကဏ္ဍကနေတစ်ဆင့် ပို့လို့ရမလားဆိုတာ ရွှီရှင်း မသေချာသေးပေ။
တကယ်လို့ ကုန်သွယ်လို့ရပြီး တစ်ဖက်လူက အသုံးပြုနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ပိုပြီး အဆင်ပြေမှာပင်။
သူ တိုက်ရိုက် ပို့ပေးလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူက နေရာချလိုက်ရင် သူက တိုက်ရိုက် ကူးပြောင်းသွားရုံပဲ မဟုတ်လား...။
ဒါပေမဲ့ ရွှီရှင်းက တည်နေရာကူးပြောင်းစက်ရဲ့ ဖော်ပြချက်ကို ပြန်စဉ်းစားမိလိုက်၏။
[တည်နေရာကူးပြောင်းစက် (အပြာရောင်အဆင့်): ညီညာသော မည်သည့် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်မဆို ထားရှိနိုင်သည်။ မဟာမိတ် သို့မဟုတ် ကြားနေအဆင့်အတန်းရှိသူ မည်သူမဆို ဖန်တီးသူ၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ကူးပြောင်းစက်များအကြား ကူးပြောင်းသွားလာနိုင်သည်။]
ဖော်ပြချက်မှာ နေရာချသူ လို့ မသုံးဘဲ ဖန်တီးသူ လို့ သုံးထားတာကြောင့်၊ ဒီကူးပြောင်းစက်ကို နေရာချဖို့နဲ့ ချိန်ညှိဖို့အတွက် ဖန်တီးသူဖြစ်တဲ့ သူကိုယ်တိုင်ပဲ လုပ်ဆောင်နိုင်မှာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ပြီးမှပဲ ကုန်သွယ်လို့ရမရ စစ်ကြည့်ရတော့မည်။
တကယ်လို့ မရဘူးဆိုရင်တော့ သူကိုယ်တိုင် လိုက်ပြီး နေရာချပေးရပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ပစ္စည်းမျိုးမှာ ကုန်သွယ်၍ ရနိုင်ခြေ မရှိပေ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက အပြာရောင်အဆင့် အရင်းအမြစ် တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ကုန်ကျစရိတ်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။
တကယ်လို့ ဒါကို ကုန်သွယ်ပြီး နေရာချလို့ရမယ်ဆိုရင် သူသွားချင်တဲ့ နေရာတိုင်းကို တည်နေရာကူးပြောင်းစက် တစ်ခု ပို့လိုက်ရုံနဲ့ ရနေမှာ ဖြစ်ရာ ဒါက အဆမတန် အားကောင်းလွန်းနေပေလိမ့်မည်။
ဒါကြောင့် သူတို့ကို သူ့အိမ်မှာ ခဏစောင့်ခိုင်းပြီး အလှဆင်မှုအဆင့်ကို မြှင့်ကာ တည်နေရာကူးပြောင်းစက်ကို အရင်လုပ်လိုက်တာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မည်။
မဟုတ်လျှင် သူတို့ကို အရင်ပြန်ပို့၊ ပြီးမှ သူ့အိမ်ပြန်ပြီး ကူးပြောင်းစက်လုပ်၊ ပြီးသွားရင် သူတို့ဆီ ကူးပြောင်းစက် သွားပို့ဆိုရင် သူ နှစ်ခေါက် သွားနေရမှာ မဟုတ်ပါလား။
---
အခန်း ၂၄၆ ပြီး
***